Geestelijke hamsteraars

Spreker

J. Brunt

Date
June 7, 2020
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Broeders en zusters, een goedemorgen allemaal. Fijn om jullie te ontmoeten. Ik had het liever anders gezien dat ik fysiek in jullie midden kon zijn, maar helaas kan dat nog niet, althans niet in grote getallen.

Vandaar deze videoboodschap. Het is voor mij een voorrecht om vanmorgen met jullie kort een boodschap te delen vanuit Exodus 16. Daar gaat het over de bekende geschiedenis, het manna dat uit de hemel neerdaalde.

Maar ik wil vanmorgen toch wat dingen noemen die misschien nieuw voor je zijn. En dat heeft vooral te maken met de tijd waarin wij leven. De tijd van coronacrisis. Het gaat de goede kant op, maar we zitten er uiteindelijk nog middenin met elkaar.

En zo'n 2,5 maand geleden, toen het allemaal begon, 2,5, 3 maanden geleden, toen hebben we een kant van de mensheid gezien die we eerder niet hadden gezien. Zelfs nuchtere Hollanders waren massaal aan het hamsteren geslagen.

Veel mensen kochten massaal voedsel in, of medicijnen, of mondkapjes, omdat ze uiteindelijk bevreesd en angstig waren dat er een moment zou komen dat het niet meer voorradig was, dat er een tekort zou zijn en dat zij dus geen voedsel meer konden kopen, et cetera, et cetera.

Hamsteren. Het heeft alles te maken met een voorraad inslaan. Nou, het motief was natuurlijk niet positief. Het motief was negatief, want het kwam vaak voort uit angst, uit vrees, vertwijfeling.

En ik dacht daarover na de laatste weken. En ik weet niet hoe jij de coronatijd doorkomt, doorgekomen bent, maar wat zou het een zegen zijn, en daar wil ik het vanmorgen met je over hebben, als de coronatijd uiteindelijk geestelijke hamsterraars voort zou brengen.

Dat ook in baren en bunschoten, mannen en vrouwen, jongens en meiden, deze tijd benutten om het woord van God in rijke mate in hun te laten wonen.

Naar het bevel, naar de opdracht van de apostel Paulus. En ik wil het dan ook vanmorgen hebben over geestelijke hamsterraars. In Johannes 6, dat hoofdstuk moet je zelf maar nalezen, spreekt de Heer Jezus over de ik-ben-uitspraken.

En daar noemt Hij de eerste ik-ben-uitspraak, ik ben het brood des levens. En de Heer Jezus zegt, wie van mij eet, die zal nimmer meer hongeren, zal nimmer meer dorsten. De Heer Jezus biedt zich in Johannes 6 aan als de volle verzadiging.

Deze wereld verzadigt niet, maar Jezus wil jou en mij ten volle verzadigen. Nou, in dat hoofdstuk wat ik noemde, Exodus 16, gaat het over het manna dat neerdaalde uit de hemel.

Wonderlijk hoe dat is gebeurd, hoe dat heeft plaatsgevonden. En je kent dat verhaal al van jongs af aan, dat is je talloze keren verteld. Maar wat ik vanmorgen met je wil doen is, om vijf principes daaruit te halen uit dat hoofdstuk.

Hoe wij vandaag om moeten gaan met de Heer Jezus, met het woord van God, met het manna dat uit de hemel neerdaalde. Hoe kan je dat woord nou tot je nemen?

Maar ook tegen wat voor barrières loop je misschien aan, als je dat woord van God tot je wil nemen. Nou, Exodus 16 spreekt dus over het manna dat neerdaalde uit de hemel.

En de Heer Jezus zegt hier aan de 6, ik ben het ware brood dat uit de hemel neerdaalde. Nou, neem even de tijd om deze vijf principes die ik nu ga noemen op je in te laten werken.

En ik hoop dat je er je voordeel mee kan doen. Exodus 16, pak dat hoofdstuk er maar even bij. Dat begint zo in vers 1. En zij braken op uit Elim.

En heel de gemeenschap van de Israëlieten kwam in de woestijn zin. Ze waren dus in de woestijn aangekomen. En dit is al een heel mooi gegeven.

Het woestijnleven is niet gemakkelijk. Integendeel, bij het leven in de woestijn behoren ook woestijnervaringen. Moeilijke omstandigheden. Maar de Heer openbaarde zichzelf op een wonderlijke manier.

Want hij zegt uiteindelijk in vers 7, En wat was die heerlijkheid? De heerlijkheid waar in Exodus 16 vers 7 over wordt gesproken, Is het manna dat uit de hemel neerdaalde.

De heerde handen. Nou, we zien dat schitterend vervuld in de Heer Jezus. Hij is de openbaring van Gods heerlijkheid. Morgen zult u de heerlijkheid van de Heerde zien.

Wij mogen vandaag met het oog van het geloven al de heerlijkheid van de Heer Jezus zien. Johannes zegt het in Johannes 1 vers 16, Wij hebben zijn heerlijkheid gezien. Een heerlijkheid als van de enige geborene van de Vader, vol van genade en vol van waarheid.

Geweldig. Het is Pinksteren geweest. En ik geloof dat na Pinksteren er heel bijzonder deze belofte voor ons ook geldt. Die geest die de Heer Jezus zou zenden als hij naar de hemel ging, Die zou je leiden in alle waarheid.

En dat vind ik zo bijzonder. Hij leidt ons in de waarheid. In het woord van God. Hij wil jouw licht en openbaring geven. En daarom is het van belang om dat woord tot je te nemen.

Nou, nu volgen die vijf principes. Hoe kan je dat woord tot je nemen? Wat voor belemmeringen zijn er om dat woord tot je te nemen? Nou, laat ik vijf dingen noemen. En ik hoop nogmaals dat je er je voordeel mee kan doen.

Het eerste wat we lezen is Exodus 16, vers 12 en 13. Daar staat dit. En ik heb het gemoor van de Israëlieten gehoord. Spreek tot hen en zeg. Tegen het vallen van de avond zult u vlees eten.

En in de morgen zult u met brood verzadigd worden. Dan zult u erkennen dat ik de Heer uw God ben. En tegen de avond gebeurde het dat er kwakkels kwamen aanvliegen die het kamp overdekten.

En in de ochtend was er een laag douw rondom het kamp. Nou, het eerste principe als het gaat over dat hemelse manna, dat levende brood, is dit.

Het neerdalen van het manna uit de hemel was een initiatief van God zelf. En dat moet je goed onthouden. Laat dat goed op je inwerken. De Heer de God is altijd de eerste.

De Heer Jezus, Hij is de eerste en de laatste. Hij is de Alpha en de Omega. En wat wij niet konden doen, wat Israël niet kon doen in hun tijd, dat heeft God gedaan.

Hij zorgde voor manna uit de hemel. En Hij zond in de volheid van de tijd zijn Zoon. Wat wij niet konden doen, dat heeft Hij gedaan.

Maar wat is nou het principe wat hier uit dit vers, uit deze twee versen tot ons komt? Het manna viel buiten de legerplaats, buiten het kamp. Met andere woorden, je moest als Israëliet de tent uit.

Je kon niet blijven zitten waar je was. Nee, om dat manna te verzamelen, moest je initiatief nemen. Het kostte inspanning en moeite. En dit is het eerste principe wat ik aan je door wil geven.

God heeft gedaan wat wij niet konden doen. Hij heeft zijn Zoon gegeven, het vleesgeworden woord. Hij heeft zijn geest gegeven. Maar het is wel aan jou en mij om dat woord tot je te nemen.

Om erop uit te gaan. Om prioriteiten te stellen. Om te leren leven uit de eerste hand. Om zelf je Bijbel te lezen.

En dat is zo belangrijk om mee te nemen. Het vroeg inspanning en het kostte moeite voor de Israëlieten om het manna te verzamelen.

De Heer is trouw in zijn aandeel. Maar mag ik vanmorgen vragen bij dit eerste principe. Ben jij ook trouw in jouw aandeel? Is er in jouw hart een honger en een dorst naar het woord van God?

Het ligt voor het oprapen. En ik moest denken aan de woorden van Jeremia die het zei. Toen uw woorden tot me zijn gekomen. Toen heb ik ze opgegeten. Ik hoop dat dit de vrucht is van deze coronatijd.

Honger en dorst naar het woord van God. God de ruimte geven om tot je te spreken. Dat woord bidden laten komen. En erop uit gaan om het te verzamelen.

Het kost moeite. Het komt mij ook niet aanmaaien. Maar het is de moeite waard. Het tweede principe lees ik in vers 13b. Wat staat daar? En in de ochtend was er een laag douw rondom het kamp.

Misschien zeg jij wel. Jack, ik neem de initiatief elke dag om dat woord van God tot me te nemen. Ik neem mijn verantwoordelijkheid. En ik ga erop uit om het zo te zeggen.

Ik hou stille tijd. Ik geef daar ook prioriteiten aan. Maar als ik eerlijk ben. Dan komt het niet altijd even duidelijk en krachtig binnen. Nou dat herken ik wel.

Misschien heb je ook wel eens de vraag. Heren God wat wilt u door dit stukje zeggen? Ik begrijp het niet. Zo was het bij Israël ook. De Israëlieten die het serieus namen.

En die erop uitgingen om het mannen te verzamelen. Weet je waar zij tegenaan liepen? Tegen een douwlaag, zegt vers 13b. Die rondom het kamp was. Met andere woorden.

Ze hadden de opdracht om het mannen te verzamelen. Maar ze zagen het niet direct liggen. Er lag een douwlaag rondom het kamp. Die het zicht op het mannen belemmerde.

Moesten ze daarom helemaal niet op uitgaan. Moesten ze daarom maar opgeven. Nee. Nee. Ze moesten volhouden.

Want vers 14a zegt. Toen de douwlaag opgetrokken was. In ons geestelijk leven, broeders en zusters. Zijn er dagen.

Zijn er momenten. Dat het woord van God wat we lezen. Wat we tot ons nemen. Heel persoonlijk. Of vanuit een bijbelstudie. Of een preek. Niet altijd direct binnenkomt. Soms begrijpen we de betekenis er niet van.

En soms vraag je af. Heere God. Wat wilt u op dit moment. Door dit woord zeggen. Nou nu moet je niet afhaken. Het is altijd te vroeg om op te geven. Maar de Heere God.

Die belooft je als het ware. In Exodus 16 vers 14a. Ik zal de douw op laten trekken. Ik geloof dat dit ook een principe is. Dat tweede principe. Van die douwlaag.

Dat God ons wil trainen. Om gedisciplineerd. Met het woord van God om te gaan. Ook als het je niet altijd aanspreekt. Om toch te volharden.

Om het toch op uit te gaan. Om dat mannen toch te verzamelen. Want die douw. Die zou eenmaal op gaan trekken. Ik kan het zo zeggen. Die douw trekt op. Hoe weet ik dat? Nou ik moest denken aan de belofte uit Hebraïes 11.

Het zesde vers. Dat God een beloner is. Van degene die hem ernstig zoeken. Wees trouw. Oefen je in geduld. En verslap niet.

Want dit. Hebraïes 11 vers 6. Is een geweldige belofte. God beloont degene. Die hem ernstig zoeken. Dat was het tweede principe. We gaan naar het derde principe. Dat lezen we in vers 18.

Van Exodus 16. Wat staat daar? Nou. Dit vind ik ook een heel bijzonder principe.

Het eerste was. De Heere God. Heeft zijn verantwoordelijkheid genomen. Hij heeft gedaan wat wij niet konden. Maar we moeten er wel zelf op uit. Om ons aandeel voor ons.

Voor onze rekening te nemen. Het tweede was. Soms ligt er een douwlaag. Je begrijpt het niet altijd. Maar God belooft. De douwlaag op te laten trekken. Als wij trouw blijven. In het verzamelen van het manna.

In het onderzoeken van het woord van God. En hier zien we. Zo'n heerlijk principe. Want dit principe vertelt jou en mij. Je mag manna verzamelen. Zoveel als. Je maar wil.

Hamsteren. Nou. Dat geldt hier wel. In Exodus 16. Je mag hamsteren. Zoveel je maar wil. Maar dan niet vanuit een negatief motief. Maar vanuit een heel positief motief.

Omdat je weet dat de Heer Jezus zich laat vinden in zijn woord. Dat het vaderheid van God open gaat in zijn woord. Je weet nog wel. Die stem uit de hemel.

Uit die volk. Die zei het. Deze is mijn geliefde zoon. In wie ik welwaag heb. Hoort naar hem. En dat is zo'n heerlijk principe. Dat je mag verzamelen bij de Heer God.

Naar je behoefte. En als je bij de Heer God hamsterd. Met eerbied gesproken. Nou. Wees niet bevreesd voor tekorten. Want Jezus is gekomen.

Om leven te geven. En overvloed. Er is een overvloed aan geestelijk voedsel. In het woord van God. En je mag nemen zoveel als je wilt.

Ik moest denken aan die belofte. Uit Lukas 1, vers 53. Hongerigen. Heeft hij met goederen. Goederen vervuld. Met goede gaven. Verzadigd. Zegt de herziende staat over de waling.

Maar rijken. Heeft hij ledig. Weggezonden. Eten. Geestelijke gesproken. Zoveel als je maar wilt.

Weet je. Het is bij het geestelijke voedsel niet zo. Is er nog voorraad? Zou God mij nog wat willen schenken? Mag ik wel zoveel hamsteren?

Nee. Weet je wat de vraag is. Bij dit derde principe. Ben jij behoeftig? Bent u behoeftig? Bent u verlangend naar dat woord? Dus u hoeft niet te vragen. Naar de hoeveelheid voorraad.

Nee. Er is voldoende. Maar de vraag is. Is er in ons hart een verlangen? Naar dat woord van God. Dat woord waarvan Paulus zei. Het is levend en krachtig. En goed voedsel is belangrijk toch?

Voldoende voedsel is belangrijk. Zo is het in het natuurlijke. Maar zo is het geestelijke ook. Ik vrees dat we vandaag te maken hebben met veel ondervoede christenen.

Ondervoede christenen. En dat heeft heel vaak ook te maken met luiheid. We willen niet al te veel moeite doen om het woord van God tot ons te nemen. We willen voor het minste geld op de voorste rij zitten.

Maar het kost inspanning. En daarom is het zo heerlijk om te ervaren in je leven dat er een honger is, een verlangen is naar het woord van God.

Als een baby wordt geboren is het een gezond teken dat ze verlang naar voedsel. Zo is het geestelijke ook. En dan nog dit. Je mag verzamelen zoveel als je wilt. En dat vraagt inspanning.

Goed voedsel, voldoende voedsel is noodzakelijk. Als wij in het natuurlijke leven niet goed eten of verkeerd eten. Dan ga je dat vroeg of laat merken. Je weerstand wordt minder.

Je wordt vatbaar voor virussen. Je wordt ziek, je verzwakt. Maar zo is geestelijk ook. En daarom is het zo belangrijk om die voorraad schuren van de Heer God met eerbied gesproken te bestormen.

Om voldoende te eten. Om het juiste voedsel te eten. Om zo ook innerlijk gesterkt te worden. Toegerust voor de geestelijke strijd.

Zodat je niet vatbaar bent voor virussen. Voor ziekten. Zodat je niet verzwakt in de geestelijke strijd. Maar juist sterker wordt naarmate je langer met de Heer wandelt.

Wees jij niet lui. Om de Bijbel te onderzoeken. Want God heeft problemen met luie mensen. Ik las deze tekst in predikant 10 vers 18.

Door grote luiheid zakt het dak in een. Door slapheid van handen gaat het huis lekker. We gaan nou het vierde principe. We moeten de tijd een beetje in de gaten houden.

Het vierde principe lezen we in vers 21 en vers 35. Wat staat daar? Zo verzamelde zij het elke morgen. Ieder na wat hij eten kon.

Want zodra de zon heet werd. Smolt het weg. Vers 35. De Israëlieten aten veertig jaar lang het manna. Totdat zij in bewoond gebied kwamen. Zij aten manna.

Totdat zij aan de grens van het land Kanaan kwamen. Dat zijn heerlijke versen. En dat is een prachtig rijk principe. Wat ik uit deze versen leer is dit.

De Israëlieten moesten dagelijks eten. Dagelijks. Totdat. Totdat zegt vers 35 van Exodus 16.

Zij aan de grens van het land Kanaan kwamen. Mag ik het eens zo zeggen? Totdat ze thuis kwamen. Totdat ze kwamen op de plaats die God had beloofd.

De Heer Jezus. We hebben pas hemelvaartijdag toch? Hij heeft zijn geest uitgestort. En de Bijbel leert in Johannes 14. En in andere hoofdstukken. Dat de Heer God naar ons verlangt.

Dat hij ons wil brengen daar waar hij is. Hij wil ons thuis brengen. In het vaderhuis. Maar tot die tijd. Hebben we de opdracht om dagelijks te eten.

Totdat. Dagelijks manna verzamelen. Regelmatig te maken hebben met douw. Jazeker. Maar toch dagelijks verzamelen. En eten zoveel als je wilt.

Wanneer stopt dat? Nou dat stopt pas als wij thuis zijn. Maar zolang we onderweg zijn in deze wereld. In dit leven. Verzamelen we dagelijks dat hemelse manna.

Dagelijks. Wij kunnen het niet doen met het geloof van gisteren. Wij kunnen vandaag niet leven met het geloof van morgen. Nee. Het gaat erom dat we de Heer vandaag vertrouwen op zijn woord.

Staan op de belofte van mijn Heer en God. Ga ik moedig voorwaarts. Ik voed me dagelijks met het woord van God. En nu is verzamelen niet het einde.

Doe. Kennis van de Bijbel verzamelen is absoluut goed. Is belangrijk juist in deze tijd. Maar kennis verzamelen is niet het einde. Het gaat om het eten van het manna.

Met andere woorden. Het gaat niet alleen om kennis. Maar het gaat erom dat de Bijbelse waarheden deel worden van ons leven. En ik geloof dat als we de Bijbel lezen.

Als we een preek beluisteren. Als we een Bijbelstudie doen. Dat we dan een ontmoeting met de Heer en God hebben. En elke ontmoeting met de Heer en Jezus zou je leven veranderen. Of je verhart je eronder.

Of je wordt veranderd. Van heerlijkheid tot heerlijkheid. En dat laatste is natuurlijk de bedoeling. Daartoe wil ik je stimuleren. Daarom is het zo interessant om het woord te lezen. Tot je te nemen. Elke morgen. Elke morgen.

Ja. Elke morgen. Je zal zeggen. Ja dat is weer zo moeten. Nou Henk Binnendijk zei. Je moet niks. God wil iets van je kwijt.

Wat geweldig dat je zo de dag mag beginnen. De Heer en God. Mijn schepper en mijn herschepper. Wil iets aan mij kwijt. Dank u wel Heer Jezus. Dat ik dagelijks uw woord mag onderzoeken.

We gaan naar het laatste. Het vijfde principe. En dat lezen we in vers 21 ook. Het vers wat we lazen. Daar staat. Zo verzamelde zij het elke morgen.

Ieder naam wat hij eten kon. Want zodra de zon heet werd. Smolt het weg. Dit vijfde en laatste principe. Is een beetje ondeugend van me. Dat manna.

Dat moest ochtends vroeg. Verzameld worden. Was de Israëliet te laat. Dan was het weggesmolten. Dan had hij niets. En dit principe.

Dat verzin ik zelf niet. Dat staat hier in het woord. En ik wil daar geen wet van maken. Zo bedoel ik het niet. Maar ik denk wel. Dat dit een hartelijke aanbeveling is. Helaas.

Pech voor de langslapers onder ons. Onder jullie. De Heere God vroeg zoeken. Als de dag nog fris is. Nieuw is. Als er nog geen appjes binnen zijn gekomen.

Als je mailbox nog niet vol zit. Als je nog niet met collega's hebt gesproken. Als je nog niet met allerlei problemen bent geconfronteerd. En zorg en noden. Voordat dat allemaal over je heen komt.

Eerst dat manna verzamelen. Eerst dat contact met de levende God. Eerst luisteren. Aan de voeten van Jezus. Ik hoop niet dat je dat als een moete ervaart.

Maar als een hartelijke aanbeveling. Als een evangelische vermaning. Want wat komt er al niet op ons af. Op mij ook. En daarom is het belangrijk om je smorgens vroeg te voeden.

Met de Heere Jezus. Laat de Heere Jezus dagelijks. Totdat we thuis komen. Je volle verzadiging zijn. Psalm 17 vers 15 zegt het.

Ik zal wanneer ik ontwaak. Verzadigd worden. Met uw beeld. Wanneer ik ontwaak. Laat ik me verzadigen. Met uw beeld. En de Heere Jezus is de openbaring van het vaderhart van God.

En weet je wat zo wonderlijk is? Met wie je omgaat word je mee besmet. Door de ontmoeting met het woord. Door de ontmoeting met de Heere Jezus. Door de inwoning van de geest.

Wil onze hemelse Vader jouw en mij veranderen. Naar het beeld van zijn Zoon. Romeinen 8 vers 29. Deze wereld. Broers en zussen. Ter afsluiting. Die verzadigt niet.

De wereld en alles wat ze biedt. Het zal je hart ten diepste niet kunnen vervullen. Misschien ben je er al achter gekomen. Het is uiteindelijk allemaal klater gehoud. Zij kan ten diepste je dorst niet lessen.

Deze wereld gaat je niet bevredigen. Zij stilt je honger niet. En daarom sluit ik af met dit tekst uit Johannes 6 vers 35 bij. Ik ben het brood des levens, zegt Jezus.

Die tot mij komt zal beslist geen honger hebben. En wie in mij gelooft zal nooit meer dorst hebben. Aan het einde van deze boodschap wil ik je vragen. Waar voed jij je mee?

Jij als gelovige individueel. Maar waar voeden jullie je als gemeente collectief mee? Wat laat je binnenkomen? In je leven. In je lichaam. In je denken.

In heel je doen en laten. Want dat bepaalt uiteindelijk je levenswandel. Het is net als met een computer. Wat je erin stopt, komt er vroeg of laat ook uit. Laten we elkaar helpen. En stimuleren.

Om ons dagelijks te voeden met het woord van God. En dat is een investering. Die zich zal uitbetalen tot in eeuwigheid. Broeders en zusters in baren en buntschoten.

Ik wens jullie toe. Dat de gemeente, de reddingsark, gekenmerkt wordt. Door geestelijke hamsteraars. De heren. Hij voedde jullie met een honger en dorst naar hemzelf.

Zodat het beeld van Jezus. In de gelovigen individueel. En in de gemeente collectief. Zichtbaar worden. Naar de wereld om ons heen. Opdat we van heerlijkheid.

Tot heerlijkheid veranderd worden. Naar het beeld van de Zoon van God. Ik wens je gezegende zondag. Geniet van al het goede wat de Heer geeft. Laat dit woord.

Bewaard worden in je hart. En herkoud dit. Als een rein dier. Amen. Amen.