Beproeving

Spreker

Daniël Douma

Date
May 3, 2020
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Hey broers, zussen. Helaas kunnen we elkaar niet in levende lijf ontmoeten en moeten we het op deze manier doen. Ik hoop dat het niet te lang duurt en dat ik u snel weer echt kan ontmoeten in Baren.

! En aan het einde wil ik u ook twee vragen meegeven om over na te denken.

Wellicht ook om verder te bespreken met mensen in uw huis of in uw omgeving. Zodat we toch iets van interactie hebben. Juist ook wat we in deze periode zo missen.

Ik wil met jullie een gedeelte lezen in Exodus 15. En wat ik daar zo mooi in vond is dat het mij leerde dat God ons niet alleen verlost, maar dat hij ons ook wil vormen.

Hij heeft ons verlost van de dood en van zonde, maar dat is op zichzelf natuurlijk al gigantisch groot. Maar hij wil ons daarna ook vormen en ons steeds meer gelijvormig maken naar zijn beeld.

En hij gebruikt daarin juist ook de moeilijke omstandigheden om dat te doen. Ik wil met jullie lezen vanaf vers 22. Hierna liet Mozes Israël vanaf de Schelzee opbreken en zij vertrokken naar de woestijn Sur.

Drie dagen gingen zij door de woestijn en vonden geen water. Toen kwamen zij bij Mara. Zij konden echter het water uit Mara niet drinken, want het was bitter.

Daarom gaf men het de naam Mara. Toen moorde het volk tegen Mozes en zei, wat moeten wij nu drinken? Hij riep tot de heren en de heren wees hem een stuk hout.

Dat wierp hij in het water. Toen werd het water zoet. Daar heeft hij het volk een verordening en een bepaling gegeven. En daar heeft hij het op de proef gesteld.

Hij zei, als u aandachtig luistert naar de stem van de heren, uw God, en doet wat juist is in zijn ogen, als u zijn geboden gehoorzaamd en al zijn verordeningen in acht neemt, dan zal ik geen enkele van de ziekten over u brengen die ik over Egypte gebracht heb.

Want ik ben de heren, uw heel meester. Ja, tot zover.

Het volk Israël heeft hiervoor een gigantisch schoofwond meegemaakt. Ze zijn verlost uit Egypte door de plagen die God over het land bracht.

Maar toen ze op een gegeven moment vertrokken waren, kwamen zij dus bij de schelfzijden. En vervolgens werden ze ingesloten, werden ze achterna gezeten door het leger van Farao. Maar God spleed de zee op wonderbare wijze, zodat het volk door het drogen kon.

En werd het leger van Farao daarin verdrongen. Dus het volk was nu definitief verlost uit de klauwen van deze Farao van dit land Egypte.

En waren ze definitief verlost van meer dan 400 jaar uit slavernij. En als je dat meemaakt, als je dat met je eigen ogen ziet, dan zul je misschien denken van ja, wie doet mij nog wat?

Wie, met zo'n God aan mijn zijde, wie kan mij dan nog wat doen? Maar de praktijk, zoals we verder lezen in de geschiedenis, in Exodus, en ik denk ook vaak in ons eigen leven, leert toch wat anders.

En laat toch vaak zien dat we zo snel weer vergeten wat God gedaan heeft. En zijn we toch weer meer gericht op de omstandigheden nu. Maar juist in die momenten, als we het even niet meer zien zitten, wil God ons karakter vormen.

En wil hij ons meer, ja, op Christus doen leiden. En juist leren om ook in die omstandigheden vrucht te laten dragen. Want het volk Israël wordt door Mozes de woestijn ingestuurd.

En ze hebben daar drie dagen geen water. Nou, dat lijkt me een hele pittige opgave. Drie dagen geen water in dorre omstandigheden. Ik heb, denk ik, in mijn hele leven nog nooit één dag zonder water gezeten.

Dus laat staan drie dagen. En dan vinden ze uiteindelijk water. Dan denk je van, oh yes, eindelijk een verhoring op ons gebed. En dan blijkt dat brak bitter water te zijn.

Wat helemaal niet te drinken is. Misschien heb je dat in je eigen leven ook wel eens meegemaakt. Dan denk je eindelijk een verhoring te zien op je gebed. Maar dan blijkt het helemaal niet zo te zijn.

En ja, lijkt het haast wel een wrange grap. Dan ben je blij gemaakt met een dode mus. En misschien ervaar je ook de periode waarin we nu zijn ook wel als een woestijnperiode.

waarin we als kerken, als gemeentes niet meer de gelegenheid hebben om samen te komen. En misschien denk je van, ja goed, oké, dat kan één, twee, drie keer gebeuren.

Maar nu al zo lang. Met ook helemaal niet nog zicht op dat het wel weer kan. Hoe lang gaat het nog duren? En het is leuk hoor, dat we elkaar wat ondersteunen.

Door middel van een filmpje misschien. Of WhatsApp of bellen. Maar ja, dat smaakt nog niet zo goed. Dit kan toch niet de bedoeling zijn. Maar juist wat we ook zien in de geschiedenis van het volk Israël, wil God ons vormen, ons karakter vormen in die droge periodes.

Zodat we geen gezapige christenen worden die slap zijn, die in wezen vasthouden aan de normale gang van zaken.

Dat dat in wezen de maatstaf wordt voor hun relatie met God. Nou juist in die droge periodes wil hij ons genezing geven, wil hij ons leren om ook dan vrucht te dragen.

En wil hij ons karakter vormen. En wat ik ook zo mooi vind aan deze geschiedenis, is dat het laat zien dat Gods redding onvoorwaardelijk is. Want het volk Israël blijft hier en ook later heel goed in staat te zijn om te klagen, om te zeuren tegen Mozes en tegen God.

Dat ze zeggen van, hadden we ons toch in Egypte gelaten, wat moeten we hier, dit is allemaal niks. En toch gaat God zijn weg. En gaat hij met hen door. En dat laat dus zien dat zij niet verlost zijn omdat zij een hogere moraal hadden, omdat zij beschikten over een beter karakter dan de rest.

Nee, God die wil ze ondanks ook hun vervelende karakter-eigenschappen toch redden. En ze zijn niet gered omdat ze zo gehoorzaam waren.

Nee, ze zijn gered omdat God een beloft had gedaan. En omdat hij van ze houdt. En wanneer we verlost zijn, dan mogen we leren om gehoorzaam te zijn.

Maar zijn liefde en zijn redding is onvoorwaardelijk. En dat geldt ook voor ons. Wij zijn niet verlost omdat wij zo gehoorzaam waren. Nee, hij heeft ons gered omdat hij van ons houdt.

En hij heeft ons gered omdat hij liefde is. Kunt. En nu, nu we zijn kinderen zijn door geloof, mogen we leren om gehoorzaam te worden. En om te wandelen in zijn wegen.

En God die stelt ze hier op de proef. En hij leert ze hier wat. En hij zegt, als jullie aandachtig letten op mijn woord, en dat nauwgezet in acht nemen, dan zal ik jullie beschermen.

En dan zal ik voorzien in datgene wat jullie nodig hebben. Dan zal ik jullie heel meester zijn. En dan zal ik jullie ook beschermen voor ziekte. En die belofte geldt ook voor ons.

Zal hij ons beschermen van ziekte. En dan heb ik het niet over fysieke ziekte. Dan heb ik het niet over corona. Nee, dan heb ik het over een ziekte die veel dodelijker is.

Namelijk de ziekte van zonde. De ziekte van geestelijk verval. Van geestelijke bitterheid. Van het niet beantwoorden aan je doel.

En mogen we leren dat als we ons op hem verlaten, wanneer we leren om in afhankelijkheid van hem te leven, dat hij ons dan levend water geeft.

Dat hij ons dan van de Heer Jezus Christus geeft. Die onze zonden aan het kruishoud heeft gedragen. En daardoor van zijn leven ter beschikking heeft gesteld aan ons.

Dat leven van de Vader dat wij nu gekregen hebben. En waardoor wij gesterkt mogen worden. En waardoor wij, ja, mogen wandelen in dit leven. En wanneer we leren om aandachtig zijn woord te gehoorzamen, om daarna te leven, dan mogen we ook ontdekken dat we ons in Elim bevinden.

Elim dat palmbomen betekent. En dat is ook waar het volk Israël zich bevond. In Elim waar zeventig palmbomen waren en twaalf waterbronnen.

Waar ze lekker konden uitrusten onder de schaduw. Waar ze drinken hadden om te kunnen aansterken. En zo worden wij ook door hem, door God, in de rust geleid.

Waar we mogen uitrusten. Waar we op krachten mogen komen. En waar we ook mogen leren om als het ware te worden als een palmbroom. In karakter.

Want een palmbroom heeft een paar mooie eigenschappen. Die ons vanmorgen ook wat mogen leren. Een palmbroom is allereerst altijd geeft het groen blad.

Ook in dorpomstandigheden. Ook wanneer het droog is. Dan nog heeft het een groen blad. En weet het zijn vocht diep uit de aarde te halen. En als het stormt.

Als het hard waait. Dan heeft hij een flexibele stam. En die stam buigt misschien wel. Maar die breekt niet. En een palmbroom kenmerkt zich doordat zijn groei in hoogte.

Gelijk is aan zijn groei in diepte. En zo mogen wij ook. Als het ware als een palmbroom. Gevormd worden in droge periodes.

Mogen we juist ook daarin leren. Dat we altijd vrucht mogen dragen. Doordat we van zijn levend water te drinken krijgen. Mogen we leren om.

Wellicht in zware omstandigheden. Te buigen misschien. Maar niet te breken. En mogen we ook leren.

Dat we. Onze groei in hoogte gelijk is. Aan onze groei in diepte. Waarin we onze wortels. Diep hebben ingeslagen. In de grond. Van het evangelie.

Zodat we ook in de. In de harde. En in de. Schale omstandigheden. van het leven nu, je niet breed, je vasthoudt aan het evangelie en je dus toch vrucht mag blijven dragen.

En er zijn twee vragen die ik vanmorgen aan je mee wil geven. En tot slot wil ik nog een psalm, een vers eruit lezen en met u bidden. Maar twee vragen ter overdenking.

En de eerste is, wat is in deze tijd voor jou de grootste beproeving? En hoe kan het evangelie jou daarin de weg wijzen?

Dus wat is voor jou in deze tijd de grootste beproeving en hoe kan het evangelie jou daarin de weg wijzen? Tot slot wil ik nog met u lezen een vers uit psalm 92.

De rechtvaardige zal groeien als een palmboom. Hij zal opgroeien als een zede op de Libanon. Wie in het huis van de Heren geplant zijn, die mogen groeien in de voorhoven van onze God.

Die belofte, die wil ik u vanmorgen nog meegeven uit het woord. Mag ik met jullie bidden? Ja, trouwe God, Vader in de hemel, we willen u danken, Heer, dat we dit woord van u gekregen hebben.

Dit woord dat we vrij tot ons mogen nemen. En dat we in een land mogen leven, Heer, waarin we in vrijheid ook ons geloof mogen beleiden. En dat we misschien, ja, nu gescheiden zijn van elkaar, maar nooit gescheiden zijn van u.

En ook in de geest in liefde bij elkaar mogen zijn. Heer, dank u wel ervoor. Heer, en ik bid ook juist dat deze periode van droogte wellicht ook ons mag leren om onze wortels diep te laten doordringen in dat evengeving.

Zodat we juist ook vrucht mogen blijven dragen. En meer en meer u mogen gaan weer spiegelen. Heer, zo bidden we dat en vragen we dat in Jezus naam.

Amen.