De afbraak van de mens

Spreker

G. Vochteloo

Date
April 26, 2020
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen broeders, zusters, vrienden, hartelijk welkom.! We willen vanmorgen met elkaar een gedeelte lezen uit de tweede Korinthebrief, het vierde hoofdstuk vanaf het zestiende vers.

! Twee Korinthe 4, vanaf vers 16. We lezen daar, daarom verliezen wij de moed niet, want al vervalt ook onze uiterlijke mens, nogthans wordt de innerlijke van dag tot dag vernieuwd, want de lichte last der verdrukking van een ogenblik bewerkt voor ons een alles verre te bovengaand gewicht van heerlijkheid, daar wij niet zien op het zichtbare, maar op het onzichtbare, want het zichtbare is tijdelijk, maar het onzichtbare is eeuwig.

Want wij weten dat in de aardse tent waarin wij wonen wordt afgebroken, wij een gebouw van God hebben in de hemelen, niet met handen gemaakt, een eeuwig huis.

Want hierom zuchten wij, wij haken ernaar met onze woonsteden uit de hemel overkleed te worden.

Als wij maar bekleed en niet naakt zullen bevonden worden. Want wij die nog in de tent wonen, zuchten we zwaard, omdat wij niet ontkleed, doch overkleed willen worden.

Omdat het sterfelijke door het leven wordt de verslonden. God is het die ons juist daartoe bereid heeft en die ons de geest als onderpand gegeven heeft.

Daarom zijn wij te allen tijden vol goede moed. Ook al weten wij dat wij, zolang wij in het lichaam ons verblijf hebben, ver van de heren in de vreemde zijn.

Want wij wandelen in geloof, niet in aanschouwen. Maar wij zijn vol goede moed en wij begeren te meer ons verblijf in het lichaam te verlaten en bij de heren onze intrek te nemen.

Daarom stellen wij er een eer in, het zij thuis, het zij in de vreemde, hem welgevallig te zijn. Want wij moeten allen voor de rechterstoel van Christus openbaar worden, opdat een ieder wegdrage wat hij in zijn lichaam verricht heeft, nadat hij gedaan heeft, het zij goed, het zij kwaad.

Tot zover in eerste instantie de lezing vanuit het woord van God. De apostel Paulus begint dit gedeelte te zeggen, daarom verliezen wij de moed niet.

En als Paulus zegt daarom, ja dan moeten wij eigenlijk de vraag stellen, waarom dan Paulus? Wel, het antwoord op die vraag kunt je vinden in het voorgaande gedeelte.

Want in het voorgaande gedeelte, daar spreekt Paulus over ons lichaam, en hij zegt, in dat lichaam hebben wij een schat in een aardenfat.

Dat wil zeggen, dat lichaam van u en mij, ja dat is zwak, dat is broos. Er hoeft maar iets te gebeuren, of, ja, er zijn problemen.

En we weten allemaal hoe dat werkt. Wel, zegt Paulus nu, in dat lichaam hebben wij een schat door de inwoning van de heilige geest.

En omdat Gods geest in ons woont, zegt Paulus, hoeven wij de moed niet te verliezen. Want, laat maar eerlijk zijn, als Christus niet in ons woonde, ja, wat hadden wij dan voor moed om moedig voorwaarts te gaan.

We zien hem eens, hoe alles in deze wereld, afglijdt. De mensheid, verbeeld zich van alles en nog wat, maar er hoeft maar iets te gebeuren, en we bevinden ons, te midden van grote problemen.

En ondanks, alle goede bedoelingen van de mens, ja, het breekt de mens, steeds weer, bij de handen af.

En men zegt dan wel eens, van de geschiedenis leert men, ik betwijfel het, want in de praktijk, zien we nog alles, dat het anders is.

Voorbeeld, nou, denkt u maar aan de Eerste Wereldoorlog. De Eerste Wereldoorlog was nog maar net afgelopen, en toen dacht men, ja, dat moet nooit meer gebeuren.

Weet je wat? Wij richten de Volkerenbond op. En dat gebeurde. Maar ja, de Tweede Wereldoorlog kwam er ook.

En bij de Tweede Wereldoorlog zei men, dat mag nooit meer gebeuren. Weet je wat? Wij richten de VN op, de Verenigde Naties. En wat denkt u?

Zou er nog een derde wereldoorlog komen? Nou, ik denk als we het profetisch woord bestuderen, dan komt er nog een hoop oorlog, en een hoop ellende, over deze wereld.

En laten we maar dicht bij huis blijven. De tijd waarin wij vandaag leven. We zijn allemaal overvallen door het coronavirus, met alle gevolgen en consequenties van dien.

Weet u, in al dat soort zaken, kun je de moed van de toekomst niet vinden. Alleen dat je de Bijbel een klein beetje mag kennen, als je Gods plan een beetje kent, en God heeft dat ons geopenbaard in zijn woord, weet u, dan ga je toch alles met andere ogen bekijken.

Ik moet denken aan een tekst uit Jezaja, misschien kent u het wel, in Jezaja 46, daar zegt Jezaja, denk aan hetgeen vroeger van ouds gebeurde.

Ik immers ben God, en er is geen ander God, en niemand is mij gelijk. Nou ja, op zich zijn dat natuurlijk al indrukwekkers, in de woorden, als Jezaja dat hier zegt, ik immers ben God, en er is geen ander God, en niemand is mij gelijk.

En lieve mensen, dat is de God van de Bijbel. Dat is de Vader van ons Heer Jezus Christus. En daarvan staat hier in het profetisch woord, ik die van de beginnende afloop verkondig, en van ouds wat nog niet geschiet is.

Die zegt, mijn raadsbesluit zal volbracht worden. En even verderop staat er, ik heb gesproken, ik doe het ook komen, ik heb het ontworpen, ik breng het ook tot uitvoering.

Was het geweldig, dat wij door genade de God van de Bijbel hebben mogen leren kennen, en dat wij mogen weten, dat de Heer God zegt, ik heb een plan. En dat de God van de Bijbel, in die beginloze eeuwigheid, al een plan bedacht heeft.

En Jezaja zegt daarvan, ik die van de beginnen, de afloop, verkondig. In die beginloze eeuwigheid, heeft God een plan gemaakt, en hij wist ook, hoe het allemaal, zal aflopen.

Ja. Dat is zo geweldig, dat als je door genade, de Heer Jezus Christus, hebt leren kennen, dat je mag weten, dat het waar is, als er gezegd wordt, hij laat nooit varen, het werk, dat zijn hand begon.

En was het geweldig, dat wij ons zo opgenomen mogen weten, in dat plan van de Heer God. En als je dat weet, lieve mensen, dan is er inderdaad hoop.

Dan kun je inderdaad, met apostel Paulus zeggen, daarom verliezen wij de moed niet. Want weet u, ja die uiterlijke mens, die buitenkant van u en mij, ja die vervalt van dag, tot dag.

En dat verval, dat begint eigenlijk al, op het moment, dat je geboren bent. Ondanks het feit, dat de cellen, in het menselijk lichaam, zich elke zeven jaar, vernieuwen, blijkt, dat in dat vernieuwingsproces, tegelijk, ook alweer een, afbraakproces, zit.

Zodat, dat lichaam, van u en mij, die aardse tent, niet eeuwig, blijft, bestaan. Dat lichaam, ja dat breekt af.

Dat wordt ouder. En met alle respect, dat zien wij, als we naar elkaar, kijken. Maar ondanks dat, zegt apostel Paulus hier, wij verliezen, de moed niet.

Want, zegt Paulus, de innerlijke mens, wordt van dag, tot dag, vernieuwd. Weet u, dat is die nieuwe schepping, die je geworden bent, door het geloof, in de Heer Jezus Christus.

En die inwendige mens, wordt van dag, tot dag, vernieuwd. En als er dan, een moment komt, dat die aardse tent, het niet meer kan, volhouden.

Ja, ja dan komt er inderdaad, een moment, dat die tent, wordt afgelegd, leert de Bijbel. De Bijbel spreekt over een, aardse tent.

Nou ja, een tent, dat is leuk voor de vakantie, een paar weken, maar we weten allemaal, ja daar moet je eigenlijk, niet permanent, in wonen. Dat, ja dat houdt het niet vol.

En zo is het ook met ons, lichaam. En dan is het zo mooi, dat de Bijbel, u en mij, vanmorgen laat zien, en vertelt, dat wij, dat als die aardse tent, wordt afgebroken, dat wij een gebouw, bij God hebben, in, de hemelen.

Ja. En als dus onze aardse tent, en dan gaat het dus, om de toekomst, van de gelovigen, van, ja wat gebeurt er nu, met mij, nou, dat wij mogen weten, dat wij op weg zijn, naar de vervulling, van Gods, raadsbesluit, broeders en zusters.

En dat de Heerde God, van plan is, om u en mij, om ons gelovigen, straks, in zijn heerlijkheid, te openbaren. En omdat dat Gods plan is, hoeven wij, de moed, niet, te verliezen.

Weet u, wat er ook, in mijn leven gebeurt, hoe het ook, ruilt, of zeilt, wat er ook, op mijn weg komt, weet u, Gods plan, blijft, bestaan.

En het allerergste, ja wat je hier, naar de mens, gesproken, kunt meemaken, is, nou ja, dat ze, dat ze je doden, om een of andere reden. En, en wat dan?

Nou, eigenlijk, is er dan nog niets, over hoop. Want, ook dan weet je, dat het plan van God, doorgaat.

Dat, dat niet het einde is, maar dat het verder gaat, in, de eeuwigheid. En dat is die geweldige hoop, wat apostel Paulus, van, vervuld is.

En daarvan, zegt hij dan ook, hier, in dit gedeelte, in de tweede, Korinthebrief, in, dat vijfde vers, want wij weten, dat die aardse tent, als hij wordt afgebroken, we hebben een gebouw, bij God, in, de hemelen, broeders en zusters.

Ja. En verder, zegt Paulus nog, in, 2 Korinthe, 4, vers 7, hij zegt, wij hebben deze, schat in aarden, vaten, zodat, de kracht, die alles te boven gaat, van God is, en niet, van ons.

In alles, zijn wij, in de druk, toch niet, in het nauw. om raad verlegen, toch, niet, radeloos.

Vervolgd, toch, niet, verloren. Te allen tijden, sterf, het sterven van Jezus, in het lichaam, omdragende.

Wij hebben een schat, in aarden, vaten. Ja. En dan zegt Paulus, in alles zijn wij, in de druk.

Nou, ik denk, dat we dat allemaal wel kennen. Dat er druk is, in ons leven. Dat er, nood is, in ons leven.

Dat er, zorgen zijn, in ons leven. Misschien juist wel, in deze, crisis tijd, waarin wij ons, bevinden.

De zorg die je kunt hebben, ja, misschien over je eigen gezondheid, of als kinderen, over je ouders, de beperkingen die je van overheidswegen hebt, opgelegd, gekregen, zijn allemaal dingen die we als, druk, kunnen, ervaren.

Alleen het is zo mooi, daar staat achter, in alles zijn wij in de druk, toch niet in het nauw. Kijk, en dat is nou het verschil, broeders en zusters.

Er kan druk zijn, maar, we hoeven er niet, aan onderdoor, te gaan. Verder zegt de apostel Paulus, in dit gedeelte, om raad verlegen.

Nou, dat kent u ook wel, denk ik, hè. Ik ken dat ook in mijn eigen leven, hè. Dat er dingen gebeuren, ook zakelijk gezien, ook momenteel, met het hotel, het vierhouten bos, waarvan ik directeur mag zijn.

Je bent om raad verlegen, hoe moet het allemaal verder? Hoe kun je het straks weer aan de, aan de praat krijgen? Hoe zal het allemaal zich verder gaan, ontwikkelen?

Ik heb deze dagen, heb ik veel moeten denken, aan de geschiedenis, van Hiskia. Hiskia krijgt, op een gegeven moment, krijgt hij een dreigbrief, van Zanherib, de veldmaasschalk, van het Assyrische Rijk.

En in die brief staat dan, dat ze Jeruzalem, willen innemen. Nou, we weten allemaal, Jeruzalem is de stad, van God.

Hiskia wist dat ook. En hij was om raad verlegen. Hij wist niet, ja, hoe moet ik daar nou mee aan? En dan lees ik in mijn Bijbel, dan pakt hij die dreigbrief, van Zanherib, en die spreidt hij uit, in de tempel, voor het aangezicht, van de Heere God.

En dan zegt hij, Heere God, Jeruzalem, is uw stad. Ik weet niet, hoe ik ermee aan moet. En Hiskia gaat naar huis, en die gaat slapen, en dan lees ik in mijn Bijbel, dat in die nacht, ja, dat de engel des heren, die slaat het Assyrische Rijk, 185.000 man.

Door een, ja, een wonderbaarlijk ingrijpen, van de God van de Bijbel, wordt Jeruzalem, gered. En zo, broeders en zusters, mogen dat wij onze zorgen, onze noden, de dingen waar wij, vandaag in onze tijd, mee worstelen.

We mogen dat als het ware, als een Hiskia, voorleggen, aan de Heere. Heere God, dit is waar ik mee zit.

Dit zijn mijn problemen. Dit is mijn worsteling. Ik weet het niet. Maar Heere, ik breng het, bij u. En, en zo mogen wij dan, in het geloof, afwachten, wat God ermee gaat doen.

En weet u, en dat mag ik ook zelf ervaren, in deze, coronatijd, crisis tijd, dat ondanks de zorg die er is, dat je toch die vrede van God mag ervaren, diep in je hart.

De apostel Paulus, die zegt daarvan, dat is een vrede, die gaat ons verstand, te boven. Weet u, als gelovig, hebben wij iets ontvangen, ja, daar kun je met je verstand, niet bij.

Maar dat hoeft ook niet, want God vraagt slechts, geloof. En wij mogen geloven, dat ook, ten midden van deze situatie, dat God, zijn vrede, in onze harten, en in onze gedachten, wil doen, regeren.

Ja. Omraad verlegen, maar niet, radeloos. Verder staat er ook nog, vervolgd, toch niet verlaten.

Nou ja, dat kennen wij niet zo in ons land. We mogen, ondanks de situatie van nu, mogen we elke zondag samenkomen, het zij op een wat andere manier, maar in alle vrijheid, mogen wij de naam van de Heere, beleiden, en groot maken.

Wat dat betreft, zijn er ook hele andere situaties. Er zijn zoveel plaatsen in deze wereld, waar gelovigen daadwerkelijk vervolgd worden. En daarom is het ook voor ons, denk ik, zaak om steeds weer, voorbeden te doen, ook voor onze broeders en zusters, die, ja, niet zo vrij kunnen leven, als u en ik.

En tot slot staat er dan ook nog, ter aarde geworpen, toch niet verloren. Ja. Met andere woorden, gedood worden.

Ter aarde geworpen. Ja. Nou, ook dan wist Paulus, ja, dan is er toch eigenlijk nog niks aan de hand. Want hij wist zich, geborgen, in, de heren.

Zelfs, het sterven, het aardse sterven, ja, verandert eigenlijk niets aan u, en mijn situatie. Het is, heel lang geleden, pas nadat ik bewust tot geloof ben gekomen, dat ik een spreuk las op een tegeltje, en daar stond op, wie sterft, al eer hij sterft, sterf niet, wanneer hij sterft.

En dat is me altijd bijgebleven. Want dat wil dus zeggen, dat als jij, als u, als wij met Christus gestorven zijn, ja, dan mogen we weten, dat we door het geloof, in nieuwheid des levens, met hem, zijn opgestaan.

We hebben het paasfeest gevierd, Goede Vrijdag, eerste paasdag, de opstanding, en wij mogen weten, dat hij door zijn dood, en door zijn opstanding, onvergankelijk leven, aan het licht heeft gebracht.

En dat leven, dat is in de zoon, en de Bijbel leert ons, wie de zoon heeft, heeft het leven. En daarom, als je weet, dat je met Christus gestorven bent, ja, dan mag je weten, dat je ook nu, met hem, dat is een geestelijke aangelegenheid, maar dat je met hem, in nieuwheid des levens, bent opgestaan.

Dat je deel hebt, aan dat leven, dat opstandingsleven, van de Heer Jezus, Christus, broeders en zusters. Nou ja, daarom, hoeven wij, de moed, niet, te verliezen.

Want zegt Paulus, dat als wij nou, dit aardse toneel, moeten verlaten, dan hebben wij, een gebouw, bij God, in de hemelen, niet met handen gemaakt, een eeuwig, huis.

Ja. Gelukkig, is daar een gebouw, in de hemel. De Heere God, heeft zijn voorziening getroffen, voor u, en voor mij.

En dat wil zeggen, dat als, ja, dit lichaam, het aardse toneel, moet verlaten, en dan zweven we, niet ergens zomaar rond, of zo. Nee, dan weten wij, daar is een gebouw, bij God, in de hemel.

Sterker nog, wij mogen nu al weten, dat ons leven, verborgen is, met Christus, in God. Ja, dat is je moeilijk voor te stellen, dat is een geloofzaak, maar het is wel zo.

Uw en mijn leven, is verborgen, met God, in Christus, Jezus, broeders en zusters. Ja. En daarom, zegt de apostel Paulus, dat wij, niet bedroefd, hoeven te zijn.

En dat we, onze moed, niet hoeven, te verliezen. In de Filippense brief, zegt de apostel Paulus nog, in Filippense 1, hij zegt, met Christus te zijn, is verreweg, het beste.

Met Christus te zijn, is verreweg, het beste. En waar is Christus? Wel, Christus is, in, de hemel.

Ook dat is voor u, en mij, nu al een geestelijke aangelegenheid. Immers ook wij zijn, burgers van een rijk, in de hemelen. Maar er komt een dag, als wij inderdaad, die aadse tent, moeten aflaten, dat wij, mogen weten, dat wij, bij Christus zijn.

Dat ons geloof, overgaat, in een wonderbaar, aanschouwen. En dat was niet alleen, de hoop van de apostel Paulus, broeders en zusters, maar dat mag ook uw en mijn hoop zijn.

Ik moet denken, en dat schiet me nu zo te binnen, aan een tekst uit, de Timotheus brief. Even kijken of ik hem zo gauw kan vinden. In, ja, in 2 Timotheus 4, daar zegt de apostel Paulus, want, wat mij aangaat, reeds word ik als plengoffer geofferd, en het tijdstip van mijn verscheiden, staat voor de deur.

Ik heb de goede strijd gestreden. Ik heb het geloof behouden. Voorts ligt voor mij gereed, de krans der rechtvaardigheid, welke te diendagen, de heren, de rechtvaardige rechter, mij zal geven.

Toch, niet alleen mij, maar ook allen, die zijn verschijning, hebben lief gehad. Ja. Weet u, als de apostel Paulus denkt aan zijn toekomst, dan blijkt uit dit gedeelte, dat hij weet, dat het tijdstip van zijn verscheiden, voor de deur stond.

Paulus wist, dat hij spoedig zou ontslapen. En ik zeg heel bewust, ontslapen. Er wordt heel vaak gesproken over mensen die overleden zijn, zegt van ja, mijn man, mijn vader, is al zo lang dood.

Ik heb altijd een beetje moeite mee. Want de Bijbel, die spreekt daar anders over. De Bijbel heeft het over het ontslapen, in Christus. Weet u nog, ik zei het net al, wie sterft al eer hij sterft, sterft niet, wanneer hij sterft.

En wat mag dat voor u en mij, een geweldige vertroosting zijn. Voor onszelf, maar ook als het gaat om geliefden, die ons zijn ontvallen.

En dat we allemaal, op de een of andere manier, mee te maken gehad. Misschien is uw man, of uw vrouw, overleden. Misschien wel een kind, of een kleinkind.

Een broer, een zus, nou ja, vult u zelf maar in. Allemaal, hebben wij te maken gehad, met dit soort, situaties. Maar was het dan geweldig, dat je als gelovig, ook over het graf, mag heen zien, in de wetenschap.

We hebben een gebouw, bij God, in de hemelen. Niet met handen gemaakt, maar een, eeuwig, huis. En ook Paulus, nogmaals, hij was daar niet, ongerust over.

Hij wist, dat hij spoedig, zou, ontslapen. En dat niet alleen, maar hij zegt ook nog, en voor mij, ligt gereed, de krans, pardon, de krans, de rechtvaardigheid.

En niet alleen mij, maar ook allen, die zijn verschijning, hebben lief gehad. Weet u, u en ik, als wij Christus hebben leren kennen, dan hebben wij zijn verschijning lief.

Wij zien uit, naar zijn komst. We zien uit, naar de dag, dat we hem, mogen, ontmoeten. En voor Paulus lag gereed, de krans, de rechtvaardigheid.

Wij zingen wel eens in een lied, als ik mijn kroon, die hij zal geven, aan zijn voeten, nederleg. Wat zal dat een machtig moment zijn, voor u en mij.

Dat we hem zullen zien, in zijn heerlijkheid, in zijn glorie. Dat we ons geborgen mogen weten, in hem.

En Paulus keek ook als het ware, over het graf heen, en hij had de zekerheid, dat hij zijn heiland zou ontmoeten.

En dat was voor hem een heerlijk zeker weten. Ja. Zo begon ook onze schriftlezing vanmorgen. Want wij weten.

Was het mooi, dat je dat kunt zeggen. Dat het niet een vaag iets is, van ik hoop het maar. Nee. Dat je dat zeker mag weten, gegrond op het woord van God.

De Bijbel. Want dat is de waarheid. En die God, die heeft een machtig plan, broeders en zusters. En wij mogen vandaag leven, vanuit die genade.

Vanuit de wetenschap, dat hij ons elke dag, wil zegenen, met zijn zegen. Vanuit de wetenschap, ja dat ons eigenlijk niets ontbreekt, in hem.

Ik hoorde vandaag nog een, het bekende, Psalm 23 op de radio. De Heere is mijn herder. Mij ontbreekt niets.

Nou, los van het feit, dat dat natuurlijk een prachtige psalm is, die, ja, betrekking heeft, op Israël. Immers, hij kwam voor Israël, als de goede herder.

Maar, maar overdrachtelijk, mogen we dat ook toepassen, op onszelf. En ik heb in mijn Bijbel, dat woordje mijn, van de Heere is mijn herder. Dat heb ik onderstreept.

Was dat mooi, dat je dat kunt zeggen. De Heere is mijn herder. Of anders gezegd, de God van de Bijbel, is mijn God. Door genade, heb ik hem, mogen leren kennen.

En wat zegt psalm 23? De Heere is mijn herder, mij ontbreekt niets. Nee, inderdaad. Immers, het Nieuwe Testament, leert Paulus ons in de Ephesiebrief, dat wij gezegend zijn, met alle geestelijke zegeningen, in Christus Jezus.

Weet u, u en ik, wij zijn door het geloof, in de Heere Jezus, schatrijk geworden. geworden. En als wij willen weten, hoe rijk wij zijn, dan moeten we dat woord van God, die Bijbel, openen.

Dan moeten we dat woord van God gaan, bestuderen. De psalmist zegt, ik verblijf mij over uw woord, als iemand, die rijke buit vindt.

De Bijbel, is een rijke buit. Wij mogen daarin, schat graven, broeders en zusters. En als we dat gaan doen, ja dan, dan worden we rijk.

Dan word je blij, door je geloof in de Heere Jezus Christus. Dan ervaar je ook, de vrede van God, die alle verstand erboven gaat.

Er schiet mij nog een tekst er binnen, uit de Romeinenbrief, het achtste hoofdstuk, u kent het allemaal. En wat zullen wij dan, van deze dingen zeggen? Als God voor ons is, en God is voor ons, voor u, voor mij, voor u, die vanmorgen deze dienst beluistert.

God is voor u. Wel, hoe zal hij dan, die zelf zijn enige geboren zoon, niet gespaard, maar voor ons allen overgegeven heeft, ons met hem, ook niet, alle dingen schenken.

Alle dingen, heeft God ons geschonken, in de Zoon, in de Heere Jezus Christus. En daarom, lieve mensen, ook in deze, crisis tijd, hoeven wij, de moed, niet te verliezen.

We mogen, het zicht, blijven houden, op de Heere Jezus Christus. op onze leidsman, en volleinder, des geloofs.

Wel geprezen, zij die heiland. Halleluja. Amen. Get choice. Wir worden open, tot information. Ik heb een begrableem.

Wie je een ingot op datum, van die grond, dat je een ingot op datum, je begraals in de schiet, je begratoon. Dat te artiet, je begraberen. Maar ja, dan ook van die eroppen.