Gods plan staat vast

Spreker

Henk Geurts

Date
Jan. 26, 2020
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Maar God heeft juist mensen uitgekozen die in deze wereld dom of zwak genoemd worden. Zo heeft God de wijsheid en de kracht van mensen belachelijk gemaakt.

! God heeft mensen uitgekozen die onbelangrijk zijn en niets voorstellen en voor wie niemand respect heeft. Daarmee maakte hij een eind aan alles wat in deze wereld belangrijk is.

Zo zorgt hij ervoor dat niemand trots kan zijn op zichzelf. Ik lees hier een paar versen uit 1 Korinth 1 vers 27 en 28 uit de Bijbel in gewone taal.

En u herkent dat wel, het onanzienlijke van deze wereld heeft God uitverkoren om wat niets is te niet te doen. Ik lees nu een paar versen uit, dat lijkt geheel tegengesteld aan wat ik nu gelezen heb.

Het gaat over de rijkdom van Salomo. En dat lees ik ook uit 1 Koningin 10. Dat lees ik ook uit de Bijbel in gewone taal.

In vers 14, daar staat er, Koning Salomo ontving ieder jaar 20.000 kilo goud. Daarbij kwam nog het goud dat hij kreeg van handelaars die door het land trokken en de winst van zijn eigen handelaars.

En ook nog het goud van de Arabische koningen en van de provinciebestuurders. Salomo liet 200 grote schilden maken met een laagje goud erover. Voor één schild was 6 kilo goud nodig.

En hij liet ook nog eens 300 kleinere schilden maken met een laagje goud. Daarvoor was per schild anderhalve kilo goud nodig. Hij liet al de schilden neerzetten in de hal die het bos van de Libanon heette.

Salomo liet een grote troon maken van Ivor. Hij liet die troon bedekken met een laagje zuiver goud. Er waren zes treden naar de troon toe.

De rugleuning van de troon was aan de bovenkant rond. De troon had twee armleuningen. Bij die armleuningen stonden twee beelden van leeuwen. Ook op de treden naar de troon toe stonden zulke beelden.

Zes aan elke kant. In geen enkel land was ooit zo'n mooie troon gemaakt. Alle kommen en bekers van Koning Salomo waren van goud. En alle voorwerpen in het bos van de Libanon waren met een laagje goud bedekt.

Er waren geen voorwerpen van zilver. Want zilver was in de tijd van Salomo niet bijzonder genoeg. In vers 23. Salomo was de rijkste en wijste koning van de wereld.

De mensen kwamen overal vandaan om naar hem te luisteren. Ze kwamen luisteren naar de wijsheid die God hem gegeven had. En ze brachten geschenken mee. Voorwerpen van zilver en goud en ook kleren.

Wapens, geurige olie en kruiden. En paarden en ezels. Dat ging jarenlang zo door. Salomo kocht ook wagens en paarden. 1400 wagens en 12.000 paarden.

Een deel ervan liet hij naar de steden brengen waar zijn soldaten waren. Een ander deel bleef in Jeruzalem bij het paleis. Salomo's paarden kwamen uit Egypte, uit het gebied Kewe.

Zijn handelaars hadden ze daar gekocht. Een paard kostte in Egypte anderhalve kilo zilver. Een wagen kostte zes kilo zilver. Salomo zorgde voor veel rijkdom.

Hij zorgde ervoor dat zilver in Jeruzalem net zo gewoon was als steen. Dat zederhout er net zo gewoon was als het hout van de vijgenbomen op de heuvels. Tot zover.

Broeders en zusters, dat zijn nogal twee twee gestelde, tegengestelde stukjes. Maar als u één ding meeneemt in wat ik vanmorgen tegen u wil vertellen, is dat reeds voordat de wereld er was, God een plan met deze wereld had en ook met ons had.

En dat alles wat we lezen in de Bijbel, of het oude of het nieuwe testament is, dus ook het oude testament, de gehele schrift is door God ingegeven.

Tot verbetering, tot opvoeding en ook op mensen tegen te spreken die andere gedachten dan de schrift brengen. Ik vind het zo verbazingwekkend dat God al voor de grondlegging der wereld, na de zondeval, wist wat zijn plan met de wereld was.

En hij begon ermee met Abram, Isaac en Jacob, met zijn volk Israël en door zijn volk zou dat naar ons toekomen. De hele Bijbel is geschreven door het volk van God, zijn allemaal Joodse mensen geweest.

Ik vind het zo verbazingwekkend dat God daar al rekening mee hield. Ik kan er wel uren over mijmeren, hoe kan dat toch? Dat God alles van tevoren weet en zijn plannen heeft.

En dan probeer ik het maar met een heel eenvoudig voorbeeld, wat maar een voorbeeld is. Dan zie ik God voor als een groot schaker, die al tot de eindzet weet hoe het plan zal lopen.

En ik weet dat ik met deze voorstelling van zaken God te kort doe, maar ja, je probeert toch je een beeld te vormen. En dan weet ik, wij mogen geen beelden van God maken, zelfs geen beelden vormen, want ze zijn allemaal gebrekkig.

Maar als ik lees in de schrift dat Paulus zegt, hij heeft ons immers in hem voor de grondlegging der wereld uitverkoren, opdat wij heilig en onberispelijk zouden zijn voor zijn aangezicht.

Dus zijn doel met ons was en is dat we heilig voor zijn aangezicht zouden leven. De heer Jezus zegt zelf in het woord van God, Vader, hetgeen gij mij gegeven hebt, ik wil dat waar ik ben ook zij bij mij zijn, om mijn heerlijkheid te aanschouwen, die gij mij gegeven hebt, want gij hebt mij lief gehad voor de grondlegging der wereld.

Helaas, deze geweldige grootmeester, er was ook een andere grootmeester, een grootmeester in het kwaad. En als Jezus moet zeggen tegen de fariseeën, gij hebt de duivel tot vader, en wil de begeerte van uw vader doen, die was een mensenmoordenaar van de beginnen, en staat niet in de waarheid, want er is in hem geen waarheid.

Wanneer hij de leugen spreekt, spreek hij naar zijn aard, want hij is een leugenaar en een vader der leugen. En dan moeten we midden in deze wereld heilig rekening mee houden. God heeft een plan met ons, al voor de grondlegging in de wereld, maar hij waarschuwt ook dat er heel veel struikelblokken zijn, dat we kunnen struikelen.

En we gaan dat zien zometeen, of nu eigenlijk, met de geschiedenis van Salomo, als een geweldig voorbeeld voor ons leven. Salomo, die door God aangewezen was, want hij zou uit het geslacht van David komen, ook de Messias, en het begon met David als een geweldige koning, en hoe hij ook een voorbeeld was, naar de Jezus toe, een schaduw was naar Jezus toe, maar hoe hij ook mens was.

We zullen die beide aspecten bezien, en waarin wij een keuze mogen maken, moeten maken. Het was nogal wat wat ik las over Salomo. En elke geschiedenis kent zijn persoon.

Wat een bijzonder stukje wat we lazen over zijn geweldige rijkdom. Salomo, de door God aangewezen vredevorst van Israël. Je zou hem de pre-Messias van Israël kunnen noemen.

Zijn naam zegt het al. Salomo, shalom, vredevorst. De grote opvolger van koning David, die veertig jaar geregeerd had, en David die nu opgevolgd moet worden.

David de vorst, die gestreden heeft, veel bloed aan zijn vingers heeft, is oud geworden, en je zou kunnen zeggen, David is opgebrand.

Laat ons even in die situatie verplaatsen. Hij was een geweldig koning geweest. Een man naar Gods hart. bleef ondanks alles, hij was ook mens, hij was een zondig mens, hij kon ook zwaar falen, maar ondanks alles, bleef hij dicht bij de Heer, en was altijd bereid, als hij op de zonde gewezen wordt, weer terug te keren naar de Heer.

Maar nu is hij oud geworden, en hij is niet meer warm te worden. Er is dus ooit een predikant geweest, die had het over David, die sprak over David, in de laatste dagen van zijn leven.

En hij gaf het drie thema's mee, David oud, David koud, en tenslotte David stout. Want wat doet men, wat doen zijn lakijen om hem heen?

David is niet meer warm te krijgen, en ze zoeken het mooiste meisje van het land uit, om hem warm te houden. Niet om zijn vrouw te worden, maar om hem warm te houden, want er staat in de schrift, en hij had geen gemeenschap met haar.

Maar toch een vreemde situatie. En het grapje van toen, brengt ons gelijk midden in de situatie van die tijd. Een oude koning, met nogal diverse zonen, van verschillende moeders, waarvan er enkelen stonden te trappen, om hem op te volgen.

Absalom heeft het geprobeerd, en het kost hem de kop, en bleef men zijn haar aan die bomen aan, weet u nog. En daar staat nu Adonia, een andere zoon. Een man zat er in de Bijbel, wel gevormd van gestalten.

Echt een vent, zou je kunnen zeggen. Een Arnold Schwarzenegger, in zijn betere tijden. Iemand met een postuur, wat er goed uitzag. Een man van invloed, en die veel gemeen had met Absalom.

Hij zag er ook fantastisch uit. En hij aast op de troon, en maakt haast. Hij weet, nu moet ik mijn kansen grijpen. En nu David zo opgebrand is, en hij het niet meer kan, grijpt hij zijn kans.

In het geheim, verzamelt hij een aantal belangrijke mensen, ook mensen die een belangrijke post hadden, in het Rijk van David. Hij bouwt een feest, een religieus feest, absoluut een oprecht feest.

Maar er staat wel in de Bijbel, hij verheft zich. Hij verheft zich, zelf zat er letterlijk. Adonia verheft zich tegen Gods plan, want hij wist, hij wist, ik ben niet de opvolger van David.

Hij wist, dat was Salomo. Maar David wilde nog wel eens, wat wankelmoedig zijn, naar zijn eigen kinderen toe. En hij krijgt alle gelegenheid. David doet niets.

Hij weet nog niets. Bovendien, is hij nog wel eens toegevelijk, naar zijn kinderen. Lees de geschiedenis daar maar eens op na. Ik wil er nu niet op ingaan. En Adonia schaft zich strijdpaarden aan.

Hij stelt een keurkorps samen, en wil zich zichtbaar maken, als koning. En met dat keurkorps bereidt hij in, een soort staatsgreep voor, zou je kunnen zeggen. In de stijl van de revolutie, nu of nooit.

Nou, David heeft nooit op een paard gereden. Dat mocht niet. Hij reed ook niet in een strijdwagen. Hij vervoert zich altijd op een vrouwelijk mijldier.

De koningen van Israël moesten altijd, ik zou bijna zeggen, met een zekere tegenzin, heeft God toegelaten, dat er koningen waren, want hij zei tegen samenwel, die dat ook zo moeilijk vond, ze hebben niet jou verworpen, ze hebben mij verworpen.

Maar een koning moest aan speciale eisen voldoen. Hij mocht niet veel paarden hebben. Hij mocht niet op een strijdroos rijden. Nee, de echte koning, rijdt zelfs niet op een muildier, maar op een ezel.

Een zuiver dier, zoals Jezus op een ezel reed. Verheugt u staat er in de Bijbel, u zeer, dochter van Sion, juich dochter van Jeruzalem, zie uw koning zal tot u komen, rechtvaardig.

Dat wijst al naar Jezus toe. Hij is een heiland, arm en rijdend op een ezel. Bij David is het anders gegaan. Hij wil het koningschap ontvangen, uit Gods hand en uit Gods genade.

En niet zoals met Adonia, die het in eigen hand wil nemen. En daarin lijkt David in zoveel opzichten, zo op de Heer Jezus. Ja, hij was mens. Hij was niet God, hij was mens.

Hij kon diep falen. Maar hij heeft het koningschap nooit naar zich toe getrokken. Hij heeft nooit een aanslag op die, soms fouten zal, gepleegd. Hij moest zelfs vaak vluchten voor hem.

En hoewel er alle kansen waren om Saul te doden, David greep niet naar de macht. Maar niet al zo Adonia. Wel een offerfeest. Wel een religieus feest.

Want het volg was religieus. En hij selecteert zijn gasten. Maar op dit moment is het land in gevaar. Israël is op dit moment in gevaar. Niet alleen nu, maar in die tijd.

Want als Adonia dit doet, de macht grijpt. Maar David is ook in gevaar. En ook Salomo. En ook Batsheba. Zijn moeder. En Nathan, de profeet, heeft hij door.

Die ontvangt van God al de signalen. En hij grijpt in. Nathan, de profeet, die altijd naar David ging en hij moest wijzen soms. Soms in het verborgene.

Soms op een hele slimme manier. op zijn fouten. En hij kent zijn halsslachtigheid naar zijn kinderen. Maar hij weet ook dat David nogal eens makkelijk door de knieën gaat voor de vrouw.

En het landsbelang staat hier op het spel. En hij kiest Batsheba, juist Batsheba uit, om David tot actie te laten overgaan. Hij moet, zij moet hem zeggen dat het land in gevaar is.

En dan zie ik zo Batsheba, inmiddels ook al wat ouder geworden, de slaapkamer van David binnenkomen. En dan zie ik daar ook dat meisje, die Abizag, die mooiste vrouw.

Wat een raar gezicht eigenlijk, hè. Een vreemde situatie. Hoe moet Abizag zich hebben gevoeld? Hoe moet Batsheba zich hebben gevoeld? Was het een taak voor haar?

Vond ze het een eer om dit te doen voor David? Ik weet het, ze was niet met hem getrouwd, maar over kruis? Eén ding is zeker. We staan hier in het Oude Testament voor een verschrikkelijke verringing van Gods oorspronkelijke bedoeling met het huwelijk.

Natuurlijk was het Gods doel niet. Ja, koningen hadden vaak meer vrouwen. Zeker niet onder de goedgedoelte. De ontsigheid van God, maar onder de toelating. Ze mochten niet vele vrouwen hebben.

En zo ging het ook vaak zo. Maar we zien toch dat God zijn plan met zijn volk uitwerkt, ondanks het zondige volk. En Batsheba vertelt zeer opgewonden wat er aan de hand is.

En ze herinner David aan de eed waar zij bij was, die hij gezworen heeft. En waarin hij toegezegd heeft dat Salem ook koning zou worden. Als Adonia koning wordt, dan weet je, dan ben je leven niet zeker.

Want een koning doodde meestal zijn tegenstanders. Dan was het Bas wel de leven niet zeker. David zou dan gewoon op een natuurlijke wijze sterven. Maar dan was Salomo ook zijn leven niet zeker.

En op dat moment is David klaarwakker. Door zijn vrouw, en later komt ook Nathan binnen, komt hij onmiddellijk tot actie. En met alle kracht die hij op kan brengen, hij spreekt haar niet tegen, stelt hij zich onmiddellijk weer in dienst van God.

Hij is weer de koning. Te meer daar ook Nathan haar aanvult. Opnieuw legt hij de eed af met betrekking tot Salomo. En Salomo moet direct op zijn muildier naar de plek rijden, vlakbij waar Adonia zijn feestje viert.

En hij moet een nieuwe koning in de stad worden. En hij moet zich laten uitroepen tot koning van Israël. En voordat Adonia die dacht slimmer te zijn dan David de kans krijgt, is Salomo tot koning uitgeroep.

En niet op een strijdros. Ook niet op paarden. Niet als een ijzeren hein. Maar een ware vredevorst. Wel een muildier. En daar zie je al een klein beetje de verdeeldheid van het Rijk.

Een muildier, je weet, een kruising tussen een paard en een ezel. Ik heb me wel eens afgevraagd waarom ze dat nou eigenlijk deden. Maar het schijnt dat een ezel heel intelligent is. Zou je niet denken misschien.

Zeg wel eens domme ezel. Maar een ezel is heel intelligent. En dan als muildier. Maar tegelijkertijd een muildier is ook heel krachtig. Ezel is intelligent als een paard. Je zou het niet zeggen.

Maar het schijnt wel zo te zijn. En daarom hadden ze dus een muildier. Maar het was dus tweeslachtig. Een kruising tussen een paard en een ezel. Terwijl als je Leviticus 19 leest.

Is het niet toegestaan om dieren van twee verschillende soorten met elkaar te vermengen. Bovendien zijn ze ook nog onvruchtbaar. In vrijwel alle gevallen. Maar goed. Hij rijdt niet op een strijdwagen met een paard.

Maar in dat muildier zit nog wel wat van dat paard. Van die eigen kracht. De latere echte Messias zal rijden op een ezel. Zijn vrederijk is niet tweeslachtig.

En opnieuw weer een koning zoals God het wil. Hij hoeft geen bloedige oorlogen meer te voeren. Hij is een koning van de vrede. Nee, nogmaals gezegd.

Een koning was niet Gods ideaal. Het heeft hem pijn gedaan dat het volk een koning wilde. En dat ze hem niet hem als rechtstreeks vorst over het land wilden aanvaarden.

Ze wilden lijken op de omgeving. Op de volk om hen heen. Ze willen een volk van stand zijn. En niet meer, ja zo, met die richter en zo. Maar God heeft in de tijd wel gezegd.

Een koning zal grote eisen stellen. Hij zal je vrouwen nemen. Hij zal belasting innen. Je moet het leger in. Je zal je vrijheid verliezen. Je zal je mondigheid verliezen. Het is een bewijs van jullie onvermogen dat jullie een koning willen.

Maar God heeft geduld. Hij heeft het geduld. En eerst krijgen we zal. Dat was een beslukking. Daarna David. Absoluut een geweldige koning.

Jezus wil zichzelf laten noemen zonen Davids. In het verlengde van zijn geslacht is hij ook geboren. Als mens is hij geboren. En als God was hij er al.

Maar David was niet foutloos. Zijn beslissingen kostte soms tienduizenden levens. Denk aan die volkstelling. Waarin hij zijn trots wilde laten zien. Kijk, ik heb zoveel aan het leger.

Ik heb zoveel mensen. En God greep in. Ernstige pest over het volk. Gelukkig was David altijd bereid zijn zonden te beleiden.

En daarin is hij zo'n heerlijk voorbeeld van Jezus. En ook voor ons. Hij wilde hem altijd volgen en gehoorzaam zijn. Ook al was hij niet foutloos. Maar zijn beslissingen gingen, wat ik al zei.

Soms ten koste van vele levens. Toch had hij de profielschets van Jezus. Maar hij kon zeggen. Wie mij gezien heeft. Heeft de vader gezien.

Hij zette zelfs ook niet zijn eigen koers uit. Maar spiegelde zich altijd aan de vader. En ook Salomo zien we de koers van zijn vader uitzetten.

Hij handelt streng. Erg vaardig. En dat vind ik zo bijzonder. God verschijnt als samen Salomo koning is. Hem in een droom. En dan krijgt hij een soort verlanglijstje.

Dan mag hij uitkiezen. Rijkdom. Eer. En hij kiest Samuel, Salomo. Voor een opmerkzaam hart.

En had het luistert. Heren, zegt hij. Ik ben nog zo jong en onervaren. Geef mij een opmerkzaam hart. Ik vind het zo bijzonder als een koning dit vraagt.

Zo'n belangrijk man. Luisteren is zoiets moeilijks. Echt luisteren. Ja, horen is niet moeilijk. Maar luisteren. Een koning die grote macht en eer gaat krijgen.

Die vraagt. Heren, geef mij een luisterend hart. Een hart dat soms door rookgordijnen heen kan prikken. Een hart dat door mooie praatjes heen kan zien. Een hart dat soms een keiharde beslissing moet nemen.

Die niet iedereen wel gelegen zal liggen. Maar heren, alstublieft. Een wijs hart. En Samuel, Salomo krijgt het. En ook al het andere. Wat een koning.

Wat leer je daar harten mee. En al snel wint hij aan gezag. Hij dient de Heer. Is gehoorzaam. Is wijs en rechtvaardig. En het gaat goed met Israël.

Het gaat goed met de leiders. Dan gaat het ook goed met het volk. Er is vrede. Er wordt niet gevochten. Er is genoeg te eten en drinken. Er zijn buitengewone oogsten.

De mensen voelen zich happy. Geen vijanden. Je kan heerlijk onder een boom in het zonnetje zitten. En wat een wijze koning. Wat kon hij gedichten maken. Prachtige gedichten kon hij schrijven.

En wat was hij een natuurliefhebber. Hij wist er zoveel van. En hij eerde de schepper om zijn schepping. Hij eerde niet de schepping, maar hij eerde de schepper. Hij wist over alles wijze en zinnige dingen te zeggen.

Wat had deze man een geweldige bovenkamer. Maar nog veel meer een voortreffelijk hart. Wat de Heer was toegewijd. Een hart helemaal aan hem toegewijd. En wat was het ruim.

En een staatsman. Wat een wijze beslissingen nam hij op het moment. Toen met die twee hoeren weet u wel. En nog veel meer dingen. Maar het mooiste komt nog. David had zo graag een tempel gebouwd.

Voor de heren. Hij diende hem. En God zei tegen hem. Een paleis mag je bouwen. Maar geen tempel. Je mag alles klaarmaken. Maar een tempel van mij. Er kleeft veel te veel bloed aan je vingers.

Je hebt zoveel strijd geleverd. Dat komt jou niet toe. Wat moet David teleurgesteld zijn geweest. Zoals Mozes zo teleurgesteld was. Omdat hij ook niet naar Israël mocht.

Naar het kanaal, naar het volk. Maar goed. Salomo mocht de tempel bouwen. En in een aantal hoofdstukken. Eén koning wordt dat helemaal beschreven. Ik ga er niet op in.

Maar heel uitvoerlijk beschreven. En het gaat hier om een wezenlijke zaak. Een tempel van God bouwen is niet zo. Een gebouw waar je samenkomt. Maar dat God wil wonen.

Ten midden van zijn volk. God wil onder zijn volk wonen. Moet je voorstellen. Men kende nog niet zoals wij nu kennen. Dat je de Heer in je hart kan toelaten. Maar dat God in het midden wil wonen.

Ondanks de zonde van het volk. Maar hij zegt er wel het volgende bij tegen Salomo. Als jij je aan mijn woord houdt. Zal ik mijn beloftige stand doen. Dan zal ik te midden van de Israëlieten wonen.

En hen niet verlaten. Ja, het was nog wel een wonen in donkerheid. Het was een wonen afgeschermd en geïsoleerd van de buitenwereld. Alleen de hoge priester mocht eens in het jaar in het heilige der heiligen komen.

En God woonde in die kubus. Even lang, even hoog, even breed. Als symbool van volmaakte harmonie.

Daar woonde God. Maar in Jezus woont de Godheid. Lichamelijk. Nu weten we Gods woord is vlees geworden. En heeft onder ons gewoond.

Maar God wilde zo graag op dat kleine plekje. Hij eiste niet eens een grote plek. Maar op dat kleine plekje. Wonen. Op die plek van volmaakte harmonie. Alle onevenredigheid is daar aanwezig.

Maar niemand mocht daar komen. God is een heilig God. Dat is hij nog steeds. Een heilig God. Geen wanverhoudingen. En Salomo mag dat huis bouwen.

Het huis waar God in wil wonen. En werkelijk. Alles. Salomo heeft alles voor de dag gehaald. En jaren eraan gewerkt.

Om dat huis te bouwen voor hem. Hij heeft zelfs de heidense koning Hiram erbij gehaald. Die mensen leverde. Die bomen leverde. Ook zelfs de heiden hebben wij spreken meegebouwd aan die geweldige tempel.

Wat moet dat gebouw geweest zijn? Wat zou een architect uit deze tijd gezien hebben als die tempel nog heeft bestaan? Mogelijk zijn er nog restjes van me. Bij de klaagmuur.

Ik weet het niet. Ik ben daar nog nooit geweest. Kees kan me dat veel beter zeggen. Maar de tempel moet geweldig zijn geweest. Maar het is nog geen hemelshuis. Als de ark met stenen tafelen naar binnen wordt gedragen.

En de priesters aanstaal te maken om te vertrekken. Vervult een wolk het huis van de heren. En de priesters konden niet blijven staan. Maar de heerlijkheid van Yahweh vervulde het huis.

Wat moet dat geweest zijn? En weet u. Weer Salomo. Weer staat hij op. En dan spreekt hij een gebed uit. Maar kunt u echt op aarde wonen?

Zegt Salomo. Zelfs de hoogste hemel is niet genoeg voor u. Is niet groot genoeg voor u. Dan is het huis dat ik voor u gebouwd heb zeker niet groot genoeg. Maar luister naar mij heren.

Naar mijn God. Luister naar mijn gebed. Luister naar wat ik u vandaag vraag. Ik vraag u om dag en nacht goed op deze tempel te letten. Dat zou God zeker wel doen.

Maar de heer wil er ook om gevraagd worden. Deze plaats waarvan u gezegd hebt. Daar zal ik wonen. Luister naar het gebed van mij en uw volk. Hier bij deze tempel. Zo bijzonder dat een koning dit bidt.

Samen met zijn volk. Hij staat daar. Hij staat daar. Met het hele volk wat komt. Met al die duizenden offers die gebracht werden. Lees dat maar eens na. Maar heren. Zou u werkelijk op aarde wonen?

Zegt hij ook nog eens. Wat een gebed. Wat een diepe toewijding van een jonge vent. Aan God. En daarna zegent hij het volk.

Net alsof hij ook nog priester is. En er worden offers gebracht. En de heren staat daar volkomen centraal. Niet de mens. Niet die Salomo. Hij is de kleine jongen.

In Gods hand. En wat een koning om dit zo te doen. Wat kunnen we van leren broeders en zusters. Ja van het oude verbond. Nee God woont niet meer in een gebouw.

Maar hoe wij onze harte koning kunnen eren. Jezus. Zijn we dat wel bewust? Zijn we wel bewust van onze eigen kleinheid.

Zoals Salomo dat van zichzelf was. Dat via Jezus Gods Zoon. Als verborgen koning in ons woont. Is hij werkelijk de koning in ons hart.

En tenslotte spreekt hij een gebed uit om nooit te vergeten. En hij zegt u. Ik vraag u om mij en uw volk Israël te geven wat we nodig hebben. Dan zullen alle volken. Want het gaat via Israël.

Via Israël gaat erop. Dan zullen alle volken op aarde weten. Dat u de enige God bent. Er is geen andere God. Volk van Israël. Jullie moeten altijd trouw zijn aan de Heer. Onze God.

Jullie moeten je houden aan al zijn wetten en regels. Zoals jullie dat ook vandaag doen. Echt bijzonder als je dat leest. Zo'n koning. En toch.

Hoe geweldig ook. Het was maar een voorproefje. Van koning Jezus die komen gaat. En Salomo was een mens van vlees en bloed. Er is heel veel goeds op deze aarde nog.

Maar er zitten al te veel barstjes en scheuren in. Ook in dit vrede rijk. Het kan nog niet in alle opzichten die toekomstige werkelijkheid weer spiegelen. Een voorteken waarin ik net al zei.

Niet dat dat nou als een zware zonde werd gezien. Maar het mocht niet. Hij reed op een muil nu. Die er zijn rijk was. In feite al gedeeld. Dat muildier. Waar David al op reed. Een kruising tussen die paard en het ezel.

Reeds is die tweespald aanwezig. En nogmaals is dat niet misschien de kern. Maar wel het begin. Want als eerste wat hij doet is. Hij verzwaagert zich met een vareo.

Dat heeft twee kanten. God had dat overigens niet verboden. Het volk mocht niet met de vrouwen trouwen. Die in het land woonden. Om reden.

Dat ze zich ook niet aan de afgoden zouden wijden. Want ze namen haar mee. Heel eigenaardig. Wat Egypte betreft was daar wel een uitzondering op. Kijk maar. Dat zijn Jozef. En ook Salom het oude.

Maar. De tweespald wordt reeds ingezet. Het heeft namelijk twee kanten. Dat koninkrijk. Want dat deed een koning vaak. Die trouwde vaak met een vrouw. Om zijn invloed te vergroten.

Hij had dan ook zijn contacten in Egypte. En op die wijze brengt ook Salomo een lading springstof naar binnen. Want zij krijgt ook een speciaal gebouw waar ze mag wonen.

En waar ze haar goden mag eren. Het vervolg. Laat de geschiedenis zien. Ze neemt haar eigen godsdienst mee. En dat is een behoorlijke besmettingshaard. Ziekte kunnen besmettelijk zijn.

Kijk wat er in China gebeurt. Een virus. Maar dat geldt ook om het afgonen te doen. Een groot risico. Maar het wordt in de tekst nog niet afgekeurd. En toch blijft het.

Zijn ere God blijft onverminderd groot. Maar er gebeuren wel andere dingen. Want. Hij heeft een hofhouding van zo'n 32.000 mannen.

Een enorme hofhouding. Maar die hofhouding moet onderhouden worden. En elke stam. Krijgt daarbij een beurt. Elke maand moet er een stam zijn. Die dat doet. Maar één stam wordt er van gevrijwaard.

Dat is de stam van Juda. Dat is heel bijzonder. Het zou best eens heel goed kunnen zijn. Dat toen Salomo opgevolgd werd. En er een deel van het volk begon te klagen over de lasten.

Of het wat minder kon zijn. En Rahabiam toen bij de jongens ging vragen. En bij de ouderen. En die zei. Mijn vader vroeg uw zware lasten. Ik zal het nog zwaarder doen. Dat dat hiermee te maken had. Eén stam werd er vanuit zonder.

En de rest moest belast worden. Tweeën, dertigduizend. En die paarden ook allemaal nog weer. Maar Samuel had er in het verleden al voor gewaarschuwd. Een koning zal jullie zwaar belasten.

En hij was zelf diep gekwetst. Omdat hij het volk van jongs en van. Tot en met zijn dood geleid had. Wat we ook zien. En misschien is hij opgevallen in het prachtige gedeelte waar ik las.

Hij heeft een enorm leger met strijdrossen. Dat is allemaal in de loop der jaren gebeurd toen zijn macht groot geworden was. Hij heeft veertig jaar geregeerd. En daar kan je veel meemaken. En hij begon geweldig.

De heer te loven en de prijzen. Maar hoe ging het verder? Hij houdt er vierduizend paarden op na. Dat is een enorm leger. En veertienhonderd strijdwagens. En ook dat moest allemaal verzorgd worden op Judara.

En zoveel paarden was niet toegestaan. We lezen dat in Deuteronomium 17 vers 16. Hij mag voor zichzelf niet veel paarden aanschaffen. En het volk laat het terugkeren naar Egypte.

Want dan werd ze gehaald. Hij haalde zijn vrouw er al vandaan. En ook die paarden. Om veel paarden aan te schaffen. Omdat de Heer tegen u gezegd heeft. U mag nooit langs deze weg weer terugkeren.

Weet u wat David deed als hij paarden veroverde? Daarna was hij een voorbeeld. Ja, niet voor de dierenwereld. Niet voor mevrouw Tiemen. Of voor wie er opgevolgd is.

Hij sneed de pezen door. Hij wist, als ik die paarden in de stal zet. Die zijn geliefd. Dat is natuurlijk verschrikkelijk. Wie ooit in de paardenkoers of in paardenrennen heeft gezeten.

Dat vindt natuurlijk vreselijk. Maar David deed dat. Want een koning moest altijd in afhankelijkheid van de Heer leven. En paarden in bezit hebben in die tijd. Dat waren strijden. Dat waren je tanks. Dat was je leger.

Toch werd er in de wijde omtrek. In de heidewereld over Salomo gesproken. Ze kwamen van heinde en ver om te bewonderen. Om hem vragen te stellen. Zo'n geweldige koning die de naam van Jewe groot maakte.

Zelfs de fameuze koningin van Ethiopië werd door het licht aangetrokken. En die zei ook nog van de helft is me niet aangezicht. En toch.

Deze geweldige koning. Heeft niet kunnen volharden. Ik noemde die paarden. Daar hebben we het over gehad. Maar hij mocht ook niet veel zilver en goud vergaren.

Weet je, we lazen netten. Toch. Het zilver gold als niets. Zijn paleis hangt vol met gouden schilden. 200 grote en 300 kleine. Puur voor de pronk.

Dat was dikdoenerij. Je leest het zo niet als je... Je leest het gewoon even in een rijtje zo voort. Er wordt nog geen oordeel over gegeven. Maar je ziet het gebeuren. Het drinkrij was puur allemaal van goud.

Ja, je bent toch koning. Dan is zilver waardeloos. Ook pure protserigheid. Hoog verheven. Buiten het volk. Boven het volk kwam hij. Vergelijk het eens met David.

Die daar in zijn ondergoed stond te dansen. Voor het aangezicht van God bij de ark. En weliswaar door zijn vrouw gemiddagd werd. Maar hier zien we Salomo groeien. Groeien in zijn ego. Er is nog meer.

Op de ruglonie van de troon. Dat lees je niet in onze eigen vertaling. Maar dat lees je in de willybrot. Was de kop van een rund van een stier aangebracht. Dat staat ook rond.

Dat houdt verband met het Hebraeuse woord rund. De vertaling in willybrot zegt dan ook heel duidelijk. Een stierenkop. Het gouden kalf doet als het ware symbolisch zijn intrede.

Je ziet wel eens mensen met die boedabeeldjes in huis. Het zegt mij totaal niets. Het zou mij geen invloed op me hebben denk ik wel eens. Maar een boedabeeld in mijn huis is verboden.

Ook al heeft het is maar een beeld. Kan niks zeggen. Is gemaakt van hout of wat dan ook. Maar dat haalt hij er weer binnen. En dan nogal de troon. Op de troon van de Messiaanse koning. Dit zijn nog eens barsten en scheur.

Dit betekent de ondergang. Dat gaat nog een stapje verder. Ja zult u zeggen. Je vergeet die duizend vrouwen. Die driehonderd en die zevenhonderd bijvrouwen. Wat een harem.

Ja de status van een koning. Maar dat was nog niet het ergste. Want elke avond die duizend vrouwen een kusje geven. Dat lukt nog wel. Maar de aanpassing aan de Oosterse vorsten.

Wat een ontwikkeling. Hij ging met die dames mee. Hij ging mee met een afgodendom. Het was zelfs zo erg. Dat Salomo offerhoogte bouwde voor Kamus. De afschuwelijke God van de Moabieten.

Die kinderoffers vroeg. Hij volgde hun goden na. Dat was wat God ook. Waar God ook voor waarschuwde. Daar is waarvoor ik jou wil waarschuwen. Als je verkering krijgt.

Of van een meisje houdt. Dat je een meisje mag lief hebben. Verliefd worden. Dat is een overval. Dat is een. Ik zou het bijna zeggen. Psychiatrisch.

Psychisch. Dat is iets geweldigs. Maar daar kun je geen keuzes op maken. Maar dat je mag weten dat ze de heren mag kennen. En zijn keuzes waren tot nog toe beperkt. Tot zijn verstand.

Maar hij laat dit toe in zijn hart. Niet alleen in zijn hoofd. Maar het nadert tot zijn hart. En we zien dat zijn leven niet meer correspondeert met Gods werkelijkheid.

Hij is een vredevorst in de naam van Yahweh. Maar is ook afhankelijk van hem. En Paulus zegt. Als ik zwak ben. Dan ben ik machtig.

Salomo prefereert andere mogelijkheden. Zijn eigen paardenkracht. En zo staat hij uiteindelijk God in de weg. God verkiest wat hulpeloos en zwak is.

En hij verkiest niet op eigen benen te staan. En via de modernisering van zijn leger. En dus toch erop eigen kracht te vertrouwen. Zijn proserigheid.

En zijn lef om het hart open te stellen. Voor het hart van die vrouwen. Die andere goden toebehoorden. Kiest hij eigenlijk voor het heilendom. Ja.

Hij blijft de Heerde dienen. Maar voert een meer sporen beleid. Alle samenhangen in het rijk valt weg. Dat zien we ook aan het einde. Het is eigenlijk niks meer. Het wordt in tweeën gedeeld.

Op Gods koers. Zijn rijk is een karikatuur geworden. Van wat God ermee had bedoeld. En uiteindelijk was de enige oorzaak. Zijn eigen hart.

Dat onderging een koerswijziging. Van vrede naar chaos. Het was niet meer gaaf. Harmonie en vrede zijn verdwenen. Tweespald in zijn hart.

Leidde tot een andere tweespald. En daar is jaren overheen gegaan. Het kan heel langzaam gaan. Het gaat meestal ook heel langzaam. Het sluit naar binnen. Je staat dingen toe.

Je verandert van standpunt door compromissen te sluiten. Nou is een compromis op zichzelf niet verkeerd. Maar compromissen die om wezenlijke zaken gaat. Hij is het luisteren verleerd.

Er zijn geleerden die zeggen dat Salomo aan het eind van zijn leven. Spijt had van al wat hij gedaan had. Dat prediker een soort meditatie is van het laatste.

Ik hoop het. Ik hoop het. Maar weet u broeders en zusters, jongens en meisjes. Ik vind Salomo ook zo'n voorbeeld voor ons naar Jezus toe.

Maar ook naar onze eigen werkelijkheid. Wat kan er met ons niet misgaan? Wat is er met jou misschien wel eens misgegaan? Wat, wat, waar je niet meer op let? Je hebt Jezus aangenomen.

Je bent razend enthousiast de Bijbel gaan studeren. Gods geest greep je aan. Je bent actief je op gaan stellen. Misschien in een gemeente of in jeugd. Heel actief. En dat is fantastisch.

Dat is een vreugde. Maar toen. Toen Jezus verder kwam. Dan het ja van jou. Mocht hij heel dicht bij jou.

Mocht hij in je hart komen. Of mocht hij op de linker of de rechter kamer komen. Stel je hebt het gedaan. Maar wat gebeurde er toen? Je weet.

Als je Jezus wil toebehoren. Zit Satan niet stil. Er zijn een aantal mensen die hebben gesproken. Met mij en met anderen over de doop. Ze weten dat Satan zit niet stil.

Ze krijgen aanvallen van twijfel. Van de familie misschien. Tegen wie moeten ze het zeggen? Prima joh. Zegt de boze. Geloof je maar. Maar volg hem niet.

Word geen discipel van hem. En hij probeert je door misleidingen. Door verleidingen. Door zogenaamde veranderende opvattingen over de Bijbel. Nieuwe uitleg. Je mee te nemen op een dwaalspoor.

Daar is de duivel een groot meester in. De Bijbel te verdraaien. En toch met argumenten te komen. En denk je. Ja. Er zit wat in. Er zit wat in. En ze trekken aan je.

Ze proberen je behoefte te bevredigen. Maar ze nemen je wel in beslag. Ik merk het s'morgens al. Eerst wat ik graag wil doen als ik uit het zwembad kom. Of als ik niet naar het zwembad ga.

Is naar hem gaan. Heer ik wil u uw woord lezen. Maar dat doe ik dan via de computer. Want ik maak dan aantekeningen. Wat ik gelezen heb. Wat ik doe. Maar het nieuws trekt.

Is dat zonde? Nee. Maar het trekt wat aan me. Of andere dingen. Wat gebeurd is. Of een mailtje. Een belangrijk mailtje. Of een appje. Gaat voor. En vervolgens. Het komt echt ver als voor dat ik dan zo zwak ben. Dat ik er nauwelijks nog een stille tijd toe kom.

Omdat je een keuze moet maken. En daarvoor moet gaan. Denk eens aan de behoefte om mee te tellen. Zoals David. Ik wil meetellen met de vorsten van het volk. Als Salomo. Hoe die mee wilde tellen.

De machtigste werd. Zijn goud en zin zilver. Ananias en Safira. Alles gaven ze weg. Tenminste. Bijna alles. Maar ze zeiden het is alles.

Dat leugentje. Om die eer. Heb je alles weggegeven. De volkstelling van David. Hoe geweldig is als de mensen om mijn land heen weten.

Dat ik een fantastisch leger heb. Ik wil niet klein zijn. Dat wil ik niet. Maar hoe zit het met luisteren van jou.

Heb jij nog die luisterhouding. Hebben wij nog die luisterhouding naar God toe. Als wij op een dag een keer tot geloof zijn gekomen. Maar het is bijvoorbeeld vijf jaar geleden. Of misschien maar een paar maanden geleden.

Dat we nog echt luisteren. Dat het niet allemaal als een soort gewoontegoed meegedaan wordt. En dat we de liederen zingen van. Nou ja die ken ik al. Dat is een oud liedje. Maar met je hart. Tijd nemen voor God.

Ik geef toe. Een uur naar een film van Netflix kijken. Is veel verleidelijker dan een uur in de kerk. Want daar heb je niet die spanning. Of niet datgene wat ik leuk vind.

Zondigen is zoveel makkelijker dan het goede te doen. En het heeft altijd iets aantrekkelijker dan niet zondigen. Omdat namelijk zonde van natuur in je hart zit.

En je luistert makkelijker naar het verkeerde stemmetje. Dan naar de stem van God. En dan moet je je bewust van zijn. Er speelt zich niet in je hoofd alleen.

Maar in je hart een strijd rond. Niet voor niks. Waarschuwd de Hebraïën. Dan voel ik me zeer sterk aangesproken. Denk aan je voorgangers. Die het woord van God dat u gesproken hebben.

Let op de uitkomst van hun levenswandel. En volg hun geloof na. Maar dit geldt natuurlijk niet alleen voor de voorgangers. Jazeker ook. Zij worden als eerste als verantwoordelijke aangepakt.

Dat geldt voor ons allemaal. Let op je einde. Jezus Christus zegt. Ik ben gisteren heden dezelfde tot in alle eeuwigheid. Hij is ongekend trouw.

Altijd geweest. Nooit gefaald. Zelfs niet toen ze hem gedood hebben. Hij bad zelfs voor vergeving voor degene die op de maand deden. Maar hij zegt wel. Laat u niet meeslepen.

Door de veelzotige en vreemde leringen. Die je vandaag de dag ook ziet en hoort. Dit geldt voor Samuel. Dit geldt voor Salomo. Dit geldt voor voorhangers.

Dit geldt voor jou. Voor ons allemaal. Of ben je ook een beetje doof geworden? Hardhorend. Loop je ook zo met die oorden op jezelfde dag rond.

En niemand kan je horen. En mensen kunnen weten ook niet wat jij denkt. Lieve mensen. Het hoeft niet zo te zijn. Het hoeft voor ons echt niet zo ver te komen als met Salomo.

We mogen achter de volmaakte koning Davids aangaan. Aangaan. Jezus. De goede hedder. De hoge priester. Die eenmaal koning zal zijn.

Die het nu ook is. Diep in ons hart. Voor de volmaakte ware shalom. Jezus Christus. Onze Heer in Heiland. Als dit je aanspreekt.

Zo'n geschiedenis. Die ook voor ons is weggelegd. Dat is niet alleen voor toen. Jammer dat mensen dat wel eens zeggen. Dat is het oude testament. Als jij je daardoor aangesproken hebt. En je wil weer naar hem luisteren. En al die andere stemmen tot zwijgen wil brengen.

Kom dan gerust. Hij is genadig. Misschien leef je niet rein in je relatie. Heb je verkeering. Maar je leeft alsof je getrouwd bent.

En je weet. Gods woord vraagt het niet van mij. Misschien ben je op bepaald gebied. Op gebied van seksualiteit. Gewoon andere gedachten gaan nalopen. Terwijl je weet. Ja.

Iedereen denkt zo eigenlijk bijna in de wereld. Ook hier in het dorp. Het gaat zo makkelijk. Ja. Dan ga je maar mee. Misschien ben je gestopt met het volgen van hem. In nauwkeurigheid.

Denk je. Ja. Niet te serieus worden. Helemaal lolletjes nog. Misschien is dat nieuw voor jou. Misschien worst je al heel lang met een punt. Waar je al lang mee bezig bent.

Maar toch sluit je daar je hart voor af. Ik heb daar niet over. Wat voor reden heb je om hem niet te volgen? Vraag je dat eens af. Wat voor reden heb je om hem niet te volgen?

Je mag weten. De tijd is kort. En dat is geen dreiging. Dat is een belofte. De tijd is kort. En we hebben zo'n geweldige, genadige God. Die alles voor je overheeft.

Hij vergeeft. Hij wil opnieuw beginnen. Zijn aangezicht is vriendelijk. We gaan zo meteen weer aan tafel met elkaar. Wat een feest. Ja. Het is maar een karige maaltijd. Het stelt gewoon aardsgezien niet veel voor.

Oké. Het is tafelzilver. Geloof ik. Maar het wijst wel. Op die grote maaltijd. Met de bruidegom. Zelfs door jouw diepste dal van pijn en verdriet.

Misschien ben je wel boos op God. Wil hij je helpen. Zijn kostbaar bloed heeft je gereinigd. En heeft je verlost. Je mag weten. Een kind van God te zijn.

En dat zijn opskandiskracht sterker is. Jouw vleeslijke paardenkracht die tot de dood leidt. Jezus wast alles schoon. Hij reinigt je. Iets wat de zoon met elkaar wilde gedenken bij het vieren van het avondmaal.

Besef. Jezus is er. Hij was er voor Salomo anderszins. Want Salomo wist hoe hij bij hem kon blijven. En we weten niet hoe het verder gegaan is. Dat zijn wel dingen waar ik erover piekert.

Maar wij leven nu. Wij kunnen nu naar hem toe. Denk aan je voorgangers. Maar ga daar zelf in voor. Je levenshandel. Kom naar hem.

Geef je oren wie de kost. En je hart. Stel hem open voor hem. Zodat je toe kan treden. Ben een waarachtig hart. In volle verzekerheid is geloofs.

Met een hart dat door bespringing gezuiverd is. Van besef van kwaad. En met een lichaam dat gewassen is met zuiver water. Laten we zo naar God toegaan. Vol van vertrouwen.

Zodat je op je bestemming komt. Niet voor niks zegt Johannes in de openbaring. Ik kom spoedig. Houd vast wat je hebt. Opdat niemand je kroon neemt. Was mijn dooptekst.

En zie ik kom spoedig. Zaligheid die de woorden in de provincie van dit boek bewaart. Zie ik kom spoedig. En mijn loon is bij mij om een ieder te vergelden. Dat zijn werk is. Zullen we zo dadelijk op die wijze aan tafel gaan.

In de reiniging van ons hart. En kom zo op die wijze ook. Zou ik u willen uitnodigen. Aan tafel. In Jezus naam. Amen.