Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen allemaal, fijn dat ik vanmorgen in uw midden mag zijn.! Ik heb met stijgende verbazing naar de liederen geluisterd.
! Onze zuster belde me van de week voor het slotliep. Maar ik had meer het idee vanmorgen dat ze naast mij op het bureau had gezeten. Het onderwerp voor vanmorgen is, naar aanleiding ook wat onze zuster zei, die onze ziel verkleeft aan de heren.
Het onderwerp voor vanmorgen is, is het wel met uw ziel? We vragen altijd, hoe gaat het met je? En dan gaat het altijd goed, hè?
De broeders vroegen, nou kwam mij vanmorgen, hoe gaat het? En alle drie, de broeders, zeiden, het gaat goed. En ik zei ook, het gaat goed. Maar hoe gaat het nou hier binnen, hè? Want daar gaat het om.
Aan de buitenkant kan het allemaal heel aardig lijken, maar het gaat om dat binnenste van ons. Is het goed met uw ziel? Onze zuster las psalm 63, maar ik begin met psalm 62.
En daarom kon David ook in psalm 63 van die geweldige woorden zeggen. Psalm 62 ga ik met u lezen en u zult dadelijk zien dat ook de andere gedeelte wat ik ga lezen al gezongen werd vanmorgen.
Dus het komt allemaal bij elkaar vanmorgen. En dat is zo wonderlijk dat je dat soms ook merkt in je eigen voorbereiding, dat anderen dan de liederen voorbereiden en dat dat helemaal bij elkaar hoort vanmorgen.
Psalm 62, de eerste negen versen. En boven deze psalm staat zo mooi.
God alleen, ik lees uit de herziende statenvertaling. God alleen is onze toevlucht. Een psalm van David voor de koorleider over jeduten.
Zeker, mijn ziel is stil voor God. Van hem is mijn heil. Zeker, hij is mijn rots en mijn heil.
Mijn veilige vesting. Ik zal niet al te zeer wankelen. Hoe lang bedenkt u nog kwaad tegen een man?
U zult alle gedood worden. U zult zijn als een hellende wand, een instortende muur. Zeker. Zij beraadslagen om hem van zijn hoogte af te stoten.
Zij scheppen behagen in leugen. Met hun mond zegenen zij, maar in hun binnenste vervloeken zij. Zeker, mijn ziel. Zwijg voor God.
Want van hem is mijn verwachting. Zeker, hij is mijn rots en mijn heil. Mijn veilige vesting. Ik zal niet wankelen. In God is mijn heil en mijn eer.
Mijn sterke rots. Mijn toevlucht is in God. Vertrouw op hem te alle tijden, volk. Stort uw hart uit voor zijn aangezicht.
God is voor ons een toevlucht. Prachtige woorden. Die hemel aansluiten bij de liederen. En het tweede gedachte vindt u in Lukas 6.
En dan gaat het over het huis op de aarde en het huis op de rots. Dus daar komt bij hemel dat fundament weer terug. Lukas 6.
Vers 46. En dat begint eigenlijk met een vermaning.
Dat de Heer Jezus zegt, naar aanleiding van wat die schriftgeleerden en fariseers allemaal zeiden. En dan begint het met deze woorden.
Waarom noemt u mij Heere, Heere en doet niet wat ik zeg. Ieder die naar mij toekomt en mijn woorden hoort en ze doet.
Ik zal u laten zien, zegt de Heer Jezus, aan wie hij gelijk is. Hij is gelijk aan een man die een huis bouwde. Hij groef en diepte uit en legde het fundament op de rots.
Toen de hoge vloed kwam, sloeg de waterstroom tegen dat huis aan en kon het niet doen wankelen. Want het was op de rots gefundeerd.
Maar wie ze gehoord en niet gedaan zal hebben, is gelijk aan een man die een huis bouwde op de aarde. Zonder fundament. En toen de waterstromen er tegen aan sloeg, stortte het meteen in en de val van dat huis was groot.
Tot zover Gods woord als inleiding. Ik heb u net al gezegd, boven deze prachtige psalm staat God alleen. Alleen God is onze toevlucht.
Toevlucht. Want er is geen andere toevlucht dan de eeuwige onveranderlijke God. En ik hoop dat het voor ons, net als voor David, dat dat een heerlijke realiteit in ons leven is.
Ook in het jaar wat weer voor ons ligt. Maar het kan alleen als het goed is met onze ziel.
Met andere woorden, als onze ziel verbonden is met God. En u weet, onze ziel is onze persoonlijkheid. Dat is wie we zijn. Wij moeten in zijn totaliteit met God verbonden zijn.
David. Op heel jonge leeftijd. Werd David al gezalfd tot koning. Hij ging een geweldige toekomst tegemoet.
Maar hij is een groot gedeelte van zijn leven door moeilijke en diepe wegen gegaan. Van de schaapskooi naar de troon.
Dat was geen eenvoudige weg. En daar getuigen ook vele van de psalmen van. Maar dat was het plan van God met zijn leven. En God heeft altijd een plan met ons leven.
En dat gaat ook vaak door de diepte heen. En hij geeft een prachtige tuigenis over zijn ziel. In psalm 42 zegt hij nog dat zijn ziel onrustig is in hem.
En wat is dat vreselijk. Als je onrustig bent, dat deprimeert je. Dat trek je naar beneden. En nu is zijn ziel in psalm 2 zegt hij stil voor God.
Met andere woorden, er is een diepe innerlijke rust en vrede in zijn hart en in zijn leven gekomen. En hoe komt dat nou? Dat komt door de geweldige relatie die hij heeft met zijn God.
En daar getuigt hij ook van. En hij zegt hij is mijn sterke rots. Hij is mijn heil. Hij is mijn vesting. Hij vertrouwt volkomen op hem.
En dat maakt zijn. En als het goed is ook onze ziel stil voor God. En dat is het mooiste wat er is.
Als je ziel stil is voor God. Ik moest denken in de voorbereiding aan dat bekende lied. U kent het ook wel. It is always my soul.
U kent het wel. Het was het getuigenis van een broeder in Amerika. Ik weet niet of u dat ook weet. Hij en zijn vrouw hebben ook onvoorstelbaar veel meegemaakt.
Ze verloren hun zoon. Nou dat is wat. Als je een kind krijgt. En je verliest het. Ik weet er alles van. Dan ga je door de diepste diepte heen.
Daarna verloren ze al hun bezittingen door brand. Vrijselijk. Als je niets meer hebt. Hij stuurde zijn vrouw met hun vier kinderen per schip naar Europa.
En bij een scheepsramp op zee verdronken nog eens alle kinderen. Moet je je voorstellen. Dat dat gebeurt in je leven.
Dat alles weg is. Alleen zijn vrouw werd gered. Later is hij met het schip ook naar Europa gegaan.
En op de plaats waar zijn kinderen bij die scheepsramp zijn omgekomen. Maakte hij dat lied. Het is goed met mijn ziel.
Het is goed met mijn ziel. God was zijn toevlucht.
Hij was uit zijn ziel aan God verkleefd. En daarom kon hij zeggen. Het is goed met mijn ziel. Het is goed met mij.
Ik moet u eerlijk zeggen. Ik begin al wat ouder te worden met mijn vrouw en ik. Wij kunnen die woorden zo volledig beamen dat het waar is. Als God je toevlucht is.
Dan kan je zeggen in alle omstandigheden van je leven. Hoe het ook gaat. En ook wij zijn vaak door de diepte gegaan. Het is wel with my soul.
Wat is dat toch belangrijk. Wat is toch het geheim ook. Dat je kunt zeggen het is wel with my soul. Als deze vreselijke dingen allemaal in je leven gebeuren.
Want ze blijven een kind van God ook niet bespaard. En daarom laat David ons dat geheim horen. God is mijn sterke rots.
Mijn heil. Mijn toevlucht. En veilige vesting. In hem is hij veilig geborgen. Zo heeft hij God leren kennen in zijn leven.
Zo heeft hij God ook ervaren. En daarom is zijn ziel stil. En weet u. Wat er dan gebeurt. Als je ziel echt stil is.
Voor God. Dan zijn er geen vragen meer. Dan is er geen waarom meer. Maar rusten. In hem.
En David. Hij verwachtte alles van zijn God. Dat is zoals we ook zongen. Die volkomen overgave.
Aan hem. Dan ga je alles verwachten van de heren. En eerst zegt hij. Ik zal niet te zeer wankelen. Maar ik moest denken. Dat heeft hij te zwak uitgerukt.
Enkel verse. Verder zegt hij. Ik zal niet wankelen. Dat is het geweldige. Onantastbaar. Dat is ook het getuigenis.
Geweldige dingen. Die God in ons leven wil doen. In Lukas. Gaat het ook over. De sterke rots. Dan gaat het over de Heer Jezus.
De vader en de zoon zijn één. En over de keuze die je daarvoor moet maken. Opdat je gefundeerd.
Je leven gefundeerd is op de rots. En niet langer op de aarde. En de Heer Jezus verwijt de mensen om hem heen. En ik denk ook vele in onze tijd.
Waarom noemt u mij heren, heren. En doet niet wat ik zeg. Ik heb het beste met je voor. U weet het net.
Als ik de joden waren erg godsdienstig. Ze waren erg vroom. En ze hadden nog een heleboel wetten bijgemaakt. Maar ze misten één ding.
Dat is geloof. En geloof heeft alles te maken met vertrouwen. En ze dachten met hun wettische leven. Het eeuwige leven te ontvangen. Oh, zo herkenbaar ook vandaag.
Ik ben pas voor huis naar een huis waar allemaal mensen van de kerk wonen. Waar ik ontmoet bijna niemand met de zekerheid van het geloof. Ik heb één vrouwtje ontmoet.
En die bleek nog bij het volle evangelie te zijn. En die wisten het. We houden te zijn in hem. En de rest zegt, we hopen het maar.
We hopen het maar. Daarom hebben we geweldig werk daar te doen. Om ervan te vertellen en te getuigen. En de Heer Jezus heeft er nog meer over gezegd.
Hij zegt in Johannes 5, vers 38 en 39. Gij onderzoekt de schriften. Want u denkt daardoor eeuwig leven te hebben. Die zijn het die van mij getuigen.
En toch wilt u niet tot mij komen. Opdat u leven hebt. Op een enkeling na kwam er niemand tot Jezus.
Ja, veel erger. Ze hebben hem verworpen. Ze zijn zijn nagelde aan het kruis van Golgotha. En daar zien we de vijandschap van de mensen.
Tegen Christus en tegen God. En door de zondevel is die vijandschap ook gekomen in het hart van ons mensen. Maar ook de relatie die toen verbroken werd.
En daarom is er geen rust en geen vrede in onze ziel van natuur. Dat bedoelt de Heer Jezus.
Als hij spreekt over het huis wat op de aarde gebouwd is. Ja, we zijn aardse mensen. We zijn aardse mensen met een aardse gezindheid. De gezindheid van het vlees wat niets anders voortbrengt dan zonde.
Want er woont geen goed in de mens. En we worden voortgejaagd. Kijk maar om u heen en je ziet het. We worden voortgejaagd als schapen zonder herder.
Dat is de nood van deze wereld. En ook in onze tijd willen mensen niet meer tot hem komen. Met de voorbereiding dacht ik aan die grote meetings die ik mee heb gemaakt.
Met peesteren. Met Pasen. Ik zie de oude broeder Kits nog staan. Honderden die naar voren kwamen en een keuze maken voor de Heer Jezus.
En je bent nu al heel dankbaar als er eens eentje komt. Zo is het vandaag mijn lieve broeders en zusters. Fijn dat onze broeder contact krijgt.
En dan kan je er alleen maar voor bidden dat God een weg opent naar zo'n katholieke vrouw. En grijp toch die kansen. Ik dacht toen onze broeder het vroeg. Ik denk nou dat wordt een later dienst vandaag.
Ze komen allemaal naar voren. Maar doen we nog wat? Doen we nog wat voor de Heer? Want we kunnen allemaal mooi zingen. Maar grijpen we die kansen nog?
En die zijn er in een overvloed. Want er zijn heel wat mensen die nog aardsgericht zijn. Vele mensen zijn als de man die zijn huis bouwde op de aarde.
Vele bouwen hun leven liever op de vergankelijke dingen van dit leven. En ze vertrouwen op hun geld. Ze vertrouwen op hun goederen. En er kan met niks gebeuren.
En je ziet er kan van alles gebeuren. Eén raket. En 176 mensen zijn er niet meer. Zo kan het leven eindigen.
De mensen van vandaag. Ze willen zich genieten. Ze willen zich uitleven. En je ziet dat ook vandaag. Vooral bij veel jongere mensen.
Helaas. Want de wereld heeft ons zoveel te bieden vandaag. En de mensen worden door van alles en nog wat in beslag genomen.
Vele zijn vandaag gevangenen van de mobiele telefoon. Met al zijn mogelijkheden. En ze hebben niet in de gaten dat ze ook daarmee voortgejaagd worden.
En dat ze dag en nacht ermee bezig zijn. Ga maar eens naar een verjaardag. Je moet nog blij zijn als je een gesprekje kan voeren. Ga maar eens bij kijken bij de dokter in de wachtkamer.
Iedereen die zit met zo'n dingetje. O ja. Gelukkig zijn er nog mensen die geloven in God. En geloven in Jezus.
Maar ze graven niet diep. Of helemaal niet. Het is vaak een oppervlakke geloofsleven. Maar ze hebben ook geen tijd meer.
Ze worden zo voortgejaagd. Ze hebben geen tijd meer. Om zich te verdiepen in de dingen van God. En wat de Heer Jezus voor ze wil betekenen. Ze zijn eigenlijk als de mensen.
Wat de Heer Jezus vertelt van het zaad. Wat op de akker gestrooid wordt. Een gedeelte viel op de harde grond. Ik was een paar weken terug in de gemeente.
En de afloop kwam een broeder naar me toe. En hij zei. Broeder ik heb niks gevolgd van je prediking. Ik zei. Was dat nou jammer? Heb ik het niet goed gedaan of zo? Hij zei. Ik had twee mensen naast me zitten.
En die hebben heel de tijd zitten chatten op hun telefoon. Nou. Dan is het zaad op de harde grond gevallen. Dan blijft er niks van over. Maar hij zei.
Ik ben blij dat ik nou weer een cd heb. Want morgen zit ik in mijn vrachtwagen. En dan kan ik rustig luisteren. Dan word ik niet gestoord. Het viel ook. Tussen de rotsen.
De dorens. De distels. Het komt even op. En het sterft. En de Heer Jezus zegt. Dat komt door de zorgen.
Maar ook. Door de verleiding van de rijkdom van deze wereld. Dan heb je God niet meer nodig. Je trekt je portemonnee maar. En je kunt alles voor elkaar krijgen.
En zo wordt het geloof het zaad verstikt. En de wereld is vandaag de grootste vijand. Die de gemeente van Christus dreigt binnen te komen.
En op vele plaatsen is die al binnengekomen. En daarom zullen ze als hun huis op de aarde gebouwd is. Het koninkrijk der hemelen ook niet binnen gaan.
Dat is de consequentie. Ze blijven verloren. En gaan naar de hel. Zo zegt de Bijbel dat. En dat is een hard woord.
Maar dat is de realiteit van het woord van God. Het koninkrijk der hemelen. Is alleen voor hen. Wiens levenshuis op de rots is gefundeerd.
En God wil dat nog steeds in deze genadertijd. En daarom moeten we ervan getuigen. Aan jongen oud schenken. Hij wil het nog schenken. Want daarvoor kwam de Heer Jezus toch naar deze aarde.
En de Heer Jezus zelf toont ons de noodzaak. Om tot hem te komen. En die andere man die begreed dat. Want hij groef en diepte uit.
Net zo lang totdat hij op die rots kwam. En daar legde hij het fundament van zijn huis op. Op Christus. Diepgraveld.
Dat betekent dat je alle aarde met andere woorden. Al het aardse. Het wereldse. Waar je leven opgebouwd is. Weg moet doen. Dat moet weg.
En wat staat er vaak veel in de weg. Wat staat er veel in de weg. Waar hebben we moeite mee. Om te breken. En op te ruimen. Vooral als je nog jong bent.
Want je wilt van dat aardse leven genieten. Maar wie echt verlangt. Wie echt verlangt. Naar rust en vrede in zijn ziel.
Verlangt. Naar die helper groot van kracht. Die je toevlucht is. En die je kunt vertrouwen. Zodat je er nooit meer alleen voor staat.
Die komt altijd uit bij de gekruisde Christus. Dat was ook het getuigenis van onze jonge zuster. En dan kan je leven lang. En ik begrijp het zo.
Want in Veenendaal ken ik dat ook. Dat ze altijd maar onder dat oordeel. En onder die zonde zitten. Totdat ze werkelijk gaan graven. En dan komen ze uit bij de Heer Jezus.
De rots aller eeuwen. Die onze zonde en schuld aan het kruis heeft meegenomen. Want in hem, zegt Colossense 1 vers 14. Hebben wij de verlossing door zijn bloed.
Namelijk de vergeving van al onze zonnen. Dan wordt dat hele pakket van je schouders afgenomen.
Wie diep graaft. Dan wordt het ook een heerlijke werkelijkheid. Dan vind je rust en vrede. Voor je geest, voor je ziel en voor je lichaam.
En weet u wat zo mooi is? Het eeuwige leven is dan je deel. Het eeuwige leven is je deel. Want je ziel wordt op hetzelfde moment verbonden met God.
Die je toevlucht is. Daarom begon ik ook met die woorden. Is het goed met je ziel? Mag ik het zo zeggen? Is je ziel al verbonden met God?
Heb je die relatie? En dan krijg je als je die relatie hebt. Ook een hemelse gezindheid. Waardoor alles verandert in je leven. Want je bent de burger van het rijk in de hemel.
En alle hemelse zegeningen in Christus Jezus onze Heer zijn je deel. Wat vind je nog meer? Dan ben je toch rijk in hem. En ik weet het, vele van ons die hier zitten hebben die keuze gedaan.
En ervaren die dat ook in hun leven. Dat hij de rots is. En dan hebben we ook eigenlijk het einddoel van ons geloof.
Namelijk de zaligheid van onze ziel verkleed. Onze ziel is zalig. Onze ziel is eeuwig. En als we hier ons leven eindigen gaat onze ziel naar de Heere.
Dat is de rijkdom. Dat geeft zekerheid. Dat geeft een geweldige zekerheid in mij. Maar ook hoop ik in uw leven.
Want Hebraïe 6 vers 19 zegt. Deze hoop hebben wij. En u kunt het zo invullen. Als een anker voor onze ziel.
Dat vast en onrikbaar is. En rijk tot in het binnenste heiligdom. Achter het voorhangsel. We hebben het ervan gezongen.
Achter het voorhangsel. En wie is er achter het voorhangsel? Onze Heer Jezus. Onze Redder. Onze Zaligmaker.
Onze Hoge Priester. Onze Heer Jezus. Die alles voor ons wil zijn. En die voor ons bidt en voor ons pleit. En Hij is nu je toevrucht. Maar Hij is ook je herder.
En de opziener over je ziel. Hij is alles voor je. En Hij wil alles voor je betekenen. En Hij ziet toe op je leven. En Hij leidt je leven.
En je wordt niet langer meer voortgejaagd. Maar heb rust en vrede in de aanwezigheid van je herder. Dicht bij hem.
Dicht bij zijn hart. Nou, we kijken nog even naar die huizen, hè. Waar Jezus over sprak. Want het zijn beelden van ons leven.
Bij de huizen werd niets bespaard. De stormen gingen over de huizen op de aarde. We zijn er gauw mee klaar. Ze hebben geen fundamenten. Ze stopten in.
Men heeft immers geen enkel houwvarst. Maar wat nog erger is. Hun zielen gaan verloren. Hun zielen gaan verloren. Daarom hebben wij zo'n grote taak.
Daarom hebben we vorige week, evangelisatie gesproken. Wij zijn degene die het moeten doorgeven. Dat er een andere weg is.
De stormen gaan ook over de huizen die op de rots gebouwd zijn. We hebben het ook vanmorgen weer gehoord.
Operaties, onderzoek. Chemokuur misschien. Bestralingen. Komt allemaal voor. Wij gaan ook door de diepte heen. Soms is het even rustig.
Maar kan je ervan genieten. Als het rust is in je leven. En dat het allemaal zo goed gaat. Dan ben je zo dankbaar. Dan loof je en prijs je de Heer. Dan bid je.
Heer, dank u wel. We begonnen vanmorgen. Het lezen van het zijn de goedgunstigheden des Heren. Dat we niet omgekomen zijn.
Ik moet u zeggen. Ik lag van oud opnieuw op bed. En dat kwam ineens zo sterk tot me. Broeder Bas, dat zijn de gunstbewijzen des Heren dat je er nog bent.
En dan huil je. Van dankbaarheid. Over de goedgunstigheden van de Heren.
Van die God die trouw is. En die trouw houdt tot in eeuwigheid. En dan even later. Heb je ineens die geloofsbeproefing.
Heb je ineens dat lijden. Nee. Het wordt ons niet bespaard. Heb je die ziekte. Dan is er strijd in je leven. Dan ervaar je vrienden of familie.
Die je weer mee willen trekken naar de wereld. En die zuigkracht van de wereld is soms zo sterk. En misschien ervaar je die grote zuigkracht wel. Naar de wereld die je zoveel te bieden heeft vandaag.
Oh, wat kan het stormen in je leven. Ik weet er alles van. Want ook Satan probeert ons leven te verwoesten. Probeert ons die heerlijke zekerheden af te nemen.
Zodat onze ziel weer onrustig wordt. En tevreden met God weg is. En David. David geeft ons vanmorgen de beste raad die er is.
En hij zegt vertrouw op hem te alle tijden. Met andere woorden in alle omstandigheden van je leven. En stort je hart maar uit voor zijn aangezicht.
Dat is toch prachtig. Dat je een plaats hebt waar je naartoe kan gaan. Al heb je niemand om je heen. Dan is hij er. Je mag met alle pijn.
Met alle verdriet. Met je zorg. Met je strijd. Om staande te blijven. Tot die wonderbare troon van genade gaan.
Want die is open. De voorrang is gescheurd. En wat moet je dan doen? Geef alles wat er is.
Aan hem over. Dat is de grote les voor ons als christen. Als broeders en zusters. Want die rots he. Die rots.
Maakt het allemaal anders. Want wij houden die rots niet vast. Maar die rots houdt ons vast. De rots houdt ons vast.
En dat is het geweldige. En hij leidt je door de stormen. De luiken klapperen misschien. De dakpannen waaien er misschien af.
En soms kan het zo diep gaan. Dat je sidderd en weeft. En wankelt. En dat alles duister om je heen is. David heeft dat ook gekend. Dat je denkt waar is God nu?
Misschien denk je zo'n leven stort in. Ik red het niet. Misschien zijn er ook periodes in je leven. Dat je het niet meer ziet zitten. Want wij zijn niet van die geweldige krachtpatsers hoor.
Ja zoals vanmorgen wel hoor. All untestbaar. Maar als het werkelijk puntje bij paaltje komt. En dan is het zo heerlijk.
Dan roept de Bijbel je toe. Werpt al je bekommen is. Op hem. Ons probleem is dat we het vaak geven.
En dan nemen we het weer net zo hard mee terug. En dan kan God er niets mee. Je hebt geleerd om al je bekommenis. Op hem te werpen.
Want hij zorgt voor je. Hij zorgt voor je. Als je dat doet. Dan wordt het wonderbaar stil.
En je ziet. Dan ben je je problemen kwijt. Want dan zijn ze voor God. En God kent geen problemen. En ervaar je. Dat het zo geweldig is.
Die toevlucht te hebben bij God. Want het kan niet meer misgaan. Als je je bekommenis op hem hebt geworben. Want Hebraïe 4 vers 16 zegt.
Opdat wij barmhartigheid verkrijgen. En genade vinden. En dan komt het. Om geholpen te worden op het juiste moment.
Op het juiste moment. En God weet wat het beste moment altijd is. En dat is zo heerlijk. Dat God zich bekommert om ons. Want we zijn zijn eigendom.
We zijn gekocht. En we zijn betaald. We zijn niet meer van ons. We zijn van hem. Voor de volle honderd procent. Het is die geweldige troost. En goddelijke kracht.
Van de opgestaanheid. Die ons door de diepte. Zelfs door de schaduw van de dood. Zegt David. Heen lijn. Zodat je al is het onder tranen kunt zeggen.
Het is wel met mijn zin. Het is wel met mijn zin. Weet u. Dat is nu het geheim.
Van echt doorleefd geestelijk leven. En volkomen vertrouwen op God. Zo leefde de jonge David al met zijn God.
En hij heeft God op een geweldige wijze ervaren in zijn leven. Ik hoop.
Dat hoe je situatie ook vanmorgen is. Dat je toch kunt zeggen. Het is goed met mijn ziel. Ik heb rust.
En ik heb vrede. In hem. De vrede van God. Die alle verstand erboven gaat. En als het niet goed is met je ziel.
Als je misschien nog voortgejaagd wordt zonder herder. Als je huis nog op de aarde gebouwd is. En je kan jaren onder het woord zitten. En nog een huis op aarde hebben.
Dan zeg je Isaiah 55. Nijg uw oor. En kom tot mij. En uw ziel zal leven.
Vrucht dan vanmorgen tot hem. Want anders red je het echt niet. Dan kom je om. En zo ben ik vanmorgen samen met jullie.
Op reis naar onze eeuwige bestemming. Wat is dat een voorrecht. En hoe lang de reis nog is. Ik weet het niet. Dat weet alleen de heren.
Maar Petrus wist het al. In 2 Petrus 1 vers 11 zegt hij. Want. Zo zal u. In rijke mate.
De toegang tot het eeuwige koninkrijk. Van onze heren. En zaligmaker. Maker Jezus Christus verleend worden. Dat is het resultaat.
Van het volbrachte werk van Christus op het kruis. En het feit. Dat wij op zijn roepstem zijn ingegaan. En tot hem gekomen zijn.
En dat. Te weten. Helpt mij. En ik hoop ook jullie. Om staande te blijven. Wat er ook dit jaar gaat gebeuren. Hoeveel stormen er ook komen.
En welke beproevingen en verleidingen we ook zullen meemaken. En ze komen. Ben erop voorbereid. Maar bedenk dan ook. God.
God. Is mijn toevlucht. We zijn veilig. In zijn. In zijn vesting. En vergeet het niet te zeggen. Het is well with my soul.
Het is goed. Met mijn ziel. Wat er ook komt. En de zaligheid van onze ziel wordt werkelijkheid als de bezuin klinkt. En als we letten op wat er vandaag allemaal gebeurt.
Zou dat wel eens heel snel kunnen gebeuren. Dan gaan er dingen gebeuren die nog nooit gebeurd zijn. En alleen bij God mogelijk zijn. Denk maar aan Thessalonians 4.
Wat er dan allemaal gaat gebeuren. Dan gaan we hem tegemoet in de lucht. En dan wordt ons vernederd lichaam. Wat nu nog van alles mee moet maken.
En wat gaat verslijten. En wat moeilijkheden geeft bij het ouder worden. Zal gewelijkvormig worden aan zijn verheerlijk lichaam. Dat biedt God ons allemaal aan.
Dat kan de wereld ons niet bieden. O ja, de doktoren kunnen veel. En ze kunnen veel doen. Wat eindigt. Maar niet bij de heren.
Een nieuw verheerlijk opstandingslicht. Dan gaan we met hem naar het vaderhuis. Met een plaats voor ons bereid is. En ik zie er naar uit.
Want wat zal het zijn. Voor eeuwig met de heren te zijn. Geweldig. Zaligheid. En hemelse heerlijkheid wordt dan eeuwige realiteit.
Dan zijn er nooit meer stormen. Dan is er nooit meer lijden. Dan is er nooit meer pijn. Nooit meer verdriet. Al die dingen die we nu meemaken.
Nooit meer dood en rouw. Eeuwige vreugde. Eeuwige vreugde. Zal ons deel zijn. Wat een troost is daar nu al in weggelegd.
We hebben in het geloof op aarde leren zeggen. Dat het wel is met onze ziel. Dan zal het eeuwig wel zijn met onze ziel.
En het zal door niets meer verstoord worden. Het is een leven in de volmaakte gemeenschap met de vader en de zoon.
En dat alles. Mijn lieve broeders en zusters, vrienden. Dat moet ons aanvuren. Om hier niet alleen rein en heilig te leven naar de gods wil. Maar ook te getuigen door ons leven.
Van de rust en de vrede in onze zielen. In een wereld in barensnood. En is dat te zien aan ons? Een wereld in barensnood.
Vol onrust. Vol geweld. En de meest vreselijke zonde. Waarin de angst en de hopeloosheid en de leegheid steeds groter wordt. Waarom?
Omdat men geen enkel hou vast heeft. Geen enkel hou vast. Maar wij hebben dat anker. Dat anker, hè.
Voor onze ziel. Vergeet dat niet. Ons leven staat standvastig en onwankelbaar. Op die eeuwige rots. De Heer Jezus Christus. Die ons spoedig naar ons eeuwige huis brengt.
En dat alles maakt ons, zoals we zongen straks. Stil, blij, dankbaar voor God. En we eren en we prijzen. En we aanbidden onze God.
Die het ons alles schenkt. In zijn grote liefde en genade. Maranatha. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen.
Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen.