Kleine vossen in de ommuurde wijngaard

Spreker

G. Blonk

Date
Jan. 12, 2020
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

De ene Gert hielp de andere Gert. Kijk ook Gert, maar in mijn paspoort staat Gerrit. Ik weet niet of je daarna nog zo blij mee bent.

Ik kom heel vaak in Israël. En misschien heb ik het hier wat verteld, dat weet ik niet. Maar dan word je nog wel eens gecontroleerd bij checkpoints en zo. En het viel mij op, jaren, dat ik mijn voornaam altijd uit moest spreken.

Ze zeiden het altijd eerst zelf, van Garit. Ja, en dan keken ze elkaar een beetje lachend aan. Ik dacht, nou, sprak ik hem ook uit. Ik dacht, ze zijn wel aardig.

Na een aantal jaren ontmoette ik iemand die zegt, weet je eigenlijk wel wat Gerrit betekent? Nee. Ik heb het aan mijn Joodse gids toegevraagd op een gegeven moment.

Dat was in het Timna Park, je vergeet zoiets niet meer. En hij wou het eigenlijk niet zeggen. Ik zeg, die meiden, die lachen me altijd zo, die soldaten lachen me altijd een beetje vriendelijk toe.

Als ik daar mijn voornaam uitspreek, van Garit, en dat zeiden ze dan ook. Ja, ja. Nou ja, uiteindelijk zei hij het. Het betekent misbaksel. Misbaksel. Ja.

Het handelijke is, toen ik dat hoorde jaren geleden, hebben ze daarna nooit meer om een voornaam gevraagd. Dat had ik niet meer nodig, want ik wist het toen al. Misbaksel of misgeboorte.

Iemand die er niet hoort te zijn. Dat betekent dat eigenlijk. Ik heb het gekoppeld maar aan mijn oude mens. En door Gods genade mag ik nu een nieuwe schepping zijn. Ja, dus. Nog een keer.

Ik moest een keer een begrafenisdienst leiden. En die man was in de negentig. En die had kinderen, die wilden het evangelie niet op de begrafenisdienst horen.

Ze zeiden van, nou als hij dan maar over mijn vader spreekt. Ik had voor die tijd al gezegd, dan kunt u misschien beter een comediant uitnodigen. Als er toch niet over het evangelie gesproken mag worden.

Nou ja, ik mocht dan over de vader spreken. Nou heette die vader Pieter Gerrit. Ja, dat lag een beetje voor de hand toen.

Dus ik ben met misbaksel begonnen. Ik zeg, ja ik heet ook Gerrit. Maar die heet ook Pieter. Pieter Petrus. Rots. Ik heb prachtige TVG die uit kunnen leggen aan de hand van die man.

Pieter, de natuurlijke zondige mens. Of Gerrit. En Pieter, de behoudenis in de rots Jezus Christus. Goed. Daar gaat het vanmorgen niet over.

Het gaat vanmorgen over kleine vossen binnen de ommuurde wijngaard. Kleine vossen binnen de ommuurde wijngaard. En ik begin een gedeelte te lezen uit hooglied 2.

Hooglied 2 vanaf vers 8. Een lied over de liefde. En als er gesproken wordt over de geliefde in dit gedeelte.

Dan gaat het over de man. En wordt er gesproken over de liefste. Dan wordt er gesproken over de vrouw. Hooglied 2 vanaf vers 8. Hoor, mijn geliefde.

Zie, daar komt hij. Springend over de bergen. Huppelend over de heuvelen. Mijn geliefde is als een gazel. Of het jong van een hert.

Zie, hij staat achter onze muur. Kijkend door de vensters. Spiedend door de traliën. Mijn geliefde gaat tot mij spreken. Sta toch op, mijn liefste.

Mijn schone en kom. Want zie, de winter is voorbij. De regen is over. Verdwenen. De bloemen vertonen zich op het veld. De zangtijd is aangebroken.

En het gekeerde van de tortel wordt gehoord in ons land. De vijgenboom laat zijn vroege vrucht zwellen. En de wijnstokken in bloei geven geur. Sta op, kom, mijn liefste.

Mijn schone, kom. Mijn duif in de rotskloof. In de schuiloek van de bergwand. Laat mij uw gedaante zien. Laat mij uw stem horen.

Want zoet is uw stem. En uw gedaante is bekoorlijk. Vangt ons de vossen, de kleine vossen. Die de wijngaarden verderven. Nu onze wijngaarden in bloei staan.

Mijn geliefde is van mij. En ik ben van hem. Die de midden van de lelie weidt. Tot de avondwind waait. En de schaduwen vlieden. Bent u dan hierheen.

En doe als een gazel. Mijn geliefde. Of als een jong van een hert. Op de gekloofde bergen. Het gaat eigenlijk over dit gedeelte ook niet.

En eigenlijk toch ook weer wel. Over de geliefde en de liefste. Als je nou het boek Hooglied leest. Hooglied. Het lied der liederenboek. Dan gaat het.

In eerste instantie lijkt het. Over het liefdesverhaal. Van een herder. En een herderinnetje. Misschien is het de beschrijving van de liefdesrelatie tussen koning Salomo en een beduïne meisje.

Nou. Zou het alleen maar een liefdesverhaal zijn. Dan kan je ook wel een liefdesroman pakken. Want die zijn soms nog wel spannender. En ook minstens zo weelderig in de bewoordingen.

Maar. Dat is natuurlijk niet zomaar de Bijbel. Een liefdesroman. Een liefdesverhaal. Daar zit natuurlijk een gigantische diepte in. En ik denk dat het er in ieder geval te maken heeft.

Misschien wel in de eerste plaats heeft. Met de liefde van de God van Israël. Jawet. De God van Abraham. Izek en Jacob. Met de vrouw Israël. Het volk Israël. Je zou kunnen zeggen.

Het is het liefdesverhaal. De liefdesrelatie. Tussen de heer Jezus Christus en zijn gemeente. Vanmorgen pas ik het toe.

De liefdesverhouding tussen Jezus Christus. En u. Mij. Onszelf. Daar wil ik het vanmorgen op toespitsen. Het liefdesverhaal.

De liefdesrelatie. Tussen de heer Jezus Christus en onszelf. De geloofsrelatie met de zaligdaak. Maken der wereld onze heer. En wat hoofdstuk 2 betreft uit het hoofdlied.

Daar kom ik straks terug op één vers. En dat gaat over die vorse. Die kleine vorse die de wijn gaat verderven. Het is eigenlijk een dissonant als je dat leest.

Zo dat hoofdstuk. Wanneer het gaat daar over die liefde. Tussen die de geliefde en de liefde. Staat dan eens zo'n zinnetje tussen. Zo'n naartgeestig zinnetje. Van let op de kleine vossen die de wijn gaat verderven.

Daar gaan we het vanmorgen ook over hebben. Maar ik wil eerst nog iets over die hof. Over die tuin waar ook in hooglied over gesproken wordt.

lezen uit een ander liefdesverhaal. En dat gaat over Israël. Maar ik pas dat ook toe vanmorgen op onszelf. In Jezaja 5. De eerste twee versen van Jezaja 5.

Dat is ook een lied der liefde. En daar gaat het over een wijngaard. Jezaja 5 vers 1 en 2. Ik wil van mijn geliefde zingen.

Het lied van mijn beminde over zijn wijngaard. Mijn geliefde had een wijngaard. Op een vruchtbare heuvel. Hij spitte hem om. Maar zoals in andere vertalingen zegt.

Hij omtuinde die. Hij ommuurde die. En ik denk dat dat beter is. Hij ommuurde hem. Zuiverde hem van stenen. Beplantte hem met edele wijnstokken.

Bouwde daarin een toren. En hiel ook een perskuip daarin uit. En hij verwachtte dat de wijngaard goede druiven zou voortbrengen. Maar het bracht wilde druiven voort.

Tot zover. En als ik daar nog even twee teksten versen aan toevoeg uit hooglied. In hooglied 4 vers 12 staat.

Een afgesloten hof zei jij. Mijn zuster bruid. Een afgesloten wel. En een verzegelde bron. En in hooglied 4 vers 16.

Mijn geliefde komen tot zijn hof. En eten daarvan de kostelijke vrucht. Vanmorgen dus een boodschap voor de kinderen van God. Voor ons.

En ik hoop van harte dat iedereen ook een kind van God is. Straks zal ik daar nog iets over zeggen. Dat komt vanzelf al aan de orde. Het gaat over een wijngaard.

En door Gods genade mag elk kind van God vergeleken worden met een vruchtbare wijngaard. En zoals we op hebben kunnen merken een beetje uit het gedeelte uit Isaiah 5.

Zijn er een aantal aandachtspunten die betrekking hebben op die wijngaard. En voor die wijngaard mag u dus vanmorgen uzelf invullen. En dat past in het lied van de liefde over de wijngaard die van onze God is.

En wij mogen zijn bezit zijn. Het eerste wat er aan de hand is met die wijngaard. En nogmaals ik hou dus Isaiah 5 even als uitgangspunt aan.

Daar zit een plan van God achter. Niet iemand die plant zomaar een wijngaard. Dat doe je met een bedoeling. En zo is het ook met onze God. Hij doet niks zonder een bedoeling.

Ik vind dat heerlijk te weten dat mijn Heer een plan met mijn leven heeft. Dat mag u ook weten. Een plan met uzelf. Hij kent namelijk het begin.

En hij kent het einde. En alles wat ertussen zit. En hij wil zijn plan in ons leven uitvoeren. Probleem is heel vaak dat wij vaak onze eigen plannen willen uitvoeren.

En die staan niet altijd precies in de lijn van het plan van onze God. Er staat in 2 Timotheus 1 vers 9 dat hij ons behouden heeft en geroepen met een heilige roeping.

Niet naar onze werken, maar naar zijn eigen voornemen. En de genade die ons in Christus Jezus gegeven heeft is voor eeuwige tijden.

En als je in de feest leest, dan zijn wij al voor de grondlegging der wereld uitverkoren om in Christus heilig en onberispelijk te zijn.

Ik sta niet bij dat wij voor de grondlegging uitverkoren zijn om behouden te worden. Nee, om onberispelijk en heilig voor het aangezicht van onze God te zijn. Voor de grondlegging der wereld had God al een plan.

Ik vind dat zo heerlijk, weet u dat? Want dat betekent dat mijn tijden in Gods hand zijn. En dat hij de dingen bepaalt zoals hij dat wil.

En het is een geweldige genade als je dat mag opmerken. Wanneer je gaat zien wat zijn plan in je leven is. Het loopt hem nooit uit de hand. En als wij in de moeilijke omstandigheden zitten, dan heeft hij daar altijd een bedoeling mee.

Hij laat dingen toe. Of hij brengt ze juist op het pad. Maar altijd met een bedoeling. En hij laat zijn kinderen nooit vallen. Hoe diep we ook in de ellende kunnen zitten.

Het past in zijn plan. Dat is het eerste. Een wijngaard is daar geplant naar zijn wil. Dan de situatie. Waar is die wijngaard geplant?

En dan staat er in Jezaja 5. Op een vruchtbare heuvel. Op een vruchtbare heuvel. En waar is die vruchtbare heuvel eigenlijk?

Dat is de berg van Gods gerechtigheid. Dat is heuvel Golgotha. Daar werd de heilanderwereld als een graankorrel in de aarde gebracht.

Om veel vrucht te kunnen voortbrengen. Op die heuvel. Daar is vrucht. Daar is leven.

Omdat in die heuvel ook de bron van levend water was. Dat is onze heer Jezus. Als je dat mag weten. Dat je woonplaats is op die heuvel Golgotha.

En daar stond niet alleen het kruis. Maar in die heuvel Golgotha aan de achterkant. Is ook het geopende graf. Dat hoorde bij elkaar. Kruis en opstanding van ons heer Jezus Christus.

Een vruchtbare heuvel. En ieder weet het. Die zijn toevlucht genomen heeft tot de heer Jezus. Die weet van de gekruisigde heer. Die weet met hem mee gekruisigd te zijn.

Maar bovenal ook weet. Met hem opgestaan te zijn. In nieuwheidslevens. Die weet wat een vruchtbare heuvel is Golgotha. Zonder Golgotha.

Zonder het verlossingswerk van de heer Jezus. Dan waren we voor even verloren geweest. Maar God is er dank. Hij is gehoorzaam geworden aan het gebod van zijn vader.

De heer Jezus zag niet in de eerste plaats ons. Zijn vader zag ons. Want hij had de wereld zo lief dat hij zijn zoon zond. Maar toen de heer Jezus hing op het kruis van Golgotha. Keek hij naar zijn vader.

Hij wilde gehoorzaam zijn aan het gebod van zijn vader. Hij wilde zijn vader eren. En door zijn gehoorzaamheid. Is ons verzoening geschonken. Door het geloof in hem.

En toen mocht hij opstaan uit de doden. En we hebben een levende heer. En geloven in de levende heer. In zijn opstanding. Zijn we het God geboren. Een vruchtbare heuvel.

Daar zijn we op geplant. En er staat er. Die wijngaard werd van stenen gezuiverd. Van stenen gezuiverd. Nou er waren nogal wat stenen die weggehaald moesten worden.

Als je het land eerst al komt. Dan weet je wat stenen zijn. Ja er zijn er intussen al een heleboel weggehaald. Maar ik kom in Galilea. Daar zijn velden. Die bestaan alleen maar uit stenen.

Er zijn ook boomgaarden. Die bomen staan alleen maar tussen stenen. Er waren heel wat stenen weg te halen. Ook in die wijngaardje. Die wij voorstellen.

Ons stenen hart bijvoorbeeld. Moest opgeruimd worden. Ongelovigheid. Onbekeerlijkheid. Ik noem het wat. Ongerechtigheid. Dus jaloezie. Gierigheid. Hoogmoed.

Eigenbelang. Roddel. Liefdeloosheid. Allemaal stenen. En die werden gezuiverd. Gezuiverd. Op die vruchtbare heuvel. Gezuiverd.

Door het offer van de heer Jezus Christus. Al onze ongerechtigheden zijn op hem aangelopen. Staat er in Isaiah 53. Jezus Christus is een verzoening voor onze zonden geworden.

Hij is gestorven toen wij nog zondags waren. En heeft zichzelf overgegeven tot een offerande. Gode tot een welriekende reuk. Hij heeft alles in orde gemaakt.

En nu hebben wij vrijmoedigheid gekregen om toe te gaan tot de troon der genade. Door zijn bloed. Wat hij gestort heeft. Van stenen gezuiverd. Er is nu een vrije toegang tot de troon der genade voor ons.

Wat een genade. En ik hoop dat u dat allemaal weet. We hebben het ook gezongen. We hebben ook de tekst gelezen. Als wij zonden gedaan hebben. Hij is getrouwenrechtvaardig om die te vergeven.

En ze zijn allemaal vergeven op het kruis van Golgotha. Het is zo geweldig iets dat er voor ons geen veroordeling meer is. We zijn veroordeeld. En het vorst heeft verklonken op het kruis van Golgotha.

En dat wordt niet nog een keer gedaan. Je mag dat kinderlijk geloven. Het is in orde. Ook die zonden die we nog gaan doen. Ik hoop dat we er last van hebben als we het doen. Maar ze zijn wel al verzoend op Golgotha.

En dan is ons leven als het goed is één grote dankzegging voor onze Heer. Die wijngaard is voorzien van een muur. Is ommuurd. Natuurlijk er moest ook omgespit worden.

Maar er is een omheining omheen gegaan. De muren van Gods liefde. Genade, bescherming en trouw. Die zijn rondom ons heen.

We worden beschermd. We zijn verborgen in Gods handen. In zijn handpalmen gegraveerd. En Psalm 91 vers 4 zegt het zo prachtig.

Met zijn vlerken beschermt hij ons. En onder zijn vleugels vinden wij een toevlucht. We zijn veilig in Jezus' armen.

We zijn ommuurd. Ik hoop dat we dat alle beseffen. Dat hoe de omstandigheden ook zijn, hij beschermt ons. En hij gebruikt die omstandigheden ergens voor.

Hij weet dat. Omdat hij een plan heeft. We zijn een planting des heren. We zijn geplant. We lezen dat ook allemaal in Jezaja 5.

Een planting des heren. Wij zijn Gods maaksel geschapen in Christus Jezus tot goede werken. Wij zijn ingedoopt in het lichaam van Christus. Als levende stenen ingevoegd in die geestelijke tempel die de gemeente is.

Een planting van de heren. Een genade dat hij ons heeft willen brengen in een geloofsgemeenschap die de Bijbel lichaam van Christus noemt. We maken deel uit van hem.

Hij het hoofd. En wij mogen de leden zijn. Midden in die wijngaard staat een toren. Een toren.

Een soort vesting. En als je de psalmen leest, maar niet alleen de psalmen. Dan wordt er gesproken over mijn schuilplaats. Mijn toevlucht. Rots. En scheelt mijn hoog vertrek.

In spreuk 18 vers 10 staat. De naam des heren is een sterke toren. De rechtvaardige zal daarheen lopen. Of eilt daarheen.

En wordt in een hoog vertrek gesteld. Wordt in een veilige vesting gezet. En is daar onantastbaar. Wij hebben in onze wijngaard een toren.

Waar we veilig kunnen schuilen. En we mogen weten dat we in Christus verborgen in God zijn. Meneer Jezus, als je daar schuilt. Wat ben je daar veilig.

Wat voel je je daar geborgen. Niemand doet ons iets daar. Ja, de buitenkant kan wel. We hebben het gehoord van Priscilla. En let op China.

Als je wil weten hoe het straks in de grote verdrukking met de antichristal gaat. Dan moet je maar goed op China letten. Algehele controle. Aller big brother is daar op alle fronten. Honderdduizenden camera's opgesteld.

En je kan daar geen stap doen. Of ze weten precies waar je loopt. En misschien zien ze met die gezichtsherkennen ook nog wel wat je denkt. Want je hebt superpsychologen.

Dat komt straks. Kunnen we ook even nagenoegd dicht dat we bij die laatste bezuin zijn. Die zal klinken als we de Heer tegemoet gaan met elkaar. De Heer tegemoet in de lucht. Kan zomaar gebeuren.

Want alle kenmerken van die big brother. Die antichrist. En die is niet alleen in China. En niet alleen in Noord-Korea. Maar dat hebt u natuurlijk ook al gemerkt.

U hoeft maar eventjes iets te informeren naar de merkschoenen. Of de ene advertentie naar de ander die komt op uw WhatsApp binnen. Ja.

En soms denk je wel eens van. Hé. We kunnen ze gedachten lezen. Nou. Denk het bijna wel. In zo'n land zitten ook wij wel. Denk niet dat je veilig bent.

En dat ze niet weten wat je doet. Natuurlijk wel. Straks wordt het nog erg. Maar dan zijn wij thuis. Een heerlijke geruststelling. Maar je ziet zo. Ziet je dat.

Die voetstappen van de heer Jezus naderen. En. De broeder in. In China. Die zei het een jaar geleden al tegen me.

Hij zei niet veel over China. Eigenlijk niks. Maar hij zei tegen me van. Als je wil weten hoe het straks in de grote verdrukking is. Kijk naar China. Dat doe ik dus.

Daarna. En inderdaad. Je komt ook op. In de media tegen. Hoe het daar gaat. Want wij hebben een. Sterke toren. Waar we naartoe kunnen vluchten.

Als we ons onveilig voelen. En we zijn in die toren. In de heer Jezus Christus. Onantastbaar. Voor welke veiligheid ook. Ze kunnen niet het lichaam al wat doen. En ze kunnen op je psyche inwerken.

Maar in die nieuwe schepping. Uit God geboren. Kan niemand komen. Uit God geboren. Wat zijn wij bevoorrechte mensen. Wel gelukzalig. Er is ook een wijnpersbak.

In die wijngaard uitgehouden. Hebben we gelezen. Een wijnpersbak. Dan gaat het over de benauwdheden. Die we kunnen hebben. In onze levensomstandigheden. Vroeger.

Ik denk niet dat ze dat nu nog doen. Kunnen ze het tenminste nooit tegenkomen. Maar legden ze in jonge palmboompjes. In de kruin een steen. Een kei. Een druksteen. En dat deed ze met opzet.

Want die druksteen. Die drukte dat palmboompje. Omlaag. Ja wat ging er omlaag? De wortels. Ze gingen daardoor dieper wortelen. En als het boompje groter werd.

Werd er een zwaardere druksteen ingelegd. Omdat de wortels nog dieper zouden wortelen. De grond in zouden gaan. Dat doet onze God ook in ons leven. Die geeft van die drukstenen in ons leven.

En hij gebruikt daarvoor de omstandigheden. Hij gebruikt daarvoor ons lichaam. Wat aftakeld. Dat we ziek kan worden. Hij gebruikt de omstandigheden. Zodat wij dieper gaan wortelen.

De wijnpersbak. Hij voedt ons op onze God. Tegenwoordig mag hij geen roeden meer gebruiken. Om je kinderen op te voeden.

Maar de Bijbel spreekt wel over. Een goede vader gebruikt de roeden. Ja. Ik ben nog met de roeden opgevoed. Het stokje was vierkant toen mijn moeder ermee begon.

En toen ik trouwde was het rond. Maar ik heb er geen enkele hinder van ondervonden. In tegendeel denk ik. God die gebruikt wel de roeden.

Of dat we het nou fijn vinden of niet. Hij gebruikt de omstandigheden soms om dingen ons te leren. In die wijngaard. In die wijnpersbak. En dat doet hij uit liefde.

Wij zijn hard leerd als kind van God. Wat kost het onze hemelse vader een moeite om ons zodanig te vormen dat we op de Heerde Jezus lijken. Dat valt lang niet mee.

We zijn stik ongehoorzaam heel vaak. En voordat we iets geleerd hebben. We zijn hardnekkig. We willen die kop ook niet buigen. Heel vaak. En hij moet ons welke stijden.

Maar dat doet hij wel uit liefde. Hij wil ons echt op de Heer Jezus laten lijken. En dan komen er ook nog eens een keer de verzoekingen op ons af.

Die komen van de duivel. Verzoekingen. Verleidingen. En nou gebruikt onze God die verzoekingen om ons te beproeven. En zalig degene die in de verzoeking volhart.

En de beproeving ondergaat. Die ontvangen kronen van onze God. Dus er komt van alles op ons af. En God die kijkt van hoe gedraagt mijn kind zich daarin.

Houdt die stand. Wil die gevormd worden. En daar hebben we ook nog een keer het lijden. In zo'n wijnpersbak. Daar worden druiven getrapt.

Daar lopen ze overeen met de voeten. En zo is het ons leven. Leiden. In de wereld zult je verdrukking hebben. Zegt de Heer Jezus. Maar op goede moed.

Ik heb de wereld overwonnen. We hoeven dus niet bang te zijn. Dat het hem uit de hand loopt. En alle die godzalig willen leven.

Schrijft Paulus. In Christus Jezus. Die zullen vervolgd worden. Geen kalme reis. Wel een behouden aankomst. Maar op de reis kan het dus moeilijk zijn.

Leiden. En wat is het geweldig. Dat wij in dat leiden iets aan de Heer Jezus mogen geven. U weet het. De Heer Jezus die opgestaan is uit de doden. En bij het meer van Galileë stond.

Vroeg hij aan de discipelen. Heel de nacht gevist hadden die gasten. Heb je ook enige toespijs? Nou ja. Je moet me net niks gevangen hebben. En dan vraagt hij om een paar kleine visjes.

Hebt u enige toespijs? Van die muzerige visjes. Niks gevangen. Zelfs niet van die kleine visjes. Dan vraagt hij Jezus ook aan ons.

Heb nu enige toespijs? En Paulus mocht het zeggen in Colossens 1 vers 24. Hij mocht verdrukkingen ondergaan. Omwille van de naam van Christus.

En dat was voor hem een toespijs. Die hij mocht toevoegen. Aan het lichaam van Christus. Als we moesten leiden om Christus wil. Dan mogen we als het ware toespijs.

De Heer Jezus aanbieden. Wat een genade. Wat een voorrecht. Dat hij ons daarbij wil inschakelen. Onze geestelijke.

Onze. Onze hemelse landman. Verwacht van ons. Veel geestelijke vruchten. Daarin wordt hij verheerlijkd.

De duivel kan ons kindschap van God nooit afnemen. Heb je je leven aan de Heer Jezus toevertrouwd. In oprechtheid. Je hebt hem gedankt voor zijn verlossingswerk.

Voor zijn kruiswerk. Je hebt hem bedankt voor zijn opstanding uit de doden. Dat hij dat ook voor jou, voor mij persoonlijk heeft willen doen. Dan ben je uit God geboren.

Want door de opstanding van de Heer Jezus. En door ons geloof daarin. Heeft hij ons rechtvaardig verklaard. En zijn wij een kind van God geworden. Dat kan de duivel nooit meer om gedaan maken.

We kunnen nog zo fout gaan. En nog zo vallen. En misschien wel in de verdrukking. In de vervolging. Als we daarin zouden moeten komen.

En misschien ook nog wel verlogenen. Maar uit God geboren is voor eeuwig uit God geboren zijn. Voor eeuwig Gods kind. Dat kan de duivel nooit veranderen.

Dat weet hij. Maar hij kan nog wel wat andere dingen doen. Hij kan wel zorgen. Dat die wijngaard onvruchtbaar is. Dat er geen edele druiven worden voortgebracht.

Maar wilde druiven. En daartoe stuurt hij zijn vossen. Zijn kleine vossies. Ik weet niet of je de vossen gezien hebt. Met die spitse snuitjes.

Dat zijn sluwe beesten. Ontzettend sluw. Je vraagt je af hoe Simpson het voor elkaar gekregen heeft. Om driehonderd vossen te vangen. Ik zie nog geen kans om iets wat wilde kat te vangen.

Driehonderd vossen vindt hij. Nou dat is een wonder. En dan kon hij ook nog die twee staarten aan elkaar binden. Hoe je dat moet doen. Vossen vasthouden.

Dan ook nog die staarten van twee vossen aan elkaar binden. En er ook nog een vakken ertussen te krijgen. Vossen. Daarom heb ik hooglied twee gelezen.

Van vangt ons de vossen. De kleine vossen die de wijngaarden verderven. Nu onze wijngaarden in bloei staan. Want die hebben jonge druifjes.

Vossen worden erop uitgestuurd. Om ons geestelijke leven. Om vruchtbaar te laten zijn. En nou zou er veel over te zeggen zijn.

Maar u beperkt me maar tot een negental voedingsgebieden voor die vossen. En dat kunt u ook heel goed onthouden. Want u vindt in gelaten 5 vers 24 meen ik.

Ik zoek het even voor u op. Gelaten 5 vers 22 geloof ik dat het is. U weet het al. Ja ik zit ook in een bijbelvaste gemeente. Gelaten 5 vers 22.

Dat gaat over de negenvoudige vrucht van de geest. Is makkelijk te onthouden. Daar staat van. Maar de vrucht van de geest is. Liefde. Beleidschap.

Vrede. Langmoedigheid. Vriendelijkheid. Goedheid. Trouw. Zachtmoedigheid. En zelfbeheersing. Negen stuks.

Daar heeft die vosjes. Daar heeft de duivel het op gemunt. Op dat negental. Hij stuurt die vosjes naar die wijngaard. Naar onze wijngaard. Naar ons geestelijke geloofsleven.

En. Ik zei het al. Ons kindschap van God kan die ons niet ontnemen. Maar hij kan wel zorgen dat wij niet op de juiste wijze omgaan met dat negental van Gods geest.

Die ene vrucht. Met zijn negen hoedanigheden. En dan komt die. De eerste vrucht. De eerste deel is de liefde. En niet zomaar liefde.

Maar de akkaper liefde. De zelfopofferende liefde van God. De liefde waarmee God lief heeft. Die heeft hij in ons hart uitgestort met Gods geest.

In Romeinen 5 vers 5 lezen we dat. Dus die liefde hebben we gekregen. En wat doen nou die kleine vosjes? Die laten ons op een vrome wijze bidden. Die stimuleert ons om te vragen aan de Heere.

Geef mij meer liefde. Geef mij meer van uw liefde. Dat is de aanfluiting. Voor onze Heer. Hij heeft al zijn liefde gegeven.

In ons hart. Zijn akkaper liefde gegeven. En hoe vaak. Hebben we misschien wel gebeden. Heere geef ons meer. Van uw liefde. Moet u nog meer geven.

Dan de hoogste vorm van liefde. En de duivel lacht. Want die denkt van. Hé. Ze hebben niet door. Dat ze in Christus alles hebben gekregen.

Ook de liefde van God. En. Hij probeert. Die vosjes proberen ons duidelijk te maken. Dat wij.

Ja. Duidelijk te maken. Hij probeert ons daar niet over te laten denken. Dat we in Christus. Alles hebben ontvangen. Wij zijn gezegend. Met alle geestelijke zegeningen.

De hemelse gewest. In Christus Jezus. Dat staat er in. Epheser 1 vers 3. En hoe vragen wij. Heren. Geef u uw zegen.

We hebben alle zegeningen ontvangen. In Christus Jezus. Die hebben we gekregen. We kunnen wel bidden heren. Stel mij tot een zegen. Maar je hebt wel alle zegen gekregen.

Het is de bedoeling dat het ontwikkeld wordt. Dat we dat gaan beseffen. We hebben zelfs het denken van Christus ontvangen. We hebben de zin van Christus gekregen. Het denken van Christus.

Ja. Het moet wel ontwikkeld worden. Maar we hebben het in hem allemaal gekregen. Nou. En dat probeert de duivel. Die kleine vosjes. ons een beetje te ontnemen.

Dat we dat niet beseffen. En daarom bracht ik nou voor. Dat gebed waar we soms kunnen bidden. Geef ons meer liefde. We moeten die liefde die we gekregen hebben laten ontwikkelen.

Gebruiken. En daarvoor geeft die mensen op ons levenspad waar we de balen van hebben. Soms. Zodat we kunnen gaan oefenen om die liefde die we van God hebben gekregen.

Om die als het ware in de handen van Gods geest te leggen. Die in ons woont. Om dat tot ontplooiing te laten komen. Goed. De tweede. De blijdschap. Er staat in de Bijbel.

Verblijt u in de heren te alle tijden. Wederom zeg ik u. Verblijt u. Nou. Er zijn natuurlijk. Een heleboel omstandigheden.

Dat we ons helemaal niet blij voelen. En die kleine vorsten proberen ons denken. Zodanig te beïnvloeden. Dat we niet alles. Laten lopen via de heer Jezus.

We moeten ons verblijden in de heren. In hem. Dat wil zeggen dat we dus gericht moeten zijn. Op de heer Jezus. Nou. Die kleine vorsten zorgen wel dat onze aandacht afgeleid wordt.

En dat we gaan ons richten op de omstandigheden op de aarde. Dat doen die kleine vorsten. Hij weet maar al te goed. Als we gericht zijn op de heer Jezus. Dan heeft hij geen enkele kans.

Die vorst. Die vorstjes. Die duivel. Want dan zijn we gericht op de overste leidsman of leiden van het geloof. En dan weet je. Ja. Ze zijn onantastbaar.

Want hij is die toren. Waarin ze schuilen. Maar als ik probeer via die kleine vorsten de aandacht te richten op wat op de aarde is. Dan heb ik ze te pakken.

En zeker. Wilt u niet dat we denken aan de vreugde die voor ons ligt. Die voor ons ligt. De heer Jezus toen hij op aarde was. Zag hij op de vreugde die voor hem lag. Hij wist.

Ik ga naar mijn vader. Ik ga weer naar huis. Naar die hemelse heerlijkheid. En toen kon hij het kruis verdragen. En hoefde de schande niet te achter. Staat er in Hebraïë 12 vers 2.

En die kleine vorsten proberen ons denken van dat hemelse af te houden. Dat we niet gaan bedenken de dingen die boven zijn. Vrede.

De vrede die alle verstand erboven gaat. Het kost de duivel. Die kleine vorsten. Niet zoveel moeite. Om die vrede ons te ontnemen.

Ingrediënten genoeg. In het verkeer. De ontwikkeling in de maatschappij. Aangedaan onrecht.

Moeilijke buren. Miskenning. Onbegrepenheid. Nou daar richten die kleine vorsten al hun aandacht op. Onze aandacht op.

En ik weet niet hoe dat u bent in het verkeer. Maar er zijn ontzettend veel aanleidingen om u verschrikkelijk kwaad te maken. Vrede is een vrucht van de geest.

Een deel daarvan. Ook als iemand je snijdt op de weg. Of ja. Maar vijftig kilometer rijden op een provinciale weg waar je tachtig mag.

Nou mijn vrede is dan echt een beetje weg. Zeg die moet je van de weg halen zulke mensen. Die horen dat niet. U kent dat wel. En dan die omstandigheden. Ook in de maatschappij waarin we zitten. Waar we het niet mee eens zijn wat we horen.

En die vorstjes zijn we bezig. Om die vrede die alle verstand erboven gaat weg te werken. De Bijbel zegt. Heb zout in uzelf. En houd vrede onder elkaar.

En op een andere plaats. Houd zo mogelijk voor zover het van u afhangt. Vrede met alle mensen. Goed. Daar kunnen we het even een beetje mee doen.

Langmoedigheid. Geduld. Bij onze geloofspraktijk hoort ook het geduldig zijn. In ons geduldig zijn laten we iets zien.

Dienaren van Christus. Van God te zijn. En als uitverkorene gods. Heilige beminder. Dienen wij ook het geduld aan te doen. Je zou maar een ongeduldig.

Driftig karakter hebben. Nee wel een beetje pech. Deste meer oefening. Want geduld. Dat is niet bij een ieder. Weggelegd.

Vriendelijkheid. Of zoals ook vertaald kan worden. Bescheidenheid. Dat is ook zo'n. Zo'n deel van de vrucht van de geest. Vriendelijkheid. Moet niet moeilijk zijn voor ons.

Jullie zijn allemaal. Zo je hier eruit ziet. Allemaal hele vriendelijke mensen. Dat kunnen we natuurlijk ook in praktijk brengen. Morgen op de straat. Of waar je tegenkomt. Vriendelijk. Kost niks.

Je hoeft alleen maar gedachten te zeggen. En iemand vriendelijk aan te kijken. Moet die doen. Want weet u. Als christen. Kijkt Christus door onze ogen.

Naar de anders. Hoef je niet veel voor te doen. Als je een relatie met de heer Jezus hebt. Je bent verbonden met hem. En u kijkt naar iemand. En dat doet u vriendelijk.

Gewoon. Niet uit verplichting. Dat doe je gewoon omdat u vriendelijk bent. Je wil bemiddellijk zijn. Je wil bescheiden zijn. Je wil de ander dienen. Je wil je onderstellen onder de ander.

Dan kijkt de heer Jezus naar die ander. Dat is makkelijk even realiseren. Je hoeft alleen maar te kijken. En weet je. Dat doet iets hoor. Dat doet echt iets.

Ik heb lessen gegeven op school. En in de pauze kwamen er zo'n 800 de trappen afzetten. Vier verdiepingen naar beneden. En ik heb er heel vaak gestaan. Wanneer.

Kijkt u naar die jongens. En dan mocht je ze aankijken. Wil dat ik nou heel streng zijn. Dan had ik een papiertje in mijn hand. Papiertje. Alleen maar een papiertje. Als ik hier met een baksteen op deze.

Achter deze kathederen staan. Met een baksteen. Hadden jullie. Zeker die tijd dat ik hier sprak. Gekeken. Ja dat doe je nu ook. Maar zeker gekeken. Want wat zal die daarmee doen. Gaat die straks ook nog gooien.

Zodat ik met een papiertje. Nee. Wilt ik heel streng zijn. Had ik in mijn andere hand een pen. Papiertje in de pen. Stelde niks voor. Maar ze keken allemaal beducht.

Die kerels voor 18 jaar. Als ze de trap afkwamen. Ze keken allemaal beducht. Wat gaat die vent doen. Niks. Keek ze aan. Met de liefde van mijn heer. Zo mogen we over de straat gaan.

En. Dat is nou. Iets wat de duivel wil voorkomen. Want dan zie je iemand voorbij lopen. Helemaal onder de tattoos. Oh. Weg is je vriendelijkheid.

Of. Van zo'n hanenkam. Ja die heb je nog tegenwoordig niet meer geloof ik. Dan zie ik je dan. Kijk ze vriendelijk aan. Wij liepen door een moslimwijk in Jeruzalem.

In de tijd is ze allemaal aan het steken waren met van die messen. En we zaten midden in die moslimwijk. Ja. Wat heb je dan zo. En. Moslimvrouwen kijken niet zo vriendelijk.

Ja die hebben een rot leven. Maar die kijken niet zo vriendelijk. En weet je. Ook moslims moeten behouden worden. Ook Palestijnen moeten behouden worden.

Willen ze eeuwig leven hebben. We hebben jaren de balen gehad van die mensen. We hadden van eerst wel. Maar God maakt ons duidelijk dat ook moslimsmensen zijn met een ziel.

En een verloren ziel als ze niet behouden gaan. En we hebben toen door die wijk gelopen. We waren er een week. En we hebben die moslimsvrouwen. Ja moslimsvrouwen kijken niet naar een man.

Maar mijn vrouw keek dan die moslimsvrouwen aan. Vriendelijk. En we zeiden dag. Dat waren ze niet gewend. Maar als je dus een tien seconden zo kijkt.

Verandert een blik. Moet je ook maar doen. Hier in Bunschoten, Omstreek, Amersfoort. De mensen vriendelijk aankijken. Gewoon aankijken. En even aan blijven kijken. Maar wel oprecht. Dan ga je blikken zien veranderen.

Hoeveel mensen kijken er ongelukkig op de straat. En als ze iets gaan zien. Van de liefde van God in je ogen. Dan beseffen ze niet. Maar het is wel een feit. Dan kijken ze anders.

En hoeveel moslimsvrouwen hebben we in die week. In die week vriendelijk zien gaan kijken. En dan gaan ze ook een beetje kennen. Dat hoeft dus niet moeilijk te zijn.

Maar die kleine vossen zullen heus wel proberen. Om je niet vriendelijk te laten kijken. En dat je niet zo inschikkelijk bent. En zo bescheiden.

Als het gaat over die bescheidenheid. Nou. Die vossen ruiken het. Of dat we onze oude mens echt hebben afgelegd.

Of dat we echt leven uit die nieuwe schepping uit God geboren. Of dat we die oude natuur die we hebben. Die karaktereigenschappen nog steeds een beetje activeren soms. Nou. Die vossen zullen ze activeren.

Daar kunt u zeker van zijn. Dan goedheid. Paulus die schreef aan de geloof of christenbroeders in Rome. Dat ze vol van goedheid waren.

En daardoor konden ze anderen terecht wijzen. Nou. Mensen die anderen terecht kunnen wijzen. Daar gaat de genade en de waarheid samen. De heer Jezus was vol van genade en waarheid.

Als hij de waarheid zei. Was het altijd ingekapseld in de liefde van God. In de genade. Als wij vol goedheid zijn.

Dan is het bij ons ook genade en waarheid. Dan komen we niet alleen met de waarheid. Die is bikkelhard en die maakt wetties. En dan kom je ook niet alleen met de genade. Met de liefde.

Want dat is zoetsappig. En dan vinden we alles wel een beetje goed. Dan kom je ook heel dicht bij die algemeen augverzoening terecht.

Ja, kijk. Maar genade en waarheid. En de duivel zal gaan proberen. Die kleine vossen zullen proberen. Die genade en die waarheid van elkaar los te koppelen. Dat het of bij je waarheid wordt.

Bikkelaat. Bereik je niemand mee. Krijg je alleen maar haren die overeind gestaan. En zoetsappigheid. Want God is liefde.

Ja, dat staat er ook. Maar er staan meer dingen. Alleen maar genade. Dan bedekt hij alles. Nee. Genade en waarheid.

Dat is goedheid. En de duivel is niet moeilijk om die twee genade en waarheid los te koppelen van elkaar. Dan kan je ook niemand terecht wijzen. Je hebt van die mensen.

Die kunnen zulke harde dingen zeggen. Tegen je. En na afloop bedank je zo iemand nog ook. Want je voelde dat het waar was. En je voelde dat hij met bewogenheid van zijn of haar hart deed.

Je voelde de liefde daarin. Dat wil de Heer. En dat wil de duivel niet. En daartoe stuurt hij dan ook zijn kleine vossen. Trouw.

Trouw. Getrouwheid. Betrouwbaarheid. Waar onze betrouwbaarheid kunnen we laten zien aan de mensen. Dat wij in onze redder geloven.

En als je als christen trouw bent. Je bent aan iets begonnen. En je geeft niet binnen de kortste keren ook alweer op. Maar je hebt een taak op je gekregen.

En die voert je uit. Nou die kleine vossen zullen proberen dat wij niet zo trouw zijn. En niet zo betrouwbaar. Maar wat een getuigenis. Om betrouwbaar te zijn.

Ik heb een geloofsbroeder. Jarenlang heeft hij iemand in een verzorgingshuis twee keer per week bezocht. Een heel onaangename man.

Hij kon niet praten die man. Had herseninfarcten gehad. Hij kon wel ontzettend kwaad zijn. Heel onhebbelijk. Als hij ergens niet mee eens was.

Gooi hij de spullen door zijn kamer. En die broeder zocht hem twee keer per week op. Hij behartigde ook zelfs zijn belangen. Terwijl hij helemaal niks met die man te maken had.

En toen stierf die man. Die onhebbelijke man. En toen zei ze het. In dat huis. We hebben gezien dat hij christen was. Hij was getrouw.

Gezien dat u in de heer Jezus gelooft. Zonder woorden. Hij hoeft hem niet te preken. Hij was getrouw. Die kleine vossen. Die zijn eruit.

Om ons ontrouw te laten zijn. En wat hebben ze een succes bij de huwelijken. Tegenwoordig. Ontrouw. Wij mogen getrouw zijn.

Omdat we weten dat onze heer Jezus Christus getrouw is. En dan zachtmoedigheid. Ja we zijn er bijna hoor. En dan de zachtmoedigheid.

Je zou het ook anders kunnen omschrijven. Nederigheid. Nederigheid. Mild. Vriendelijk. Er wordt nog het een en ander over geschreven.

In de Bijbel. Wij mogen in zachtmoedigheid. En eerbied. Bereid zijn. Om rekenschap af te leggen. Van de hoop die in ons is. En dat bij degene die daarom vragen bij ons.

Wat geloof je nou. Wat is nou je toekomst. Welke hoop heb je. En dan mag je in zachtmoedigheid. In nederigheid. Mag je dat gaan vertellen. Wat ons beweegt.

Mag je getuigen. Van ons Heer Jezus Christus. Zelf beheersing. Wat een oefening geeft de Heer ons in het leven. Om ons te beheersen.

Ik heb het al even genoemd. Misschien heeft u een driftige aard. Dan bent u wat opvliegend. Van nature. Dan heb ik een beetje pech. Maar dan krijg je heel veel dingen aangereikt.

In je leven. In mijn leven. Ik was een beetje opvliegend. Ik weet hoe ik over spreek. En dan mag je ontdekken. Na zoveel jaren. Ik kan me meer beheersen.

Ik mag meer onbegeschikt. Me stellen. Onder datgene wat God bedoelt. En die forsjes maar proberen. Je ingrediënten aan te reiken. Dat je weer opvliegend wordt.

Je oude natuur in te praktiseren. En wij mogen ons richten. Op de Heer Jezus Christus. We begonnen. Met het boek. Hooglied. Ik wil er ook met één vers mee eindigen.

In hooglied 5 vers 1. Ik ben gekomen tot mijn hof. Mijn zuster. Dat is een bloedrelatie.

Bruid. Dat is een verbondsluiting. Ik plukte mijn mirren. En mijn balsum. Dat zijn geurstoffen. Ik at mijn raad. En mijn honing.

Ik dronk mijn wijn. En mijn melk. Dat zijn allemaal smaakstoffen. Hooglied 5 vers 1. De Heer Jezus. Die komt tot zijn hof. Die komt tot ons.

En. Dat staat er tot mijn hof. Wij mogen weten. Het eigendom te zijn. Van de Heer Jezus Christus. En hij kwam tot ons.

In zijn bloedrelatie. Zijn offer. Op Golgotha. Er is een verbondsluiting. Het nieuwe verbond. In zijn bloed. Met ons aangegaan.

Die liefdesrelatie. En er staat er. Ik plukte. Mijn mirren. Mijn balsum. Mijn raad.

Mijn honing. Mijn wijn. Mijn melk. Alles wat wij doen. Alles wat we mogen voortbrengen als vrucht. Is van hem.

Alles van de Heer Jezus. Mijn vrucht wordt uit hem. En in hem gevonden. En wat zou het een eer zijn voor hem. Als we inderdaad oog krijgen voor die kleine vossen.

En dat we net zoals een Simpson. Die kleine vossen vangen. 300 had hij er. En om ze naar de vijand terug te sturen. Wij zijn.

Wij hebben niks meer van doen. Met de Satan. Met de boze. Dat is de vader der leugen. Die hebben we eerst gediend. Maar nu hebben we een hemelse vader. Door ons Heer Jezus Christus.

En wat een eer is het voor hem. Dat de vrucht van de geest zichtbaar mag worden. In de wereld. We zijn misschien nog maar heel kort op deze wereld. We houden het nou letterlijk in de gaten.

De voetstappen van de Heer Jezus. Die we kunnen zien in de tekenen van de tijd. En het duurt niet lang meer. Ja, ik zei het veertig jaar geleden ook al. Maar we zijn er nu zo dichtbij. Bij de komst van de Heer.

En wat mag het dan heerlijk zijn. Dat we het mogen horen uit de mond van onze Heer. Van het was allemaal van mij. En je hebt het beseft.

Ik heb de worsteling gezien met die kleine vossen van je. Maar wat ben je heel vaak naar die toren gevlucht. Ik was die toevlucht. Wat heb je gekeken naar mij.

Ik de overste lijstman al volleinde van het geloof. Ja, ik ken je zwakheid wel zal de Heer zeggen. Ik wist wel van je zwakheid. Want ik ben ook mens geweest. En ik heb ook die zwakheden gekend.

Maar door Gods genade mocht je letten op mij. Ik ben de glorieus overwinnaar. En in hem mogen wij ook nu al meer dan overwinnaar zijn.

Wat een glorie voor het land. Amen.