Mozes aanschouwt God

Date
Jan. 5, 2020
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen. Ik wens u allereerst van harte godsrijke zegen toe voor dit nieuwe jaar.! Misschien is het wel het mooiste om dat met de woorden te doen.

! Met je ouderwetse woorden misschien, maar zoveelzeggend veel heil en zegen. Het is een voorrecht om vanmorgen weer in jullie midden te zijn.

Heerlijk om met elkaar deze liederen te zingen zo op deze eerste zondag van dit nieuwe jaar. En we mogen nu het woord van de Heer gaan lezen. En dat doen we vanmorgen vanuit Exodus.

Exodus, hoofdstuk 33. Exodus, hoofdstuk 33. En we lezen daar vanaf vers 12 tot vers 23. Exodus, hoofdstuk 33.

Exodus 33, vanaf vers 12. Toen zei Mozes tegen de heren, zie, u zegt tegen mij, laat dit volk verder trekken.

U echter, u hebt mij niet laten weten wie u met mij meezendt. Terwijl u zelf gezegd hebt, ik ken u bij uw naam en ook u hebt genade gevonden in mijn ogen.

Nu dan, als ik dan genade heb gevonden in uw ogen, maak mij toch uw weg bekend. Dan zal ik u kennen, opdat ik genade zal vinden in uw ogen en zie aan dat deze natie uw volk is.

En hij zei, moet mijn aangezicht meegaan om u gerust te stellen. Toen zei hij tegen hem, als uw aangezicht niet meegaat, laat ons dan van hier niet verder trekken.

Want hoe moet het anders bekend worden dat ik genade gevonden heb in uw ogen, ik en uw volk? Is het niet daardoor dat u met ons meegaat? Daardoor zullen wij, ik en uw volk, afgezonderd zijn van alle volken die er op de aardbodem zijn.

Toen zei de Heer tegen Mozes, ook dit woord dat u spreekt zal ik doen. Want u hebt genade gevonden in mijn ogen en ik ken u bij uw naam.

Toen zei Mozes, toon mij toch uw heerlijkheid. Maar hij zei, ik zal al mijn goedheid bij u voorbij laten komen. En in uw aanwezigheid zal ik de naam van de Heer uitroepen.

Maar ik zal genadig zijn voor wie ik genadig zal zijn. En ik zal mij ontfermen over wie ik mij ontfermen zal. Hij zei verder, u zou mijn aangezicht niet kunnen zien, want geen mens kan mij zien en in leven blijven.

Ook zei de Heer, zie, hier is een plaats bij mij waar u op de rots moet gaan staan. En het zal gebeuren als mijn heerlijkheid voorbij trekt. Dat ik u in een kloof van de rots neer zal zetten en u met mijn hand bedekken zal.

Totdat ik voorbij gegaan ben. En zodra ik mijn hand wegneem, zult u mij van achteren zien. Maar mijn aangezicht zal niet gezien worden.

Tot zover de lezing van het woord van de Heer. Toen ik aan het nadenken was, ook biddend, waarover het vanmorgen zou moeten gaan op deze eerste zondag in 2020.

Toen kwamen mij deze woorden in gedachten. Exodus 33 vers 15. Exodus 33 vers 15.

Toen zei hij, dat is Mozes, tegen hem, tegen de Heer. Als uw aangezicht niet meegaat, laat ons dan van hier niet verder trekken.

Mozes was er zo van bewust. Als de Heer niet meegaat, dan heeft het geen zin voor ons om als volk verder te trekken. Ik heb ook een beetje dat gevoel, en misschien hebben u dat ook wel.

Als we zo aan het begin van een nieuw jaar staan. Wat heeft het voor zin om verder te gaan als de Heer niet met ons meegaat. En ook dacht ik aan de woorden die Mozes ook nog spreekt.

Heere, doe mij uw heerlijkheid zien. Als we iets nodig hebben, lieve mensen. En dat geldt voor ons persoonlijk, in ons persoonlijke leven.

In ons leven als gemeente, maar ook breder landelijk. Onze kerken en onze gemeente. Dan is het toch de aanwezigheid van de Heer zelf.

En soms denk ik, we zingen daar wel eens iets te gemakkelijk over. Of we spreken daar misschien wel eens iets te gemakkelijk over. Denk aan het lied. Soms gezongen wordt de Heer is in ons midden.

In glorie en luister. Maar is hij er wel, is hij er werkelijk. Ervaren we, proeven we zijn aanwezigheid.

Zijn tegenwoordigheid. En vanmorgen, of misschien de afgelopen dagen. Als je toeleeft naar de zondag, is er dan een gebed in je hart.

O Heere, zondag. O, toon uw heerlijkheid. O, laten we iets ervaren van uw aanwezigheid. Mozes, die vraagt het hier.

In wat gedeelte wat we gelezen hebben. Exodus, hoofdstuk 33, vers 18. Toon mij toch uw heerlijkheid. En dat vraagt Mozes. Als je het gaat lezen, die hoofdstukken daarvoor.

Hoe vaak was Mozes al niet bij de Heer op de berg geweest. En was hij geweest in zijn nabijheid, in zijn tegenwoordigheid. En toch vraagt hij het opnieuw.

O Heere, toon mij uw heerlijkheid. Hij had het ontwerp ontvangen van de Heere van de aak. Van de tabernakel. Hij had de twee stenen tafelen van de Heere gekregen.

Het zijn altijd aangrijpende woorden als je dat zo leest. Hier in deze hoofdstukken. Misschien vanaf hoofdstuk 21, 22. En dat gaat zo door.

En sommige mensen hoor ik wel eens spreken. Dat ze zeggen, ja, dat is maar het oude testament. En wij leven onder het nieuwe testament. Maar dan denk ik wel eens, als ik dit zo lees. De vertrouwelijke omgang van Mozes met de Heere.

Dan denk ik wel eens, kende ik daar maar iets meer van. En dan zijn ze, dan is Mozes daar weer boven op de berg. En dan ontvangt hij van de Heere de stenen tafelen.

Je kunt dat lezen in Exodus hoofdstuk 32. En het duurt maar, en het duurt maar. En het volk denkt van waar blijft Mozes?

Waar blijft hij? En wat gebeurt er dan beneden onder aan de berg? Je kunt dat lezen. Dan gaat het volk, dan gaat Aaron, dan rukken ze hun versiersel, hun gouden versiersel, rukken ze af.

En dan wordt er een kalf van gemaakt, een gouden kalf, een afgotskalf. Moet je zich voorstellen wat dat voor de Heere betekent. Want de Heere ziet dat, ziet dat wat er gebeurt.

En dan lees je in Oosteluk 32 vers 7, dat de Heere tegen Mozes zegt, het volk heeft verderfelijk gehandeld. En in vers 10, nu dan, laat mij begaan, zodat mijn toren tegen hen ontbrandt en ik hen vernietig.

Dat is wat. Zo ernstig neemt de Heere de zonde. Als je dan verder gaat lezen, Mozes, dan wordt wel eens de middelaar genoemd van het Oude Testament.

En dan lees je in vers 12, dat Mozes tegen de Heere zegt, laat uw brandende toren toch varen en hebben rouw over het kwaad voor uw volk.

En dan lees je even verder in vers 14, toen kreeg de Heere met de berouw over het kwaad dat hij gesproken had zijn volk te zullen aandoen.

De straf van de Heere is ontzettend zwaar, 3000 man komen om. En dat is de situatie waar we hier zijn, hier in Oosteluk 34, dat is in Oosteluk 33, dat is net achter de rug.

En dan in vers, hoofdstuk 33, vers 1, dan lezen we verder. Sprak de Heere tot Mozes, ga heen, vertrek van hier, u en het volk.

Val, val jullie iets op, als hij dit zo leest, als hij dit hoort, u en uw volk. De Heere zegt niet meer mijn volk, hij zegt u en uw volk.

Omdat er iets vreselijks gebeurd is, omdat die vreselijke zonde met het gouden kalf heeft plaatsgevonden. De Heere is niet meer te midden van dat volk, dan kan hij niet meer blijven, vanwege die gruwelijke zonde.

En dan zegt de Heere, ik zal een engel voor u uitsturen, niet meer ikzelf, maar een engel.

Eigenlijk staat er. Mijn aangezicht zal niet meer met u optrekken. En waarom? Omdat u een alstarrig volk bent, ongehoorzaam zondig.

In vers 3. Vers 3 staat dat, en het is zo aangrijpend. En dan, als je dit zo tot je door laat dringen, tenminste ik heb dat zelf, dan besef je, oh God is een heilig God.

Oh, beseffen we dat nog, lieve mensen, dat God heilig is. En dan staat er, ik zelf zal niet in uw midden meetrekken, omdat u een alstarrig volk bent, en ik u anders onderweg zou vernietigen.

God zegt, ik kan niet meer te midden van jullie wonen. Oh, en als het volk dat hoort, dan bedrijft het volk rouw.

En het volk krijgt de opdracht, als hij het verder leest, om hun sieraden af te doen. En vervolgens zet Mozes de tent van de ontmoeting, van de samenkomst, buiten de legerplaats, omdat de Heer niet meer te midden van het volk kan wonen.

En ieder die dan daar naartoe wil gaan, moet buiten de legerplaats gaan. En als Mozes de tent binnen gaat, dan komt de wolkolom van God, Gods aanwezigheid, die komt daar op de tabernakel, en daar spreekt de Heer met Mozes.

En dat is zo bijzonder, als je dat leest, in vers 11, in vers 11, daar staat, De Heer sprak tot Mozes van aangezicht tot aangezicht.

Dat is wat. Dat is in het Oude Testament. De Heer sprak met Mozes van aangezicht tot aangezicht. In de Joodse vertaling staat, De Heer sprak met Mozes van wang tot wang, zoals een man met zijn vriend spreekt.

En daarna keerde hij terug naar het kamp, maar zijn dienaar Joshua, de zoon van nunne jongeman, week niet uit het midden van de tent. En dan, Mozes die heeft zoiets van, Heren, ik wil alleen maar verder als ik zeker weet dat u meegaat.

Ik hoop dat dat toch een beetje in ons hart leeft. Hier als we aan het begin staan van een nieuwjaar, en Henk die zei het net, als je kijkt in de wereld wat er gebeurt, crisis in het Midden-Oosten, misschien wel ernstiger dan wij denken.

Als je kijkt in ons eigen land, in ons eigen volk, wat er gebeurt hier, de zonde van dit volk, hoe de Heer het oververtorend was, als we kijken in ons eigen land, in ons eigen volk. De wetten van God, Gods regels, worden opzij geschoven.

We doen zelf wel wat we willen. In ons persoonlijke leven, als leven, als gemeente. O Heer, en we kunnen alleen maar verder. Als u meegaat, als u met ons optrekt.

En wat zegt Mozes dan in vers 15? Toen zei Mozes tegen de Heer, als uw aangezicht niet meegaat, laat ons dan van hier niet optrekken.

Dat is wat. Dat zou het einde betekend hebben van het volk Israël. Dan zouden ze daar gebleven zijn. En dan zouden ze nooit in het land Kanaan aangekomen zijn.

En Heer, als u niet meegaat aan trekken, dan trekken we niet meer verder aan stoppen. We kunnen niet zonder uw aanwezigheid. O Heer, kom in ons midden. Wat voor zin heeft het, lieve mensen, om onze samenkomsten te houden, als de Heer er niet is?

Hoe beseffen we dat? Maar als Heer is, dan verandert alles. En ja, zeker.

Hij zegt het in zijn woord. Waar twee of drie in mijn naam bijeen zijn, dan ben ik in hun midden. Maar misschien heb je ook wel de ervaring. Toch? Misschien heb je wel eens een samenkomst meegemaakt, waarin je het zeker wist.

Ja, de Heer is hier in ons midden. Dan zeg je niet aan het eind van de samenkomst, het was een goede samenkomst. Dan zeg je niet, het was een goede prediker. Of misschien zeg je vanmorgen wel na afloop.

Nou, het was niet veel bijzonders vanmorgen. Maar dan zeg je, de Heer was in ons midden. Daar gaat het om. Dat Hij er is. En als Hij er is, dan verandert alles.

Dat vergeet je niet meer. Ben je in zijn aanwezigheid. En o wonder, want wat gebeurt er dan? In hoofdstuk 33, vers 17.

Dan staat er, toen zei de Heer tegen Mozes, ook dit woord dat u spreekt, zal ik doen, want u hebt genade gevonden in mijn ogen, en ik ken u bij naam.

En dan zou je denken, Mozes valt op zijn knieën en dankt de Heer. O Heer, dank u wel dat u luistert, dat u mijn gebed verhoort.

Maar toch is het nog niet genoeg voor Mozes. Je zou kunnen zeggen, hij heeft de smaak te pakken, hij verlangt naar de Heer. Want dan zegt hij in vers 18, toen zei Mozes, als de Heer gezegd heeft, heeft u op het genade gevonden, in mijn ogen, ik zal doen wat u vraagt.

Dan zegt Mozes, toon mij toch uw heerlijkheid. Als het ware wil, die een bevestiging van de Heer, dat de Heer hem duidelijk maakt, het is waar, ik zal met je meegaan.

Eén ding. O, als het aan het begin van een jaar gevraagd wordt, wat zijn je goede voornemens? Dan noem je misschien van allerlei dingen op. Poos je terug, de zondag voor, nieuwjaar was ik in een gemeente, en degene die de zangdienst had, die zei, ja, wat zijn mijn verlangens voor het nieuwe jaar?

En toen begon hij over zijn werk, en hij zei, ik zie er tegenop, want er gaan een paar collega's weg. Ik zal niet zeggen wat het was. Maar toen dacht ik, wat zijn nou je verlangens?

Wat zijn onze verlangens? Als het om de geestelijke dingen gaat, om het leven met de Heer. Je kunt zoveel goede voornemens hebben, dit en dat en dat. En dat is goed.

Maar vergeet niet het allerbelangrijkste, het leven met de Heer, voor je persoonlijke leven, voor je gezin, je familie, als je dat hebt, voor de gemeente. Mozes zegt in feite, één ding, heren, één ding, en dat kom je ook tegen bij Paulus.

Eén ding doe ik hier, zegt Mozes, één ding, daar verlang ik maar. Nou, dat bent u, heren. Ik wil bij u zijn. Ik wil u zien. Ik wil uw heerlijkheid zien.

Dat is het aller, allerbelangrijkste. Het pleit in feite, het pleit op Gods naam, op Gods betrouwbaarheid, op Gods liefde.

Mozes had gezegd, of de Heer had tegen Mozes gezegd, ik ga toch met je mee, maar Mozes kwam in feite in de knoop. Hoe zit dat dan met Gods gerechtigheid, want het volk had toch gezondigd.

En daarom vraagt hij, om de tegenwoordigheid van de Heer. En God zegt in feite tegen Mozes, dat kun je nu nog niet vatten, maar ik zou je iets van mezelf laten zien.

Mijn heerlijkheid zal ik aan jou voorbij laten gaan. Je zult daar iets van zien, niet alles, want een mens kan niet God zien en leven. Vers 19, ik zal al mijn goedheid bij u voorbij laten komen, en in uw aanwezigheid zal ik de naam van de Heer uitroepen.

Maar ik zal genadig zijn voor wie ik genadig zal zijn, en ik zal mij ontfermen over wie ik mij ontfermen zal. En dan vers 20, U zou mijn aangezicht niet kunnen zien, want geen mens kan mij zien en in leven blijven.

En als we dit doortrekken naar het Nieuwe Testament, zo is de Heer het toch ook aan ons voorbij gegaan. Hij is hier gekomen op deze aarde, hebben we dat pas gevierd, met kerst daarbij stilgestaan, dat de Heer dacht.

Christus heeft onder ons gewoond. Hij is hier geweest, lieve mensen, uit liefde, voor u, voor jou, om zijn leven te geven, aan het kruis van Golgotha, om ons te redden.

En dat kunnen we nooit volledig bevatten en begrijpen. Maar zoals de Heer aan Mozes voorbij ging, in zijn heerlijkheid, zo is Christus ook hier geweest, en kunnen we iets begrijpen van de grote liefde van hem.

Heren, doen we uw heerlijkheid zien. En dan ziet Mozes daar iets van.

En wij, opnieuw, die lijn naar het Nieuwe Testament, al de Hebraïebrief, misschien hebt u al aan die tekst gedacht, Hebraïe, hoofdstuk 2, vers 9, zegt, wij zien Jezus, zie je hem, wij zien Jezus met eer en eerlijkheid gekroond.

niet met onze natuurlijke ogen, maar met onze geestelijke ogen, mogen we hem zien, mogen we ons in hem verheugen. En ik zo, dus hoofdstuk 34, dus het gedeelte na wat we gelezen hebben, dan lees je dat Mozes weer de berg op gaat, en ik, ik weet niet hoe er bij u is, maar ik probeer me daar iets bij voor te stellen.

Mozes, toen hij begon met het lijden van het volk, om het uit Egypte naar Landkaan aan te brengen, aan het begin was hij al 80 jaar. En dan, Mozes, God geeft hem kracht en energie, om weer voor de zoveelste keer die berg te beklimmen, omdat hij één verlangen heeft, en weet, daarboven op de berg, daar is de Heer.

En dan gaat Mozes weer, in hoofdstuk 34, hij gaat weer, wees in vers 2, wees tegen de morgen gereed, vervolgens moet u in de morgen de berg zien, hier opklimmen, en daar op de top van de berg voor mij gaan staan.

En dan in vers 4, hij staat vroeg in de morgen op, klimt de berg op. En als Mozes daar op de berg is, oh dat is ook zo mooi, als Mozes daar is, dan komt de Heer, toen daalde de Heer neer in een wolk.

En Mozes gaat daar met twee nieuwe stenen tafelen, omdat hij die eerste twee kapot gegooid had, toen hij de zonde van het volk zag. En dan komt de Heer, hij daalt neer, gaat bij Mozes staan.

Het is wat. Kunnen we ons niet voorstellen, als Mozes daar op de berg, zien is dat, dan komt de Heer, en dan staat er in vers 5, en we lezen er zo gemakkelijk overheen, hij komt bij hem staan.

De Heer komt bij Mozes staan, en roept de naam van de Heer uit. En als dat gebeurt, lieve mensen, als dat gebeurt, als je een ontmoeting hebt met de Heer, dan kun je niet dezelfde blijven.

Hier staat dan, in vers 8, als dat gebeurt, dan haast Mozes zich, en knielt ter aarde. Hij buigt zich neer, hij kan niet op zijn voeten blijven staan, en dat zie je veel vaker in de Bijbel, als de Heer verschijnt aan Jezaja, als Jezaja hem ziet.

Jezaja 6, op zijn hoog en verheven troon, dan valt Jezaja neer, en roept het uit, wee mij. Jezaja, misschien wel de meest rechtvaardige mens, die toen leefde.

Ik denk aan Johannes, want dan kun je nog zeggen, ja dat is het oude testament, maar het nieuwe testament. Je hoort wel eens van die liedjes, tegenwoordig. Ik wil je best zeggen, ik heb daar moeite mee. Mensen zeggen, mijn vader op schoot kruipen, ik begrijp het wel, vertrouwen, maar beseffen we nog wie hij is.

Als de Heer verschijnt, Heer Jezus, aan Johannes op Padmos, ga maar lezen, openbaring hoofdstuk 1, dan valt hij als dood neer aan zijn voeten.

Johannes, de apostel, die zo intiem leefde met de Heer Jezus, als hij de verheerlijkte Heer Jezus. Mozes knielt, valt neer, en dan vernieuwt de Heer het verbond met het volk.

Vers 10, Exodus 34, toen zei hij, zie, ik sluit een verbond, en overstaan van heel uw volk, zal ik wonderen doen, zoals die op de hele aarde, en onder welk volk, ook nog nooit tot stand gebracht zijn.

Wat een woorden, wat een toezegging van de Heer. Ja, heel het volk in het midden, waarvan u verkeert, zal de daden van de Heer zien. Want het is ontzagwekkend, wat ik met u ga doen.

En dan komt Mozes daarna, en dan heeft hij die ontmoeting met de Heer gehad, en dan heeft hij de Heer gezien. Wel ten dele, ga het maar lezen. En dan komt hij naar beneden, en dan zie je dat er iets met hem gebeurd is, als je een ontmoeting met de Heer hebt, lieve mensen.

En ik hoop ook dat, dat jonge luid, dat je daar een verlangen naar hebt, om iets van de Heer te ervaren, te ontmoeten, te zien in je leven. Dan staat er, dan glanst de huid van zijn gezicht, er is iets gebeurd met Mozes, als mensen naar hem kijken.

Dan zien ze, hé, wat is er met Mozes aan de hand? Het is alsof hij straalt, zijn huid, zijn gezicht glanst. Als je een ontmoeting met de Heer hebt, lieve mensen, hebt gehad, dan zien de mensen dat aan je, dan merken ze dat er is, wat heb je, er is iets.

En dat gebeurt ook, als hij dan weer naar de tent gaat, van de ontmoeting, de tabernakel, die buiten de lege plaats staat, als hij daar geweest is, ook dan, glanst zijn gezicht.

En dan staat er, dat volk, dat kan hem niet meer aanzien, en dan doet hij een doek voor zijn gezicht, een bedekking. Maar als hij dan weer in de tabernakel komt, dan doet hij die bedekking af.

En ook het Nieuwe Testament spreekt daar toch wel over. Er staat in 2 Korinther 3 vers 18, wij allen nu, die met onbedekt gezicht, wij hoeven geen bedekking op te doen, die met onbedekt gezicht, de heerlijkheid van de Heer, als in een spiegel aan schouwen, worden van gedaante veranderd, naar hetzelfde beeld, van eerlijkheid tot eerlijkheid.

Zoals dit door de geest van de Heer bewerkt wordt. Als in een spiegel, dus nog niet met onze natuurlijke ogen, maar wel met onze geestelijke ogen, mogen we hem zien, hem aanschouwen, en verandert hij ons.

Van heerlijkheid tot heerlijkheid. Om steeds meer te gaan lijken, op de Heer Jezus. 1 Korinther 12 vers 3 zegt, nu immers kijken wij nog door middel van de spiegel in een raadsel, maar dan zullen we zien, dan zullen we hem zien, de heer Jezus, en dat is zo mooi, die woorden die we ook in Exodus lazen.

Dan zullen we hem zien, van aangezicht tot aangezicht, als hij komt. En misschien is dit wel het jaar, lieve mensen, het jaar dat hij komt, dat zou kunnen, maar we weten niet wat het jaar gaat brengen.

Of het jaar, dat we de heren zullen ontmoeten, dat kan ook. Vorige week, er was heel ongrijpend, een buurman van ons.

Zover de mensen wisten, was hij volledig kerngezond, 66 jaar. Hij ging vuil wegbrengen op de vuilstort, hij zakte in elkaar. En inmiddels hebben we hem afgelopen, vrijdag, we zijn ook mee geweest, hebben we hem op de begraafplaats gebracht.

En het verdrietige, het verdrietige, dat hij ervoor koos, om niet met de heren te leven. Oh, dat raakt hij.

Maar zo abrupt, zo plotseling. Ik hoop dat we allemaal mogen weten, als dat moment zal komen in ons leven, dan is het goed. Dan zullen we voor altijd bij de Heer Jezus zijn, en wat is er heerlijker dan dat.

Maar het kan ons raken, zoveel mensen om ons heen, die hem nog niet kennen. Ik hoop dat jullie ook raakten, dat bewogenheid in je hart is. Met mensen om je heen, misschien geliefden, of misschien familieleden, kinderen of kleinkinderen, die de Heer Jezus niet kennen, dat je op de knieën gaat, oh Heer, reds.

Reds. En als we hem ook gezien, de Heer Jezus, met onze geestelijke ogen, dan zegt Romeinen 8, vers 29, dat hij ons gelijkvormig wil maken, steeds meer wil laten lijken op het beeld, op de Heer Jezus zelf.

O, is dat je verlangen? Steeds meer op hem te lijken. We bidden zo vaak, om noden in ons leven, en dat mag.

Jazeker, breng al je noden, en behoefte en zorgen bij de Heer. Geef ze in zijn hand. we bidden om genezing, om bevrijding, en herstel.

Maar wie van jullie, ik zeg het vanmorgen ook tegen mezelf, wie van ons heeft er de afgelopen dagen rond oud en nieuw, dit gebed van Mozes gebeden, O Heer, laat me uw heerlijkheid zien.

Eén ding, ik wil er zijn voor u, ik wil u zien. Ik kan niet zonder u, zonder u, kan ik dit nieuwe jaar niet in. Een ontmoeting met hem, verandert je leven.

Weet je, Henk noemde, mijn nieuwsbrief, afgelopen week, werd mijn bericht toegestuurd, over de presentatie van de Jezusfilm, voor vluchtelingen in Afrika, die in ellendige situaties verkeerden, in een ellendige situatie.

En ik sta er ook wel een beetje dubbel in, ik vraag me wel eens af, is dat de manier, maar wat je toen zag, die mensen die geen enkele hoop meer hadden hun situatie, was uitzichtloos.

Voordat die film vertoond werd, woedde er een geestelijke strijd, buitengewoon veel toverdokters, gingen aan de gang om te voorkomen, dat haar het goede nieuws van de heer Jezus, werd getoond, en werd verteld.

Ze gingen in gebed, urenlang, tot ze wisten, die boze, duivelse, duistere machten zijn verslagen, nu kunnen we, nu kunnen we het goede nieuws gaan brengen.

En toen werd die film vertoond. Ik moet eerlijk zeggen, ik heb hem zelf nog nooit gezien. Die film werd vertoond, en toen zagen ze, de persoon die de heer Jezus speelde, dat hij aan het kruis ging, en toen die mensen, die nog helemaal niks van het evangelie, wisten, God werkte zo krachtig, met zijn geest in hun harten.

Ze kwamen naar voren, ze beseften hun zonde, en ze riepen om vergeving. En toen was er iemand van dat filmteam, die zei, we moeten ook, want de vertoning werd stilgezet, we moeten ook nog verder laten zien, en vertellen, dat hij, de heer Jezus, gekomen is, voor onze zonde, voor redding, voor lossing.

En weet je wat ook bijzonder was, de mensen van dat filmteam, dat waren christenen. En dan zou je denken, ja, die mensen die helemaal niet geloofden, die hadden het evangelie nodig, maar ook die christenen.

En dat bedoel ik, dat gebeurt er. Als Gods aanwezigheid er is, als we in Gods tegenwoordigheid komen, toen vielen ook die christenen op hun knieën, net zoals je zag bij Johannes, net zoals je zag bij Isaiah, net zoals je hier ziet bij Mozes, die christenen, dat filmteam viel op de knieën, en begon ook hun eigen zonde te beleiden aan de Heer.

O Heer, God, wees ons genadigd, vergeef ons, red ons. Dat is wat er gebeurt, als Gods aanwezigheid er is, en ze mochten de vergeving, de bevrijding, de verlossing ervaren.

En zo'n duizend mensen daar kwamen tot geloof. En weer Jezus. En dat is pure genade.

Wij kunnen de aanwezigheid van de Heer niet bewerkstelligen. Het is pure genade, als Hij er is. Maar als Hij aanwezig is, dan wordt, dan wordt de werkelijkheid van de kracht van het evangelie, de kracht van de Heer Jezus, wordt zichtbaar.

En dan gaan er wonderen gebeuren. Het tekenen en is niet het allergrootste wonder. Is het dan niet als mensen tot bekering komen, als ze hun zonde beleiden, als ze de Heer Jezus leren kennen?

De Heer Jezus zei het zelf, als ze volgen mij om de tekenen en de wonderen, en dat zie je vandaag nog gebeuren, zoveel mensen die daarop uit zijn, tekenen en wonderen. Maar het gaat om de Heer Jezus zelf. Dat we Hem leren kennen.

Dat we Hem zien. En dat geldt vandaag, dat geldt voor het hele jaar. Het is niet vanzelfsprekend dat Hij altijd in ons midden is.

Niet op ons bevel of op ons afroepen. Misschien gebeurt het hier ook wel eens. Ik weet het niet, daarom kan ik het zeggen. Ik hoor wel eens, als ik in een gemeente kom, dat mensen zeggen, Heer, wees welkom in ons midden.

Dan denk ik, het is genade, lieve mensen, genade, als Hij in ons midden komt. We hebben dat nog niet verdiend. Het is juist andersom. Het is genade, dat wij in zijn tegenwoordigheid mogen komen, alsof het een voorrecht is voor de Heer, om in ons midden te zijn.

Nee, het is een voorrecht voor ons, om in zijn tegenwoordigheid te zijn. Wij hadden een samenkomst in ons, ik weet niet wie jullie samen gekomen zijn, op 1 januari.

Maar we waren, in een dienst op zondagmorgen, op, het was het woensdagmorgen. En toen zei er even, iemand tegen mij, oh je bent zeker weer netjes, naar de samenkomst geweest, om nieuwjaarsmorgen.

Wijn maar lekker uitgeslapen. Ik kon het even niet begrijpen. Er was een gelovig iemand, die dat zei, ik zei tegen hem, het was een voorrecht, om het nieuwe jaar, met de Heer te beginnen.

Oh, we zijn vaak zo druk, met van alles en nog wat. Ik weet niet wat u gisteravond gedaan hebt. Misschien wel naar een film gekeken, of dit of dat. Of heb u misschien gisteravond, op de knieën gelegen, en gebeden, en tot de Heer geroepen, oh Heer, morgen, zondagmorgen, oh wees in ons midden.

Heer, spreek tot ons, dat we u mogen zien, dat we een ontmoeting, met u, zullen hebben. Weet u? En als je, als je vol bent van de Heer Jezus, als je hem mag kennen, door genade, met hem mag leven.

Als je dan in de samenkomst bent, komt vanmorgen, dan mag je hem meebrengen in de samenkomst. Wat zegt Paulus? Niet meer ik, maar Christus woont in mij.

Als hij in je woont, dan breng je hem mee in de samenkomst. De Korintherbrief wordt wel een paar keer gezegd, dat onze lichaam een tempel is van de Heilige Geest. Als hij in je woont, lieve mensen, dan mag je hem in de samenkomst brengen.

Als er veel mensen in de samenkomst komen, die vol zijn van de Heer Jezus, vol zijn van de Heilige Geest, dan wordt er gemerkt, dan wordt dat gezien, dan wordt dat ervaren.

En daar hebben we behoefte aan. anno 2020, aan mensen in ons midden, die de Heer kennen. En ik hoop, dat mensen die zeggen, er staat toch wel een beetje ver bij mij vandaag.

Doe je niet een beetje te geestelijk, een beetje overgeestelijk. Oh, ik hoop dat de Heer zo in je hart werkt, dat je dat verlangen ook gaat krijgen. Dat je niet meer tevreden bent, met een goede samenkomst.

Dat je zegt, nou het was goed, het is weer goed gezegd vanmorgen. Maar dat je ernaar uitziet, dat Hij er is. Dat je een ontmoeting met Hem hebt. En het drama in veel kerken en gemeenten tegenwoordig, is dat Hij de grote afwezig is.

Dat Hij er niet is. Oh, leef met Hem. Wandel met Hem, met Heer Jezus. 24 uur per dag.

7 dagen per week. Niet alleen op zondag. Denk aan het boek Handelingen. Hoe ik hiermee bezig was. Moest ik daaraan denken.

Als de Heilige Geest wordt uitgestart, dat de pinkste dag, dan komt God in de samenkomst. En wat gebeurt er? Petrus brengt de boodschap.

En de Heer zegent die boodschap. En duizenden mensen komen tot de geloof. Als Hij er is, gaat er wat gebeuren. En mogen de Heer dankbaar zijn, dat we nog gemeente mogen zijn.

Dat we in alle vrijheid samen mogen komen. Denk ik aan onze broeders en zusters, die vervolgd worden. Op dit moment gematteld worden. En wat is hun misdaad, dat ze de Heer Jezus lief hebben.

Oh, het ging net even over Noord-Korea. Oh, dat ligt ook op mijn hart. Al langere tijd. En het is wonderlijk, lieve mensen, wat er in Noord-Korea gebeurt. Pas sprak ik ook iemand, die ook wat informatiekennis had over Noord-Korea.

Hij zegt, in Noord-Korea, daar komen mensen tot geloof. Meer dan wij denken, God werkt daar in Noord-Korea. En er is een diep verlangen bij de christenen in Noord-Korea. En het is buitengewoon moeilijk om contact te hebben.

En vele van hen zitten in de gevangenis en worden gematteld. Maar er is een diep verlangen onder de christenen, die jij dan kende. Een verlangen om met het evangelie de wereld in te gaan.

Daar, die christenen in Noord-Korea. We kunnen het ons nauwelijks voorstellen. Wij blijven vaak lekker zitten, stilzitten waar we zitten. Maar zij zeggen, de wereld moet het horen. Het zou wel eens kunnen zijn dat God het lijden van de Noord-Koreaanse christenen gebruikt om ze klaar te maken, om door hem ingezet te worden, om het evangelie de wereld in te brengen.

En wat een vreugde is het. En ze mogen ervaren dat hij in ons midden is, lieve mensen, dat is meer waard dan al het goud en al het zilver van deze wereld.

Misschien proef je vanmorgen iets van zijn aanwezigheid. Dat de Heere je aanraakt. Tot je spreekt. Misschien een zachte stem liep van binnen.

O, leg die stem van hem. Zwijgen niet op. Als je moet zeggen, O Heere, spreek nog een keer. Maak het me duidelijk. Heere, hier is mijn leven.

Al het begin van 2020. Hier is mijn leven. Gebruik me. Ik wil er zijn voor u. Voor u alleen, zolang u ons hier nog laat. En doe me uw eerlijkheid zien.

O Heere, u. U alleen, zoals Paulus het zegt. Eén ding. Daar ben ik op gericht. Op hem. Op de Heere Jezus. De rest is vuilnis. De rest heeft geen waarde.

Alleen hij. Alleen hij. We zijn Jezus met eer en heerlijkheid gekroond.

En eenmaal zullen we hem zien. En wie weet hoe spoedig al. Van aangezicht tot aangezicht. En dan zegt 1 Johannes hoofdstuk 3.

Dan zullen we hem gelijk zijn. Zoals hij is. Het eind van ons leven. Of. Als hij komt.

Stel je voor. Dat het dit jaar gaat gebeuren. Dat hij hemel open gaat. Dat hij komt om ons tot zich te nemen. En wat is er heerlijker.

Wat kan er heerlijker zijn. Dan hem te zien. Hem die we zo lief hebben. Omdat hij ons eerst heeft lief gehad.

Hem komt toe. Alle lof. Alle aanbidding. Alle glorie. En heerlijkheid. Tot in eeuwigheid. Geprezen. Zij zijn wonderbare naam. Halleluja. Amen.

Zullen we die herdanken. Trouwe God. Vader in de hemel. O als we dit gedeelte lazen met elkaar. Uit Exodus. O heren.

Dan willen we u bidden. Dat u dat verlangen. Dat in Mozes leefde. Doe we uw heerlijkheid zien.

En als u niet mee gaat heren doen. Dan willen we niet verder gaan. O heren. Dan willen we vanmorgen ook tegen u zeggen. Aan het begin van het nieuwe jaar. O heren.

We kunnen niet zonder u. Ga met ons mee. En misschien is het wel nodig. Dat er eerst dingen in ons leven opgeruimd moeten worden.

Dingen waarvan we weten. Dat is niet goed. Zo wil de heren het niet. Om daarmee te breken. Want dat verhindert u. Om krachtig te werken in ons eigen leven. Om krachtig te werken.

In de gemeente. O heren. Ga mee. En ondertussen heren. Mogen we u zien. Wij zien Jezus. Met eer en eerlijkheid gekroond heren.

En geef genade dit nieuwe jaar. Om veel naar u te kijken. In uw woord. Door met u te leven. Door met u te wandelen. Door uw aangezicht te zoeken.

Persoonlijk. Als familie. Als gezin. Als we dat hebben. Als gemeente. Heren. Heren. Heren. willen we u bidden. Dat als mensen.

Hier in Bunschoten. En omgeving. Naar hier. Naar de reddingsaren. Kijken heren. Dat ze iets zullen zien. Van u. In ons. Heren.

Dat we. De getuigen van u. Mogen zijn. Ontferm u zich. Wees ons. Genade. Ga met ons mee. En tegelijk willen we u danken. Dat u het onszelf toezegt.

In uw woord. Ik ben met u. Alle dagen. Tot aan de volleinding van deze wereld. Geprezen. Zou uw wonderbare naam. Tot in eeuwigheid.

Halleluja. Amen. Halleluja. Halleluja. Halleluja. Halleluja. Halleluja. Halleluja. Halleluja. Halleluja. Halleluja. Halleluja. Halleluja. Halleluja. Halleluja. Halleluja. Halleluja. Halleluja. Halleluja. Halleluja. Halleluja. Halleluja. Halleluja. Halleluja. Halleluja.

Halleluja. Halleluja. Halleluja. Halleluja. Halleluja. Halleluja. Halleluja. Halleluja. Halleluja. Halleluja. Halleluja. Halleluja. Halleluja. Halleluja.