God Zij Met Ons

Spreker

Bert de Jong

Date
Dec. 29, 2019
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen allemaal. Fijn u te zien om weer hier te zijn. Mijn vrouw is dit keer niet mee.! Die zit al in Wageningen bij mijn dochter.! De vergadering van gelovigen.

Dat weet u wel. Of misschien ook niet. Maar in de vergadering van gelovigen. Daar hebben ze geen sprekers die uitgenodigd worden. Zo in de dienst.

Want daar zeggen ze van. Ook iemand mag zich bewijzen van spreek niet eens voorbereiden. Want dat moet gebeuren als je in de samenkomst bent. Dan moet de geest aangeven wie de spreker zal zijn in de dienst.

En die moet dan het woord gaan verkondigen. Dat is wel heel makkelijk voor degene die hier al de spreekbeurtje moet uitnodigen. En zo. Want dan hoef je dat niet te doen. Want er staat er gewoon eentje op zondagmorgen.

Die dan gedreven wordt door de Heilige Geest. En dat ze ook zeiden. Ja want de Heilige Geest die moet het doen. Ja zeker. Maar de Heilige Geest die werkt niet alleen op zondag.

Die kan ook van tevoren al aangeven wat je moet doen. En ik ben ook bezig geweest met de voorbereiding. En dan geloof ik dat God ook dat wil gebruiken. Dat je in de week daarvoor dat je gaat spreken.

En misschien al daarvoor gaat nadenken waar ga ik het over hebben. En ik had gedacht van nou aan het einde van mijn preek dan moeten we maar zingen. 698.

Nooit meer alleen. Nooit meer alleen. En wat wordt er gezongen vanmorgen? Het is al gebeurd. Nooit meer alleen. Want dat is een geweldig thema waar je ook nooit over uitgesproken raakt.

Denk ik. Het is zo goed om dat te weten. In een wereld waar mensen elkaar alleen laten. Waar mensen ook kerken verlaten. En zeggen van het voelt hier niet meer zo goed.

Ik ga naar een andere kerk waar het beter voelt. En dat komt maar zo vaak voordat dat mensen dan weer loslaten. Je ziet ook huwelijken waar mensen samen op weg gaan na zoveel jaar zeggen.

Ja het voelt niet meer zo goed. En dan gaan ze uit elkaar. Dan denk ik wat jammer is dat. Wat jammer. Ook als het niet goed voelt. Ook dan is het goed om bij elkaar te blijven.

En te weten. Het gaat niet om je gevoel. Het gaat vooral om het volgen van Jezus. En denk je dat die discipelen zich altijd goed hebben gevoeld bij de Heer Jezus? Ik denk het niet.

Als je zag wat ze meemaakten. Als je ziet wat er op hen afkwam. Het kan niet altijd goed voelen. Om in de kerk te zijn. En het hoeft ook niet altijd goed te voelen. Als je maar weet.

Ik ben op mijn plek. En God wil mij hier gebruiken. En door dik en dun samen op weg gaan. Om de Heer te volgen. En te dienen. En te weten. God is met ons.

Wat een mooie gedachte. We gaan lezen met elkaar. Deuteronomium 31 vers 1 tot 8. Deuteronomium 31.

Even kijken hoor. Ik denk dat die moet. Ja, kijk. Daar komt ie. Er staat 31 vers 8. Maar er moet 1. Deuteronomium 31 vers 1 tot 8 zijn.

Toen is Mozes deze woorden tot geheel Israël gaan spreken. Hij zei er tot hen. Ik ben nu 120 jaar oud. Ik kan niet meer uitgaan.

Of ingaan. En de Heer heeft tot mij gezegd. De Jordaan hier zult gij niet overtrekken. De Heer uw God zelf zal voor u uittrekken.

Hij zelf zal die volken voor u verdrijven en verdelgen. Zodat gij hun land in bezit kunt nemen. Jozua zal voor u uittrekken zoals de Heer geboden heeft.

En de Heer zal met hen doen zoals hij gedaan heeft met Sion en Och. De koningen der Amoriten die hij heeft verdelgd en met hun land. De Heer zal hen aan u overleveren.

En gij zult met hen doen geheel overeenkomstig het gebod dat ik u gegeven heb. Wees sterk en moedig. Vrees niet en ziddert niet voor hen.

Want de Heer uw God zelf gaat met u mee. Hij zal u niet begeven en u niet verlaten. Toen riep Mozes Jozua en zei er tot hem.

In tegenwoordigheid van geheel Israël. Wees sterk en moedig. Want gij zult met dit volk komen in het land. Waarvan de Heer hun vaderen gezworen heeft.

Dat hij het hun geven zou. En gij zult het hen doen beërven. Want de Heer zelf zal voor u uittrekken. Hij zal zelf met u zijn.

Hij zal u niet begeven en u niet verlaten. Vrees niet en wordt niet verschrikt. Wat een prachtige woorden.

Wat een mooie gedachte. God met ons. En ik heb nog een muntstuk meegenomen. Het 2 euro muntstuk. Daar staat het nog steeds op.

Daar heeft minister Zalm zich voor druk gemaakt. En de SGP die heeft ook gevraagd. Van laat toch alsjeblieft op die munt. Het mogen blijven staan. De woorden.

God zei. Met ons. D66 vond dat dus helemaal niks. Die zei dat past niet meer in deze tijd. De tijd. Dat moet niet meer op de muntstukken staan.

Maar uiteindelijk heeft Zalm het toch voor elkaar gekregen. Dat op het 2 euro muntstuk van Nederland. Dat daar God zei. Met ons staat.

Waarom is dat er opgezet in het verleden? Toen waren de muntstukken nog van zilver. En mensen dachten van. Een muntstuk wat van zilver is.

Dat zilver is van grote waarde. En ik kan van dat randje wel een stukje afschrapen. En als ik van 100 munten een beetje afschraap. Dan kan ik daar weer een munt van smelten.

En dan heb ik weer een gulden verdiend. Daarom. Ter beveiliging. Werd dat er opgezet. In die tijd waren er ook al slechte mensen.

Mensen die probeerden op een verkeerde manier. Aan inkomsten te komen. Maar zo is het erop gekomen. Ter beveiliging. En nu zit het nog steeds op die munt.

Maar zo belangrijk om te weten. Elke keer weer het tegen elkaar te zeggen. God is met ons. Hou dat vast. Hou vol ook. Wat er gebeurt in je leven.

Dat je het mag weten. Dat God met ons is. Er komt weer een nieuw jaar. 2020. zit eraan te komen. Wat zal het brengen?

Ik denk dat we allemaal wel met vragen zitten. En misschien ook wel met zorgen. Er gebeurt zoveel om ons heen. Als we denken aan de. Aan de vluchtelingen. Wat zal er gebeuren?

Als we denken aan de CO2 uitstoot. Staat er straks nog wel een leraar. Of een leerkracht voor de klas. Want dat wordt ook steeds moeilijker. Heb je nou wel een verpleegkundige aan je bed.

Als dat nodig is. En wat als je dement wordt. En is er dan nog wel iemand die voor je zorgt? En hoe zit het met de stikstof? Er zijn zoveel dingen. Waar we ons zorgen over kunnen maken.

En het is goed dat we. Maatregelen nemen. Dat we dingen ondernemen. Maar. Je kan met zoveel vragen rondlopen. Hoe zal het gaan.

In 2020. Dat was ook een vraag. Voor Mozes en het volk. Wat met Mozes op stap ging. Ze hadden met zoveel dingen. Veertig jaar al zoveel meegemaakt.

En nou staan ze voor het punt. Om die nieuwe periode in te gaan. Dat nieuwe land. Dat door God beloofd was. En daar staan ze voor. En ze hebben hele moeilijke jaren.

Achter de rug. Van slavernij. Van dwalen door een woestijn. Veertig jaar lang. En nu staan ze daar. En dan. Op het punt om binnen te gaan. Hoe zal dat gaan?

Ze hadden al wel veel wonderen gezien. Maar gaat God opnieuw een wonder doen? Je weet het niet. Maar. Er is hoop.

En dat is wat Mozes doorgeeft. Mozes heeft er ook heel wat jaren erop zitten. Mozes ging naar de varen. Oh. Ja. Waar is het niet makkelijk. Om met zijn verleden.

En wat hij daar gedaan had. En dat hij toch durfde terug te gaan. Naar die varen. Oh. Mozes leidde het volk uit Egypte. Wat heeft hij over zich heen gehad.

Als oudste. Of als leider van het volk. Wat kun je over je heen krijgen. Als je oudste bent van een gemeente. Ik ga niet alles vertellen. Maar dat kan heel veel zijn.

Mozes. Die leidde het volk door de Rode Zee. Het was niet makkelijk. Om daar voor die zee te staan. En te denken. Oh. Hoe gaat dat? Hoe moet dat?

Mozes heeft te maken gehad met een opstandig volk. Die constant weer. Mozes ging aanvallen. Op hetgeen waar God ze geleid had.

En Mozes kreeg het voor zijn kiezen. En nu is hij 120 jaar. En zijn taak zit er bijna op. Zijn einde is nabij. En nu staan ze voor dat beloofde land.

Ze zijn er bijna. Mozes is er ook bijna. Wat een geluk. Dat Mozes zijn vertrouwen stelt op God.

Mozes kun je ook zien als een profeet. Als een spreekbuis van God. Die de woorden van God doorgeeft aan het volk. En Mozes heeft al die jaren het volk geleid door al die moeilijkheden heen.

En nu is zijn vertrouwen weer op God gesteld. Want toen sprak Mozes al deze woorden tot het volk Israël. En dan gaat hij ze bemoedigen.

En dan gaat hij zeggen van het gaat goed komen. Want God gaat met ons mee. We staan er niet alleen voor. Nadat hij die hele lange reden heeft gehouden.

En dat begint al bij hoofdstuk 1. Moet je kijken hoe lang die reden aan het doen is. Want het begint al in hoofdstuk 1. En dan mag hij doorgeven wat er allemaal nog te wachten staat.

En hoe het allemaal zal gaan gebeuren. Maar helaas. Mozes mag er niet bij zijn. Mozes wordt het niet gegund om erbij te zijn.

En dat vind ik nogal wat. Heb je zo je leven ingezet. Alles gegeven. Je bent door al die moeilijkheden heen gegaan. En dan mag je dat zelf dat moment van binnenkomen.

Daar mag je niet bij zijn. Dan sta ik het punt om binnen te gaan. En dan mag jij als leider mag je niet mee. Dat is moeilijk.

Waarom dan niet? U weet het vast. Het heeft te maken met het gebeuren in Nummerie 20 vers 2 tot 12. U weet het. Het volk kwam in opstand.

Omdat er geen water was. En dan krijgt Mozes die opdracht. Om het water uit te spreken. En naar die rots te gaan. En te vragen om water.

Te bidden voor water. En in plaats van dat hij doet. Dat hij dat doet. Slaat Mozes met zijn stok op de rots. Hij is vast heel erg kwaad geweest.

Hij is misschien wel in zijn woede gedaan. En misschien wel met de gedachte. Hoe kan dat nou? Dat er water uit die rots komt. Ik weet het niet. Wat God. Wat Mozes op dat moment heeft gedacht.

Maar het was niet goed. Het was niet goed zoals hij daar heeft gestaan. Het volk in opstand. En dan ga je zo reageren.

In plaats van te spreken. Slaat hij op de rots. En anderen zeggen van. Er was twijfel in zijn hart. Hij heeft God niet vertrouwd. Dat wordt ook ergens beschreven.

Dat God het zegt. Omdat gij mij niet vertrouwd heeft. Mozes doet anders. Dan wat God had bevolen.

Hij is ongehoorzaam aan de opdracht. Hij laat zich niet leiden door de Heer. Maar hij laat zich leiden door zijn gevoel. En dat is altijd gevaarlijk.

Als we ons laten leiden. Soms heb je je gevoel nodig. Maar als je je alleen maar laat leiden door je gevoel. Kan je helemaal verkeerd uitkomen. De gevolgen zijn groot.

Hij mag het land niet in. Hij mag nog wel vanaf de berg wat zien. Nou dat is dan wel weer mooi. Dat dat dan wel weer mag. Veertig jaar door de woestijn.

En dan vanaf de berg. Daar staat hij. Dat is. Hij mag het beloofden. Land niet in. Maar hij mag het wel. Hij mag het wel zien. Ingaan.

Is er niet bij. Twee redenen trouwens. Dat hij niet in kan gaan. De ene reden. Is omdat hij. Toen in Nummeri. Wat beschreven staat.

Niet juist heeft gehandeld. Dat hij ongehoorzaam is geweest. Aan God. En de tweede reden. Is wat hier beschreven staat. Hij is 120 jaar oud.

En hij kan niet meer ingaan. Of uitgaan. Mozes is gewoon heel oud geworden. Hij is. Hij heeft zoveel jaren al meegedraaid. En nu is hij aan het einde van zijn leven gekomen.

En ja. Er is een begin. En er is ook een einde. Maar wat. Wat ik zo moeilijk vind. Is dat. Denk. Ach God. Had hij nou nog niet eventjes daar binnen mogen komen.

Had u dat er nou niet gegund. Het voelt soms. Wat oneerlijk. Dat je zo je best hebt gedaan. En dat je op één punt. Wat je. Wat je verkeerd hebt gedaan.

Dat je daarop wordt afgerekend. En zo voelde het bij mij. En misschien. Voelt dat bij u ook wel zo. Heel veel dingen. Die wij meemaken in ons leven. Die zijn oneerlijk.

Naar ons gevoel. En daar hebben we gewoon mee te dealen. We kunnen niet God ter verantwoording roepen. En zeggen van ja maar. Dat wij het hier zo goed hebben in Nederland.

En dat je ziet in Afrika. Dat er kinderen worden geboren. Die bijna weer sterven vanwege de honger. Vanwege de ondervoeding. Is dat eerlijk? Heel veel dingen in deze wereld.

Zijn gewoon niet eerlijk. En dit voelt eigenlijk ook niet zo eerlijk. Als Mozes niet het land mag binnen gaan. Maar Mozes. Die hoort het.

En wij denken het is misschien heel moeilijk voor Mozes. En ik hoor Mozes helemaal niet mopperen. Zoals dat volk dat doet. Die komt niet in verweren. En die zegt niet. Maar God.

Ik heb al zo lang u gediend. En waarom laat u me nou niet toe. Om in dat land te mogen komen. Mozes legt zich neer bij het besluit van God.

Als dat zo is. En God heeft dat bepaald. Dan is het goed. Het is moeilijk hè. Om je neer te leggen bij de besluiten van God. Als God zegt.

Tot zover. En niet verder. Soms ben je met je werk. En ik hoorde het nog vanmorgen ook. Dan zit je op je werk. En dan zit je goed. En ineens hoor je. Je kunt wel gaan. Of ze regelen wat.

Dat je wel moet gaan. Ja. Dan is het afgelopen. Dan is het klaar. En dan kun je vragen van. Heere God. Hoe zit dat? En waarom niet? En soms dan toch te accepteren.

En weer een nieuwe weg in te slaan. En verder te gaan. Met de mogelijkheden die je hebt. Als je daar zo tegenaan kan kijken. Het besluit van de Heer is genomen.

En bij Mozes zie ik geen protest. Ook bemerk ik geen spoor van teleurstelling. Geen kop in de wind. Integendeel.

Hij accepteert het besluit van God. En hoewel hij zelf ontmoediging moet doormaken. Weet hij het volk op dat moment te bemoedigen. En te zeggen van.

Ga dat land in. God zal met je zijn. Wees sterk en moedig. Want je staat er niet alleen voor. Wat doen wij? Als er teleurstelling is in de kerk.

Of teleurstelling in ons leven. Of teleurgesteld. Misschien wel in je partner. Kan ook maar zo gebeuren. Komen we dan in opstand.

Of lopen we weg. Als er dingen gebeuren. Die op ons leven op ons pad wordt gebracht. Accepteren we dan het besluit van God. En gaan we gewoon verder.

Met onze taak. Hoe belangrijk dat is. Mozes. Die pakt gewoon zijn taak op. Hij gaat gewoon doen. Waarvoor hij geroepen is.

Hij gaat het volk leiden. En het overdragen. Aan zijn opvolger. En Mozes doet alles. Om zijn opvolger te laten slagen. Hij denkt niet.

Nou ik heb het gedaan. Ik zal kijken hoe. Dan moeten ze maar zien hoe het dan weer gaat met Jozua. Nee. Hij wil alles doen. Om het Jozua ook goed te laten gebeuren. Het gaat Mozes ook niet om Mozes.

Het gaat Mozes om het volk. Het gaat Mozes om God. En dat die samen op weg mogen gaan. Om op de plaats te komen. Waar God ze wil hebben. Dat is waar hij voor staat.

Hij bemoedigt. En hij gaat het volk bemoedigen. Zo op zo'n geweldige manier. En dan zegt hij ook. Nou tot nog toe ben ik eigenlijk meegegaan.

Ze hebben op Mozes vertrouwd. Maar nu de Heere zelf zal met je meegaan. Wat kan je nou nog beter zeggen. Dan dat. Van. Oké ik ga niet mee. Maar de Heere God zelf.

Hij de hoogste. De machtigste. Die gaat met je mee. De Heere zal volken verdrijven. De Heere zal het land openen. En Jozua.

En met God gaat voor jullie uit. Wees sterk. En moeder. Hij zal u niet begeven. Hij zal u niet begeven. Dat woord.

Is misschien voor. Vooral voor jonge mensen. Ja wat betekent dat nou eigenlijk. Hij zal je niet begeven. Begeven. Drie jaar geleden.

Heb ik een nieuwe auto gekocht. Dat was voor het eerst. Dat ik een nieuwe auto kocht. Niet dat ik niet. Niet tevreden zou zijn met een tweede handsje.

Want ik. Ik heb. Ik heb. Heel mijn leven tweede handsjes gehad. En ik vind het prima. En ik ben ook niet zo van. Kijk. Is wat een auto. Ik heb. Ook dat. Ik weet nog dat.

Misschien wel. Vijftien jaar geleden. Heb ik een keertje mijn nummerbord laten zien. Met een preek. En dat toen mensen dachten. Oh wat een oude auto is dat. Ja. Dat herinner ik me nog. Dat was in Amersfoort.

Maar in ieder geval. Die auto. Dat ik dacht van. Dat je. Dat je. Dus drie jaar geleden. Heb ik een nieuwe auto gekocht. Ik was ZZP'er geworden. Dus dan was er een mooie regeling.

Dat je dan zakelijk een auto kunt kopen. Ik denk nou. Nou. Dan toch maar een nieuwe. En dat gedaan. Ik denk. Nou. Ik zit gebeiteld. De eerste jaren. Heerlijk op weg.

En geen maleur met mijn auto. Na 7000 kilometer. Stopt dat ding ermee. Mijn auto. Begeeft.

Het. Zo zeg je dat dan. Hij doet het gewoon niet meer. En dan sta je aan de kant. Tussen Lelystad. En. En. En. En. Enk Huizen in.

Op die dijk. We arempel. Nee. En. Wow. Een nieuwe auto. Na 7000 kilometer. Doet het niet meer. Nou. Dan ga je. Ga je bellen. En dan. Nou.

Dan wordt dat geregeld. Ik heb God wel gedankt. Waarom? Het was na de voorstelling. En niet voor de voorstelling. De voorstelling. Want als je. Op weg bent.

Ergens naartoe. En je auto begeeft het. En ik denk. Voor een man is dat helemaal wat. Als je auto het begeeft. Maar in ieder geval. Het was na de voorstelling. Dus ik denk van nou. We komen in ieder geval.

Wat later thuis. Maar dat is geen probleem. Drie uur later. Reed de auto weer. Voordat alles geregeld was. En de ANWB. En noem maar op. Maar. Nou ja.

Dan op een gegeven moment. Dat was een keer gebeurd. Hoe kan dat nou? Ja. Ja. Het zijn dingen. Zit u niet. Het zijn dingen. Ja. Het zijn dingen. Nou ja. Dan ga je weer verder met je auto.

Maar je wordt toch een beetje onzeker. Toen na 14.000 kilometer. Nee hè. Nee hè. Hij stopt er weer mee. Weer een verstuiver eruit.

Ik voelde het al. Ik wist al meteen wat er aan de hand was. Nee hè. Nou. Toen op een gegeven moment na. Bij 21.000 kilometer. Zo om de 7.000. Ik weet niet waarom.

Maar. En ik had toch gevraagd. Moet wat dan gebeuren? Ja. Dat gaan we doen meneer. Nou. Is niet gebeurd. En toen de derde keer. Weer hetzelfde probleem. De derde verstuiver eruit.

En dan sta je aan de kant. Ergens. In het midden van het land. Met een caravan er nog achter. Nee. Ook dat nog. Nou ja. Weer een nieuwe verstuiver erin.

En huppelke doorgaan. Ik heb moeten praten als brugman. Bij de dealer. Ik zeg. En die vierde verstuiver. Die gaat vervangen worden. Want dat kun je toch niet maken.

Straks sta ik voor de vierde keer. Aan de kant van de weg. Nou. Ik heb moeten praten. En uiteindelijk. Hebben ze het dan toch gedaan. Nou. Je baalt. Als je auto het begeeft.

Dat is verschrikkelijk. Dat is vervelend. En vooral als je onderweg bent. Naar iets wat heel belangrijk is. De auto kan het begeven. Heel veel dingen kunnen het begeven. Maar God.

Hij zal je niet begeven. Hij stopt er niet mee om God te zijn. Hij zal altijd met je meegaan. En zo mogen we daarop vertrouwen.

Mozes blijft een profeet. Een boodschapper van God. Wees sterk. Ga ervoor. De Heere heeft het aan de voorouders gezworen. En jij zult het doen beërven.

En Jozua mag de schakel zijn van deze erfenis. Je mag het beërven zegt Mozes. Dus niet van. Dat hebben jullie dan verdiend na die tijd.

Nee. Het is iets wat je krijgt uit genade. Wat God je schenkt. Het is een erfenis. En dat mag je zo ontvangen. Het is een geschenk van God.

En wat hij doet. Wat hij het belooft. Dat zal hij ook doen. Hij zal met u zijn. Hij zal u niet begeven. Hij zal u niet verlaten.

Hebreeën 13 vers 5 en 6. Daar krijg je een soort herhaling van deze tekst. Waarin staat ook weer opnieuw dat God je niet zal begeven.

Een paar weken terug sprak ik een jongeman. En die was een paar jaar daarvoor werkloos geweest. En die kwam in de gemeente in Enkhuizen.

En volop met alles actief in de kerk. En noem maar op. En was met heel veel dingen bezig. En trouw. En noem maar op. Het ging allemaal geweldig. En hij is getrouwd. En geweldig.

En zijn vrouw ook gelovig. En samen gaan naar de kerk. En een paar jaar later. Niets meer. Hij kan niet geloven. Dat God ook. Dat er ook mensen naar de hel gaan.

En ik kom dat vaak tegen. Dat mensen dan daarmee in de knoop komen. Met van ja maar er gaan mensen naar de hel. En hoe moet je dat nou zien. En dan. En hij heeft de hele geloof aan de kant gegooid.

Omdat hij zei van dat kan niet. Dat kan niet zo zijn. En hij heeft het geloof losgelaten. Ik had een gesprek met hem. En toen zegt hij. Ja ik heb nu werk.

En ik ga nu verdienen. En ik ga zorgen dat ik voldoende heb. Dat ik een voldoende buffer heb. En dat ik zo zekerheid heb voor de toekomst. En dat ik niet meer in zo'n situatie kom.

Waarin als ik ineens geen werk heb. Dat ik dan in problemen zit. Maar dan ga ik mijn hypotheek aflossen. En noem maar op. Hij had allemaal plannen. Hij zei dat mag toch wel. Natuurlijk mag dat wel. Het is goed om je hypotheek af te lossen.

Prima. Je moet niet met grote schulden gaan rondlopen. Het is goed om een buffer te hebben. Dat is helemaal goed. Ja zegt iemand. Jozef die bouwde toch ook schuren. En die zorgde er toch ook voor. Dat er voldoende graan was.

Ja dat wist hij natuurlijk wel. Ja ik zeg. Mozes die bouwde ook schuren. Maar ik zeg. Het kan ook zijn. Er staan meer verhalen over schuren in de Bijbel. Dat er ook rijke mensen zijn.

Die denken van. Ik zal mij zorgen dat ik het goed heb. En ik zal schuren bouwen. En wie doet me wat. Ik zeg. En van de een op de dag. Een op de andere dag wordt hun leven ontnomen.

Ja. Dan heb je dan. Met al je schuren vol. Met van alles en nog wat. Nee. Ik bedoel. Het is goed om te zorgen voor de dag van morgen. Maar ik zei ook tegen hem. Laat dat niet je enige zorg zijn. Dat jij voor jezelf zekerheid hebt.

Maar dat je ook kunt delen. Er is ook vanmorgen weer gevraagd voor Albanië. Maar dat je niet alleen denkt. Als ik maar goed zit. En dat ik. Dat ik geen enkel ding meer tegen kan komen. Wat me onderuit haalt.

Soms moet je leren leven. Met dingen die je onderuit zouden kunnen halen. En dan weer staande kunnen blijven. En zorg voor die buffer. Dat is een goede zaak. Maar als je dat alleen maar hebt.

Als je alleen maar denkt van. Ik moet zorgen dat mij niks kan overkomen. Dan zit je toch wel op een verkeerd spoor. Als je zoveel schuren wil neerzetten. Dat je denkt van.

Als dat je intentie is. Dan gaat het niet goed. De reden van Mozes. Hij stelt alles op schrift.

En moet elke keer. De zevende jaar moet het weer voorgelezen worden. Keer op keer. Die woorden van Mozes. De woorden van God. Die moeten elke keer weer gehoord worden. Bij dat loofhuttefeest.

Mannen, vrouwen, kinderen, vreemdelingen. Ieder moet het horen. Om God te blijven eren. Om zijn wetten te blijven gehoorzamen. Om gehoorzaam te zijn aan God.

En dan is Mozes bijna klaar met zijn taak. En dan zie je drie hele mooie momenten. Wat Mozes gaat doen als hij in deze situatie zit.

Nou, 32. Wat gaat hij doen? Wat staat daarboven 32? Het lied van Mozes. Mozes gaat zingen. Moet je je voorstellen.

Dan ga je dood. Dan word je verteld dat je einde daar nabij is. En dan wordt verteld dat je dat land niet in mag. En dan gaat Mozes gaat zingen.

Ja. Ik vind dat geweldig. Hoe zingen je kan helpen. Maar dat je ook. Dat is een pracht van een getuigenis. Dat als we het nog zo moeilijk hebben. En we staan voor moeilijke momenten.

Dat je toch kan zingen. Zoals we vanmorgen hebben gezongen. Hoe dat mensen kan helpen om verder te gaan. Als je een lied hebt in je hart. Dus moet je kijken wat hij er allemaal in zegt.

Is ook prachtig. De rots wiens werk voorkomen is. Omdat al zijn wegen recht zijn. Zegt hij in vers 4. In het lied. Al zijn wegen zijn recht.

Een God van trouw zonder onrecht. Rechtvaardig en waarachtig is hij. Dat kan hij zingen. Terwijl hij hoort dat hij niet het land in mag. Dat is mooi. En dan verderop.

Als een arend die zijn broedsel opwekt. Over zijn jongen zweeft. Zijn wieken uitspreidt. En er een opneemt. En draagt op zijn vlerken. Zo alleen heeft de heren hem geleid.

En geen vreemde God stond hem terzijde. Ja prachtig. Dus Mozes gaat zingen. En wat hij zingt. Is de moeite waard nog eens te lezen thuis. Dat is wat hij doet. Dat is het ene mooie moment.

Dan het tweede. Is dat hij gaat het volk zegenen. Hij spreidt zijn handen uit. En hij zegent stam voor stam. Hij noemt ze allemaal bij namen. En die krijgen de zegen mee van Mozes.

Die mag doorgeven van God. Het is goed om te zegenen. Het goede over te brengen. In hoofdstuk 33 is dat. De zegen van Mozes.

Over Benjamin. En over Juda. En over al die stammen. Die krijgen dan de zegen. En nog mooier. Dus eerst heb je de zet van zingen. Dan heb je de zet van zegenen.

En dan heb je de zet van zien. Hij mag het beloofde land. Mag hij zien. Daar staat hij. En daar ziet hij. Wat God hem heeft gegeven.

Dat volk heeft gegeven. Hij mag er zelf niet in. Maar hij mag het wel zien. Wat een toekomst voor het volk. Als je zo het volk geleid hebt. En je mag dan weten voor jezelf.

Kijk. Daar komen ze terecht. Eindelijk. En als je zoveel houdt van dat volk. En zoveel houdt van God. Dan wil je dat het goed gaat met het volk. En hij mag zien.

Daar is het land. Een geweldig land. Van melk en honing. Daar kan het aardse beloofde land. Niet tegenop. Want Mozes.

Die gaat naar het eeuwige beloofde land. En dat is wat we op dit moment mogen zien. En daar aan mogen denken. Hij mag dat land niet in. Hij gaat een ander land in.

Of hij gaat liever gezegd. Hij gaat de hemel in. Hij mag het hier loslaten. Om uiteindelijk bij de schepper te zijn. De meeste van ons. Zijn al aardig wat jaren onderweg.

Heel wat meegemaakt. En misschien ook wel heel wat kwijt geraakt. Dat gebeurt in je leven.

Zo gaat het in het leven. Het is niet alleen maar dat je dingen naar je toe kunt halen. Je raakt ook dingen kwijt. En wat brengt het ons in 2020? Komt er iets moois bij?

Of gaat er iets moois af? We weten het niet. Wat we kwijt zullen raken in 2020. Je geliefde. Of misschien wel je leven.

Laten we het toch net zo doen als Mozes. En zeggen van. Wat er ook gebeurt. Hij gaat voor mij uit. Hij zal me niet begeven. En weten.

Hij zal je niet verlaten. Wees sterk. En moedig. En zo mogen we dat zien bij Mozes. In het laatste hoofdstuk van de Hebreeën.

13 vers 5. Daar worden we aangemoedigd. Om geleerd hoe we met leven en dood moeten omgaan. Zo helder in vers 5. Daar staat.

Laat u wijzen van doen. Onbaatzuchtig zijn. Dus niet alleen denken. Wat is mijn winst? Hoe stel ik mijzelf zeker? Maar onbaatzuchtig.

Wees tevreden met wat je hebt. Ik zal altijd met u zijn. Daarom kunnen we met vertrouwen zeggen. De Heere is mijn helper.

Weet u. Toen mijn auto er een keer mee stopte. De volgende keer. Zat ik onzeker in mijn auto. En ik dacht van. Uh oh. Kan dat nog een keer gebeuren.

En als het dan twee keer gebeurt. Ik durfde de dijk niet meer over. Van Lelystad. Naar Enkhuizen. Want ik denk. Als ik daar weer stil kom te staan. Nee. Dus dan zijn we om Amsterdam gereden.

Al omdat je vertrouwt je auto niet meer. Nou na de derde keer was dus mijn vertrouwen helemaal weg. En voordat je dan weer dat vertrouwen hebt. Dat je auto het doet.

En nou doet hij het alweer een paar jaar. Anderhalf jaar weer helemaal goed. Geen meleur. Hij rijdt elke dag weer. En mijn vertrouwen is weer gaan groeien. Maar toen ik onderweg was.

Hier naar deze dienst. En ik zat nog de preek te bedenken. Dat ik dat over die auto zou vertellen. Toen dacht ik toch weer eventjes van. Oh hij haalt het toch wel. Tot beschoten.

Wat vervelend als hij het dan niet doet. Als je een spreekbeurt hebt. Oh en ik dacht. Oh heb ik wel een telefoonnummer mee. Dat ik Erik kan bellen. Of wie dan ook. Maar. Nou hij wordt gewoon goed gedaan.

Maar dat vertrouwen kan. Doordat je wat je meemaakt. Kan zo. Ja weg weg weg vagen. En ik heb jaren geleden in het ziekenhuis gewerkt.

In Hilversum. En er was een Marokkaan. En die zei tegen mij. Mijn oma. Die zei altijd. Je moet niet zo leven. Want dan pik is alles weg. Je moet niet zo leven.

Want dan kan er niks in en uit. Maar je moet zo leven. Dan kan er wat in. En dan kan er wat uit. En toen dacht ik van nou. Dat is mijn hele mooie gedachte. Als je niemand vertrouwt.

Dan leef je zo. Als je iedereen vertrouwt. Dan gaat het niet goed. En als je zo leeft. Als je zo met handen staat.

En zegt. Heer wil mij leiden. Wil mij geven wat u mij wil geven. En dat ik op u mag vertrouwen. Dan gaat het goed. En zo mogen we gezegend worden door God.

En dat is prachtig. Als je zo gezegend mag worden door hem. De Heer is mijn helper. Ik heb niets tevreden. Wat zou een mens mij kunnen doen?

Want de Heer zelf zal voor u uittrekken. Hij zal u niet begeven. En u niet verlaten. En dan de priester zegen. Mooi als je dat ziet.

Die letter. Die letter. Van die Hebreeuwse letter. Dat is de Shin. En die letter. Dat is ook de eerste letter van God.

Shaddai. God. De Heer Shaddai. En. Dus als die. Die letter. Die. Die geeft dat. Geeft dat een beetje aan. En dan heb ik in de verklaringen gelezen.

Dat je in die letter ook kan zien. Dat die. Die priester. Die staat dan in het midden. En die heft zijn twee handen. Zo op. En dan zegent hij het volk. En zo.

Dat elke keer. Het beeld van God ook uitdragen. Die letteren. Hij in het midden. En dan die twee. Die twee zijkanten met. En dan gevend.

En. Het beeld van. God is die u wil zegenen. Nou. Wat is dat mooi. Als je dat. Als je dat mag zien. Als. Als je zo op weg mag gaan. En mag weten. God is mijn herder.

Hij zal met mij gaan. En hij zal. Mij zegenen. En we zullen ook. Deze diensten zegen. Uitspreken. En die mag u met u meenemen. En die mag je verspreiden.

Om je heen. En zo. Ook laten zien. Dat we een God hebben van genade. Een God. Die zich niet terugtrekt. Maar die met ons gaat. En dat wij ons ook niet terugtrekken. Dat wij ons vol zullen houden.

En op weg zullen gaan. En blijven. Om zijn naam te verkondigen. Te laten zien wie God is. En dat hij lief heeft. Door alle dingen heen. Amen.