Samenkomst 29 december 2019

Spreker

B. van Twillert

Date
Dec. 29, 2019
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen allemaal. Fijn om hier weer te zijn. We hebben nog een beetje het kerst in ons hoofd zitten. Weer naar de geschiedenis.

En ik zou het vanmorgen aan u willen vragen. Uw Bijbel een beetje op uw schoot te houden. Als ik de Bijbel lees voor mezelf in mijn stille tijd. Ik weet niet hoe u dat doet.

Dan lees ik het niet in de eerste plaats als een studieboek. Maar veel meer alsof ik erbij ben. Als ik bijvoorbeeld over de herders leest.

Nou stel voor dat je daarbij geweest was. En dat je met die herders was meegegaan. Naar de kribbe in Bethlehem. Dat viel me afgelopen weken weer zo heel erg op.

We hadden het daar voor ook al even over. Wat die herders meemaakten. Ze hebben daar een lege macht aan engel hebben ze gezien.

En ze hebben die engel horen zeggen dat voor hen de heiland was geboren. En niet alleen voor heel het volk was hij geboren. Niet alleen voor hen. Maar voor iedereen.

En dan ga je er sowieso over nadenken. Als er nou een herder was geweest en je zou naar Bethlehem gaan. Dan zou je misschien heel vol geweest zijn van die engelen.

Ik denk dat we leven in de tijd dat je eigenlijk zou verwachten dat die herders tegen Jozef en Maria zouden gezegd hebben. Nou wij hebben wat engelen gezien hoor.

In Hebreeën 1 staat. Dat toen God de zoon zijn zoon in de wereld bracht. Dat hij alle engelen van God opdracht gaf om hem te huldigen.

Heb je het al wel eens gelezen? Maar toen de zoon van God in de wereld kwam zei hij. Laten alle engelen van God hem huldigen. Dat is me een machtige gebeurtenis geweest.

En vandaar ook dat zij zeggen dat het hun Heer is die daar in de kribbe ligt. De Heere. U is heden de heiland geboren.

Welke is Christus? De Heere. Maar als ze bij Jozef en Maria kiezen. Ze zeggen eerst tegen elkaar. Laten wij gaan zien wat er tegen ons is gezegd.

Dus het ging om over de woorden. Wat ze gehoord hadden. Laten wij dat nou eens gewoon gaan zien. En dan komen ze bij Jozef en Maria.

En bij de Heer Jezus. En dan zien ze wat er tegen hun gezegd is. Dat kind in de kribbe. En dan vertellen ze wat zij gehoord en gezien hebben.

En Maria zegt alles wat ze gehoord heeft. Dat slaat ze op in haar hart. Zo een hele bijzondere les is dat denk ik.

Dat je niet alleen het woord van God leest. Maar dat je het ook ziet en ook opslaat in je hart. En het daarin ook bewaart. Goed.

Ik begin met u iets lezen uit de Filipense brief. Maar daar ga ik verder niet over spreken. Maar ik wil het u wel voorlezen. Het is een beetje het uitgangspunt, die tekst.

Ik lees eerst vers 11 van Filipense 4.

Niet dat ik dit zeg vanwege gebrek. Want ik heb geleerd tevreden te zijn. In de omstandigheden waarin ik verkeer. En dan vers 13. En alle dingen zijn me mogelijk door Christus die mij kracht geeft.

En dan zegt hij, toch hebt u er goed aan gedaan. Ik weet niet of dat wel eens is opgevallen. Want ze hebben geld naar Paulus vroeg gestuurd. En ze hebben met hem gedeeld in zijn verdrukking.

Maar het lijkt net alsof hij zegt van, ik krijg dat van jullie. Maar het is Christus die mij kracht geeft. En toch hebben jullie er goed aan gedaan. Het is een soort samenwerking.

En dan zegt hij in vers 19. Maar mijn God zal u overeenkomstig zijn rijkdom voorzien. Van alles wat u nodig hebt in heerlijkheid.

Door Christus Jezus. Die tekst dacht ik een beetje als uitgangspunt. Mijn God. Maar jullie hebben het allemaal gestuurd. Ik vind het fijn dat jullie het allemaal hebben gestuurd.

Ik dank jullie ervoor dat jullie bereidwillig waren daarvoor. Maar mijn God zal u overeenkomstig zijn rijkdom voorzien.

Van alles wat u nodig hebt. In Christus. Door Christus Jezus. En toen dacht ik aan een geschiedenis in het Nieuwe Testament.

Want deze tekst is eigenlijk een les die we moeten leren. Denk ik. Als christenen. Als kinderen van God. En een beetje zo ons hele leven door. Dat Christus Jezus.

Degene is die door God is gegeven. Ons niet alleen als onze redder. Of degene die ons leven behoudt. Of degene die ons leven in de. Die ons in de hemel brengt.

Maar degene die door God is gegeven. Om te voorzien. In 2020 in ons leven. In alle dingen. En dan gaan we naar Marcus.

Gaan we naar Marcus 6. En dat doen we echt een beetje net alsof we. Discipline.

Dat hopelijk zijn we dat er ook. Van de Heer Jezus zijn. En dan zijn we. Dan zijn we erop uitgestuurd. En dan heeft de Heer ons.

De discipelen hier. De macht gegeven over demonen. En over ziekte. En ze hebben geweldig veel dingen. Hebben ze meegemaakt. En dan komen ze terug.

En als ze dan terugkomen bij de Heer Jezus. Dan zijn ze helemaal vol. Over wat ze hebben meegemaakt. En misschien als u terugkijkt naar 2019.

Dan zijn er misschien ook dingen wel geweest. Waarvan u zegt. Nou ik heb zulke mooie dingen met de Heer Jezus meegemaakt. Ik hoop dat echt. Ik kom mensen tegen.

Als ik een vraag vertel. Zij even wie de Heer Jezus voor je is. Wat Hij voor jou betekent. Dan gaan ze helemaal terug naar uw wedergeboorte. Dat zeg ik.

En daarna dan. Na je wedergeboorte. Wie was Jezus toen voor je? En deze mensen.

Die zijn er dus door de Heer op uitgestuurd. Ik kijk even. 6 vers 30. En de apostel kwamen weer samen. Bij Jezus. En berichten hem.

Alles wat zij gedaan. En wat zij onderwezen hadden. Even die ene tekst. Alles wat zij gedaan. En wat zij onderwezen hadden. Dus ze zijn helemaal vol van.

Wat zij gedaan hebben. En natuurlijk. Ze hebben lammen laten lopen. En ze hebben blinden het gezicht gegeven. En doden werden opgewekt.

En demonen werden uitgedreven. En ze waren er helemaal vol van. En ze hadden eigenlijk een beetje vergeten. Dat het eigenlijk de Heer Jezus. Die er niet bij was.

Want als Christus er bij was. Dan deed de Heer Jezus dat allemaal. Maar ze hadden dus eigenlijk helemaal. Een beetje vergeten. Dat de Heer Jezus was. Een beetje naar de achtergrond gekomen. Ze waren vol van hun werk.

En ze waren niet meer vol. Van Christus zelf. Wat wij gedaan hebben. En ze berichten. En ze berichten. Alles wat zij gedaan hadden. En wat zij hadden onderwezen.

En ik geloof dan. De Heer Jezus. Die hoort dat zo aan. Alles wat zij gedaan hadden. Als de apostelen. Bijvoorbeeld om een voorbeeld te noemen. De apostelen Paulus en Barnabas.

Naar de uitstotting van de Heilige Geest. Terugkomen. En ze hebben hetzelfde meegemaakt. Ze zijn naar de heidevolken gegaan. En er zijn mensen genezen. Er zijn blinden genezen.

Ze hebben het gezicht gekregen. Kreupelen zijn gelopen. En zij komen terug. Dan lezen wij in het boek De Handelingen... dat zij een verslag uitbrengen over alles wat God door hen gedaan heeft...

en hoe hij voor hen deuren heeft geopend. Daar zie je het verschil. Hier komen ook mensen terug, maar ze zijn er vol van... van het werk wat God doet in levens.

Daar zijn ze vol van. En daar willen ze over vertellen. Dus als deze mensen komen, en wij ook natuurlijk, komen terug bij de heer Jezus... je bent helemaal vol. En de heer Jezus ziet die discipelen zo eens aan.

Hij zegt, kom nou eens een keertje met mij alleen. Naar een eenzame plaats. En rust wat uit. Want dat staat erbij, ze hadden zelfs geen tijd om te eten.

En u weet wat eten betekent in de Bijbel. Als je dit gedeelte in Johannes 6 leest... dan zie je dat deze hele geschiedenis slaat op het eten van het manna.

En dat de heer Jezus het levende brood is wat uit de hemel neergedaald wordt... en dat aan ons leven geeft, aan ons leven geeft... en dat we dus moeten eten.

Maar zij hadden geen tijd. Ze waren vol van het werk van de heer. Maar ze hadden geen tijd om te eten. Er was geen ruimte voor... in de stilte naar de heer toe te gaan.

Dus de heer zegt, kom eens even in de stilte. Met mij alleen. En rust er weinig uit. En in de MBG-vertaling staat in Johannes 6...

dat hij met hen de berg opging. Nou, en dat is ook zo'n plaatje... echt zo'n bijbelsplaatje... dat je het hele leven achter je laat. Dat laat je beneden je.

Want jij gaat de berg op met de heer. En daar ben je alleen. Dan is alles wat je zo boeit... en wat je zo bezighoudt... en waar je vol van bent...

dat wordt vanzelf allemaal wat kleiner... als je de berg opgaat. En ik hoop dat u zo'n berg hebt. Als u zegt, ik wil nou even alleen met de heer zijn. Want dan gaat het om.

Want als we willen meemaken in ons leven... dat de heer Jezus degene voor ons wordt... die echt gaat voorzien in 2020... in onze levens...

dan moeten we met hem de berg op. Dan moeten we met hem alleen gaan. Nou, en ik neem aan dat u die geschiedenis... een beetje kent. Dus die ga ik ook niet helemaal lezen.

Maar de Bijbel spreekt erover. Elke keer weer. Paulus spreekt erover. Altijd weer. Dat de heer Jezus veel meer is... als degene die onze redder is...

en die onze verlosser is. Dat hij degene is... waarom wij niet bezorgd hoeven te zijn... maar alles met wensen... en al onze wensen... met gebed en smeking...

en onder dankzegging... bekend mogen worden later bij God. En dat hij onze harten en gedachten... zal behoeden... in Christus Jezus. Dat het weer Christus Jezus is...

die dus door hem hadden... die zij nodig hadden. Nou, dan krijgt u die geschiedenis... van die wonderbare spijziging. Er worden vijfduizend mannen...

alleen mannen... er rekenen ook nog eens even vijfduizend vrouwen erbij... dan heb je tienduizend... wat kinderen. Nou ja, dan zit je al gauw... twaalfduizend mensen... die worden door hem gevoed.

En dan gaan we even kijken... wat die geschiedenis nou bij deze apostelen heeft gedaan... bij deze mensen. Niet veel. Wij kunnen ook de Bijbel lezen...

en zeggen... en toch doet zo'n geschiedenis je niet zoveel. Waarom weet ik dat het niet zoveel heeft gedaan? Omdat er in vers 52... van Marker 6 staat...

lees het even mee... want ze hadden bij het wonder van de broden... niets begrepen... omdat hun hart verhard was. Ze waren nog steeds...

niet tot inzicht gekomen. Ze hadden nog steeds... dat wonder... had hun hart niet veranderd. Ze waren nog steeds niet... tot inzicht gekomen. Ze waren nog steeds niet...

tot inzicht gekomen... in de eerste plaats... wie Jezus is... en in de tweede plaats... dat hij in alle dingen zou voorzien. Want dan krijgen we hier... dit wonder van deze broden...

en van deze vissen. Ze hadden... ze dachten... ze waren nog steeds niet... tot het inzicht gekomen. Hun hart was verhard. Dat betekent dat hun hart...

nog steeds niet zo... voor de handen... volle 100%... op de Heer Jezus was gericht... dat ze dachten... ik ben wel in nood. Zoals we straks zullen zien.

Ik ben wel in nood. Maar God voorziet in die nood... in Christus Jezus. Mijn God... zal in uw behoefte... behoefte... naar alle dingen voorziet. En ze dachten niet aan hem...

toen ze in nood waren. Want dit gaat dan over een... storm... en over dat ze aan het roeien zijn... en dat ze niet vooruitkomen... en dat het helemaal niet lukt. En ze denken niet aan Jezus.

En ze kunnen dus niet... ook niet afleggen... dat die hele nood... nou... tussen wat ze meemaken... daarbij die wonderbare spijziging...

is dat al die mensen staan... en die mensen zijn moe... en ze moeten eten hebben. En dan zegt de Heer Jezus... ik vind dat hartstikke... we herinneren het nog...

we hebben dit meegemaakt... en dat... en ze zijn helemaal vol... van zichzelf... wat zij gedaan hadden... en wat zij... hadden onderwezen... en wat er allemaal gebeurd was...

en nou zegt de Heer Jezus... tegen hun... er zijn mensen... en die hebben broden... en dan zegt de Heer Jezus... de mensen moeten eten. Of zij zeggen het tegen hem.

Stuur hen weg. Vers 36. Opdat zij naar de omliggende... geuchten en dorpen kunnen gaan... en broden voor zichzelf kunnen kopen... want ze hebben niets te eten. Maar hij antwoordde hun en zei...

geeft u hun te eten. en ze zeiden tegen hem... moeten wij voor 200 penningen brood gaan kopen... en hun te eten geven... en dan krijg je dat. En hij zei tegen hen...

hoeveel broden hebt u? Ga eens kijken. Ze hadden immers gezegd... wat zij allemaal gedaan hadden. En u zegt er tegen hun... geef gij hun te eten. Kijk eens wat jullie hebben.

Waarmee kunnen jullie... de Heer Jezus wilde u laten zien... dat zij... onmogelijk dingen konden doen... die hij van hen vroeg. Hij wilde hen laten zien...

dat ze in het vervullen daarvan... dat ze daar hem bij nodig hadden. Dat ze niet buiten hem konden. Dat hij daarin ook zou voorzien.

Als de Heer gevraagd had... ga eens de rijen door... en ga de zieken genezen... ja, dat hadden ze meegemaakt. Dat hadden ze wel geloofd... dat ze dat konden doen. Maar toen de Heer iets vroeg...

wat zo wonderlijk was... en waar ze nog nooit... de Heer Jezus in hadden gezien... zo hadden ze hem nog nooit... meegemaakt in hun leven. Zo hadden ze hem nog nooit leren kennen. Dat hij zelfs daarin...

in 2020... in ons leven zou kunnen voorzien. Daaraan hadden ze niet gedacht. Dit was in hun ogen... iets wat onmogelijk was. Dit was iets waarvan ze dachten...

hier kan zelfs Jezus niet in voorzien. Dit kan niet. Dit bestaat niet. Dit is iets wat... ja, dat, dat, dat... en toch vraagt de Heer dat.

Geef gij hun te eten. Jullie zijn toch eenmaal net bij mij gekomen... en gezegd... nou, we hebben dit gezien... en dat hebben we meegemaakt... en dat... en wij, en wij, en wij...

nou... geef gij hun te eten. en dan zegt ze... ja, hoe moeten wij dat dan doen? Moeten wij dan... dan brood gaan kopen?

Je ziet dat ze in dat hele stukje... totaal niet aan de Heer Jezus hebben gedacht. Dat Hij daar wel eens in zou kunnen voorzien. En ik herken dat zo uit mijn eigen leven... en u misschien ook wel.

Dat de dingen van het leven... die kunnen zo... boven je geest uit gaan groeien. Dat je... de nood krijgt... en je hoort het...

en je denkt... hoe moet het nu verder? En dat de les is... die God ons wil leren... dat Christus in... alle dingen zou kunnen... en willen voorzien.

Zelfs door de dood heen. Deze tijd is een moeilijke tijd... voor mensen die... ja, zeg maar... het gezin van... van Maarten Eesigaar. Dus zo hadden gehoopt...

dat na een operatie... hun vader en opa... en man weer zou... weer beter zou worden. En ik ben er ook een beetje...

deze week wat mee bezig geweest. Ik ken hem goed en... ja, dan denk je... zo'n leeft het... en nog zo... actief in het werk van de Heer... en zo... fijne prediker...

die zo duidelijk de boodschap bracht. En God haalt hem weg. Moet je dan geloven... dat de Heer zal gaan voorzien?

En toch denk ik... dat God dat vraagt. Mijn God zal gaan voorzien. En... en ze zeggen... ja, wat betekent dit?

We hebben het paar broden... en we hebben wat viesjes. Maar wat betekent dat... wat wij hebben voor zo velen? En dan denk ik dat je... ja, daar moet je echt... ook tegen jezelf zeggen. Wat betekent het wat ik heb?

Wat betekent dat voor zoveel mensen? Wat betekent het voor... de oplossing van de nood? En dan laat de Heer het weer zien. Zegt hij hier... laat de mensen nou eens gaan zitten.

Ga nou eerst eens zitten. Als je zo vol kunt zijn... van allemaal dingen... die er allemaal gaan gebeuren... en die er kunnen gebeuren. en waar je tegenop ziet...

en wat je... de uitdagingen die er komen... in 2020. De moeilijkheden... in de gezinnen misschien... in de gemeente misschien. Wat betekent het... als ik zelf helemaal niks meer heb?

Als ik zwak ben... of ziek ben... of ga sterven... of... ze zijn zo vol... van zichzelf teruggekomen... dat ze er gewoon niet aan gedacht hebben...

dat Jezus Christus degene is... die in alle dingen zou willen voorzien. En dan... en dan maken ze dat geweldige wonden mee.

De mensen moeten gaan zitten... in het groene gras. Het is net het plaatje van de herder... die tegen zijn schapen zegt... kom eens even mee... naar het groene gras...

naar de groene weide... de grazige weide... en kom eens even tot rust. En dan brengt ze daar... laat al die mensen zitten... en de Heer kijkt op... naar de hemel...

en we kennen de geschiedenis... van die vermenigvuldiging... van de broden. En dat heeft... misschien een geweldige indruk... op de discipelen gemaakt... maar voor hunzelf... in hun leven...

dat God zou voorzien... dat er dingen waren... die zij nu gingen meemaken. Daar gaan we het nu over hebben. En waarin ze gezien hebben... nu achter zich hebben... dat de Heer...

in alle dingen heeft voorzien. Zelfs in die... die duizenden mensen... die gevoed moesten worden... met al die broden... en die vissen. En dat er een overschot was. En dan komt het.

De volgende. Gaan we naar de... de volgende geschiedenis. En die vindt hij... vers 45. En meteen... dwong hij zijn discipelen...

in het schip te gaan... en vooruit te varen... naar de overkant... naar Bethsaida. Nou even een paar dingen. Bethsaida... dat is de plaats... de geboorteplaats... van Petrus...

van Johannes... en van Philippus geloof ik. Die kwamen van Bethsaida... en Jacobus. Dus we gaan eigenlijk... een beetje terug... naar het begin.

Ze moeten overvaren... maar er is iets bijzonders... want de heer gaat niet met hen mee. De heer blijft op de achtergrond. Die gaat de berg op... om te bidden. En...

hij dwingt ze om in dat schip te gaan... naar Bethsaida... terwijl hij zelf... de menigte weg zou sturen. En toen hij afscheid... van hen genomen had...

ging hij naar de berg... om te bidden. Het is het plaatje... wat we ook een beetje... terugvinden... als de heer Jezus... naar de hemel gaat. Dan neemt hij ook afscheid... van zijn discipelen.

Dan gaat hij ook weg. En dan... gaat hij ook eigenlijk... de berg op. Hij gaat naar de hemel... en hij bidt daar voor ons. We zien hem niet. De discipelen zagen hem ook niet... hoe ze in het schip waren.

Maar het is precies hetzelfde plek. De heer gaat de hemel in... en we zien hem niet. Hij is daar... en hij is onze hoge priester... en hij bidt daar voor ons. En zelf hier op aarde...

kunnen we zo in het... ja... in het schip zitten. Ja, dat kan... naar ons idee soms... helemaal niet goed gaan. En hij gaat de berg op...

op de bidden. En dan wordt het avond... en ik geloof dat dat de tijd is... waar wij in leven. De avond. Straks komt de nacht. En we lezen hier...

dat straks... dat hij in de vierde... nachtwaken tot hen komt. Het zijn joden. Het gaat niet zozeer... om de gemeente... maar om Israël. En dan komt de heer Jezus...

ook terug. En dan staat er... en hij zag... dat zij vermoeite moesten doen... om het schip vooruit te krijgen... want ze hadden de wind tegen... en omstreeks de vierde... nachtwaken... kwam hij lopend...

op de zee... naar hen toe... en hij wilde hen voorbij gaan. Hij heeft afscheid genomen... en hij wilde hen... voorbij gaan. De Bijbel kent...

vier nachtwakers. U vindt ze in... ook in ditzelfde... in ditzelfde evangelie... hoofdstuk 13... daar zegt de heer... wees dus waakzaam... want u weet niet... wanneer de heer...

des huizes komt... s'avonds laat... dat is de eerste... of de middernacht... dat is de tweede... of met het haner gekraai... dat is de derde... of s'morgens vroeg...

dat is de vierde... nachtwaken. Dus... vroeg in de morgen... als het nog donker is... als vlak... voordat... de morgenstond komt...

voordat het licht komt... dan komt hij. En... we moeten niet vergeten... we leven ook in zo'n tijd.

We leven in die tijd... vlak voor de... wederkomst van de heer Jezus... wanneer hij in de eerste plaats... zijn gemeente komt halen. Ik heb Maarten Eesega...

vrij goed gekend... heb ik u al gezegd... en ik spreek in verschillende gemeenten... waar hij ook weer kwam... en ik hoorde... rondom zijn overlijden...

in de gemeente waar ik was... daar zei een broeder tegen me... ja, maar... Eesega mocht bij ons niet meer komen... want... ja, wij denken over bepaalde... de oudste dachten...

over bepaalde dingen anders. Als het over homoseksualiteit gaat... als het om de vrouw in het ambt gaat... dus het is allemaal onderwerpen... vandaag de dag... waar we mee te maken hebben...

en waar predikus worden geweerd... die echt het woord van God willen laten spreken. We gaan dat denk ik ook steeds meer krijgen.

Je zegt van... ja, maar wij denken daar anders over. Wij zijn daar in de loop van de jaren... anders over gaan denken. Het is die avond. Het is... we gaan langzaam maar zeker...

gaan we de nacht... gaan we de nacht in. De wind was hun tegen. Dat lezen. Waar kwam die wind vandaan? Nou, het woordje wind... dat is het woordje aannemos...

en dat betekent een natuurlijke wind. Je hebt ook een wind in de Bijbel... dat is het woordje pneu... of pneumaar. Dat is de wind... die de discipelen meemaakten...

toen ze in Jeruzalem waren... en toen de Heilige Geest kwam... en hun hele leven bekeisterde. bekeisterde. Die wind... die er kwam...

op de eerste Pinksterdag. Maar dit is de natuurlijke wind. Dit zijn de stormen van het leven... die hen tegen waren. Die kwamen hen tegen... en ze roeiden en ze roeiden...

dan heb je weer datzelfde. Ze roeiden en ze roeiden... ze legden de riemen niet neer... ze dachten niet aan de Heer Jezus... ze probeerden die wind... tegen die wind in te roeiden...

en ze kwamen geen meter vooruit... want de wind was hun tegen. En dan gaan we jammeren... en dan gaan we zeggen... ja, waar is God nou? En de wind was hun tegen.

En dan gaat de Heer Jezus... naar hen toe. Vroeg in de morgen... bij de nieuwe dag. Vers 49. En toen zij hem zagen lopen op de zee...

dachten zij... dat het een spook was. Zij dachten... het waren hun gedachten... en ze schreeuwden luid... want alle zagen hem... en raakten in verwarring.

En meteen sprak hij met... en zei tegen hen... heb goede moed... ik ben het... wees niet bevreesd. Drie dingen. Heb goede moed... moed...

ik ben het... wees niet bevreesd. er is. Dus dan zien we... dat de persoon van Jezus Christus... dat hij het is... ik ben het... dat dat ons moed moet geven.

We kunnen zo toppen... we kunnen roeien... en we komen niet vooruit. En hier zien we... dat de Heer Jezus komt... En jij zit hier in het schip en hij zegt tegen jou voor 2020, heb goede moed.

Wees niet bang, want ik ben er. Hij klimt hier in het schip, ik ben bij je. Ik ben in je, ik ben bij je. Elke dag, hij klimt bij hen in het schip.

En als hij bij hen in het schip komt, als ze zich daarvan bewust worden, dan gaat de storm liggen. Ik denk dat het geestelijk gewoon heel eenvoudig zo bedoeld wordt.

Als we in geloof ons gaan realiseren dat we die nood echt aan Jezus Christus mogen overgeven. Dat hij het van ons overneemt, dat we het in zijn handen mogen laten.

Dan komen we tot rust. Dan hoeven we ook niet te roeien, want dan zal hij dat voor ons gaan doen. Dan zal hij dat opnemen. Die storm komt er stil en we hoeven niet bevreesd te zijn.

Ze waren natuurlijk erg bang. En hoe kan hij dan zeggen dat ze dat niet moeten zijn? En hoe kan die angst voor wat er gaat komen verdwijnen? En vraag dan, waarom zegt Jezus in dit evangelie niet eerst tegen de storm wees stil?

Waarom komt die stilte als hij bij hem in het schip komt? Waarom staat er in dit evangelie niet dat hij de wind gebiedt om stil te zijn?

Waarom spreekt hij tegen zijn discipelen? Daar moet u zo van nadenken. Waarom spreekt hij tegen ons? Waarom maakt het de storm stil als hij tot ons gaat spreken?

En als hij bij ons in het schip gaat klimmen? Dat waar wij zo vaak vinden en denken, Heer, wilt u alstublieft dit doen of wilt u alstublieft dat doen?

Dat het veel belangrijker is dat zijn persoon van ons leven bezit neemt. Hij klimt in uw schip en de storm gaat liggen. En weet u, alles verandert als hij bij hen in het schip klimt.

Want dan gaan de wind liggen. En dan zijn zij helemaal buiten zichzelf. Dan zeggen ze, ja wat gebeurt hier eigenlijk? Als Jezus Christus zo binnenkomt.

En hebben ze het dan geleerd? Nee. Hun hart was nog steeds verhard. Ik heb het u voor gelezen. Ze hadden bij het wonder van de broden niets begrepen omdat hun hart verhard was.

Ze hadden nog steeds niet geleerd om zachtmoedig te zijn. En hun hart, alles wat in hun leven, in hun hart zich afspeelde, in hun denken. Om dat over te geven in de handen van Jezus.

Maar ze krijgen een tweede kans. En die vindt u twee hoofdstukken verder. Weet u, dat verharde hart van ons.

Dat het zo moeilijk vindt om niet in ons opstand te komen tegen de omstandigheden. Dat het zo moeilijk vindt om niet boos te worden op God. En om te zeggen, wat God doet, dat is wel gedaan.

Dat hart het zo moeilijk vindt om te rusten in wie Christus is. Weet u, we gaan straks avondmaal vieren.

En dan denk ik altijd aan de weg die Jezus ging. Als mens. En dan zie je hem daar gaan. En dan is hij helemaal, wij zouden haast zeggen, gestrest.

Hij is angstig voor de dingen die komen gaan. Hij is bang. Hij zweet zelfs. En zweet wordt zelfs als droppels bloed ingetzeen. Maar nee. En hij weet het allemaal wat er gebeuren zal.

Dat is ook beangstigend. Wij weten het niet voor 2020. En dan zegt hij tegen zijn discipelen dat ze hem allemaal alleen zullen laten. Dat hij helemaal alleen zal zijn.

De vraag is dan, hoe kon hij dat allemaal verdragen? Hoe kon hij die angst kwijtraken? En wat was het keerpunt? Hoe kon hij naar het kruis gaan?

Hoe kon hij dat allemaal doen? Al terwijl hij wist dat zijn discipelen, dat hij daar niet op kon rekenen. Dat zijn discipelen maar alleen zouden laten. Dat Peters hem zou verlogenen.

Dat Judas hem zou gaan verraden. Dat de anderen zouden vluchten. En toch werd hij niet opstandig. Waar vond Jezus zijn rust in? Dat is hierin.

Hij zegt erbij, jullie zullen me allemaal alleen laten. Het zal een vreselijke moeilijke tijd worden. De moeilijkste tijd van mijn leven. Maar de Vader is bij mij.

Ik ben niet alleen. En als we 2020 ingaan, kan het best een hele moeilijke tijd in je leven worden.

Maar dan hoop ik dat we allemaal, wij allemaal zoals we hier zitten of staan, weten, ik ben niet alleen. Want de Vader is bij mij.

Ik ben niet alleen. Je hoeft er niet alleen, sta je ervoor. Je hoeft er niet alleen tegen te boksen. Hij werd niet opstandig. Nog tegen God. Nog tegen zijn discipelen die hem alleen lieten.

Nog tegen Judas. Nog tegen Peters. Geen woord van verwijt. Zijn hart was zacht. Vader vergeef het hem. Want ze weten niet wat ze doen.

En misschien vinden wij het nog wel heel makkelijk mensen te vergeven die niet weten wat ze doen. Ja, ze weten toch niet wat ze doen. Maar Jezus vergaf mensen die wel wisten wat ze deden. Ook die.

En dat is veel en veel moeilijker. Dan moet je hart wel heel erg zacht zijn. Hij kon alles verdragen omdat de Vader bij hem was. Oh, die Vader van Jezus die alles wist.

Die alles zag. Die het offer zag dat hij bracht. Die het waardeerde en taxeerde. Jezus had aan de Vader genoeg. De Vader ziet het. Mijn Vader hoort wat ze zeggen.

Mijn Vader ziet dat ze me bespuwen. Mijn Vader ziet dat ze me bespotten. Mijn Vader ziet dat ze me mijn kleren uittrekken. Mijn Vader ziet dat ze me aan het kruis nagelen.

De Vader is er overal bij. Hij ziet het. En dat, dat de hele bijzondere. Dat we iemand hebben. Een Vader in de hemel.

En die door Jezus Christus alle dingen van ons leven weet. En ook in alle dingen voorziet die het wist. Pilatus, die zag dat Pilatus de grootste misdadiger vrij liet.

En Jezus veroordeelt tot het kruis. De Vader wist het. Hij wist het. En Jezus had er genoeg aan dat de Vader het wist. En dat de Vader bij hem was.

Dat is toch wel heel bijzonder. Nou, ze krijgen dus die tweede kans. In Marcus 8, vers 10. En toen hij meteen in het schip gegaan was met zijn discipelen, kwam hij in de streken van Damatuna.

En de fariseeën liepen uit en begonnen met hem te reden, twisten. En verlangden van hem een teken uit de hemel om hem te verzoeken. En hij zuchtte diep in zijn geest en zei, waarom verlangt dit geslacht een teken?

Daar heb je fariseeën die namen nooit het heil van Christus aan. Ze namen de Heer Jezus niet aan, want ze verlangden altijd weer bevestiging.

Bevestiging door tekenen dat het waar was wat de Bijbel zegt. En dat staat natuurlijk helemaal tegen over geloof. En uiteindelijk zullen ze geen ander teken krijgen dan Jona.

Waarom willen jullie een teken? Ik ben wel eens bang dat we nu ook in tijd leven waarin mensen zeggen, ja, we willen tekenen hebben. We leven bij tekenen en bij wonderen.

En de heiland vraagt, ja, waarom willen jullie dat tekenen? Ze bekeerden zich niet in de heiland, geeft het voorbeeld van Jona. En dat staat er in vers 14.

En zijn discipelen hadden vergeten broden mee te nemen. En ze hadden niet meer dan één brood bij zich in het schip. En hij geboot hun en zei, kijk uit, pas op voor het zuurdeeg van de fariseeën en voor het zuurdeeg van Herodes.

En ze spraken er met elkaar over en zeiden, dit zegt hij, omdat we geen broden hebben. En Jezus die dat wist, zei tegen hen, waarom spreekt u er met elkaar over dat u geen broden hebt?

Ziet u het nog niet en begrijpt u het niet? Hebt u nog uw verharden hart? U hebt ogen en u ziet niet en u hebt oren en u hoort niet. Zie je dat? Dat is de tweede kans, de tweede keer in het schip.

En de heer Jezus spreekt met hen ergens over. Het eerste wat ze aan denken is, hij zegt dat niet zomaar, het heeft een dubbele bodem. Het heeft een achtergrond.

De heer Jezus die weet natuurlijk dat wij vergeten hebben broden, broden te kopen. En nu verwijt hij ons, door middel van wat hij zegt, dat wij die broden niet hebben gekocht.

We weten hoeveel christen leven, 2020 ingaan, met gedachten dat God hun verwijten maakt. Die echt denken, ja, oh wacht, ik lak maar bij mezelf houden.

Ik moet preken vandaag en de heer heeft me dingen gegeven. Maar eerst even een stukje zelfonderzoek. Zit het wel allemaal goed en kan God me niks verwijten? Zal hij me wel wat geven, zal hij me wel wat geven als de afgelopen week, als ik niet gebeden heb, als ik geen stille tijd gehouden heb.

Als er geen contact is geweest met God. Als ik het naar God toe heb laten afweten, zou hij dan wel geven? Hoeveel christen leven met de gedachte dat God hun verwijten maakt, dat ze denken dat, dus denken dat Jezus in de dingen die wij vergeten.

We zijn gewone mensen, we vergeten soms gewoon dingen. We zijn vergeten. We weten hoe vaak, ik word ouder, hoe vaak je dingen vergeet. Hoe vaak mijn vrouw tegen me zegt, hebben ze dat jou niet verteld, heb je dat niet aan mij kunnen zeggen?

Ja, ik vergeet dat gewoon om te zeggen. Dan ben je weer met andere dingen bezig. We vergeten het gewoon. En ze denken dat Jezus hun verwijt, dat ze het vergeten.

Broden. En wat Jezus hun verwijt, is dat ze niet geloven dat hij zou voorzien. In hun leven. Dat was de les. Ziet u?

Zij denken, nou krijgen we op onze kop. En Jezus denkt, ze zijn niet tot inzicht gekomen.

Hun hart is nog steeds verhaard. Hun hart is nog steeds niet bij mij als degene die in mijn leven, in hun leven zou kunnen voorzien. Hebben jullie nog een verhaard hart?

Hebben jullie ogen, maar zien jullie niet? Oren, maar horen jullie niet? Ben je zo stuk bij mij verwijderd, dat die dingen van het leven, die je dan zo...

Waarvan je zegt, misschien zijn er dingen in ons leven die zonder zijn. En geloven we dan dat God niet zal voorzien? Denken we zo beperkt over wie God is.

Vanaf het begin dat de Heer Jezus op aarde was, heeft hij bij alle fouten die de discipelen gemaakt hebben... ...en in alle omstandigheden altijd voorzien.

Dat begon al in Johannes 2. Als de wijn op is, dan voorziet Jezus de nieuwe wijn. Hij verzag in alle dingen. Want Judas die pikte het geld.

En Jezus zorgde dat er brood was. Niet? Hij verzag echt in alles. Om hun zo te leren kennen in je hart. Ja, dus echt alles te kunnen afleggen.

En dan zegt de Heer voorziet... Dastelissen waren niet tot het inzicht gekomen dat hij zou voorzien... ...omdat zij vergeten hadden brood mee te nemen. En weet u, dan laat de Heer dat zien.

En dan sluit ik me af. Dat is het laatste stukje van... ...van dat Marcus. Of nee, niet het laatste stukje.

Maar waar ik mee afgesluit. Dat is vers 22 van Marcus 8. En vers 21 moet ik eigenlijk beginnen. En hij zei tegen hen...

Waarom begrijpt u het dan niet? Waarom begrijpt u het dan niet? Het is een les die we elke keer weer moeten leren. Waarom begrijpt u dan niet? Alsof de Heer dat tegen mij zegt.

Zo lees ik dan. Waarom begrijp je dan niet, Bert, dat ik in jouw leven wil voorzien? En hier... En ik kwam in Bethsaida... ...en ze brachten een blinde bij hem en smeekten hem...

...dat hij hem aanraakt. Ja, nou ja. De Heer had net tegen hen gezegd... ...zijn jullie dan nog blind? Ja. En nou komt hij daar in Bethsaida...

En nou zegt hij... ...en dan geeft hij hen eigenlijk aanschouwelijk onderwijs. Er komt een blinde en die brengen ze bij hem. Nou, de Heer had natuurlijk die blinde de handen kunnen opleggen... ...dan was hij genezen.

Of hij had wat tegen de blinde kunnen zeggen... ...dan was hij genezen. Maar dat doet de Heer niet. Het gaat op een hele bijzondere manier. Kijk. En toen hij... ...wat het eerste wat hij doet...

...dat is de blinde bij de hand nemen... ...en hem het dorp uitleiden. Dus bij de mensen, bij de menigte, bij het dorp... ...daar waar hij geboren is, daar vandaan. En ik denk dat het betekent...

...als je daar heel diep over nadenkt... ...dat het betekent dat het eerste wat Jezus doet... ...is ons wegleiden van de situaties... ...van de dingen die we vanuit onze geboorte hebben meegekregen.

En uit onze talenten, de dingen die we zelf kunnen. Dat hij ons daar vandaan leidt. En zegt weer precies dezelfde... ...kom eens alleen. Alleen naar buiten toe. Buiten het dorp. Peters, waar jij geboren bent, daar buiten.

Buiten die stad. Ga daarnaar eens buiten. En hij komt daar buiten. En hij neemt de blinde bij de hand. En hij leidt hem het dorp uit. En nadat hij in zijn ogen gespuwd...

...en de handen op hem gelegd had... ...vroeg hij hem... ...ziet u iets? Hij speurt hem in het hoofd... ...in de ogen... ...en hij legt hem de handen op... ...en hij zegt, ziet u iets?

En die blinde die ziet niet goed. Hij ziet het niet goed. Want hij ziet de mensen... ...ziet hij als bomen. Nou, mensen zijn geen bomen. Net zoals de fariseeën in de schrift gaan leren...

...die zagen de mensen als... ...degenen die dom waren... ...die de wet niet kenden... ...en dan zo beoordeelden ze de mensen. Dus als je mensen ziet als een boom... ...beoordeelde ze ze als een boom.

Als je mensen ziet als een boom... ...dan heb je een verhard hart. Dat hadden de fariseeën in de schrift geleerden ook. Ik zie ze als bomen wandelen. Ik zie ze eigenlijk niet als mensen.

Hij ziet ze niet zoals ze werkelijk zijn. En nadat hij in zijn ogen spuwt had... ...en de handen op hem had gelegd... ...vroeg hij hem of hij iets zag.

En hij keek op en hij zei... ...ik zie de mensen... ...want ik zie hen als bomen rondlopen. Daarna legde hij de handen opnieuw op... ...zijn ogen... ...en hij liet hem weer kijken. En hij was hersteld...

...en hij zag allen heel duidelijk. En hij stuurde hem naar zijn huis... ...en zij gaan niet het dorp in... ...en zeggen tegen niemand in het dorp. Waarom niet? Omdat het de Heer Jezus erom ging...

...dat er inwende, innerlijk... ...iets in het hart van die man... ...was veranderd moest worden. Dat moesten de discipelen zien. Ze zagen wel...

...maar ze zagen niet goed. Ze zagen alleen met hun eigen ogen. Ze zagen alleen met hun natuurlijke ogen. Ze zagen alleen wat ze... ...naar hun eigen mogelijkheden. En nou...

Ja, ik hoop dat zo... Ik hoop dat zo dat in 2020... ...dat we zeggen... ...we gaan naar Jezus toe... ...en we laten hem zijn handen op ons leggen. We laten hem... ...ons bij de hand nemen.

En we laten hem buiten al dorp brengen. En buiten al die dingen. En we laten hem de handen opleggen. We hebben aanraking met de Heer Jezus nodig. We hebben geloof nodig.

Mijn God... ...nogmaals zegt Paulus... ...zaal naar uw behoefte... ...in Christus Jezus... ...of door Christus Jezus... ...mag je ook vertalen.

Maar door Christus Jezus... ...wordt in alles voorzien. En wat hebben wij vaak te gedachten? Dat God het wel niet door de Heer Jezus doet.

Maar Hij doet het wel. En al zou dat zijn door andere mensen... ...zoals Paulus die dan... ...geld kreeg toegestuurd... ...dan was het nog God die voorzag...

...in het leven van Paulus. Dan is het nog God. Het kan door een arts zijn... ...het kan door een familielid zijn... ...maar God die voorziet. Mogen we zo...

...de Heer Jezus leren kennen... ...in het komende jaar. We gaan avondmaal houden. En dan denken we aan de onuitsprekelijke gaven...

...van de Zoon van God. De gaven van zijn hele leven. En dat betekent niet alleen dat Hij zijn leven gaf... ...voor ons... ...maar ook vooral aan ons. En als we dat gaan zien...

...dan zien we... ...dat al onze tekorten... ...alles waar wij mank in gaan... ...dat die verdwijnen... ...in het offer en in het leven van Christus.

Amen. ***