Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen broeders en zusters. Want vanmorgen ben ik hier gevraagd om het woord te openen met u.
! En dat is mij een grote vreugde om dat te doen. En ik ga met u lezen in de Evesebrief en daarvan de eerste veertien versen. Evese 1, de eerste veertien versen.
Evese 2, de eerste veertien versen.
De eerste veertien versen. En van de Heer Jezus Christus.
Heerlijkheid. Heerlijkheid. Heerlijkheid. Heerlijkheid. Heerlijkheid. Heerlijkheid.
Heerlijkheid. Heerlijkheid. Heerlijkheid. Heerlijkheid. Heerlijkheid. Heerlijkheid. Heerlijkheid. Heerlijkheid. Heerlijkheid. Heerlijkheid. Heerlijkheid. Heerlijkheid. Heerlijkheid. Heerlijkheid.
Heerlijkheid. Heerlijkheid. Heerlijkheid. Heerlijkheid. Heerlijkheid. Heerlijkheid. Heerlijkheid. Heerlijkheid. Heerlijkheid. Heerlijkheid. Heerlijkheid. Heerlijkheid. Heerlijkheid. Heerlijkheid. Han 내가 Hygiët. Heerlijkheid. ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK
ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK Ja, grote, lange, vol zin.
Maar wel een geweldig rijk gedeelte, als u het mij vraagt. Er staat hier aan het begin, Paulus, door de wil van God en apostel van Christus Jezus, aan de heiligen en gelovigen in Christus Jezus, die te Evese zijn.
En dat staat dan tussen haakjes. Het is in ieder geval een brief door Paulus geschreven, dat wil zeggen geïnspireerd door Gods geest.
En die heeft hij geschreven vanuit de gevangenis. En die brief was onder andere bestemd voor de heiligen en gelovigen in Evese, zoals vermeld in de aanhef.
Dan is het altijd belangrijk, als je de Bijbel gaat lezen en gaat bestuderen, dat je je afvraagt aan wie is dat nou gericht wat wij hier lezen.
Als het iets is wat ik zelf ontzettend veel zegen en voordeel van heb gehad, dan is het wat Weilenbroeder Jacob Klein-Haneveld altijd zei, en sommigen kennen die naam vast wel.
Die zei altijd, alles wat in de Bijbel staat, dat is wel voor ons, maar niet alles wat in de Bijbel staat, gaat over ons. En ik denk dat dat heel fundamenteel is.
Want de Heere God heeft namelijk in zijn woord, hij heeft een plan, en dat vinden we in zijn woord, en daarin ontdekken we zeg maar drie groepen van mensen.
God heeft een plan met Israël, God heeft een plan met de gemeente, het lichaam van Christus, en de Heere God heeft ook een plan met de heidenen, de volkeren van deze wereld.
En daarom nogmaals, alles wat in de Bijbel staat, is wel voor ons, maar niet alles gaat over ons. En als je dat vasthoudt, dan valt er heel veel op zijn plaats.
Ik denk dat er vandaag ook in onze tijd, dat is altijd zo geweest trouwens, maar ook zeker in onze tijd, heel wat verwarring is, ook in evangelische kringen, omdat men zomaar gedeelten vanuit de Bijbel, te pas en te onpas, toepast op de gemeente.
Terwijl dat, ja, soms toch een hele andere bestemming heeft, en betrekking heeft, op een andere groep van mensen, en ook eens een keer in een andere fase, van het heilsplan van God.
Nou, daar zou ik al een heel verhaal over kunnen houden, dat doe ik verder niet. Maar het is wel belangrijk, denk ik, om dat vasthouden ook voor uzelf, als je de Bijbel gaat lezen en bestuderen. Nou, vanmorgen is het heel gemakkelijk, dat wil zeggen, als het gaat om voor wie dit gedeelte is.
Want het staat erboven. Het is een brief van Paulus, nogmaals geïnspireerd door Gods geest, en die schrijft Paulus aan de gelovigen, en hier dan die in Efezen zijn.
Nou, valt het mij op, als Paulus dat zegt, dan spreekt hij hier over heiligen en gelovigen, in Christus Jezus.
Ik denk dat daar toch best een beetje onderscheid in zit, en dat hij dat niet voor niks zou zeggen. Heiligen, heiligen en gelovigen.
Wel, als u nou door genade die Jezus Christus hebt leren kennen, dan mag u weten dat u zo'n heilige bent. De vraag is niet of u het voelt, maar u mag weten door het geloof, dat u door één offerande gebracht, zegt de Bijbel, tot in eeuwigheid geheiligd bent.
Dat heeft te maken met uw positie. Toen u tot geloof bent gekomen, en op dat moment mag u weten, dat u geheiligd bent in Christus.
En dat woordje heilig, ja, dat wil heel eenvoudig eigenlijk zeggen, apart gezet. Apart gezet. Je ziet het ook in het Oude Testament, als het gaat om het volk van Israël.
Het was ook een heilig volk, door God apart gezet. Een speciale bedoeling heeft God daarmee. Denk ook aan de voorwerpen in de tabernakel, of in de tempel, die waren door de Heer geheiligd.
Apart gezet, tot een bepaald doel. Nou, zo is het ook met ons. En wij zijn heiligen en gelovigen, staat er, in Christus Jezus.
En als ik dat zo lees, dan valt het mij op, dat apostel Paulus eerst de naam Christus noemt, en dan de naam Jezus. Heiligen en gelovigen, in Christus Jezus.
En dat vind je, zeker in de Efeze brief, maar dat vind je heel vaak bij Paulus. Dat hij spreekt over, Christus Jezus. Eerst de naam Christus, en dan de naam Jezus.
Dat wil zeggen, hij legt de nadruk, op de Christus. Dat wil zeggen, op de opgestane heiland. En ik geloof dan ook, dat als wij als heiligen en gelovigen bij elkaar zijn, ook vanmorgen, dan denken we inderdaad aan de Christus, aan de opgestane heren.
Toen hij op aarde wandelde, toen kwam hij als Jezus. Hij was de redder. Maar na zijn opstanding, werd hij de Christus.
En als wij dus vanmorgen aan hem denken, dan moeten we niet in de eerste plaats, ja, naar het kruis zien, want het kruis is leeg. Dan moeten we ook niet naar het graf zien, want het graf is leeg.
Nee, dan mogen wij opzien naar de hemel, daar waar Christus is gezeten, aan de rechterhand van God, in de hoofdste hemel.
En wij zijn dus heiligen en gelovigen in Christus Jezus. Wij zijn geheiligd in hem. Wij zijn getrokken uit deze wereld, en zegt ook dezelfde Efezenbrief, wij zijn overgeplaatst, overgezet, in het koninkrijk van de heren.
Wij zijn burgers van een rijk in de hemelen. Daar is ons domicili. En dat zijn geweldige waarheden, dat je dat mag weten.
In de kerk leest men vaak op zondagmiddag de geloofsbereidenis voor, en dan zegt men, ik geloof in de gemeenschap der heiligen.
Nou, daar heeft niemand moeite mee. Ik zeg wel eens, als wij bijvoorbeeld een bijbelstudieweekend hebben in het Vierhouten Bos, zeg ik van, goedemorgen, heiligen. En dan zie je mensen kijken, weet je wel.
Zo, hé, ja. Is dat nou wel zo? Ja, nee, dat is zo. Want nogmaals, de vraag is niet of u zich dat voelt, maar u mag weten dat dat uw positie is in Christus.
Christus. Heiligen en gelovigen in Christus Jezus. En wij zijn als heiligen en gelovigen in Christus Jezus geroepen, om inderdaad ook te leven in die gemeenschap met onze hemelse Vader.
En heiligen, die houden zich bezig met de opgestane heiland. Wij prediken aan de wereld, de gekruisigde Jezus, maar aan gelovigen prediken wij de opgestane heiland, de levende Heer.
En als wij één zijn met die Heer, ja, dan kijk je niet naar het kruis, maar dan zie je op daar waar Christus is. En deze zondag, de eerste dag der week, beleiden wij inderdaad dat wij in hem geloven die gestorven is, maar wat meer is, die is opgestaan, is opgewekt.
Hij leeft, hè. En wij zijn als heiligen en gelovigen geroepen om te leven in zijn gemeenschap. En dat zijn geweldige dingen.
En als Paulus dat zegt, en vervolgens spreekt hij over de genade en de vrede die wij hebben ontvangen, nou inderdaad, hè, God is een genade God, is een warmhartig God.
De genade van God is verschenen, heilbrengend voor ons mensen. En we mogen leven elke dag vanuit die genade. En we hebben die vrede van God ook ons ontvangen.
En dat is een vrede, daarvan zegt Paulus, die gaat je verstand erboven. En daar kun je met je verstand niet bij. Dat is het mooie van gelovigen, hè. Wij hebben iets ontvangen, daar kun je met je verstand niet bij.
Maar wel met het geloof. Ja, en ook vanmorgen, als wij over deze dingen nadenken, en ik spreek ook tot mezelf dan, dan spreken we vaak over dingen die we niet eens kunnen begrijpen.
Nee. Maar God vraagt nooit of wij het begrijpen, maar of wij het geloven. Ook niet of wij het voelen. De Bijbel die leert ons, de rechtvaardige zal leven uit het gevoel.
Oh nee, uit het geloof. En dat is belangrijk. Dat je leeft vanuit het geloof. Vanuit die positie die je deel is geworden in de opgestane heiland.
Nou, als Paulus dan daaraan denkt, dan begint hij in vers 3, als het ware met een uitroep. En dan zegt hij, gezegend zij de God en Vader van onze Heer Jezus Christus.
Het is als het ware een uitroep, een lofprijzing van prijs de Heer. Geprezen zij de God en Vader van onze Heer Jezus Christus.
En dan zegt hij vervolgens, die ons met alle, in de NBG staat allerlei, maar beter zou zijn geweest als het stond alle, die ons met alle geestelijke zegen in de hemelse gewesten gezegend heeft in Christus.
alle geestelijke zegeningen. Dat wil zeggen dat als wij Christus bezitten, dus als je de Heer Jezus hebt leren kennen, je doet genade, je zijn kind mag weten, het eigendom van hem, dat je dus in hem gezegend bent, en dan niet zomaar, maar met alle geestelijke zegeningen.
Ik moet denken aan die tekst uit de Romeinenbrief, het achtste hoofdstuk, waar de apostel Paulus zegt, hoe zal hij die zelf zijn enige geboren zoon niet gespaard, maar voor ons allen overgegeven heeft, ons met hem ook niet sommige dingen schenken.
Alle dingen, ja. Niet sommige dingen, alle dingen, ja. En weet u, het mag voor u en mij een uitdaging zijn, om in die Bijbel te doorforzen, te zoeken, te studeren, om te ontdekken, welke zegeningen dat zijn.
Ik vind het zo mooi dat Paulus, of Paulus, David, die zegt in Psalm 119, vers 162, daar zegt hij, ik verblijf mij over uw woord als iemand die rijke buit vindt.
Dat was een prachtige tekst. Was dat geweldig, dat wij het woord van God hebben, en dat we in dat woord van God een rijke buit mogen vinden. Dat het voor u en mij een schatkamer mag zijn, waarin je mag schatgraven.
En dan mag je inderdaad gaan ontdekken, wat je door het geloof in hem hebt ontvangen. ontvangen. Dan schiet me nu die teksten binnen uit de Colossensenbrief, Colossensen 2.
Mag maar meekijken als u wilt. Colossensen 2, vers 6. Colossensen 2, vers 6.
Dat zegt Paulus, Nu gij Christus Jezus, weer eerst de naam Christus, valt u het op? Eerst de naam Christus. Nu gij Christus Jezus, de Heere aanvaard hebt, daar begint het dus mee, met de aanvaarding van Christus Jezus, dan zegt Paulus, als dat nou zo is, wandelt in hem, geworteld, en dan opgebouwd wordend in hem, bevestigd wordend in het geloof.
Ik vind dat zo'n mooie volgorde. Het gaat dus in de eerste plaats erom, dat je dus Christus Jezus, de Heere aanvaard hebt. Nou, ik hoop dat ieder hier aanwezig, ook bij dat die keuze gemaakt heeft, in zijn leven.
En inderdaad kan zeggen, ik heb geknield met het kruis van Jezus, om maar een lied te citeren. En als dat nou zo is, zegt Paulus, nou, dan komt het vervolg, namelijk wandelt in hem.
Eerst kom je tot de aanvaarding, van de gekruisigde, van de opgestane, en vervolgens ga je met hem wandelen. En mijn ervaring is, dat als je met iemand gaat wandelen, dan leer je die persoon steeds beter kennen.
Ik ben 38 jaar getrouwd, nou, ik ken mijn vrouw nu veel beter, dan voor 38 jaar terug. Ja, want je wandelt met elkaar, je leeft in gemeenschap met elkaar.
En zo is het ook, als het gaat om het geloof. Wij wandelen elke dag, in afhankelijkheid van hem. Het is wat Hans ook zei, al de weg, leidt mij, mijn heiland.
Dan vervolgens staat er, geworteld, nou, dat gebeurt inderdaad, als je met de Heer wandelt, in gemeenschap leeft met de Heer, dan word je ook geworteld in het woord van God.
Dat leer je dan steeds beter kennen. Daardoor wordt je opgebouwd, staat er. Maar dan staat er zo mooi achter, en dat zou je, wat mij wel eens even moeten onderstrepen in je Bijbel, en dan staat er, bevestigd wordend in het geloof.
Want zo werkt het. Zo werkt het echt. Als je wandelt met de Heer God, als je leeft in gemeenschap met God, als je het woord van God dagelijks tot je neemt, als daar een open verbinding is met de hemel, dan gaat God dat woord bevestigen, aan je hart, en in je leven.
Toen ik voor een, ruim veertig jaar terug inmiddels denk ik, bewust tot geloof kwam, ja, toen had ik direct nog niet die zekerheid. Ik was opgevoed, wel in een traditionele kerk, ik had alles aan de kant gegooid, en ik leefde toch een beetje met de gedachte van, ja, want dat hoorde ik dan elke zondag, toen ik nog ging, van waar hij komt om te oordelen, de levenden en de doden.
Toen had ik van, nou, vochtelouw, dat is niet best. Want als die komt, dan weet ik niet hoe het met mij afloopt. Dat is toch een beetje mijn gedachte. Maar naarmate ik wandelde met de Heere, ging God het geloof in mij bevestigen.
Waardoor ik ging zien vanuit het woord, zo is er dan geen veroordeling meer, voor hen die in Christus Jezus zijn. Dat is geweldig, hè. Dat niets en niemand, ons nog kan scheiden, van de liefde van God, welke is in Christus Jezus.
Zelfs de dood niet. Zelfs de dood niet. Nee. Want, wie sterft, al eer hij sterft, sterft niet, wanneer hij sterft.
Zal ik dat nog een keer zeggen? Ja. Dat doe ik dan maar een keer, hè. Wie sterft, al eer hij sterft, sterft niet, wanneer hij sterft.
Die tekst, die is niet uit de Bijbel, ja, indirect misschien wel, maar die vond ik op een tegeltje, toen ik tot bekering kwam. En dat heb ik, dat is vanuit een tijdschrift, heb ik toen, in een lijstje gemaakt, heeft jaren bij mij in de slaapkamer gehangen.
Ja, door een verhuizing is het weg, maar ik heb het nog wel altijd opgeslagen in mijn hart. Ja. Maar dat is een mooie tekst, is dat, hè. Wie sterft, al eer hij sterft, sterft niet, wanneer hij sterft.
Want, weet u, als wij nou tot geloof zijn gekomen, in de Heer Jezus Christus, dan leer de Bijbel ons, dat wij met hem gestorven zijn. Maar vervolgens ook, dat wij met hem, in nieuwheid des levens, zijn opgestaan.
Dat we in hem, een nieuwe schepping zijn. Dus vandaar, wie sterft, al eer hij sterft, sterft niet, wanneer hij sterft. Als de dag komt, dat ik zal ontslapen, en ik zeg bewust ontslapen, en niet doodga, zo spreken mensen er wel vaak over, ja, die zal zoveel jaar dood.
Ik heb altijd een beetje moeite mee, zeker als het gaat om een christen. Ja, als het gaat om een kind van God. Want een kind van God, gaat niet dood. Want die weet, dat hij met Christus gestorven is.
En vervolgens ook, met Christus, in nieuwheid, des levens, is opgestaan. En als ik mijn laatste adem uitblaas, dan weet ik, dat het voor mij slechts een overgang is.
Dan verlaat ik dat aardse niveau, en op het moment, dat dat gebeurt, ga ik eigenlijk zien, waar ik nu al ben, door het geloof.
Ik kan me dat niet goed voorstellen, en mag nog best een tijdje duren, wat mij betreft hoor. Want ik vind dat ik een heerlijke bediening heb, en ik hoop dat ik nog heel lang dienstbaar mag blijven. Maar ik weet wel dat als het moment komt, dat het zo wel zal zijn.
Ja. En dat het dus inderdaad een overgang is. En dat zijn allemaal van die rijke dingen, die vind je in de Bijbel. Vandaar ook dat David inderdaad zegt, ik verblijt mij over uw woord, als iemand die rijke buit vindt.
En als je dus dan wandelt met God, nou, dan gaat God dat geloof ook bevestigen. Waardoor je steeds meer zekerheid krijgt in je leven. En dat is zo belangrijk, want ja, er komen zoveel vurige pijlen op je af.
Kijk, om hier vanmorgen christen te zijn, dat is niet zo moeilijk. Maar ja, morgen dan kom je weer op je werk, of op school, of in het huis, of in het gezin, of waar je ook maar geplaatst bent, en dan komen er allerlei zaken op je af.
En dat is zo belangrijk, dat je weet, dat je je gefundeerd bent in het woord van God. Nou, Paulus die zegt hier, dat wij gezegend zijn, met alle geestelijke zegeningen.
Nou, dan wil ik wel eens weten, welke dat allemaal zijn. Nou, er is vandaag te weinig tijd voor, om dat allemaal uit te pluizen, want het zijn er heel veel. Hier staan er sowieso al zeven, in het gedeelte wat wij hebben gelezen met elkaar.
Ja, gezegend, met alle geestelijke zegeningen. Ja. En dat wil dus zeggen, nogmaals, als wij Christus bezitten, dan bezitten wij de opgestane, de levende Heer.
En dat wil zeggen, als we in Hem zijn, en we zijn in Hem, we zijn één plant met Hem gemaakt. Dat is gebeurd toen wij tot geloof zijn gekomen. In Hem ingeplant.
Vanaf dat moment, waren wij gezegend, met alle geestelijke zegeningen. En geestelijke zegeningen, broeders en zusters, die liggen besloten, in de opgestane heiland.
Nou, wie één geworden is met Hem, die deelt, die zegeningen. Het is eigenlijk onbegrijpelijk, ja. Maar goed, God vraagt niet of je het begrijpt, maar of je het gelooft.
En als je elkaar ontmoet, ook vanmorgen hier, dan zou je haast kunnen zeggen, en elkaar kunnen begroeten, waar mensen, geprezen zij de God en Vader, van ons Heer Jezus Christus, die ons, met alle geestelijke zegen, gezegend heeft in Christus.
Weet u, ons ontbreekt niets. Ons ontbreekt niets. U en ik, wij zijn schatrijk. U en ik, wij hebben een, een geestelijk vermogen ontvangen, en niemand van ons komt, wat dat betreft, ook maar iets tekort.
Misschien zegt u van, ja vriend, je hebt makkelijk praten, maar je moest mijn leven eens kennen. Je moet eens weten, welke weg ik inderdaad moet gaan.
Nou dat weet ik niet, althans niet van iedereen natuurlijk hier, wel van sommigen. Maar weet u, dat doet niet af aan het feit, dat u in hem gezegend bent, met alle geestelijke zegeningen.
En bedenk wel, geestelijke zegeningen, die kun je niet zien. Die kun je niet voelen. Die kun je niet betasten. Die kun je alleen maar, door het geloofsoog, waarnemen.
Het is er niet voor niks, dat Paulus in de Hefese brief bid, dat wij mogen ontvangen, verlichte ogen van het hart. Verlicht, daar gaat het om.
En als je, als je nou, Gods geest hebt ontvangen, en dat heeft u, want daar kom ik nog op terug straks, die dat heeft u, dan heeft u van de Heere ontvangen, verlichte ogen van het hart.
En daardoor, wordt je in staat gesteld, om die zegeningen ook, inderdaad, te gaan zien. En nogmaals, misschien denken, ja, ik voel me arm, ik voel me ellendig, door allerlei omstandigheden.
Ik ervaar dat niet zo. Nou, dat kan best wel zo zijn. Maar het gaat er niet om, of u het ervaart, het gaat er om, of u het gelooft. Ik ervaar het ook niet altijd.
Ik voel me ook niet altijd, halleluja, prijs de Heer. Ik heb ook mijn zores, en mijn tegenslagen, dingen die me in beslag kunnen nemen, die we misschien van de Heer af kunnen trekken.
Dus ik ken dat leven net zoals u. Maar God vraagt in de eerste plaats, dat je het gelooft. dat je niet ziet op jezelf, dat je niet leeft op je gevoelens, maar gelooft wat God ons in zijn woord verklaard heeft.
En dat woord wil God bevestigen aan u en aan mijn hart. Werd u gezegend, dan gaat het niet in de eerste plaats om aadse zegeningen.
Ook niet om stoffelijke zegeningen. Gezegend wil ook helemaal niet zeggen, dat we ons altijd gezond voelen, lichamelijk of zo. Gezegend wil ook niet zeggen, dat het ons maatschappelijk altijd voor de wind gaat of zo.
Nee. Nee. Maar het gaat om geestelijke zegeningen. En aadse zegeningen, weet u, die zijn niet in de eerste plaats voor de gemeente.
Aadse zegeningen zijn eigenlijk in de eerste plaats, waren die bestemd voor Israël. Want Israël was een aadsvolk, met aadse zegeningen, en met aadse beloften, enzovoort, enzovoort.
Maar de gemeente is een hemelsvolk. Met hemelse zegeningen, en hemelse beloften. En u en ik nogmaals, wij zijn schatrijk in hem.
En denkt u nou niet, omdat ik hier misschien als prediker sta vanmorgen, dat ik meer heb als u. Maar zo is het absoluut niet. Geen sprake van. Ik heb niets meer dan u.
En u heeft niks meer dan ik. We hebben allebei hetzelfde, door het geloof in Christus ontvangen. Kijk, het kan wel zo zijn, dat de een zegt, hij misschien wat meer van bewust is.
Omdat hij meer bijbelstudie heeft gedaan. Meer geleerd heeft, om het zich in het geloof toe te eigenen. Want dat is natuurlijk belangrijk. Paulus zegt in de Korintherbrief, print de brief, zo vele beloften gods er ook zijn, ze zijn in Christus, Jezus, ja en amen.
En een lied in Johannes de Heer zegt, staand op de beloften van mijn Heer en God. Wij mogen in het geloof, onze hand leggen op het woord van de Heer.
En je mag het je toe eigenen. Want God heeft het geschonken. En wij mogen gewoon simpelweg, ja dank je wel zeggen.
En Paulus die zegt dus, dat wij gezegend zijn met alle geestelijke zegeningen in Christus. En dan staat er in vers 4, hij heeft ons immers in hem uitverkoren, voor de grondlegging der wereld.
Nou dat is een lastige he. Dat is een lastige. Nou woon ik in Vierhouten, sinds 21 jaar dan, dus op de Veluwe. Nou hebben ze heel wat moeite met dit soort teksten.
Ik heb ook wel mensen in dienst gehad, die uit wat andere kringen kwamen, ja mocht het God eens behagen en zo, u kent dat soort gedachten misschien ook wel.
Maar de Bijbel die leert ons dat wij uitverkoren zijn, broeders en zusters. Ja zeggen ze, maar zo simpel ligt dat niet hoor. Ja Marietje wel en Jantje niet ofzo.
Maar bedenk wel, voor wie was deze brief bestemd? Heiligen en gelovigen. Dus dat zijn mensen die al behouden geworden zijn hè.
Ja. En van die mensen dus, die behouden mensen, daarvan zegt Paulus hier, geïnspireerd door Gods geest, dat ze uitverkoren zijn, niet om behouden te worden, want dat waren ze al, maar uitverkoren om onberispelijk en heilig te zijn voor zijn aangezicht.
Kijk, dat is heel wat anders. Dus het gaat hier niet om uitverkiezing, zoals men in bepaalde kringen leert van, nou ja, Jantje wel en Pietje niet. Nee, als de Bijbel daarover spreekt, ja, en dat blijkt ook uit de context hier, dit is een boodschap van God, gericht, bestemd, voor gelovigen.
En die gelovigen die behouden geworden zijn, daarvoor heeft God een plan, al in de beginloze eeuwigheid, gemaakt. Namelijk, dat wij dus, heilig en onberispelijk zouden zijn, voor het aangezicht van de Heere.
Nou, daar word je toch blij van, nog niet. Ik wel tenminste. Ja, dat is geweldig. Kijk, dan kan ik inderdaad zeggen, Paulus, geprezen, zij de God en Vader, van ons Heere Jezus Christus.
Ja, en daar hoef ik nooit aan te twijfelen. Natuurlijk, er komt ook aanvechting op mij, maar ik mag mij gefundeerd weten in het woord van God. En als de Satan mij wijst op mijn schuld, zeg ik ja, dan doet hij bij mij net zoals bij u, maar het is alles genageld aan het kruis.
En ik mag weten door genade, en dat geldt ook voor u als u Christus kent, dat u uitverkoren bent, nogmaals dus niet om behouden te worden, want dat was u al, maar om heilig en onberispelijk te zijn, voor het aangezicht van God.
Nou, dat betekent heel concreet, dat als God vanmorgen, en hij is in ons midden, en als hij ons ziet, dan ziet hij hier allemaal mensen, heilig en onberispelijk. Is wat?
Ja, dat voel ik niet. Nee, ik ook niet. Want toen ik vanmorgen opstond, en ik keek in de spiegel van de badkamer, werd ik bepaald bij die oude mens. Hier, vlees en bloed, en mijn oude mens kan maar één ding, en dat is zondigen.
Ja, en dat is bij u net zo. Ja, bij u net zo. En dat stopt pas, op het moment dat ik mijn laatste adem uitblaas. Want in mij, zegt Paul, dus in mijn vlees woont geen goed.
Nee. Dus ik raak nog wel eens teleurgesteld in mezelf, inderdaad, ja. Ja. Alleen ik moet niet op mezelf zien, ik moet op de Heere zien. En de Heere zegt in zijn woord, dat hij mij ziet als heilig, onbesmet, en onberustelijk.
Weet u, dat geeft de hemelburger moed. Ja. Dat is mijn blijdschap. En daar verheug ik me in. En in die positie, heeft God mij geplaatst. Dus als God ons ziet, dan ziet hij ons voor zijn aangezicht als heilig en onberustelijk.
Verder staat er, in vers 5, is ook zo'n mooie tekst.
In liefde heeft hij ons tevoren ertoe bestemd, als zonen van hem te worden aangenomen door Jezus Christus.
Ja. God is een God van liefde. En het is voor mij onbegrijpelijk, dat God al van voor de grondlegging der wereld, u en mij op het oog had.
Dat God in die beginloze eeuwigheid een plan heeft gemaakt, dat gebeurt er met Israël. En dat gaat er gebeuren met de gemeente. Het lichaam van Christus.
Ja. Nou, daar mag ik door genade deel van uitmaken. En u ook. Ik ben opgenomen in Gods machtige heilsplan, broeders en zusters. Ja.
En hij heeft ons tevoren ertoe bestemd, als zonen van hem te worden aangenomen. Door Jezus Christus.
Zonen Gods. De Romeinenbrief spreekt daar ook over. Paulus die zegt in de Romeinenbrief, dat straks de zonen van God geopenbaard zullen worden.
En dan probeer je wat te visualiseren, dat probeer ik dan wel eens. Dat zal wat zijn. Als straks nou de Heer er terugkomt. Dat wij als gemeente, als lichaam van Christus, dat wij als zonen Gods geopenbaard zullen worden aan deze wereld.
Is wat? Oude broeder Kids, Young Kids, de ouderen die kennen hem vast nog, heb ik ooit horen zeggen in een toespraak, de gemeente is het tentoonstellingsvoorwerp van Gods genade.
Ik denk, die wil ik onthouden. De gemeente is het tentoonstellingsvoorwerp van Gods genade. Straks bij de wederkomst zal de Heer God aan deze wereld zijn genade betonen, dat zal zichtbaar worden in de gemeente als lichaam van Christus.
Ja, nou daar maak ik deel van uit. Wat heb ik eraan verdiend? Heb ik niet, maar God gaf dat zomaar om niet. Dat gaf hij zomaar om niet. Heeft hij u en mij geschonken in de zoon, in de Heer.
Hoe lang mag ik spreken hier? Wat is nog avondmaal ook hè? Wat is gebruikelijk? Ik heb geen tijd opgekregen van Hans. Oh. Want ik begin net warm te draaien.
Ja. Nou, ik moet hem half een in vier houden zijn. Nee, maar zo gek maak ik het niet hoor. Maar, dat zijn geweldige dingen.
En weet u wat ook zo mooi is? Dan sla ik wat teksten over. Dat er staat in vers, nou nog even in vers 5 ook, dat hij zegt dat wij als zonen worden aangenomen door Jezus naar het welbehagen van zijn wil.
Ik dacht gisteravond, dat ik er nog eens in nalaas, Wat mooi is dat hè? God heeft daar behagen in gehad. God heeft daar plezier in gehad. God heeft daar genoegen in gehad.
Ja. Dat was voor God tot vreugde. Om dat plan met u en mij uit te werken in deze tijd. En dat doet hij niet tot eer van ons.
Maar dan staat er, dat doet hij tot lof van de heerlijkheid van zijn gelukkigheid. Genade. Ja, mooi is dat hè? Mooi is dat. Dat staat er drie keer.
In vers 6 staat dat. En in vers 12, opdat wij zouden zijn tot lof zijn er heerlijkheid. En hij eindigt er ook nog mee in vers 14. Tot lof zijn er heerlijkheid.
Dus God doet dat allemaal om zijn genade daarin te verheerlijken. En hij heeft ons begenadigd vers 7 in de geliefde.
Ja. En de geliefde is de zoon. Deze is mijn zoon, de geliefde in wie ik mijn welbehagen heb.
En er staat er, in hem hebben wij. Wel, hebben hè. Mag je een streep onderzetten. In hem hebben wij, wat dan? Wel, de verlossing door zijn bloed.
Maar ook de vergeving van de overtredingen. En weet u, iets wat je hebt, hoef je niet om te vragen.
Toch? Nee. Daar mag je God voor danken. Ik mag God danken voor de verlossing. En ik mag God danken voor de vergeving. We krijgen natuurlijk heel veel gasten bij ons.
Ook in gewoon vakantieweken. Allerlei gezinten. En die kunnen soms zo tobben en worstelen met de vergeving. En mocht het God eens behagen, weet je wel. Ze hebben nooit geleerd eigenlijk om te gaan staan in die genade.
Ze hebben altijd gehoord over de ellende. De katechismes, hè. Ellende, verlossing. Maar de dankbaarheid komen ze niet naartoe. Nee. Dat ik ellendig mens. Ja.
Dat ben ik ook van mezelf. Dat weet ik. Alleen ik heb wel geleerd om ook die verlossing te aanvaden. En hier staat ook, wij hebben de verlossing. En iets wat je hebt, mag je God voor danken.
En mijn ervaring is weer dat naarmate je meer en meer gaat danken voor wat God gegeven heeft. Ja, wordt het een stuk van jezelf. En gaat God het inderdaad ook bevestigen.
Aan ons hart en in ons leven. Broeders en zusters. Ja. En dat doet hij allemaal, staat er, naar de rijkdom van zijn genade.
En dan tot slot, dan staat er ook nog in vers 13, 14. In hem zijt ook gij toen gij gelovig werd verzegeld met de heilige geest der belofte.
Weet u, God heeft zijn zegel op u en mij gedrukt. Wij zijn verzegeld door de heilige geest. Die hebben wij ontvangen toen we tot geloof kwamen.
En daarom, ja, ik moet stoppen, maar er staan nog zoveel geweldige dingen in. Maar dat moet u vanmiddag maar eens lezen thuis. Dat je ziet hoe rijk je bent in Christus. En ik merk ook zo vaak, ook bij gasten die wij tegenkomen.
Niet alleen in Vierhouten, maar ook in het land waar ik voor ga en dergelijke. Dat mensen zo weinig geleerd hebben om zich dingen toe te eigenen.
Vanuit de Bijbel. En altijd een beetje vaag, ik hoop het maar of zo. Terwijl als je leert om het een stuk van jezelf te maken. Te gaan staan op die beloften.
Ja, dan gaat de Heer dat bevestigen. En dan krijg je steeds meer fundament onder je geestelijke voeten. En dan ben je ook veel beter bestand tegen de vuurige pijlen die op je afkomen.
Dus lieve mensen, geprezen zij de God en Vader van onze Heer Jezus Christus. Amen.