Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Heerlijk om deze liederen zo met elkaar te zingen, om de heren te loven en te prijzen, om tot hem te naderen.
! En nu mogen we de Bijbel gaan lezen, we mogen zijn woorden gaan horen en dat doen we vanmorgen uit het boek Nehemia. Nehemia hoofdstuk 1 lezen we, Nehemia hoofdstuk 1 en we lezen ook uit Matthäus 9 vers 35, dat is goed, Matthäus 9 vers 35 tot 38.
Dus eerst Nehemia hoofdstuk 1 en dan Matthäus 9, de laatste versen.
En we lezen in Nehemia hoofdstuk 1 de woorden van Nehemia, de zoon van Hagalja. Het gebeurde in de maand Gisleu, in het twintigste jaar toen ik in de burg Tzuzan was, dat Hanani kwam, een van mijn broers, hij en de mannen uit Juda.
Ik vroeg hen naar de Joden die ontkomen waren, die uit de gevangenschap overgebleven waren, en naar Jeruzalem. En ze zeiden tegen mij, de overgeblevenen die uit de gevangenschap daar in het gewest zijn overgebleven, verkeren in grote ellende en in smaad.
In de muur van Jeruzalem zijn bressen geslagen en zijn poorten zijn met vuur verbrand. Het gebeurde, toen ik deze woorden hoorde, dat ik ging zitten en begon te huilen.
Ik bedreef enkele dagen rouw, terwijl ik voor het aangezicht van de God van de hemel vaste en bad. Ik zei, och Heere, God van de hemel, grote en onzagwekkende God, die het verbond en de goede tierenheid in acht neemt voor hen die hem lief hebben en zijn geboden in acht nemen.
Laat uw oortocht opmerkzaam zijn en uw ogen open om te luisteren naar het gebed van uw dienaar. Dat ik heden dag en nacht voor uw aangezicht bid voor de Israëlieten, uw dienaren.
Ik beleid de zonden van de Israëlieten die we tegen u begaan hebben. Ook ik en mijn familie, wij hebben gezondigd. We hebben het grondig bij u verdorven. We hebben de geboden, de verordeningen en de bepalingen die u aan uw dienaar Mozes geboden hebt niet in acht genomen.
Denk toch aan het woord dat u uw dienaar Mozes geboden hebt. Als u ontrouw bent, zal ik u overal onder de volken verspreiden. Maar als u zich tot mij bekeert en mijn geboden in acht neemt en die houdt, al bevonden uw verdrevenen zich aan het einde van de hemel.
Vandaar zal ik hen bijeenbrengen en hen brengen naar de plaats die ik gekozen heb om daar mijn naam te laten wonen. Zij zijn toch uw dienaren en uw volk dat u verlost hebt door uw grote kracht en door uw sterke hand.
Och heren, laat uw oortocht opmerkzaam zijn op het gebed van uw dienaar en op het gebed van uw dienaren die er vreugde in vinden uw naam te vrezen.
Doe uw dienaar vandaag toch slagen en geef hem barmehartigheid bij deze man. Ik was namelijk schenker van de koning. En dan lezen we nog een paar versen uit Matthäus hoofdstuk 9, de laatste versen vanaf vers 35.
En Jezus trok rond in al de steden en dorpen en gaf onderwijs in hun synagogen en hij predikte het evangelie van het koninkrijk en genaas iedere ziekte en elke kwaal onder het volk.
Toen hij de menigte zag, was hij innerlijk met ontferming bewogen over hen, omdat ze vermoeid en verstrooid waren, zoals schapen die geen herder hebben.
Toen zei hij tegen zijn discipelen, de oogst is wel groot, maar er zijn weinig arbeiders. Bid daarom tot de heren van de oogst dat hij arbeiders in zijn oogst uitzendt. Tot zover de lezing van het woord van de heren.
En we willen vanmorgen met name stilstaan bij het eerste hoofdstuk van Nehemia. En als thema staat er vanmorgen boven, alleen de heren kan ons nog redden.
Alleen de heren kan ons nog redden. Ik weet niet hoe het bij u is, maar toen ik kort geleden deze woorden, dit gebed van Nehemia las, toen raakte het mij, toen raakte het mij tot in het diepst van mijn hart.
En ik hoop en ik bid dat de heren deze woorden vanmorgen wil en zal gebruiken om ook tot u te spreken, om ook u te raken. De naam Nehemia betekent de heren troost.
De heren vertroost. Om te begrijpen, om even te weten in welke tijd dit speelde. De burg Suzan, waarvan we lezen dat in vers 1 dat Nehemia daar was, dat was het verblijf van de koning.
En Nehemia was schenker van de koning. Vandaag zouden we denken, schenker, wat is dat nou toch? Stel niet zoveel voor, maar in die tijd was het belangrijk als hij schenker was. Dan moest je voorkomen dat de koning wijn zou drinken die met gif gemengd zou zijn.
Dat gebeurde wel eens in die tijd, dat als je een hekel aan de koning had, dan probeer je hem te vergiftigen. De schenker moest dat dan voordrinken. En als de gif in zou zitten, zou eerst de schenker dood neervallen en dan kon de koning gespaard blijven.
Dit speelt af, deze geschiedenis speelt zich af in ongeveer het jaar 445-444 voor Christus.
Het volk was in ballingschap gegaan naar Babel, dat gebeurde in 586 onder Nehemia. In 539 greep Kores de macht.
En Kores, dat lees je in het boek Ezra, eigenlijk hoorden ze bij elkaar, Ezra en Nehemia. Ja, Kores die gaf opdracht en gaf vrijheid voor Joden om terug te keren naar Jeruzalem om de tempel te gaan herbouwen.
Ongeveer 50.000 Joden trokken toen terug naar Jeruzalem. 50.000 van de 2 tot 3 miljoen die er toen waren in ballingschap, dus maar een heel klein deel.
In 516 werd de tempelbouw opgepakt, maar de tempelbouw is eigenlijk nooit helemaal voltooid. De tempel wel, maar niet de muren om Jeruzalem.
In 458 voor Christus, dan komt Ezra aan in Jeruzalem. En onder Ezra wordt het laatste herstel van de tempel wordt dan gedaan.
Het is wel aangrijpend om dan te lezen, als de tempel hersteld is, dat de tempel dan veel minder mooi en indrukwekkend is dan de eerste tempel. Maar ook dan wordt het werk nog niet helemaal voltooid, want de muren die blijven verwoest.
Er blijven gaten in de muren zitten. En daar hoort Nehemia van. Het gebeurt in de maand Gisleu, staat er in de eerste vers van Nehemia 1.
En de maand Gisleu, dat is in het najaar, oktober, november. Dan in het twintigste jaar van koning Ataxasta. Dan is die in de burg Susannehemia. En dan komt er een delegatie uit Jeruzalem, komt daar aan in Susanne.
In vers 2 staat dat Hanani komt. Hanani, dat is een van de broers van Nehemia. Hij en mannen uit Juda.
En dan vraagt Nehemia hoe de situatie is in Jeruzalem. En dat is bijzonder. Nehemia die is daar in Susanne. Hij is niet in Jeruzalem. Maar hij voelt zich verbonden met de stad, met het land van zijn voorouders.
Nehemia is waarschijnlijk nog betrekkelijk jong. Als dit hier plaatsvindt. En wat weten we van Nehemia? Nehemia was een bidder.
En dat is een heel belangrijke kern in dit Bijbelboek. Nehemia was een bidder. Je komt diverse gebeden tegen van Nehemia in dit Bijbelboek.
Een bidder daar. In Susanne. En in Jeruzalem. Gaten in de muur. De poorten verbrand. De tempel werd bedreigd.
De situatie was ellendig daar. En de tijd was gekomen dat de Heere God dat wilde gaan herstellen. Dat Jeruzalem hersteld moest worden. En de Heere God die zocht.
En die keek of er iemand was die hij daarvoor in kon zetten. Of er iemand was die hij kon gebruiken daarvoor. En hij keek.
En achttienhonderd kilometer bij Jeruzalem vandaan zag. Menselijkerwijs gesproken zag de Heere God Nehemia. Een bidder. Eén van het volk.
En dan lezen we wat er gebeurt in vers 2. Als Nehemia vraagt hoe de situatie is in Jeruzalem. Dan krijgt hij te horen de overgeblevenen. Die uit de gevangenschap daar in het gewest zijn overgebleven.
Verkeren in grote ellende en in smaad. En dan zal Nehemia geraakt hebben tot in het diepst van zijn hart. Want ze vertellen ook nog in de muur van Jeruzalem zijn bressen geslagen.
En zijn poorten zijn met vuur verbrand. En dan gebeurt het vers 4. Dan staat er toen ik deze woorden hoorde ging ik zitten en begon te huilen.
Hij wordt zo geraakt als hij hoort hoe ellendig de situatie in Jeruzalem is. Dat hij niet meer rechtop kan blijven staan. Hij zakt door zijn knieën heen.
En hij begint te huilen. Hoe worden wij nog wel eens geraakt door iets wat er gebeurt. Als we beseffen hoe het ervoor staat in ons land.
Met het werk van God. Hoe staat het ervoor in onze kerk en onze gemeente. Nehemia hoort dat er gaten in de muur zitten. Is het niet zo dat er ook in de muren van onze kerk en gemeente.
Misschien ook wel in de muur om jullie kerk heen. Dat er gaten in zitten. Dat de wereld binnenkomt. Dat er gevaar dreigt. Nehemia hoort dat. En Nehemia is zo geraakt.
De muren om onze gezinnen. Om onze familie zijn. Misschien wel om ons eigen leven zijn. Misschien zitten hier vanmorgen wel mensen.
Als je kinderen of kleinkinderen mag hebben. Als ze misschien afgedreven zijn van de heren. En zeggen van nou prima dat jullie daar naar die gemeente gaan. Maar voor mij hoeft het niet meer.
En hoe ver is de wereld. Is de vijand. Want de wereld. Is een vijand van God. En dat is hier ook zo in Nehemia. De vijand van God. Die is erop gericht om alles van God kapot te maken.
Hoe ver is de wereld. Is de vijand doorgedrongen. In ons leven binnengedrongen. In Nehemia is het zo. Hij wordt geraakt tot in het diepst van zijn hart.
Hij gaat zitten en begint te huilen. Tegenwoordig als dat bij ons zou gebeuren. Stel dat er iemand hier in de gemeente zo geraakt zou worden.
Als je beseft hoe de situatie is. Hij begint te huilen. Dan kijkt misschien iedereen naar. En denkt zo. Dat is emotioneel iemand nou. Een beetje te hoor. Maar hier in Nehemia. Hij begint te huilen.
Hij bedrijft. Er staat hier in de 13e Statenvertaling. Enkele dagen rauw. Maar dat woordje enkele staat niet in de grondtekst. Eigenlijk moeten we lezen. Hij bedrijft dagen rauw.
Terwijl ik voor het aangezicht van de God van mijn hemel vaste en bad. En dat is het werk van de heren. De heren had van de hemel daar in Nehemia gezien.
En de heren die wil Nehemia gaan roepen en gaan gebruiken. Om de muren van Jeruzalem te herstellen. Om de poorten te vernieuwen. En dan gaat hij bidden.
Dan gaat hij bidden. Och heren God van de hemel. Grote en onzagwekkende God. Zouden wij dat al genoeg beseffen?
Dat de heren groot en heilig is. Niet om afstand te maken. Zo bedoel ik het niet. Maar hij is de heilige. Hij is de grote. Hij is de almachtige.
Die is verbond in de goede tierenheid in acht neemt voor hen die hem lief hebben. En zijn geboden in acht neemt. En dit bid Nehemia, misschien wel de meest rechtvaardige mens die toen op aarde leefde.
Hij was zo geraakt door wat hij gehoord had over Jeruzalem. Poosje terug. We waren er bij ons vlak in de buurt waar er mensen komen wonen. Ik weet niet hoe dat eerder gewoond is.
Maar we hadden ze uitgenodigd om te koffie, om kennis te maken. En met elkaar te praten van, wat houd je nou bezig? Hoe is het? Wie zijn jullie? Gewoon geïnteresse. En toen kwam het gesprek op het geloof.
Dat wij aangeven hoe belangrijk dat voor ons is. En weet je wat ze zeiden? Wij zijn vroeger, wij zijn christelijk opgegroeid. We gingen vroeger naar de kerk. Maar we hebben een aantal jaar geleden hebben we daar radicaal mee gebroken.
En we willen er niet meer over praten. O, niet uit leven. Wat kun je dan nog doen? Bidden. Bidden dat de Heer ze zal raken en zal veranderen.
Vers 6. Zegt de Hemia. Laat uw oor opmerkzaam zijn en uw ogen open. Om te luisteren naar het gebed van uw dienar. Dat ik heden dag en nacht voor uw aangezicht bid voor de Jeruzalite.
Uw dienar. Wij zijn misschien soms wel eens even geraakt door de situatie. En een beetje een keer. En misschien een beetje nog een keer. En nog een keer. Tenminste als ik naar mezelf kijk.
Ik zeg het vanmorgen net zo goed tegen mezelf. Maar hier in de Hemia. Die was zo geraakt. Hij bad. En hij bleef bidden. En zich verootmoedigen voor de Heer. Ik geloof dat de Heer God ook in deze tijd anno 2019 op zoek is naar zulke bidders.
En de Hemia was jong. Hij is ook op zoek naar jonge bidders. Luister naar het gebed van uw dienar. Dat ik heden dag en nacht voor uw aangezicht bid voor de Jeruzalite.
Uw dienaren dag en nacht. En tegelijk was hij ook nog die schenker van de koning. En dan in vers 6 gaat het verder.
Ik beleid de zonde van de Jeruzalite die we tegen u begaan hebben. Ook ik en mijn familie. Wij hebben gezondigd. Bijna of ruim een jaar geleden.
Van het voorjaar en van de zomer ben ik hier ook geweest. Maar vorig jaar. Ik dacht dat het oktober was. En toen was ik hier ook te hebben gesproken over het gebed van Daniel en Daniel 9. Het lijkt wel op dit gebed hier van Hemia.
Hij hier. Hij beleidt de zonde van de Israëlite. Hij, Hemia, de bidder. De rechtvaardiger. Hij gaat op zijn knieën en beleidt de zonde van zijn volk.
Kennen wij dat? Of wijzen wij misschien met onze vinger naar die en naar die en die groep. En die politieke partij die zo slecht is en zo zondig. Is.
Om de Heer die vraagt van ons. Dat we op de knieën gaan. Dat we ons verootmoedigen. Dat we ook de zonde van ons land en van ons volk voor de Heer beleiden. En hij zegt er nog aan.
Achteraan ook ik en mijn familie. Wij hebben gezondigd. Hij beseft. Wij hebben nergens recht op. We hebben er geen recht op. Dat de Heer de muren van Jeruzalem zal herstellen.
We hebben er geen recht op. Op zijn zegen. Het is enkel genade. Genade lieve mensen. Als de Heer zijn zegen geeft.
Ook ik en mijn familie. We hebben gezondigd. En daar stopt het niet mee. We gaan nog door. We hebben het grondig bij u verdorven. We hebben de geboden, de verordeningen en de bepalingen die u en uw dinamozes geboden hebt.
Niet in acht genomen. En hij beseft het. Dat de Heer en de heren het gezegd hebben. Het woord dat u die naar Mozes geboden hebt. Als u ontrouw bent zal ik u overal onder de volken verspreiden.
En hij beseft. Het is rechtvaardig dat we hier zijn. Dat we hier in ballingschap zijn. Omdat we de Heer ongehoorzaam geweest zijn. En hoe vaak had de Heer het volk opgeroepen tot bekering.
Zoveel keer. En dan keerde het volk weer tot de Heer. En dan poosje ging het weer mis. En dan in vers 9.
Dan in vers 9. Als u zich tot mij bekeert. En mijn geboden in acht neemt. En die houdt. Al bevonden uw bedrevenen zich aan het einde van de hemel. Ik zal hem vandaar bijeenbrengen.
En hem brengen naar de plaats die ik gekozen heb. Om daar mijn naam te laten wonen. Hij weet dat de Heer heeft zijn belofte gegeven. Als jullie je bekeren. Dan zal ik genadigd zijn.
En die belofte die geeft hij ook aan ons. Weet je. Als je hier zit. En ik kijk zo naar buiten. En ik zie daar die auto's rijden.
En de mensen lopen. Dan vraag ik me af. Zouden ze de Heer Jezus kennen? Zouden ze de Heer Jezus kennen? En misschien wel mensen uit de gemeente hier.
Die opgegroeid zijn. Jongeren misschien. Die langzaamaan losgeraakt zijn van de gemeente. Als ze de Heer Jezus lief hebben en naar een andere gemeente gegaan zijn.
O dank de Heerde maar dat ze bij de Heerde gebleven zijn. Maar er zijn er misschien ook wel. Die. Het geloof die de Heer Jezus vaarwel gezegd hebben. O. Voelen we daar de pijn nog van?
Ik heb ook heel bewust gelezen uit Matthäus 9. Dan ziet de Heer Jezus zijn scharen lopen. En dan ziet hij al die mensen.
En dan denk. Denk dan maar aan je vriendjes. Aan je vriendinnetjes. Aan je jongelui. Aan je buren. Je collega's. En dan staat er dat de Heer Jezus met ontverming.
En zat eigenlijk met de diepst mogelijke ontverming bewogen is. Omdat hij ziet dat ze hem niet volgen. Dat ze niet in hem geloven. Hier in Bunschoten.
Hoeveel mensen wonen er hier? Ik begreep net dat het een dorp is. 20.000. Ik zag op internet 21.500. Maar hoeveel mensen hier in Bunschoten zullen de Heer Jezus echt werkelijk kennen en lief hebben?
Er zijn er misschien wel 12.500 die de Heer Jezus niet kennen. Of misschien nog wel meer. En kunnen we dat zomaar rustig door laten gaan?
Of grijp dat ons aan? En ga op onze knie. O Heer God. Red ze Heer God. Vergeef ons onze zon. Wees ons genadig. Red de Bunschoten. Red Nederland.
En daarom ook het thema van morgen. Alleen de Heer kan ons nog redden. O dat we daar toch een diep besef van zouden hebben. Ik lees wel eens.
Of ik ben altijd erg geïnteresseerd in de opwekkingsgeschiedenis. Dat verdiep ik me ook wel in. Misschien hebt u wel eens van Jonathan Edwards gehoord. Lang geleden. Jonathan Edwards.
Het was geen spreker. Maar wel iemand vol van Gods geest. En op een zondag. De nacht voor de zondag. Hij kon niet slapen.
Heel de nacht had hij wakker gelegen. En had hij met de Heer geworsteld. Zoals Jacob worstelde met de Heer. En hij bad tot de Heer. O Heer God geef u zegen.
Morgenochtend. Hij had zijn preek helemaal uitgeschreven. Ik zei hij was geen spreker. Hij las zijn preek op. Maar de Heer werkte krachtig met zijn geest.
En die samenkomst. En het thema van die samenkomst. Van die preek was zondag in de handen van een levende God. Weet je wat hij zei in die preek?
Een zin die je misschien vandaag in nogal wat gemeente niet meer uit mag spreken. Dankjewie de mensen wegjagen zeggen ze. Daar houden we niet van. Het moet goed klinken. Het moet een bemoedigende aangename boodschap zijn.
Weet je wat hij zei? Iedereen die de Heer Jezus niet kent. Die bummelt aan een zijde draadje boven de hel. Dat is die situatie. Beseffen we dat? Dat er maar één naam onder de hemel gegeven is.
Waardoor we behouden moeten worden. De naam van de Heer Jezus. De Heer Jezus. Hij wil niets liever dan dat iedereen gered wordt. Daarom is hij nog niet teruggekomen. Zegt 2 Peter 3.
Omdat er nog mensen gered moeten worden. Ook hier in Bunschoten en omgeving. Wie van jullie kan de Heer roepen als een Nehemia.
Om een bidder te worden. Om zo tot hem te gaan. Als u zich tot mij bekeert en mijn geboden in acht neemt. En die hout al bevonden uw verdreven.
Dan zie ik aan het einde van de hemel. Van daar zal ik hen wij eenbrengen. En hen brengen naar de plaats die ik gekozen heb. Om daar mijn naam te laten wonen. En dat gaat in eerste instantie over Israël. Maar er komt ook de oproep.
Tot ons. Om ons. Om terug te keren tot de Heer. En dan zegt de Heemia erachter aan in vers 10. Ze zijn toch uw dienaar. Uw volk dat u verlost hebt door grote kracht.
En door een sterke hand. O Heer God. Denk terug. Het is uw volk. Laat uw oor opmerkzaam zijn op het gebed van uw dienaar.
Oké dat. Dat je bidt. Op je knieën valt voor de Heer. En intens tot hem roept.
O Heer hoor. O Heer vergeef. Heer ik stop niet. Ik laat u niet los. Voordat u geantwoord hebt. Heer laat uw oor opmerkzaam zijn op het gebed van uw dienaar.
Op het gebed van uw dienaaren. Die er. Dat is ook zo mooi. Die er vreugde in vinden. Om uw naam te vrezen.
En dat betekent niet dat ze bang zijn voor de Heer. Uw naam vrezen. Maar dat ze ontzag hebben voor de Heer. Dat ze beseffen wie Hij is. En dan.
Doe uw dienaar vandaag toch slagen. En geef hem barmhartigheid bij deze man. Ik was namelijk schenker van de koning. God heeft in die tijd dat hij daar op zijn knieën lag.
Dat hij dag en nacht tot God bad. Heeft God iets in zijn hart gelegd. Een visie. Een plan. Want God wil Jeruzalem die muren gaan herbouwen.
En God is niet neem je. Mag de Heer eens ook een plan in jouw hart leggen. Een droom misschien. Een diep verlangen.
Dat iets van Hem. Dat hij geeft. O Heer hier is mijn leven. Ik wil er gebruiken. Heer hier is mijn leven. En dan staat er in het tweede hoofdstuk.
Het gebeurde in de maand Nisan. In het twintigste jaar van de koning. Ataxasta. Toen er wijn voor hem gereed stond. Dat ik de wijn nam. En aan de koning gaf. De maand Nisan.
Dat is in het voorjaar. Dat is drie tot vier maanden. Na dat moment dat Nehemia hoorde. Hoe de situatie in Jeruzalem was. Dus drie tot vier maanden.
Had Nehemia zich zo voor de Heer verootmoedigd. Gevast en gebeden. En tot hem geroepen. Om genade en ontverming voor Jeruzalem. En dan komt het moment. Dan staat hij bij de koning.
En dan zegt de koning tegen hem. Vers 2. Toen zei de koning tegen mij. Waarom staat uw gezicht zo verdrietig. Terwijl je toch niet ziek bent. Dit is niets anders dan hartepijn.
Op een gegeven moment wordt het zichtbaar. Als er iets is wat je zo bezig gaat. De koning die ziet dat. Wat is er aan de hand? Nehemia. En in die tijd was het best wel.
Dat deed je niet zomaar. Om tegen de koning te praten. Hoe zou dat aflopen? Daarom staat er ook. Toen werd ik heel erg bevreesd. Want de koning had hem een vraag gesteld. Dat zijn hartepijn. Zo raakte hem die situatie in zijn hart.
En dan zegt hij. Mogen de koning in eeuwigheid leven. Waarom zou mijn gezicht niet verdrietig staan. Als de stad. En de plaats van de graven van mijn vader. Er verwoest ligt. En zijn poorten door vuur verteerd zijn.
Dan gaat hij vertellen. Wat hem bezig gaat. En dan vraagt de koning. Wat verzoekt u dan? Wat wil je dan? Nehemia. Kan ik iets voor je doen? En dat is mooi wat er dan staat.
Dan staat er toen. Bad ik tot de God van de hemel. Zouden zeggen. Een schietgebedje. O heren. Geef me wijsheid. Geef me de woorden. Help me. Geef me genade. Daar had hij ook om gebeden.
In dat laatste vers van het vorige hoofdstuk. Geef mij barmhartigheid. Bij deze man. En dan zegt hij.
Als de koning goed denkt. En als uw dien naar u wel gevallig is. Dat u mij dan naar Juda stuurt. Naar de stad. Met de graven van mijn vader. Zodat ik die weer op kan bouwen.
Dat is wat. Dat hij dat vraagt. O stuur me naar Juda. En dat is het plan wat de Heer in zijn hart gelegd had. Omdat de Heer Nehemia wilde gebruiken. En daarom gaf de Heer hem ook barmhartigheid.
Als de Heer iets in je hart ligt. En je ergens voor roept. Dan wil hij je ook wijsheid geven. Dan wil je je kracht geven. En barmhartigheid geven. In de ogen van andere mensen. En dan krijgt hij brieven mee.
Voor bescherming. En van alles krijgt hij mee. Van de koning. Om daar Jeruzalem op te gaan bouwen. En het is 1800 kilometer daar vandaan. Tegenwoordig stap je in het vliegtuig. En ben je er zo. In die tijd.
Was een flinke flinke reis. En dan komt hij daar aan. En dan ziet hij de situatie. Daar. In Jeruzalem.
Dan grijpt het hem aan. Kun je verder lezen. In hoofdstuk 1. En dan ontdekt hij ook nog dat er vijanden zijn. Vers 19.
Zambalat. Tobia. En geest hem die spotten. En die hem verachten. En die hem verachten. Eigenlijk zijn dat. Is dat die geestelijke strijd dan weer.
Die optie flikkeren. Maar dan zegt Nehemia. Nehemia. Wat een getuigenis. Denk aan het thema. Alleen de heren kan ons nog redden.
Dan zegt Nehemia. De God van de hemel. Hij zou ons doen slagen. En wij zijn dienaren zullen ons op. Zullen opstaan. En gaan bouwen. Dat is zijn vertrouwen.
Hij weet. God heeft me geroepen voor deze taak. Hij weet dat God. Wil Jeruzalem de muren herbouwen. En de poorten vernieuwen. Om de tempel in Jeruzalem te beschermen.
En altijd nou eens naar deze tijd. Als ik dan denk aan onze kerk. En onze gemeente. En ik hoor allemaal. Wat er aan de hand is.
Ik kijk naar. Naar mijn eigen leven. Naar onze gezinnen. Naar. Huwelijken. En ik hoef jullie daar niet allemaal uit te leggen. Maar de wereld komt binnen. En wij zetten eerder de poorten nog open.
Om de wereld binnen te halen. En laat het nou eens op je inwerken. Tot je komen. Denk eens aan de situatie.
En dan hoop en dan bid ik. Dat God iets van dat verlangen van de hemel. In je hart kan leggen. O Heer.
O spaar uw gemeente. Scherm ons. Herstel de muren. Er zijn gemeenten lieve mensen.
Waar dwaarleeringen zijn binnengekomen. Waar schootschip gemaakt moet worden. Waar de muren hersteld moeten worden. Waar de vijanden weggejaagd moeten worden.
Als je denkt. Als je hebt kinderen. Kleinkinderen. Zoveel mensen die de Heer Jezus niet kennen. Of van farewell hebben gezegd. O Heer. Red ze.
Breng ze terug bij u. En dan gaan ze aan het werk. In vertrouwen.
In geloof. Maar als ze dan. Dan moet je dat maar lezen. Dat hele boek Nehemia. De vijanden. Die zitten niet stil.
Ze bouwen. En met de ene hand zijn ze aan het bouwen. En aan de andere kant hebben ze hun wapens andere hand. Om zich te verdedigen. Maar de Heer God zegent hen. De God van de hemel. Hij zal ons nu slagen.
En dan staat er in Nehemia 6 vers 15. Nehemia 6 vers 15. Vers 15. Daar staat er. De muur.
Werd op de 25ste van de maand. Elul voltooid. Na 52 dagen. Moet je eens voorstellen. 3 tot 4 maanden. Had Nehemia gebeden.
En in 52 dagen. Minder dan 2 maanden. Wordt de muur hersteld. En dan zie je hoe belangrijk het gebed is. Lieve mensen. Laten we dat nooit vergeten.
De Heer is op zoek naar bidders. Die hij in kan schakelen. Om de muren. Van onze gemeente. Van jullie gemeente.
Van gezinnen van levens. Te repareren. Te herstellen. Dan weet u het raak mezelf.
Ik denk aan mensen die ik ken. Die heel dicht bij me staan. Die afgedwaald zijn van de Heer Jezus. Die zoiets hebben. Voor mij hoeft het niet meer. Misschien dat dat herkenbaar is.
En er is een gebed in mijn hart. O Heere. Spreek tot hen. Openbaar u zelf aan hen. En breng ze terug bij u. Ik zie kerken voor me.
Waar de dwalen hier binnengekomen is. Waar boodschappen verkondigd worden. Die haak staan op de boodschap van de Bijbel. Waar mensen in verwarring worden gebracht. Waar mensen weggetrokken worden.
Van de Heer Jezus. O Heere God. Ontferm u zich. Geef dat er in die gemeentes een hemia's opstand.
Ontferm u zich. En dan moet ik denken. Ik zie hier. Zijn avondmaal mogen gaan vieren.
O, maar komen we daar anders uit. Dan bij het kruis van de Heer Jezus. O, zie op hem. Verwachter van hem. Die zijn leven gegeven heeft.
Zijn bloed gestort heeft. O, wat een liefde van hem. En wat een voorrecht. Dat we zijn dood mogen gedenken.
En het mogen doen totdat hij komt. Maar ik mis mensen. Zoveel mensen.
Misschien wel uit jullie midden. Die hier niet zijn vanmorgen. Of mensen die buiten zijn. Die er geen behoefte aan hebben. O, Heere Red. U komt toe.
Alla lof. Alla eer. Alla aanbidding. O, Heere gebruik me als een hemia. Gebreze is aan jouw naam. Amen. Je moet het harder.
vulgoot. Oké.icken laks. Belgen. Ik empty het engel. Ik heb nu een Usloot. Ik heb nu een politie manor。 Ik heb nu een arm meens schatteld. Ik heb nu een arm meens cons primord. Ik heb nu een arm meens die margele find.
Ik heb nu een arm meens die bargele find.