Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen broeders en zusters van de reddingsark in Baren.! Goedemorgen.
Bijzonder fijn om vanmorgen ook in uw midden te zijn.! Ik ben net terug uit Israël en ik heb ongelooflijk veel gezien en ook veel gelezen.
En ook mijn voorbereiding op deze dienst vanmorgen is uiteraard gericht op het Joodse volk. Onze oude broer.
Waarin wij zijn geënt op de stam van Israël. Dat betekent dat we dus niet ons meer moeten voordoen als dat we zijn.
Maar dat we geënt zijn op Israël. Ongelooflijke dingen gezien, ik ga het u niet allemaal vertellen. Want ik weet zeker dat er velen van u daar ook geweest zijn.
Maar het allerbelangrijkste is dat we dat woord van God hebben. Eén klein incidentje wil ik u niet onthouden toen ik op het tempelplein liep. Voor het eerst, na 35 jaar evangelist te zijn, is het bijzonder dat je nu voor het eerst ook in Israël bent geweest.
Omdat je het met eigen ogen mocht beleven en mocht zien. Toen ik op het tempelplein liep, toen zag ik de Joden werkelijk met hun hele hebben en houden bieden om de Messias.
Lange draden, hoeden op. En helemaal geconcentreerd op dat ene. De Messias.
Van alle kanten, onze zuster zei het zojuist, je kan wel eens benauwd worden. Van alle kanten bedreigd. Syrië, de Hezbollah in Libanon, de Hamas in het zuiden.
En niet vergeten de grote Satan, Iran. Een stukje hebben we nog meegemaakt van de aanslagen.
Het enige wat ik gezien heb, was even buiten Jeruzalem. Dat er zes van de nieuwste straaljagers van Israël in V-vorm overvlogen. Dat is eigenlijk alles wat er geweest is.
Toen we contact hadden met thuis met de kinderen, toen bleek dat grote koppen die de telegraaf zeiden, dat heel Israël plat lag. Daar hebben wij niets van gezien, want we stonden allemaal rechtop. Maar op dat tempelplein kwam ik in contact met een twintigjarige jongeman.
Hoed op, van die dingen hier naast hem. Die gebedsdingen. Ook helemaal gefoukst op de Torah. En toen vroeg hij aan mij waar ik vandaan kwam.
Het was heel bijzonder dat ik aangesproken werd. Want de meesten waren alleen nog maar gefoukst op de Talmud. En ik zei dat ik uit Nederland kwam.
En wat ik in Israël kwam doen. Ik zeg, ook jullie God aanbidden. Dat is ook onze God. En voorzichtig zei ik erachteraan.
En de Heer Jezus. Dat gaf hij geen antwoord op. Wat ik ontdekte, broeders en zusters hier. Er is inderdaad een bedekking op Israël.
Tot dat. Tot dat. En dat komt. En waar hebben we zitten wij? Een geweldig woord. Want het staat er allemaal in.
Door hun val zitten wij hier. Door hun val zingen wij die schitterende liederen. Door hun val mogen wij geloven.
In de Jood. Jezus Christus. En dat hele boek is Joods. Van Genes is 1 tot openbaring 22. En dat boek vertelt ons.
Dat u en ik gered kunnen worden. Niet uit onszelf. Maar door hem. Die gekomen is. Die de weg ging.
Langs de Via de la Rosa. Naar de Heuvel Goguta. Ik kan nog zeggen. We hebben met de groep het heiligavondmaal gevierd.
Bij het open graf. Bijzonder. Jad. Jad. Hoe zeg ik het ook alweer? Ja. Ik ben even de naam kwijt.
Daar zijn we geweest. De holocaust. We gaan lezen. We gaan lezen vanmorgen uit EZGL. Het 37ste hoofdstuk.
Ik lees met u uit het 37ste hoofdstuk van EZGL.
De vers 1 tot en met vers 14. En terwijl EZGL dit mocht opschrijven.
Was het een jongen van ik denk 25 jaar. En hij leefde op dat moment in Babel. Aan de rivier de Kedar. En hij krijgt van God visioenen te zien.
Mag ik het zo zeggen vanmorgen. God neemt EZGL mee over de tijd heen. En laat hem zien wat er staat te gebeuren met dit volk.
Ik lees vanaf vers 1. De hand van de heren kwam op mij. En de heren voerden mij in een geest naar buiten. En zetten mij neer in een dal dat was vol bedre.
Hij deed me daar aan alle kanten omheen lopen. En zie, ze lagen in grote menigte door het dal verspreid. En zie, wat waren ze dor.
En hij zei de tot mij, mensenkind kunnen deze beenderen herleven. En ik zei de heren, u weet het. Toen zei de heren, profiteer over deze beenderen.
En ik zeg tot hen, gij dorre beenderen, hoort het woord des heren. Zo spreekt de heren, heren, tot deze beenderen. Zie, ik breng geest in u en gij zult herleven.
Ik zal spieren op u leggen en vlees op u doen komen. U met een huid overtrekken en geest in u brengen, zodat u herleeft.
En u zult weten dat ik de heren ben. En ik nu profiteerde zoals mij bevolen was. En zodra ik profiteerde, ontstond er een geruis.
En zie, een beweging. En de beenderen voegden zich aan een, zoals ze bij elkander hoorden. Ik zag toe en zie, er kwamen spieren op en vlees.
En er trok een huid overheen. Maar geest was er nog niet in hen. Daarop zeide hij tot mij, profiteer tot de geest. Profiteer, mensenkind, en zeg tot de geest.
Zo zegt de heren, heren. Kom van de vier windstreken, o geest. En blaas in deze gedoden, zodat zij herleven. Toen profiteerde ik zoals hij mij bevolen had.
En de geest kwam in hen en zij herleefden. En ze gingen op hun voeten staan, een geweldig groot leger. Voortzijde hij tot mij, mensenkind. Deze beenderen zijn het gehele huis Israels.
Zie ze zeggen, onze beenderen zijn verdort. En onze hoop is vervlogen. Het is met ons gedaan. Daarom profiteer en zeg tot hen.
Zo zegt de heren, heren. Zie, ik open uw graven en zal u uit uw graven doen opkomen, o mijn volk. Ik zal u brengen naar het land Israels. En gij zult weten dat ik de heren ben.
Wanneer ik uw graven open en u uit uw graven doen opkomen, o mijn volk. Ik zal mijn geest in u geven, zodat u herleeft.
En ik zal u doen wonen in uw land. En gij zult weten dat ik de heren net heb gesproken en gedaan heb.
Luidt het woord van de heren. Ik lees met u ook nog enkele versen uit het Matthäus Evangelie. U weet, de reden van de Heer Jezus kunnen we dus vinden op drie plaatsen in de Evangelie.
Matthäus 24 is het meest omvangrijke. Dan kunt u het nog vinden in Lukas 21 en ook in Marcus 13. Ik wil met u nog lezen een enkele versen uit de reden van de Heer Jezus met zijn discipelen over de laatste dingen.
En wel van hoofdstuk 24 vanaf het 32e vers. Matthäus 24 vanaf het 32e vers tot en met vers 36.
En daar zegt de Heer Jezus tot zijn discipelen. Leer dan van de vijgenboom deze les. Wanneer zijn hout reeds week wordt en de bladeren doet uitspruiten, weet u daaraan dat de zomer nabij is.
Zo moet ook u, wanneer u dit alles ziet, weten dat het nabij is voor de deur. Voorwaar ik zeg u. Dit geslag zal geen zins voorbij gaan voordat dit is geschiet.
De hemel en de aarde zullen voorbij gaan, maar mijn woorden zullen geen zins voorbij gaan. Maar van die dag en van die uren weet niemand. Ook de engelen der hemelen niet.
Ook de zoon niet. Maar de vader alleen. En dan lees ik u nog enkele versen uit de Romeinenbrief van Paulus de Grote Heidenapostel.
In de hoofdstukken 11. Hoofdstuk 11 de versen 25 en 26. Romeinenhoofdstuk 11.
Vanaf het 25e vers. Want broeders en zusters. Omdat u niet eigenwijs zou zijn, wil ik u niet onkundig laten van dit geheimenis.
Een gedeelijke verharding is over Israël gekomen totdat de volheid der heiden er binnen gaat. En al dus zal grans Israël behouden worden.
Gelijk geschreven staat. De verlosser zal uit Sion komen. En dan komt het. Hij, God zelf, zal de goddeloosheden van Jacob afwenden.
Weg doen. Tot zover onze schriftlezingen. Zalig bent u als u dat woord van God hoort en ook in uw hart bewaart.
Het is alweer een tijd geleden dat wijle dokter Soetendorp, de bekende Joodse rabbijn, die in zijn boek Het Wezen van het Jodendom heeft geschreven met de titel Een Wereld van Optimisme.
Het volgende. Het Jodendom zegt, deze rabbijn is een optimistische godsdienst. En volgens hem zit een Jood niet gauw bij de pakken neer.
Maar vaak ziet de Jood wel weer een uitleg uit de problemen. Zo begint ook het volkslied van Israël. Hatikwa.
Wat eigenlijk betekent hoop. Broeders en zusters, gemeente Israël is het volk van God. En daarom is het een volk van hoop.
Van verwachting. Maar ook horen we in onze tekst in vers 11, de profeet zeggen tot God, onze hoop is vervlogen.
Die hoop. Het lijkt hier eigenlijk op een voltooid verleden tijd. Hoe is het eigenlijk zo ver gekomen met Israël? Dan duiken we even in de geschiedenis.
Want wat is dat belangrijk? In 722 voor Christus. Zeg maar zo'n ruim 2700 jaar geleden komen de Assyriërs en gaan de tien stammen in de verstrooiing om niet terug te keren.
De woorden uit Deuteronomium, de waarschuwende woorden uit hoofdstuk 28, waar Mozes het volk voorhoudt over de zegen en de vloek, gaan hier in vervulling.
Het volk heeft zelf gekozen voor de vloek. En ze zijn niet bij dat woord van God gebleven.
En zie hier de uitkomst. Geen hoop. Geen toekomst. Weg uit het land wat de Heere God hun had gegeven.
Zo ging het ook met het tweestammenrijk in het jaar 507 de negentig voor Christus. Zeg maar 125 jaar later gaan de twee stammen in ballingschap.
Waar naartoe? Naar Babel. Het rijk van de Babyloniërs. Abram kwam vanuit Ur der Galdeeën en ging via Babel naar beneden toe.
Naar het beloofde land. En zoveel eeuwen later gaan zijn nakomeningen, het tweestammenrijk, naar Babel toe. Wat neemt Nebukadnezar mee?
De Joodse elite. De intelligentia. De jonge mensen. Die had hij nodig. Op transport. Naar dat grote, indrukwekkende rijk van de Babyloniërs.
In Daniel vinden we in de droom Babel als het gouden hoofd. Dan komen ze na 70 jaar, want dat is ook in de profeten neergelegd.
Zoals de Heer en God het had beloofd in Jeremia in hoofdstuk A29 vers 10. Terug in het land. En in de stad Jeruzalem. Die na de 70 jaren een grote puinhoop was.
Het land en de stad werden weer opgebouwd. Esra en Nehemia, daar kunt u genoeg over lezen. Tot het jaar 70 na Christus.
Dan komen de Romeinse legioenen. Twee legioenen. Onder leiding van Titus. En ze verwoesten in het jaar 70 Jeruzalem. Dat heeft de Heer Jezus ook gezegd.
We hebben het gelezen in Matthäus 24. De tempel verbrandt. Onvoorstelbaar veel doden. Flavius Eusefius heeft zelf erover geschreven.
Dat er meer dan een miljoen Joden aan het kruis werden geslingerd. De Heer Jezus vertelt erover. Zei ik al in Matthäus 24.
In Marcus 13. En in Lukas 21. Maar dat Joodse volk komt in 1948 terug. En ik zie heel wat grijze kopjes vanmorgen hier.
Ik hoor er ook al bij. Die het hebben bewust hebben meegemaakt. Dan na 1878 jaar komt dit volk terug.
Nee, het beloofte land. Verdreven uit hun land heeft de Heer en God ze dus weer teruggebracht.
Zoals belooft. Het is en blijft mijn broeder en zuster een ongelofelijk wonder. Hoe God zijn belofte ja en amen maakt.
Eens belooft. Ik meen in Genesis 12 aan Abraham. In u en in uw nageslacht zal ik het ganse aardrijk zegenen.
Als je de moeite neemt om de historie te volgen van dit volk aan de hand van de God van Israël. Dan zien we zo duidelijk het grote wonder van God.
Er is geen volk ter wereld dat zoveel heeft geleden. En zo vaak met uitroeiing is bedreigd. Als dit volk.
Getekend door lijden. Een lijden dat profetisch gezien. Ondanks het zogenaamde vredesroep van onze tijd. Zelfs nog tot een gruwelijke climax moet komen.
De profeten vertellen ons daar uitvoerig over. En wat is het belangrijk als we dit willen volgen dat je je Bijbel leest. Als het over Israël gaat.
Ook vandaag. Dan gaat het over Israël. Als het over de gemeente gaat. Gaat het over de gemeente. Dit volk. Is met miljoenen vermoord.
Vergast. Verstrooid. En toch gebleven. Met een eigen identiteit. Met hun eigen Hebrauwse taal.
Precies zoals de profeten hadden voorzegd. Hun bestaan is gegrond op de belofte van God. Ondanks de dreiging van de Hamas. Van de Hezbollah.
Die zich verschuilt onder het publiek. Onder de mensen. Iran. Het is genoemd. En Syrië. En in de laatste dagen.
Spreekt de Bijbel. De Bijbel nog. Over de bedreiging. En ook over de overwinning. Over de Gogh. En de Magog. Onze zuster die net de liederen inleidde.
Had het al over Erdogan. Turkije. En Poetin. Die elkaar uitstekend kunnen vinden. En dan de volkeren van de opgang der zon.
Zou dat China kunnen zijn? De volkeren uit het hoge noorden. Het verre oosten. Ze doen maar. Zou ik bijna zeggen.
Israël is het teken van hoop. En dwars door het lijden en de gaskamers heen leven ze. Ik heb het gezien.
Springlevend. Wat is dan hun geheim? Wat maakt dit volk tot een wonder? Wel, broeders en zusters. We weten uit de Bijbel hoe God zich aan dit volk heeft verbonden.
Zijn volk. Uitverkoren. Apart gezet. Gods oogappel. Dichterbij kan het niet. In 1, 2 Samuel 7 vers 23.
Daar zegt David het zo. Wie is gelijk aan uw volk? Gods volk. Gods oogappel. In het Nieuwe Testament. Onze oudste broeder.
Gemeente. De edele olijf. Waarop wij zijn geënt. Laten we samen. Nog eens in vogelvlucht. Door haar geschiedenis gaan.
Daar wordt een man geroepen. Uit een land dat wij nu vandaag kennen als Irak. Uit een cultuur die hoog ontwikkeld was.
Uit een familie die ondanks de hoge ontwikkelingen meerdere goden vereerde. U weet wie ik bedoel. Abraham. En zo heeft God tot Abraham gesproken.
2000 jaar voor Christus. Hier begint de geschiedenis van Israël. En die prachtige woorden. U kent het allemaal. Ga uit uw land. Ga uit uw maagschap.
Ga uit uw vaders huis. Via een reisbiddel? Wel nee. Hij. Die grote God. Wijst de weg. Ik zal u wijzen naar het land dat ik u zal geven.
Ik zal u tot een groot volk maken. Dat wordt tegen een man gezegd. Waarvan de vrouw geen kinderen kan krijgen. Ik zal u zegenen.
En met u. Zijn alle geslachten op aarde gezegend. Wat een geweldige belofte. En we zien nog hoe Isaac werd geboren.
Uit twee oude mensen. Als je het vandaag vertelt. En zeker in de wetenschap. Dan zullen ze al heel gauw hun vinger naar het voorhoofd doen. Abraham.
Sarai. Jacob. De twaalf zonen. Er ontstaat na vele eeuwen een volk. Dat in ballingschap terecht komt in Egypte.
Na 400 jaar gaat God. Via zijn knecht Mozes. door de woestijn. naar het beloofde land.
Ik heb iets van die woestijn gezien. Veertig jaar door een woestijn. Met meer dan twee miljoen mensen. En vee. En kindertjes. Mozes.
Mozes de knecht van God zingt een opmerkelijk lied aan het einde van zijn aardse leven. De man is 120 jaar oud.
Zeg maar jong. En zijn kracht is dezelfde. Mozes zingt in Deuteronomium 32, vers 8 en 9. Het zal het middelpunt zijn van het wereldgebeuren.
Het hart van Gods verlossingsplan. Voor wie? Voor deze moeggestreden wereld. En zo openbaart God zich op een gegeven moment aan Israël.
In Christus wil God de aan Abram gedane belofte in Israël gestal te geven. Dit Israël. Dit volk.
Dat in de Bijbel wordt vergeleken met een wijnstok. Met een olijf. Maar ook met een vijgenboom. En als God gaat zoeken naar de vruchten aan die vijgenboom, vindt hij niets anders dan loof.
Ik bedoel, als de Heer Jezus drie jaar optreedt in Israël, vindt hij niets, geen vruchten aan de vijgenboom, aan Israël. Het is een volk dat hem dient met de lippen.
Niet met het hart. Ook een les voor u en mij. En nadat de Heer Jezus, zoals gezegd, drie jaar heeft opgetreden in Israël, zegt God, ik heb gezocht naar vruchten en vond ze niet.
De vijgenboom Israël wordt omgehakt. Tijdelijk, zegt Paulus in de brief aan de Romeinen. In de hoofdstukken 9, 10 en 11.
En dan komt het heil naar de heidenwereld, naar de niet-Joodse wereld toe. God gaat vervullen. Zijn tweede belofte aan Abraham gegeven.
Namelijk, met u zullen alle geslachten van de aardbodem gezegend zijn. Dat gaan we zien op het kruis van Gogota.
De gemeente. De kerk ontstaat. En Israël? Een twistappel voor deze wereld. En toch? Gods zegen.
Gemeente, we zien nu overeenkomstig de provincie van God dat de Joden opnieuw vanaf het jaar 70 naar Christus worden verstrooid. Onder de volkeren.
En zodra de kerk zich wereldwijd gaat zettelen, door die keizer in de derde eeuw, begint zijn godshandelen met Israël als afgedaan te beschouwen.
Daar krijgen we het begin van de vervangingstheologie. Davids psalmen, Mozes lied, al de beloften die de profeten mochten doorgeven, werden niet meer gehoord of gezien.
Het is afgedaan met Israël. Nee, de kerk was nu voortaan het Israël. Het geestelijke Israël. En de beloften in de Bijbel waren natuurlijk nu voor de kerk.
En de vloek voor Israël. Maar in de loop van de eeuwen zijn er telkens mensen geweest die daar duidelijk stelling in namen, daarvan afweken.
Na de reformatie van 1618, 1619, waren het de oudvaders die in de Bijbel ontdekten dat God nog wel een plan had met Israël.
En in de 19e eeuw, ik noem zo wat namen, want er zijn er meerdere geweest, waren het de mensen als Isaac da Costa, een Jood.
Abraham Cappadoce, een Portugeze Jood. Dominee Jan de Lief, u kent hem vast wel. Nelson Darby, de stichter van de broeders.
Groen van Prins Teren. Charles Haddon Spursion, de prins der predikers. Broeder Johan de Heer, met zijn blad het zoeklicht.
En hij waagde het toen al op te nemen tegen de vele grote kerkelijke leiders van zijn tijd. En hij wees terecht op het herstel van Israël, ver voor de wereldoorlog 2.
En zie, 1948 is een feit. God haalt dit volk thuis. Gods land, Gods volk.
Voor velen mocht Johan de Heer de ogen openen, voor het profetisch woord. Zodat de Bijbel weer werd gelezen. Zoals het er staat met die prachtige, simpele uitspraak van deze evangelist de Heer.
Die veel mensen tot een zegen is geweest. Door de mensen te wijzen wat er geschreven staat. Want Gods plannen zijn voor zijn gemeente.
Totdat de tijden der heidenen zijn vervuld. Dan krijgt Israël de taak terug voor deze wereld.
God komt tot zijn doel. En hij zal heel deze wereld in zijn machtig plan betrekken. Door Israël. De profeet Ezekiel, hebben we gelezen.
Wordt ook wel genoemd de profeet van de Fisioenen. Op jonge leeftijd, in mijn 17 jaar, werd hij als gevangene meegenomen naar Babel.
En daar riep God deze jonge man tot zijn ambt. 25 jaar lang heeft hij de boodschap mogen brengen aan de Joodse ballingen. In Babel.
Hij woonde in het noorden van Babel. Wat Ezekiel de mensen in Babel vertelde, was zo to the point.
En het was dan ook Gods geest. Die via de profeet, met betrekking tot het volk van Israël, de telelens richtte naar de toekomst.
Wat ziet Ezekiel dan? Een opmerkelijk visioen. Mijn broeder en zuster. Het heeft eigenlijk iets mysterieus.
Een dal van dorredoodsbeenderen. Ik weet nog goed dat uit mijn tijd bij de Omroep, ik als hele jonge man filmbeelden zag van een concentratiekamp in Duitsland, waar generaal Eisenhower de bevolking, die daar vlakbij woonde, naar voren haalde.
Haal ze maar op, laat ze maar zien. En dan zie je de beelden van Duitsers die naar dat concentratiekamp worden gebracht. En vergeef me de uitdrukking, daar lagen de dorredoodsbeenderen huizenhoog.
En werden met Amerikaanse buldozen in grote kuilen geschoven. Het dal van dorredoodsbeenderen.
Wat ziet Ezekiel? Dat ziet Ezekiel. Ezekiel. Joden over alle tijden heen, over de hele wereld. Zien we het verband met die dorredoodsbeenderen, de vijgenboom, waar de Heer Jezus van vertelde.
En nu die dorredoodsbeenderen. Ezekiel ziet ze dus visionair in het dal verspreid liggen vanaf het jaar 70 naar Christus over heel de aarde.
Tussen alle volken. Wat waren ze door? Ook Hitler hielp nog een handje mee. Holocaust.
U weet wat Holocaust betekent? Wie het weet mag het zeggen. Holocaust betekent totale verbranding. Het is het Griekse woord totale verbranding, totale vernietiging.
Zes miljoen. Yad Shachin geweest in Israël. Anderhalf miljoen kinderen.
Er is een lichtje te zien, zo klein. Dat reflecteert op anderhalf miljoen lichtjes. En dat symboliseert anderhalf miljoen Joodse kinderen.
En dan de vraag van God. Aan de profeet. Ezekiel. Mensenkind. Kunnen deze beenderen herleven?
En dan gaat er iets gebeuren. En terwijl Ezekiel mag profiteren, wordt er een geruis gehoord. Een beweging zichtbaar. De beenderen voegen zich aanheen.
Zoals ze bij elkaar hoorden. Er ervormt een skelet. Dat uiteindelijk, nam het vlees te zijn bedekt, op de benen gaat staan.
Dan komt de geest in. En daar is het wachten op. God brengt straks zijn geest in zijn volk. De Heer Jezus vertelt het verhaal van de verdurde vijgenboom.
Maar hij zegt ons allen. Let op de vijgenboom Israël. Wanneer zijn hout week wordt. En er aanzet tot leven zichtbaar wordt. En de bladeren doet uitspruiten.
Weet u. En dan plaatst de Heer Jezus ons naar het einde van de geschiedenis. Zijn toekomst. Dan zie je dat de zomer nabij is.
Israël zal ontwaken. Gods geest komt er straks in. De apostel Paulus komt er nog op terug. In zijn brief van de Romeinen.
De hoofdstukken 9, 10 en 11. En we zien hoe de beloften van Abram zichtbaar worden ten aanzien van Israël. God laat de draad van zijn verbond nooit los.
Zijn beloften zijn en blijven. Ja en amen. Ezekiel mag het zien in het visioen dat het volk Israël tot leven komt.
En in de toekomst zal dat gaan gebeuren. God heeft het beloofd. De vijgenboom. Er komt vlees.
Er komen spieren op deze dor doodsbeenderen. Palestijnen of geen Palestijnen. Islam of geen islam. Het leven zal erin gebracht worden.
Door de God van Israël. Die nog slaapt, nog sluimert. Zijn geest voor Israël. De heilige geest. Dat zal de grootste zege worden.
Voor deze moe gestreden wereld. Zo vertelt de Heer Jezus het ook in zijn reden over de laatste dingen. Voordat dit alles zal geschieden.
Zal het evangelie worden verkondigd aan alle volkeren. Kent u het nog? Matthäus 28 gaat dan heen. Dat wordt ook toch nog tegen ons gezegd.
Gaat dan heen. Maakt al de volken tot mijn discipelen. En ik denk dat dat bijna is volbracht. Met onze huidige communicatiemiddelen.
Zijn de einden van deze wereld praktisch bereikt. Tot slot, mijn broeder en zuster. In 1948, als ik het zo mag zeggen, is er een zandloper omgekeerd.
De zomer is daarbij. De wederkomst van Christus. En zijn komst. Zijn koninkrijk. En Israël? Johannes de Heer die schreef, er is in de wereld een jodenprobleem.
En tegelijk met het ontstaan van dit volk in het leven geroepen. Een probleem waarvan de achtergrond is de redding van de wereld. Vooral zichtbaar.
In onze tijd. Israël. Zal hoe langer hoe meer het wereldvraagstuk worden. Want Gods woord leert ons dat juist het jodenprobleem straks het criterium zal blijken te zijn.
Van de grote eindstrijd. Die aanstaande is. En dat wordt in de Bijbel één keer genoemd. Openbaring 16. Vers 16.
Arma Gerdon. Israël. Israël. Israël.
Gods klok. Tik de minuten van de eindtijd weg. Hoe wist Johan de Heer dit zo ver vooruit? Ver voor de Tweede Wereldoorlog Hij geloofde de provincie Hij geloofde de God van Israël Hij mocht het doorgeven Let op Israël En dat is de taak van de gemeente Die ook vandaag alsmaar kleiner wordt Omdat God nog steeds is verbonden Aan zijn belofte Aangaande Israël Dit volk is het brandpunt van het wereldgebeuren geworden En we kunnen in ieder geval zeggen Dat de Nederlands hervormde synode In 1949 De Israël Zondag heeft geïntroduceerd En schuld heeft beleden Over de vervangingstheologie
Al straks hoe spoedig ook Bij de wederkomst van de Heer Jezus Op de Olijfberg Ik ben er geweest Mocht het zien Zij hem zullen zien In wie ze hebben gestoken En Paulus zegt zo treffend Dan Hoort u het?
Zal gans Israël worden behouden Hij zal de goddeloosheden van Jacob wegdoen Wie? Wij? Nee, God Het is bijna zover Het is genadentijd Aan alle kanten zien we deze wereld vastlopen In hun eigen val Zou het nog wachten zijn Op een grote leider De antichrist die komt Luister wat de Bijbel zegt God heeft beloofd Voor Israël En voor zijn gemeente En daarom Is het u en mijn taak Om te bieden Voor de vrede Over Jeruzalem De stad Waar heel veel natieën Zich zullen aan vertillen De stad Ook waar straks de schrijd zal op losbranden
Stad Waar straks uiteindelijk de troon van Davids zoon De heiland de wereld Centraal zal staan En niet De Al-Aqsa moskee!
Wel Dat is diegene Die de vader En de zoon Logent Nog even tot slot Paulus zegt het duidelijk In Romeinen 11 Wat we hebben gelezen De versen 25 en 26 Want Zusters broeders Omdat u niet eigenwijs zou zijn Wil ik u niet Onkundig laten Van dit geheimenis Een gedeeltelijke verhouding is over Jeruzal gekomen Tot Dat De volheid De heilanden Binnengaat Mag ik het zo zeggen Totdat het getal Bij God Vol is Vers 26 En al dus zal Gans Israël worden behouden Gelijk geschreven staat De verlosser Zal uit Sion komen En dat vind ik zo bijzonder Hij zal de goddeloosheden Van Jacob Weg doen Onze taak is
Dan ook Dat Israël het zal weten Dat God zijn zoon En tot hier En tot Christus heeft gemaakt Hij de gekruisigde Hier in Jezus Onze heiland Die opstond uit de dood Want bij dat open graf Hebben we het avondmaal Gevierd vorige week Hij leeft De komende koning Die koning zal worden Over deze wereld Waar dan eindelijk Recht En gerechtigheid Zullen Zegenvieren We kijken er naar uit En ik eindig Met het laatste vers Uit openbaring 22 Kom Heer Jezus Kom Haastig Halleluja Maranatha Amen Amen Gott Amen Amen Amen Amen Amen Amen
Amen Amen Amen Amen Amen Amen Amen Amen Amen Amen Amen Amen Amen Amen Amen Amen Amen Amen Amen