Jeremia - De roeping

Spreker

Harm Kramer

Date
Oct. 13, 2019
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen, boeders en zusters.! Als eerste te lezen is Jeremia 1 vers 4 tot 10.

En dat gaan we dus ook doen. En ik ga daarna nog een gedeelte uit het Oude Testament en een gedeelte uit het Nieuwe Testament met jullie lezen. Zodat we goed beslagend ten eis komen.

We gaan het bij Jeremia 1 vers 4 tot 10 vooral hebben over vers 5. Weet u dat vast. Het woord des Heren nu kwam tot mij.

Eer ik u vormde in de moederschoot heb ik u gekend. En eer gij voortkwamt uit de baarmoeder heb ik u geheiligd.

Tot een profeet voor de volkeren heb ik u gesteld. Toch ik zeide, ach heren heren, zie ik kan niet spreken, want ik ben jong.

De heren echter zeiden tot mij, zeg niet, ik ben jong, want tot een ieder tot wie ik u zend, zult gij gaan.

En alles wat ik u gebied, zult gij spreken. Vrees niet voor hen, want ik ben met u om u te bevrijden, luidt het woord des Heren.

Toen strekte de Heren zijn hand uit en roerde mijn mond aan. En de Heren zeiden tot mij, zie, ik leg mijn woorden in uw mond.

Merk op, ik stel u heden over de volken en de koninkrijken om uit te rukken en af te breken, om te verdelgen en te verwoesten, om te bouwen en te planten.

Ik moest bij die eerste zinnen gelijk denken aan Psalm 139. Dus daarvan wil ik ook een stukje lezen.

We beginnen bij vers 13. Psalm 139, vers 13. Want gij hebt mijn nieren gevormd, Mij in de schoot van mijn moeder geweven.

Ik loof u, omdat ik gans wonderbaar ben toebereid. Wonderbaar zijn uw werken, mijn ziel weet dat zeer wel.

Mijn gebeente was voor u niet verholen, toen ik in het verborgene gemaakt werd, gewrocht in de diepten van het aardrijk. Uw ogen zagen mijn vormeloos begin, in uw boek waren zij alle opgeschreven.

De dagen die geformeerd zouden worden, toen nog geen daarvan bestond. Hoe kostelijk zijn mij uw gedachten, o God.

Hoe overweldigend is haar getal. Wilde ik ze tellen, ze zijn talrijker dan het zand. Als ik ontwaak, dan ben ik nog bij u.

En dan slaat ze drie versen uit Paulus' brief aan de Romeinen. Hoofdstuk 8. Ik begin te lezen bij vers 28.

Romeinen 8, vanaf vers 28. Wij weten nu dat God alle dingen doet medewerken ten goede voor hen die God lief hebben, die volgens zijn voornemen geroepenen zijn.

Want die hij tevoren gekend heeft, heeft hij ook tevoren bestemd tot gelijkvormigheid aan het beeld zijn zoons. Opdat hij de eerstgeborene zou zijn onder vele broederen.

En die hij tevoren bestemd heeft, deze heeft hij ook geroepen. En die hij geroepen heeft, deze heeft hij ook gerechtvaardigd. En die hij gerechtvaardig heeft, deze heeft hij ook verheerlijkt.

We schrijven 626 voor Christus. En nu weet ik wat er in sommige van uw hoofden gebeurt. Ja, daar komt een klein nauw ennetje opzetten.

Dan zeg ik, als je een schijn van kans wil maken om te begrijpen wat in dit Bijbelboek bedoeld wordt, moet je je heel even verdiepen in de situatie in het Midden-Oosten van die tijd.

Jeremia bevindt zich met de datum waarop hij geroepen wordt, op een scharnierpunt in de tijd. Een omslagpunt van enorme proporties.

Pakweg 200 jaar waren de Assyriërs de onbetwiste heersers in het hele gebied. Ongeveer 100 jaar daarvoor hadden ze het Noordrijk, het tienstammenrijk, tien van de twaalf stammen van het volk van God, weggevoerd in ballingschap.

Twee stammen, Juda en Benjamin, bleven achter. Maar er komt nu verandering in de situatie. Het Rijk van Babel onder Nebukadnezar rukt op tegen Assyrië.

En ook Egypte ruikt zijn kans om de macht over te nemen. Vanuit het noorden komen de Babyloniërs.

Vanuit het zuiden de Egyptenaren. En welk landje ligt er precies midden tussenin? Israël, Juda.

En juist op deze strategische plek, dit cruciale moment, wordt Jeremia geroepen. God doet niks per ongeluk.

God is niet afwezig in de grote gebeurtenissen van het leven. Zoals sommige mensen wel eens zeggen. God wist het al lang. God is erbij.

Jeremia is de zoon van een priester. Hilkiah. En als priesterszoon is die ongetwijfeld zelf ook klaargestoomd om priester te worden. En als je Jeremia zo leest, merk je dat hij vaak citeert uit de priesterboeken.

Uit de Torah, de vijf boeken van Mozes. En dan vooral het vijfde boek Deuteronomie. Hij woont in Anatot. Dit is Judea.

Dus het gebied van Juda. En een stukje is nog het gebied van Benjamin. En als we even inzoomen. Dan zien we Jeruzalem.

En schuin rechts daarboven, Anatot. Het is drie à vier kilometer ten noordoosten van Jeruzalem. En net over de grens tussen het land van Juda en het land van Benjamin.

De betekenis van de naam, Jeremia, is nog niet zo eenvoudig te achterhalen. Ja aan het eind.

Dat verwijst naar God. Denk maar aan Yahweh. En het eerste gedeelte, dat heeft iets van werpen. Opwerpen. Verhogen.

Oprichten. Dus je zou kunnen zeggen dat zijn naam betekent, de Heer richt op. Of de Heere bevestigt. Of de Heere zal verhogen.

In het vervolg van de preek zullen we nog wat meer persoonlijke eigenschappen van Jeremia de revue laten passeren. Maar voor eerst is dit wel genoeg. Laten we maar gauw naar dit fantastische, heerlijke vers gaan.

Ik ben hier echt helemaal op los gegaan. Jeremia 1 vers 5. In vers 4 tot en met 10, zoals ik jullie net voorlas, zien we hoe God Jeremia roept.

En er is iets bijzonders aan de hand met die tekst. Want overal waar Jeremia vertelt over zijn eigen roeping, daar is het proza. Dus gewoon een verhaal.

En overal waar God zelf wordt geciteerd, dus waar God zelf aan het woord is, is het poëzie. En wat voor poëzie. Het vijfde vers waar ik nu uitgebreid bij stil zal staan, is een prachtig gedicht.

Niet alleen qua inhoud, maar ook qua vorm. Ik lees het vers even nadrukkelijk als de drie regels van een gedicht. Eer ik u vormde in de moederschoot heb ik u gekend.

En eer gij voortkwaamt uit de baarmoeder heb ik u geheiligd. Tot een profeet voor de volkeren heb ik u gesteld.

Ik wou dat er een manier was om jullie allemaal beter te laten zien hoe geweldig mooi en complex dit gedicht is.

Daar zou ik voor naar het Hebreeuws moeten gaan, dat doe ik jullie niet aan. Maar ik kan bijvoorbeeld vertellen dat de eerste woorden van de eerste zinnen hetzelfde zijn.

Dat de twee verschillende woorden voor moederschoot en baarmoeder unieke klinkenrijm bevatten.

En dat de drie voltoorde deelwoorden op het einde van elke zin op twee manieren rijmen. Maar dat zegt jullie waarschijnlijk nog niet zoveel.

We zien met jullie wel nemen in deze drie zinnen twee bewegingen. Eén door de tijd. In de eerste zin is Jeremia nog niet geboren, zelfs nog niet verwekt.

Eer voordat ik je vormde in de moederschoot, dat staat er. En in de tweede zin is het voordat hij het levenslicht zag, voordat hij geboren was.

En in de derde zin is het nu. Nu wordt hij geroepen. De tweede beweging is van binnen naar buiten.

Van intiem naar openbaar. Van in de moederschoot, naar voortkomen uit de baarmoeder, naar opgroeien en gesteld worden tot een profeet.

Zien jullie hoe prachtig dit vers in elkaar steekt? Dit is geen menselijke gedachte.

We mogen hier met eerbied gesproken in het hoofd van God kijken. We mogen iets van Gods raad zien. God die boven, buiten de tijd staat.

De almachtige, eeuwige God, die hier ontstellend dicht bij een van zijn kinderen komt. Om hem toe te rusten.

Op te beuren. Klaar te maken voor het zware werk dat hem te wachten staat. Veel theologen redeneren andersom. Die zeggen, ja, dat zijn dichtregels, dus je moet het niet allemaal te letterlijk nemen wat hier staat.

Ik zie in dit magnifieke woordenspel God zelf die spreekt. De mond van de meester.

Als we daar eens in detail naar gaan kijken. We gaan even terug naar het eerste zinnetje. Er staat, eer ik u vormde in de moederschoot, heb ik u gekend.

Dat woord vormde, dat komen we op heel veel plekken in de Bijbel tegen. Dat is hetzelfde woord in het Hebraaus als in Genesis 2, vers 7.

Toen formeerde de Heere God, vormde, dat is een ouderwets woord, vervormde, de mens van stof uit de aardbodem en blies de levensadem in zijn neus.

Alzo werd de mens tot een levend wezen. Het woord komen we ook verderop in Jeremia tegen, als onderdeel van het woord voor pottenbakker.

God maakt ons uit klei. God is de meester pottenbakker. We zongen er net nog van. En wij zijn zijn meesterwerk. Het werk van zijn handen.

Over God als pottenbakker in een later gepreek van deze serie nog veel meer. Even tussendoor, hier zien we hoe dwaas en hoogmoedig we zijn als we zeggen dat we kinderen maken.

Het is geen chemisch, biologisch proces dat ons het leven geeft. God zelf schept, vormt, formeert elke mens in de moederschoot.

En dat staat hier en in die prachtige versen van Psalm 139 die ik jullie voorlas. Een onuitsprekelijk wonder voltrekt zich in elke zwangere vrouw.

Bij God ligt ons oorsprong. Wij weten ons van eeuwigheid tot eeuwigheid geborgen bij God.

De moederschoot zal dan ook de meest intieme, veiligste plek op aarde moeten zijn. Ik weet dat het heden ten dagen helaas dat niet meer altijd is.

Verder. Voordat God ons maakte, kende hij ons al. Heb ik u gekend. We zingen het, we zingen het straks ook.

Nog voordat u bestond, nog voordat je bestond, kende hij je naam. En dat is waar. Maar dat is nog niet het hele verhaal. Want kennen in het Oude Testament is zoveel meer dan weten wie iemand is.

Het geeft een intieme relatie aan. De almachtige, soevereine, eeuwige God verbindt zich hier van eeuwigheid tot eeuwigheid aan Jeremia.

God toont zich in dit woord trouw. God toont hier persoonlijke toevijding aan die relatie. En weer is dit, als je er even over nadenkt, op zijn zacht gezegd verbijsterend.

God kent jou. En dan hebben we het over kennen op die manier. In die vertrouwelijke omgang.

Op die intieme basis. Op de momenten en de plaatsen in je leven waar je erop aankomt. Dat is feitelijk de kern van ons geloof.

God kent ons. Wij kennen God. En hoe hebben we God leren kennen? Door degene die Emmanuel, God met ons, genoemd wordt.

Jezus Christus. De Gezaalvde. Onze Redder. Er zit ook een slimmerik nu in deze zaal.

Die zegt, ja maar Harm, eigenlijk gaat dit toch over de uitverkiezing. Ja. Voordat je ook maar bestond, had God je al op het oog.

We lazen in de Romeinenbrief. Want die hij, dat is God, tevoren gekend heeft. Zelfde woord, gekend. En die hij tevoren bestemd heeft, deze heeft hij ook geroepen.

En die hij geroepen heeft, deze heeft hij ook gerechtvaardigd. En die hij gerechtvaardigd heeft, deze heeft hij ook verheerlijkt. Gekend, gerechtvaardig, geroepen.

Bijna hetzelfde rijtje als in onze tekst. En we zien hier inderdaad iets van de verkiezing door God. God heeft Jeremia uitgekozen. Uitverkoren speciaal voor deze taak.

En daarin staat hij niet alleen. Paulus zegt in zijn brief aan de gelaten, bijvoorbeeld, gelaten 1 vers 15. Maar toen het hem, die mij van de schoot mijner moeder aan, afgezonderd, en door zijn genade geroepen heeft, behaagd had, zijn zoon in mij te openbaren.

Omdat ik hem onder de heiden verkondigen zou, ben ik geen ogenblik te raden gegaan met vlees en bloed. En wat er verder volgt. Maar het gaat er mij voor om dat Paulus zich van de moederschoot aan, uitverkoren, afgezonderd, geroepen wist.

Wonderlijk zijn Gods werken. Nou, veel mensen hebben moeite met dit idee. De gedachte dat God, voordat de wereld ook maar geschapen was, al besloten heeft wie er behouden wordt en wie er verloren gaan.

En vooral in de traditionele kerken zijn er mensen die hier diep onder gebukt gaan. Die twijfelen of ze wel uitverkoren of behouden zijn. Nou dacht ik, voordat ik een andere preek hield, ergens voor een evangelische gemeente, die nameloos zal blijven, dat dat in evangelische kringen niet zo was.

Dat wij ervan overtuigd zijn, dat wij, die preek ging over kinderen van God zijn, dat wij kinderen van God zijn. Ja toch?

Toch blijkt, ook in evangelisch Nederland, nog wel wat van die twijfel, ja, kan ik dat zomaar zeggen?

Is dat wel zo? Het is ook wel heel veel om te zeggen. Ja, gezegd wordt. Dus ik zal voor het geval er iemand is, die daar nog enigszins mee strijdt, een paar woorden tot troost en opbouw zeggen.

Lijkt me sowieso goed. Ik besef dat ik dat niet in een paar minuten hier even oplos. Veruit het leeuwendeel van de teksten over de uitverkiezing zijn positief geformuleerd.

Zo ook hier. Ze gaan over wie behouden wordt, niet over wie verloren gaat. Ze gaan erover dat God al voor de tijd begon jou op het oog had.

Jou heeft gekend en heeft uitgekozen tot een speciaal doel en voor een speciale missie. Een oude broeder ouderling op Urk zei tegen me, dat je twijfelt, dat je je zorgen maakt, of je wel behouden bent, is een duidelijk teken dat God al met je bezig was en je allang verkoren heeft.

En dominee Poort, dat is een hervormde dominee, die schreef in een mooi boek over discipleschap. Als jij je vandaag bekeert, zie je morgen dat God gisteren al met je bezig was.

Dat is mooi, hè? Als jij je vandaag bekeert, zie je morgen dat God gisteren al met je bezig was. En hier ligt volgens mij de oplossing.

God staat buiten, boven de tijd. En die weet allang wat jij verder gaat doen in je leven. Of je gaat bekeren. En op het moment dat hij je verkoos, voordat de wereld begonnen was, wist God al dat jij je leven in de handen van Jezus Christus ging leggen.

Wonderlijk, hè? We hebben een wonderbare God. Ik zet even door, want er staat veel meer in de tekst.

Jeremia 1, vers 5. Er staat vervolgens dat God ons, voordat we geboren waren, heeft geheiligd. Nou hoef ik jullie hopelijk niet te vertellen wat geheiligd zijn betekent.

Afgezonderd, hoor ik, heel zachtjes. Dus apart gezet. In positieve zin ben je dan anders dan de anderen. Nou, waar was Jeremia voor apart gezet?

Hij zou tot een profeet voor de volkeren worden gesteld. Nou, profeet, dat kennen we ook. Iemand die Gods woorden spreekt. Daarover wil ik straks nog wel wat zeggen.

Maar er staat hier dus niet, daar moet je even goed opletten, dat Jeremia profeet werd voor Juda of Benjamin. Dat staat voor de volken. En overal waar je in het Oude Testament deze uitdrukking hoort, moet je even de oren spitsen.

De volken betekent alle volken behalve Israël. De volken van toen rondom Israël, maar ook de volken van alle plaatsen en alle tijden op deze aarde.

Dus ook voor ons. De boodschap die God pakweg twee en een half duizend jaar geleden in het hart en op de lippen van Jeremia heeft gelegd, heeft ons nu en hier wat te zeggen.

Sterker nog, is aan ons gericht. Is ook voor ons bestemd. Nou wordt het echt spannend.

Ik ga hier volledig buiten alle boekjes. Want volgens mij, als je kijkt naar deze tekst, zie je hoe de drie-enige God werkt.

en als je dan vooral kijkt naar die laatste drie woorden van elke zin, die op zo'n bijzondere manier ruimden, weet je nog?

Dat is niet voor de grap hoor. God doet niks voor de grap. Dat is echt belangrijk. Die drie voltooi de deelwoorden, gekend, geheiligd en gesteld, die laten zien hoe de drie personen binnen het ene wezen van de almachtige God functioneren.

Wie kende jou al voordat je bestond? Wie heeft je, als je Jezus als redder en heiland hebt leren kennen, voordat de tijd begon, uitverkoor?

Wie anders heeft jou op die manier gekend dan God de Vader? Wie is je heiland? Wie heeft het heil voor jou bewerkt?

Wie heiligt ons uit deze wereld voor zijn koninkrijk? We zijn geheiligd, apart gezet in Jezus Christus. Amen? En wie stuurt ons erop uit?

Om van de wonderen te vertellen die de Heer in ons leven gedaan heeft. Wie maakt van ons allen evangelisten, profeten of profetessen.

We zijn gezonden door de Heilige Geest. Dus, samengevat, gekend, de Vader verkiest, geheiligd, de Zoon verlost, en gesteld, de Geest zendt uit.

Dus deze tekst gaat niet alleen over een profeet die ontzettend lang geleden ver van ons bed ergens Gods woorden hoorde.

Het gaat door de genade bewerkt door Jezus Christus over jou. Als je je leven in de hand van Jezus hebt gelegd, heeft God de Vader je uitverkoren voordat de tijd begon.

God heeft jou geheiligd, apart gezet in Jezus Christus. Jij bent heilig.

En door de Heilige Geest mag je jezelf zelf zien als iemand door wie God wil spreken. Jij mag profiteren. Nou, we zijn, wat is het?

twintig minuten verder ofzo en we hebben nog maar één tekst gehaald. Snel door. Vers 6. Toch, ik zeide ach, heren, heren, zie, ik kan niet spreken, want ik ben jong.

De reactie die Jeremia op zoveel liefde van de Heer heeft, is nogal ontluisterend. Beetje teleurstellend ook wel. Hij heeft een excuus. hij ziet erbij al hangen, dit gaat geen leuke boodschap worden die hij moet brengen.

Hier moet hij onderuit zien te komen. Hij was waarschijnlijk ongeveer twintig jaar. Er staan verschillende woorden voor jong in verschillende vertalingen.

Kind, knaap, jongen, jongeman. Sommige mensen denken dat hij zelfs nog jonger was van twintig, twaalf of dertien. Ook weer anderen zeggen zestien.

Hoe dan ook, veel te jong voor zoveel verantwoordelijkheid. Dus ze zien hem aankomen. Joh, hij wordt niet serieus genomen. Hij kan nog niet spreken.

Hij heeft nog geen levenservaring. In het oude middeloosten telde hij zo jong nog niet mee. Dat is wel vaker gebruikt in de Bijbel.

Denk maar aan Mozes met de brandende braamstruik, die ook al zei dat hij niet kon spreken. En Jezaja die zei dat hij een man was onrein van lippen. Op zich lijkt het een valide tegenwerping, maar eigenlijk ondergraaft Jeremia zijn eigen smoesje met de manier waarop hij God aanspreekt.

Heren, heren. In het Hebreeuws, ja, sorry, kom ik weer, staan er twee namen van God en die kennen jullie allemaal. Adonai, Yahweh.

Adonai betekent letterlijk Heer en dat betekent God is de baas. God is almachtig, God is soeverein, dus ja, er is niemand boven hem.

En Yahweh is de belangrijkste godsnaam en dat betekent zoiets als ik ben wie ik ben. In een Engelse vertaling die erop nasloeg staat het mooi sovereign lord, soevereine heer.

En dan heer met allemaal hoofdletters. Nou, wat houdt dat in? Als Jeremiah God hier zo aanspreekt, met een dubbele naam, spreekt dat van dubbele eerbied.

Hij ziet God als de heren der heren, de koning der koningen. En als God dan zo'n soevereine heer is, dan heeft dat nietige mensje Jeremiah daar eigenlijk niks over te zeggen.

En dat blijkt uit de volgende tekst. De heren echter zeiden tot mij, zeg niet, ik ben jong, want tot een ieder tot wie ik u zendt, zult gij gaan, en alles wat ik u gebied, zult gij spreken.

Met andere woorden, je doet het maar gewoon. Beetje koud hè, zoals het hier staat. Te meer daar uit het vervolg zal blijken dat er niemand in Juda, werkelijk niemand in Juda zit te wachten op de boodschap van Jeremiah, of eigenlijk beter gezegd de boodschap van God, die Jeremiah moet vertellen.

Sterker nog, zijn eigen plaatsgenoten, familieleden en vrienden willen niet luisteren, en sommigen staan hem zelfs naar het leven. God heeft makkelijk praten.

Maar prijs de Heer, de tekst houdt hier niet op. Vrees niet voor hen, want ik ben met u, om u te bevrijden, luidt het woord des heren. Ik ga nog één keer iets zeggen over het Hebraus van deze tekst, daarna houd ik erover op.

Luidt het woord des heren begint met een werkwoord dat fluisteren betekent. Dus het is een openbaring onder intimi. Het is of God hier zegt Sst, ik ga je een geheim verklappen.

Je hoeft niet bang te zijn, want ik ben met je, om u te bevrijden. God is onzichtbaar op de achtergrond, maar wel degelijk aanwezig bij alles wat er gebeurt met zijn kinderen.

Dit is tot troost voor Jeremia, maar ook voor ons. Wat er ook in ons leven gebeurt. Hoe moeilijk het pad ook wordt dat we moeten gaan, God is erbij.

Om ons te helpen, te bevrijden, te leiden. God laat zijn kinderen nooit in de steek. Hij zorgt liefdevol voor hen.

En God voegt hierna de daad bij het woord en raakt Jeremia's mond aan. En dan spreekt God een heel belangrijk zinnetje, het is weer een gedicht. Zie, ik leg mijn woorden in uw mond.

En dat is de kortste en duidelijkste definitie van profetie die ik ken. God legt zijn woorden in de mond van een mensenkind.

Met de uitdaging komt ook de aangording met de heilige geest. God dichtbij. God in je hart. Schiet al op.

Het laatste vers, vers 10. Dat is een samenvatting van de hele boodschap die Jeremia te brengen heeft. Er wordt uitgerukt, afgebroken, verdeligd en verwoest.

En gelukkig ook nog wat opgebouwd en geplant. Jeremia had het waarschijnlijk veel fijner gevonden om te spreken over bouwen en planten dan over afbreken, verdelgen enzovoort.

Maar toch al gauw 90% van zijn prediking is van de meer destructieve soort. God gaat door zijn dienstknecht Nebukadnezar jaren zijn dienstknecht Nebukadnezar Judah wegvoeren in ballingschap.

Daar moet Jeremia tegen wil en dank van profiteren. Hij wordt de stereotype onheils profeet. Hij is de enige profeet die een werkwoord op zijn naam heeft staan.

Jeremieren. Volgens de dikke vandalen jammeren, weeklagen, lamenteren. Ik moest in het kader van mijn opleiding heel Jeremia achter elkaar lezen.

En geloof me, daar word je niet vrolijk van. Wat heeft die man allemaal niet moeten verduren? En ik vind het zo opvallend, echt niemand staat hem daarin bij, behalve de heer.

Niemand. Van mensen om hem heen, echt niemand. Baruch hebben we nog, die schrijft de woorden op die wij hier lezen, maar voor de rest echt niemand. En ja, er zijn toch stukken in Jeremia die spreken van wederopbouw, gelukkig wel, planten en opbouwen en zo.

Maar in het geheel van het boek zie je Jeremia als een soort leidende knecht. Als een man van smarten.

Jezaja, even daarvoor, spreekt op vele plaatsen in het naar hem genoemde boek van de leidende knecht des heren.

En wij geloven dat hij daarmee profiteert van onze eiland Jezus Christus, die voor ons geleven heeft en gestorven is. Bij Jeremia is het anders. Hij spreekt niet zoveel en niet alleen van hem, maar hij leeft als een voorafschaduwing, een type van Christus.

Een leidende knecht die door alles heen de wil van zijn vader doet. Tot het bittere eind, maar prijst de Heer ook tot in de eeuwige heerlijkheid.

Weet je nog dat moment in je leven dat God je riep? Je hoorde waarschijnlijk niet letterlijk een stem, maar het werd je wel ontegenzeggelijk duidelijk wat er van je verwacht werd.

Je liet je dopen, je was vol van vuur voor God, je sprak tegen iedereen of ze het wel of niet wilden horen over wat Jezus in jouw leven had gedaan.

Maar zo in de loop van de tijd merkte je dat je door je omgeving gezien werd als een rare kwiebes, als een beetje een oude zeur die nooit met de echt leuke dingen meedeed, die alles vergeestelijkte en die het eigenlijk altijd negatief inzag.

Je begon je roeping als een last te ervaren. Maar toen dacht je terug aan hoe God je als eerste had benaderd.

Voordat jij ook nog maar van hem gehoord had, was hij al met je bezig. Ja, zelfs nog voordat je geboren was, vertelt hij in zijn woord, had hij jou al op het oog.

Had hij jou al uitgekozen. hij heeft jou zo lief dat hij zijn enige zoon voor jou gegeven heeft.

En als je opnieuw hoort dat Jezus voor jou heeft overgehaald, schaam je voor je eigen moeite en twijfels.

En wijd je je opnieuw aan de eeuwige, de almachtige, de enig ware God. Amen.