Lucas 9 - De verheerlijking op de berg

Date
Sept. 22, 2019
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Heerlijk om deze liederen met elkaar te zingen.! Lukas hoofdstuk 9 en we lezen van af vers 28 tot 36.

Het is goed om te zien dat de meeste mensen hun Bijbel bij zich hebben.

Ik kom ook wel in gemeenten waar dat niet meer zo is. Dat is heel goed. Lukas 9 vers 28. Daar lezen we het gebeurde ongeveer acht dagen na deze woorden dat hij, dat is de Heer Jezus, Petrus en Johannes en Jacobus meenam en de berg opklom om te bidden.

En het gebeurde terwijl hij bad dat de aanblik van zijn gezicht veranderd werd en zijn kleding blinkend wit werd. En zie, twee mannen spraken met hem, het waren Mozes en Elia.

Zij verschenen in heerlijkheid en spraken over zijn heengaan dat hij zou volbrengen in Jeruzalem. Petrus en zij die bij hem waren, waren bevangen door slaap.

Toen ze wakker geworden waren, zagen ze zijn heerlijkheid en de twee mannen die bij hem stonden. Het gebeurde toen ze bij hem vandaan zouden gaan dat Petrus tegen Jezus zei, Meester, het is goed dat wij hier zijn, laten we drie tenten maken.

Voor u één, voor Mozes één en voor Elia één. Hij wist echter niet wat hij zei. En terwijl hij dit zei, kwam er een wolk en die overschaduwde hen.

En ze werden bevreesd toen ze de welk ingingen. En er kwam een stem uit de wolk die zei, dit is mijn geliefde zoon, luister naar hem.

En toen de stem geklonken had, bevond Jezus zich daar alleen. En ze zwegen en vertelden in die dagen niemand iets van wat ze gezien hadden.

Tot zover de lezing van het woord van de Heer. De gemeente van ons Heer Jezus Christus, we willen vanmorgen stilstaan bij dit hele gedeelte.

Met als thema, dat staat er in mijn Bijbel ook bezig, boven de verheerlijking op de berg. En het begint met de woorden, het gebeurde ongeveer acht dagen hierna.

Als je Matthäus leest, dan wordt er gesproken over zes dagen. Het is maar net hoe je rekent. Het is denk ik in werkelijkheid ook zes dagen, maar je kan de avond en de ochtend ook meerekenen.

Dan kom je op acht dagen. En het gebeurde daarna, acht dagen daarna. Dan moeten we eigenlijk naar vers 27 kijken. Vers 27 zegt de Heer Jezus.

Ik zeg u in waarheid, er zijn sommigen van hen die hier staan, die de dood niet zullen proeven, voordat zij het koninkrijk van God gezien hebben. En dat gebeurt hier.

Na die week. Dan krijgen ze een glimp te zien van het koninkrijk van God. En dat zijn Petrus, Jacobus en Johannes. De Heer Jezus neemt hen mee de berg op om te bidden.

En dat is bijzonder, dat lees je vaker van de Heer Jezus. Dat hij de berg op klimt om te bidden. Hij gaat niet bidden waar hij is, waar hij thuis is, waar ze aanwezig zijn. Maar hij gaat speciaal de berg op. Hij doet er moeite voor.

Hij zoekt de stilte op. En dat is ook voor ons zo belangrijk. Als we bidden, als we de Heer zoeken, om de stilte op te zoeken. Om tot hem te naderen. In de bergreden spreekt de Heer Jezus dat hij zegt, ga in de binnenkamer.

Als u gaat bidden. Hier, hij neemt Petrus, Jacobus en Johannes. En dat is vaker dat die drie apart genomen worden door hem. Dat hij ze meeneemt en de berg op klimt om te gaan bidden.

Welke berg het precies is, dat is niet helemaal duidelijk. Hier wordt gesproken over de berg. In Matthäus en in Marcus, waar je deze geschiedenis ook leest.

Daar wordt gesproken over een berg. Was het de Hermon? Was het de Tabor? Was het de Olijfberg? Dat is ook niet erg belangrijk. Maar wel is het de plaats, daar de berg, waar de Heer zich openbaart.

Zoals die ooit zich openbaarden op de Sinaï, aan het volk en aan Moos. En dat is een heel erg bijzonder gedeelte, vind ik hier. Dit, deze verse, deze gebeurtenis hier op de berg.

Je zou kunnen zeggen, twee werelden ontmoeten elkaar. Maar de zichtbare wereld die we zien om ons heen, maar ook de onzichtbare wereld die wij normaal niet zien, die komen hier samen.

In dit gedeelte. De Heer Jezus die heeft kort daarvoor, dat leest u in vers 21. Voor het eerst aangekondigd dat hij gaat lijden.

Hij is onderweg naar het moment dat hij gekruisigd zal worden. En dan hier komt deze, dit gebeuren.

Hier die verheerlijking op de berg. En die is er onder meer voor bedoeld om de Heer Jezus daarop voor te bereiden. Dat hij bemoedigd zal worden, dat hij gesterkt zal worden op die weg richting het kruis.

Het is ook niet zo dat dat onverwacht plaatsgevonden heeft, de kruising van de Heer Jezus. Nee, 1 Petrus 1 vers 20 zegt, dat is al van voor de grondlegging van de wereld, is dat vastgesteld door God, dat dat zou gebeuren.

En een andere reden van dit gebeuren hier, van deze verheerlijking op de berg, is om de discipelen ervan te overtuigen. Overtuigen opnieuw en nogmaals, dat de Heer Jezus de Zoon van God is en dat er meer is dan de wereld die ze zien, dat er ook een onzichtbare wereld, een onzichtbare werkelijkheid is.

En die toekomstige wereld, die andere wereld, die tegelijk bestaat met deze wereld, die is er nu ook al. En je zou kunnen zeggen, de Heer Jezus staat eigenlijk in beide werelden.

Hij was hier op aarde en tegelijk was hij ook verbonden met de hemel. En als we dan lezen, verder lezen in vers 29, dan staat er het gebeurde terwijl hij bad.

Hij gaat een berg op om te bidden en terwijl hij bad. En die drie discipelen, Peter, Jacobus en Johannes, die zijn daarbij. En dan gaat er iets heel bijzonders gebeuren.

Dan leest hij in vers 29, terwijl hij bad, veranderde aanblik van zijn gezichten. Discipelen die zullen misschien naar hem gekeken hebben, we weten het niet, maar waarschijnlijk wel, omdat hier zo staat.

Zijn gezicht verandert en zijn kleding wordt wit zoals sneeuw. Het moet voor hen iets buitengewoon bijzonders geweest zijn.

Voor die drie discipelen, dat hebben ze nog nooit gezien. Zijn aangezicht werd anders. En dat is niet vreemd als je de Bijbel kent om dat te lezen, omdat je dat vaker tegenkomt.

Ik zal een paar versen noemen. In Matthäus hoofdstuk 13, vers 43, daar staat dat de rechtvaardigen, als ze in het koninkrijk van hun vader gekomen zullen zijn, zullen stralen als de zon.

En wat een troost is dat. Voor alle geliefden van ons die al ons voor zijn gegaan, van wie je mag weten, ze zijn bij hem, ze zijn bij de vader. Hun aangezicht zal stralen als de zon.

In Daniel 12, vers 3, daar staat, Wat een geweldig vooruitzicht mogen we hebben, lieve mensen, als we de Heer Jezus mogen kennen.

En hij noemt ons dan de verstandigen of de rechtvaardigen die velen bij de Heer Jezus gebracht hebben, zullen stralen als de glans van het hemelgewelf.

In openbaring 1, vers 16, daar wordt over de Heer Jezus gezegd, Zijn aangezicht was zoals de zon schijnt in haar kracht.

En daar zag Johannes dat toen hij zich aan hem openbaarde. En hier Petrus, Jacobus en Johannes die zien dat zijn aanblik, zijn aangezicht veranderd werd.

En er staat nog iets achteraan, zijn kleding werd blinkend wit. We weten niet wat voor kleding de Heer Jezus aan had, maar toen, hij daar was, boven op de berg.

En dan zie je dat de Heer zijn zegen geeft. De Heer Jezus was aan het bidden en toen gebeurde dat. En ook als wij bidden, dan wil de Heer werken en zijn zegen geven. Zijn kleding werd blinkend wit.

Ook daarover lees je op andere plaatsen in de Bijbel. Je leest in Lukas 24, dat de engelen die dan bij het graf zijn als de Heer Jezus opgestaan, dan lees je dat ze blinkende gewaden dragen.

En in openbaring 3, vers 4 en 5, daar staat over de rechtvaardigen, ze zullen met mij wandelen in witte kleding.

Dus als je je afvraagt van wat voor kleding, hoe zal dat eruit zien? Later, ze zullen wandelen in witte kleding, een teken van heiligheid, van reinheid, van gerechtigheid.

In vers 5, wie overwint, zal bekleed worden met witte klederen. Ook in het Oude Testament lees je erover, in Daniel 7, vers 9, daar staat, ik keek toe, totdat de tronen werden geplaatst en de oude van dagen zich neerzet.

Er wordt over de Heerde gezegd, zijn gewaard was wit als sneeuw. En het haar van zijn hoofd als zuivere wol. En iets van die heerlijkheid, die heerlijkheid die de Heer Jezus, die ook zichtbaar zal zijn aan hem, als hij terug zal komen in de heerlijkheid, die dag die we verwachten met groot verlangen.

Maar iets van die heerlijkheid wordt hier zichtbaar op de berg van de verheerlijking. Je zou kunnen zeggen, de discipelen kregen hier al een voorproefje te zien van hoe het straks zal zijn.

En wat een voorrecht, dat zij daarbij mochten zijn. En later, en dat willen we straks nog lezen, Petrus, die schrijft daar later in zijn brieven, schrijft hij daar ook nog over.

De Heer Jezus, ik weet ze net al op, die had zijn lijden aangekondigd in vers 21, vers 22 van hoofdstuk 9 van de Lukas, van Lukas 9.

Hij sprak hen streng toe en beval dat zij het tegen niemand zouden zeggen. Hij zei, de zoon des mensen moet veel lijden en verworpen worden door de oudsten en de overpriesters en de schriftgeleerden.

Hij moet gedood worden en op de derde dag worden opgewekt. En nu hier, want voor de discipelen moet dat wat geweest zijn, om dat te horen.

Ze krijgen ook de strenge opdracht om er nog niet over te praten. Maar hier, dat die gebeurtenis, daar op die berg, wordt dat in feite ook bevestigd naar de discipelen toe.

En door wie wordt dat gedaan? Dat is ook iets heel bijzonders. Dat kunnen we ons ook niet voorstellen. Er wordt wel eens gezegd, ja, mensen die gestorven zijn, mensen die naar de hemel gegaan zijn, er is nog nooit iemand teruggekomen.

Dat wordt wel eens gezegd. Maar hier, Mozes en Elia zijn daarboven op de berg. En van Elia kun je nog zeggen, die is nooit gestorven. Die is een wagen met vuur en gepaarden naar de hemel gegaan.

En Mozes is wel gestorven op de berg. Maar ze zijn daar. Mozes en Elia, daar op de berg van de verheerlijking.

En het is ook zo bijzonder, er wordt verder niet uitgelegd, maar er wordt niet verteld dat ze het zijn. Kennelijk weten de discipelen, hé, dat zijn Mozes en Elia.

Er was iets aan hen, ze wisten het gewoon. En dat is ook een bijzondere gedachte. Ik geloof dat het ook zo is, en er zijn wel aanwijzingen voor in de Bijbel, onder andere dit, dat onze geliefden die ons zijn voorgegaan, die ons zijn ontvallen, die overleden zijn, die bij de Heer zijn, dat we die weer terug zullen zien.

En dat we ze zullen herkennen. De relatie zal anders zijn, maar dat we ze zullen herkennen. Mijn vader is bijvoorbeeld, toen was hij nog maar vijftig, overleden bij een auto-ongeluk.

Dan had hij even een hartelief. Maar soms kan ik wel eens uitzien naar dat moment om hem weer te zien, om hem te ontmoeten. Dat mag ook voor uw geliefde gelden, als u weet, hij is bij de Heer.

En ik zie Mieke knikken, en ik mag je naam wel even noemen, we hebben zoveel contact gehad over Hugo. En wat een troost kan dat zijn, wat een bemoediging. Als je dat mag weten. Hier zijn Mozes en Elia daar boven op de berg.

Mensen, gelovigen, die al honderden jaren niet meer op de aarde geweest zijn. En kennelijk is dat mogelijk, dat ze daar zomaar op die berg van de verheerlijking zijn.

Tijd heeft kennelijk geen invloed op die andere wereld. En als je doordenkt naar het moment dat de Heer Jezus zijn wederkomst, dat hij terug zal komen, dan zal hij komen met zijn Heilige.

En in feite heb je hier daar een vooruitblik van. Dat hier Mozes en Elia al zijn. En zoals Mozes en Elia terug konden komen, dat hij berg konden zijn. Zo zal de Heer ook eenmaal komen met zijn Heilige.

Als een klein voorproefje van wat er straks gaat komen, wat er straks gaat gebeuren. En dan kun je je afvragen, en misschien vraagt u zich dat ook af.

Waarom nou Mozes en waarom Elia? Waarom geen anderen? Waarom bijvoorbeeld niet Abraham? Of waarom niet Noah?

Of waarom niet Jezaja? Staat er in die bij. Er staat wel over Elia, daar lezen we in Malachi, Malachi 4 vers 5.

Daar staat ik, zend tot u de profeet Elia voordat de dag van de Heer komt. Die grote en ontzagwekkende dag. Zou het zo kunnen zijn? Dat Mozes hier is op die berg van de verheerlijking als een vertegenwoordiger van de wet.

Hij heeft de wet ontvangen van de Heer daar, op de berg Sine. En dat Elia hier is als vertegenwoordiger van de profeten.

Je moet denken aan Mozes. Mozes, het was al vele honderden jaren daarvoor. Hij heeft de offerdienst daar gezien.

Hij heeft gezien dat het offerlam gebracht werd. Dat het paaslam geslacht werd. Dat het paaslam, het bloed, op de deurposten gesmeerd werd.

Zodat het volk gered, behouden werd. Dat het bloed redding bracht. Dat heeft hij gezien. Ik denk dat het zo is. Dat Mozes in die andere wereld, daar in de hemel, bij de Heer.

Dat het hem duidelijk geworden is. Dat hij dat gezien heeft. Dat dat helder voor hem is. Dat het paasoffer bij de Exodus.

Heenwees naar het offer dat de Heer Jezus zou gaan brengen. Dat het daar op het kruis van Golgotha. Als een voorafschaduwing van de Exodus.

Die de Heer Jezus daar zou gaan volbrengen. Buiten Jeruzalem. Hij zou ontdekt hebben. Dat van voor de grondlegging van de wereld.

Dat al door God het zo bepaald was. Dat de Heer Jezus zou komen. De Messia zou komen. Om zijn offer te brengen op dat ieder. Ook u. Ook jij.

Die zijn vertrouwen stelt op dat bloed van de Heer Jezus. Het bloed dat ook vanmorgen hier in ons midden. Als het ware een neerder. Op het bloed van Jezus Christus. Dat reinigt van alle zonden.

Dat hij dat. Diep tot hem zal doorgedrongen zijn. Het belang daarvan. En dan Elia. Ook Elia die bracht dat offer.

Daar op de berg. De Karmel. En misschien was dit wel diezelfde berg. Wie zal het zeggen. En het volk was afgeweken. De baalpriesters hadden het voor het zeggen.

De baalpriesters die maakten een altaar. Elia maakte een altaar. En de God die de ware God is. Toonde zijn kracht en zijn aalmacht. En zijn waarheid. En dat was de Heer God.

De God van Elia. Die vuur liet neerkomen van de hemel. En zo bracht. Als het ware. Elia. Of zo bracht. Zo bracht.

Ja Elia. Het volk weer terug. Bij God. En hij zal dat in die onzichtbare wereld. In de hemel.

Zal dat gezien hebben. En beseft hebben. Dat offer daar op de berg. Karmel. Dat wees al vooruit. Naar het offer dat de Heer Jezus zou brengen.

Om zijn volk te redden. We lezen verder in vers 31. Mozes en Elia. En daar staat. Zij verschenen in heerlijkheid. Zij verschenen in heerlijkheid.

Niet alleen de Heer Jezus. Werd daar omstraald omvangen door de heerlijkheid van de hemel. De heerlijkheid van God. Maar ook Mozes en Elia. Zij verschenen in heerlijkheid.

En spraken over zijn heengaan. Dat hij volbrengen zou. In Jeruzalem. Dan wordt het woord doxa gebruikt. En het woord doxa. Dat betekent lichtglans.

Licht schijnsel. Het is de heerlijkheid. Het is Gods heerlijkheid. Die daar. Daar boven op de berg is.

En ook Mozes en Elia verschijnen in die heerlijkheid vandaan. En waar komt die lichtglans? Waar komt die heerlijkheid vandaan? Bij de Heer zelf. Bij de Vader zelf. Uit de hemel. Daar zijn Mozes en Elia vandaan gekomen.

En die hebben als het ware die heerlijkheid zo meegebracht. Daar naar boven op de berg. En je zou kunnen zeggen. Hemel en aarde raken elkaar. Daar op die top van de berg.

En Mozes en Elia zijn dan met een speciaal doel. Vers 31. Ze spraken over zijn heengaan. Dat woord heengaan.

Dat is Exodus. De uitocht die hij zou volbrengen. Zijn heengaan in Jeruzalem. En in vers 51 wordt het zijn opneming genoemd.

Vers 51. Het geschiedde toen de dagen van zijn opneming vervuld werden. Dat hij zijn aangezicht naar Jeruzalem keerde. Zijn exodus.

Zijn uitgang. Hij zou ook uitgaan. Hij heeft geleden buiten de legerplaats. Buiten Jeruzalem. In zijn opneming. Hij is teruggegaan. Met de hemelvaart.

Naar de hemel. Het is ook wel mooi om op die woorden te letten. Want als de Heer Jezus naar deze aarde komt. Dan wordt dat zijn intocht genoemd.

Zijn ingang. Dat lees je in handelingen 13. Vers 24. En als hij terug gaat naar de hemel. Dan wordt het zijn exodus. Zijn uitgang genoemd. En daar zit weer die verwijzing in naar het volk Israël.

De exodus. De uittocht uit het land Egypte. En de intocht in het land Kanaan. Kanaan ook als een beeld van de hemelse heerlijkheid.

Hebreeën 12. Hebreeën 12 zegt. Jezus de leidsman en volleinder van het geloof. Die om de vreugde. Die hem in het vooruitzicht was gesteld.

Het kruis heeft verdragen. De schande verwacht. En nu zit hij aan de rechterhand van de troon van God. Ik denk dat dat daarboven op die berg gebeurd is. Dat Mozes en Elia met hem gesproken hebben.

Over de heerlijkheid. De vreugde die hem wacht. En dat hij daarom ook die weg kon gaan. De weg van lijden en sterven. En dat hij daarheen kon zien. Hij heeft het kruis verdragen.

En de schande verwacht. Om de vreugde die hem in het vooruitzicht werd gesteld. Dat gaf hem kracht. Dat gaf hem genade. Gods kracht. Gods genade. En dan vers 32.

Dat is toch wat. Je kunt het je ook bijna niet voorstellen. En dan gebeurt er zoiets bijzonders. Daar op die berg. En soms denk ik wel eens. Ik had er wel bij willen zijn. Nu niet. Toch?

Zou je mee willen maken. En dan zijn ze daar. Vers 32. Peter en zij die bij hem waren. Dus Peter en Jacobus en Johannes. Dan zijn Mozes en Elijah daar.

In de heerlijkheid. En Jezus in de heerlijkheid. En dan worden ze moe. Dan worden ze bevangen door slapen. En dan vallen ze in slaap. Je kunt het niet voorstellen. Maar.

Misschien hebt hij dat ook wel eens ervaren. Ik heb dat wel eens ervaren. Dan ben je aan het bidden. En soms dan lig je al in bed. En dan kun je niet slapen. En dan denk je. Dan ga ik bidden. En terwijl je aan het bidden bent.

Dan val je in slaap. Dat komt toch wel eens voor. Er wordt hier ook niet gezegd dat het verkeerd is. Dat lees je wel. Wij. Als ze in de Hof van Gethsemane zijn.

Want het is wel een probleempje voor de discipelen. Die vallen wel vaker in slaap. Als er iets heel bijzonders met de heer Jezus gebeurt. Ook dan vallen ze in slaap. Hier. Bevangen. Worden ze bevangen door slaap.

En er staat iets achter. Gelukkig. Ze worden weer wakker. Toen ze wakker geworden waren. En er staat in de grondtekst. Toen ze klaar wakker werden. En de Heer zal ze zelf wakker gemaakt hebben.

Heilige Geest zal ze wakker gemaakt hebben. Toen ze klaar wakker waren. Zagen ze de heerlijkheid. Zagen ze zijn heerlijkheid. De heerlijkheid van de Heer Jezus.

En de twee mannen die bij hem waren. Die heerlijkheid. Waarin ook wij straks mogen delen lieve mensen.

Daar zijn het de Heer Jezus en Mozes en Elia. Maar als we de Heer Jezus mogen kennen als onze heiland en verlosser. Oh dan komt het moment dat we zullen delen ook.

Dat dat eenmaal ook bij ons zal gebeuren. Dat wij. Net als Mozes en Elia. Zullen delen in zijn heerlijkheid. Colossense 3 zegt dat. Colossense 4 vers 3.

Wanneer Christus geopenbaard zal worden. Die ons leven is. Zult u ook met hem geopenbaard worden. In die heerlijkheid.

Wat een toekomst. Wat een geweldige toekomst. Wacht ons. En die heerlijkheid. Die had de Heer Jezus hier op de berg. Toen ze van de berg afgingen. Legde hij die heerlijkheid weer af. Maar nu in de hemel heeft hij die heerlijkheid weer.

En hij zit daar. Aan de rechterhand van zijn hemelse vader. En wat doet hij daar zegt de Bijbel. Onder andere. Hij bidt en hij pleit voor ons. Als wij het moeilijk hebben lieve mensen. Als wij verdriet hebben.

Of we weten niet hoe het verder moet. Of wat er ook is. Dan bidt hij voor je. Dan pleit hij voor je. Terwijl misschien de traan uit je ogen stroopt. Hij bidt voor je. Hij pleit voor je.

En als het moeilijk wordt. Als het spannend is in je leven. Dan gaat hij staan. Om als het ware menselijk gesproken. Er nog nauwer bij je betrokken te zijn. Dat lees hij bij Stefanus.

Want Stefanus als hij gestenigd wordt. Dan zegt hij. Ik zie de hemel geopend. En ik zie Jezus staan. Aan de rechterhand van zijn hemelse vader. En dan komt vers 33.

Het gebeurde toen zij van hem vandaan zouden gaan. Mozes en Elia. Die maken aanstalten om weg te gaan. En dat ziet Petrus. En Petrus.

Die zegt dan tegen Jezus. Meester het is goed dat we hier zijn. Ja. Nu is hij er wel van overtuigd. Het is goed dat we hier zijn. Dat we hier getuigen van zijn geweest. Laten we drie tenten maken.

Hij wil eigenlijk. Dat ze niet weggaan. Dat die toestand blijft. Hij wil als het ware. Mozes en Elia vast houden. Drie tenten. Voor u en voor Mozes en voor Elia.

Hij staat echter achter. Hij wist niet wat hij zei. Dat kon ook niet. Want het moest verder gaan. De Heer Jezus kon daar niet blijven op de berg.

Dan zou de verlossing niet tot stand gebracht kunnen worden. Hij moest lijden. Hij moest sterven. Hij moest gekruisigd worden. Zijn bloed moest vloeien. Zijn lichaam verbroken worden.

Om ons, ook hen, ook Petrus te kunnen redden. En dan vers 4. Het volgende vers. Vers 34. Terwijl hij dit zei.

Vers 34. Op het moment dat hij dit zegt. Dat Petrus zegt. Komt er een wolk. En dan worden ze overschaduwd. En daar staat.

Hij werden bevreesd. Toen ze die wolk ingingen. En zij dat zal slaan hier. Op Petrus, Jacobus en Johannes. Die worden bevreesd. Wat gebeurt er nu toch?

Die wolk. Dat lees je ook vaker. Al in het Oude Testament. Je leest dat de wolkkolom van God neerdaalde. Op de tabernakel.

En zo daalt de wolk van God. Want hier, het is de wolk van God. Gods heerlijkheid daalt hier neer. Op die berg. Maar Mozes.

Als Mozes de berg op klimt. Mozes klimt vaker de berg op. En het is onvoorstelbaar. Hebt hij dat wel eens. Hebt hij dat wel eens bedacht.

Mozes was 80 jaar. Toen hij door de heer geroepen werd. Om het volk Egypte uit te leiden. En dan klimt hij.

Dan is hij al over de 80. Dan klimt hij zomaar die berg op. Van een kracht. Gods kracht. Gods genade. Als hij op de berg is. Exodus 24. Daar staat er.

Mozes ging de wolk binnen. Ook daar was die wolk van God. En klom de berg verderop. En Mozes was 40 dagen. En 40 nachten.

Op de berg. In Jezaja lees je dat ook. Jezaja oostruc 6. Dan verschijnt de Heer aan Jezaja. En dan staat er.

Dan ziet Jezaja in de visioen. De Heer zitten. Op zijn hoog verheven troon. En dan staat er in vers 4. Het huis vulde zich met rook.

Ook daar was die rook. Ook daar was die wolk van God. In Matthijs 17. Waar deze geschiedenis ook staat opgetekend.

Wordt gezegd dat de discipelen zo bevreesd. En zo angst worden. Dat ze zich met hun gezicht ter aarde werpen. En dat lees je ook bij Jezaja trouwens.

En je roept. Wee mij. Ik ben een zondig mens. Je leest het ook bij Johannes op Padmos. Die werpt zich ter aarde als dood aan zijn voeten. Ik denk dat wij vaak ontzettend weinig besef hebben.

Van de grootheid. Van de heerlijkheid. Van de heiligheid van God. Dan gebeurt er wat. Als hij zich aan je openbaart.

Het hoeft niet direct te betekenen dat ze bang waren. Maar dat ze ontzag hadden. Ontzag te vrezen voor de heren. Vrezen des heren. Ontzag hadden voor God. En beseften.

Hij is het heilig. Vers 35. Als daar dan die wolk is. Dan is God daar zelf.

Op die berg. En dan horen ze opeens een stem. Niet van de heer Jezus. Niet van Mozes. Niet van Elia. Niet van henzelf. Maar dan horen ze een stem.

Die zegt. Dit is mijn geliefde zoon. Luister naar hem. God zelf bevestigt het. Naar de discipelen toe.

Die drie die er zijn. Dit is mijn geliefde zoon. Eerder werd de vraag gesteld. Wie zeggen de mensen dat ik ben. Of wie is deze. Door wie al die wonderen geschieden.

En de discipelen moeten er zeker nu het lijden en sterven van de heer Jezus voor de deur staat. Moeten ze er voor 100% van overtuigd zijn. Dat hij de zoon van God is. Dit is mijn geliefde.

Let eens op dat woordje geliefde. De geliefde. In de Peterus brief. Dat is ook al heel bijzonder. Moet u maar eens lezen. Als hij de Peterus brief leest. Dan ontdek je dat degene aan wie hij die brief schrijft.

De gemeente in Klein-Azië. Dat hij die heel vaak aanspreekt met geliefde. Hij beseft het. Hij hield zelf van ze. Maar ze zijn geliefd door de vader.

Hier wordt gezegd. Mijn geliefde zoon. En dat woordje geliefde zal diepe indruk op Peterus gemaakt hebben. Het gaat niet om Mozes en Elia hier in die verheerlijking.

Het gaat om de Heer Jezus. Hij staat centraal. En dat moet ook in ons leven zo zijn, lieve mensen. Dat hij centraal staat. De Heer Jezus. Als Peter Paulus het zegt.

Ik heb niet geweten iets onder u te verkondigen aan Jezus Christus en die gekruisigd. Luister naar hem. Vers 36.

En toen deze stem geklonken had. Vond Jezus zich daar alleen. Direct nadat God daar die woorden spreekt.

Dit is mijn geliefde zoon. Luister naar hem. En dat is ook naar ons toe, lieve mensen vanmorgen. Luister naar hem. Luister naar de Heer Jezus. God spreekt dan niet alleen tegen die discipelen.

Maar via hen ook tot ons. Als dat die stem geklonken heeft. En wat een stem zal dat geweest zijn. Een stem zal dat geweest zijn.

Dan opeens zijn Mozes en Elia weg. Ze hebben hun taak volbracht. Dan is die heerlijkheid ook weer weg. En dan zien ze daar.

Dan bevond Jezus zich daar alleen. En in Matthäus en Marcus. In hetzelfde gedeelte over de verheerlijking. Dan staan daar die bekende woorden.

Zij zagen niemand aan Jezus alleen. Oh, ik hoop dat die woorden ook in uw leven centraal staan. We zien niemand aan Jezus alleen.

Het gaat om hem. Om hem alleen. En wij zijn zo vaak dat we dingen daar omheen of andere dingen zo belangrijk maken. En allerlei discussies voeren. En hierover en daarover.

En het gevaar bestaat dat het ons aftrekt van de Heer Jezus. Oh, wees op hem gericht, lieve mensen. Luister naar zijn stem. Ze zagen niemand dan Jezus alleen.

En die discipelen hier. Peter, Jacobus en Johannes. Ze hebben eigenlijk even een ogenblik in de hemel mogen kijken. Iets hebben ze mogen proeven.

Van die hemelse heerlijkheid. Ik denk aan twee Peterus. Het is goed om dat misschien wel dat je dat opzoekt. Twee Peterus.

Hoofdstuk 1. Daar schrijft Peterus over wat hij meegemaakt heeft op die berg. 2 Peterus 1.

Vers 16 tot 18. Daar staat. Peterus. Peterus die zegt hier. Want dat zal ze voor de voeten geworpen worden.

Mensen zullen dat tegen ze gezegd hebben. Ja, jullie brengen maar verhaaltjes. Prima dat jullie erin geloven. En dat maken wij toch allemaal wel eens mee.

Dat mensen zeggen dat je christen bent. Dat je gelooft in Jezus. Nou prima. Maar voor mij hoeft het niet meer. Ik geloof dat allemaal niet meer. Hier zegt Peterus. 2 Peterus 1 vers 16.

Wij zijn geen kunstig bedachte verzinsels nagevolgd. Wij hebben het niet verzonnen wat we jullie verkondigen. Toen wij u de kracht en de komst van onze Heer Jezus Christus bekend maakten.

Maar wij zijn ooggetuigen geweest van zijn majesteit. En Peterus zegt hier. Ik ben er zelf bij geweest. Ik heb Jezus gekend. Ik heb zijn majesteit gezien. Ik heb zijn heerlijkheid gezien.

En ik weet absoluut zeker dat het waar is. Dat het werkelijkheid is. Luister daarna. Ga deze weg. Dit is de enige weg.

En ik weet het. Als je jong bent. Je beweegt misschien van alles af. Van die zegt dit. En een ander zegt weer dat. En wat is nu waarheid? Peterus die me nadrukt met grote kracht en grote ernst.

Dit is de waarheid. En Jezus heeft het zelf gezegd. Ik ben de weg. De waarheid. En het leven. Wij zijn ooggetuigen geweest van zijn majesteit in de vers 17.

Want hij, de Heer Jezus, heeft van God de vader. Eer en heerlijkheid ontvangen. Dat heeft hij zelf gezien. Die heerlijkheid werd zichtbaar in de Heer Jezus.

Toen een stem. En dan komt er. Toen een stem als deze van de verheven heerlijkheid tot hem kwam. Dat is die. Van God zelf.

Dit is mijn geliefde zoon. In wie ik een welbehagen heb. En dan in vers 18. Deze stem hebben wij gehoord.

En misschien denk je wel eens. Hoorde ik zelf ook maar zo'n stem uit de hemel. En soms gebeurt dat. Soms gebeurt dat.

Vooral in moslimlanden. Misschien heb je dat wel eens gehoord of gelezen. Er komen heel veel moslims tot geloof. En nogal wat mensen hier tot geloof komen. Die zeggen. We hebben een visioen gehad. Een visioen van de Heer Jezus.

Hebben ze een stem gehoord. Maar de stem van God lieve mensen. Die klinkt door het woord. Het is het woord van God. Het is het levende en krachtige woord van God. En hier.

Petrus benadrukte. Deze stem hebben wij gehoord. Toen deze vanuit de hemel kwam. Terwijl wij met hem op de heilige berg waren.

Dat heeft zo'n indruk op hem gemaakt. Hij was wel even in slaap geworden. Maar gelukkig werd gevallen. Maar gelukkig werd hij klaar. Hij werd nooit meer vergeten. En nu gebruikt hij dit gebeuren.

Om zijn woorden extra kracht mee te geven. Deze stem hebben wij gehoord. Toen deze vanuit de hemel kwam. Terwijl wij met hem op de heilige berg waren.

En tegelijk hebben we vers 19 ook het profetische woord. Dat vast en zeker is. En u doet er goed aan daar acht op te slaan. Als op een lamp die schijnt in een duistere plaats. Totdat de dag aanbreekt.

En de morgenster opgaat in uw hart. En ik hoop en ik bid. Dat de heren ook deze gebeurtenis die we met elkaar gelezen hebben.

Over de verheerlijking op de berg. Ook onze van overtuigd. Ook jou ervan overtuigd. Dat de hemel echt is. Dat het geen verzinsel is.

Zoals Petrus het hier benadrukt. Maar dat God leeft. En dat in de hemel. Die heerlijkheid daar is. Waar Mozes en Elia indelen.

Waar de heer Jezus indelt. Waar alle indelen. Die daar al zijn. En dat eenmaal de dag gaat komen. Dat hij de heer Jezus zal verschijnen.

In de heerlijkheid. En dan komt het erop aan lieve mensen. Dan komt het erop aan dat wij hem kennen. De heer Jezus. Dat je hem mag kennen als je heiland en verlosser.

En ik hoop dat jullie hem allemaal mogen kennen. Maar als hier vanmorgen nog mensen zijn die zeggen nee. Ik weet het nog niet hoor. Ik weet het nog niet. O stel je vertrouwen op deze Heer Jezus.

Op hem. Hij verlangt ernaar. Hij verlangt ernaar dat je tot hem komt. Dat je je vertrouwen op hem stelt. En dan zul je mogen delen in zijn heerlijkheid.

Want het is de enige weg. Naar die zaligheid. Om je vertrouwen op hem te stellen. En die heerlijkheid. En dan wil ik mij afsluiten.

Dat is die heerlijkheid. We hebben er al over gelezen. Maar ik wil dat vers nog een keer lezen. Uit de Colossensebrief. Colossensebrief. Want die zegt dat zo mooi.

Colossense. Hoofdstuk 3. Colossense. Hoofdstuk 3. Als ik me goed herinner.

Heb ik hier kort geleden. Misschien de vorige keer wel over gesproken. Over deze eerste versen van de Colossensebrief. Ik lees er maar alle vier. Als u met Christus opgewekt bent.

Zoek dan de dingen die boven zijn. Waar Christus is. Die aan de rechterhand van God zit. Bedenk de dingen die boven zijn. En niet die op de aarde zijn. Want u bent gestorven. En uw leven is met Christus verborgen in God.

Wanneer Christus aankomt. Het geopenbaard zal worden. Die ons leven is. Zult ook u met hem geopenbaard worden. In heerlijkheid. Die heerlijkheid die we daar gezien hebben op de berg.

Zal dan uw deel zijn. Jouw deel zijn. En lieve mensen. Wat een voorrecht dat je bij een gemeente hoort. En ik wil jullie aansporen. Om elkaar te wijzen op deze heerlijkheid.

Om elkaar te bemoedigen. Om elkaar bij de hand te nemen. Om elkaar bij de Heer Jezus te brengen. En als je weet dat iemand het moeilijk heeft. Dat mij worstelt. Dat strijd mij heeft. In de put zit misschien.

O bid voor hem. Bid voor haar. Neem elkaar bij de hand. Breng elkaar bij de Heer Jezus. Misschien wel letterlijk. Maar ook in de gebeden. Tot die dag.

Als hij komt. Wat een dag. Zal dat zijn. Geprezen. Zijn zijn heerlijke naam. Halleluja. Amen. Zijn zijn heerlijke naam.