Zefanja II - Oordeel over Jeruzalem

Spreker

J. Brouwer

Date
Sept. 8, 2019
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen allemaal. We openen Gods woord, zijn openbaring bij Sifania.

Een keer, ik lees met u Sifania hoofdstuk 3.

Het is het laatste hoofdstuk. Bij het lezen van de schrift moeten we altijd wel ons heel goed bewust zijn dat niet elk woord rechtstreeks aan ons wordt en is gericht.

Gods woord is natuurlijk zijn openbaring, maar niet altijd rechtstreeks aan ons. Het is wel allemaal voor ons bedoeld en we kunnen overal lering uittrekken, maar de profeten spraken echt tot het volk van Israël in die tijd en op die plaats.

Vandaar dat we ook die zeven wees hebben. Wie spreekt wat tot wie? Waar wordt het gezegd? Waarom? Waartoe? En wanneer?

Als je die zeven vragen beantwoordt bij het lezen van de schrift, dan helpt dat geweldig om de gezonde uitleg te krijgen. Want anders kun je de Bijbel natuurlijk eigenlijk van alles laten zeggen.

Dat is door de loop van de geschiedenis ook heel veel gebeurt. Dat is geen gebruik van de schrift, maar helaas misbruik. We lezen dus Sifania, 625 voor Christus ongeveer, sprak hij deze woorden uit naar de twee stammen die nog overgebleven waren in Juda.

Juda en Benjamin. Zij waren compleet afgedwaald van God. De wet had geen enkele effect meer op hen. God was nog wel aan de rand van hun beleefwereld, maar niet meer in de kern, in het hart.

Sifania 3, oordelen over Jeruzalem. Wij de rebellen, de besmetten, de stad die onderdrukt.

Zij luistert niet naar de roepstem en geen vermaning aanvaardt zij. Op de heren vertrouwt zij niet en tot haar God nadert zij niet.

Haar vorsten zijn in haar midden brullende leeuwen, haar rechters zijn avondwolven die tegen de morgen niets meer te knagen hebben. Haar profeten zijn lichtzinnig, mannen vol trouweloosheid, haar priesters ontheiligen het heilige, ze doen de wet geweld aan.

De rechtvaardige heren is in haar midden, hij doet geen onrecht. Elke morgen brengt hij zijn recht aan het licht, er ontbreekt niets aan.

Maar wie onrecht doet, kent geen schaamte. Ik heb heidenvolken uitgeroeid, hun hoektorens zijn verwoest, ik heb hun straten leeggemaakt, niemand trekt er nog doorheen, hun steden liggen in puin, er is niemand meer geen enkele inwoner.

Ik zei, nu zult u mij zeker vrezen, u zult de vermaning aanvaarden, opdat haar woning niet uitgeroeid zou worden, hoe ik haar ook gestraft zou hebben. Toch waren zij er vroeg bij, ze hebben totaal verderfelijk gehandeld.

Daarom verwacht mij, spreekt de Heer, op de dag dat ik opsta aan buiten halen, want mijn oordeel is de heidenvolken te verzamelen, de koninkrijken bijeen te brengen, om over hen mijn gramschap uit te storten, heel mijn brandende toren, want door het vuur van mijn naijver zal heel dit land worden verteerd.

Voorzeker dan zal ik bij de volken, de lippen veranderen in reine lippen, zodat ze alle de naam van de Heer zullen aanroepen, om hem schouder aan schouder te dienen.

Van over de rivieren van Kusch, zullen zij die vurig tot mij bidden, het volk overal door mij verspreidt, mijn offer brengen. En op die dag, zult u niet beschaamd zijn over al uw daden, waarmee u tegen mij in opstand kwam, want dan zal ik hen uit uw midden wegdoen, die uitgelaten zijn over uw hoogmoed.

Voortaan zult u zich niet meer verheffen, omwille van mijn heilige berg. Maar ik zal in uw midden doen overblijven, een ellendig en arm volk. En zij zullen op de naam van de Heer vertrouwen.

Het overblijfsel van Israël zal geen onrecht doen en geen leugen spreken. In hun mond zal niet gevonden worden, een tong die bedriegt, ja, ze zullen wijden en neerliggen en niemand zal hun schrik aanjagen.

Zing vrolijk, dochter van Sion, juich Israël, wees blij, en spring op van vreugde met heel uw hart, dochter van Jeruzalem. De Heer heeft uw oordelen weggenomen.

Hij heeft uw vijand weggevaagd. De Koning van Israël, de Heer is in uw midden, u zult geen kwaad meer zien. En op die dag zal tegen Jeruzalem worden gezegd, wees niet bevreesd, Sion, verliesden moet niet.

De Heer uw God is in uw midden, een held die verlossen zal. Hij zal zich over u verheugen met blijdschap, hij zal zwijgen in zijn liefde. Hij zal zich over u verblijden met gejuich.

Wie bedroefd zijn vanwege de samenkomst, zal ik verzamelen, zij zijn uit u. De smaad drukt als een last op hem.

Zie, in die tijd ga ik optreden tegen al uw verdrukkers. Ik zal verlossen wie mank gaat, bijeenbrengen wie verdreven is. Ik zal hem maken tot lof en tot een naam, een hele land waar zij beschaamd waren.

In die tijd zal ik u hierheen brengen, namelijk in de tijd dat ik u zal bijeenbrengen. Voorzeker. Ik zal u maken tot een naam en tot lof, onder alle volken van de aarde, wanneer ik voor uw ogen ommekeer, in uw gevangenschap breng.

Zo zegt de Heer. Savania, de tweede keer.

Wij leven natuurlijk in een andere tijd, dan dat Savania sprak, 625, voor de geboorte van de Heer Jezus Christus. Maar wij kennen wel in onze maatschappij, in deze wereld, en herkennen dezelfde dingen.

Wij leven zelfs in een tijd, dat er niet alleen conflicten en spanningen zijn, maar dat zelfs wettig gemaakt wordt, wat rechtstreeks tegen Gods wet en openbaring ingaat.

Als abortus legaal is, en euthanasie steeds meer wordt toegepast, en als wereldwijd dat ook een opgang kent, en als een huwelijk, niet alleen tussen mannen en vrouwen, maar ook tussen mannen en vrouwen onderling, wettig geregeld is, dan zijn we wel heel ver afgedwaald van Gods wet, Gods geboden, Gods orde, en Gods wil.

Dat is niet naar het welbehagen van God, kunt u begrijpen. Dat is waarom wij, als gelovige volgelingen van de Heer Jezus Christus, ook lijden, in en aan deze wereld.

Het doet pijn, als je zulke ontwikkelingen ziet. En het raakt je tot in het diepst van je ziel, als je ziet, dat mensen daar helemaal in opgaan, en in ondergaan, en aan kapot gaan.

Daar moet Gods oordelen over komen, dat kan niet anders. Toch? Als een mens door God geschapen is, zijn eigendom, als ieder leven door hem gewild is, en bij hem hoort, van hem is, dan heeft hij daar zeggenschap over.

Maar als je gelooft in de evolutie, als je gelooft in het spontane ontstaan van dit complexe leven, wat wetenschappelijk natuurlijk nooit bewezen is, en nooit bewezen zal worden, ja, dan denk je, dat je aan de kant van de waarheid staat, terwijl je gelooft, in een hele dikke, vette leugen.

Dat, is de tijd, waarin wij ook leven. Niet, een op een te vergelijken, met de tijd van Zavania, maar wel, in die zin, dat Israël, Juda destijds, God verliet, en de mensheid, ook vandaag, God totaal de rug heeft toegekeerd.

En, hun eigen leven leven. Zavania betekent, verborgen door de heren. Hij was een profeet, die, veilig was bij zijn God.

Hij was een profeet, die zich verborgen wist in God, en dat is wel zo'n heerlijke plek, om te leven. Dat is de bescherming, en de veiligheid, die een kwetsbaar mens, en een gebroken mens, zo nodig heeft, om te leven.

En om dingen, te overleven. Zavania, door de heren geroepen, en hij heeft het, maar eigenlijk, over één ding, en zijn hart is vol, van het verlangen, om de verlossing, van God te proclameren, voor Juda.

Hij ziet, dat ze gebonden zijn, en verslaafd zijn, aan van alles en nog wat. En u weet toch, wat onze grootste afgod is, of niet? Dat is niet onze grootste afgod.

Onze allergrootste afgod, is ten diepste niet buiten ons, maar in ons. Ons eigen ego. Onze oude natuur, die, gevoelig is, om aan te sluiten, bij allerlei afgoden, buiten ons.

Dat is de grootste afgod. Daar moeten wij van bevrijd worden. En waarom is Christus gekomen? Waarom heeft hij aan het kruis gehangen? Niet alleen om onze zonden, met een en, met een meervoud te vergeven, maar onze zonde, zondige natuur, op het kruis mee te nemen, en voor altijd ermee af te rekenen.

Daar ben ik gestorven. Rond dertig, naar Christus. Daar is mijn dood, een feit geworden. En nu kan ik leven. In hem, dankzij hem, als een nieuwe schepping.

Denk je dat de oude schepping, de wet van God kan gehoorzamen? Ho, nooit en te nemen. Denk je dat de oude mens, de wil van God wil doen? Wel, nou nee, dat kan hij niet eens.

Dat is onmogelijk. Naar de wil van God leven, kan alleen Christus in ons. Met Christus ben ik gekruisigd, en toch leef ik, dat is niet meer mijn.

ik, mijn ego staat er dan letterlijk in het Grieks, mijn ik, maar Christus, woont in mij. Het hele leven wat ik leef, is door het geloof, niet in de zoon, maar van de zoon van God, die mij heeft lief gehad, en zich voor mij heeft overgegeven.

Gods verlossing. Dat is de bevrijding, die ik nodig heb als mens, en waarvan ik dagelijks de voordelen zie, en de geweldige dankbaarheid en genade, die God je dan betoont, elke dag ervaar.

Dus 635, 625 voor Christus, leven we bij de provincie van Zavania naar Juda toe. De tien stammen waren al weg, ook Juda en Benjamin maken bond, en ze zullen later weggevoerd worden.

Door oordeel, uiteindelijk toch nog naar zegen. We hebben dat gelezen in hoofdstuk 3. Dat is het thema van de brief van Zavania. Goed, we hebben gezien de vorige keer al zijn achtergrond, en zijn boodschap, zijn provincie betreft, de afgodendienst.

De afgoden buiten waren de Baal, de Moloch, en de sterrenhemel. Zon, maan en sterren. Daar bogen ze voor. We hebben het vorige keer gezien, ik ga dat niet herhalen.

Door oordeel naar zegen. In eerste instantie, kijk, we gaan nu de tekst doorlopen, heel Zavania even doorlopen gauw. Zavania 1, 1, 2, 3, kijk naar binnen. Kijk rondom, Zavania 2, 4, 3, 8, en kijk vooruit, Zavania 3, vers 9 tot 20.

Zonder, dus, open, open, jullie ogen. We worden, aangemaand, aangespoord, om goed te kijken, dat betekent ook goed te lezen, en goed te luisteren.

Kijk naar binnen. Dat is het oordeel over Juda, van je 1, 1, tot hoofdstuk 2, vers 3. De oorzaak van alles, is altijd zonde. En zonde betekent ten diepste, het woord in de oorspronkelijke talen, je doel missen.

Je schiet niet raak, je schiet mis als mens. Je bereikt je doel, nooit en ten nimmer, je zit er helemaal naast. Wat hebben we te danken, aan onze voorouder Adam, en onze voormoeder Eva, die de verkeerde keus hebben gemaakt, waardoor wij alle in zonde zijn gevallen.

Een zondige natuur hebben meegekregen. Het is niet zo dat wij, wij naar Gods schepping, naar Gods beeld zijn geschapen. Dat was Adam, elk kind van Adam, lees maar eens in Genesis 5, is naar het beeld van Adam geschapen.

De gevallen Adam. We beginnen met een gebroken natuur, met een zondige natuur. Hoe klein die baby ook is, hoe jong het kind ook is, het heeft een zondige natuur.

Afstammeling, afstammelingen van Adam. Dus daarom hebben we de Heer Jezus Christus zo hard nodig. De oorzaak is altijd zonde.

Drie groepen mensen worden genoemd, we gaan ze even na. En dat zien we ook vandaag exact hetzelfde gebeuren. Drie groepen mensen, zeven. Vers 8, 1 vers 8, het zal gebeuren op de dag van het offer van de Heer, dat ik de vorsten zal straffen, en de koningskinderen, alle die gekleed gaan in uitheemse kleding.

Ook zal ik op die dag straffen, alle die over de drempels springen, het huisende, en de Heer vullen met geweld en bedrog.

Op die dag spreekt de Heer, zal er hulpgroep klinken vanuit de vispoort. Drie groepen mensen worden hier duidelijk onderscheiden. Regeerders, vers 8 en 9, handelslieden, vers 10 en 11, dat we niet allemaal doorlezen, en 12, 13, de rijken.

Dus, de regeerders, de handelslieden en de rijken. Dan heb je vooral weeklaag inwoners van de Vijzelwijk, dat is vers 11. Daar waren de markten, de kooplieden, in de Vijzelwijk.

Die krijgen er ook van langs. Alle die geld afwegen, zijn uitgeroeid. We zien het nog, dat de regeerders, lang niet altijd te vertrouwen zijn.

Ze gemakkelijk profiteren op de een of andere manier. Handelen, ja, staat natuurlijk ook niet bekend, als altijd eerlijk en zuiver.

Men is nou alles, ja, hoe moeten we dat noemen? Nou ja, u weet zelf wat ik bedoel. En de rijken, die zich omwentelen in hun rijkdom, en zich daarvan afhankelijk weten, die, ja, gaan makkelijk over de schreef met het een of het ander.

Zij leven beslist niet afhankelijk. Zij zijn onafhankelijk, en dat is voor een mens, levensgevaarlijk. Nu, de economie, vandaag aan de dag, is natuurlijk eigenlijk de baal van onze tijd.

We zijn daar volkomen afhankelijk van, en we laten ons daar ook volkomen door leiden. Goud, is koning, en een soort afgod, en de zelfzucht, is de passie, waarop de meeste mensen leven.

De enige drive-veer, die hen voortbeweegt. Zelf, het ik bevredigen, op de een of andere manier. En als we in, 1 Timotheus 6, wil ik even een tekst lezen met u.

Als Paulus zijn geliefd kind Timotheus schrijft, dan zegt hij in 1 Timotheus hoofdstuk 6, vanaf vers 6, dit, 1 Timotheus 6, 6, 1 Timotheus 6, dat zegt Gods woord.

Daarom komt ook de dag des heren, zoals aangekondigd in Savania. De dag des Heeren is de grote dag dat God zijn oordeel uitgiet over de aarde.

Zoals hij eerst tijdens de zonvloed moest zenden, omdat alles verdorven en bedorven was, zo zal hij op die dag des Heeren het vuur zenden.

Om deze schepping die hij gemaakt heeft en die hem ter harte gaat maar toch te verwoesten, omdat hij een nieuwe hemel en een nieuwe aarde gaat maken.

Waarop? Gerechtigheid woont. Eindelijk. Eindelijk. Deze aarde wordt gekenmerkt door onrecht.

Het stikt ervan en het gaat gebukt onder het gewicht van die onrecht. Heel de schepping, zegt Paulus de Romeinen 8, wat doet de hele schepping? Zucht. Zucht.

En kijkt uit naar de geboorte van de nieuwe hemel en de nieuwe aarde. Als je goed luistert, hoor je het. Toch?

Als je goed kijkt, zie je het. Toch? De dag des Heeren gaat komen. Zonder meer.

Over Israël. Over deze wereld. Over alle die de naam des Heeren niet aanroepen. Dus daarom een roep tot inkeer in hoofdstuk 2 vers 3.

Nog steeds voor Israël en Juda, terwijl ze eigenlijk al totaal verdorven zijn. Zoek de Heeren, hoofdstuk 2 vers 3. Alle zachtmoedigen van het land die zijn recht uitvoeren, zoek gerechtigheid, zoek zachtmoedigheid.

Misschien zult u dan verborgen worden, net als Sifania, verborgen worden op de dag van de toren van de Heeren. Hoe zegt het Nieuwe Testament dat mij betrengt tot ons?

Dit is voor Juda, voor Israël. Hoe zegt Paulus dat ook alweer in Colossense hoofdstuk 3? Kijk die tekst. Zo mooi. Zo mooi.

Zo heerlijk. Zo vertroostend, zo bemoedigend en zo praktisch. Zoals die apostel Paulus is. Een geleerde, waar je u tegen zegt, maar zo praktisch als het maar kan zijn.

Als u nu. Colossense 3 vers 1. Opgewekt bent met Christus. Het nieuwe schepping bent geworden.

Het oude hebt afgelegd. De ego aan de kant hebt geschoven. Zoek de dingen die boven zijn.

Waar Christus is die aan de rechterhand God zingt. Bedenk. Hier. Dat hoofd, dat verstand, dat hart.

Bedenk de dingen die boven zijn. En niet die op de aarde zijn. Want worden we opgeslokt elke dag weer. Heel gemakkelijk door de dingen die op aarde zijn.

Het stoffelijke. Het materiële. Omdat we daar natuurlijk ook een roeping in hebben. Maar gemakkelijk aan vastkleven. Want, en wat geeft want altijd aan?

Als je want leest in de schrift moet je zeggen. Hier komt een? Reden. Juist, zuster Brouwer. Hier komt een reden. Een reden waarom je dat gaat doen.

Waarom doe je dat? Want je bent gestorven. En je leven is met Christus verborgen in God. Daar heb je onze Savania. Verborgen in God met Christus.

Dat ben ik al. En dan moet ik uit leven. Dat moet mijn nummer één zijn. Dat moet mijn passie zijn.

En dan ben je op zich al een zoutend zout en een lichtend licht in deze wereld. Een vreemdeling. Als we raar tegenaan kijken. Zeggen wat is dat voor...

Nou ja, noem maar op. Maar geborgen in de Heere. Omdat het ego dood is. Dat is onze verborgenheid in God.

Tweede punt. Kijk rondom. Het oordeel over de omringende volken. Van je 2, 4 tot 3 vers 8. Dan krijgen ook de volken eromheen. Die God gebruikt had.

Om Israël en ook later Juda te oordelen. En te bezet. En te overvallen. Die gaan... Die doen altijd meer dan God van hen vraagt. Ze maken nekenpot.

En ze worden hoogmoedig. Ze lijken belangrijker te zijn. En ze lijken voornaam te zijn. Die gaan altijd over de schreef. En die krijgen van God ook een oordeel te horen.

Ze van je 2 vers 4. Want Gaza zal verlaten worden. Askelon tot een woesternij zijn. Vers 4. Asdot. Midden op de dag zal men het verdrijven.

En Ekron zal ontworteld worden. En dat gaat van het westen naar het oosten. En dan van het zuiden naar het noorden. Dus alle volken rondom Israël krijgen er flink van langs van Ze van je.

Die worden niet ontzien. Heidenen. God gebruikt ze. Maar hij straft ze ook. Dat is de manier waarop hij werkt.

Terug naar Jeruzalem. Hoofdstuk 3 vers 1 tot 8. Want daar gaat het ten slotte om. Weder rebelsen besmetten. De stad die onderdrukt. We hebben het gelezen. Ze luistert niet naar de roepstem.

Geen vermaning aanvaardse. Dat is een kenmerk. Van eigen wijsheid. Geen vermaning aanvaarden.

Denken dat je de waarheid zelf helemaal in pacht hebt. En bezit. En kent. De wijsheid van boven. Apostel Jacobus spreekt erover in hoofdstuk 3.

Van zijn brief. Dat moet je maar eens doorlezen. Een van de kenmerken van de wijsheid van boven is. Staat er in het Nederlands.

Gezeggelijkheid. Oftewel. Als je het letterlijk vertaalt. Makkelijk te corrigeren. Oei. Makkelijk te corrigeren.

Dat zijn wij van nature. Nou niet echt. Onze eigen wijsheid. Vertikt het. Om zich te laten corrigeren. Of heb ik het mis?

Hemelse wijsheid. Wijsheid van boven. Is gemakkelijk te corrigeren. En natuurlijk gecorrigeerd te worden dan door de waarheid. Waarheid. Gods waarheid.

Volmaakte waarheid. Niet door menselijke wijsheid. Dat is het probleem. Er zijn vier tekorten. En er is vier keer iets te veel.

Laten we het even luisteren. En dan zien we dat. En dan herkennen we dat ook in ons eigen leven. Neem ik aan. Vier keer niet. Vers 2. Niet luisteren. Naar de stem. Niet luisteren.

Niet aanvaarden van vermaning. Wat ik net zei. Van correctie. Vers 2 allemaal. Niet vertrouwen op de heren. En niet naderen tot hun God.

Dus niet luisteren. Niet aanvaarden van vermaning. Niet vertrouwen op de heren. Niet naderen tot hun God. Dat is kenmerkend voor het oude. Ik voor de oude natuur.

Maar wat doen ze wel? Wat moeten ze wel doen? Wat is er wel? Nee, ik zeg het verkeerd. Sorry, neem ik niet kwalijk. Niet wat ze moeten wel doen.

Maar wat is er wel in Jeruzalem? Aanvorsten zijn brullende leeuwen. Vers 3 en 4. Aanvorsten zijn brullende leeuwen. Dus die hebben het voor het zeggen.

En dat doe je dan met. Als je de waarheid niet hebt. Dat doe je dan met veel kabaal. En veel overtuigingskracht. Haar rechters zijn avondwolven. Die spreken geen recht maar krom.

En daar is tegenwoordig ook heel erg in. Jammer genoeg. De profeten zijn lichtzinnig. En trouweloos. Ze verkonden alleen maar de imagination.

De voorstellingen die in hun hart leven. En brengen niet het woord van God. En de priesters. Ze onheiligen de offers. En doen de wet geweld aan.

Dat is er allemaal wel. En daar moet Gods oordeel over komen. Dat kan niet anders. Tot slot. Tot slot.

Tot slot. Tot slot. Kijk vooruit. Naar oordeel komt heling. Het is toch altijd geweldig weer dat die profeten van de Heere God. Hoewel ze een hele stevige boodschap moesten verkondigen.

En hele harde woorden spraken. Altijd eindigde met zegen. Altijd een uitweg gaven voor hen die wilden luisteren.

Want wat blijft er over in Israël straks? Vers 12 van Zervanje 3. We hebben het gelezen. Maar ik zal in hun midden doen overblijven een ellendig en arm volk.

Een overblijfsel. Een rest. Ellendig. Omdat ze te midden van een gebroken wereld leven.

En arm. Ja. Omdat ze niet veel bezitten. Dat zijn mensen die openstaan voor het evangelie. Voor de blijde boodschap.

Dat er genade. Die willen iets ontvangen. Rijke mensen hebben alles. Hebben geen open handen om te ontvangen. Ellendige en arme wel.

En rest van Israël zal behouden worden. Niet geheel Israël. Israël is nu ook voor het grootste gedeel ongelovig. Wereld. Maar God zal zijn werk straks doen.

Weer met Israël. Het duizendjarig vrederijk gaat komen. Is een overblijfsel. Een ellendig. Een arm volk. Ze zijn gezift. Ze zijn gereinigd. Ze zijn gesnoeid.

Want de Heere is in hun midden. Het vrederijk is dan ook een feit. Sorry. Onder de volken zal de Heere zelfs een werk doen.

Heidenen zullen zelfs de Heere loven. En naar Jeruzalem optrekken. Zoals we weten het andere profeten. Een overblijfsel. Ik heb het u al gezegd. Want de Heere is in hun midden. Het vrederijk wordt een feit.

Dat. Ik wil eindigen. En nog even terugkomen. Eigenlijk op Colossense 3. Vers 1 tot en met 3. Waar we dat prachtige gelezen hebben.

Dat als wij Christus Jezus kennen. Zijn wij veilig. Voor tijd. En voor eeuwigheid.

Onze broeder Rijn Schultink is heen gegaan. Hij is veilig. Bij de Heere Jezus Christus. Hij stelde zijn vertrouwen op de Heere.

En niets van hem is daarbij. Enkel genade heeft zijn ziel gered. Door ons ook. Wij kunnen elke dag als het goed is heen gaan.

Klaar om de overstap te maken. Uit dit lichaam. Wat dan een stoffelijk overschot is. En bij de Heere onze intrek te nemen.

Toch? Want we zijn gestorven. En ons leven is verborgen. Met Christus. In God.

Veiliger kun je niet zijn. We zijn thuisgekomen. Wat is er heerlijker dan dat. Vakantie is fijn op zijn tijd.

Maar thuisgekomen is heerlijker. Toch? De Heere zegenen zijn woord. Aan jullie en aan mijn hart. Alleluia. Amen. angeneer. Amen. Amen. Amen.

Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen.