Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Ik wil graag drie gedeeltes met jullie lezen uit de Bijbel.
! Het eerste vinden we in Genesis hoofdstuk 3 over de gevolgen van de zonde van.! Genesis 3 vanaf vers 16.
Genesis 3 vanaf vers 16. Ik heb hier de herziene statenvertaling. Genesis 3 vers 16.
Tegen de vrouw zei hij, ik zal uw moeite in uw zwangerschap zeer groot maken. Met pijn zult uw kinderen baren. Naar uw man zal uw begeerte uitgaan, maar hij zal over u heersen.
En tegen Adam zei hij, omdat u geluisterd hebt naar de stem van uw vrouw en van die boom gegeten hebt waarvan ik u geboden had.
U mag daarvan niet eten. Is de aardbodem omwille van u vervloekt. Met zwoegen zult u daarvan eten. Alle dagen van uw leven. We lezen met elkaar Psalm 23.
Psalm 23, het tweede gedeelte. Vanaf vers 5.
U maakt voor mij de tafel gereed voor de ogen van mijn tegenstanders. U zalft mijn hoofd met olie en mijn beker vloeit over.
Ja, goedheid en goedetierenheid zullen mij volgen al de dagen van mijn leven. En ik zal in het huis van de heren blijven tot in lengte van dagen.
En als laatste wil ik met jullie lezen. Lukas hoofdstuk 15 vanaf vers 11. De gelijkenis van de verloren zoon. Het lijkt een ratje toe. Wat helemaal niks met elkaar te maken heeft.
Maar ik zal u zo meteen duidelijk maken waarom wij deze drie bijbelgedeelten met elkaar lezen. Lukas hoofdstuk 15 vanaf vers 11. Het doet me erg goed om te horen dat zoveel mensen in hun bijbel meelezen.
Ik kom in heel veel gemeenten waar bijna niemand meer zijn bijbel bij zich heeft. En ik denk dat het veel beter is om dat wel te doen. Lukas 15 vanaf vers 11. En hij zei, een zeker mens had twee zonen.
En de jongste van hen zei tegen zijn vader, vader geef mij het deel van de goederen dat mij toekomt. En hij, de vader, verdeelde zijn vermogen onder hen, onder zijn zonen.
En niet veel dagen daarna maakte de jongste zoon alles te gelden. En reisde weg naar een ver land en verkwiste daar zijn vermogen in een losbandig leven. En toen hij er alles doorgebracht had, kwam er een zware hongersnood in het land en begon hij gebrek te lijden.
En hij ging een en voegde zich bij een van de burgers van dat land. En die stuurde hem naar zijn akkers om de varkens te wijden. En hij verlangde ernaar zijn buik te vullen met de schillen die de varkens aten, maar niemand gaf hem die.
En nadat hij tot zichzelf gekomen was, zei hij, hoeveel dagloners van mijn vader hebben brood in overvloed en ik kom om van de honger. Ik zal opstaan en naar mijn vader gaan en tegen hem zeggen, vader, ik heb gezondigd tegen de hemel en tegenover u.
En ik ben het niet meer waard uw zoon genoemd te worden. Maak mij als een van uw dagloners. En hij stond op en ging naar zijn vader. En toen hij nog ver van hem verwijderd was, zag zijn vader hem.
En deze was met innerlijke ontferming bewogen. En hij snelde hem tegemoet en viel hem om de hals en kuste hem. En de zoon zei tegen hem, vader, ik heb gezondigd tegen de hemel en tegenover u.
Ik ben niet meer waard uw zoon genoemd te worden. Maar de vader zei tegen zijn dienaren, haal het beste gewaad tevoorschijn. En trek het hem aan.
En geef hem een ring aan zijn hand en sandalen aan zijn voeten. En breng het gemiste kalf en slacht het en laten we eten en vrolijk zijn. Want deze mijn zoon was dood en is weer levend geworden.
Hij was verloren en is gevonden. En zij begonnen vrolijk te zijn. Zijn oudste zoon nu was op de akker. En toen hij dichter bij huis kwam, hoorde hij muziek en dans.
En rijdans. En nadat hij een van de knechten bij zich geroepen had, vroeg hij wat er aan de hand was. En deze nu zei tegen hem, uw broer is gekomen. En uw vader heeft het gemeste kalf geslacht, omdat hij hem weer gezond teruggekregen heeft.
Maar hij werd boos en wilde niet naar binnen gaan. Toen ging zijn vader naar buiten en spoorde hem aan. Maar hij antwoordde en zei tegen zijn vader, zie, ik duen u al zoveel jaren.
En hebt nooit uw gebod overtreden. En u hebt mij nooit een bokje gegeven om met mijn vrienden vrolijk te zijn. Maar nu deze zoon van u gekomen is, die uw bezit met hoeren opgemaakt heeft, hebt u voor hem het gemeste kalf geslacht.
En hij, de vader, zei tegen hem, kind, jij bent altijd bij mij en al het mijne is van jou. Wij zouden dan vrolijk en blij moeten zijn.
Want deze broer van jou was dood en is weer levend geworden. Hij was verloren en is gevonden. Tot zover. Voordat we hier met elkaar over nadenken wil ik graag nog kort met u bidden.
Vader, wij danken u voor uw woord. Uw woord is de waarheid en de waarheid maakt ons vrij. We danken u dat wij deze gedeelten ook mogen zien.
Heer, dat we mogen horen van uw geweldige liefde voor zondaars. En we bidden u dat, als ik hierover zal spreken, als we luisteren naar de prediking, dat we uw woord mogen ontvangen, dat we uw stem mogen horen.
Dat u niet alleen ons verstand wilt geven, dat dat geïnformeerd wordt, maar dat onze wil ook bewogen mag worden, dat ons hart geraakt mag worden. Heer, we beleiden dat we niets kunnen doen zonder u.
En we beleiden ook dat we niet kunnen leven van brood alleen. Maar dat we uw woord brood nodig hebben, ook vanmorgen. En daarom bidden we u dat u wilt spreken.
Dat we een geopende hemel met elkaar mogen meemaken. Dat u deze plaats, onze harten wilt bewegen. Dat u in ons midden wilt zijn in de overdenking van uw woord. En dat het door u geleid zal zijn.
Dat bidden we in Jezus' naam. Amen. We willen met elkaar nadenken over dicht bij God leven. En dat is ook al genoemd in de zangdienst.
En ik was heel blij dat je dat noemde, Ina, en dat de liederen daar ook zo mooi bij aansluiten. Dicht bij God leven. Dichter bij hem komen.
Houd mij dicht bij u, hebben we net gezongen. En de zoon die dwaalde af. We denken nou over de jongste zoon met name. En ik wil eigenlijk een paar dingen met jullie bespreken over de vraag.
Waarom is het belangrijk om dicht bij God te leven? En waarom is het belangrijk om weer dichter bij hem te komen? Ook vanmorgen. En het eerste is dit, dat we lezen in de gelijkenis van de verloren zoon, dat deze zoon afdwaalde.
En het eerste idee is dat wij geneigd zijn om af te dwalen. En we hebben deze gelijkenis van de verloren zoon, hebben wij waarschijnlijk meestal gelezen met het oog op mensen die nog niet bekeerd zijn.
Mensen die nog niet christen zijn geworden. En dan, natuurlijk is het ook daarop van toepassing. De mens die echt van God afdwaalt. En die God helemaal niet kent. En die dus met de waarde nog verzoend moet worden.
En natuurlijk is het zeker zo dat mensen die God de rug toekeren en alles in de wereld zoeken, die zijn als de eerste verloren zoon. Maar, ik zou het eigenlijk ook vanmorgen willen lezen als een verhaal dat ook over ons gaat.
Ons als christenen. Dat wij ook soms afdwalen. Dat wij soms ook moeten terugkeren naar de Vader.
Dat dat terugkomend bij God, dat dat ook iets blijvends in ons leven is. En dat er soms momenten nodig zijn dat we weer die stap zetten. Dat we weer tot onszelf komen. Dat we weer ons realiseren dat we eigenlijk niet meer echt in het huis van de Vader leven.
Daarom hebben we ook Psalm 23 met elkaar gelezen. U bereidt voor mij een maaltijd voor het oog van wie mij benauwen. U zalft mijn hoofd met olie. Mijn beker vloeit over. Dat is allemaal het beeld van de gastheer.
De gastheer die ons nodigt aan tafel. Zo is de Heerde voor ons. Net als de Vader die een feestmaal voor zijn verloren zoon bereidt. Maar soms dan verblijven wij niet in het huis van de Heer.
Soms dan gaan we helemaal niet zitten aan de tafel van de Heer. Soms laten we ons opjagen door de tijdgeest. En door alles wat moet. En dan zoeken we het in verkeerde dingen.
Daarom hebben we ook Genesis 3 met elkaar gelezen. Want het eerste waar we met elkaar over nadenken is dat de mens geneigd is om af te dwalen. En dat wij als christenen soms ook afdwalen. Maar het was twee jaar geleden dat mijn vrouw en ik zaten te praten met een echtpaar.
We hebben toen deelgenomen aan een retraite voor geestelijk werkers. We zijn twee weken in Schotland geweest. En er waren twee andere mensen en een ander echtpaar die er twee weken lang voor ons waren. Ik heb misschien wel eens eerder daar iets over verteld.
Maar we hebben heel openhartig met hen zitten praten. En op een gegeven moment zei de vrouw van dit echtpaar die zei Satan heeft een standaard tactiek. En die vinden we in Genesis 3.
Na de zondeval. Eerst was de mens dicht bij God. Thema van vanmorgen. Dus voor de zondeval was er helemaal harmonie in de relatie tussen God en de mens.
De mens leefde met God. God wandelde met de mens. Maar na de zondeval vonden Adam en Eva niet meer vooral hun vreugde in de heren. Ze hadden inderdaad hun rug naar God toe gekeerd.
Ze waren ongehoorzaam geworden. Ze waren gaan rebelleren. En het gevolg van de zondeval is dat de man... Twee dingen. De man over de man ten aanzien van wat er dan met de man gebeurt.
Dan wordt er gesproken over het werk. Werk. Dat hij met het zweet op zijn voorhoofd zal werken. Dat hij zich aan zijn werk zal geven.
Wat is het gevolg van de zondeval vooral voor de man? Dat hij opgaat in zijn werk. Dat zijn werk zijn afgod wordt. Dat hij vooral bezig is met zijn werk.
Om te overleven. En vanuit het idee dat hij het zelf allemaal voor elkaar moet krijgen. En voor zoveel mannen is het werk veel te belangrijk geworden. En daarmee dwaal je af van God.
In plaats van dat de man zijn vreugde vooral vindt in God. En zijn identiteit vindt in God. En zijn zekerheid. En zijn veiligheid vindt bij de heren. Vindt de man zijn veiligheid.
En zijn zekerheid. En zijn identiteit. En zijn doel in zijn werk. En daarmee dwalen wij af. En zelfs als je voorganger bent zoals ik ben. Dan kan dat gebeuren. En in de gesprekken met dat hechtpaar.
Hadden we het er op een gegeven moment over. Over de zorgen die ik mij maakte. En hoe ik bezig was met mijn werk. En hoe het me allemaal opslokte. En op een gegeven moment zei die vrouw tegen mij. Oscar. Dat is afgoderij. Het is self-idolatry.
Zei ze tegen mij. En dat was raak wat ze zei. En daarin moeten wij terugkeren naar de heren. Zoals de verloren zoon naar een ander land ging. En weg ging van God.
Van zijn vader bedoel ik. Zo zijn mannen geneigd. Om naar een ander land te gaan. En helemaal op te gaan in je carrière. Maar het heeft desastreuze gevolgen.
Je komt bij de varkens terecht. En het gevolg is geestelijke armoede. Voor de vrouw wordt er wat anders gezegd. Over de vrouw wordt gesproken.
Je verlangen zal naar je man uitgaan. En hij zal over je heersen. Dat is niet Gods bedoeling. Het is niet Gods bedoeling dat een man over de vrouw gaat heersen. Dit is een gevolg van de zondeval.
Dat is trouwens ook iets wat niet de bedoeling is. Wat ook te maken heeft met het niet meer vooral zekerheid in God vinden.
Dat een man dominant wordt. En gaat heersen over zijn vrouw. Maar over de vrouw wordt gezegd. Je verlangen zal naar je man uitgaan. En ik denk dat het zo is dat dit is de standaard tactiek van de duivel om huwelijken kapot te maken.
De vrouw verlangt naar de man. De vrouw verlangt naar echte relatie. De vrouw verlangt naar aandacht van de man. De vrouw verlangt naar een omarming, een omhelzing.
Warmte, liefde, echte liefde van de man. Dat is waar een vrouw naar verlangt. Een vrouw verlangt niet vooral naar seks. Een man verlangt waarschijnlijk meer naar seks dan een vrouw van nature. Een man is gericht op de seksdaad.
Maar een vrouw verlangt over het algemeen meer naar de echte relatie. Maar wat is het gevolg, wat is het probleemde man gaat op in zijn werk? De man is bezig met zijn werk.
De man is alsmaar carrière aan het maken en verder aan het komen en meer geld aan het verdienen. En de vrouw mist haar man. En ze walt in de armen van een andere man.
Die haar wel aandacht geeft. En die minder opgaat in zijn werk. Of die ze op haar werk tegenkomt en die ineens zo aardig voor haar is. En het gebeurt...
Het gebeurt zo makkelijk. Zo werkt de vijand. En niet dat seksualiteit niet een probleem voor de mannen is.
Want we lezen ook over de verloren zoon dat hij zijn geld opmaakte bij de hoeren. En ook dat speelt een rol in onze levens. Zo zitten we hier vanmorgen bij elkaar. Als mensen die geneigd zijn om af te dwalen.
Wij mannen... Twee dingen zijn een probleem in ons leven. Geld en seks. Dat geld te belangrijk is.
En dat heeft alles met je carrière te maken. En opgaan in je werk en daar je veiligheid in vinden. En tegelijkertijd word je kwetsbaar voor seksuele verleidingen. En voor de vrouw... Ook romantiek, liefde, aandacht.
Er gaat zoveel mis. Ook in onze levens. Waarom... Is het thema van vanmorgen zo belangrijk om terug te keren naar de heren.
Omdat we geneigd zijn om af te dwalen. En het tweede wat we vinden in Lukas hoofdstuk 15. Dat is dat... Als we dat doen dat er armoede komt.
Ik noemde het al even bij het eerste punt. We lezen over de verloren zoon dat als hij op een gegeven moment alles er door gebracht heeft. Het was trouwens natuurlijk ook ontzettend grof. En weet je, ik zat ook hierover na te denken dat het is ons geboorterecht als kinderen van God.
Het is ons geboorterecht als mensen die zeggen door genade ben ik een kind van God. Wij zijn zonen en dochters van de levende God. Wij zijn als deze twee zonen van hun vader.
We hebben het geboorterecht. Het geboorterecht om bij de vader te mogen wonen. En bij de vader is overvloed. Bij de vader is genoeg te eten en te drinken.
Bij de vader is een huis en er is warmte. Psalm 23, hij nodigt ons aan tafel. Voor het oog van alles wat ons benauwt zegt hij kom aan mijn tafel en kom bij mij. Het is ons geboorterecht om dicht bij God te mogen leven.
Maar soms dan dwalen we toch af en proberen we het in allerlei andere dingen te vinden. Maar het gevolg daarvan is armoede. Toen hij er alles doorgebracht had kwam er een zware hongersnood in dat land en begon hij gebrek te lijden.
En hij ging heen en voegde zich bij een van de burgers van dat land. Die stuurde hem naar zijn akker om de varkens te weiden. Er waren helemaal geen boeren die varkens hadden in Israël.
Dat was alleen maar in dat verre land. In de Decapolis. Aan de oostkant van het meer van Galilea. Daar ging het waarschijnlijk om. Helemaal niet zo ver geografisch gezien.
Maar wel een ander land. Waar de heidenen woonden. En er waren ook varkensboeren. Maar hij kon niet eens het eten wat de varkens kregen.
Dat mocht hij niet eens eten. Zo arm werd hij. En weet je, wij worden geestelijk arm. Als wij van de heren afdwalen. Misschien hebben we het dan materieel en financieel geweldig op orde.
Misschien maken we inderdaad carrière in onze loopbaan. En komen we jaar in jaar uit hoger en verder. Maar geestelijk leiden we armoede. En dat is de tweede reden.
Waarom het zo belangrijk is om terug te keren naar de heren. En weet je, gisteren... Ik kijk even naar Henk. Gisteren waren wij bij de opening van Hebron Missie in Amerongen.
De bijbelschool die in Hilversum heeft gezeten. En die nu naar Amerongen is verhuisd. En alle andere stichtingen die... Uit zichting Hartkruis zijn voortgekomen. Die nu samen in dat gebouw zitten. En...
En ik werd diep getroffen door een lezing van Leen van Walen gistermiddag. Waarin hij het had over geestelijke opwekkingen die God ook in het verleden in Nederland heeft gegeven.
Tijden van geweldige overvloed. We vieren eind van de maand... Het honderdjarig bestaan van het zoeklicht in Nederland. En honderd jaar geleden, in het begin van de 20ste eeuw, 1905, ging Johannes de Heer naar Wales.
En werd daar samen met een paar andere mensen heel diep aangeraakt door God. En werd vervuld met de Heilige Geest en kwam terug. En dat vuur van de opwekking, dat kwam ook in Nederland. En Leen van Walen zei dat die opwekking, die herleving die Nederland zo nodig had ook in het orthodoxe, maar het dode orthodoxe Nederland.
Het Calvinistische gereformeerde Nederland wat recht in de leer was, maar waar geen echt leven in was. Dat kwam wel in die hele beweging van Johannes de Heer. En ik heb dat boekje wat hij gisteren noemde, heb ik gisteravond nog weer eens tevoorschijn gehaald.
En ik ga dat weer lezen. Een geestelijke herleving in Nederland. En geweldige dingen zijn er gebeurd. Ze kwamen gewoon in plaatsen.
En als ze aankwamen, dan gingen ze gewoon ergens staan bij het station of op de kade. Als ze met een boot ergens aankwamen, in Lemmer bijvoorbeeld. En de mensen stroomden toe. En er kwamen niet enkele tientallen, maar er kwamen honderden en soms duizenden mensen die gewoon toestroomden om te luisteren naar de liederen die op de kade, bij het station en in de winkelstraten gezongen werden.
En er werd het evangelie gepredikt. En daar op straat werden mensen getroffen in hun hart. En beseften ze dat ze verloren zonen waren. En beseften ze dat ze terug moesten keren naar God.
En waren er tranen van berauw en momenten van bekering en beslissingen om Jezus Christus als heiland aan te nemen. En er was kracht van God daar. En die beweging bestaat nog steeds.
We vieren nu het honderdjarig bestaan. Van het zoeklicht dat daaruit voort is gekomen uit die opwekking. En andere voorbeelden die Leen van Valen gaf. En toen dacht ik weet je, ik kijk even.
Ik denk, prijs de Heer, er is geestelijk leven. Ik ben blij met een gemeente zoals deze. Jullie zijn trouw aan Gods woord. Jullie willen dat de Bijbel gepredikt wordt.
Jullie betalen de prijs voor trouw blijven aan Gods woord. Ik zit zelf in een kerkverband. Waar ik me meer en meer zorgen maak. Om de ontwikkelingen. Waar de dingen verschuiven.
Waar het geestelijk leven soms ver te zoeken is. Maar waar zelfs de orthodoxie begint te verdwijnen. Waar het liberalisme zijn intrede doet.
En waar de tijdgeest overwint. En voorgangers meegaan met de tijdgeest in verschillende opzichten. En daarom werd ik ook zo bepaald bij Lukas hoofdstuk 15.
Gisteren geproefd van wat God kan geven. We hebben reformatie nodig. En we hebben herleving nodig. En God kan opnieuw vullen met de geest.
En Leen van Walen noemde dat het niet alleen in handelingen 4 gebeurde. Dat soms... Handelingen 4 lezen we. En trouwens Aad van der Zanden noemen we het ook. In handelingen 2 lezen we het huis werd vervuld met de geest.
De plek waar ze waren. In het Engels staat er het huis waar ze waren werd vervuld met de geest. In handelingen 4 lezen we dat de plaats waar ze bijeen waren werd bewogen. En Leen van Walen vertelde gisteren dat in een opwekking op het eiland Louis in de jaren 1950 dat het gebeurde.
Dat de geest zo werd uitgestort over de gemeente die daar samen was in dat huis. Dat die plek letterlijk de plek waar ze waren begon te bewegen. Dat er een soort aardbeving was of dat iedereen het voelde.
Dat het huis begon te bewegen. Dat Gods kracht zo aanwezig was. Dat er zoveel van God was daar. Dat het zelfs fysiek tot uiting kwam. Er zijn er veel meer dingen die God kan doen.
We lazen met z'n drieën voor deze dienst dat God Elia leidde om bij de Beekiri te gaan verblijven. En dan denk je hoe moet hij dan overleven? Maar God voorzag. In brood en vlees.
S'morgens en s'avonds zijn hij dronken uit de beek. God voorziet daar waar mensen gehoorzaam zijn aan zijn leiding. En dan gebeuren er wonderen. Dan gebeuren er hele bijzondere dingen. Maar soms zijn we zo arm geworden.
Soms wandelen wij helemaal niet meer met God. Soms zijn we als de verloren zoon geworden die eigenlijk alleen maar opgejaagd wordt door hoe de wereld allemaal trekt.
De wereld trekt ook aan ons. Soms. En de tijdgeest zegt... De tijdgeest zegt... Live life to the max. Haal uit het leven wat er uit te halen is voor jezelf.
En zorg dat je alles verkrijgt. En je wil alles hebben. Maar onderwijl... Verlaat je het huis van de vader.
En dan is er armoede. Dus tweede punt. Er is armoede, maar... Er kan ook zoveel rijkdom zijn.
En dat is ook wat we natuurlijk vinden in de gelijkenis van de verloren zoon. Dat toen hij terugkeerde. Toen hij tot zichzelf kwam. Toen hij nadacht over de goedheid van zijn waarde.
En daar mogen wij vanmorgen ook met elkaar over nadenken. God is goed. De Heer is goed. En hij geeft ons wat wij niet verdienen. En hij blijft een liefhebbende vader.
Ook als wij afdwalen. En hij weet wat wij nodig hebben. Hij weet ten diepste wat u nodig hebt. Als wij terugkeren bij de Heer... Dan zullen wij niet meer keihard streven om onze identiteit te vinden in ons werk als mannen.
Als wij terugkeren bij de Heer... Dan zullen wij als vrouwen niet meer zomaar in de armen van een andere man vallen. Omdat we denken dat we die liefde van die andere man nodig hebben. Omdat we dan de liefde van de Vader veel meer ervaren.
Onze hemelse Vader veel meer ervaren. Als wij terugkeren naar de Heer... Dan zullen we veel minder vatbaar zijn voor de seksuele verleidingen die op ons afkomen. En dan zal er niet meer geestelijke armoede zijn.
Maar dan zullen we overvloed gaan ervaren. En dat zegt Psalm 23 ook. Als wij weer gaan zitten aan de tafel van de Heer. En weet je waar ik ook over na zat te denken?
Ik heb helemaal niks op papier gezet voor vanmorgen. Ik heb deze spreek nauwelijks voorbereid. Ik heb gebeden en ik had het gevoel en gedachte dat ik hierover zou moeten spreken. Maar ik zat ook hierover na te denken dat wij als evangelische, wij zeggen altijd...
Het gaat niet alleen om de rechte leer. Maar het gaat om een persoonlijke wandel met God. Het gaat om je persoonlijke relatie met God. Dat is eigenlijk het motto van de evangelische beweging wereldwijd.
Een persoonlijke relatie met je hemelse vader. Maar ook wij als evangelische kunnen zo traditioneel worden.
We kunnen geïnstitutionaliseerd raken. Het kan allemaal de geëikte paden worden. Het kan allemaal zo... Gewoon worden.
Maar misschien moeten we vanmorgen wel... Beseffen dat God ons roept... Om... Terug te keren naar... Een persoonlijke relatie met hem.
Daar gaat het om. Dat we gewoon met hem leven. En dat kunnen we alleen maar met beelden verwoorden, denk ik.
Zo'n beeld als Lukas 15. Dat we inderdaad terugkeren naar het huis van de vader. Dat we dat lied wat we net gezongen hebben...
Dichter bij u. En houd mij dicht bij u. En ik wil dicht bij u komen, vader. Dat we dat ook vanmorgen doen. En dat wij weer kiezen vanmorgen.
Dat we opnieuw kiezen. Misschien wel voor de eerste keer kiezen voor... Een persoonlijke relatie met God. Waarin Hij... Zonder meer... De allerbelangrijkste in ons leven is.
Niet ons werk. Niet ons functioneren. Niet onze bekwaamheden. Niet ons geluk. Niet ons leven hier op aarde. Niet ons genot. Maar waarin God... De allerbelangrijkste in ons leven is.
En als we daarvoor kiezen... Dan zal er overvloed zijn. De vader is zo genadig. Hij staat op de uitkijk. En toen hij zijn zoon nog van verre zag aankomen...
Toen rende Hij hem tegemoet met innerlijke ontferming bewogen. Hij snelde hem tegemoet en viel hem om de hals en kuste hem. En die zoon komt dan met zijn schuldenaarsethiek. Die zoon heeft zich voorgenomen om tegen de vader te zeggen...
Hij zegt... Ik wil terug naar de vader... Maar ik heb natuurlijk niet meer het recht om een zoon te zijn. Ik kan niet meer een zoon zijn. Ik zal wel een arbeider voor hem worden. Ik zal een van zijn slaven worden. Dus hij neemt zich voor...
Om als hij bij zijn vader terugkomt... Om tegen hem te zeggen... Vader, ik heb gezondigd tegen de hemel en tegenover u. En ik ben niet meer waard om uw zoon genoemd te worden. Maak mij als uw slaaf.
Maak mij als uw dagloner. Ik zal voor u gaan werken om de schuld te betalen. Ik heb het vermogen er doorheen gejast. Ik heb het geld verbrast bij de hoeren. En ik heb natuurlijk niet meer het recht om als uw zoon te mogen leven.
Maar weet je wat er gebeurt? Hij begint zo te praten. En hij zegt tegen zijn vader... Vader, ik heb gezondigd tegen de hemel en tegenover u. Ik ben niet meer waard uw zoon genoemd te worden. Maar dat laatste maakt mij gelijk aan een van uw dagloners.
Dat laat de vader hem niet eens zeggen. De vader laat hem niet uitpraten. Zijn schuldenaars ethiek... Hij krijgt geen kans om die te noemen. Maar de vader zegt onmiddellijk...
Haal het beste gewaad. Trek het hem aan. Geef hem een ring aan zijn hand. Want hij is mijn zoon. Als teken van zoonschap. En sandalen aan zijn voeten. Slaven droegen geen schoeisel.
Maar de zoon draagt wel schoeisel. En hij behandelt hem volledig als zoon. En hij richt een feestmaal aan. Iets wat de oudste zoon totaal niet kan begrijpen. Dit is de onlogische liefde van God.
Dit is de onlogische genade van de Heer Jezus Christus. En er wordt een heel groot feest gevierd. En er is een overvloedige maaltijd. Een compleet ander verhaal dan de situatie die hij had toen hij naar dat verre land gegaan was.
En dat is een beeld van de overvloed. God wil overvloed geven. Als we met hem wandelen. Laat mij een voorbeeld noemen.
Ook weer van gistermiddag. Ik vond het zo mooi. Het is slechts eigenlijk een eenvoudig voorbeeld. Maar ik wil het noemen als iets wat ons vanmorgen mag bemoedigen.
En ook mag laten zien. Dat de dingen zo anders worden. Als wij biddend ons leven leiden. En als wij de Heer zoeken en aan zijn tafel gaan zitten.
Gewoon gemeenschap met hem hebben in ons leven. Een persoonlijke relatie met hem hebben. Arjan Baan vertelde gisteren. Misschien kent u Arjan. Ik weet niet of hij hier wel eens komt. Maar Arjan is de directeur van de stichting Hardkraai.
En Arjan vertelde over de hele geschiedenis van die stichting. En wat er de afgelopen twintig jaar allemaal is gebeurd. En hij vertelde ook over hoe het gekomen was. Dat zij als stichting. Want er waren wel acht partijen die het Diakonessenhuis in Amerongen wilden kopen.
Dat zij uiteindelijk het huis mogen kopen. Waardoor het nu van deze stichting is geworden. En daar nu een hele nieuwe bediening. Of dat er een hele nieuwe bediening in dat pand is gekomen.
Maar Arjan vertelde dat op de morgen. Dat de morgen van de dag dat smiddags de Diakonessen een beslissing zouden gaan nemen. Over wie van de acht partijen dat gebouw mocht gaan kopen. Dat Arjan en een aantal broeders en zusters bij elkaar kwamen.
Ik schets het in grote lijnen want ik was er niet bij. Maar ik denk dat ik het goed herinner. Dat ze met elkaar baden. En dit zijn sowieso mensen die biddend hun weg gaan. En dat Arjan bepaald werd.
Hij zegt. Ik werd zo bepaald bij een aantal versen uit Jeremia. Ik weet niet meer precies welk hoofdstuk. Op een gegeven moment zegt Jeremia.
Zegt de heren tegen Jeremia dat hij een akker moet kopen. En hij dacht wonderlijk dat we hierbij bepaald worden. Alsof God tegen hem zei. Jullie gaan dat gebouw kopen. En een paar versen later staat.
Zou voor de heren iets te wonderlijk zijn. Voor God is niks te wonderlijk. God kan ervoor zorgen dat dat gebouw in jullie handen komt. En nou komt het. Diezelfde morgen was er een vrouw in een heel ander deel van het land.
Die ook aan het bidden was. Die wist dat die beslissingen genomen zou gaan worden. En ze bad ervoor. En ze was ermee bezig. En ze was uren in gebed. En op een gegeven moment belt ze Arjan Baan op. En ze zegt Arjan.
Ik ben zo bepaald bij een vers uit Jeremia. Waar God tegen Jeremia zegt. Dat hij een akker moet kopen. En ik geloof dat God het jullie gaat geven. En diezelfde middag krijgt ze een telefoontje.
Dat de diakonessen besloten hadden. Dat het gebouw aan stichting Hardcrui verkocht zou worden. Kijk en dat is nou de rijkdom. Dat is slechts een heel klein voorbeeld.
Maar wel natuurlijk. Het is bovennatuurlijk dit. Dit kan een mens niet bedenken. Dit is God die werkt. En weet je. Er is zoveel avontuur te beleven met God.
Ons leven gaat zich zo veel rijker ontwikkelen. We gaan zoveel meer vrucht dragen. We zullen gebedsverhoringen meemaken. We zullen dat feestmaal van Lukas 15. Die overvloed die hij geeft aan die verloren zoon.
Die dat totaal niet verdient. En zo zijn wij mensen die het ook totaal niet verdienen. Want we zijn afgedwaald. We hebben de neiging om af te dwalen. Maar die overvloed die wil God ook aan jou en aan mij geven.
Zou voor de heren iets te wonderlijk zijn. Dat als je hier zit en het huwelijk is moeilijk. En je hebt misschien wel een huwelijkscrisis. En je weet niet hoe je elkaar weer moet vinden.
Je weet niet hoe je weer één moet worden in het huwelijk. Zou voor de heren iets te wonderlijk zijn. Het probleem is niet het karakter van je man of het karakter van je vrouw. Het probleem is niet de dingen waarvan je denkt dat zij de problemen zijn.
Het probleem is dat we afgedwaald zijn van God. Dat is het probleem. En je zit hier vanmorgen. En je vraagt je af wat is Gods leiding voor mijn leven. Wat zal ik doen? Welke weg zal ik gaan?
Welke beslissingen zal ik nemen? Je komt er niet uit. Maar keer terug naar de heren en roep zijn naam aan. En hij is rijk voor alle die hem aanroepen. En je zult de weg vinden. Hij zal je de weg wijzen.
Want voor hem is niks te wonderlijk. Hij zal tot je spreken zoals hij tot de broeders en zusters gesproken heeft. Om dat gebouw te kopen. Zo zal hij jou in de beslissingen van je leven ook leiden. En je zit hier vanmorgen misschien met een bepaalde zonde.
En er is een bepaalde zonde waar je elke keer weer in je valt. Waar je nog steeds niet vanaf bent. En je baalt ervan en je wil het niet. Maar het probleem is niet. Dat jij te weinig kracht hebt.
Want je zult altijd te weinig kracht hebben. Het probleem is niet dat jij het niet aankunt. Want jij en ik, wij kunnen dat nooit aan. Wij kunnen die zonde zelf nooit overwinnen.
Het probleem is niet. Dat wij niet genoeg in huis hebben. Want wij hebben nooit genoeg in huis. Het probleem is dat wij niet zijn teruggekeerd naar de Vader. Het probleem is dat we te veel zitten aan de tafel van de wereld.
En te weinig zitten aan de tafel van de Heer. En daarom is er geen kracht om de zonde te overwinnen. En ga zo maar door. En daarom mogen wij vanmorgen terugkeren naar de Vader.
En weet je, Gods woord roept ons ook op om die stap te zetten. We hebben met elkaar gezongen, Heer komt dichterbij.
Het thema is dicht bij God vanmorgen. En dat mogen we ook bidden. Heer, wilt u komen? Wilt u erbij zijn? Maar het probleem is vaak, wat we in dat laatste lied gezongen hebben.
Dat gaat over een andere beweging. Niet dat God naar ons toe komt, maar dat wij naar God toe komen. Houd mij dicht bij u. Heer komt dichterbij. Maar houd mij dicht bij u.
Maar er zit ook een verantwoordelijkheid bij ons. Om gewoon weer terug te keren naar de Heer. Om inderdaad die beslissing te nemen. Om zoals de verloren zoon tot onszelf te komen vanmorgen en te zeggen.
Nu heb ik genoeg van de geestelijke armoede. Nu heb ik genoeg van het gebrek aan opwekking in mijn leven. Ik heb genoeg aan de geestelijke gezapigheid.
Ik ben zat van het armoedige leven dat ik heb geleid de afgelopen tijd. En ik neem een beslissing. En ik keer terug naar het huis van de Vader.
Want één dag in zijn voorhoofd is beter dan duizend dagen elders. En dan kan het hard gaan. Dan gaat het hard.
In die zin. Dan zijn de veranderingen drastisch. Dan blijft God niet talmen. Dan duurt het ook niet meer.
Dan is er een einde aan de geestelijke armoede. Dan ineens komt er een enorme rijkdom. Dan gaat het in één keer hard. Als God zijn geest ineens uitstort. Gaan er ineens heel bijzondere dingen gebeuren. Maar het ligt bij ons.
De vraag is of wij willen terugkeren. Maar als we dat doen. Dan zullen we een liefdevolle Vader ontmoeten. Dan zullen we een Vader ontmoeten.
Die met innerlijke ontferming over ons bewogen is. En we zullen een Vader ontmoeten. Die ongelooflijk rijk is. En ons in zijn rijkdom gaat laten delen.
En in onze noden zal voorzien. Zoals we nooit eerder hebben meegemaakt in ons leven. Een Vader die ook de geestelijke nood. In kerkelijk Nederland wil ledigen. Een Vader die ook de geestelijke nood.
In deze gemeente wil wegnemen. Een Vader die ook deze gemeente wil zegenen. Met overvloedige zegen. Ik sluit af met een laatste anekdote. Psalm 23 zegt ook.
Mijn beker vloeit over. En mijn vrouw. Die heeft jaren gebeden. En ze bidt nog steeds. Altijd.
Ik heb een biddende vrouw. Mijn vrouw is in de loop der jaren. Meer en meer een biddende vrouw geworden. We hebben het niet altijd makkelijk in natuurlijk.
Maar wij lopen ook wel eens tegen elkaar aan. We hebben ons kort geleden ook nog echt weer met elkaar moeten verzoenen. En we zijn heel verschillend mijn vrouw en ik. Maar we houden zielsveel van elkaar.
En een van de grootste zegens in mijn leven is dat mijn vrouw een biddende vrouw is. En zij heeft ook gebeden voor deze dienst.
Elke morgen om zeven uur zit zij te bidden. Soms slaap ik nog. Vaak slaap ik nog want ik kom s'avonds laat thuis vaak. Maar zij zit te bidden. En ze heeft jarenlang voor mij gebeden dat ik niet zou uitdelen vanuit een bodempje onder in de beker.
Want zij merkte dat ik wel mijn bediening had. Maar ze dacht er is veel meer overvloed mogelijk. En er was zegen. Ik ben nu bijna 25 jaar predikant en ik heb ongelooflijk veel zegen mogen meemaken.
En de heren zegent ons in veel opzichten. Maar mijn vrouw die zag en ik wist het zelf natuurlijk ook wel dat er veel meer zou kunnen zijn. Het was een bodempje onder in de beker.
En twee jaar geleden is dat veranderd. Op die retret in Schotland. Waar we zo diep hebben gesproken over allerlei persoonlijke dingen. Waar ik ben gekomen tot zonder beleidenis. Tot bekering.
Waar ik terugkeerde tot het huis van de vader. En ik heb geproefd. Van een overvloeiende beker. Maar het dreigt weer leeg te raken.
Ik dreig weer af te dwalen. Ik dreig weer op te gaan in de bediening. En daarom is dit woord van vanmorgen ook voor mij. Maar ik sluit af met deze anekdote die ik net heb genoemd.
Niet een klein beetje onder in de beker. Dat is niet Gods plan voor jouw leven. Maar Gods plan voor jouw leven is een overvloeiende beker. Een feestmaal.
Hij geeft zijn geest niet met mate. Maar hij geeft overvloed. Het enige wat je moet doen. Is terugkeren. Naar het huis van de vader. Zitten aan zijn tafel.
En dicht bij God leven. Kosten wat het kost. Halleluja. Amen. Zitten aan zijn tafel.