Gods verlossingsplan door de Here Jezus

Spreker

B. van Twillert

Date
Aug. 18, 2019
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen allemaal. Ik had eigenlijk voorgenomen over heel iets anders wat te zeggen vanmorgen, maar dat ga ik niet doen.

! En toen we vanmorgen bij elkaar waren om te bidden, als oudste, hadden we het over evenste drie.

En daar komt zo duidelijk naar voren, dat hebben we ook met elkaar even over gesproken, dat God een geweldig plan had met deze wereld en met zijn gemeente.

En dat hij dat hele plan wil uitvoeren in Christus Jezus. God heeft alleen zijn ogen op die ene mens, Jezus Christus, gesteld.

En gezegd, hij moet dat helemaal, hij mag dat, hij zal dat plan wat ik heb voor alle eeuwen, zal hij gaan uitvoeren in Christus Jezus.

En Paulus zegt, ja daar buig ik mijn knieën voor aan de Vader. Dat dat zo is. En als we vanmorgen dus u iets wil delen, iets wil doorgeven over eigenlijk wat geestelijke strijd is, dan komt daar altijd de Heer Jezus heel erg groot op de voorgrond.

Ik bedoel dit, als het gaat om onze verlossing, dan is het de strijd die Jezus alleen heeft gestreden. U zult de verlossing van de Heer zien, zegt Mozes tegen alle Israëlieten, als ze achter het bloed van het lam hebben geschuild.

Jullie moeten stil zijn, dan zult u de verlossing van de Heer zien. De Heer zal voor u strijden en u zult stil zien. U zult zien hoe de Heer u verlost. En dat vinden we als een refrein in de Bijbel terug.

De Heer verlost ons. Het is zijn strijd geweest. Toen Jezus voor het eerst sprak in Nazareth, in zijn vaderstad zat er in Lucas 4, dus in zijn eigen omgeving, daar waar hij was opgegroeid, in de eigen synagoge, dan zegt hij, de Heer heeft mij gezonden.

Om het aangename jaar van de Heer te verkondigen. Hij heeft mij zelf met de Heilige Geest. En uiteindelijk accepteerde ze dat niet, maar daar gaat het om.

En dan valt er ook een hele last van je af. Ook als het om geestelijke strijd gaat. Als we echt gaan zien dat die hele strijd en alle zorgen en alle dingen die we in het leven als kind van God tegenkomen, dat God daar één oplossing voor heeft.

En dat is de Heer Jezus Christus. En dat boeide me, omdat je dat in de hele Bijbel tegenkomt. Als de disciples zeggen, als Jezus zegt, pas op voor het zuurdezen van de fariseeën, van de schriftgeleerden.

En dan zegt ze, oh we hebben een fout gemaakt, we hebben vergeten brood om te kopen. En dan zegt Jezus, hoezo? Ik ben toch bij jullie?

Jullie hebben wat vergeten, maar herinner je je dan niet dat ik die brood die ik vermenigvuldigd heb, het is zo geweldig.

Dat de Heer Jezus aan het eind van zijn bediening op aarde zegt, ik ben met jullie. Ik ben met jullie. Alle dagen.

En daar geen restrictie aan verbindt. Alleen geloof. Maar niet van, nou ben ik wel even bij je, maar nou ben je zo ver van het paadje afgedwaald, nou ben ik niet meer bij je.

Dat hij ons de Heilige Geest heeft gegeven, om tot in eeuwigheid bij ons te zijn. En waar ik het vanmorgen over wil hebben is dan, hoe ver maken we daar gebruik van.

En dan gaan we naar de geschiedenis uit 2 Samuel 5. En ik denk dat ik hier wel eens eerder over gesproken heb, want ik ga het nu op een wat andere manier doen.

En als ik erover gesproken heb, en is tijden geleden, dan bent u daar toch al lang gegeten. Nee hoor. Nee. Goed.

Maar ik lees het gewoon en dan gaan we daar gewoon iets over vertellen. En we gaan het gewoon met elkaar lezen. Het begint vers 1. Daar begint het mee.

Dat is ook de inleiding. Dat zij waren de stammen van Juda. Ze hoorden bij David. Dit hoofdstuk gaat er niet over. Dat zij, om het zo te zeggen, een kind van God moeten worden.

En we weten allemaal dat David is een beeld, is een type van de Heer Jezus. Dat is niet een uitvindsel van mij, maar dat zegt de Bijbel gewoon zelf. Hij is uit het huis en uit het geslacht van David.

Ik ben de wortel in het geslacht van David. Dus als we het hier over David hebben, dan moet u in de achtergrond bedenken, dat dat om Christus gaat.

De zoon van David. En dat er hier mensen bij, mag ik zo vertalen, bij de Heer Jezus komen, en zeggen, wij zijn uw eigen vlees en bloed. En dat vind ik zo mooi.

Ook gewoon voor jezelf te bedenken. Als je een beetje in de put zit, als je het niet meer ziet zitten, als het om strijd gaat, als je overwinning wilt behalen, dat de Bijbel ons laat zien, dan moet je eerst naar David toe.

Want hier gaat het om. En tegen David zegt, zie, wij zijn uw eigen vlees en bloed. En dat ben je. Want ook daar hebben we vanmorgen lied erover gezongen, niet?

Dat we zijn kinderen van God. We zijn broers en zussen van de Heer Jezus. We zijn zijn eigen vlees en bloed.

Hij heeft ons met zijn bloed gekocht. En wij hebben zijn leven in ons ontvangen. En anders bent u geen kind van God. Alleen als u een kind van God bent, dan zijn we ook een broer en een zus van de Heer Jezus.

Dat kan niet anders. Dan hebben we dezelfde vader. Dus houd dat even vast. Dat het niet zo mooi is dat deze mensen naar David gaan. En David een hele tijd uit het oog zijn verloren.

Maar hier komt er een soort herstel. Ze gaan naar David toe en ze zeggen, David, wij zijn jouw eigen vlees en bloed. Het is iets voor hun om onder de aandacht te brengen bij David.

Wij horen bij jou. We hebben het misschien wel een tijd laten afweten. En dan gaat dit een hoofdstuk verder. Reeds vroeger toen Saul nog koning over ons was, was jij het, waard gij het, die Israël deed uittrekken en weer terugbracht.

En de Heer sprak tot u, gij zult mijn volk Israël wijden en vorst over Israël zijn. Dat is een herkenning van iemands leven en dat kan ook heel persoonlijk naar de Heer Jezus toe.

En zeggen, ja, u zou de Heer van mijn leven zijn. U zou mijn leven leiden. God heeft u aangesteld als de Heer over mijn leven.

U bent degene die leiding moet nemen in mijn leven. Want ik zou niet weten hoe ik anders moet gaan. Ik zou niet weten hoe ik keuzes moet maken. En ik hoef dat ook niet te weten. Want God heeft al eerder u aangesteld als degene die, hier staat er, die vooraan ging in de strijd, maar die ons ook weer deed terugkeren.

Die ons ook weer deed terugkeren. We hadden wel een strijd te strijden, maar we gingen niet verloren in die strijd. We raakten er niet overspannen van.

We haakten niet af. Het is een soort strijd. Toch wel heel bijzonder. Want we gingen die strijd. U leed ons uitgaan. We gingen met u.

En u liet ons ook terugkeren. En eigenlijk, zeggen ze, hebben we dat met Saul gemist. We hebben wel gestreden. Maar het was een andere strijd. En ik heb hier wel vaker gezegd dat het beeld van koning Saul, dat is een beetje het beeld van de eerste koning.

Saul was degene die het volk begeerde. Als koning. Dan zeiden wij willen een koning. Nou, dan zei hij, gaf God hun een koning. Zat hij in de Bijbel die zij wilde.

Een kop stak hij boven iedereen uit. Een geweldige man. Daar kon je mee op de proppen komen. Naar buitenlandse mogelijkheden.

Dus een fysieke, geweldige man. Maar hij vergat om met God te strijden. En uiteindelijk ging het helemaal mis. Hij moest, om nog een beetje aandacht te krijgen, voor zichzelf een standbeeld oprichten.

Dat staat er in de Bijbel. Zielig is dat he. Maar het was wel zo. En toen zei God, ik zal een man uitzoeken naar mijn hart. En toen koos hij David.

En David was een stuk kleiner. En David werd helemaal niet gezien. Maar David werd door God gezien. En dat is in de geestelijke strijd ook.

Je hebt mensen die zo vol zijn van hun strijd. Dat ze bovenop staan. Dat ze van iedereen meedelen. Zo zichtbaar. Die strijd is zo zichtbaar.

Terwijl David zo onzichtbaar was. En ook in het leven van David is het zo. Dat David eerst een strijd is aangegaan met Goliath. En het is een strijd die David alleen moest doen.

Het volk kon hem daar niet bij helpen. Dat is een strijd die gestreden is. De Satan is door Jezus overwonnen.

Dat is niet de strijd die wij hoeven te strijden. Dat hoor je wel eens. Maar dat vertelt de Bijbel niet. De strijd tegen die reus. Tegen die Filistijn.

Tegen de Satan. Is alleen een strijd die God heeft toevertrouwd aan de Heer Jezus. En hij heeft de Satan overwonnen. Hij heeft hem de kop vermorseld.

Trouwens heeft alles wat tegen ons getuigde weg gedaan. Door het aan het kruis te nagelen. Dus die strijd is gestreden. Daar kunnen we God. Als het goed is alleen maar verdanken in geloof.

Maar hier komen deze mannen. En wat doen ze? De oudsten van Israël. En ze zeggen vers 3. Dus kwamen alle oudsten van Israël bij de koning te Heberon.

En koning David sloot met hen voor het aangezicht is hier een verbond. Daarop zalft en zei David tot koning over Israël. En ik heb voor mezelf. Dat is dan persoonlijk. Maar dat mag u ook doen.

Voor mezelf gedacht toen ik in stille tijd. Jaren geleden iets stukjes las. Heer Jezus. Ja ik wil u echt zalven. Als koning over mijn leven.

Het kan best een hele tijd zijn. Je bent tot geloof gekomen. Misschien is dat voor sommigen wel jaren geleden. Tientallen twint. Misschien wel vijftig jaar geleden. En je hebt mooie dingen meegemaakt met de Heer.

In de strijd. Die je hebt meegemaakt. En je hebt overwinningen behaald. En je hebt mensen tot geloof zien komen. En mensen hebben je getuigenis. Goed maar hoe is het nu met je.

Hoe is nu de frisheid. En de aanwezigheid van Frisus in je hart en in je leven. En misschien is dat een moment dat je moet zeggen.

Ja ik ben nog een hele hoop kwijt geraakt. Waar ik later. Waar ik eigenlijk naar verlang. Ik weet van Joos Schep. Misschien sommigen kennen hem.

Misschien anderen kennen hem. Misschien niet. Maar die had een tentje in de woestijn. Van Israël. En daar ving die dan mensen op. En dan gaf hij een kop thee. En dan bracht hij het evangelie. En op een gegeven moment kwam daar een Amerikaan.

Zo'n backpacker. En die kwam daar tot geloof in de Heer Jezus. En hij zei mag ik hier blijven. En hij is een aantal weken gebleven. Teruggegaan naar Amerika. Daar een groot zaken imperium opgericht.

En toen hij zo'n beetje zijn leven overzag. Toen dacht hij. Ik ben kwijt geraakt. Wat ik daar in dat tentje heb gevonden. En hij is teruggegaan.

En hij zegt. Joon mag terugkomen. Hij is teruggegaan. Want dat hele. Al die rijkdom. En al die macht. Die hebben hem niet dat gebracht. Wat hij die eerste uren.

In het geloof met Christus. Had meegemaakt. En misschien is het in jouw leven ook wel zo. Dat je zegt. Ik ben eigenlijk een hele hoop kwijt. Ik ben kwijt geraakt. En ik denk dat je hier een punt hebt.

Waar je moet zeggen. Ik kom weer naar de ware David toe. En ik wil weer terug bij u. En ik wil u weer zalven. Tot koning.

Over mijn leven. En dat hoeft u niet te doen. Nu. Dat moet u in alle oprechtheid doen. Misschien als u thuis bent.

Maar dan komt er verandering. Dat zien we hier ook. Dus. Ze kwamen allemaal. En dan staat er. 30 jaar was David. Ja. Was David oud toen hij koning werd.

40 jaar. Heeft hij geregeerd in Hebron. Heeft in 7 jaar en 6 maanden geregeerd over Juda. En Jeruzalem 33 jaar over geheel Israël en Juda. Dan krijgen we hier dat David gaat regeren.

Regeren betekent dat hij gaat leiden. En als we weten dat de Heer Jezus je leidt. Dan leidt hij je nooit. Ja. Dan geeft hij je altijd overwinning.

En dan is zijn leiding. En dan is zijn leiding altijd een goede keuze. Dat maakt ons blij van binnen. En dan gebeuren er weer dingen in ons leven waar we zeggen.

Nou. Het is allemaal zo heel bijzonder. De dingen die ik meegemaakt heb. Maar eigenlijk heb ik het niet gedaan. Maar eigenlijk heeft God het gedaan. We gaan verder lezen.

De koning trok met zijn mannen naar Jeruzalem op tegen de Jebusieten. Die in die landsteek woonden. Dus nu krijgen we de strijd. Deze zei er tot David. Gij komt hier niet binnen.

Blinden en lammen zullen u terugdrijven. Dus nou. Trekt de koning met zijn mannen op naar Jeruzalem. Naar Jebus. Nou Jebus betekent.

Een harde plaats. Letterlijk. En Jebus lag in de hoogte. Ja. Als u de berg Sion hebt. Dus Jebus. Het is later aan het eind van het.

Nou laten we maar eerst even helemaal lezen. Dan kan ik gewoon rustig wat van vertellen. Blinden en lammen zullen u terugdrijven. Zij bedoelden David komt hier nooit binnen. Maar David veroverde de berg Sion.

Dat is de stad Davids. David had toen gezegd. Wie de Jebusieten wil verslaan. Moet het door de watergang binnendringen. Van lammen en blinden heeft David. Een hard grondige afkeer.

Daarom zegt men. Blinden en lammen mogen niet binnenkomen. En David ging in de burg wonen. En noemde die stad Davids. Hij bouwde versterkingen rondom. Van de middel af. Binnenwaarts.

En David nam steeds toe in grootheid. En de Heer de God. Der his schare was met hem. Nou als je nou even dit kleine stukje pakt. Dan zie je wat er gaat gebeuren.

Is de strijd. En door die strijd wordt David steeds groter. Hij krijgt steeds meer eer. Bij zijn mannen. Hij komt steeds meer in aanzien.

Ze willen steeds meer uit handen geven. Het is ook een proces. Ze worden steeds meer afhankelijk van David. Dus dat is het gevolg van die strijd.

Die ze hebben. Maar het begint als volgt. David neemt deze mannen mee. Naar Jebus toe. En Jebus is dan die harde plaats.

En daar zijn mensen die zeggen. Je komt hier nooit binnen. En misschien heeft u het ook wel in uw leven. Als je mensen tegenkomt. En je eigen familie. Broers of zussen. Misschien je ouders wel.

Misschien een van je kinderen wel. En dan zeggen ze. Ja dan heb je het idee. Ik kom hier nooit. God komt hier nooit binnen. En dat kan je niet zeggen. Je kan niet zeggen.

God kan geen harde plaatsen veroveren. Maar soms kan een hart. Zo keihard zijn. Dat je denkt.

God komt hier nooit binnen. En er kan zoveel verlamdheid zijn. Ook bij christenen. Maar ook verlamdheid bij mensen om je heen.

Dat je denkt. God komt hier. Kan God dit nog wel veranderen. Komt God hier binnen. Daar heb je het. Daar heb je de strijd.

Het is zo. Ik heb zo vaak mogen meemaken. Van mensen die zeiden. Nooit. En nog dat ik. In Meppel bij evangelisatie.

Hadden we elke. Zaterdag een markt. Evangelisatie. En dan kwam er een vrouw bij me. En ze zegt. Ik zal me nooit laten overdopen. Nooit. God zegt ze.

Ik denk. Nou moet ik niet over de doop beginnen. Dat wordt natuurlijk helemaal niks. Maar een jaar later werd ze gedoopt. Dus ga niet zeggen dat het God niet lukt.

Maar hoe dan? Ga niet denken dat. Als we met strijden maken. En we kijken om ons heen. Wat was het verwijt. De hele Bijbel door naar Israël.

Dat ze zeiden van. Ja. Er zijn reuzen in het land. Dat lukt ons nooit. Zie je. Dat die hele. Die hele. Wat zoveel stress.

En zoveel. Ja. Zoveel neerslachtigheid. In je leven. Kan geven. Omdat je denkt. Dat het je niet lukt. Terwijl het eigenlijk het is.

De Heer Jezus al zegt. Kom tot mij allen. Die vermoeid en belastheid. En neem mijn juk op u. Dat betekent dat. Dat hij bedoelt. Dat wij samen met hem. In een juk lopen. En samen met hem.

Door het leven gaan. En uiteindelijk. Die woorden waar ik mee begon. Ik ben met u. En dat we ons moeten realiseren. En dat we ons moeten realiseren.

En dat we ons moeten zeggen. En daar met hem over moeten praten. Dat hij bij ons is. In onze omgeving. En woont in ons hart. In ons leven. En nou. Hij komt hier noord binnen.

Lammen en blinden. Zullen u terug drijven. Dus hij bedoelde. Kijk. Wij zitten boven op die berg. Kunt u zich voorstellen. En als David met zijn mannen naar boven gaat.

Nou. Je hoeft maar. Pek en veren naar beneden te gooien. Niet. Hoe kan hij daar binnenkomen. Wat zijn de. Reële menselijke mogelijkheden. Als jij naar boven moet.

En de vijand staat boven. Nou. Zal dat wel een gezegde zijn. Lammen en blinden. Zullen u terug drijven. Ze bedoelden. Ja. Wij hebben daar helemaal niet eens. Eens.

Ogen voor nodig. En we hebben daar niet eens. Eens spierwallen. En spieren voor nodig. We kunnen je zo terug drijven. Dan staat er.

Van lam en blinden. Heeft David een hardgrondige afkeer. En dan gelukkig. Oh. Er staat in andere vertaling. Van deze lam en blinden. Heeft God. Heeft David een hardgrondige afkeer.

Dat betekent dus eigenlijk. Van die mensen. Die zo op je afkomen. En je zo de moed opnemen. In je geestelijke.

Met je geestelijke kracht. In het geestelijke leven. Zeg eens. Zou je nooit lukken. Nee. Dat kan niet. Nee. Het lukt je nooit. Om dat voor elkaar te krijgen.

Nee. Dat moeten we niet doen. Weet je. En dan verliezen we zo gauw de moed. Zo gauw de lam. Er komt de verlamdheid. En verlamdheid is in de Bijbel.

Altijd een beeld van ongeloof. We wandelen in geloof. U ook. We wandelen. Als we vooruit gaan. Dan hebben we geloof nodig. We wandelen in geloof.

En niet door aan schouwen. En als je niet meer kunt wandelen. Als je verlamd raakt. Dan zit er iets wat dat geloof tegenhoudt.

Zoals bij de blinden in Bethesda. Of sorry. Bij de verlamden in Bethesda. Die. Die. Die kon maar niet bij dat levende water komen.

Wat die engel neerdaalde. Hij kon maar niet bij die vijver komen. En dan zegt de Heer Jezus. Die zoekt hem op. En dan zegt hij. Hij zegt hij. Wil je genezen worden? Wil je weer kunnen lopen? Dan zegt hij.

Ja. Ik heb helemaal niemand. Er was helemaal geen geloof bij die man. Ook niet in de Heer Jezus. Maar de Heer Jezus geneest hem. En hij zegt later tegen hem. Let erop dat je niet weer zondigt. En dat je niet ergens overkomt.

Dus er zat zonde. Tussen hem. En tussen God in. En dat geeft verlamming.

Dus als je eerlijk bent. Aan jezelf toe. En je wilt geestelijk vooruit komen. Dan moeten we daar ook eerlijk met elkaar over kunnen praten. Of er iets gebeurd is. Wat je moet beleiden. En we weten wat God genadig is om te vergeten.

Maar dan kun je ook weer verder. En die andere verlamden. Die vinden we dan. Ook in Marges 1. Die wordt door het dak naar beneden gelaten. Die was ook verlamd.

En dan zegt Jezus. Het eerste wat hem tegen hem zegt. Mijn kind. Uw zonden zijn u vergeven. Het was balsem op zijn ziel. Het was moeilijker om te zeggen.

Uw zonden zijn u vergeven. Dan sta op en wandel. En Jezus deed beide. En nou kon hij weer vooruit. Nou waren ze zonden vergeven. Nou kon hij zijn bed.

Waar hij altijd opgelegen had. En wat hem altijd gebonden had. Aan de grond. Aan deze aarde. Aan deze wereld. Loslaten en vooruit gaan. Dat is. Dus deze verlamming.

Zo. En blindheid. Peter zegt. Zie toe. Dat je. Dat je je zonden gaat beleiden. Want anders word je bijziend. Dan word je blind. Dan zie je de dingen niet helder meer.

Dus deze. Dit soort verlamming. En deze blindheid. Want van David. Weet we later. Dan komt Mephibouw zitten aan zijn tafel. En die was verlamd aan beide voeten. Dus het gaat er helemaal niet zozeer.

Denk ik om. Dat David een hekel had. Of dat. Als u verlamd bent. Of blind. Dat u zou moeten geloven. Dat God u niet mag. Maar ik bedoel het vooral geestelijk.

En dan. En dan zeggen ze dat tegen David. En dan gaan we even verder lezen. En dan staat er. Zegt David.

In vers 7. Maar David veroverde de Burg Sion. Dat is de stad David. Hé. Ik dacht dat we dat samen met hem zouden doen. Maar hier staat dat David het deed.

Dus dat er. Voor de Heer Jezus. Is die overwinning al gekleemd. Alleen wij mogen delen in zijn overwinning. Het is niet onze strijd.

Het is zijn strijd. Alleen hij geeft aan. Hoe we die overwinning samen met hem. Kunnen behalen. Vers 8. Wie de Jebusite wil verslaan.

En dat is ook weer zo belangrijk. Dat er hier dat woordje wil staat. Wie dat wil. Dus we hebben altijd een keuze. We hebben altijd de keuze om.

Te zeggen. Nou nee. Dit wordt voor mij te moeilijk. Dit red ik niet. Dit kan niet. Of te zeggen. Ja. Ik wil het. Want. Ja.

Kijk maar even aan. Aan. Aan. Aan. Petrus. Petrus zegt tegen de Heer Jezus. Als u tegen mij zegt. Kom. Dan ga ik naar u toe. En ik ga over het water lopen.

We hebben altijd een beetje idee. Dat Petrus zo'n sukkel was. Dat hij in de diepte zakte. Maar ik weet niet. Wie van ons ooit. Een keertje over het water heeft gelopen. Er was toch wel heel wat geloof voor nodig.

En hij. Uiteindelijk is het zo. Hij is maar heel kort naar beneden gegaan. Toen had de Heer Jezus hem alweer te pakken. Hij heeft meer over het water gelopen. Als dat hij de diepte in is gezakt.

En hij is ook met de Heer Jezus. Over dat water gelopen. Terug naar de boot. En in uw gebied. Dan is het mogelijk.

Dan kan het. En. Als je wilt. Als wie wil. De Jebusite.

Wie wil verslaan. Maar die moet wel door de watergang. Binnendringen. Hoezo door de watergang. Binnendringen. Wel. Als je nou die berg Zion had.

En iedereen die wel eens in Jerusalem is geweest. Is misschien ook wel eens bij de stad David geweest. Maar daar is niet zo heel veel meer van over. Maar op een maquette. Bij het Jerusalem museum. Kun je dat toch heel mooi zien.

Die in het. Het. Zuider. Oostelijke. Zuidelijk. Van de stad Jerusalem. Daar heb je zo'n lob. En dat is de stad David. En wie daar binnen wil komen.

Die moet door de water gaan. Dat is wat David zegt. Weet. Er is een strijd. Maar er is een strijd. Die is niet zichtbaar. Het is niet een strijd van buitenaf.

Het is niet waarin de mensen je zien. Het is een strijd. Van binnenuit. Het is een strijd op je knieën. Je moet op je knieën. Door die watergang. Dan moet je naar boven zien te komen.

Want die Jebesieten hadden dus. Het water. Dat vingen ze op. Daarom zeiden ze. Je komt hier nooit binnen. Je kunt het helemaal niet verslaan. Want het regenwater. Dat van die berg stroomde.

Dat vingen ze op. Via allerlei kanalen. Dat stroomde dan. Naar een bron toe. Of naar een put toe. Net hoe je het noemen wil. Daar vingen ze het op. En dan hadden ze in de rots.

Hadden ze een gang gemaakt. En dan kon je naar beneden. En dan. Nou zegt David. Nou dat is die gang van het water. Je moet door de watergang binnentringen.

Je moet de loop gaan van het water. Zoals het water daar naar de bron toe gaat. Zo moet je vanuit die bron naar boven klimmen. Onzichtbaar.

Ze zien het niet aankomen. Zij zien het niet. Het is helemaal van binnenuit. En als u uw Bijbel een beetje kent. Maar ik heb dat hier ook wel eens gezegd. Dan weet u dat water in de Bijbel altijd drie betekenissen heeft.

Drie stuks. Weet u ze nog? Het eerste is. Water is een beeld van het woord van God. Als we de willen overwinnen.

Dat gaat nooit buiten het woord van God doen. Als woord van God zegt dit is verkeerd. En dat gebeurt. Nou dat is iets wat we vandaag de dag nog wel tegenkomen.

Ook op het pastorale vlak. Dus ja ik weet weer wat je wil zeggen. In de Bijbel staat dit en dat. Maar eigenlijk willen ze met het woord van God niet zo veel meer te maken hebben.

God hecht eraan. Want als je in Jezus lief hebt heb je ook zijn woord lief. Wie mij lief heeft.

Die doet mijn wil. Die zal mijn woord verstaan. Als je mijn lief hebt. Zul je mijn woord verstaan. En wie mijn woord verstaat.

Die is het die mijn lief heeft. Dus. En de tweede betekenis. Ja dit vindt u ook in het Johannes Evangelie. Stromen van levend water zullen uit zijn binnenste vloeien.

Dat is een beeld van de Heilige Geest dus. Het is de weg die de Heilige Geest gaat. In jouw leven. Van jouw persoonlijk. En de derde is water.

In de Bijbel ook altijd een beeld van oordeel. Van zelfoordeel. Al uw golven. En uw waren. Die gaan over mij heen. Dus als we dat water. Als we die weg willen gaan.

We willen aan zelfreflectie doen. We willen zeggen. Nou heer. Onderzoek mij. Beproef mij. Dat is het bijzondere van Psalm 139. Je hebt de tekst zo voor het pakken.

Je dacht. Oh God. Ik heb u zo lief. U bent bij me. Voor me. Achter me. U bent om me heen. En waar ik op ga. U bent er altijd bij. Maar alsjeblieft.

Beproef mij. En kijk of bij mij een kwalijke weg is. En leid mij op de eeuwige weg. Deze drie dingen. Nou. Wie de weg van het water gaan.

De watergang. Nou zegt David. Als je zo gaat. Die weg van het water. En toen zijn ze zo omhoog geklommen. Vanuit de bron. De gang van het water gegaan. Van binnenuit.

En ineens stonden ze daar voor al die eeuwzieten. En ze versloegen ze. Het gevolg was. Dat in dat harde.

Hart van daar. Van Jebus. Mag ik het zo zeggen. In dat. Harde hart van de mens. In die strijd. Die we misschien allemaal te strijden hebben. En die we onzichtbaar doen.

En die we op onze kieren doen. En die we. Waar we God. Waarbij we God aanroepen. En waarbij we in hem geloven. Dat hij dat kan. Niet dat wij dat kunnen. Dat hij de woorden verheeft.

En niet wij. En dat hij mensen dat voor elkaar gebruikt. En dat hij ons niet hoeft te gebruiken. Maar dat geen ding bij hem onmogelijk is. Dan gaat David.

Zijn troon vestigen. Dat hadden de jeeuwzieten nooit gedacht. Dat David van daaruit zou gaan regeren. Dat zo'n heel hard hart.

De zetel zou worden van koning David. En als hij daar eenmaal plaats heeft genomen. Staat hier. Dan gaat hij dat hart van binnenuit versterken.

Mooi is dat he. David had eerst die plek veroverd. En toen hij er eenmaal woonde. Toen ging hij dat hart sterk maken.

Ging hij die vesting sterk maken. Van binnenuit ging hij de milo, de muren versterken. Hij ging de scheuren dichten. Hij ging de brokken steen aanvullen.

Hij maakte daar een bouwwerk van. Dat tegen een stootje kan. Waar de pijlen op kunnen vliegen. Maar dat de wapenrusting aan kan doen.

En als we het daarover hebben. Dan eindig ik toch weer. Met dat stukje wat we laasden net daar. Of nee. Ik zeg het verkeerd.

Met die wapenrusting. En wat die wapenrusting even schrijf begint. Stel u op. Wees sterk. In de sterkte van zijn macht. Niet? In de sterkte van zijn macht.

Er wordt van ons helemaal geen macht en kracht verwacht. Maar stel je op. In de sterkte van zijn macht. In zijn kracht. En zo.

Dat hij de overwinning kan behalen. En ik denk dat is. Eigenlijk is dat geweldig. We maken ons zo veel druk. Zo gauw druk.

Maar God heeft bepaald. Nou eenmaal. Dat alle overwinning. Dat alle zegen. Dat alles wat in deze wereld veranderd moet worden.

Dat het koning. Nieuwe koninkrijk dat er moet komen. Dat dat gevestigd zal worden. Dat de hele verandering in de schepping. Die we straks zullen meemaken.

Eigenlijk maar. De overwinning is van één persoon. Van Jezus Christus. En Paulus zegt. Om die reden. Buig ik met gier voor de Vader.

En denk eens na. In uw geestelijk leven. Als je dat weet. Dat die overwinning niet in ons is.

Ook niet van ons gevraagd wordt. Maar dat Vader wilde. Dat dat allemaal door Jezus Christus was. Dat je je gier buigt. En de Vader dankt.

Dat hij het zo heeft uitgedacht. De Zoon ons heeft gegeven. Zijn naam zijn geprezen. Amen.