Koning Hizkia voor en na zijn gebedsgenezing

Spreker

G. Blonk

Date
Aug. 11, 2019
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Koning Hiskia Richteren 16 vanaf vers 15.

U moet weten dat Simpson zijn hele leven één brok profetie was. Voor Israël, voor de gemeente en ook nog eens een keer denk ik met betrekking tot de grote verdrukking.

Het hele leven van Simpson is één grote profetie. En het stukje wat ik nu lees heeft alles te maken met Hiskia. Dus Richteren 16 vanaf vers 15.

Delilah is, daar gaat het over, is de macht der duisternis. En die heeft het altijd voorzien op Israël. Vers 15.

Zij zei tot hem, dat was Delilah, hoe kunt gij zeggen ik heb uw lief terwijl uw hart mij niet toebehoort. Nu hebt gij mij reeds driemaal bedrogen en mij niet verteld waardoor uw kracht zo groot is.

En toen gebeurde het, nadat zij dag aan dag bij hem met haar vragen was blijven aandringen en aanhouden, dat hij, Simpson, ongeduldig werd tot stervens toe.

Zijn gehele hart voor haar bloot legde. En haar zei, geen scheermes is ooit op mijn hoofd gekomen, want van de moederschoot af ben ik een Nazireer gods.

Indien ik geschoren werd, zal mijn kracht van mij wijken en ik zal machteloos wezen en gelijk aan ieder ander mens. Toen Delilah zag dat hij zijn gehele hart voor haar bloot gelegd had, liet zij de stadvorsten de Filistijnen roepen en zei, ditmaal moet gij komen, want die heeft zijn gehele hart bloot gelegd.

Tot zover. Nou je zou zeggen, hoe kom je er nou bij om dat op Eschia toe te passen? Nou dit is een wonderlijk gedeelte. Vind je ongetwijfeld ook vast, dat er staat in vers 16, het laatste gedeelte, hij werd ongeduldig tot stervens toe.

Tot stervens toe. Die term, tot stervens toe, komt nog drie keer voor in het Oude Testament. En alle drie zijn ze van toepassing op Eschia.

En er staat in dit gedeelte wat ik gelezen heb, tot driemaal toe over, dat hij zijn gehele hart voor haar bloot legde. Haar hele hart voor haar bloot legde.

En toen wist ze dat hij in de macht was gekomen van de Filistijnen. Tot driemaal toe. We zullen daar straks tegenkomen bij Eschia.

Dat hij zich zijn hele hart, zijn hele koninkrijk bloot legde voor het gezandschap uit Babel. En dat was het einde van het Tweestammenrijk.

Zomaar een paar dingen zo van Simpson. Simpson dus een profetie. Niet alleen maar een slechte kerel, die ontzettend sterk was, maar één goddelijk profetie die honderden jaren betrof.

Heel boeiend. Goed, dat is de inleiding voor het onderwerp van vanmorgen. Ik lees vervolgens uit 2 Koningen 18, de eerste zeven versen.

2 Koningen 18, de versen 1 tot en met 7. Die profetie door Simpson heen was zo'n vier eeuwen voor de geboorte van Eschia.

Zo'n vier eeuwen daarvoor. En toen werd Eschia geboren. 2 Koningen 18, versen 1. In het derde jaar van Hosea, de zoon van Ela, de koning van Israël, werd Eschia koning, de zoon van Agas, de koning van Juda.

25 jaar was hij oud toen hij koning werd. En hij regeerde 29 jaar te Jeruzalem. Zijn moeder heette Abi of Abia. Zij was een dochter van Sekaria.

Hij deed wat recht is in de ogen des heren. Geheel zoals zijn vader David gedaan had. Hij verwijderde de offerhoogte. Verbrijzelde de gewijde steden.

En hield de gewijde palen om. Ook sloeg hij de koperen slangstuk die Mozes gemaakt had. Omdat tot op die tijd de Israëlieten daarom plachten te offeren. En we noemden haar Negustan.

Hij vertrouwde op de heren, de God van Israël. Na hem was zijn gelijke niet onder al de koningen van Juda. Nog ook onder hen die voor hem geweest waren.

Hij hing de heren aan. Week niet van hem af. En onderhield de geboden die de heren aan Mozes geboden had. De heren was met hem. Overal waarheen hij uittrok, was hij verspoedig.

En hij kwam in opstand tegen de koning van Asser. En diende hem niet meer. Hij versloeg de Filistijnen tot aan Gaza. En verwoeste het gebied ervan.

Van de wachttoren af. Tot de versterkte stad toe. Verloop ik even hier. Je zou maar zo'n getuigenis horen van jezelf.

Dat er gesproken wordt dat hij deed wat recht was in de ogen des heren. En hij vertrouwde op de heren. Hij hing de heren aan.

Week niet van hem af. En hij deed alles wat de heren gezegd had. Het zou van u maar gezegd worden. En ik hoop dat dat ook waar is. Maar we eerlijk zijn.

Want dat minder kunnen wij niet toehoorden. Dat er van ons gezegd kan worden. Dat we dat uitstralen van die man, die vrouw. Die jongen, dat meisje. Die vertrouwde op de heren.

En je kan het aan alles merken. Aan datgene wat hij zegt. Hij hing de heren aan. Hij is gekoppeld aan de heer Jezus. Hij kan nooit een tenminste zonder hem.

Nou, dat was bij Iskia het geval. Maar dat had hij niet aan zijn vader te danken. Wat staat er van zijn vader geschreven? Ik zal het u voorlezen.

Zijn vader Agas. Dat staat geschreven in twee kronieken. 28 vers 24 en 25. Agas liet het gerij van het huis gods bijeenbrengen en stuk slaan.

Hij sloot de deuren van het huis des heren en maakte zich altaren op elke hoek te Jeruzalem. In elke stad van Juda maakte hij offerhoogte om voor andere goden offers te ontsteken.

En hij krenkte de heren, de god van zijn vader. Dat was zijn vader. Dus hij had die geloofsofvoeding niet van zijn vader gekregen. En je kan je afvragen van, hoe zit het dan?

Nou, hij had ook een moeder. Abia heet ze. Abia. En Abia betekent mijn vader is Yahweh. Mijn vader is Yahweh.

Is de schepper van hemel en aarde, is de god van Abraham, Isaac en Jacob. Dat betekent haar naam. Wie de naam Hiskia gegeven heeft aan dat veentje toen hij geboren werd, weet ik niet.

Maar ongetwijfeld niet zijn vader. Agas. Die had hem misschien Baal genoemd of weet ik veel wat voor naam dat hij hem gegeven zou hebben. Maar zeker niet Hiskia. Want Hiskia betekent kracht van Yahweh.

Of Yahweh, de god van Abraham, Isaac en Jacob is mijn sterkte. Ik moest denken aan een tekst uit, die zoek ik ook nog even op.

Ik heb er een papiertje bij gelegd, dat is voor mij makkelijker. Je hoeft het niet op te zoeken hoor, ik lees het gewoon voor. Dus hij kreeg de naam, Yahweh is mijn sterkte.

En als ze die Abbi uit het Nieuwe Testament gehad had, dan had ze ongetwijfeld gedacht aan 2 Korinther 12 vanaf vers 9. En hij heeft tot mij gezegd, mijn genade is u genoeg.

Want de kracht openbaart zich eerst en volle in zwakheid. Zeer gaanen zal ik dus in zwakheden nog meer roemen, opdat er kracht van Christus over mij komen.

Daarom heb ik een welbehagen in zwakheden, smaatheden, noden, vervolgingen, benauwenissen terwille van Christus. Want als ik zwak ben, dan ben ik machtig.

Abbiya, die gaf aan haar zoontje de naam Hiskia. Wat is het belangrijk moeders, jonge moeders, ik heb er een heleboel vanmorgen rond zien lopen, aanstaande moeders rond zien lopen.

Dat hun kinderen, dat jullie kinderen, voor hun vijfde levensjaar de basis hebben gekregen wie de Heer Jezus is.

Dat de basis gelegd wordt dat de Heer Jezus de enige verlosser en verzoener is. Hannah was ook zijn moeder. En toen Samuel, als jong ventje, met zo'n klein wit kleedje om in de tabernakel gebracht werd, vol hoererij, vol zonde, werd in dat ventje geen kwaad gevonden.

Je kan van Samuel in de hele Bijbel geen zonde vinden die beschreven is. Zijn moeder mocht de basis leggen van het evangelie. Die mocht nieuwtestamentisch gezegd, de Heer Jezus als het ware in dat hart van dat ventje brengen.

Moeders in deze tijd. Wat een heerlijke taak, wat een verantwoordelijke taak. Om in deze boze wereld, die op zijn einde loopt. Om bij jonge kinderen.

En onderschat niet. Een kind van één, twee. Die begrijpt soms meer dan iemand van veertig. Want die zijn onbevangen. Leg het evangelie erin.

Dat deed hij Abia. Bij Eskia. En toen Eskia 25 werd en koning werd. Toen konden van hem getuigd worden. Hij hing de heren aan. En zijn vader.

Ach, die heeft best een heel boel gepresteerd waarschijnlijk. Stoffelijk. Maar daar had hij niks aan. Van zijn vader had hij juist het tegenovergestelde beeld dat moest.

Maar God had zijn liefde al in dat jochie geplant. Eskia. En het eerste wat Eskia ging doen. Ik lees er nog een tekst vanuit het Nieuwe Testament.

Want we passen dat ook nog gelijk toe. Samenvattend hoe die Eskia was. Ik pak 1 Korinthe 15 vers 58. Dat kunnen we gelijk toepassen voor onszelf.

Daarom mijn geliefde broeders. We staan hier bij broeders en zusters. Maar in de Bijbel is het altijd zo dat als er over broeders geschreven wordt. Is het inclusief de zusters.

Ja, dat is wel mooi. De zusters hebben een extra bescherming. Zit ook in de broeders. Daarom mijn geliefde broeders. Wees standvastig. Onwankelbaar.

Te alle tijden overvloedig in het werk. Bese heren. Wetende dat uw arbeid niet vergeefs is. In de Heer. Dat is Eskia. Zo mogen wij ook zijn in deze tijd.

Standvastig zijn. Geworteld in de Heer. En ik hoop dat dat zo is. Dat we de Heer Jezus echt kennen. Als onze persoonlijke zaligmaker.

Want zonder hem gaan we naar de evige rampzaligheid. Want met hem naar de evige heerlijkheid. Hij heeft alles gedaan op goocheltuid. Het verlossingswerk. Zonder probleem is opgelost.

Het verlossingswerk is volbracht voor 100%. Hij vraagt alleen dat wij ons uitleveren aan hem. En we kunnen zeggen. Heer Jezus. Hier ben ik. Neem hem maar en breek hem maar.

En doe u maar met mij wat u wilt. Kom in mijn hart. Heer Jezus. En op het moment dat u dat zegt. Gezegd hebt. Is die in uw hart. En dan mag u geloven als een kind.

Zoals ook dat Iskia gedaan heeft. Toen die koning werd. Het eerste wat hij ging doen. Ging hij afbreken wat zijn vader had opgebouwd. Hij al die afgod speelde.

En die altaren overal waar ze stonden. Hij liet ze in puin hakken. Gewijde palen. Rukten ze uit de grond. En stakken de brand in. En vervolgens ging hij de tempel weer open zetten.

Hij ging de tempeldienst. De eredienst weer herstellen. En dan. Daar staat er aan het eind van twee chronieken 29. Daar staat er Jehischia.

En het gehele volk verheugde zich. Over wat God zijn volk bereid had. Want onverwacht was deze zaak geschiet. Niemand had het nog verwacht.

Dat het tempel weer zal in gebruik genomen worden. Zoals het bedoeld was. Want dat was de plek waar God wilde wonen. En het volgende wat hij ging doen. Aan het begin van zijn regeringstijd.

Hij ging het paasfeest weer in eer herstellen. En dan lees ik in. In. Twee chronieken 30. Eén van de laatste versen.

Daar staat. Er was grote vreugde in Jeruzalem. Want sinds de dagen van Salomo. De zoon van David. De koning van Israël. Was iets dergelijks in Jeruzalem. Niet geschiet. Toen stonden de Levitische priesters op.

Een zegen het volk. En hun stem werd gehoord. Hun gebed kwam tot in zijn heilige woning. Tot in de hemel. En tenslotte.

Regel de Schia. Alles om de tempeldienst ordelijk te doen verlopen. Dus hij richtte zijn aandacht in zijn koningschap.

Op zijn gods. Al de afgoderij de deuren uit. In nieuw testamentisch. De heer Jezus. Alle lof en eer.

In zijn koninkrijk. En daar staat er. Toen hij alles geregeld had. In de tempeldienst. Al dus handelde Jezchia. In geheel Juda. Hij deed wat goed en recht.

En trouw was. Voor het aangezicht van de Heer. En zijn God. In al het werk. Dat hij begon. Met betrekking tot de dienst. Van het huis van God. Tot de wet. En het gebod. Waarin hij zijn God zocht.

Handelde hij met volkomen toewijding. En hij was zeer voorspoedig. Dat was Zizkia. Wat een koning.

Je zou maar zo'n vorst hebben in Nederland. Bidden we er nog wel eens voor. Dat we in stille en gerust leven mogen leiden. Als we bidden voor onze overheden.

Dat is een van de taken die ons opgedragen wordt. Belasting betalen moeten we bijbels. En bidden voor de overheid moeten we. Dat is bijbels. Wat doen we dat nog? Want dat is wat. Als wij voorgangers hebben.

Leiding hebben in ons land. Die een voorbeeld geven zoals hier. Iskia. Dat werkte aanstekelijk. En God was met hem. En hij maakte hem voorspoedig.

En niet alleen Iskia werd voorspoedig. Maar het land ook. Werd een voorspoedig land. Maar toen kwam zijn veertiende regeringsjaar. Iskia.

Een kantelpunt. Het ging zo goed. En er was grote voorspoed. Maar weet u. Daar heeft de duivel erg veel hekel aan.

In die veertien jaar. Het volk Isra leefde onder de overheersing van de Assyriërs.

Maar toen Iskia zich stelde onder het gezag van de God van Abraham, Isaac en Jacob. Toen schudde hij de Assyriërs van zich af.

Daar moest hij niks meer van hebben. Hij kwam in opstand tegen die koning. Geen vreemde overheerser. Want het tienstamrijk was van zijn God. Die was de baas.

En hij zag niet meer op tegen die koning van Assyrië. En hij zette die koning aan de kant. Wat er ook zou gebeuren. En het volgende. Hij versloeg de Filistijnen.

In het Filistijnse land. En hij dreef ze terug. Dat was ook een vijand. Dat was Jehiskia. Hij was voorspoedig stater. En hij zag niet tegen zijn vijanden op.

Maar daar heeft de tegenstander een hekel aan. De duivel. Als wij in de autoriteit van ons Heer Jezus Christus gaan handelen. En dat hoeft niet zo dat we niet met kracht en geweld worden.

Als je weet dat Gods geest in je woont. En je bent gericht op de Heer Jezus. Dan wordt de autoriteit van de Heer Jezus automatisch opgemerkt.

En zeker door de boze. En dat was ook bij Jezki in het geval. En dacht ik. Ik zou je krijgen. Ik zou je heus wel bang maken. Ik zou je wel klein krijgen.

Ik zou je wel neutraliseren. En wat gebeurde er in het 14e regeringsjaar? De koning van Assyrië. Die trok op naar het Tweestammenrijk.

Ja al acht jaar eerder. Dan was de koning van Assyrië heel dicht bij het Tweestammenrijk Juda gekomen. Want toen had hij het Tienstammenrijk gedeporteerd.

In het jaar 722 gedeporteerd. Vlak bij de grens van het Tweestammenrijk Juda. Tienstammenrijk. Weggedreven. En nog steeds verkeerden ze over de wereld.

Maar toen in het 14e regeringsjaar van Assyria. Toen kwam hij naar het Tweestammenrijk. Koning Sanherib. Ja u moet het zelf maar lezen allemaal.

Want het zijn er nogal wat hoofdstukken. U leest het ongeveer in Twee Koningen 18. Dan kwam hij aan die koning. Met tienduizenden soldaten.

Hartvochtige soldaten. Er staat in. Nee. Toch maar een klein beetje voorlezen. Uit Twee Koningen 18. In het 14e jaar. Dat is vers 13. In het 14e jaar van koning Iskia.

Troksanherib de koning van Assyria. Op tegen alle versterkte steden van Juda. En we zetten ze. En. Toen was er wat veranderd bij Iskia.

Die vrome koning. Zo afhankelijk van zijn heer. Of misschien is het ook in ons geloofsleven wel zo. Dat er ook een moment gekomen is in uw leven.

Dat u wat minder op de heer Jezus gericht was. Dat zijn zo van die momenten. Van die situaties soms. Zo afhankelijk van de heer geweest.

Maar toen ineens een uitslag kregen. Een teleurstelling gekregen. Failliet gegaan misschien. En toen kwam er een wasje. In dat geloofsleven van hem.

Er kwam een tikkeltje. Wantrouwen naar de heren toe. Dat zou zomaar kunnen. En toen die tienduizenden Assyrische soldaten. Op weg waren.

Naar twee stammerrijk. En alle versterkte steden. En alle versterkte steden in bezit genomen waren. Behalve Jeruzalem. Door die macht van soldaten.

Dan lees ik vers 14. In 2 Koning 18. En Hiskia de koning van Juda. Zond tot de koning van Asser. Naar lakus.

Deze boodschap. Ik heb gezondigd. Trek van mij weg. Wat gij mij oplegt. Zal ik opbrengen. Daar heb je het.

Wie had dat gedacht. Dat. Dat zou gaan gebeuren. Dat hij gaat zeggen tegen de koning van Assyrië. Die die 14 jaar daarvoor.

De laan uitgestuurd had. Van ik heb gezondigd. En zeg maar wat ik moet betalen om het weer goed te maken. Om in leven te kunnen blijven. Nou. Die koning wist daar wel weg mee.

Wat in dat volgende vers staat. Hij vroeg om 9000 kilo zilver. En 900 kilo goud. En wat doet Hiskia. Laat ik het maar lezen.

Zo triest wat er staat. Vers. Het is een lang vers. Vers 14 zie ik. Halverwege. Toen legde de koning van Assyrië aan Hiskia.

De koning van Juda. 300 talenten zilver op. Benevens 30 talenten goud. En Hiskia. Gaf al het zilver. Dat zich bevond. In het huis des heren.

En in de schatkamers van het koninklijk paleis. Ter die dagen. Ontblote Hiskia de deuren. En de posten van de tempel des heren. Die Hiskia de koning van Juda had laten beleggen.

En hij gaf het aan de koning van Assyr. Wat triest hè. Ik vind het wel fijn dat beschreven is in de Bijbel. Dat een zo volmaakte christen.

Deze testament is. Toch ook zo zwakker zijn. Zo angstig. Zo op de mens gericht is.

En op zijn eigen hachie. En hij sloopt de tempel voor een deel. Het is Kia. Het goud. Het zilver wat op de posten was vastgezet.

Hij haalt het er allemaal af. Om aan een wereldse despoot te kunnen geven. In plaats van te vertrouwen op de Heer zijn God.

Wat nou eerlijk wijzen. Laten er een paar honderdduizend soldaten op je afkomen. Wie denkt u wel dat onze hemelse vader is.

Hij hoeft nog ineens met zijn vinger te knippen. En ze zijn er niet meer. Hij heeft de hemel en de aarde uit niets voortgebracht.

Als je daar een beetje oog voor krijgt. Als klein mensje. Dan word je zelf alleen heel klein en nog kleiner. Maar dan hebben we zo'n grote God die beschermd.

Dan kan niemand tegenop. Hiskia was het kennelijk uit het oog verloren. En dan trekken die legers op. Van die koning Sanerib.

Naar Jeruzalem. En gelukkig. Dan komt er toch in iets van die geloofselan. Van Hiskia naar voren. Zoals hij die eerste veertien jaar was.

Ik lees het allemaal niet voor uit de Bijbel. Dat moet u zelf maar doen. U komt het ook wel tegen. In twee kronieken. 32 enzovoort. Er zijn nogal wat hoofdstukken in de Bijbel. Ook Jezaja die heeft er een hoofdstuk aan.

Of hoofdstukken aan gewijd. Aan Hiskia. Maar dan komt. Dan wordt Hiskia weer actief. En dan. Dan gaat hij zeggen van.

Mensen. In het land. Moet ik even zoeken hoor. Of ik het kan vinden. Zal we niet. Ik was aan het voorbereiden. En toen was ik klaar. Toen had ik zes bladen vol getypt.

Oh jongens. Toen ben ik met mijn filstift bezig geweest. En toen heb ik er al vier verschillende kleuren voor gebruikt. En het leek wel een kleurboek. Toen kon ik het helemaal niet meer vinden.

Daar moet hij het vanmorgen mee doen. Dus. Ik wil ook afhankelijk zijn van de heren. Die kan het heusel op zijn plek zetten. Toen hoef je zich niet ongerust om te maken. En u doet gewoon uw huiswerk door al die hoofdstukken die over Hiskia gaan na te lezen.

Goed. Hiskia die mocht tot het volk zeggen. Vrees niet. Want wij hebben een God. En. Die soldaten.

Die Assyriërs. Die moeten het met zichzelf doen. Maar wij hebben een God die voor ons strijdt. En daar mogen we vertrouwen. En Hiskia ging Jeruzalem laten versterken.

In de gauwigheid. Alle waterbronnen die buiten de stadmuur waren. Die gooiden die dicht. Zodat er in ieder geval de vijand geen water kon aftappen. En de muur die niet goed hersteld was.

Die liet hij razendsnel weer opbouwen. Ja. En daar kwamen ze aan. Die soldaten. En. Dan riepen ze daar.

Die maarschalk. Aan de onderkant van de muur. Van. Op wie vertrouwt gij toch. Dat gij tegen mij in opstand komt. Op je geefte soms.

Die geknakte rietstaf die de handen boort. Zodat je er op steunt. Op jouw God soms. Er wordt twijfel gezaaid door de vijand.

En. Ze blijven maar doorgaan. Die maarschalk uit Assyrië. Van laat Hiskia u niet bedrugen. Want hij kan u uit de macht van de grote koning Sanneje.

Niet redden. Niet redden. En laat Hiskia u niet op jouw wet doen vertrouwen. Door te zeggen. Jouw wet zal ons zeker redden. Luister niet naar Hiskia.

Maar breng hulde aan de koning van Assyr. Zou dan je bij Jeruzalem uit de macht van de koning van Assyr kunnen redden? De leiders van Jeruzalem.

Op aandringen van Hiskia. Zwegen ze. En het volk zweeg. En toen ze bij Hiskia terugkwamen om te vertellen.

Wat er gebeurde. Toen. Toen ging hij naar de tempel. En toen liet hij ook de profeet Jezaja bidden.

Voor redding. Voor behoud. Nou. De Heer is er wel bij.

Als wij in de nood zitten. We zijn afgedwaald misschien. En we komen in de nood. En we zoeken het aangezicht van de Heer. Dan hoeven wij niet bang te zijn. Van de Heer is er.

Ik heb nog nooit de verwijtende ogen van mijn Heer gezien. En ik heb vaak moeten toegeven bij de Heer. Moeten herkennen. Dat ik weg was.

Dat ik aan eigen gang ging. Op mezelf vertrouwde. Maar nooit heeft hij mij verwijtend aangekeken. Als ik bij hem kwam. Als ik spreek.

Dan zeg ik. O Heer. Dat u gebruik wil maken van mij. Maar hij bepaalt het. Het is zo geweldig. Dat u uw gaven gegeven hebt.

Ondanks. Wat u doet. Wat hij gegeven heeft. Heeft hij gegeven. En het is zo geweldige genade. Dat ik mag weten dat.

Ik weet hoe ik ben. Maar dat u me ondanks dat wil gebruiken. Want het is zijn gemeente. Hij heeft er niet een eerste belang bij hoe ik me voel.

Maar het gaat er om hoe u zich voelt. De gemeente zich voelt. Het is zijn lichaam waarvan hij het hoofd is. En zo was het ook bij Eskia. Hij ging naar zijn God.

En wat was het resultaat. In die nacht. 185.000 Assyrische soldaten werden door een engel gods gedood.

En toen ze de andere dag keken. Rondom de stad Jeruzalem. Er lagen alleen maar lijken. Staat er in het woord. God had uitkomst gegeven.

Als God handelt. Zijn we ze allen stil. Maar de duivel zat niet stil. Als koning was Eskia.

Ik zou bijna zeggen. Onverslaanbaar. Want zijn God streed. Maar als mens. Kon de duivel hem wel pakken. En.

Dat gebeurde in datzelfde. 14e regeringsjaar. Je hebt het soms zo in je leven. Dan komt alles in één keer. Heb je dat ook? Van. Je hebt een teleurstelling.

Je wordt ziek. En dan vindt er ook nog een keer. Een overlijden plaats in je familie. En. En. En dan zit er nog iets tegen. Hoe is het mogelijk? Alles in één keer.

In één week. Zoveel. Dat was ook bij Eskia. In het 14e regeringsjaar. Daar staat er in. Hoofdstuk 20. Twee koningen 20. In die dagen werd Eskia ziek.

Tot stervenstoeg. Tot stervenstoeg. Daar heb ik iets. Ook in. Kronieken. En in Isaiah. Wordt het vermeld.

Dat hij tot stervenstoeziek was. Drie keer in het oude testament. En één keer ook nog eens een keer. In Richteren. Daar komt het. En toen kwam de profeet Jezaja.

De zoon van Amos tot hem. En zei tot hem. Zo zegt de Heer. Tref beschikkingen. Voor uw huis. Want gij zult sterven. En niet herstellen. Dat was de wil van God.

Als u nou vandaag ook eens zo'n bericht krijgt. Nou vandaag misschien niet. Maar misschien morgen wel. Als u naar de arts gaat voor een uitslag. Want er is niks meer aan te doen.

Eskia kreeg bericht. Van Eskia. Het is plan voor God. Je gaat sterven. Maak je testament in orde.

En regel je begrafenis. Dat is wat Eskia kreeg te horen. Dat was de wil van God. Ik zie nou wel eens.

Christenen. Oprechte christenen. Die dood en dood ziek zijn. Die eigenlijk zijn opgegeven. En die soms tot de sterfdag toe.

Nog naar de nier dialyse gaan. Terwijl de buitenstaanders eigenlijk al lang wisten. Het is tijd. De Heer wil diegene thuishalen.

Hoe is het met u gesteld? Als we vandaag te horen krijgen. Maak je testament in orde. Dat hebt u natuurlijk al in orde gemaakt. En regel uw begrafenis.

Dat hebt u natuurlijk ook al geregeld. Toch een beetje. Dan houden we er toch wel rekening mee. Dat de Heer het vandaag tijd vindt. Zijn wij dan bereid? Ja maar.

Ik zou nog zo graag de geboorte van een kleinkind nog mee willen maken. Of dat mijn zoon nog tot bekering komt.

Waar gaat het om? Om de wil van God. De wil van de Heer. De wil van de Heer Jezus met ons leven. Of met ons eigen verlangen. Het is allemaal tijdelijke mensen.

En natuurlijk. We zien uit. Naar het klinken van de bezuin. De laatste bezuin. Dat in een oogwenk. Opgenomen zullen worden de Heer tegemoet. Dat is fijnste. Dat is makkelijkste. De minste zorg.

En eens zoef weg. Naar de Heer. Maar als hij dat nou eens niet wil met ons leven. Zijn we dan bereid? Daaruit blijkt een beetje hoe onze relatie met de Heer Jezus is.

Staat onze gezondheid, ons lichaam op nummer 1. Of staat de Heer Jezus op nummer 1? Dat is oefening. Dat is oefening. Als hij erover nadenkt. Van Heer, hoe ben ik?

We zingen het wel. Heer, neem mij. Breek mij. Zend mij. Als je je nou naar de hemel wil zenden. En wat doet Hiskia? Hij was nou maar 39.

En dan hoort hij van Hiskia. Je gaat sterven. Je bent ziek. Maak alles in orde. Ik lees verder.

Vers 2. Toen keerde hij zijn gelaat naar de wand en bad tot God. Ach, Heer. Gedenk toch dat ik voor uw aangezicht in trouw en met volkomen toegewijd hart gewandeld heb en gedaan heb wat goed is in uw ogen.

En Hiskia weende luid. Hij bad. En hij deed een beroep op hoe goed dat hij geweest is. Met een volkomen toegewijd hart geleefd.

En laat me alsjeblieft weer beter worden. Laat me nog alsjeblieft in leven blijven. Waar een Hiskia allemaal aan gedacht heeft weet ik. Maar misschien ook wel dat het volk hem niet kom is als koning.

Met die vijand die wel een zwaar verslagen was. En vertrokken was. Maar ze hadden toch een koning nodig. Hij heeft misschien ook moeten denken dat hij nog geen zoon had.

Geen opvolger. Er kunnen allerlei redenen geweest zijn. Waarom Hiskia niet wilde sterven. En God liet zich verbidden.

Een gebedsverhoring. En Jezaja mag het tegen hem zeggen. Over drie dagen. Iskia. Dan zit je weer in de tempel. Dan ga je weer naar de tempel.

We lezen dat verder. In de Bijbel. Om mijn en terwille van mijn knecht David. Zal dat gebeuren. Wat zal Hiskia blij geweest zijn.

Nou niet helemaal. Want hij wantrouwde het woord van de Heer. Want hij vroeg om een teken. Dat hij over drie dagen in de tempel zou zijn.

Iskia. Man. Waar is je kinderlijke geloof toch gebleven. Je vertrouwde toch volkomen op het woord van de Heer. Wat hij zei. Al die veertien jaar hiervoor.

En nu krijgt hij het woord van de Heer. Dat hij over drie dagen weer in de tempel zou zijn. Dat hij gezond zou zijn. En dan wil hij een teken. Hij vertrouwt zijn God niet.

Dat is erg. Nou. We voelen ze hun niet te verheffen. Bovieskia. Want vertrouwt u altijd wel zo. De Heer. In de diepste der ellende. Die u hebt.

Die u kunt ondergaan. Voelt u soms ook niet. Soms een beetje. Wantrouwen. Naar die God toe. Van. Doet hij het wel goed met me. Zou het niet anders moeten.

Iskia vraagt mijn teken. En wat hebben we een geweldige genadige God. Hij krijgt een teken. Hij mag kiezen. Iskia.

Moet ik de zon een beetje vooruit zetten. Of moet ik hem een beetje terug uitzetten. Nou denkt Iskia. Maak het moeilijkste maar nemen. Laat ik maar doen.

Dat de zon teruggezet wordt. Dat de dag een beetje langer gaat duren. Aan de hand van de zonnewijzer kon hij het zien. En God deed het. De zon terug.

Eindje terug. Kunt u zich de astronomen voorstellen. Over de aarde. Die daar zo een beetje de sterren en de zon en alles in de gaten hielden. En ineens zien ze. Dat de zon terug gaat.

Een stukje terug. Ook in Babylon hebben ze dat gezien. Die sterrenkijkers. De zon gaat er eentje terug. Bij Jozo aan de tijd bleef de zon stilstaan.

Bijna een dag. En hier gaat hij terug. De zon. Ze zijn verbijsterd geweest. Al die mensen. Maar de schier wist het. Oh. Het is waar.

Over drie dagen. Dan mag ik in. Dan mag ik in de tempel zijn. Nou zoek ik even een geschikt bijbelgedeelte erbij op.

Ik ga nu naar twee kronieken. Tweeëndertig. Twee kronieken.

Tweeëndertig. Het gaat ook allemaal daarover is. Ja. Eerst nog even. Tot die 185.000 Assyrische soldaten dood gingen. Toen trok Sanerib de Assyrische koning terug naar zijn land.

Maar dat was natuurlijk wel wereldnieuws. Zo'n klein landje. Jeruzalem. En zo'n machtig leger van de Assyriërs.

Verslagen. En dat ging. Dat ging de hele wereld rond. En wat lezen we dan in vers 23. Twee kronieken. Tweeëndertig. Vers 23. Velen brachten naar Jeruzalem geschenken voor de heren.

En kostbaarheden voor Jehischia de koning van Juda. Van toen af stond hij bij alle volken hoog in aanzien. Twee kronieken. Tweeëndertig.

Vers 23. Ze kwamen naar Jehischia toe. Toen het Assyrische leger verslagen was. En dan gaven hem al de eer. Hij kwam bij alle volken hoog in aanzien.

Ja. En toen. En dat gaat dan verder met vers 24. En toen werd Jehischia tot stervend toe ziek. Toen werd hij ziek. En wat gebeurde er?

We lezen het verder. Toen bad hij tot de heren. Dat hebben we ook gelezen hiervoor. En hij sprak tot hem en gaf hem een wondenteken. Maar Jehischia schoot tekort in dankbaarheid voor de weldaad hem bewezen.

Want hij werd hoogmoedig. Zodat er toren kwam te rusten op hem op Juda en op Jeruzalem. Hij werd hoogmoedig.

arrogant. Arrogant. Hij was niet dankbaar meer. Hij was genezen. Hij was gered van de vijand. En toen sloot hij er bijna zelfs soort noodlot toe bij hem.

Hij ging zich wat voelen. Alle volken van de aarde kwamen hem geschenken brengen.

Hij was wat geworden. En hij gaf God niet de eer. Hij werd hoogmoedig. Dat was Jehischia. Na zijn gebedsgenezing.

Drie jaar later. Werd zijn zoon Manasse geboren. Manasse heeft 55 jaar geregeerd. En het is een van de meest goddeloze koningen geweest.

Dat was Manasse. Doende vergeten betekent zijn naam. Doende vergeten. Misschien hoefde Jezke niet meer te denken dat hij eigenlijk kinderloos was. Zo lang. Maar op zijn 42e kreeg hij dan toch een zoon.

Manasse. Een vreselijke koning is dat geweest. Nog erger dan zijn vader. En toen kwam er ook nog een gezandschap uit Babel.

Het Assyrische Rijk ging bijna ten onder. En het opkomende Babylonische Wereldrijk. Dat kwam toen op.

En wat was Jezke. Ja trots dat de gezandschap uit Babel kwam. Vers 31 staat het. Hetzelfde ook. Ter gelegenheid van het gezandschap dat de vorsten van Babel tot hem gezonden hadden.

Om naar het wonderteken dat in het land geschiet was te vragen. Was het aldus. God verliet hem om hem op de proef te stellen.

Ten einde te weten alles wat in zijn hart was. Er kwam een gezandschap uit Babel. Het opkomende Wereldrijk. Het Babylonische Wereldrijk. En God wilde weten wat in het hart van Ischia was.

Ik stelde hem op de proef. En wat deed Ischia? Toen dat gezandschap kwam. Ze hadden gehoord daar in Babel. Van dat wonderteken. Ze hadden gezien dat de zon teruggegaan was.

En ze hadden gehoord dat de koning van Juda genezen was. Ze kwamen. Om dat te bezien. Maar dat niet alleen.

Maar ook om te bespioneren het land. Om te weten wat de zwakke plekken waren in Juda. En Ischia, wat was die trots die daar die voornamelijk gasten zag komen van de koning van Babel.

En hij liet ze alles zien wat in zijn beleids was. En alles zien wat in zijn koninkrijk was. Zal je zaaien schrijven. En niets liet hem onbekend.

Simpson, die liet alles weten hoe het in elkaar zat. Tot driemaal toe hebben we het gelezen in Richter 16. En hij liet niks achter bij Delilah.

Hij vertelde haar hoe dat hij van zijn kracht beroofd kon worden. Ischia liet alles zien wat in zijn koninkrijk was. En dan komt de profeet Jezaja.

En die profeet Jezaja zegt het. Ischia, wat heb je gedaan toen dat gezandschap kwam? En Ischia zegt, ik heb ze alles laten zien. Nou zegt Jezaja.

Het zal gebeuren dat alles wat je hebt laten zien, al je goud, al je zilver, dat zal worden weggevoerd naar Babel. En ook je zonen die nog geboren zullen worden, ze zullen allemaal weggevoerd worden naar Babel.

Dat is wat zal gebeuren. Er zal een einde komen aan het tweestammenrijk. En dan zegt, dan zegt hij, ischia, dan moet ik het even nou echt het laatste stukje opzoeken.

Dat is de narigheid, hè. Hij zult papieren bij je. Nou dat moet dan maar. Van 20 vers 19.

20 vers 19. Welk Bijbelboek? 1 Koning, 2 Koning, 20 vers 19. Kijk, je broeder helpt me. 2 Koning, 20 vers 19.

Ja. Of de broeder hier had moeten staan, zeg. Mooi, hè. Er staat dat wat zegt die skia wanneer hij dat hoort. Dat alles zal worden weggevoerd.

Zo'n egoïstische gedachte komt erop. Naar voren. Er staat er. Je skia zei tot Jezaja, het woord des Heren dat gij gesproken hebt is goed. Ook dacht hij, ook dacht hij.

Het zal immers gedurende mijn leven bestendig vrede zijn. Hij geloofde in het woord van God. Maar Jezaja had gezegd, niet tijdens jouw regering zal het gebeuren.

En de skia zei, oh, heb ik in ieder geval rust. Wat die anderen hiernaar me krijgen, die zoeken het maar uit. Als ik me rust heb. Dat egoïstische hart van Iskia.

Dat is niet het laatste wat ik me eindigen wil met Iskia. Ik eindig met twee kronieken. Vers 32, vers 33. Vers 26 bedoel ik.

Vers 26, dat is zo mooi. Dat is ook het leven van een kind van God. Je kan zo falen in je leven soms. Maar voordat je thuis bent, heb je alles wel in orde gemaakt.

Want je hart wil zuiver zijn. En je wil een echte relatie met de Heer Jezus hebben. Dat wilde ook Iskia. Met zijn hoogmoed.

15 jaar. Na die gebedsgenezing heeft hij nou 15 jaar geleefd. En achteraf had hij het misschien gezegd. Was ik 15 jaar geleden maar gestorven.

Dan had ik zoveel ellende niet gehad. Dan had ik niet zoveel ondankbaarheid hoeven te laten zien. Dan was ik niet hoogmoedig geworden. Had ik weliswaar geen kinderen gehad.

Maar dat is Gods probleem. Maar dan had ik zuiver geleefd. Stoffelijk ging het hem voor de wind. Maar geestelijk was het een kneus.

En dat wist hij. Maar toen kwam het moment. En dan lees ik vers 26. Toen verootmoederte Jehischia zich over zijn hoogmoed.

Hij en de inwoners van Jeruzalem. Zodat het toren des heren niet over hem kwam. In de dagen van Jehischia. Toen vernederde hij zich.

Dat is de plek van een christen. Je kan het nog zo fout gedaan hebben. Maar wat is het heerlijk. Om dan heel stilletjes naar de Heer Jezus toe te kruipen. En te zeggen.

Wat was ik hoogmoedig. Wat was ik ondankbaar. Zelf ingenomen. Wat was ik als mens. Maar bij u is begeving.

En bij u wil ik zijn. En ik wil onberispelijk zijn bij uw komst. Ik wil me graag bij u vernederen. En bij u zwak zijn.

Want ik weet dat in mijn zwakheid. Komt uw kracht openbaar. Want Heer Jezus. Ik wil maar één ding. En dat is dat u verheerlijk wordt. Verheerlijk wordt in alle facetten van mijn leven.

En het is het geweldig om elkaar hiermee op te beuren. Om het te bemoedigen aan te sporen. Om aan de voeten van de Heer Jezus te gaan zitten. En Heer Jezus. Hier ben ik.

Neem me alsjeblieft. En gebruik me. En mag alles tot eer van u zijn. Dat ik niet meer aan mezelf hoef te denken in alle dingen. En weet u. Als u zo zit.

Op de voeten van de Heer Jezus. Er zijn maar één verlangen. Dat u hem gaat zien. Van aangezicht tot aangezicht. Dat hij komt. Dat je niet alleen met een geloofshoofd naar hem hoeft te kijken.

Maar dat je mag zien. Van aangezicht tot aangezicht. En dan heb je een vrouw dat moedigd. En dan sta je straks voor zijn rechterstoel. En dan kijkt hij niet verwijtend.

Want hij heeft al die hoogmoed. Al die arrogantie. Heeft hij verzoend in zijn verlossing op Golgotha. En als je daarover hebt. Van heren.

Wat ziet u eigenlijk wel in mij. En de Heer Jezus was gericht op zijn vader. En zijn vader had de wereld zo lief. Dat hij niet wilde dat er één verloren ging. En zo mogen wij staan straks voor de rechterstoel van Christus.

Zeg ik. Wat ben je toch onberispelijk. Ik onberispelijk. Je hebt je toch op mij uitgeleverd. Je hebt je toch verootmoedigd. Je hebt toch gewild dat ik alles in je kon doen.

En dat ik je over je leven mocht beschikken. Over je sterfdag mocht beschikken. Kom in. Geen gezegende des Heren. Wat een vreugde om straks gezamenlijk met elkaar.

Rondom het land. Neer te knielen. En hem te aanbidden. Alle glorie te brengen. Die Heer Jezus Christus. Die alles vergeven heeft.

Die glorieuze overwinner. En dat gaat eeuwig door. Ik zal eeuwig zingen. Van Gods goede tierenheid. En hier op aarde. Al de weg leidt mij mijn heiland.

Amen. Amen. ***