Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen gemeente. Oeh. Ik wist niet eens dat ik zo'n stem had.
! Dank u wel, broeder van het geluid.
Ja, dat klinkt toch anders. Ik heb twee schriftlezingen vanmorgen. En ik begin met u te lezen uit een brief die u waarschijnlijk niet zo vaak hebt gelezen.
En ik denk aan de brief van Judas. Dat heeft niets met Judas Iscariot te maken. Maar we hebben het hier over de broer van Jacobus.
En als we het over de broer van Jacobus hebben, dan hebben we het ook over de broer van de Heer Jezus. U vindt deze brief vlak voor dat bekende boek, de openbaring.
Dus de brief van Judas. Het zijn ook maar enkele versen, maar het is wel interessant wat er staat geschreven. Als u wil weten wie Judas is, dan zou ik zeggen, noteer dan Matthäus 13, vers 55.
En Marker 6, vers 3. Ik doe dat eventjes voor de duidelijkheid. Het is vanmorgen geen bijbelstudie, maar eigenlijk is elke overdenking een studie.
Ik lees met u uit de brief van Judas. En wel vanaf het 17e vers tot en met vers 23.
En daar schrijft de broer van de Heer Jezus het volgende. U echte geliefde, herinnert u de woorden die voor deze gesproken zijn door de apostelen van onze Heer Jezus Christus.
Dat zij tot u hebben gezegd. Zij zijn het die de scheuringen maken.
Natuurlijke mensen die de geest niet hebben. Maar uw geliefde bewaart uzelf in de liefde Gods. Door uzelf op te bouwen in het allerheiligst geloof.
En door te bidden in de Heilige Geest. Verwachtende de ontferming van onze Heer Jezus Christus ten eeuwige leven. En weest ook barmhartig jegens sommigen die twijfelen.
Red hen door hen uit het vuur te rukken. Maar weest jegens andere barmhartig in vrezen. Uit afkeer zelfs van het kleed dat door het vlees is bedekt.
Hier zien we in dit voorgelezen schriftgedeelte dat ook Jacobus teruggrijpt naar de apostel Petrus. Aan het einde destijds, vers 18, zullen er spotters komen die naar hun eigen goddeloze begeerten zullen wandelen.
Zij zijn het die scheuringen maken. En prachtig zie je hier weer het geheel van de schrift. Hoe schitterend de Heilige Geest werkt.
Ik lees met u nog uit het laatste gedeelte van Matthäus 28. En dat geldt voor ons allemaal. Het zendingsbevel. En als ik het voorlees dan kent u het vast wel uit het hoofd.
Ik lees met u Matthäus 28 vanaf het 16e vers. Zoekt u het rustig op hoor.
Matthäus 28 vanaf het 16e vers. Zendingsbevel. En de elf discipelen, u heeft het al begrepen, de elf, de twaalf is er niet meer, Judas is er niet meer.
Dus de elf discipelen vertrokken naar Galilea, naar de berg waar de Heer Jezus zijn had bescheiden. En toen ze hem zagen, aanbaden zij. Maar sommigen twijfelden.
En Jezus strapt na de bij en sprak tot hen zeggende. Mij is gegeven. Alle macht in de hemel en op de aarde. Ga dan henen.
Maakt al de volken tot mijn discipelen. Doopt hen in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geestes. En leert hen onderhouden. Al wat ik u bevolen heb.
En zie, ik ben met u. Tot aan de volleinding van deze wereld. Broeders en zusters, hier heeft u al een geweldige belofte.
Ik wil vanmorgen met u eens nadenken over twijfelen. En nog ga ik niet vragen aan u, steek je hand eens op, wie twijfelt er nooit. Want het is een bekende vraag.
Wij zijn maar gewone mensjes. We maken fouten. We komen tekort in liefde, in wederliefde, tot elkaar, tot de naaste. En er zijn van die momenten dat je op een hoogtepunt zit.
Misschien tijdens zo'n opwekkingslied. Maar er zijn ook van die momenten dat je daar niet zit. Dan zit je dieper weg. En ik haal dit uit de schrift al.
Matthäus 28, vers 17. En toen zij hem zagen, die elf discipelen daar, in het noorden van Israël. Aanbaden zij.
Dat is de hoogste vorm. Vers 17. Maar sommigen, daar heb je het, twijfelden. Toen de vrouwen, u hoort het goed, zusters, als eerste getuigen waren van de opstanding van de Heer Jezus, bij dat lege graf, was daar ook die bijzondere ontmoeting met de opgestane Heer.
Het gaat ons menselijk verstand werkelijk te boven. Hij die aan het kruis doodbloedde, staat hier levend voor je. We hebben het alle mogen vieren.
Paarse. En we weten het, Paarse vertelt ons dat de Heer is opgestaan. En nu de vraag in uw hart. Geef eens antwoord. Heeft u al Paarse gevierd?
Dat hoeft u niet te doen als de kalender het aangeeft. Maar dat Paarse mag u vieren elke dag. In het 16e vers van ons schriftgedeelte staat het zo duidelijk te lezen.
Elf discipelen vertrokken naar Galilea. Om daar de Heer Jezus te ontmoeten. Niet Jeruzalem. Dat komt later nog.
Nee, naar Galilea, want daar ontmoet de opgestane Heer zijn discipelen op de berg. Hier vindt deze bijzondere ontmoeting plaats.
Van Jezus, die uit het graf opstond om zich levend aan zijn discipelen te vertonen. Wat moet dat een rijke ervaring geweest zijn, broeders en zusters.
Toch lezen we daarover dat er sprake is van een tweeler reactie. Bij de discipelen ten eerste eentje van aanbidding.
Ik zei al, dat is de hoogste vorm. Maar ook van twijfel. Het staat er duidelijk in onze tekst, maar sommigen twijfelden.
Eerst waren ze, als het ware, overweldigd door de verschijning van de Heer Jezus. En vallen in aanbidding voor hem neer op de knieën. Ik denk dat wij dat ook hadden gedaan.
En dan komt bij sommigen weer dat menselijk verstandelijk redeneren van opstaan uit de dood. Kan dat wel? Dat bestaat toch niet?
Ik herinner me nog in een van de uitzendingen van de EO voor de nazorg, dat er iemand tegen mij zei, meneer, heeft u soms wel eens iemand terug zien komen?
Heeft u wel eens iemand terug zien komen uit de dood? Nee, dat hebben we niet. Maar hier vanmorgen wel. Wij komen niet meer terug als we gestorven zijn in Christus.
Dan ben je thuis. De dood is toch voor ons mensen een afschuwelijke vijand? Of niet soms? Waar je niet aan kunt ontkomen.
Dat geldt voor ieder mens. Opstaan uit de dood, dat kan toch niet waar zijn? Hoor ik mens al zeggen. Heb je wel eens iemand terug zien komen?
Ik denk aan de apostel Paulus, die door Athene wandelt op de Areopagus en in aanraking komt met de Griekse intelligentie. De wijsgeren.
De Epicureinse en de Stosijnse wijsgeren. En Paulus zegt tegen ze, ik loop door uw stad en ik zie dat hij vol is van afgodspeelde.
Maar toch mis ik een God. Die onbekende God. Die verkondig ik u. En als ze dan doorpraten en hij komt bij de opstanding uit, dan moet u opletten wat er met die wijsgeren gebeurt.
De meesten lopen bij Paulus weg zo van. Blam maar. Opstaan uit de doden. We lezen in de Bijbel, dat pas na het pinkste feest bij de uitstorting van de Heilige Geest, dat echte geloof en vertrouwen bij de discipelen werkelijkheid is geworden.
Toen zijn ze het gaan verstaan. En konden de opdracht aan zonder te twijfelen om dit rijke evangelie aan heel de wereld te verkondigen.
In dat prachtige hoofdstuk 28 vers 16 van het Matthäus Evangelie. Gaat dan heen. Dat geldt nog steeds. Twijfel, broeders en zusters.
Wat is dat toch? Achter de twijfel kan niet anders. Daar zit die zwarte, die duivel. Die zielenmoordenaar. De ontkenner.
Die de twijfel bij ons kan aanwakkeren. Zo staat hij in de harten van de mensen die twijfel. Met dat ene vraagtekentje.
Zo van. De dood is toch niet weg te redeneren. En dan groeit in dat mensenhart de twijfel. En heel geleidelijk ontstaat dat verwoestend geestelijk proces van de ontkenning.
Veel predikanten, evangelisten maken dat mee tijdens hun pastorale werkzaamheden. In de gemeente. Eerst van die meelevende gemeenteleden.
Gegepen door het evangelie. Maar geleidelijk aanraken velen in de geest, in de kille moordende greep van de twijfel. En hoeveel komen niet in ongeloof terecht?
Er kan ook ongeloof of twijfel ontstaan door het niet kunnen geloven. En dan denk ik in het evangelieverhaal van die vader met die zieke jongen.
Die om hulp zich tot de Heere Jezus wendt. En dan zegt de Heere Jezus tot die vader. Als u maar kunt geloven.
Dat zegt hij vanmorgen tegen u en mij. Vertrouwen. En dan volgt dat ontroerende verhaal de antwoord van die vader.
Misschien erkent u iets. Ik geloof Heere. Maar kom mijn ongeloof te hulp. Zo belangrijk vindt de heiland dus u en mijn geloven.
En dat staat er in het bekende hoofdstuk 3 van het Johannes Evangelie vers 16. Als je van Zwolle richting Amersfoort rijdt.
Dan staat daar in het weiland net over de IJsselbrug. Vlakbij ons. Dat bekende bord. Ik zie sommigen al grijnzen. U kent het. Wie in de Zoon gelooft.
Wie op de Zoon vertrouwt. Heeft het eeuwige leven in handen gekregen. Niet van jezelf. Van Hem. Ik moet er elke keer op denken.
Ik rijd er nog wel eens langs daar. Wij geloven, broeders en zusters. Ja, natuurlijk geloven we. Maar als de Heere Jezus ons niet vasthoudt. Dan kunnen we ook zo gemakkelijk los raken.
Door de omstandigheden. Van het leven van elke dag. U kent het misschien wel. Het waarom. Je bidt al zo lang en de hemel antwoordt niet.
Maar na verloop van tijd kan daar dat twijfelen ontstaan. Mag ik een stukje vertellen uit de praktijk. Jarenlang heb ik voor de Vrije Evangelische Gemeente gewerkt.
In de gemeente in Zandam. En dan kwam ik door de weeks ook bij de oudere mensen. En zo kwam ik ook bij een zuster die 94 jaar is.
En als ik daar kwam. Dan dacht ze mij dus. Een enorm plezier te doen. Want dan moest ik uit de ijskast een ijsje nemen. Dat had ze dan voor mij bewaard.
En dan kwam ook prompt het antwoord. De vraag naar mij toe van. Broeder, ik bid al zo lang. Voor mijn dochter. Maar die hemel antwoordt niet.
Hoe zit dat toch? Ook een dienstknecht van God weet niet overal meteen een antwoord op. En ik hoorde dit aan.
En als ik weer bij haar kwam. Kwam weer datzelfde. Diezelfde vraag. Totdat ik bezig was. En ik hoorde net onze zuster tijdens haar niet iets vertellen over openbaring.
Hoofdstuk 5. Johannes wordt als het ware opgetrokken in de hemel. Er is nog nooit iemand vergund. Hij krijgt een schitterend tafereel te zien.
Hij ziet God op zijn troon. De 24 oudsten. En hij ziet prachtige muziek. Ik denk dat Mozart en Bach jaloers zullen zijn. Wat daar afspeelde.
Dan ziet hij een boekrol die is van binnen en van buiten verzegeld. En niemand kan hem openen. Onze zuster vertelde het zojuist. Dan begint Johannes te huilen.
Niemand is in staat om die boekrol te openen. Niemand. Maar dan is daar het lam dat geslacht is. Die opent de boekrol. Hij opent de wereldgeschiedenis gaat open.
Stuk voor stuk in dat indrukwekkende 66ste boek. En dan ineens dan staat er een tekst. Openbaring 5 vers 8.
En de gebeden der heiligen worden op gouden schalen bij God gebracht. Toen ik dat las.
Ik was me aan het voorbereiden op de preek over openbaring 5. En het stond er al veel langer ver voor mijn geboorte. En toen ik het las toen dacht ik.
Volgende week moet ik naar Zandam. Dan ga ik naar die zuster toe. En toen mocht ik het vertellen. Uw gebed wordt niet weggegooid. Uw gebed wordt zelfs op een gouden schaal bij God gebracht.
U bidt niet om geld of goed. U bidt voor het behoud van je kind. En dan broeders en zusters gemeente. Dan mag je het zien. God gooit deze gebeden.
Die oprecht gebeden zijn. Die uit het hart van een mens kunnen komen. Voor je kind. Voor je vader. Voor je moeder. Voor je vriend. Voor je vriendin. Hij gooit die gebeden niet weg.
Ik heb nog nooit een oude zuster zo blij gezien. Dat klacht niet aan mij. Want het stond al heel lang. In openbaring 5 vers 8.
Ik heb wel teden gezegd. Ik weet niet. Of u er toch zult meemaken. U bent ook op hoge leeftijd. Maar uw gebeden.
Zijn bij God. En dacht je nou werkelijk. Dat die grote schepper van hemel en aarde. Deze gebeden. Die oprecht gebeden zijn weg doet. Nee.
Dat geloof ik niet. Ook bij de discipelen. Dat vind ik zo bijzonder. In dit verhaal. Ook bij de discipelen. Die zoveel hebben gezien.
Van de Heer Jezus. Je zou er maar bij hebben gestaan. Drie jaar lang met hem opgetrokken. Door het Joodse land. Wat hebben ze gezien. Doden werden voor hun ogen opgewekt. De dochter van Jairus.
Die jongen uit Narië. Lazarus. Lazarus. Vier dagen in het graf. Een lijklucht kwam je tegemoet. En dan de kortste tekst in de Bijbel.
Jezus bij het graf. Van Lazarus. Jezus weende. Daar is ook een antwoord. Dat God zal zeker ook geweend hebben. Denk ik.
Aan al die Joden. Die zijn vergarst. Dat woord van God.
En sommigen twijfelden. We hebben het over die discipelen. Die erbij gestaan hebben. Die met hem opgetrokken zijn geweest. Velen gaan helemaal op in de tijd voor het hier en nu vandaag.
Zodat er bij heel veel mensen die stem van God niet meer wordt gehoord. Omdat dat woord van God dicht blijft.
We hebben het vanmorgen gezongen. Als een stukje leerschool. De Bijbelboeken van het Oude Testament. Maar als het dicht blijft. Hebben we niks.
Het moderne materialistische leven van vandaag. Verslaat zijn miljoenen. We kennen de uitspraak wel. Je kunt wel gelovig zijn. Zonder dat je naar een kerk of een gemeente gaat.
Alsof wij in ons eentje kunnen geloven. Nou weet ik wel. Dat het geloof is een persoonlijke zaak. Maar wat is het goed voor je geestelijk leven. Om dat met elkaar te beleven.
Dat is ook de bedoeling. In die gemeenschap der heiligen. Zo heeft de Heere God het bedoeld. Om elkaar te bemoedigen. De een zijt tot steun van de ander.
En als er iemand van een broeder of een zuster gaat twijfelen. Dan mogen we hem helpen. We hebben het over twijfel. Een wijd verbreid fenomeen.
En velen raken aan het twijfelen. Ook vandaag. Door de resultaten van de wetenschap. Dat is toch de hoogste norm. Dan moet toch alles vandaag voor wijken.
Wel hoor ik velen zeggen. De wetenschap heeft toch al lang aangetoond. Dat de Bijbel maar een gewoon menselijk boekje is. En dat Jezus ook maar een gewoon mens was.
En dat wonderen zoals beschreven staan in die Bijbel voor heel veel mensen absoluut onmogelijk is. Omdat het boven je verstand uitgaat. Zo ook het bestaan en het ontstaan van de wereld best is te verklaren zonder God.
Dan denken we aan de bekende oerknal. Het was toch maar de wetenschap die de mensheid heeft verteld over een ander wereldbeeld dan de Bijbel.
De evolutietheorie van Darwin. Of de verlichting tijdens de Franse revolutie. Geen heer en geen meester meer boven je. Toch gemeente was het Darwin.
En dat moet gezegd worden die alles op zijn sterfbed heeft herroepen. Zo kan dus ook twijfel ontstaan. Dat uitloopt om God de rug toe te keren.
En voor de levende God is er bij velen geen plaats meer. In het denken van de moderne mensen vandaag. Terwijl dit denken zo oud is als de mensheid.
Denkt u maar aan het paradijs waar de Satan de mensen het al invluisterde. Eigenlijk aan het twijfelen bracht. Zoals het eten van die vrucht van de boom van kennis van goed en kwaad.
We zien hoeveel kerken worden afgebroken vandaag. En de gevolgen zijn overduidelijk. We bevinden ons in een maatschappij die duidelijk te kennen geeft te leven zonder God.
Die lastige God met zijn geboden. Trouwens, hij bestaat niet eens. Ook theologen van naam. Roepen vandaag het hartst.
En brengen velen aan het twijfelen. God is voor deze mensen een versinsel geworden. Afschuwelijk. Als je doorredeneert.
Geen redding. Geen eeuwig leven. Geen vergeving. Wat is dat een arm leven, broeders en zusters. En zo wordt het vandaag gebracht in de wereld.
Ook van 2019. Wie gelooft er nog in sprookjes. En het verhaaltje gaat toch. Het is de mens.
Het is de mens. Die het verstand heeft gekregen. Dat aan de aarde is gebonden. De mens is ondanks zijn grote wetenschappelijke kennen.
Ook zeker vandaag. Beperkt aan ruimte. Aan drie dimensies. We kunnen niet eens. En als er iemand is die dat wel kan. Dan zou ik zeggen.
Hier heb je de microfoon. Leg het maar uit. We kunnen niet eens. Het heelal bevatten. Laat staan. Meten. Het heelal dat.
Vier dimensies heeft. Lengte, maar breedte, maar hoogte, maar tijd. Tijd. Tijd is de vierde dimensie. God is dus tijdloos.
Hij is er. Hij was er. En één dag is gelijk aan duizend jaar. Kunt u het uitleggen? Duizend jaar aan één dag? Geloven in Gods broeders en zusters gemeente.
Heeft niets te maken met de huidige wetenschap. God staat daarboven. De menselijke wetenschap. Waarvan de grote bijbelse heilsfeiten.
Waar God ontspreekt zoals ten eerste. God de schapper. Waarvan? Van de hemel en de aarde. Gods menswording in de Heer Jezus.
God en mens tegelijk. Kunt u het vatten met uw verstand? Nee. Dat gaat boven ons vermogen. Daar komt geloven dan te passen. Zijn lijden en zijn leven en sterven voor zonder.
Zoals u en ik. En dan zijn opstanding uit de dood. Hij die dood de dood de baas was. Mag ik het anders zeggen? Hij die de dood gewoon naar zich neerlegt.
Hij die de dood, die doodsbang is geworden. Die paulus roept het al uit in 1 Corinthië 15. Dood, waar is nu je overwinning? Zijn hemelvaart.
Er moet wat geweest zijn. Starend naar boven komt de wolk, de Shechina. De uitstorting van de heilige geest.
En de belofte van zijn machtige wederkomst. Daar gelooft u toch in? En de zevende. Wat uiteindelijk zal resulteren.
En wat zo prachtig beschreven staat. In dat laatste bijbelboek. Hoofdstuk 21 uit openbaring. De verse 1 en 5. Dat straks de tranen zullen worden gewist.
Dat de dood er niet meer zal zijn. Dat er een nieuwe hemel en een nieuwe aarde komt. Dat er geen ziekte meer is. Dat je niet meer wordt opgeschrikt door ambulances.
Door aanslagen. Door oorlogsdreiging. Lieve mensen. Dat komt. Dat staat buiten de menselijke wetenschap. Niet dat ik de wetenschap zomaar in een hoek zet.
Maar alle wetenschap die niet op God gericht is. Is ondergeschikt. Toen ik in gesprek was met twee wetenschappers. Die mij daarop aanvielen.
Toen heb ik ook gezegd. Dat de wijste man ter wereld. Salomo. Geen rijkdom vroeg. Maar wetenschap.
Kennis. En hij kreeg rijkdom erbij. En hij mocht onderzoeken wat er onder de zon geschiet. Niet boven de zon.
Dan komen we op het terrein van God. Broeders en zusters. Wat is het heerlijk. Dat wij die grote genade van God.
In de Heer Jezus Christus mogen kennen. En dat we met hem zijn verzoend. Ons dood is door die grote God vernietigd.
Ik zei het al. Doodver is uw overwinning. Jezus heeft de dood de dood aangedaan. Ik zeg niet te veel. En het is niet uit de lucht gegrepen.
We zullen hem straks tegemoet gaan in de lucht. Wij mogen als volgelingen van de Heer Jezus. Zet de apostelpaalders na zeggen. En ik hoop dat u dat ook kunt zeggen.
Ik ben verzekerd. Dat nog dood, nog leven. Nog engelen, nog machten. Nog heden, nog toekomst. Niets ons kan scheiden. Van de liefde Gods.
Welke is in Christus Jezus. En dan gaat de paalders nog even een stap verder. En kijkt u nou eens vrolijk orthodox. U bent meer dan overwinnaar.
Waarin? In hem. Dat is bijzonder. En hij zegt, ik zal met u zijn. Matthäus 28. Al de dagen.
Want die elf discipelen, die apostelen, zijn de wereld ingegaan. Met het getuigenis van de Heer Jezus. En toen die hun moederhoofd moesten neerleggen.
Bijna zijn ze alle vermoord. Op Johannes na. Toen mocht de ander het overnemen. Ik zal met u zijn.
Is de belofte. Tot aan de volleinding. Van deze wereld. Deze wereld blijft niet bestaan. Zoals nu. Er komt een andere wereld.
Gods wereld komt. Dan zal de twijfel. De vijand van het geloof. Nooit meer overheersende rol spelen.
En we kunnen die twijfel overwinnen. Broeders en zusters. Door aandachtig dat woord van God te lezen. En te overdenken.
En eruit gaan leven. Dan. Zijn we inderdaad. Meer dan overwinnaars in hem. We hebben het gehoord.
Gods oproep. Voor ons allen. Broeders en zusters hier in Bunschoten. Leeft eruit. U hoeft niet te twijfelen.
Want. God is er. En heeft alles. Voor ons gedaan. Het roept ons toe. Ga daar.
Voor danken. Zeg het maar in je hart. Dank u wel. Heer Jezus. Dat wens ik u toe. Amen.
Amen.