Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Het aanleren van teksten is, mijn vrouw doet 40 jaar al de zondagsschool en leert teksten aan.! Ze maakt ook symbolen. Ik geloof dat de hele ladenkast wel met zo'n 70 symbolen teksten klaar liggen.
En ze gebruikt het woordje imprent. Dat was het woord dat mij aan het denken zet met de eutonomie.
Ik weet niet of u het symbool kent wat de Joodse jongens hebben. Een kastje op hun voorhoofd. Als je rechts bent, een kastje hier in hun rechterhand en daar ligt een letter J aan.
En als je links bent, linkshandig, dan wordt het daaraan omgedraaid. En dan zit de J natuurlijk daaraan.
En op het kastje, op het hoofd, daar staat de letter Shin. In de nek is hij geknoopt in de letter Dalet. En op het kastje hier of daar staat de letter J.
En dat betekent dus Shaddai. En dan zegt de heer, print dit in, doe dat. En dat stukje dat staat, wat ze moeten leren in Deuteronomium 6.
En ze hebben ook een kastje met de tien woorden. Daar geven ze ook altijd als ze de deur uitgaan een kus op. En dan hebben ze ook een tzitzit over hun hoofd.
En als je nou gaat bedenken, kijk, daar hebben we een bedenken. Het woord. De tien woorden.
Helaas hebben ze er, ja hoe moet ik het nou zeggen, ze hebben er ongeveer zo'n 603 bij gedaan. Dus de Joden hebben 613 geboden. Terwijl de Heerde God er maar tien gegeven heeft.
Maar moet je je voorstellen, laat je denken met dat kastje in overeenstemming zijn met het woord. En dan laat je bewust worden van het feit dat je omgeven wordt door de Almachtige, El Shaddai.
Nou zijn dat schaduwen. Ik leg dat wel eens uit, mensen hebben soms veel meer behoefte aan schaduwbeelden. Dan aan God zelf.
En Paulus had daar moeite mee in de gelaten brief. En die zegt, jullie zijn niet vrij, jullie zijn gebonden aan het symbool. Dan vertel ik dat wel eens ook aan mensen die de neiging daartoe hebben. Die vinden het symbool veel belangrijker dan dat wat het uitbeeld.
Nou om u even een voorbeeldje te geven. Stel eens voor dat mijn vrouw in het zonlicht staat en er is een schaduw. En ik ga op de grond en ik kus die schaduw.
Wat zegt u dan? Die is niet helemaal lekker. Want wie kus ik dan? Lieve mevrouw. Die in het licht staat. Maar we maken de schaduw belangrijker dan het licht.
Dan in dit geval mijn vrouw. Ik ga echt niet op de grond kus hoor. Dus zien we, dat gevaar zit erin.
En dat heeft te maken met het volwassen worden. En daarom vond ik het ook heel bijzonder. Dat het ook heel goed is als je de teksten kent. En het enthousiasme van, nou ik wees er maar dankbaar mee.
En bid er maar voor, voor dat kinderwerk. Want wat je erin brengt. En inderdaad werp het woord er maar in. En op vele dagen daarna zult gij het vinden. Het brood op de water. En het is niet voor niks denk ik dat mijn twee dochters in het onderwijs zitten.
En het is niet voor niks dat er een van de vier ook op het zendingsveld zit. Waarom? Werp het woord erin. Het is genade. Op genade.
Geen verdiensten. Maar hoe belangrijk is het? Het woord erin te houden. Dat woord is zo belangrijk. Dus het is goed.
U heeft het gehoord. En ik hoop dat u de tekst nog weet. Weet u waar die staat? Romeinen 4 vers. En 1 en 2. Ja, ja, ja. Het is belangrijk dat je weet waar het staat.
Heel concreet en duidelijk. Ik wil met u openen met gelaten. Ik ben in de laatste periode nogal erg geconfronteerd met wat is vrijheid.
En sommigen leggen vrijheid heel anders uit dan dat de Bijbel dat doet. En daarom wil ik graag met u een gedeelte uit de gelaten brief lezen. En ik wil eigenlijk ook een voorbeeld geven uit het zendingsveld.
En dat is in Irian Jaja gebeurd. Voordat ik de tekst nu ga lezen in gelaten 5 vanaf vers 1 wil ik u dat vertellen. U kent misschien wel het lied van Amazing Grace.
Dat kent u hè? Dat is geschreven door een slavenhandelaar. Een slavenhandelaar. En die slavenhandelaar heeft vele slaven uit Afrika verkocht in Amerika.
En heeft daar ongelooflijk veel winsten mee waard. En toen hij op een gegeven moment, staat in 428 opwekking, dit lied. Dat hij tot bekering komt en zei ik was blind en nu kan ik zien.
Gods ogen, ja, werden zijn ogen. En hij is naar de zendingsgebieden gegaan en hij kocht met dat geld wat hij verdiend had, kocht hij slavenvrij.
En hij ging een keer naar Irian Jaja, Nieuw-Guinea. En daar heeft hij tien slavenvrij gekocht. En hij zei tegen de slavenhandelaar, kettingen los.
En die slavenhandelaar denkt, die is gek. Kettingen los. En op een gegeven moment gingen alle kettingen los. En hij liep naar de slaven toe en hij zei, jullie zijn vrij.
Hij keerde zich om, liep weer naar huis, maar die tien slaven, die gingen achter hem aan. Toen zegt hij, waarom lopen jullie nou achter hem aan? Ja, zegt hij, we weten niet wat vrijheid inhoudt.
En dat willen we dan bij u leren. Toen zegt hij, dan betaal ik wel loon. En zo ziet het vaak ook met onze vrijheid, hoe ga ik er mee om?
Ben ik vrij? Wat is het doel van vrijheid? Waarom ben ik vrij? Dus dat zijn allemaal dingen.
Ben je als christen automatisch vrij? Kun je als christen ook niet vrij zijn? Dat zijn ook allemaal vragen die bij mijn voorbereidingen naar voren kwamen.
En vandaar ook dit stukje wat ik met u lezen wil uit de gelaten brief, hoofdstuk 5, vers 1. Staat dan in de vrijheid. Het woordje staat of stel je op, staat veel in de Bijbel.
Ik lees uit de Statenvertaling. En als dat een moeilijk woord is, probeer ik het wel uit te leggen. Maar staan betekent eigenlijk dat je staat op de grond die je gegeven is.
Zoals Jozua het land kreeg, wat hij al lang ontvangen had, maar hij moest zijn voeten erop zetten. Nou, uit de bekende tekst staat ook dat Abraham geloofde.
En als je dus gelooft, dan twijfel je ook niet aan Gods belofte. Dat hebben we ook vanmorgen geleerd in de tekst die we gelezen hebben. En zijn geloof verloor hij.
Ja, zie je wel. Ga staan op de belofte die God geeft. Zo is het. Staan. Stel je leven ter beschikking van God.
Ga daarin staan. Nou, dat is het eigenlijk. Sta dan in de vrijheid met welke ons Christus vrijgemaakt heeft.
En word niet wederom met het juk van dienstbaarheid, je zou kunnen zeggen, bevangen. Ze waren slaven in Egypte geweest.
En een juk, misschien is die tijd voorbij, maar ik kan me nog herinneren. Laatst zag ik in een winkel kardenmelkse zepen. Toen zag ik een meidelijk meisje met een juk op met twee emmertjes.
Misschien heb je dat wel eens gezien. En stel nou eens voor dat je in dat ene emmertje melk doet en in dat andere emmertje niet. Heeft dat juk dan zin? Nee, nee, precies.
Je moet... Ik ben blij met... Nee, dat heeft geen zin. Je moet het allebei... Het moet in evenwicht. Het moet in balans zijn. En zo is het hier eigenlijk dat je moet uitkijken dat je die dienst bereidt.
Dat juk, dat kan zo zwaar wegen. En dat is niet nodig. En dat was de wet. Kijk, de wet, en dat zeg ik hier vooraf, is een soort spiegel.
Ik kan zien wat goed is en wat fout is. Ik kan mijn gezicht zien. Maar stel nou eens voor, onze broeder is druk bezig geweest in de tuin. En bij hem zijn ook de spieren gaan werken die hij anders niet gebruikt.
En dat heb ik ook. Ik heb de afgelopen week aardig wat klussen gedaan. En veel op mijn knieën gezeten. Drie kasten in elkaar gezet. Enzovoort. En geteeld. En op een gegeven moment gaat het in je rug zitten.
Of je gaat, ja, je spieren werken die je anders niet gebruikt. En dan voel je dus ook de pijn. Ik kan zien dat ik een smeren gezegd had in de spiegel.
Maar kan ik met die spiegel mijn gezicht schoonmaken? Ik kan met de wet zien dat er in mijn leven dingen zijn die niet op orde zijn. Maar kan ik die spiegel, kan ik dat schoonmaken?
Nee, daar is geen spiegel voor. Daar heb ik een washandje voor nodig. En je zou kunnen zeggen veel water. Nou, dat beeld wordt hier straks gegeven. De wet, ik kan de wet niet vervullen.
Ik was hier op weg. En ik heb één groot nadeel, zegt mijn vrouw. Ik rijd te hard. Er zegt, er staat 80.
En dan heb ik de neiging om altijd iets meer te gaan. En dan kijk ik op mijn tomtom. Want dan is gps even dat ik iets meer mag rijden. En dan klik ik op mijn cruise control.
En dan zegt ze, je rijd te hard. Ik zei, nee. Ik zeg, die snelheidsmeter deugt niet. Maar je kan iets meer.
Altijd wil je de grenzen bereiken. Daar zit de jeugd van... Die jeugd die probeert altijd grenzen te verleggen. Nou, ze zei al.
Ik zit met een gezin met pubers. Ik wens je heel veel sterkte. Je man ook trouwens. Ja. Het betekent, je wil je grenzen verleggen.
En wij moeten grenzen aangeven. En waarom die grenzen zijn, is wel belangrijk om dat te vertellen. Dat heeft de Heere God ook gedaan. En daarom is het ook goed dat hier ook staat, je bent vrijgemaakt.
Niet om te maar te doen en te laten wat je wil. Maar ik ga in jou dat werk uitwerken. En in mijn liefde ga je de zin begrijpen wat je met vrijheid kunt doen.
Daarom heb ik de Heilige Geest ontvangen. En die geeft de ware mijn gedachten. Hij zal het uit mij nemen. En zal het in jullie en aan jullie verkondigen.
Nou. Zodat je vrij bent. Maar ook verantwoordelijk. In liefde gedragen. Zie ik, Paulus, zeg u. Vers 2. Zo ga je u laat besnijden dat Christus u niet nut zal zijn.
Weet je, de Joodse mensen, volgens de wet, de Joodse jongetjes moesten zich besnijden. Nou, denk het woord besnijden, dood in het vlees.
Dat is het gewoon. Dood in het vlees. Je kunt het ook vertalen als wedergeboorte. Opnieuw geboren. Je bent een ander mens geworden. Je hebt het vlees afgelegd.
Dat is een symbool. En Paulus zegt, dat besnijden was een symbool. Maar nu is het anders.
Hij gaat verder. En ik betuig wederom aan ieder mens die zich laat besnijden, dat hij een schuldenaar is om de hele wet te doen. De wet vroeg dat. Maar Christus deed iets anders.
En dan zegt hij, Christus is u ijdel geworden, die door de wet gerechtvaardigd wilt worden. Gij zijt van genade vervallen. Het woord ijdel, misschien ken je dat niet, wat het woord ijdel betekent.
Maar in het Hebraïus betekent dat zeepbel. Alles is ijdelheid. Ijdelheid ter ijdelheden. Een zeepbel. Wat is een zeepbel?
Nou, je prikt erin en een zeepbel is hier weg. Dat betekent het. Onze hoogmoed is zo, als het ware, ijdel. Het is een zeepbel.
Je prikt er doorheen en je bent niks meer. Daarom vernedert u onder de kracht de hand van God. Het is heel concreet in beelden, maar wel goed, om ons te realiseren wat hier staat.
En dan staat er, gij zijt van de genade vervallen. Genade is onverdiende gunst. Je hebt het gekregen. Dat is precies hetzelfde als Paulus met de Evesebrief begonnen is en zegt, moet je kijken, als de Heer Jezus Christus in je leven is gekomen, dan betekent dat voor jou zitten.
Het is gedaan. Het kruis, het is volbracht. Het is gedaan wat er gedaan moest worden. Het is volbracht.
Dat is zitten. Ik ben hier zittend naartoe gekomen. Zitten. Maar dan, als je de eerste drie hoofdstukken had van de Evesebrief, dan krijg je het vierde hoofdstuk.
Wandelt dan waardiglijk de roeping waarmee je geroepen bent. Wandelt waardiglijk. Dus dat betekent wandelen.
Wotsmanier, een geweldige christen uit China, heeft een boekje geschreven, zitten, wandelen, standaard. Die beschrijft de Evesebrief. Prachtig boekje. Als u hem nog eens te pakken kunt krijgen, moet u die eens lezen.
Over de Evesebrief. Wandelt waardiglijk de roeping waarmee je geroepen bent. En dan gaat het erom, waarmee ben je geroepen? Om een houding aan te nemen.
We hebben de tekst vanmorgen gelezen in Hebraïën. En het gaat over een wandel die waardiglijk is, overeenkomstig heiligheid.
Een apart gezette wandel. Want hij heeft zijn leven gegeven. Voor u en voor mij. En dat heeft hem ongelooflijk veel gekost.
Zitten, wandelen. Hij wandelt in u. Hij heeft alles voorbereid. Waarop?
Opdat wij daarin zouden wandelen. Evese 2 vers 10. Alles. En zijn we daarop gericht. Dat is eigenlijk wat hier concreet straat.
Want, wat staat er dan? Wij wachten door de geest uit het geloof. De hoop der rechtvaardigheid. Want in Christus heeft nog besnijdenis, vlees, enige kracht.
Nog vooruit. Vooruit. Vooruit. Heidense. Maar het geloof door de liefde werkend. Dus indien ik geloof.
zal het de liefde van Christus zijn. Christus zijn. Die u en mijn leven zal begeleiden. En daar gaat het om.
Niet wat hier zit. Maar wat in mijn hart zit. Begrijp je nou die letter J? God. Dat je wandel in overeenstemming moet zijn met je hart. En je bedenken.
Daarom zegt Paulus ook. Bedenk de dingen die boven zijn. En laat het in overeenstemming zijn met je hart. En vandaar dat het geloof door liefde werkt.
De liefde van Christus. Gij liep wel. Wie heeft u verhinderd de waarheid niet gehoorzaam te zijn? Zegt hij. In vers 7. En dan vers 8. Dit gevoel is niet uit hem die is. En die u roept.
Een weinig zuur deeg verzuurt het gehele deeg. Even tot zover. Vrijheid.
Want daar gaat het om. Wandelt in die vrijheid. En ik heb u al gezegd. Wat betekent vrijheid? En ben je als christen automatisch vrij? En kun je als christen ook niet vrij zijn?
Kunnen we als christen doen en laten wat we willen? Maar wat dan met die spiegel? En wat dan met zoals God het wil zien?
Wat we niet kunnen. Vrijheid volgens de wereld is niemand hoeft me te vertellen wat ik moet doen. U herkent het wel. Want u bent er zelf uiteindelijk ook in groot gebracht in deze wereld.
En je ziet om je heen een aantal dingen. Kunnen doen wat je fijn vindt. Is ook zoiets een begrip van vrijheid wat de wereld aangeeft. Geen beperkingen hebben. Ook geen beperkingen willen hebben.
Geen verantwoordelijkheid hoeven af te leggen. Geen verplichtingen willen hebben. Onafhankelijk willen zijn. Ik heb zomaar een paar dingen afgeturfd.
En wat zei een ander. Toen ik de leerlingen dat eens op school vroeg. Wat is voor jouw vrijheid geld genoeg hebben? Daar ben ik nergens aan gebonden.
En van niemand iets nodig hebben. Kortom. Alles mag. Niks moet. Daar komt het ongeveer een beetje op neer. Bijbelse vrijheid is iets anders.
Want als ik al de dingen die ik zojuist genoemd heb van wat die wereld zegt. Dan staat daar dat ze geverslaafd zijn aan de zonde. En dan ben je dood.
En de straf op de zonde is dus inderdaad ook de dood. Wat verstaat de Bijbel dan onder vrijheid? Vandaar twee dingen die ik met u ga afvragen.
Waarvan ben ik vrij? Want het is toch wel belangrijk dat ik weet waarvan ik bevrijd ben. En het tweede wat ik heel belangrijk vind is met welk doel ben ik vrij.
Dus vraag één is waarvan ben ik vrij. Nou, daar zijn een paar teksten. En in gelaten hoofdstuk 3 vers 13. We zitten toch in de gelaten brief.
Hoofdstuk 3 vers 13. Daar staat Christus heeft mij vrijgekocht van de vloek der wet. Door voor ons een vloek te worden.
Hij heeft mijn plaats ingenomen. Ik zou moeten sterven als zonde aan. Maar hij heeft die plaats voor mij ingenomen. Gelaten 3 vers 13. Want er staat geschreven.
Vervloekt is een ieder die aan het hout houdt. Dus waarvan ben ik bevrijd? Van de vloek van de wet. En daarmee ben ik ook vrij van Gods toren.
Daarom hoef ik me geen zorgen te maken over de toekomst. Sommige mensen denken dat ze door de grote verdrukking gaan. Ik denk dat niet. Waarom? Omdat ik vrij ben van Gods toren. En wat is Gods toren?
Dat is de grote verdrukking. Want God zorgt zelf voor die toren die over de gehele wereld komen zal. En hij heeft mij bevrijd van die toren. Dat is op het kruis van Gogota gebeurd.
Dus ik ben vrijgemaakt van Gods toren. En wie dus gelooft is volkomen vrij van die toren.
We hadden het net over Abraham. En Abraham geloofde. Maar ja, in de staatvertaling zien we toch wel dat Abraham soms een voorbeeld is voor onszelf.
Ik weet niet of jullie de geschiedenis kent van Abraham. Maar God heeft tot Abraham gesproken, toch? Ja. En weet je wat ik nou zo heel bijzonder was?
Abraham deed eigenlijk niet wat God zei. Want wie nam het initiatief in Genesis 12? Zijn vader. En Terach. Terwijl God had gezegd, Abraham, nee, nee, nee, nee, nee.
Ik had tegen je gezegd, jij verlaat je familie. Verlaat alles. En ga naar het land wat ik je wijze zal. En Terach deed dat.
En toen ging hij naar Haran. En dan kunt u lezen dat Terach stierf. En toen ging hij verder. Maar hij neemt nog een foutje. Hij nam zijn neef Lot mee. Nee. Ja.
Abraham, Abraham, Abraham. Ik zou zeggen, koerhoorst, koerhoorst, koerhoorst. Is Israël door geloof door de rode zee gegaan?
Zag u geloof? Ik niet. Maar er staat wel dat ze door geloof door de rode zee heen getrokken zijn. Hebreeën. En Abraham, je nam je neef Lot mee.
Dat moest je loslaten. En toen kwam er de ruzie door de herders. En dan staat er, moet u het maar gewoon lezen in Genesis 13. Dan zegt Abraham, Lot kies.
En Lot koos. En die kiest voor de vruchtbare grond. En dan is Abraham op de plek waar God hem hebben wil. En wat staat er dan?
En God sprak met Abraham nadat hij van Lot gescheiden was. En zo zie je dus ook in ons leven vaak, dat we weer terug moeten krijgen naar de bron.
En dat je terug moet gaan naar de plaats wat fout gaat. En dat is in ons geestelijk leven precies hetzelfde. We zijn vrij. Waartoe?
En waarvan ben ik dan vrijgemaakt? Wel, van het woord. Maar ook van de macht van de duisternis. Die altijd zal proberen om mij te verleiden en weer terug te keren naar het vlees.
Vandaar dat er een tekst staat in de Colossense brief. In Colossense 1 vers 13. Hij heeft mij getrokken uit de macht van de duisternis.
En heeft mij overgezet in het koninkrijk van de zoon zijn er liefde. Prachtige tekst uit Colossense 1 vers 13.
Ik ben vrijgekocht. En ik dien een ander koninkrijk. Ik heb een andere koning. En de duisternis is bezig mij te verleiden.
En niet alleen van zonde. Maar ook dat dat rijk uiteindelijk mij wil pakken.
De rijk van de duisternis wil mij elke keer weer terugbrengen. Vrij van allerlei dingen die ons kunnen binden. Ik weet niet of u angst kent.
Kent u angst? Ik heb een hele tijd van mijn leven nooit angst gekend. Totdat ik met een broeder meeging naar Roemenië.
Met een hele auto vol met sla-holie. Met roomboter. Met meel. En de broeder die wist iemand daar te vinden. Maar we werden achtervolgd door de geheime dienst.
De securiteit. En hij zegt, hou nu even blijven zitten daar. En dan zit je in het donker. Je weet dat je achtervolgd wordt. En hij is een donkere straat ingegaan.
Ik ken de taal niet. Ik weet niet eens waar die broeder woont. Ik zat alleen. En opeens besprong mij angst. En opeens.
Kijk, dat is nou belangrijk dat je het woord kent. Opeens kwam het woord uit de Johannesbrief. Liefde verdrijft angst. God zegt, ik heb je toch lief?
Ik heb het in handen. En de angst verdween. Waarom? Omdat ik geloof had in de grootheid en de macht van God. Maar ik wist wat angst was. En vanaf dat moment kan ik ook begrijpen dat mensen bang zijn soms.
Angstig zijn. Voor hun toekomst misschien. Maar als je bevrijd bent. En overgezet bent in het koninkrijk van de zoon zijner liefde.
Dan weet je dat je bemind wordt. En dat je lief hebt. Ik vond dat artikel uit de visie over de kinder die overleden is.
Zo prachtig. Dat ze na het zingen op een concert zegt. Heere God. Hoe is het met u? We zijn vaak heel bezig met onszelf.
Maar het is goed om eens te zeggen. Heer. Hoe is het met u? Hij is zo almachtig. Hij is zo liefdevol. Hij is zo wijs. Ik hoef dus niet angst te zijn.
En de duivel weet precies. Dat is die macht van de duisternis. Om mij bang te maken. Om het te belemmeren. Want er is meer. Bent u wel eens verbitterd?
Heeft u wel eens rok? Dat kan. Kunt u anderen vergeven? Nou, dat is niet zo makkelijk hoor.
Die les heeft Corrie ten Boe moeten leren. Nou. Als je beul daar staat in een kerk. Vele jaren na de oorlog.
En ze ontmoet de rebeel. En ze zegt. Schwester ten Boe. En als hij een getuigenis geeft. In een concertgebouw van Berlijn.
En ze hoort achter. Tijdens de pauze. Schwester ten Boe. En ze hoort die stem uit. Duizenden. Dat is de beul. Die haar. Sus Betsy.
Gedood heeft. En dan zie je. De vrok. De haat. De verbittering. Begrijpelijk.
Maar God zegt. Ik ga daar toch dieper op in. En dan zegt Betsy ook. Dat de handen gingen meer en meer open. Gods liefde.
Werd weer deel van mij. Ik keerde mij om. Want het ergste. Zei Betsy later. Hij zei. Schwester. Zuster. En ze keerde zich om.
En hij zei. Wil je me vergeven? God heeft me vergeven. Er waren een paar evangelisten. Die zijn de gevangenis ingegaan. Waar ik twaalf jaar in de gevangenis heb gezeten.
Ze hebben het evangelie. En Christus heeft mij vrijgekocht. We moeten allemaal de les leren. Om te beseffen.
Dat haat is een warme steen. En als je min je hand houdt. Heb je jezelf ermee. Loslaten. Loslaten. En dat is eigenlijk hier ook.
Dat gebeurt. Niet kunnen vergeven. Je kunt verslaafd zijn aan dingen. Ik ga die dingen niet noemen. Maar u weet wel waar u verslaafd aan bent.
Verslaving is datgene. Nou laat ik me gewoon eens een sigaret noemen. Ik heb een sigaret. Maar verslaving is de sigaret heeft mij. Sommigen zijn verslaafd aan chocola.
Ik heb een chocolaatje. Maar het kan ook zijn. Het chocolaatje heeft mij. Ook dat is iets. Waar we vast aan kunnen zitten. Negatief denken.
Kritiek. Roddel. Rebelie. Koppigheid. Ik heb er zomaar een paar neer. Gevoel. Dat ook kan. Van minderwaardigheid. Och.
Wat zijn er heel veel mensen die doorlopen. Van. Ik ben niks. Minderwaardigheid. En die zeggen mijn uiterlijk.
Ik ben lelijk. Je mag er zijn. Wil je alsjeblieft kijken zoals God je ziet. Wil je weten dat je geaccepteerd bent.
Ach. Heel veel leerlingen. Waar ik bij moest zijn. Op de momenten dat ze een eind aan hun leven willen maken. Als je 1500 leerlingen per jaar hebt.
Dan kan ik u wijhoud zeggen. Er is heel veel leed onder die jeugd. En dat heeft alles te maken met niet aan vaard willen worden. Zo wettig.
Eentje stond dus voor mijn kamer. Ik was ook decaan. En die zei meneer Koers mag ik eens met u praten. Ik zei ja hoor. En hij baste in haar. Hij zegt ik ben nou jarig.
Hij zegt mijn ouders hebben een hardwerkende mens. Hardwerken. Hij zegt maar ze zijn nooit thuis. Ik kreeg altijd belletjes. Van haal maar weer even iets uit de vrieskast.
De zonbadmarine magneetron. En papa en mama die gaan door. En hij kreeg een. Hij was 18 geworden.
Had een leerling. Hij was 18 geworden. Had een scooter gekregen. En hij had uitgeschreven toen hij die scooter uitpakte. Ik wil dat kreng niet. Ik wil jullie liefde.
En toen zijn zijn ouders die begrepen er geen snas van. Die zegt je hebt alles wat je hart je begeert.
En dat schreef hij diezelfde dag naar mij uit. En toen zei hij zou u eens met mijn ouders willen praten. Nou is dat een van de moeilijkste dingen. Want hoe ga je dat doen?
Dus ik heb gezegd vraag het je ouders. En ik mocht. En ik probeerde in een gesprek van twee uur duidelijk te maken. Wat liefde werkelijk is.
En toen begrepen ze wat hun zoon had bedoeld. Wat hij zei papa en mama. Waarom hebben jullie mij op deze wereld gezet? Ik voel me soms een ongelukje.
Ik sta soms in de weg. Ik ben lastig. Er moet voor mij gezorgd worden. Dat gevoel.
Ik word niet aanvaard. Om u maar even een aantal dingen te noemen.
Dat de macht van de duisternis iemand kan pakken. En je leven kan verslinden. Vandaar. Daar kom ik hier ook wel op het eind op terug.
Maar ik ben dus bevrijd. Van de macht der duisternis. En ik ben overgezet. In het koninkrijk. Van de zoon. Zijner liefde.
Ik heb u ook de vraag gesteld. Dat vrijheid. Een doel heeft. En dat wil ik ook met u lezen. Want daar staat in de gelaten brief.
Hoofdstuk 4. Staan daar een paar dingen. Ik ben vrijgemaakt.
Allereerst. Om te beseffen dat ik een zoon ben geworden van God. Paulus zegt dat uitdrukkelijk vele malen. In de Romeinenbrief.
Die ik ook in de studie heb. Dan zegt hij soms kinderen. Maar soms zegt hij ook zonen. Zonen ben je in volwassenheid. In geestelijke zin.
Ik ben vrijgemaakt met een doel. En dan staat er in gelaten 4. Vers 4. Maar wanneer de volheid van de tijd gekomen is. Heeft God zijn zoon uitgezonden.
Geworden uit een vrouw. Geworden onder de wet. Opdat hij diegene die onder de wet waren. Verlossen zou. Opdat wij de aanneming. En de staatvertaling zegt hier kinderen.
Maar er staat in de grondtekst. Zonen verkrijgen zouden. Overmits gij kinderen zijt. Zo heeft God de geest zijn zoons uitgezonden. In uw harten.
Die roept. Abba vader. Als je je dat gaat realiseren. Dat het God zelf is. Die scheiding maakte. Omdat hij heilig.
En wij zonder waren. Dat de toren op de zoon kwam. Opdat er weer aanvaarding was. Vergeving was. Liefde.
Aanvaarding. Vergeving. Naar u en mij toe. Zo bijzonder. Om dat. Te mogen. Ervaren. En te zien.
Daarom ben ik vrijgemaakt. Als zoon. Om. Uiteindelijk. Ook. Heilig. Te leven. Kijkt u maar. Naar. De volgende verse.
Ik lees u voor. 1 Petrus 1 vers 15 en 16. Daar staat. Maar zoals hij die u geroepen heeft.
Zie je die tekst in Ephesus 4. Waarin ik zeg zitten wandelen. Wandelt waardig lukt de roeping waarmee je geroepen bent. Staat hier.
Maar zoals hij die u geroepen heeft heilig is. Zo wordt ook zelf heilig. In heel uw levenswandel. Want er staat geschreven.
Wees heilig. Want ik ben heilig. In Romeinen 6 vers 18 staat. En vrijgemaakt van de zonde. Bent u dienstbaar gemaakt aan de gerechtigheid. Romeinen 6 vers 22 zegt.
Maar nu van de zonde vrijgemaakt. En aan God dienstbaar gemaakt. Hebt u uw vrucht die tot heiliging leidt. Met als einde het eeuwige leven.
Als we dat zien. Ben ik dus vrijgemaakt. Met een doel. Om heilig te leven. Nou er gebeuren een heleboel dingen.
In deze maatschappij. Nou. U gaat over het huwelijk. Ik stond dus achter iemand. Bij de burgerlijke stand. En die waren twee oudere mensen.
Die waren helemaal verliefd op elkaar geworden. Hij was wedunaar. Zij ook. En op een gegeven moment. Bij de burgerlijke stand. Stonden ze daar vlak voor me.
Hij zei. We willen trouwen. En die vrouw aan de andere kant. Van de burgerlijke zaken zegt. Houdt u er wel rekening mee. Dat u er financieel op achteruit gaat. Hij zegt. Hoezo. Nou zegt hij.
U. AOW. Weduwe pensioen. Enzovoort. Enzovoort. Hij zegt. We gaan weer weg. Dus die mevrouw bij burgerlijke zaken zei.
Ik zeg het wel meer. En hij zegt. Hij zegt. Ik moet het heel eerlijk zeggen. Honderd procent. Loop weg. Maar is dat de wens van God. Als je keuzes maakt.
Dat is bij heftig hoor. Ik loop al een tijdje mee. Maar dat zijn best wel heikele punten. Je bent vrijgemaakt.
Om heilig te leven. Dat is het grote verschil. De kerk. De Roomskantieke kerk zegt. Je bent getrouwd. Als je voor ons verschenen bent.
Wij als protestantse kerken. Wil ik altijd eerst de trouwblokjes in. Want door de wet ben je aan elkaar verbonden. En dan mag er een zege uitgesproken worden. Het is dus een bevestiging van het huwelijk.
Er zijn heel wat dingen. Die op ons afkomen. Waarin je keuzes moet maken. Misschien heeft u een baas. Ik ook. Die had ik. En er stond nog een baas boven.
Dat is de Heerde God. Ik heb heel veel. Ik zal het niet verder zeggen hoor. Maar heel veel collega's. Die een pak papier. Een stencilpapier. Voor hun printer thuis meenamen. Ik zeg.
Ik neem even een pak mee. Ik zeg. Zet het even op mijn rekening. Is goed dan? Allee. En dan komt een collega. Die hoort dat. En die zegt. Jij bent gek. Hij zegt.
Ga je dat? Ja. Ik zeg. Dat is toch van de school. Ik zeg. Dat is toch van de school. Ik zeg. Dat schaf ik aan. Ik zeg. Dat kost 2,50. Ik zeg. Nou dat betaal ik. Hij zegt.
Weet je wat nou het probleem is? Jij maakt mij nu schuldig. Althans. Ik voel me schuldig. Want dat heb ik tientallen jaren niet gedaan.
Het maakt wel iets los. Als je eerlijk wil zijn. Dan kom je sommige mensen duidelijk je tegemoet. Vrij gemaakt om heilig voor God te leven.
Wat betekent dat voor u en mij? Dat heeft consequenties. In de keuze die je maakt. Ik zie dat alweer. Ik ben blij dat er in de hemel geen tijd is.
Maar. Vrij gemaakt. En dat wil ik tot slot nog met u lezen. Hoofdstuk gelaten 5. Vers 13 en 14. Ik had nog veel meer willen zeggen.
Maar dat komt misschien wel eens een volgende keer. En zo niet. Dan hebben we bijbelstudie van de Heere God in de hemel. Er staat in vers 13 en 14 het volgende.
Want gij zijt tot vrijheid geroepen broeders. Anders en alleenlijk gebruikt die vrijheid niet tot oorzaak voor het vlees.
Maar dient elkander door de liefde. Want de gehele wet wordt in één woord vervuld. Namelijk in dit. Geen zult u naast de lief hebben als u zelf.
Dus liefde. Ziet u de liefde. Door wie werd de liefde ook weer gedragen? Droeg geloof liefde of liefde geloof?
Nou kijkt u maar nog even in vers 6. Hoe werkt mijn geloof? Door liefde.
Mijn liefde? Eigen liefde? Of Gods liefde? Dat is de basis. Gods liefde. Hij werkt in mij.
Dat leven uit. En dan had ik een aantal dingen genoteerd. Dat is altijd weer een ramp. Om die dingen te voeden. Ja. Daar had ik ook beloofd.
Ook te eindigen. Gedurende de vele perioden. In de gemeenteleven. Op school. Gesprekken met mensen. Overgaven.
Hoe doe je dat? Romeinen 7. Ik ellendig mens. Wie zal mij verlossen van dit lichaam? En dan komt er. Ik ben vrijgemaakt. En dat is de genade van God.
In Christus ben ik meer dan overwinnerd. Nou. De geest gaat in mij. Datgene dode. Houdt voor dood.
Wat levend is voor hem. Daarom is overgave een belangrijk punt. En ik weet hoe je gebonden kunt zijn door de duistere wereld. Daarom ook mijn vraag.
Kan een christen wel eens niet vrij zijn? Ik denk het wel. Hoe komt dat? En ik eindig daarom ook. Heer ik geef u mijn ogen.
Ik wil niet kijken naar dingen die niet naar u wil zijn. Ik wil mijn ogen richten op wat voor u belangrijk is. Heer ik geef u mijn oren.
Ik wil niet luisteren naar roddel en verkeerde dingen. Ik wil openstaan voor uw woorden. Heer ik geef u mijn mond.
Ik wil anderen niet pijn doen met mijn woorden. Ik wil woorden spreken die opbouwen en leven brengen. Heer ik geef u mijn handen. Ik wil anderen niet pijn doen.
Ik wil anderen helpen. Heer ik geef u mijn voeten. Ik wil niet gaan naar plaatsen waar ik niet thuis hoor. Toen ik nog niet geloofde en ik ging naar de bioscoop.
Dan zei mijn moeder altijd. Ga nooit naar een film waar de Heer Jezus niet naast je kan zitten. En het is gek. Maar als ik naar een film ging dan kwam dat gezegde van mijn moeder. Ga niet naar films waar de Heer Jezus niet naast je kan zitten.
En zo is het. Maar ja je wil grenzen verleggen. Je wil meer zien. Meer horen. Ik wil niet naar plaatsen gaan waar ik niet thuis hoor.
Ik wil gaan naar waar u me naartoe stuurt. Heer ik geef u mijn negatief zelfbeeld. Het is een leugen dat die tegenstander mij wijs probeert te maken dat ik niets waard ben.
Ik wil mezelf zien zoals u mij ziet. Kostbaar. In uw ogen. Ik moest denken aan onze zuster in Taiwan. Zoveel vrouwen.
Die hun in wezen iets kwijt zijn. Hun eerbaarheid. En wat is het kostbaar?
Dat zij vergeven zijn. Door het dierbaar bloed van de Heer Jezus Christus. Dat zij waardevol geworden zijn. Een nieuwe schepping. Maar nog steeds door die oude schepping niet voor hoog wordt aangezien.
Ze hebben altijd moeten vechten met dat leven wat ze gehad hebben. Maar ze zijn vrijgemaakt. Laten we alsjeblieft voor die zusters bidden. Want ze hebben het gebed nodig.
Zij hebben een negatief zelfbeeld. En daarom bid voor hen. Heer.
Ik geef u mijn boosheid. Dat leidt tot bitterheid in mijn hart. Die me gevangen houdt. Ik wil dat ik leven mag met uw vrede. In mijn hart.
Ik heb wel vrede met u. Maar ik wil zo graag de vrede van u. Heer. Kom tot uw doel. Met die vrede. In mij. Heer. Ik geef u mijn angsten en onzekerheden.
Er is een stem soms die in mij fluistert dat ik het niet kan en dat alles mis zal gaan. Maar u zegt werp al je zorg op mij. Ik zorg voor u.
Daar wil ik uit leven. Heer. Ik geef u mijn hebzucht. Ik wil altijd meer. Het is nooit genoeg. Maar ik wil leven uit dankbaarheid.
Heer God. Ik geef u mijn lafheid. Dat ik niet voor u durf uit te komen. Wanneer het erop aankomt. Ik wil zichtbaar een kind van u zijn.
Heer. Ik geef u mijn dromen en ambities. Ik ben al helemaal uitgestippeld hoe mijn leven zou moeten gaan. Maar nu wil ik u volgen. In het plan dat u met mijn leven hebt.
Want u heeft gezegd in Efezen 2 vers 10. Dat u alle dingen heeft voorbereid. Op dat ik daarin zou wandelen. Jonge mensen.
Maak keuzes. Werp het woord in je denken, doen en handelen. Uw broeders en zusters. Leef in vrijheid. Waartoe? Met een doel.
In liefde. In licht. In aanvaarding. Heer. Kom zo tot uw doel met een ieder van ons persoonlijk. We hebben absoluut ons eigen hart gezien.
We hebben de spiegel van uw woord. En die spiegel laat zien dat wij een veroordeler zijn en moeten zijn van onze gedachten. Van ons zielenleven. Omdat ze soms ergens anders zijn.
U gaat met uw woord dat geestelijke leven van ons en dat vleeslijke leven scheiden. Zoals u dat in uw woord zegt. Wilt u door uw geest datgene uitwerken.
Waardoor ik vrij ben. Vrij gemaakt wordt door uw geest. Wilt u zo, Heer, ook met het zendingswerk zijn.
Over de gehele wereld. Wilt u onze broeders en zusters daar zegenen. Die in vervolging zijn. In Noord-Korea. In Davour. In Pakistan.
In India. Heer God, er zijn zoveel gevangen. Die voor ons bidden. Op dat we niets onder de verleiding zullen bezwijken.
Wilt u hen sterken en bemoedigen, Heer. Met de kracht van uw geest. En help ons. Om duidelijk te weten en te beseffen. Dat we zijn vrijgemaakt van de machten van de duisternis.
En overgezet zijn in het koninkrijk van uw zoon. Het koninkrijk der liefde. Uitgenade. En om uw naams wil.
Amen.agers in het koninkrijk van de taang.