Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen, broeders, zusters, jonge mensen.! Als ik Harm hier zo zie staan en de zangdienst zie lijden, dan moet ik denken aan een uitspraak van wijle broeder Johannes de Heer.
! Hij zei er wellicht meer de hemel in gezongen dan in gepreek. Dus met enige schroom begin ik daar toch maar aan.
Het lied wat we zojuist hebben gezongen, had ik doorgegeven en zo is Harm dan ook, dan zorgt hij dat dat prima voor elkaar komt. Dat is het lievelingslied van wijle broeder Jan Kits.
En tijdens de Bijbelschool zei hij eens, dat lied zou ik het liefst elke zondag voorafgaande aan de woordverkondiging willen laten zingen.
En toen ging hij verder met zijn les en dan krijg je dat vragenuurtje. En toen zei iemand, broeder Kits, als je dat nou zo graag doet, waarom doe je dat dan niet? En toen zei hij, ik ben dat nooit vergeten.
Omdat ik denk dat velen zich niet goed realiseren wat ze dan ten diepste zingen. Oh ja, als we naar de dienst komen, schenk nieuw leven, kracht en vuur.
Doe dat ook aan mij. En zeg maar, realiseren we ons wat we zingen? Want ik denk dat we vaak iets vergeten. Hij zegt, natuurlijk zingen we dan nee mij.
Natuurlijk zingen we dan zend mij. En vul mij. Maar weten we wat het betekent om te zingen? Breek mij.
En dan vond ik die prachtige al oud opzalm die we vanmorgen zongen, zo op zijn plaats. Dat je volkomen afhankelijk bent van de liefde van God in en door de Heer Jezus Christus.
En wat bijzonder dat dan een zuster die al jaren zo ernstig ziek is, binnen dat hele ziekteproces zo dicht bij de Heer Jezus leeft, dat ze liederen nalaat die ons tot op de dag van vandaag bepalen bij het feit, hoe zit dat nou in ons leven, in jouw leven, in mijn leven?
Leef ik dan dicht bij de Heer? En vanmorgen wil ik een opwekking doen tot heilig leven. En onszelf de vraag stellen, staan wij in die kracht?
Of leven wij in, wat ook wel gezegd wordt, een schijn van Gods vrucht? En daarvoor wil ik het Bijbelgedeelte eerst lezen vanuit 1 Thessalonians 4.
De woorden die vooraf gaan in dat prachtige gedeelte over de opname van de gemeente, zo u wil de wederkomst van de Heer Jezus Christus voor de gemeente. Maar dan schrijft Paulus, voordat hij die geweldige woorden uit, een aantal behartenswaardige dingen.
1 Thessalonians 4, de verse 1 tot en met 8 wil ik dan als uitgangspunt nemen. En daar luidt het woord van God al dus.
Verder, broeders, zusters, vragen wij u en roepen wij u er in de Heer Jezus toe op, dat u, zoals u van ons ontvangen hebt, hoe u moet wandelen en God behagen, daarin nog meer overvloedig wordt.
Want u weet welke bevelen wij u gegeven hebben op gezag van de Heer Jezus. Want dit is de wil van God.
Uw heiliging. Dat u uzelf onthoudt van de ontucht. En dat ieder van u zijn lichaam weet te bezitten in heiliging en eerbaarheid.
En niet in hartstochtelijke begeerte, zoals de heidenen die God niet kennen. Laat niemand over zijn broeder, zuster, heenlopen.
En hem bedriegen door zijn handelwijze. Want de Heerde is een wreker van dit alles. Zoals wij u ook van tevoren gezegd en bezworen hebben.
Want God heeft ons, u en mij, niet geroepen tot onreinheid. Maar tot leven in heiliging.
Daarom, wie dit verwerpt, verwerpt niet een mens. Maar God, die ook zijn heilige geest in ons heeft gegeven.
Dat is zover. Op zaterdagavond kijk ik meestal uit naar de nieuwsbrief die broeder Dirk van Genderen rondstuurt.
Daar staan altijd buitengewoon leesbare gedachten in. En in een van die wekelijkse nieuwsbrieven die hij stuurde, las ik deze passage, die me wel tot nadenken heeft gestemd.
Hij schrijft daarin dit. Veel christenen houden van vrolijke en gezellige samenkomsten. Het moet niet al te serieus of te zwaar zijn.
Spreek liever ook niet te vaak over zonde en heiligheid. Daar worden we onrustig van.
Toch kan het nodig zijn dat we onrustig worden. Juist het spreken over de vrezen des heren bepaalt ons bij onze onheiligheid en de noodzaak van bekering en levensheiliging.
Te snel sluiten we compromissen met de wereld en met de zonde. Boosje geleden was ik in de gemeente en ik kreeg het zomaar opeens op mijn hart om in de dienst de vraag te stellen, bent u heilig?
Ik zei steek uw vingers op, wie van u is er heilig? Tot mijn schrik stuiken mijn enkelen hun vinger op.
Ik zei ik wil u graag een tekst voorlezen. De tekst staat in de Bijbel, dus hij is niet van mijzelf. Hij staat in Hebreeën 10 vers 10, kunt u makkelijk onthouden.
Daar staat in de MBG vertaling dit. krachtens die wil, zijn wij eens voor altijd geheiligd door het offer van het lichaam van Jezus Christus.
Toen ben ik even stil geweest, ik heb dat even laten bezinken. Ik zei wie van u is er heilig? Er gingen heel veel vingers omhoog.
Weet u wat mij zo diep raakt in deze tekst? Natuurlijk dat wij geheiligd zijn door niets anders dan door het offer van de Heer Jezus Christus.
Zijn liefde zocht mij, zijn bloed dat kocht mij en door genade ben ik nu een kind van God. Maar weet u wat daar staat? Eens voor altijd.
Ook als de boze dus komt om je weer te herinneren aan die stroom van ongerechtigheden. Niet die paarzonde, maar die stroom van ongerechtigheden.
Die verzoende en zuivende heil. Dus in het geloofsleven is het zo belangrijk dat je weet wat je positie is in de Heer Jezus Christus.
In die zin moet je ook de brieven lezen die de apostel Paulus aan de gemeente heeft geschreven. Hij laat altijd eerst zien welke heerlijke positie wij in en door de Heer Jezus Christus hebben mogen innemen.
En vervolgens gaat hij dan in de laatste hoofdstukken van zo'n brief, dat doet hij in elke brief, aangeven hoe je dat nou in de praktijk van je geloofsleven naar buiten moet brengen.
U en ik, geheiligd, eens en voor altijd. En dat betekent wat er dan ook in je leven gebeurt, zegt het eind van de brief aan de Thessalonissens, in hoofdstuk 5, vers 23.
Dan Paulus dan zegt, mogen de God van de vrede zelf, en dan komt het, u geheel en al wat doen? Heilig.
En mogen uw geheel oprechte geest, ziel en lichaam, onberispelijk bewaard worden bij de komst van onze Heer Jezus Christus.
Voordat de Heer Jezus Christus weerkomt, roept het woord van God ons op, om persoonlijk, en steeds meer en meer, geheiligd en gereinigd leven te leiden voor hem.
Bijzonder is, als je dat stukje nou leest uit de brief aan de Thessalonissense, dan prijst hij die broeders en die zusters in de gemeente de Thessalonica, vanwege het feit dat ze zo dicht bij de Heer leven.
Maar, zegt hij, met het oog op de eindtijd, met het oog op de te verwachten tegenstand, ga dat nou nog meer doen.
Zodat je als gelovige een sprekend voorbeeld wordt in de gemeente van Jezus Christus. En dat is levend in de tijd waarin wij nu ons bevinden, meer dan nodig.
Zou u eens willen kijken wat er staat in openbaring 22? Niet zo moeilijk te vinden, want het is het laatste hoofdstuk in de Bijbel. In openbaring 22, vers 10 en 11.
In openbaring 22, vers 10 staat, En hij zei tegen mij, verzegel de woorden van de profetie van dit boek niet.
En dan komt het, Want de tijd is nabij. En dan komt er een beschrijving van die tijd. Dan staat er, Wie onrecht doet, laat hij nog meer onrecht doen.
En wie vuil is, laat hij nog meer vuilheid aan de dag leggen, laat hij nog vuiler worden. En dat zie je in de wereld om je heen gebeuren.
Oorzaak een gevolg. Het onrecht neemt toe. De vuilheid neemt toe. En dan zegt Johannes, namens de Heer Jezus Christus, Als dat nou zichtbaar wordt, in het leven in de wereld om je heen, in het leven van ongelovigen, dan moet er als tegenhanger, ook iets anders zichtbaar zijn.
Dan moet zichtbaar worden wat er staat in vers 11, en wie rechtvaardig is, wie zijn dat? Als het goed is, u en ik. Paulus schrijft in Romeinen 5 vers 1, Wij dan gerechtvaardig door het geloof, hebben vrede met God.
Vrede met God. Het is weer goed tussen God en u, tussen God en mij. Op grond van het geloof in de Heer Jezus Christus. Dus wie rechtvaardig is, laat hij, in de NBG staat, die bewijzen, nog meer gerechtvaardigd worden.
Gerechtvaardigheid. En wie heilig is, laat hij nog meer geheiligd worden.
Dat is een woord om stil van te worden. Als een woord om mee je binnenkamer, te vragen, Heer, moet ik misschien eerst gebroken worden, om nog vuriger gezonden te worden, en gevuld te worden door u.
Dus wat de gemeente van Jezus Christus, in deze laatste dagen, voor de wederkomst van de Heer Jezus nodig heeft, dat is dat wij persoonlijk, dat is onze eerste verantwoordelijkheid, maar ook gezamenlijk in onze gezinnen, en in dit grote gezin, dit deel van het lichaam van Christus, opwassen, groeien, in heiligheid en reinheid.
En in de dagen van de apostel Paulus, had hij daar met het oog op de gemeente, al grote zorgen over. En hij schrijft aan een oudste, die de leiding heeft over de gemeente, een zeer indringende brief.
Wilt u eens kijken wat er staat, in 2 Timotheus 3, de eerste vijf versen. 2 Timotheus 3.
Dat begint al met woorden, die we niet zomaar gemakkelijk moeten lezen. In 2 Timotheus 3 vers 1 staat, en weet dit.
Zeker weten dus. Wat moet je zeker weten? Nou, zegt Paulus tegen Timotheus, die oudste was van de gemeente, weet dit, dat in de laatste dagen, zware tijden zullen aanbreken.
Wanneer zijn die laatste dagen begonnen? Nou, ik denk dat die laatste dagen al begonnen zijn, met de bediening van ons Heer Jezus Christus.
En die zullen voortduren, tot het moment dat Hij wederkomt. En in de periode van de laatste dagen, zullen er verschillende tijden zijn, maar als de tijden ten einde lopen, zullen ze hachelijk worden.
En ongetwaagd begonnen ook die tekenen, al in de tijd van Paulus zichtbaar te worden. Maar ze zullen in onze dagen, in intensiteit alleen maar toenemen.
En dat zien we ook om ons heen gebeuren. Het is niet eenvoudigweg zo, dat er rampen in de wereld zijn, of dat er een betere berichtgeving is, maar het kwaad lijkt veel dieper en veel intenser te worden en te zijn, en wordt in onze samenleving op schaamteloze wijze aan de dag gelegd, geaccepteerd en zelfs aanbevolen.
En het is ook niet zo, dat er hier en daar een kleine haard van verzet is, maar het lijkt wel alsof de hele samenleving in beroering en opstand is.
Ik ben de afgelopen periode bezig geweest om een boekje, een kleine brochure te vertalen uit het Duits, wat gaat over gender mainstreaming.
En je schrikt ervan, hoe ver dat in het hele politieke landschap al gefinancierd gaat worden, zodat we daar straks allemaal op de een of andere manier mee te kampen krijgen.
En hoe doet men dat? Heel fijngevoelig, heel subtiel. Men begint dat al op de kinderspeelplaatsen, op de kinderdagverblijven, op de scholen als gemeengoed door te geven.
En dat krijg je in je christelijke gezinnen ongetwijfeld mee te maken. Het lijkt wel of vandaag de dag de hele samenleving in beroering en in opstand is.
Je kunt geruststellen, we bevinden ons al in die zware tijden. Want als we verder lezen over dat wat Paulus zegt, dan zult u zien hoe herkenbaar de tijd is in de wereld om ons heen.
Maar vergeet niet, dat Paulus dit schrijft aan een oudste van een gemeente. Dus hij zegt er heel nadrukkelijk bij, let erop, deze dingen komen ook voort onder Gods kinderen.
Wat komt ook voort onder Gods kinderen? Nou dit, wees maar met me mee. Mensen zullen liefhebbers zijn van zichzelf.
Geldzuchtig. Grootsprekers. Hoogmoedig. Lasteraars. Hun ouders ongehoorzaam.
Ondankbaar. Onheilig. Zonder natuurlijke liefde. Onverzoenlijk. Kwaadsprekers.
Onmatig. Wreet. Zonder liefde voor het goede. Verraders. Roekeloos. Verwaand.
Meer liefhebbers van zingenot. Dan liefhebbers van God. Hebt u meegeteld?
18 punten. Drie keer 6. 6, 6, 6. En dit heeft ernstige gevolgen in het leven van een gelovige.
En ook in de gemeente en ook in onze gezinnen. Want wat doet Paulus dan vervolgens? Dan gaat hij dit gebeuren zo samen.
In een negentiende punt. En dan zegt hij. Deze mensen. Die zich daaraan bezondigen. Die dat in hun leven als christen toch nog etaleren.
Die hebben een schijn van godsvrucht. Maar hebben de kracht ervan verlogen. Een Duitse vertaling zegt het zo.
Maar van de ware leer. Van de kracht. Waar echte vroomhuid uit leeft. Willen ze niets weten.
Het is bij hen dus niet. Neem de wereld. Geef mij Jezus. Maar het is. Laat me toch maar zoveel mogelijk voor mezelf.
Blijven. Leven. En dit vers laat ons dus zien. Dat deze 18 genoemde omgeestelijke kenmerken van mensen in de laatste dagen.
Niet stoppen. Voor de gemeente. Voor de poorten van de gemeente. Ik kan me voorstellen dat er in een gemeente mooite en strijd komt.
Als je ontdekt dat de verkondiging van het woord van God niet meer volgens het woord is. Want je ziet vandaag aan de dag heel veel splitsingen in gemeentes.
Die puur en alleen te maken hebben met één of meerdere aspecten van die dingen die Paulus hier opzond. En toen Paulus dus al in zijn tijd het einde van de tijden beschreef.
Toen zag hij dat heel veel gelovigen een schijn van Gods vrucht hebben. Vindt u dat ook geen angstwekkende toekomstperspectief?
Dat we op weg kunnen zijn naar een christendom waarin we leven met een uiterlijke schijn. Mag ik het even heel begrijpelijk zo zeggen?
Op zonder houden we ons heel christelijk en geestelijk voor. Maar kom ons in de loop van de week niet tegen. Want dan ontmoet je in menig gelovig leven.
Dat het innerlijke werk van de heilige geest. Wordt weerstaan, wordt tegengehouden. Door te volharden in één van deze achttien vleeslijke en daarom ook vreselijke verleidingen.
Ik weet niet hoe u dat vindt, maar ik vind dit een buitengewoon ernstig woord. Je besluit een christelijk leven te leiden.
Je probeert misschien ook anderen te overtuigen van het feit dat het nodig is. Dat ze een christelijk geloof hebben. Als mensen zouden meekijken naar de praktijk van je gelovig leven.
Wat ontdekken ze dan? We zongen net een heel ingrijpend lied. Heer, u bent mijn doel.
U bent mijn hartverlangen. Als iemand in ons midden die heel spontaan bij dat lied ging staan. Misschien wel om te zeggen, dan mag je me op aanspreken.
Hier sta ik voor. Dit is het waar het in mijn leven om gaat. Hij is mijn doel. Hij is mijn hartverlangen. Ik wil in mijn leven niet een schijn van godsvrucht openbaren.
Want daar wordt de kracht van Christus bloed alleen maar door verlogen. Ernstig woord, vindt u niet? En als we dan ook nog eens bedenken...
dat een mens oogst wat hij in zijn leven zaait... dan is het toch heel goed... om je geestelijk leven van tijd tot tijd daar eens op te onderzoeken.
Lied in de bundel van Johannes de Heer zegt het zo. Meer heiligheid geeft mij. Meer ijver en lust.
Meer leed over zonde. Meer vrede en rust. Meer blijven in Jezus. Meer sterkte van u.
Meer lust. U te dienen. Heer, geef mij dit nu. Misschien zegt u...
en ik heb natuurlijk de vraag ook voor mijzelf neergelegd... wat zijn nou eigenlijk... de meest herkenbare... vormen van godsvrucht?
Waarmee we dus de schijn kunnen ophouden naar buiten toe. Maar laten we niet vergeten... God ziet het hart aan. Maar als eerste moet ik dan zeggen...
dat is uiterlijke opsmuk. En Paulus wist waar hij over schreef. Want hij heeft vroeger...
voordat hij tot geloof kwam... op de weg naar Damascus... er alles aan gedaan... om de uiterlijke schijn hoog te houden. Voor hem golden ook de woorden...
die de heer Jezus over de andere fariseeën... en schriftgeleerden had uitgesproken. Ze hadden de eer van mensen... meer lief dan de eer van God.
Kijk, en daarom schrijft de Hebraïenschrijver in... hoofdstuk 4 vers 13... Er is geen schepsel onzichtbaar voor hem. Maar alles ligt naakt en ontbloot...
voor de ogen van hem... aan wie wij rekenschap hebben af te leggen. Met andere woorden...
Je kunt je wel heel... heilig... en rechtvaardig voordoen. Er is een die de waarheid echt kent.
En dat is God. En die zal daar rekenschap van afvragen. Er is een prachtig oud lied... wat zegt... Alles wat je doet...
uit liefde voor... Jezus. Dat... houdt zijn waarde. En dat blijft eeuwig bestaan. Laten we onszelf daarvan op.
onderzoeken. Waarom doen wij... in de dingen... in de dienst van de Heer? Laat zij een oude wijze broeden... tegen mijn aard. God zoekt nooit...
naar werkers... in zijn dienst. Ik dacht... wat ga je nou zeggen? Hij zei... nee... God zoekt... werktuigen.
dat vond ik een hele scherpe uitspraak. En God heeft recht op u... en mijn leven... want...
Hij is onze schepper. En Hij wil... dat u... in dit poosje... dat we hier... op aarde mogen leven... aan mensen laten zien...
wat haar kracht is. Nog steeds... wonderbare kracht... in het dierbaar bloed... van het lam. En daarom zei de Heer Jezus ook... want Hij wil... dat je dat...
getuigenis aflegt... want wie zich... voor mij... en mijn woorden... geschaamd... zal hebben... in dit... overspelig... en zonder geslacht.
En we moeten vooral bedenken... zegt de Efezenbrief... dat we daar zelf... ook uit afkomstig staan. Dus het puur genade is... dat we Hem hebben mogen leren kennen.
Voor Hem... zal de Zoon des mensen... zich ook schamen... wanneer Hij zal komen... in de heerlijkheid van zijn Vader... met de heilige engelen. Uiterlijke opsmuk.
Het tweede... is negeren van de essentie. Dat klinkt een beetje ingewikkeld... maar het betekent gewoon... dat je je geloofsleven...
niet richt... op wat God... werkelijk van je vraagt... maar op geloofszaken... die eigenlijk niet zozeer...
de hoogste prioriteit hebben. Weet u wat de Heer Jezus zei? En Hij zei dat... vlak voordat Hij ging sterven.
vlak voordat Hij die... vreselijke weg van het kruis... onderging. Als u zijn afscheidswoorden... dan leest die hij daar... in die bovenzaal heeft gesproken...
kom je tot de ontdekking... dat hij maar liefst... zeven keer spreekt... met zijn discipelen... over het feit... dat ze elkaar... lief moesten hebben.
Zeven keer. Want weet je waar ze... tot die tijd mee bezig waren? Wie is de belangrijkste? Er waren zelfs twee...
die hadden hun moeder... naar de Heer Jezus gestuurd. Om te vragen... dat de Heer Jezus... straks in zijn rijk zou komen... dat de een aan de rechterkant... en de andere aan de linkerkant... van de Heer Jezus mocht zitten.
Goh, wat waren die andere... discipelen kwaad... toen ze dat hoorden. Misschien wel kwaad op zichzelf... omdat ze zelf niet... op dat idee gekomen waren. Daar waren ze mee bezig.
Weet je wat dan zo mooi is? Dan krijgen ze na de opstanding... zo'n dag of veertig... zeg maar ruim dertig dagen... van de Heer Jezus... de Heer Jezus...
onderwijs over het Oude Testament... en dan laat hij alles zien... wat betrekking heeft op hem. En dan vaart de Heer Jezus... op naar de hemel. Die neemt er... plaats in...
aan de rechterhand van God... om voor zijn kinderen... te bidden en te pleiten. En wat lezen we dan? Dat ze eendrachtig... volhartend bijeen zijn... om te bidden.
Zie je die verandering... in geestelijke houding? Wat is de essentie... van uw geloofslieven? Heer... U bent mijn doel.
Heer... U bent mijn... hartsverlangen. En weet je wat de derde kenmerk is? Dat is dat je in onze tijd ziet...
dat heel veel geloof... gebouwd is op gevoelens. Het geloof wordt meer en meer...
verwart met gevoelens. Zo van... Nou, als het je een goed gevoel geeft... dan is het toch ook goed?
En Paulus voorzag dus een tijd... waarin gelovigen zich meer en meer... tevreden stellen... met iets wat op... Christendom lijkt.
Je wandel met de Heer... is dan meer een indruk... of is dan meer bedoeld... om indruk te wekken bij anderen? Zie je wel... hoe gelovig ik ben?
Omdat het je te doen is... om werkelijk in je leven... de kracht van Christus... zichtbaar te maken. En daarom zie je...
in de zeven brieven... die de apostel Johannes moet schrijven... aan de gemeentes... in die laatste twee brieven... dat het qua geloof... van een individuele gelovige...
maar ook als gemeente... twee kanten op kan. Het kan de Philadelphia kant op... en dat is de gemeente... die wordt geprezen... want die houden zich vast...
aan het woord van God... die schamen zich ook... het evangelie van... Jezus Christus niet... wat dat ook met zich mee gaat brengen... en... ze blijven... zijn komst verwachten.
want er is ook een Laodicea gemeente... en die gemeente staat ook bol van de activiteiten... de ene samenkomst naar de andere.
Maar ze hebben één groot probleem... het kruis is uit een gemeente verdwenen. Want de Heer Jezus staat... bij hen op de stoep. Ze komen nog wel samen...
en ze zullen ongetwijfeld ook... mooie samenkomsten hebben. Maar de Heer Jezus zegt letterlijk van hen... jullie hebben de naam... dat je leeft. Want je bent hartstikke dood.
Ik spuug je uit mijn mond. En die gemeente... die gelovigen... die individuele gelovigen... wordt opgeroepen... om de deur van zijn hart... opnieuw te openen...
voor de Heer Jezus Christus. Waarom is een schijn van Gods vrucht... nou zo ernstig...
in u, in jou... of in mijn leven? Nou, Paulus zegt... dan wordt de kracht van God... erdoor verloogd. Paulus beschrijft het evangelie...
als een kracht van God... voor een ieder die gelooft. Er is een machtige kracht... beschikbaar uit de hemel... voor elk kind van God.
En weet u... de Heer God wil niets liever... dan die kracht... in en door u... en mijn leven... openbaar.
dat verzin ik niet zelf... maar dat staat in de Bijbel. Misschien hebt u... in de afgelopen kerstdagen... de tekst gekregen...
uit Titus 2 vers 11. De zaligmakende genade van God... is verschenen... aan alle mensen... voor alle mensen.
Prachtig toch? En dan stopt het dan. Maar de tekst gaat verder. Ik lees... in Titus 2 vers 11... tot en met 13... De zaligmakende genade...
van God... is verschenen... aan alle mensen. En dan gaat het zo verder. Die zaligmakende genade... leert ons ook...
wat? om de goddeloosheid... en de wereldse begeerten... te verlogenen. En dan komt het. En in deze tegenwoordige wereld...
bezonnen... dus bezint eer je begint... rechtvaardig... en godvruchtig te leven. Terwijl wij verwachten... de zadige hoop...
en de verschijning... van de heerlijkheid... van de grote God... en onze zaligmaker... Jezus Christus. Hoe hebt u net...
dat filmpje ervaren... van Kinga Bang? Ik vond het buitengewoon ontroerend.
Ik weet nog dat we hier... onder leiding van Norbert Liet... in deze zaal... een Bijbelstudie hadden. Ging ook over de wedekomst.
En... die dienst stond een broeder... stralend te zingen. De prachtige woorden... en het mooiste is...
en daar... zien wij... Jezus. En de volgende morgen... verongelukt hij. God ziet het hart aan.
Wat is ons... hartverlangen? Wat is... zijn doel... in ons leven? En dan is het zo mooi... dat Paulus tegen Titus zegt...
die ook oudste was... in een gemeente... op een van de eilanden... onthoudt... onthoud nou... dat die genade... die verschenen is... heilbrengend... voor alle mensen... je ook wil helpen...
je ook onderwijst... je ook leert... om dat... wat van de wereld is... los te laten... en bezonnen...
rechtvaardig... en godvruchtig... te leven. Tot slot dit. Vorig jaar...
waren we in... het hartland... in Samaria... in Israël. We waren op bezoek... bij een... Palestijnse voorganger...
Naim Kouri geheet. Hij heeft een gemeente... in Bethlehem. Hij vertelde... dat hij op zijn gemeente... zeventien aanslagen...
had gehad... en ook een aanslag... op zijn eigen leven... die hij... ter nauwe nood... had overleefd. Hij vertelde...
dat hij... zeventien jaar lang... had gebeden... voor het behoud... van zijn oudste broer. En die broer... is tot geloof gekomen... in de Heer Jezus Christus...
is gaan wonen... op de Olijfberg. en daar... door drie mensen... vermoord. Deze broeder zei...
ik ontdek steeds meer... dat christenen... Palestijnse christenen... wegtrekken... omdat het... onleefbaar wordt. Maar God...
heeft mij hier... geplaatst... met mijn gezin... en wij blijven hier... getuigen... van de levende hoop... die er in hem is. En ik las niet...
zo lang daarna... een interview... met deze broeder... in het... reformatorisch... dagblad... waarin hij... zei...
dat hem opviel... als hij zijn... spreekbeurten... hield in Europa... ook in Nederland... Nederland... ontdekte... dat dat... hartelijke...
en dat... ware... voornemen... om heel dicht... bij de heren... te leven... dat hij dat... zag... verflauwen. Weet u...
wat hij heeft gedaan? Hij heeft... in al zijn boodschappen... christenen... opgeroepen... om met... hernieuwde... ijver... hun heer... en heiland...
te gaan dienen. En hij noemde... daarbij... vijf punten. Onderzoek dat eens... in uw eigen geloofsleven. Hij riep... de christenen... in Europa...
op... om weer... een waar... gebedsleven... te krijgen. Om weer... meer... te gaan... studeren... in het woord...
van God. Om... waar nodig... en waar mogelijk... een goed getuige... te worden... van de heer... Jezus Christus. om weer...
zonder vrees... en reserves... het evangelie... te brengen. En als laatste... om weer... ik zie het hier letterlijk...
een zeer... zeer... rein... zuiver... heilig leven... voor de heren... te gaan leiden. En dan sloot hij zijn boodschap...
samenvattend af... ik denk... dat dit... de wake-up call is... die... Europa... nodig heeft.
Die... Nederland... nodig heeft. Die... waren... en omgeving... nodig heeft. Die... Woutenberg...
nodig heeft. En daarom wil ik... deze woordverkondiging... afsluiten. Met een heel... persoonlijke... opmerking...
waarvan nu... hoop ik... mee... naar de binnenkamer gaat. Is dat ook... nou... uw hartelijke... en uw... oprechte verlangen... om in...
elk... zich... op zich... voor... Christus... een... heilig... leven... te leiden... zodat... de kracht... van God...
in... uw... en in... mijn... geestelijk leven... niet meer... of... niet langer... verlogend wordt. God zeker...
gewenst... bij die... persoonlijke... overdenking. Amen. ***