Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen, broeders en zusters in Bunschoten.
! De lijden van de Heer Jezus is een bijzonder iets.! Je hart laat spreken hoe groot dit eigenlijk is.
Het is niet vanzelfsprekend, maar het is een genade van God, oneindig groot. Daar willen we het vanmorgen ook over hebben. Ik neem u ook vanmorgen mee in de veroordeling, ten eerste door Pilatus.
En u kent het verhaal, de Heer Jezus gaat van Pilatus naar de vijand van Pilatus, Herodes, en die worden vrienden. Herodes die wil dat de Heer Jezus wat dingen laat zien.
Maar hij doet niks, hij doet daar ook zijn mond niet open. Hij komt weer terug bij Pilatus. En die ziet in hem absolute onschuld.
Maar het volk, het volk roept kruisig hem. En we kennen de geschiedenis en zo is het ook gegaan. Ik moet zeggen, het lijden van de Heer Jezus grijpt onvoorstelbaar diep.
En ik mag vanmorgen ervan uitgaan dat u ook een volgeling van hem wil zijn. En dan doet het u ook wat. Als daar Godzoon, die de heerlijkheid opgaf, die er was vanaf de schepping, dat die mens werd.
Wat zeg ik? Mens zoals u en ik. Heerlijk. Hij kende geen zonde. Hij werd zelfs tot zonde gemaakt.
Heb u uw naam al ingevuld? Voor u. Voor jou. En voor mij. Ik ga met u lezen uit het woord van God in het Matthäus Evangelie in het 27ste hoofdstuk.
En ik lees met u de verse 11, vanaf vers 11 tot en met vers 26. Ik lees met u uit Matthäus Evangelie, hoofdstuk 27.
Te beginnen bij het 11e vers. De veroordeling.
Alleen dat al. De veroordeling. Jezus dan werd voor de stadhouder gesteld. En de stadhouder ondervroeg hem en zeide.
Bent u de koning der joden? En Jezus zeide. U zegt het. En op de beschuldigingen die de overpriesters en de oudsten tegen hem inbrachten, antwoordde hij niets.
Toen zei de Pilatus tot hem. Hoort u niet hoeveel zij tegen u getuigen? En hij antwoordde hem op geen enkele vraag, zodat de stadhouder zich zeer verwonderde.
Nu was de stadhouder bij elk feest gewoon een gevangene ter keuze van de scharen los te laten. Ze hadden toen een berucht gevangene, genaamd Barabbas.
Daar zij nu toch mee een waren, zeiden Pilatus tot hen. Wie wilt u dat ik u zal loslaten? Barabbas of Jezus die Christus genoemd wordt?
Want hij wist dat zij hem uit nijd hadden overgeleverd. En terwijl hij nu op de rechterstoel zat, zond zijn vrouw hem de boodschap.
Dan bemoei je toch niet met die rechtvangige, want ik heb heden in een droom veel over hem geleden. Maar de overpriesters en de oudsten overreden de scharen dat zij om Barabbas zouden vragen, maar Jezus zouden het laten te dood brengen.
De stadhouder antwoordde en zei dat tot hen. Wie van die twee wilt u dat ik u zal loslaten? En ze zeiden Barabbas.
Pilatus zei dat tot hen. Wat ik moet dan doen met Jezus die Christus genoemd wordt? En ze zeiden alle hij moet gekruisigd worden. Hij zei dat wat heeft u dan toch voor kwaad gedaan?
En ze schreeuwden des te meer. Hij moet gekruisigd worden. Toen Pilatus zag dat niets baatte, maar dat er veleer oproer ontstond, nam hij water wie zich de handen ten aanschouwen van de scharen.
En zeide, ik ben onschuldig aan zijn bloed. U moet nu zelf maar zien wat er van komt. En al het volk antwoordde en zeide, zijn bloed komen over ons en over onze kinderen.
Toen liet hij hun Barabbas los. Maar Jezus geestelde hij. En gaf hem over om te worden gekruisigd.
Broeders en zusters gemeente, wat de kruising alleen al inhoudt, dat heeft professor Smalhout, is als medicus een keer verwoord.
Dat is met geen pen te beschrijven. Het hele lichaam, ik zal u verder de details besparen, maar het lichaam wordt volkomen uit elkaar getrokken.
En het lijden aan dat kruis is werkelijk een lijden met een hoofdletter. Elke seconde aan dat kruis is een verschrikking.
En dan nog onschuldig lijden. Hij die geen zonde had gedaan, werd even tot zonde gemaakt.
Jesaja zegt het zo prachtig. En de straf die ons de vrede bracht, werd op hem gelegd. En mijn broeder en zuster, door zijn striemen is u en mijn genezing gegeven.
Recht op eeuwig leven door zijn lijden en sterven. Ik moet denken aan het woord van de hogepriester Kajafars.
Die op een gegeven moment uitriep, het is in uw belang dat één mens sterft voor het volk. En niet een heel volk verloren gaat.
De man wist niet wat hij zei. Zo'n profetische uitdrukking. Dat was niet zijn bedoeling. Kajafars bedoelde te zeggen dat Jezus weg moet.
Liever dat hij verloren gaat, dan dat een heel volk. Dat is de menselijke lijn in dit hele verhaal van Jezus lijden.
Dezelfde is ook aan de orde in de woorden van Pilatus en het volk. Daar zie je weer hoe een mens handelt. En hoe langer je erover nadenkt, zie je dat de woorden precies het tegenovergestelde prediken.
Als je ze leest in het licht van het heilsplan van God. De woorden van Pilatus zijn de laatste woorden van een lange rechtszitting.
En vroeg in de morgen is hij in contact gekomen met de Heer Jezus. Die door het Sanhedrin werd veroordeeld. Dat Sanhedrin zat vol haat.
Haat naar Jezus. Omdat Jezus eigenlijk ver boven hun stond. Hoe vaak ze ook in discussie zijn geweest met de overpriesters en de schriftgeleerden.
Die erbij hebben gestaan als mensen ter plekke werden genezen. Ik wil u nog even herinneren aan die man die op een matje door dat dak gaat. Weet u nog? En aanwezigen waren weer de fariseeën en de schriftgeleerden.
Die angstvallig toekeken. Wat zou die vandaag gaan doen? En dan moet u zich eens voorstellen. Dan ligt daar een mens op een matje die zich niet kan verroeren.
Die door vier vrienden door het dak werd naar beneden gebracht. Tot aan de voeten van de heiland. En Jezus ziet die stumper liggen.
Vlak voor hem. En hij zegt. Uw zonden zijn u vergeven. Dat sloeg in als een bom bij de schriftgeleerden en de fariseeën.
Wie is hij? Dat kan alleen tot God. En Jezus doorziet dat. En hij zegt tegen die fariseeën.
Hij kijkt in het hart van deze mensen. Zoals hij ook kijkt in onze harten. Ik kan wel zeggen. Uw zonden zijn u vergeven.
Maar ik kan ook zeggen. Stop. Neem uw matras op. En ga naar huis. Ga naar uw binnenkamer. Maak er geen rugbaarheid aan.
Ga naar uw binnenkamer. En ga God danken. Pilatus. Pilatus. U weet het is een Romeinse rechter. En van hem verwachten de joden dat hij Christus tot de dood zal veroordelen.
Volgens het Romeinse recht. Dat we vandaag ook nog kennen. Romeins recht. En nadat hij de Heer Jezus had ondervraagd.
Kon Pilatus geen enkele grond vinden. Integendeel. Het werd hem duidelijk. Deze man is volkomen onschuldig.
Maar uit angst voor de joden durfde hij Jezus niet vrij te laten. Want de joden konden hem schanteren. En het verhaal bij de keizer in Rome neerleggen.
Weg mooie baan. Van stadhouder. Van gezag. Hooggeplaatste Romein. En zo probeert Pilatus op een nette manier van de Heer Jezus af te komen.
Maar welke weg die ook inslaat broeders en zusters. Hij blijft met hem zitten. Als op van hoger hand tegen Pilatus gezegd wordt. Pilatus.
Je moet kiezen. Je bent voor of tegen. En het volk merkt dat Pilatus in het nauw wordt gedreven.
En daarom gaan ze onder de leiding van de overpriesters en de schriftgeleerden nog meer pressie uitoefenen op die Pilatus. Steeds luider en luider klinkt hun roep.
Kruisiger. Wie? Jezus. Nu moet er snel iets gebeuren. Het loopt volledig uit de hand. Het gevaar van oproer is levens groot.
Zo vlak voor dat paarsfeest. Het Joodse paarsga. Kan Pilatus, die kan die oproer niet gebruiken. En dan stelt hij een symbolische daad.
Dwars door al het geschreeuw van de Joden kan hij zich niet meer verstaanbaar maken. Maar hij kan wel iets laten zien. Hij neemt een bak water.
En voor de ogen van het schreeuwende publiek wast hij zijn handen met andere woorden. Hij distancieert zich van een oordeel over die zogenaamde koning de Joden.
Pilatus verricht hier een handeling, broeders en zusters. Die al in het oude testament bekend is. Een Joods gebruik. Want volgens Deuteronomium, we mogen ook zeggen de tweede wet.
In hoofdstuk 21. Moesten de leidslieden van een stad waar een onopgehelderde moord had plaatsgevonden. Hun handen wassen boven een dode koe.
En met deze handwaszing duidde men dan aan dat ze onschuldig waren aan deze moord. Vandaar dat handen wassen.
En zo waste Pilatus zijn handen. En zijn bedoeling is meer dan duidelijk. Ik ben onschuldig aan zijn bloed. En hij zegt er nog bij, nou moet u zelf maar zien wat er van komt.
Hij doet dat met precies dezelfde woorden waarmee de overpriesters zich van Judas hebben zich gedistancieerd. Weet u nog? Als Judas dat geld wat hij had ontvangen voor zijn verraad de tempel inslingerde.
Dat woord van Pilatus, die handeling van Pilatus ligt ons mensen wel. Van nature. Zeg nu zelf.
Pilatus staat hier als een type van ons mensen. Wij allen zijn kinderen van de eerste Adam. Of u dat nou leuk vindt of niet, maar het is zo.
En als God Adam wijst op de zonde in het paradijs, dan schuift Adam de schuld naar zijn vrouw. Die het vervolgens weer doorschuift naar de slang.
Dat doen we allemaal van nature. We schuiven met het grootste gemak de ander onze schuld in de schoenen. Zo van, het is niet mijn schuld hoor. Echt waar.
Ik heb het niet gedaan. O nee. Eerlijk waar. Zeggen we er dan ook nog achteraan. Maar weet u? Schuld laat zich niet verschuiven.
De verantwoordelijkheid voor de dood van de Heer Jezus kan niet naar de ander toe worden geschoven. Om dat te weten, had Pilatus de waarheid moeten spreken.
Heeft de heiland dat ook niet in een persoonlijk gesprek tegen Pilatus eens gezegd? En ieder die uit de waarheid is, hoort naar mijn stem. Johannes Evangelie.
18e hoofdstuk, vers 6, 37. Pilatus, de Romeinse rechter, was dus niet in de waarheid. En daarom hoorde hij Jezus' stem niet.
Mag ik het u vanmorgen, het is zo dichtbij brengen. Broeders en zusters, jonge mensen. Zijn wij, u en ik, in de waarheid?
Houden wij ook in 2019 nog rekening met God? En met zijn dienst? Weet één ding. God kijkt door u en mij heen als door glas.
Hij kijkt dan op de bodem van ons hart. En weet u, die grote schepper van hemel en aarde zoekt één ding. U en mijn behoud.
Hij ging de weg die wij allen nooit hadden kunnen gaan. Hij werd voor ons tot zonde gemaakt, zeiden we. Maar weet u, wij zijn schuldig.
Wij hebben hem gekruisigd. En God kocht ons door hem vrij. Weet u dat, voor u zelf? Dat de heiland in uw en mijn plaats die afschuwelijke lijdensweg is gegaan.
Omdat u en ik mogen leven. Niet alleen voor het hier en nu, maar voor eeuwig. Eens bij hem. Er is maar één antwoord.
God ziet uw hart. Pilatus en velen met hem wassen dus de handen af zo van onschuldig aan zijn dood.
Maar zo gemakkelijk gaat dat niet. Al het water van de zee, en dat is onvoorstelbaar, was de handen niet schoon van het onschuldig vergoten bloed. Er moet iets anders gebeuren.
We ontdekken dat in het woord van God. Levend maakt dat woord ons. In het profetie van Jezaja, ik zou tegen u willen zeggen, onderstreep dat maar in het 53ste hoofdstuk.
Gaat het over de leidende knecht van God, hoort u maar. Daar zegt de profeet zes eeuwen voor zijn komst.
Om onze overtredingen werd hij doorboord. En om onze ongerichtigheden verbreizeld. De straf die ons tevreden bracht, was op hem.
En door zijn striemen is u en mijn genezing geschonken. Zo spreekt uw hemelse vader. Indringend. Persoonlijk.
En met ontverming bewogen. Daarom zijn wij alle betrokken bij zijn lijden en sterven. Aan dat kruis. Een oud gezang zegt dat zo.
En u kent het vast nog wel. Ja, ik kost hem die slaar. Die smarte. Die hoon. Ik doe hem dat kruis toch dragen. Dat riet die doornenkroon.
Dat deed ik toch door mijn schuld. En zo heeft de schilder. We leven vandaag al de dag ook weer in die tijd van Rembrandt.
Zo heeft onze grote schilder Rembrandt het al aangeduid. Op een van zijn schilderijen toen hij de kruising schilderde. Heeft hij zichzelf nadrukkelijk afgebeeld onder de omstanders van Gogota.
En het gezicht van een van de soldaten is een zelfportret van Rembrandt van Rijn. En zo heeft deze schilder toegegeven.
Ook ik kan mijn handen niet in onschuld wassen. Ik was erbij. Toen Christus werd gekruisigd. Ik heb ook mijn bijdrage geleverd aan zijn dood.
Ik ben medeschuldig. Kijk broeders en zusters. Daar wil nou de heilige geest ons hebben. Om u en mij tot die schuldbeleidenis te brengen.
Zodat we klein worden als een pinaise. En vragen om genade en vergeving. Het is niet verzelfsprekend.
Het is grenzeloze genade. Wij hebben het helemaal niet verdiend. Zijn liefde om ons te redden is zo bijzonder.
Ga niet uw handen wassen. Maar kom dan maar met vuile handen naar hem toe. Pilatus zegt, ik ben onschuldig aan zijn bloed.
U moet het zelf maar zien wat er voor komt. Hij zegt eigenlijk, ik heb helemaal geen relatie met deze rechtvaardige. Met zijn bloed.
Wie dat zegt. Wie dat denkt. Die is de buitenstaander. En die blijft de buitenstaander. Ten aanzien van dat heil van God.
En wie liever een buitenstaander wil blijven. Dat klinkt in onze kringen niet vriendelijk. Maar ik zeg het toch. Die gaat verloren.
Wie in de zoon gelooft. Heeft het eeuwige leven. Dat is de ene kant van de weg. Is nog een weg. Wie niet gelooft.
Is reeds verloren. Vergis u niet. Het woord van Paul Pilatus. Ik ben onschuldig. Lijkt op het eerste gezicht.
Een heel aantrekkelijk woord. Je zou nog sympathie voor hem krijgen. Maar er is veel bewis. In werkelijkheid. Is dat een verschrikkelijk woord.
Het moet ons allen. Die van de Heer Jezus Christus zijn. Afschuwelijk overkomen. Die holle woorden. Zonder inhoud. En als we goed luisteren.
Ook naar die zeven kruiswoorden. Op die heuvel Goghuta. Dan klinkt ons allen tegemoet. Dat laatste woord. Het is volbracht.
En ik zou zeggen. Als we dat tot ons hart laten spreken. Het is volbracht. Dan zou ik tegen u willen zeggen. Kijk niet maar vrolijk orthodox.
Want we zijn gekocht. En betaald. En dat heeft. Zijn dood gekost. We kunnen dat met ons menselijk verstand.
Niet goed beredeneren. Ik loop vast. Met mijn menselijk verstand. Maar ik neem u in gedachte mee.
Naar dat kruis van Goghuta. Daar staan de drie kruisen. Dat middelste kruis was voor Barabbas. Letterlijk betekent Barabbas.
De zoon van de vader. Hé. Hij werd op het allerlaatst vrijgekocht. Want Jezus ging in zijn plaats.
Dat was ook de zoon van de vader. Daar staan die drie kruisen. Hij heeft in zijn leven. Zich bezig gehouden.
Met de mensen aan de onderkant van de samenleving. Met misdadigers. Met schorremorrie.
En in zijn dood hangt hij tussen ze. En ze spotten. Om dat kruis heen.
Hij kan zelfs. Twaalf legioenen engelen. Laten opdraven. Twaalf maal zesduizend. Elk legioen bestaat.
De Romeins legioen bestond uit zesduizend manschappen. Twaalf legioenen. Hij deed het niet. Die misdadiger daar aan dat kruis.
De rechterzijde. Die ziet het. En die roept het uit. Denkt u aan mij als u komt in uw koninkrijk? En dan doorbreekt de heiligheid het zwijgen.
Deze man krijgt onmiddellijk antwoord. Op al die schimpscheuten. Op al die afschuwelijke dingen daar. Die de mensen hem toeroepen. Geeft hij geen antwoord.
Maar die nood krijgt. Van een zonder. Heden. Zult u met mij in dat paradijs zijn. Want lieve mensen.
Dat zou een preek apart zijn. Dat paradijs komt terug. Door dit verlossingswerk. Op dat kruis van Gogota. Breekt er voor ons open.
Een toekomst. Die zo onvoorstelbaar groot is. Daar spreekt de Bijbel ook over. Maar door dat lijden en sterven.
Eerst moeten we gaan. Naar dat kruis op Gogota. Daar ligt u aan mijn schuld. Die weggedaan werd. En dan komt die drie uur.
Die drie uur van duisternis. Dat God zelfs zijn aangezicht afwendt van zijn kind. Dat is onbegrijpelijk. Want hij was met zoveel zonden beladen.
Dat God die zonden niet meer kon zien. Vandaar ook die uitdrukking. Mijn God. Mijn God. Waarom? Heeft u mij verlaten?
Vandaag horen we ook mensen onder elkaar zeggen. Waarom? Waarom? Als lieve mensen. U en mij. Waarom valt weg. In die ene waarom.
Hij werd verlaat. Omdat u en ik niet meer verlaten worden. En dat wil de Heilige Geest in onze harten leggen.
Die Geest van Christus. Die mogen we meenemen. Door dit aardse leven. Op weg naar die eeuwige toekomst die komt. Doe de zusters gemeente.
Als we zien op dat bloed van de Heer Jezus. mogen we bidden. ook voor Israël. Weet u.
Paulus zegt het duidelijk. Door de foul van Israël. Is het heil bij ons terecht gekomen. En zijn bloed komen over ons.
En over onze kinderen. Nou. Dat is zeker gekomen. Maar vergeet u niet. Ook de gemeente van Jezus wordt vervallen. Lees die opendoorste maar op na.
Alle twaalf apostelen. Disciple zijn vermoord. Op één naam. En hij mocht het laatste bijbelboek schrijven. Het 66ste boek.
De openbaring. Op dat stille eiland Padmos. Paulus is onthoofd. Waarschijnlijk door Nero. Petrus is zelfs andersom gekruisigd.
En ik lees zelfs in het boek openbaring. Over al die mensen die door de eeuwen heen. Zijn onthoofd om het getuigenis van Jezus. En dan ziet Johannes.
En ze roepen. Hoe lang nog. Rechtvaardige heersen. Daarom. Broeders en zusters. Wij leven niet alleen op Pasen.
Dat is geschiet. En dat is het belangrijkste. Voor de gelovigen. Het weten. Daar op dat kruis van Goghuta. Voorgoed. Mijn schuld is betaald.
En nou mogen we verder kijken. Over dat kruis heen. Mogen we kijken. Naar een toekomst. Die komt. En dat heeft Johannes gezien.
Op Padmos. En hij zegt erbij. De tijd. Is nabij. De tijd is nabij. 2000 jaar. 2000 jaar. 2000 jaar. Eén dag is duizend jaar bij God.
En duizend jaar is één dag. Een duizelde. Maar weet u. Zijn gedachten zijn hoger dan onze gedachten.
Zijn wegen zijn anders dan onze wegen. Ik zei het al. Tot zover gaat ons verstand. Maar God is zo groot. Hij spreekt.
Hij spreekt. En het is er. Hij beveelt. En het is er. En we kunnen dan wel zwarte gaten hebben ontdekt in de zon. Voor mij duidt het er weer opnieuw op.
Dat helaal. Is oneindig. Overal hebben we kaarten van. Overal hebben we navigatie van.
Tot in je auto toe. Maar van de ruimte. Die is oneindig. Zo is hij ook oneindig. En hij bewoont een ontoegankelijk licht.
En hij nodigt u uit. Als u bij dat kruis van Goghuta bent geweest. En u heeft daar uw bagage. Uw vijandes neergelegd. Dan mag je het weten.
Ik ben een kind van God. En ik ben op weg. Naar een toekomst. Die groot is. En dat alles.
Door dat volbrachte werk. Op Goghuta's kruis. Mijn broeder en zuster. Van de reddingsark. Blijft bij dat evangelie.
En verwacht hem. Want hij komt terug. Op de wolken van de hemel. Hij haalt zijn gemeente thuis.
En dat. Is het resultaat. Van Goghuta. Daarom. Deel hij zijn mond niet open. En de straf.
Die ons tevreden bracht. Was op hem. Tot slot. Weet u. Weet u persoonlijk.
Dat ook uw schuld is verzoend. Dan heeft u de ticket. Voor de toekomst. Bij u. Dan zijn we. Koningskinderen.
En dat. Maakt ons. Dankbaar. En blij. Dank u wel. Heer Jezus.
Mag dat de bede zijn. Van ons allemaal. Van de jongste. Tot de oudste. Amen.