U hebt mij een lichaam bereid

Date
March 31, 2019
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Dat is wel genoeg over onszelf, denk ik. Ik vind het heel fijn om hier te zijn.! Ik werd heel erg bemoedigd door wat er gebeurde vanmorgen.

Dat is eigenlijk bijna niet te geloven. Ik heb er wel meer mee gemaakt. Eigenlijk ook best wel heel dikkels. Maar vanmorgen was het heel duidelijk dat zo'n broeder hier begint over het huwelijk.

Was van de week... Waar zit die broeder eigenlijk? Ja. Uw zus was getrouwd? Ja. En dan ga je even eerst vijf aanhalen.

Dat wilde ik ook aanhalen vanmorgen. Dat ga ik ook nog doen. En over de bruid en de bruidegom. Daar wil ik over spreken vanmorgen. Nou, dat vind ik dan fantastisch.

Je haalt in je gebed ook nog een keer aan. Dat we uw bruid mogen zijn. En dat u onze hemelse bruidegom bent. En dan denk ik, nou, daar ga ik het helemaal over hebben. Dat gaat u straks meemaken. Dus ik ga een beetje een ingewikkeld spreek houden.

Maar ik dacht, ik had een beetje gekeken op de site en zo. Ik denk, nou, deze gemeente moet dat aankunnen. Volgens mij. Jullie zijn niet een gemeente van de licht spreekjes. Denk ik toch of wel.

Gewoon lekker een beetje het woord in duiken. Dus nou, dat gaan we ook doen vanmorgen. Mijn vrouw zei, doe het allemaal niet te snel. Doe het rustig. Ik heb soms de neiging wat te snel te gaan praten.

Dus als u denkt, het gaat te snel. Dan zeg je, ho, ho, ho. Mag je even doen. We gaan niet Ephesus 5 beginnen. We gaan wel een aantal dingen uit de schrift lezen. We komen denk ik ook wel bij Ephesus 5 terecht.

Maar ik wil beginnen bij een stuk wat ook over de bruid gaat. En dat vindt u in Hebreën. Dat had u vast niet zomaar gedacht. Hebreeën, hoofdstuk 10. Hebreeën, hoofdstuk 10.

En daar lees ik vanaf vers 5. Daarom, ik lees de herzienestatenvertaling zelf.

Daarom zegt hij, bij zijn komst in de wereld. Dat gaat natuurlijk over de zoon, over Jezus. Maar hoor straks volop.

Daarom zegt hij, bij zijn komst in de wereld. Slachtoffer en graanoffer hebt u niet gewild. Maar u hebt voor mij een lichaam gereed gemaakt.

Brandoffers en offers voor de zonde hebben u niet behaagd. Toen zei ik, zie, ik kom. In de boekrol is over mij geschreven.

Om uw wil te doen. O God, dat staat dus in de boekrol. Dat ik moet komen om uw wil te doen. Daarvoor had hij gezegd, slachtoffer en kraanoffer en brandoffers en offers voor de zonde hebt u niet gewild.

En ze hebben u niet behaagd, hoewel ze overeenkomsten de wet gebracht worden. Daarna sprak hij, zie, ik kom om uw wil te doen.

O God. Hij neemt het eerste weg. Om het tweede daarvoor in de plaats te zetten. Tot zover. Eventjes. En zij zeggen, wat heeft dit nou eigenlijk met de bruid te maken?

Nou, dat hoop ik vandaag duidelijk te maken. Dat hier gesproken wordt over de bruid van de zoon. Allereerst, het begint hier natuurlijk met de zoon.

Dat heb ik al gezegd. Daarom zegt hij bij zijn komst in de wereld. En dat vind ik zo geweldig aan het boek Hebreeën. Mogelijk geschreven door Paulus. Dat weten we niet zeker. Het staat er niet in. Maar gezien alle begroetingen aan het eind en dergelijke.

Denken we toch wel dat het in ieder geval door Paulus gesigneerd is. Zullen we maar zeggen. Maar die Hebreeën brief die begint zo prachtig. In hoofdstuk 1. Waar gezegd wordt.

Nadat God op vele tijden en vele plaatsen tot ons gesproken heeft. Door de profeten. Heeft hij nu in het laatste dagen.

Dat is dus vanaf het schrijven van die Hebreeën brief zeg maar. Nu in het laatste dagen tot ons gesproken in de zoon.

Die hij gemaakt heeft tot een erfgenaam van alle dingen. Die de afdruk van zijn wezen is. Die de afbeelding van zijn heerlijkheid is. De zoon.

Weet je de hele Bijbel. De hele schrift. Alles in de Bijbel gaat over de zoon. Zo prachtig. Van het begin tot het eind.

Van de allereerste woorden tot het allerlaatste hoofdstuk gaat het over de zoon. De zoon is Jezus. Wij kennen hem als Jezus. Yeshua. Zo kennen we hem. Maar hij was er natuurlijk al voordat hij Jezus was.

Voordat hij nu in het laatste dagen de afdruk van zijn beelden. De afdruk van zijn heerlijkheid heeft laten zien. In de zoon was hij er al. We zeggen met de profeet Jezus.

Naja. Een kind is ons geboren. Een zoon is ons gegeven. Dat kind wordt uiteindelijk geboren. Dat is Jezus. Yeshua. Maar die zoon was er al. Die is ons gegeven. In dat kind. Snap je?

Dus. Die zoon was van eeuwigheid. Die is van eeuwigheid. Bij de vader. De vader. De zoon. De heilige geest. Die God zijn. En in die eeuwigheid.

In die eeuwigheid. Waar Mozes van zegt. Voordat de bergen geboren waren. Eer dat u de aarde en de hemel had voortgebracht. Voordat er ook maar iets bestond. Voordat er ook maar een beweging was geweest.

Voordat er materie er was. Voordat er ook maar wat dan ook was. Was daar God. Vader, zoon en geest. En heeft God. Aan zijn zoon.

Iets beloofd. Daar wordt hiervan gesproken. En hij heeft. Voor hem. Een lichaam gereed gemaakt. Dat is dat vers wat daar.

In vers 5 staat. U hebt voor mij een lichaam gereed gemaakt. Ik ga je proberen te laten zien. Dat dat betekent. Dat God in de eeuwigheid. Aan zijn zoon. Een bruid heeft beloofd.

En dat daarom. De hele wereld geschapen is. Dat daarom de aarde en de hemelen zijn voortgebracht. Dat daarom. De wateren. En de planten.

En de bomen. En de dieren. Er zijn. Allemaal om een ruimte te scheppen. Om een plaats te maken. Waarop God. Een bruid voor zijn zoon. Kon voorbrengen.

Dan gaat God. Vanuit die eeuwigheid spreken. Dat doet hij ook door de zoon. Dat kun je ook. In het eerste hoofdstuk van Hebreeu. Bijvoorbeeld lezen. Door wie hij ook de wereld heeft voortgebracht.

De zoon. Is het woord van God. Johannes. Hoofdstuk 1. In de beginnen. Was het woord. En het woord was bij God. En het woord was God.

En door dat woord zijn alle dingen geworden. Oudwets woord. Ontstaan. Geworden. Die geworden zijn. Door het woord is alles gekomen.

Dus de zoon is het allereerste. Het staat vooraan. Het allereerste is de zoon. Dat betekent. Dat kunnen we natuurlijk niet echt begrijpen. Omdat. Ja. God is niet te begrijpen.

God is alleen maar in de zoon te zien. Maar in die eeuwigheid begint God. Die in zichzelf dus heeft beloofd aan de zoon. Ik ga voor jou een bruid bereiden.

Begint te spreken. En dan begint God te zeggen. Laten we maar zeggen. Er zijn licht. En op het moment dat God gaat spreken. Is het er ook.

Hij spreekt. En het is er. En hij gebiedt. En het staat er. Dat woord van God. Waar God mee spreekt. Waarmee hij schept. Door het woord zijn alle dingen geworden. Die geworden zijn. Weet u nog wel.

Dat woord van God. Dat is de zoon. Dat is van God uitgegaan. Dat was eerst in God. Maar dat is van God uitgegaan. Dat is dus. Ik zou zeggen.

100% God zelf. Maar het wordt ineens. Zichtbaar in de wereld. Hoorbaar. Zichtbaar. Het woord van mij.

Weet u wel. Wat ik al voorbereid had. En bedacht had. En wist dat ik het zou gaan spreken. Dat zat net nog in mij. Maar nu heb ik het gesproken.

En nu zit het in u. Voor zover u geluisterd hebt. Dat is nog steeds mijn woord. Dat ben ik. Nou ja. Mijn woord. Het is me door God gegeven. En zo. Maar het gaat wel een voorbeeld.

Snap u. Het is wel mijn woord. Maar het zit nu in u. En dan kan je niet zeggen. Dat zijn mijn woorden. Nee. Dat zijn niet uw woorden. Dat zijn mijn woorden. Maar ze zitten in u. Nou. Zo is de zoon van de vader uitgegaan.

En heeft de wereld voortgebracht. En zo is de wereld ontstaan. Dat zeggen ook de eerste twee woorden van de Bijbel. En in ons Nederlandse Bijbel staat dan in de beginnen.

We hebben net al in Johannes gelezen. In de beginnen was het woord. Eigenlijk staat in Genesis 1 vers 1 precies hetzelfde. Daar staat ook in den beginnen. Schiep God.

En in het Hebraeel staat daar. Sommigen van u zullen dat weten. Bereshit. Dat is het eerste Hebraeelse woord van de Bijbel. Bara. De eerste twee woorden. Bereshit Bara.

Dat zijn twee bijzondere woorden om te onthouden. De eerste twee woorden van de Bijbel. Bereshit. Een stukje van dat woord kent u vast ook wel. Daar zit Rish in.

Of Rosh. En u weet denk ik hoe het Joods nieuwjaar heet. Dat heet Rosh Hashina. En dat Rosh betekent hoofd. Begin. Kop.

Begin van het nieuwjaar. Rosh Hashina. Dus eigenlijk betekent ook Bereshit de kop. Aan het hoofd. Aan het begin. Ja. In den beginnen is een mooie vertaling.

Maar het is nog mooier als je ziet van aan het hoofd. Wat staat er nou aan het hoofd? En dan Bara. Dat betekent scheppen. Maar dat betekent ook dat wat geschapen wordt. Het heeft in het Hebraeus en vooral in het Aramees.

Aramees. Een verwante taal. Heeft het nog een betekenis gekregen. Die u ook kent. Bijvoorbeeld als u denkt aan de namen van Simon Bariona. Bartimees.

Dat is allemaal dat woord Bara. Weet u wel? Dus wat betekent Bara ook? Zoon. Wauw. Vindt u dat niet prachtig? De eerste twee woorden van de Bijbel.

Die vertellen aan het hoofd. Staat er zo. Daar gaat het om. Daar gaat de hele Bijbel om. Want voor die zoon.

Die begon door. Die zelf het woord is. Voor die zoon wordt ook. Die bruid gereed gemaakt. De hele wereld wordt klaargemaakt. In zes dagen schiep God de hemel en de aarde.

En maar die zesde dag gaat God iemand scheppen naar zijn beeld. En naar zijn gelijkenis. Iemand als tegenover hem.

Zijn bruid gaat hij scheppen. En die bruid. Dat zou dan. Zou je kunnen zeggen Adam zijn. Die uit het stof van de aarde geschapen is.

Maar Adam moet ervaring krijgen. En die krijgt hij ook. U kent allemaal dat verhaal. De ervaring krijgen. Dat hij alle dieren een naam moet geven. Maar zegt. Ja. Ze hebben allemaal. Ze hebben allemaal een partner. Ze hebben allemaal een bruid.

Zullen we maar zeggen. Maar ikzelf dan. Ik heb geen bruid. Nou dan wordt Adam in een diepe slaap gebracht. En dan wordt uit zijn zij.

Ik zeg alvast een beetje. Door een wond uit zijn zij. Hebben we dat net niet gezongen zoiets. Dacht het wel he. Maakt van zonde mij vrij.

Maar uit zijn zij. Uit zijn zijde wordt zijn bruid genomen. Een wond uit zijn zijde. Dat wijst natuurlijk al naar de heer Jezus. Weet je wel. De wond aan zijn zijde. Aan het kruis waar de bruid uit voortkomt.

Maar daar wordt de bruid uit genomen. En die ziet hij dan tegenover hem. Dat was eerst één. Adam was één. Eén mens. En die mens. Ish wordt ish en isha. Wordt man en vrouw.

En die twee samen. Die krijgen van God de opdracht. Om zijn bruid te gaan voortbrengen. Dat is de opdracht. Wees vruchtbaar. En vermenigvuldigd u.

Wordt talrijk. Je moet. Want mijn bruid. Die bestaat niet uit één man en één vrouw. Maar die bestaat uit een ontelbare menigte.

Uit een schare. Die niemand tellen kan. Dus dat is de opdracht. Nou ja. We weten allemaal dat daar natuurlijk op zich wat tussen gekomen is. De zon valt.

Dat is eigenlijk. Als je dat ziet als God die zegt. Jij moet mijn bruid zijn. Ik heb je lief. Die zijn liefde geklaard heeft aan zijn bruid.

Adam en Eva samen. En die bruid. Het eerste wat ze doet. Het eerste wat ze doet. Adam en Eva samen. Dus de mannen mogen zich nu ook even door ze aangesproken voelen.

Het eerste wat ze doet is. Overspel. Ze pleegt overspel. Ze gaat naar de slang. Ze luistert naar de slang. En die zegt. Ja. Nou ja.

U kent dat hele verhaal. Van die hele discussie. Dat gaan we nou niet herhalen. Maar uiteindelijk gaat het erom. Dat die slang die zegt. Ja maar. God weet wel. Dat als je van die boom eet.

Dan zul je als God zijn. Kennende het goed en het kwaad. Dat was ook de bedoeling. Van God. Om zijn bruid als God te laten zijn.

Uiteindelijk wilde hij als die bruid af was. Aan het einde van de tijden. Gemeenschap hebben met zijn bruid. Dat hebben we al gehoord. Uit Ephesius 5.

Een beeld van Christus en de gemeente. De seksuele eenheid. De gemeenschap tussen man en vrouw. Is een beeld van Christus en de gemeente. En dan zullen die twee tot één vlees zijn.

Die zullen één worden. Die zullen hetzelfde zijn. Dat is Gods bedoeling. Om één te worden met zijn bruid. Om tot één vlees. Of één geest.

In dit geval te zijn. Dat is zijn toekomst. Maar goed. De Satan kwam ertussen. Maar je snapt daar. Laat God zich niet door weerhouden.

Want hij heeft in de eeuwigheid aan zijn zoon een bruid beloofd. Een lichaam bruid. Dus dat werk moet doorgaan.

God die gaat dat regelen. Die begint gelijk te zeggen. Ik zal vijandschap zitten tussen u en tussen deze vrouw. En tussen u en tussen haar zaad. En dat zal u de kop vermorzelen. En gij zult het de versen en vermorzelen.

Ik zorg dat er strijd komt op aarde. God begint eigenlijk de eerste oorlog. In zekere zin. Strijd. Strijd tegen het kwade. Strijd tegen de Satan. Tegen de boze.

En hij gaat zelf die strijd aan. En hij schakelt daar de mens bij in. En uiteindelijk zelfs de bruid van Adam bij in. Het beeld van God schakelt hij in om zijn bruid als beeld terug te kunnen krijgen.

Nou naar Hebreeë 10. Daarom zegt hij bij zijn komst in de wereld. Bij zijn komst in de wereld. Als Jezus in de wereld gekomen is.

De zoon in de wereld gekomen is. Slachtoffer en kraanoffer hebt u niet gewild. Maar u hebt voor mij een lichaam gereed gemaakt.

Dat is een aanhaling. Laten we er even vanuit gaan dat Paulus dit gesproken heeft. Waar haalt hij dat nou vandaan? Wanneer heeft Jezus dat nou gezegd?

Nou letterlijk in de evangelie vinden we dat niet. Maar we lezen het wel. We kunnen wel zien waar deze tekst vandaan komt. En die komt uit Psalm 40. Zoekt u dat even met mij op. Dus deze tekst. U hebt mij een lichaam bereid.

Vinden we in Psalm 40. Nou ja deze tekst.

U hebt mij een lichaam bereid. Dat gaat u zo zien. Er staat bij zijn komst in de wereld. Slachtoffer, kraanoffer hebt u niet gewild. U hebt mij een lichaam gereed gemaakt. Brandoffers en offers voor de zonde hebben we niet behaagd. Dat vinden we in Psalm 40.

Daar staat in vers 7. U hebt geen vreugde gevonden in slachtoffer en kraanoffer. U hebt mijn oren doorboord.

Brandoffer en zondoffer hebt u niet geëist. Toen zei ik zie ik kom. In de boekrol is over mij geschreven. Ik vind er vreugde in.

Mijn God. Om uw welbehagen te doen. Uw wet, uw Torah draag ik diep in mijn binnenste. Dat is die tekst uit Hebraeë. Alleen wel een heel raar verschilletje zit erin.

In Hebraeë staat van. U hebt mij een lichaam bereid. En hier staat. U hebt mijn oren doorboord. Hoe komt dat nou eigenlijk? Hoe komt dat nou zo in Hebraeë terecht?

Is dat verkeerd overgenomen? Is daar iets bij gemaakt? Is daar iets anders van gemaakt? Nee, toch niet. We gaan nog een...

U mag uw vinger houden. Net hoe u dat wilt. Of een dingetje leggen of onthouden. Maar we gaan naar Exodus. Exodus 21. Exodus hoofdstuk 21.

Exodus hoofdstuk 21. Ik heb me echt niet vergist in de gemeente hier.

Lekker een hoop geritsel. Een hoop bijbels. Echt... Er zijn gemeentes waar je komt. Bijna niemand meer een bijbel bij te geven. Dat is toch gebeurd? Maar ik vind het mooi om te zien dat u dat wel hebt. De meesten.

Nou, Exodus 21. Dit zijn de bepalingen die u in vorm moet houden. Wanneer u een Hebreeuwse slaaf koopt, moet hij zes jaar dienen. Maar in het zevende mag hij zonder te betalen als vrij man vertrekken.

Even tussen haakjes. U ziet wel dat slavernij in de Bijbel iets heel anders was dan slavernij bijvoorbeeld in de Verenigde Staten of in Curaçao. Onze slavenhandel, weet je wel.

Waar mensen gevangen werden genomen en eigendom waren en nooit meer vrij kwamen. Hier was het echt iemand die voor zes jaar aan het werk ging. Maar dat is terzijde. Een Hebreeuwse slaaf koopt moet hij zes jaar dienen.

Maar in het zevende mag hij zonder te betalen als vrij man vertrekken. In het Hebreeuw staat daar letterlijk. Mag hij met zijn lichaam vertrekken. Zo vertaal je dat niet.

Mag hij met zijn lichaam vertrekken. Dus de vertaling is logisch. Mag hij als vrij man vertrekken. Maar er staat letterlijk. Hij mag met zijn lichaam vertrekken. Als hij alleen gekomen is.

Letterlijk met zijn lichaam. Als u de herzienestatenvertaling leest. Dan ziet u er ook een kruisje bij staan. En dan wordt het onderaan aangehaald. 21 vers 3. Met zijn lichaam. Dus sommigen zullen daar HSV lezen.

En dan kan je gelijk checken of het klopt. En de anderen moeten dat thuis nog even nagaan. Maar als hij met zijn lichaam gekomen is. Moet hij met zijn lichaam vertrekken.

Alleen. Maar als hij getrouwd is. Letterlijk de man van een vrouw is. Mag zijn vrouw met hem vertrekken. Logisch.

Maar. Als zijn meester hem een vrouw. Een bruid. Gegeven heeft. En zijn zonen of dochters bij hem gebaard heeft.

Dan zal de vrouw met haar kinderen. Aan haar meester blijven beroren. En moet hij met zijn eigen lichaam vertrekken. En niet met het lichaam van zijn vrouw.

Dat mag hij niet meenemen. Maar. En dan komt het. Als de slaaf. Dan moet je even alvast zomaar bedenken. Dat Heer Jezus kwam om ons te dienen als een knecht.

Als een slaaf. Als een doelos. Hij is de onderste weg gegaan. Laat die gezindheid bij u zijn. Die ook in Christus Jezus was. Die al wel die in de gestalte van God was.

Zich een slaaf heeft betoond. Hij is dus zo'n slaaf. Die mag vertrekken. Snap je? Ja. Als de slaaf. Nadrukkelijk zegt. Ik heb mijn meester.

Mijn vrouw. En mijn kinderen lief. Ik wil niet met mijn lichaam vertrekken. Dan moet zijn meester hem. Bij de rechters brengen.

En hij moet hem bij de deur. Of de deurpost brengen. En zijn meester moet dan met een priem. Zijn oor.

Doorboren. Zo zal hij hem. Voor eeuwig dienen. Dat lijkt enger dan het is. Dat valt allemaal best wel mee. Met zo'n priem bij de deur.

Dan denk je. Maar ik denk. Heel veel van jullie hebben ook gaatjes in hun oren. Toch? Dat is dan niet met een priem bij de deur. Doorgebeuren. Bij de juwelier ofzo. Tjou. Dat lijkt me ook doodeng. Maar. Gewoon een gaatje in je oren.

Dus valt wel mee verder. Want dit lijkt enger dan het is toch. Het is. Tek. Even een manier om een gaatje. En door dat gaatje kon er een ring heen. En die ring gaf dan aan. Hé. Ik heb een vrouw.

Ik ben getrouwd. Dat was ook de manier. Aan een ring. Wij doen hem om ons vinger. Maar zij deden hem door een oor. Dan was hij getrouwd. Dus. Dat gebeurde dan. Die slaap zei.

Ik wil mijn vrouw houden. En ik wil mijn meester dienen. Dus ik wil mij het oor laten doorboren. En zo aangeven dat ik mij een bruid verworven heb.

Die voor eeuwig. Of voor altijd in dit geval. De mijn is. Dat het oor doorboren. En daar een ring doorheen doen. Dat is. In het hele oude testament.

In de geschiedenis van Israël. Is dat. Symbool geworden. Voor. Getrouwd zijn. Snap je. Ik heb. Ik heb. Ik heb.

Ik heb een vrouw gekregen. Ik heb een. Echt genoten. Zoals wij dat zeggen. Zoals wij kunnen zeggen. Ja ik draag een ring. Kijk maar. Zie je. Ik. Ik ben dus. Getrouwd.

Daarom hebben de vertalers. Van de. Bijbel. De eerste vertalers van de Bijbel. Die de Bijbel van het Hebreus. Naar het Grieks. Hebben vertaald. In de Septuaginta. Sommigen van u zullen dat weten.

Die hebben deze tekst. Vertalers van de Bijbel. Niet met. Jij hebt mij het oordeelboord. Maar. U hebt mij een lichaam bereid. U hebt mij.

Een vrouw gegeven. U hebt mij. Een lichaam bij gegeven. Dus in de Septuagint staat. In Psalm 40 met name. U hebt mij een lichaam bereid.

Ja. In Psalm 40 is blijven staan. U hebt mij het oordeelboord. In onze oude Hebreeuwse vertaling. Maar in de Septuagint. In de Griekse vertaling van Psalm 40.

Leest u. U hebt mij een lichaam bereid. Want dat was namelijk zo. Dat betekende toen. U hebt mij een lichaam bereid. Betekende toen. Ik heb een vrouw van u ontvangen. En die Psalm 40.

U hebt mij een lichaam bereid. Vanuit de Septuagint. Ik heb dus een vrouw ontvangen. Die is. In Hebreeu 10 terecht gekomen. En daarom staat er in Hebreeu 10. De aanhaling van Psalm 40.

U hebt mij een lichaam bereid. U hebt mij het oordeelboord. En als we dan gaan zien wat er gebeurd is. Dat die Zoon van God.

Het hoofd van alles. In het begin was de Zoon. Die de aarde heeft voortgebracht. Om een bruid te verwerven. Dat die Zoon van God zegt.

Ik wil mijn bruid niet loslaten. Ik vertrek niet alleen. Hij had ook na de zondeval kunnen zeggen. Theoretisch zeg maar. Laat maar.

Ze is de slaaf geworden van een ander. Ze is van een andere meester. En ze doet niet meer mee de bruid. Maar dat heeft hij niet gezegd. Hij heeft gezegd. Ik zal mijn bruid loskopen.

Ik zal mij het oor laten doorboren. En Jezus heeft zich niet alleen het oor laten doorboren. Maar hij heeft zijn handen. En zijn voeten laten doorboren.

Om zo zijn bruid te kopen. Om zo voor u. Voor jou. Voor deze hele wereld. Voor iedereen. Die geweldig grote gebeurtenis tot stand te brengen.

Waarbij hij zegt. Ik geef mijn leven voor mijn bruid. Want ik zal niet loslaten wat mijn hand begonnen is.

Ik ben begonnen aan deze schepping. In het begin was het woord. En ik heb deze aarde tevoorschijn geroepen. En ik heb mijn bruid gemaakt. Adam en Eva. En ze zijn dan wel overspelig geworden.

En ze zijn naar een ander gegaan. Maar ik laat ze niet gaan. Ik zal ze terugwinnen. In Hosea zegt zij dat zo mooi. Dan gaat het over Israël. En ik ga er nou niet over in of Israël of de gemeente de bruid.

Ik denk zelfs dat de hele mensheid de bruid is. Maar. En misschien nog wel in twee gestalten. Maar dat zijn allemaal andere dingen. Maar in Hosea staat zo mooi.

Ik zal haar lokken. Ik zal haar leiden in de woestijn. En ik zal aldaar tot haar hart spreken. En ik zal zeggen. Wil je nog een lied voor me zingen?

Zing met mij een lied van de jeugd. Zoals het was. Eigenlijk is dat de uitnodiging van Jezus aan de mensheid. Aan u.

Aan ons. Vandaag. Waar hij zegt. Kijk eens. Wij zeggen. Kijk eens. Ik ben getrouwd. Hij zegt. Kijk eens. Ik heb je gekocht. Door een wond uit mijn zij. Ben jij ontstaan.

Zijn wij als bruid van hem ontstaan. Kijk eens. Ik heb je gekocht. En ik wil je lokken. Ik wil je leiden. Soms in de woestijn. Soms door.

De woestijn staat ook voor moeite. En voor pijn. En door verdriet. En het leven is niet alleen maar moeite, pijn, verdriet. Maar het leven is ook moeite, pijn, verdriet. Dat heeft onze broeder net verteld over het in memoriam van zijn moeder.

Dan ben ik hem weer even daar. Prachtig. Dankjewel. Ontroerend. Van de week ook veel aan moeten denken. Ja. Een oude vriend van me. Of vriend. Dat is veel gezegd.

Maar een goede bekende van me. Hans Esbach. Misschien kent u hem ook. Overleden van de week. En zulke prachtige stukjes gelezen. Die hij de laatste tijd heeft geschreven. En je zou er bijna jaloers op worden.

En dan denk ik. Ah. Hij had het laatste stukje wat hij had geschreven was. Nog één rivier. Dan ben ik thuis. Dat is het laatste stukje. Dat is denk ik twee weken geleden. Waar hij schreef over zijn strijd niet eens.

Meer over zijn verlangen. Het was ook wel moeilijk. Het is moeilijk om te sterven. Die doodsrivier blijft toch. Ja. Het is een spannende stap. Niet waar. Maar. Nog één rivier.

Dan ben ik thuis. Op aarde is er veel verdriet. Je moeder zag zoveel mensen gaan. En dat is elke keer weer verdriet. Verdriet. Verdriet. Het is niet alleen maar verdriet.

Ik wil altijd oppassen. Vooral naar. Vooral naar jonge mensen toe. Hij zult niet net beginnen. En zo. Dat je denkt. Nou. Kom op. Het leven is ook leuk. Toch? Mijn vader las vroeger altijd.

Op oudejaarsavond las hij psalm 90. En daar staat dan in. En het uitnemendste van die is moeite en verdriet. En het wordt snel afgesneden. En wij vliegen daarheen. En als je daar een jongen bij zit.

Dan denk je. Jee. Pa. Heb je niet wat leukers? Denk je dan toch? Op oudejaarsavond. Weet je wel. Maar ja. Dat las hij nou. Dat was psalm 90. De gewoonte. En als jongen voel je dat helemaal niet.

En dan is. Meestal is het leven dan ook alleen maar leuk. Mijn kleinzoon die getrouwd is met mijn aangetrouwde kleindochter. Die hebben zin. Ik heb ze mogen trouwen. Prachtig. En. Ja. Die hebben zin in het leven.

En dat is alleen maar leuk. En dat moet je ook vooral houden. Denk aan de schepper in de dagen van je jongelingschap. Geniet ervan. Wees vrolijk. Wees blij. Denk aan God. Uiteindelijk. Het zal je voor zijn aangezicht verschijnen.

Maar. Geniet ook van het leven. En dat mag ook. Maar. Er is ook een hoop verdriet in het leven. Zelf hebben we een klein kind moeten verliezen. Een keer. En mensen hebben.

Verdriet in het leven. En er is verdriet. En dan. Dan is het leven. Is soms een woestijn. Soms denk je. Wat moet ik in deze wereld. Is dit nog wel mijn wereld. Wat is het spannend. Wat is het eng allemaal. Wat gebeurt er allemaal.

Soms denk je aan. Wat gebeurt er allemaal. In Afrika. Met een. Met een. Geweldige overstroming. Wat gebeurt er in het Midden-Oosten. Met Israël. Met Palestijnen. Die er tegenop staan. Wat.

Wat gebeurt er in ons eigen land. Wat is er. Wat is er allemaal aan de hand. Dan kan het leven. Kan ook best een beetje. Een woestijn. Zijn. Toch. En dan zegt Jezus.

Zij. Kom eens mee. Laat eens even los. Laat eens even gaan. Kijk eens even niet naar televisie.

Tegen mij zegt hij. En blijf eens even van je twitters af. Weet je wel. Niet doen. Even niet kijken. Kom. Kom eens met mij mee. Ik ga je lokken. Ik ga je leiden. In de woestijn.

En dan ga ik tot je hart spreken. Weet je wat hij dan zegt. Dan zegt hij vandaag ook tegen jou. Ik heb je zo lief. Ik heb je zo lief. Ik hou van je.

Ja maar. Kent u mij dan wel. Ik ben het helemaal niet waard om zo. U mij lief. Ik weet alles van je.

Ik weet van ver je gedachten. Ik weet je zitten. Je opstaan. Ik weet waar je mee bezig bent. Ik weet alles van je. Maar toch weet je. Dat heb ik geregeld. En ik heb je lief.

En zo spreekt hij tot je hart. En ik hoop. Ik bid zo dat hij nu ook tot jou. Tot uw hart spreekt. Dat hij zegt. Ik heb je lief. En weet je. Wil je dat liedje nog eens zingen.

Wat we samen vroeger zongen. Voor de mensen die misschien een beetje kwijt geraakt zijn. En die nu terugdenken aan dat eerste lied.

Wat je hart zo raakte. Toen je ervoer dat. Dat Jezus zo dicht bij je was. Dat je hem mocht kennen. Waar je. Misschien heel vrolijk van. Maar misschien ook wel tot tranen geroerd werd.

En dan zegt hij. Wil je nog een liedje voor me zingen. Misschien als we dat straks gaan doen. Als we nog wat gaan zingen. Of als we. Samen gaan eten.

Samen met hem gaan eten. Want dat is het eigenlijk. Zijn lichaam. Eten. Zijn bloed. Drinken. Dat je er dan aan denkt.

Dat hij zegt. Ik hou van je. Ik heb je zo lief. Weet je. Als het over het avondmaal gaat. Dan. Als hij het eerste avondmaal viert. En ze zeggen altijd het laatste avondmaal.

Maar dat is natuurlijk eigenlijk onzin. Het eerste avondmaal. Misschien zijn laatste Pesach. Maar het was het eerste avondmaal. En. Als hij dat eerste avondmaal viert. Dan zegt hij. Tegen zijn discipelen.

En ik denk dat hij dat ook tegen. Tegen jullie allemaal zegt. Ik heb er vurig naar verlangd. Ik heb er vurig naar verlangd. Om dit avondmaal met jullie te eten.

Weet je. Dat is onze bruidegom. Die zegt. Ik heb zo'n verlangen naar je. Wil je nog een liedje voor me zingen. Wil je het avondmaal met me eten. Zelf heeft hij toen gezegd.

Ik ga het niet meer met je eten. Totdat ik het met jullie nieuw zal eten. Als ik in mijn koninkrijk gekomen ben. Weet je. Dat kun je aan het eind van de Bijbel lezen. In openbaring. Laten we dat nog even opzoeken.

In openbaring hoofdstuk 19. Overbaring 19 vers 6.

Johannes heeft een blik in de hemel. Een blik op de toekomst. Een blik op wat gaat komen. Overigens mag je eraan denken. Dat wat Johannes ziet. Nu 2000 jaar dichterbij is. Dan toen hij het zag.

Hoe dichtbij kan dat zijn. En dan ziet hij. Ik hoorde zoiets. Als een geluid. Van een grote menigte.

En als een gedruis van vele water. En een geluid als van zwaar donderslag. Alles beeft en schudt.

Geweldig moet dat zijn. Wat een indrukwekkende gebeurtenis. Halleluja. Want de Heer. De almachtige God. Is koning geworden.

Geen presidenten meer. Geen koningen hier meer. Geen verkeerde fouten. De Heer. Onze God is koning geworden. Laten we blij zijn. En ons verheugen.

En hem de heerlijkheid geven. Want. De bruiloft. Van het lam. Is gekomen. Ah. Daar ging het allemaal om. En zijn vrouw. Heeft zich gereed gemaakt.

Dat was de bedoeling. Be-re-shid-ba. In het begin was het woord. Aan het hoofd staat de zoon. En die zoon die wil een bruid. En die hele aardse geschiedenis.

Die speelt zich af. Dwars door de woestijn van de aarde. Het uitnemendste is moeite en verdriet. Even tegen de wat oudere mensen. Maar dwars door die hele geschiedenis van de aarde. En uiteindelijk loopt het daarop uit.

De bruiloft. Van het lam. Is gekomen. En zijn vrouw. Heeft zich gereed gemaakt. En het is haar. Dat zijn wij. Mannen. Daar horen wij ook bij. Het is alweer een beetje gek als man om met haar te worden aangesproken.

Maar zo is het wel. Het is haar gegeven. Zich met smeteloos. En blinkend fijn linnen te kleden. Want dit fijne linnen zijn de gerechtigheden van de heilige.

Die God door ons heen gewerkt heeft. En hij schrijft tegen mij. Schrijf. Zalig zijn zij. Die geroepen zijn. Tot het avondmaal.

Van de bruiloft. Van het lam. En hij zei tegen mij. Dit zijn waarachtige woorden van God. Weet u. U bent zalig.

Jij bent zalig. Gelukkig. Is dat. Wat een geluk heb je. Want je bent geroepen tot het avondmaal van de bruiloft van het lam. Ooit straks.

En je moeder mag het al zien. Fantastisch. Hans Esbach mag het al zien. Je kan er bijna jaloers op worden. Maar we moeten nog even door. We mogen nog even door. Maar uiteindelijk gaat het dat worden.

Maar hier op deze aarde zegt hij. Het avondmaal staat klaar. En gelukkig ben je. Als je nu al een voorproefje mag hebben. Van dat avondmaal.

Van de bruiloft van het lam. Hij kijkt in je ogen. Hij doet het als het ware nog eens. Daar en nu vandaag. En hij zegt. Ik hou van je. Ik heb je zo ongelooflijk lief gehad.

Zo ongelooflijk lief. Je hebt mij het oor doorboord. U hebt mij een lichaam bereid. Ik heb je gekocht. En betaald. Met mijn bloed. Ik hou van je.

En heb je lief. Amen. Tuurman. Van de revijian. kom je müde. Met mijn bloed. Maak je müde. Na in obijian. Na in obijian. Maak je müde. Maak je müde. Maak je müde. Maak je müde. Maak je müde. Maak je müde. Maak je müde. Maak je müde. Maak je müde.

Maak je müde. Maak je müde. Maak je müde. Maak je müde. Maak je müde. Maak je müde. Maak je müde. Maak je müde. Maak je müde. Maak je müde. Maak je müde. Maak je müde.