Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Heer Jezus, wij hebben ons lied net afgesloten met de beleidenis, daar wil ik zijn bij Jezus.
! En wij geloven en weten, zien in uw woord en ook in de wereld om ons heen dat uw komst aanstaande is.
En dat geeft ons hoop, dat geeft ons moed, dat geeft ons verwachting. En tot die tijd willen wij staande blijven, willen wij met u Heer Jezus blijven wandelen, van uw getuigen in deze wereld, het goede nieuws verspreiden.
En verlangen we dat mensen die u niet kennen, tot levend geloof in Jezus Christus komen, want uw evangelie is het beste nieuws. En daar prijzen we u voor, we danken u voor uw woord dat we vanmorgen hebben, iedere dag maar ook vandaag.
En dat u het zo bepaald heeft, dat u door uw woord ook tot de gemeente wil spreken. U hebt gezegd, Heer Jezus, toen u bad tot uw Vader, heilig hen in uw waarheid, uw woord is de waarheid.
En zo willen we ook onze Bijbel openmaken, met diep ontzag, maar ook met een heilige verwachting, dat u door uw woord tot onze harten wil spreken. Zodat we Jezus Christus zien, in hem verzadigd worden, aan hem genoeg hebben en steeds meer op hem gaan lijken.
We verwachten het echt van u, in Jezus naam. Amen. We gaan vanmorgen nadenken over het thema hout of goud.
Hout met een t en goud met een d. Hout, het voorwerp hout, het materiaal hout en het materiaal goud. Ik heb dat gehaald uit het gedeelte 2 Timotheus 2.
En daar gaan we als eerste lezen. 2 Timotheus 2, vanaf vers 19. Paulus schrijft daar aan Timotheus en door Timotheus heen ook min of meer aan de gemeente.
De gemeente in de eindtijd. En daar beginnen we in vers 19 van 2 Timotheus 2 te lezen. Toch blijft het vaste fundament van God staan met dit zegel.
De Heer kent wie van hem zijn. En ieder die de naam van Christus noemt, moet zich verhouden van ongerechtigheid. Maar in een groot huis zijn niet alleen voorwerpen van goud en van zilver, maar ook van hout en aardewerk.
Sommigen zijn voor eervol, maar anderen voor oneervol gebruik. Als iemand zich van deze dingen reinigt, zal hij een voorwerp zijn voor eervol gebruik, geheiligd en van veel nut voor de Heeren, voor elk goed werk gereed gemaakt.
Maar ontvlucht de begeerten van de jeugd, jaag rechtvaardigheid, geloof, liefde en vrede na, samen met hen die de Heeren aanroepen, uit een rein hart.
Even tot zover. Het thema hout of goud komt natuurlijk uit vers 20, dat ziet u daar. In een groot huis, je kan daar de gemeente nemen, zijn deze voorwerpen, niet alleen voorwerpen van goud en zilver, maar ook van hout en aardewerk.
Sommigen voor eervol, maar anderen voor oneervol gebruik. Nou, om dat wat toe te lichten, want het gaat hier over voorwerpen, maar met die voorwerpen worden natuurlijk mensen bedoeld.
De gemeente bestaat niet uit materiaal, hout en goud, maar bestaat uit mensen die van hout of van goud kunnen zijn, figuurlijk gesproken. En om dat wat toe te lichten, zou ik ook graag een gedeelte lezen uit de geschiedenis van Jozef.
En daarvoor moeten we helemaal terug naar het eerste Bijbelboek, Genesis 37. Hout of goud, en ik wil dat vanmorgen gaan illustreren vanuit het leven van Jozef.
Genesis 37, lezen we een paar versen en een paar versen uit Genesis 39. We beginnen in 37 vers 1. Jacob woonde in het land waar zijn vader als vreemdeling gewoond had, in het land Kanaan.
Dit zijn de afstammelingen van Jacob. Jozef, 17 jaar oud, hoede gewoonlijk het kleinveen met zijn broers, hij was een jongeman, met de zonen van Bilha en met de zonen van Zilpa, de vrouwen van zijn vader.
En Jozef bracht het kwade gerucht over hen aan zijn vader over. Israël had Jozef meer lief dan al zijn andere zonen, want hij was voor hem een zoon van zijn ouderdom. Ook liet hij een veelkleurig gewaard voor hem maken.
En toen zijn broers zagen dat hun vader hem meer lief had dan al zijn broers, haten ze hem en konden niet vriendelijk meer tot hem spreken. Ook had Jozef een droom, die hij aan zijn broers vertelde.
Daarom haten ze hem nog meer. En hij zei tegen hen, luister toch naar deze droom die ik gehad heb. Zie, wij waren op de akker schoven aan het binden. En zie, mijn schoof stond op en bleef ook overeind staan.
En zie, jullie schoven kwamen om hem heen staan en bogen zich voor mijn schoof neer. Nou, even tot zover. We gaan verder in Genesis 39.
Genesis 39. Je kent het verhaal, de broers. Ik ga ervan uit dat je het verhaal kent. De broers worden zo jaloers op Jozef, nemen hem gevangen en verkopen hem via de Midianieten naar Egypte.
Nou, Genesis 39 gaat daar verder. Jozef was dus naar Egypte gebracht. Potiphar, hoveling van de faro, het hoofd van de lijfwacht, een Egyptisch man, kocht hem uit de hand van de Ismaëlieten die hem daarheen gebracht hadden.
De Heer was met Jozef, zodat hij een voorspoedig man was. En hij bleef in het huis van zijn Heer, de Egyptenaar. Vers 7. En het gebeurde na deze dingen, dat de vrouw van zijn Heer haar oog op Jozef liet vallen.
En zij slaapt met mij. Maar hij weigerde. En zij tegen de vrouw van zijn Heer, Zie, mijn Heer neemt met mij naast zich geen kennis meer van wat er in dit huis gebeurt.
En alles wat hij heeft, heeft hij in mijn hand gegeven. Niemand heeft meer aanzien in dit huis dan ik. En hij heeft mij niets onthouden dan alleen u, omdat u zijn vrouw bent. Hoe zou ik dan dit grote kwaad kunnen doen en zondigen tegen God?
Vers 21. Dan is Jozef inmiddels in de gevangenis gegooid. Omdat die mevrouw hem vals beschuldigd heeft. Maar de Heer was met Jozef.
En hij bewees hem zijn goede tieren uit. En gaf hem genade in de ogen van het hoofd van de gevangenis. En het hoofd van de gevangenis gaf al de gevangenen die in de gevangenis waren in de hand van Jozef.
Al het werk wat men daar deed, deed hij. Het hoofd van de gevangenis zag nou geen enkel ding meer om van wat in zijn hand was, omdat de Heer met Jozef was. Alles wat hij deed, liet de Heer er voorspoedig verlopen.
Nou, tot zover het gedeelte uit de Bijbel. En ik ga zelf terug naar 2 Timotheus 2, omdat ik die tekst die we daar net gelezen hebben, 2 Timotheus 2 vers 20, eigenlijk als basis voor mijn boodschap wil gebruiken.
Even een intro, voordat ik kom bij de uitleg van de tekst. Misschien hebt u ooit gehoord van een zekere zendelingen genaamd Isobel Koen.
Wie heeft het wel eens van haar gehoord? Isobel Koen. Kijk, dus 2 mensen. Direct de hand omhoog. Zij was een vrouw die leefde in het begin van de vorige eeuw.
Ze is helaas maar 56 jaar geworden. En ze was zendeling in het oosten, in Azië. En zij heeft daar, met onder andere James Fraser en anderen, ook wel nu bekend via OMF, heel veel zendingswerk verricht.
Isabel Koen heeft ook een aantal boekjes geschreven, die ook vertaald zijn in het Nederlands. En een van haar boekjes heet De Hoge Weg. Dat is een interessant boekje om te lezen. En in dat boekje beschrijft zij eigenlijk twee manieren voor christenen om te leven.
Er is een hoge weg en er is een lage weg. En zij beschrijft die twee manieren en ze beveelt natuurlijk van harte, ook met een illustratie uit haar eigen leven, de hoge weg aan.
Zij omschrijft de hoge weg als volgt. Ze zegt, het is het leven met de Heer in zuiverheid, in liefde, vasthoudend aan zijn woord en je uitstrekkend naar hem.
En een zegen worden voor anderen. Een vreugde voor de Vader. Bereid om een mijl extra te gaan. Zo zegt ze vaak in dat boekje.
Ze zegt, want er is ook een lage weg. Dat is de weg van de mistige vlakten. Tevreden met een zes min.
Mijn redding is een soort van, ik zeg het even onuitbiedig, ticket naar de hemel. En je moet er vooral niet te ingewikkeld over spreken.
Je bent gered, God is genadig, prijs hem en doe verder niet te moeilijk. Nou, hoewel je gered bent, als je in de Heer Jezus gelooft, en God genadig is en je hem mag prijzen, zegt Isobel Koen, is het wel degelijk van belang dat een christen erover nadenkt, hoe kan ik in mijn leven, in de jaren die mij gegeven zijn, de hoge weg met hem gaan?
Zodat ik een getuigenis word in woord en daad. Twee soorten christenen eigenlijk, zei ze. Een hoge en een lage weg.
En toen ik daarover nadacht, toen moest ik ook denken aan wat Paulus zegt. Paulus zegt het net iets anders, hij zegt, je hebt christenen van hout en je hebt er van goud. In een groot huis zijn er voorwerpen van hout en van goud.
Je hebt er van hout of aardewerk, dat is het andere beeld, en je hebt er van zilver of goud. Sommigen zijn voor oneervol gebruik, die van hout en aardewerk, en anderen voor eervol gebruik.
Daar werkt God graag mee. Dat zijn instrumenten waar God graag gebruik van maakt. Zijn gouden voorwerpen. Sommigen, zegt Paulus in die verse, zijn van veel nut voor de Heer, anderen van weinig nut.
Daar heb je de lage weg. Nou, dat beeld van in een groot huis zijn er voorwerpen van goud en van hout, dat kunnen wij ook wel plaatsen als we het iets dichter naar ons leven halen.
Kijk bijvoorbeeld naar de keuken. Nou, even voor de helderheid, ik ben niet degene die bij ons thuis de regie in de keuken voert. Dat doet mijn vrouw, zij kan dat veel beter dan ik. Maar in een keuken heb je natuurlijk ook voorwerpen waar je graag gebruik van maakt, die bij wijze van spreken op het aanrecht staan.
En je hebt voorwerpen waarvan je zegt, ja, daar kan ik eigenlijk niet zoveel mee. Zet die maar onder in het keukenkastje. Of een beeld, misschien iets meer van mannen, als je van de week een cluster thuis krijgt, een bouwvakker over de vloer, die een serre gaat aanbouwen of een verbouw gaat doen.
En je zegt, joh, ik lever het gereedschap wel aan. Ik kom wel met de instrumenten. En je komt met een schroefboolmachine van de Action. Van die bitjes die direct dol zijn, weet je wel.
Waar geen power in zit. Dan denk ik dat die bouwvakker al heel snel zegt, bedankt, ik neem mijn eigen instrumenten mee. Als je het goed vindt. Ik werk graag met kwaliteit.
Met goud. Ik heb graag goed materiaal. Weet je wat Paulus hier zegt tegen Timotheus? Timotheus wil je in je oren knopen dat God graag met goed materiaal werkt.
Met gouden materiaal. En daar gaat het vooral om schoon materiaal. Om gereinigd materiaal. Voor eervol gebruik.
Waar God eer voor werk mee kan en wil doen. Nou, als we even dit op ons in laten werken, even als intro.
Als God dat tegen Timotheus... Sorry. Als Paulus dat tegen Timotheus zegt. Timotheus die werkzaam was in de gemeente van Everse.
Timotheus die door Paulus gediscipeld was. Als Paulus dat tegen Timotheus zegt. Timotheus, je hebt er van goud en je hebt er van hout.
En verderop zegt hij. Reinig je van deze dingen. Zodat je een voorwerp zal zijn van veel nut voor de Heer. Als hij dat tegen Timotheus moet zeggen.
Dan bestaat het niet dat wij vanmorgen, twintig eeuwen later, zouden zeggen. Dat is voor ons geen boodschap. Timotheus, dat was een boodschap van jou. Daar moest jij over nadenken.
Maar wij... Ik denk dat wij juist ook in de eindtijd. Met alle verwarring die er is. Ook in de gemeente van de Heer Jezus. Hier over na moeten denken. Ben ik er een van hout of van goud?
En daar zou ik dan ook een vraag aan willen koppelen. Als je dat zo hoort. Die hoge en die lage weg. Of hout of goud. Hoe je het ook wil noemen. Spreekt je dat aan? Is dat iets zoals je hier vanmorgen zit en ik hier sta.
Is dat iets waarvan je zegt. Ja, daar wil ik me graag naar uitstrekken. Dat is iets wat op de bodem van mijn hart leeft. Of zeg je vanmorgen.
Ja, tjoh, doe niet te moeilijk joh. Maak je niet te druk. Neem het vooral niet te ernstig. Of is de wandel met u voor iets wat hoog op de agenda is komen te staan.
Waarvan je zegt. Als het hier over gaat, dan zijn mijn oren gespitst. Het is het doel van mijn leven geworden. Om voor de Heer bruikbaar te zijn. Met andere woorden, ben je onheilig tevreden.
Zeg, het is allemaal wel best zo. Ik zit het wel uit. Of ben je heilig ontevreden. Dan zeg je, Heer, ik wil meer van u kennen.
Ik wil bruikbaar voor u zijn. Ik ben graag een instrument wat op het aardrecht staat. Waar u graag naar grijpt. Nou, als dat zo is, broeder, zuster. Of je nu 20, 30, 40, 70, 80 bent.
Als dat zo is, dan denk ik dat ik vanmorgen een woord voor je heb. Hoe iemand van goud te zijn. Daar zegt Paulus in deze gedeelte namelijk heel veel over.
Ik lees die verse nog een keer. Vanaf vers 20. Maar in een groot huis. Lees met me mee. Zijn niet alleen voorwerpen van goud en van zilver. Maar ook van hout en aardewerk.
Daar heb je de twee categorieën. Sommigen zijn voor eervol gebruik. Eerste categorie. Maar anderen voor oneervol gebruik. Nou, dat is de vaststelling die Paulus doet.
En dan komt hij in vers 21. Als iemand zich van deze dingen reinigt. Zal hij een voorwerp zijn voor eervol gebruik. Een voorwerp van?
Goud. Geheiligd. Dat betekent apart gezet. En van veel nut voor de heren. Mooi hè? Van veel nut voor de heren.
Voor elk goed werk gereed gemaakt. Dit heeft dus, broeders en zusters, niet te maken met hoe begaafd je bent. Of hoe oud je bent. Of hoe slim je bent.
Maar het heeft te maken met een verlangen in je hart. Om bereikbaar en beschikbaar voor de heren te zijn. Dus als jij zegt, hoe word ik nou van hout? Goud. Nou, dan moet je vers 21 lezen.
Als je je van deze dingen reinigt. Dan zul je een voorwerp van goud zijn. Van veel nut voor de heren. Vers 22. Maar Timotheus. Timotheus was een jonge man.
Ontvlucht de begeerte van de jeugd. Ja, gerechtigheid, geloof, liefde en vrede na. Samen met hen die de heren aanroepen uit een rein hart. Nou, hier heb je instructies om van hout goud te worden.
En ik wil dat heel graag illustreren vanuit het leven van Jozef. Want ik denk, ik kan nu heel veel over deze teksten zeggen. Maar misschien helpt het ons wat meer om het dieper te gaan bestaan.
Als we het vanuit een persoon uit de Bijbel bekijken. En daarom heb ik gekozen voor Jozef. Omdat ik die vers 21 en 22. Die je voor je hebt. Die zie ik in het leven van Jozef.
En Jozef was er een van. Goud. Hij was er een van goud. Dat geloof ik echt. Als je ziet hoe de schrift over hem spreekt. En deze dingen van vers 21 en 22 zie je in zijn leven terugkomen.
Maar eerst wil ik even Jozef bij je introduceren. Wie was Jozef? Eén ding weet hij zeker. Als Jozef vandaag de dag zou leven. Dan zou hij zeker te weten bij de psychiater belanden. En als hij daar dan op kennismakingsgesprek zou komen.
En die psychiater zou vragen. Jozef. Wie ben jij? Dan denk ik dat hij ongeveer zoiets als dit zou zeggen. Ik ben geboren op het erf van mijn opa Laban.
Daar zijn we na een familieruzie in het geheim vertrokken. Ik maakte deel uit van een grote samengestelde familie.
We hadden één vader. Er waren in ons gezin vier moeders. Waaronder mijn eigen biologische moeder. Ik had één broer. Ik had één broer.
Tien halfbroers. En één halfzus. Welkom in de familie. Mijn moeder is overleden. Toen mijn jongere broertje Benjamin geboren werd.
Ik was toen ongeveer tien jaar oud. Mijn vader Jacob had een duidelijke voorkeur voor mij en mijn broertje. Omdat we kinderen van Rachel zijn lievelingsvrouw waren.
En dat maakte hij duidelijk door ons te verwennen met allerlei bijzondere cadeaus. Ik heb het idee, zo zou Jozef kunnen zeggen, dat wij het gemis van onze moeder moesten compenseren.
Hij claimde ons. Wij waren de bron van zijn geluk. De relatie met mijn tien andere broers was erg moeizaam. Door de verwennerij van mijn vader werden mijn broers jaloers.
En toen ik op een dag iets van mijn dromen aan hen vertelde, liep hun woede uit tot hun hoogtepunt. Ze zwegen me dood en wensten me dood.
Er was een voortdurende spanning in ons gezin. En omdat het me bang maakte en onzeker, sprak ik daarover met mijn vader. Wat vervolgens olie op het vuur was bij mijn broers.
Uiteindelijk, ik was 17 jaar oud. Een jongen van 17. Werd ik door mijn broers gekidnapt. En als slaaf naar Egypte verkocht.
Daar kwam ik te werken bij een van de ambtenaren van de faro. Een mooie tijd. Waarin ik veel voor mijn baas kon betekenen. Aan die mooie periode kwam echter een bitter einde.
Toen ik door de vrouw van mijn baas beschuldigd werd van aanranding. De waarheid die ik nooit heb kunnen vertellen, was dat het in feite precies andersom was.
En ik moest vluchten voor haar aanranding. Ik belandde in de gevangenis. Waar ik 13 jaar gewerkt en vastgezeten heb.
Tot zover het voorste rondje. Als je dit zo hoort, dan zou ik zeggen.
Dit zijn alle ingrediënten om een mislukkeling te worden. Toch? Een slachtoffer. Een verslaafde.
Kan zo'n persoon van veel nut voor de Heer worden? Als je kijkt vanuit zijn aanleg.
Dus wat hij vanuit zijn genen meegekregen had. Had Jozef. Als je een beetje sociologisch kijkt. Makkelijk een man kunnen worden die precies werd als zijn vader.
Iemand die liegt. En met list probeert het beste voor hemzelf te bereiken. Medelijden. Zelf medelijden.
Depressie. Iets wat we bij Jacob zien. Enerzijds een oerstreven naar zegen. Succes. En anderzijds innerlijk een diep gevoel van falen en mislukken.
Misschien herken je dat wel. De buitenkant. Redelijk gefatsoneerd is. Van binnen die.
Knagende, beschuldigende gevoel van falen. En als ik je vanmorgen dan iets zeg over hout of goud. Dat je innerlijk al zo'n stem hoort.
Zeg van. Jij niet. Daar is teveel voor gebeurd. Timotheus.
Oké. Jozef. Oké. Maar ik. Maar wij. Als je kijkt naar de omstandigheden.
Ik had het net over de aanleg. Zijn DNA zeg maar. Maar als je kijkt naar de omstandigheden van Jozef leven. Had hij makkelijk een verknipte jongen kunnen worden. Gebonden in afwijzing.
Wat is die jongen afgewezen? Hij was ongezond geliefd en ongewoon gehaat. Een man met hechtingsproblemen. Zou de psycholoog kunnen zeggen.
Hoe kan deze man zich nou nog ooit betrouwbaar. Inzetten. Voor andere mensen. Er lopen vandaag heel wat Jozefs rond.
En kunnen zich daarom goed identificeren met een man als Jozef. Het kan zomaar zijn dat je vanmorgen dat zelfs herkent.
En dat je zegt nou. Ik heb eigenlijk een muur om mijn leven heen gebouwd. Ik zit hier vanmorgen. Ik luister naar het woord. Maar het moet niet te dichtbij komen.
Als ik naar mijn verleden kijk. Of kijk naar de omstandigheden van mijn leven. Houd op zijn best. Maar goud dat is te hoog gegrepen.
Nou ik denk dat Jozef ook tijden gehad heeft dat hij zo gedacht heeft. Even voor de helderheid. Dat hij zo gedacht heeft en misschien ook wel zo gehandeld heeft. Maar was Jozef daarin blijven steken.
Dan was hij nooit een man van God geworden. En dat is hij geworden. Een man van God. Maar de vraag is. Hoe reageer je nu op zo'n aanleg.
Op zo'n achtergrond. En op zulke omstandigheden. Op zo'n voorgeslacht. Want als er iemand recht had. In onze ogen. En ik denk ook vaak dat de wereld zo denkt en redeneert.
Als er iemand recht had om de afwijzing te koesteren. Om van binnen ongelukkig te zijn. Dan was het Jozef wel. Als er iemand recht had.
Recht. In onze ogen. In de ogen van de wereld. Om de giftige aandacht van die vrouw van Potiphar. Tot zich te nemen. Dan was het Jozef wel. Je zou bijna zeggen. Ach.
Gun die jongen ook wat. Als er iemand recht had. Om zijn wraakgevoelens. Richting zijn broers betaald te zetten. Dan was het Jozef wel.
En toch. Dat heeft Jozef niet gedaan. Want dat is de weg van het ongeluk. De weg van het zelfmedelijden.
De weg van geestelijke onvruchtbaarheid. De weg van hout. Want Jozef. Ik zei net er zijn veel Jozefs. Maar Jozef is in die zin. Iemand zoals jij en ik.
Het was een man met zonden. En een man met wonden. Met eigen fouten. Zonden ten opzichte van God. En met wonden. Die hem zijn aangedaan door de zonden van andere mensen.
En dat geldt voor ons allemaal. Wij leven in een gebroken wereld. En ieder leven. Soms al van het jongste leven. Heeft te maken met zonden. En heeft te maken met wonden. En de vraag is.
Hoe kun je. Ook als je verleden zo is. Dan toch nog steeds. Iemand van goud worden. Nou er is maar één antwoord op. Dat is door de genade van God. Want wat bij mensen onmogelijk is.
Dat is mogelijk bij God. En Jozef is daar het bewijs van. Want je verleden. Bepaalt je heden niet.
En al helemaal je toekomst niet. Want Gods genade verandert mensen. En Jozef. Lees het verhaal. Is een echte man geworden. Een man van God. Jacob vat het aan het einde van zijn leven samen.
Hij zegt. Jozef. Is een vruchtbare boom. Een jonge vruchtbare boom bij een bron. Boogschutters hebben hem verbitterd. Nou dat kunnen we wel plaatsen als we zijn levensverhaal lezen.
Beschoten en hem gehaat. Maar zijn boog. Zijn levensboog. Bleef gespannen. Zijn armen en handen bleven soepel. Door de handen van de machtige van Jacob. Daar heb je het geheim.
Jozef bleef soepel. Door de handen van de machtige van Jacob. Dat is wat Jacob over Jozef zegt. En weet je wat de faro. Een heiden uit Egypte over Jozef zegt.
Als Jozef die droom heeft uitgelegd. Door de genade van God. Dan zegt de faro. Jij bent een man. In wie de geest van God woont. Genesis 41. Een man in wie de geest van God woont.
Met andere woorden. Niemand van ons. Heeft het recht om te zeggen. Een christen van goud. Kan ik niet worden. Want dat is met het verhaal van Jozef wel bewezen.
Jozef was een man. Die opgroeide voor galg en rat. Zeg maar even kort door de bocht. Een jongen waar niets van terecht zou komen. Als je kijkt waar hij vandaan kwam. Maar omdat hij de Heer toeliet in zijn hart.
Is hij een man van goud geworden. Waarvan zelfs een heiden faro zegt. Je bent iemand in wie de geest van God woont. Misschien zeg je.
Dat is voor mij helder. Jozef is een man van God geworden. Maar wat was nu het geheim? Ik heb drie principes gevonden. In vers 21 en vers 22 van 2 Timotheus 2.
Drie principes die ik zie in het leven van Jozef. En wil toepassen op onze levens. De eerste is. Jozef droomde. Dat betekent. Hij kende zijn roeping.
Hij wist wat de roeping was. Die God over zijn leven had gelegd. Ken je roeping. Jozef droomde. Dat is één. Het tweede principe. Broeders en zusters. Is Jozef vluchten.
Jozef vluchten. Dat zie je heel duidelijk hier in vers 22. Ontvlucht de begeerten van de jeugd. Je zou kunnen zeggen. Vlucht voor de onreinheid. Dat is het tweede principe. En het derde principe.
Jozef jaagde. Vers 22b. Jaag. Rechtvaardigheid. Geloof. Liefde. En vrede na. Jozef jaagde. Dat betekent.
Jaag naar een leven van goud. Hoor je ze? De drie principes. Om iemand van goud te zijn. Van veel nut voor de heren. Jozef droomde.
Jozef vluchte. En Jozef jaagde. Nou eerst maar die eerste. Jozef droomde. Ik zei net al. Jozef kende zijn roeping. Welke roeping?
Nou. Vers 20. Om een voorwerp van goud te zijn. Om door de Heer gebruikt te worden. Daar heeft Jozef over gedroomd. En als je tot geloof en wedergeboorte gekomen bent.
In de Heer Jezus Christus. Dan is het van belang dat je je roeping kent. Welke roeping? Allereerst dat je deel bent van het lichaam van Christus. Een kind van de Vader. Maar vervolgens ook dat God je hier op aarde laat.
In de gemeente. Om van veel nut voor de heren te zijn. En dat is iets waarvan je moet. Ik bedoel dat niet vaag. Maar waarvan je moet dromen. Wat je moet zien. Dit is wat de heren over mijn leven heeft gelegd.
Dit is zijn verlangen voor mijn leven. Nou Jozef heeft dat gezien. God heeft hem toen. In die tijd werkte dat door visionen en dromen. Vandaag de dag gaat dat primair door het woord van God. En door de werking van de Heilige Geest.
Je krijgt zicht op wat God met je voor heeft. Dat je niet bedoeld bent hier op aarde om 50, 60, 70 jaar maar een beetje je leventje te leven.
Maar dat God door jou, door de gemeente heen. Maar dat mag je ook op je persoonlijk leven betrekken. Zichzelf aan de mensen om je heen wil openbaren. En de mensen om je heen wil zegenen. Ja als je dat een beetje gaat zien.
Als je daarover gaat dromen. Snap je wat ik bedoel? Dan wordt het leven met God, het wandelen met God iets geweldigs. En Jozef die had het gezien.
Hij had erover gedroomd. En ja misschien een beetje naïef. Hij vertelt dat zo aan zijn broers. Ja sommigen zeggen van ja dat had Jozef nooit moeten doen. Dat was hogemoedig. Ja ik weet niet hoor.
Als je hart er vol van is. Dan zeg je wel eens op het verkeerde moment tegen de verkeerde mensen dingen. Maar hij spreekt vanuit de volheid van zijn hart. God heeft me dingen laten zien.
Als je leeft onder de vervulling met de Heilige Geest. En de vreugde van de Heer jouw vreugde is. Ja dan zeg je wel eens een woord te vullen. Wat niet helemaal goed overkomt naar die ander. Oké ja misschien niet helemaal wijs.
Maar hij had het gezien. Hij had het gezien. God wil me gebruiken. Ondanks onze achtergrond. Ondanks onze familiecrisis. Want daar zaten ze middenin.
Met al die moeders. Die met elkaar ook ruzie maakten. Je zal er maar geleefd hebben in dat gezin. En Jozef zag. God heeft iets met me voor. God verlangt mij te gebruiken.
Weet je. Dat noemt de schrift ook wel openbaring. En ik onderstreep vanmorgen. Dat gebeurt primair door het woord en door de geest. Als je met de Heer gaat wandelen.
En hem gaat zoeken. Dan gaat hij tot je spreken. Dat is een van de mooiste dingen. In het leven met de Heer. Is dat je met hem kan communiceren.
Als je. Dan moet je wel op de lijn zitten. Het is wel belangrijk dat je in het woord bent. Dat je s'morgens voor wakker wordt. Heer ik wil u ontmoeten. Daar zingen we veel liederen over.
Met grote woorden. Eerlijk is eerlijk. Ik wil u ontmoeten. Deze dag. Maar is het ook zo? Kom je er vooruit je bed?
Of blijf je er vooruit je bed? Of maak je er over de dag tijd voor? Ga maar niet om een tijdstip. Even voor de helderheid. En dan gaat God je dingen openbaren. En openbaring. Broeders en zusters.
Heeft grote kracht. Openbaring zet je hart in brand. Geef je richting aan je leven. Geef doel aan je leven. Als je weinig zicht hebt op God en op zijn heerlijkheid.
Dan ga je leven voor de aarde. Ga je leven voor de aarde. Voor je huis. En voor je boot. En voor je tuin. Er is helemaal niks verkeerd mee hoor.
Met een huis en een boot en een tuin. Misschien heb je de hele dag gisteren al in een tuin gewerkt. Hartstikke mooi. Maar je snapt wat ik bedoel hè. Als dat zeg maar het doel van het leven wordt.
Dat is plat hoor. Want je boot kan zinken. En je huis kan afbranden. En je tuin kan verwoest worden. De wereld gaat voorbij.
Geniet ervan. Als God het je geeft. Maar ik hoop dat je op een niveau bent. Dat je zegt. Toch is dat niet het doel van mijn leven. Daarvoor heb ik teveel van de heerlijkheid van God gezien. Kent u dat?
Dat geestelijk dromen. Je roeping kennen. Om hier als het lichaam van Christus op aarde te wandelen. Als kinderen van God. Jezus zei.
Zolang ik in de wereld ben, ben ik het licht van de wereld. Maar als ik weg ben. Dan bent u het licht van de wereld. Zout van de aarde. Nou steek maar eens een paar korrels zout in je mond.
Dat proef je. Als je dat gaat zien. Als iets heerlijks. God is in mij geïnteresseerd. Ik kan het niet begrijpen.
Maar hij zegt het en bewijst het in het woord. En vooral in zijn zoon. Christus Jezus. Gods hart zoekt mij. Hij verlangt mij hier op aarde te veranderen.
En mij tot zijn kind. En mij tot zijn discipel te maken. Zaggeus. Maar even een ander voorbeeld. Kon erover meepraten. Jezus stond bij die boom en zegt.
Ik moet vandaag in je huis verblijven. En tegen Levi zei de Heer Jezus. Sta op. En volg mij. Misschien heeft Levi achter zich gekeken.
Bedoelt u mij? Ik bedoel jou. Volg mij. Als je dat gaat zien.
Dan ga je jezelf. En je verleden al meer vergeten. En ben je bezig met Gods agenda. Hier op aarde. En God is grote dingen aan doen.
Hij is bezig alle dingen bijeen te vergaderen in Christus Jezus. Hij is bezig met de gemeente. Met Israël. Om iets groots tot stand te brengen. Iets geweldigs.
Iets wat de eeuwen omspant. Iets wat God alleen doen kan. En hij zegt. Wees mijn mede-arbeider. Ja, jij daar. Ken je roeping.
Dat maakt dat je zegt. Ik wil van goud zijn. Van veel nut voor de Heer. Die dromen hielden Jozef op de been.
Dat is het laatste wat ik zeg over die dromen. Misschien moet u dat opschrijven. Die dromen hielden Jozef op de been. Ten midden van lijden, afwijzing, pijn, verdriet, gevangenschap.
Wist hij. God is bij machten. En is bezig iets groots voor te bereiden. Als je dat op je vizier hebt. Dan kun je veel verdragen. Tweede principe.
Jozef vluchtte. Want eerlijk is eerlijk. Broeders en zusters. Dromen worden niet zonder meer werkelijkheid. Jozef had gedroomd toen hij 17 was.
Maar het werd pas werkelijkheid vanaf zijn dertigste. God beproeft ons. God test ons om te zien wat er in ons hart is. Zeker God had Jozef ergens toe uitverkoren.
Om onderkoning te worden. En het volk Israël aan leven te houden. Maar Jozef had ook zelf keuzes. Dat kunnen we als we het verhaallezer niet ontkennen. We lazen de situaties in Potifars huis.
Laten we die maar even als voorbeeld nemen. Jozef vluchtte. Jozef rende van de onderreinheid weg. Ik denk dat het ongetwijfeld een mooie vrouw was. Die vrouw van Potifar.
En het was niet één keer. Maar Genesis 39 zegt. Dag na dag na dag. Zei ze tegen Jozef. Slaap met mij. Altijd al.
Ook al voor mijn bekering. Heb ik me afgevraagd toen ik dit verhaal las. Wat maakte dat Jozef vluchtte. Er was niemand in dat huis.
Hij was een gezonde jongen van 18, 19, 20 jaar. En hij krijgt dag na dag een uitnodiging. Om met een mooie vrouw te slapen.
Laten we de dingen maar gewoon concreet benoemen. Wat maakte dat Jozef weigerde. Genesis 39 zegt.
Maar hij weigerde. Wat een man hè. Hé mannen. Wat een man hè. Mannen die weigeren.
Hij had het loon voor ogen. Hij kende zijn roeping. Paulus schrijft aan Timotheus.
Ontvlucht de begeerten van de jeugd. Weet je wat je goudzijn bedreigt. Dat zijn die begeerten. Die hartstochten. Die strijd voeren tegen je ziel.
Obstakels op de weg. Voetangels en klemmen. Die Satan neerlegt. Om je van je hoge roeping. Van de hoge weg af te houden. Om een leven te leiden.
Bijvoorbeeld in onreinheid. Sexualiteit. Onreine sexualiteit. Is een van de grootste magneten.
Waarmee Satan werkt. Om kinderen van God. Die bestemd zijn voor goud. Weg te halen van een roeping. Paulus zei het zelfs tegen Timotheus.
Mijn of meer de voorganger van een gemeente. Oudste. Timotheus. Vluchten. Wegwezen. Jozef heeft beseft. Ik moet niet onderhandelen met die vrouw.
Ik moet rennen. En hij liet zijn jas achter. Want je kunt op een ondoordacht moment.
Veel verspelen. Niet alleen als man. Ook als vrouw. Ook op het gebied van seksualiteit.
En onreinheid. Als een derde zich voordoet. En je merkt dat er een klik is.
Wat doe je dan? Ja, je bent gewoon mens. Jozef was een gezonde jongen. Daar ben ik van overtuigd. Maar hij vlucht.
Het zijn van die beslissende momenten. Je grijpt wat jou niet toekomt. Je bent ontrouw. Je klikt te ver. Je zept te ver. Je begeeft je op gevaarlijk terrein. En de Heilige Geest waarschuwt je.
Van binnen bondst je hart. Je laat een verslaving al meer toe in je leven. Het wordt een geheim. Je bent dan misschien gered.
Maar nog niet vanuit de zonde. Verstrikt in de zonde. In het succes. In een geslaagde carrière.
Weet je wat je probleem is? Je hebt nooit geleerd om te vluchten. Misschien zeg je ja. Weet je.
Ik zucht eronder. Maar vanmorgen zeg ik op grond van dit gedeelte. Zuchten is niet genoeg. Je moet vluchten. Als je niet bereid bent om dat.
Het gaat nu hier over onreinheid en pornografie zeg maar. Overspel. Maar je kunt het op heel veel terreinen betrekken. Als je niet bereid bent om daar korte metten mee te maken. Om eerlijk voor God te worden en te zeggen.
Dit bedreigt mijn bruikbaarheid voor de Heer. Als je dat gewoon straks naar huis gaat. En als het zo is in je leven. En gewoon een beetje laat doorsluimeren.
Dat woekert lekker in het onzichtbare. Het groeit in het duister. Maar Paulus schrijft.
Als 21. Zie je dat? Als iemand zich van deze dingen reinigt. Dat vind ik een hoopvolle zin. U ook? Dat vind ik echt hoopvol.
Met andere woorden. Je bent ermee besmet en besmeurd. Maar je kunt jezelf laten reinigen. En hij zegt als iemand. Iemand. Wie je ook bent.
Als iemand zich van deze dingen reinigt. Is er reinigingsmiddels. Dat is er. Weet u wat? Het bloed van Jezus Christus. Dat reinigt van alle zonden. Al zit je er jaren in verstrikt.
Al is het iets wat niemand weet. Vanmorgen zegt God. Kom. Laten wij samen rechts spreken. Kom maar. Kom voor de dag. Al waren je zonden als scharlaken. Ik zal ze maken als witte wol.
Al waren ze rood als karmozijn. Ik zal ze maken. Witter dan de sneeuw. Hé. Dat is goed nieuws. Daar begint de hoge weg. Dat je vlucht van de onreinheid.
Van dat wat je bedraagt. Misschien is het iets kleins. Waarvan jij weet. Het staat me in de weg. Dan heb je hier een open uitnodiging. Als iemand zich van deze dingen reinigt.
Wat is dan de belofte? Dan zal hij een voorwerp zijn voor eervol gebruik. Zegt God. Dan ga ik je vanaf nu inzetten voor eervol gebruik. Geheiligd.
Apart gezet. Ik zet jou apart. Weet je nog. Op het aanrecht. Apart gezet. Bestemd. En van veel nut voor de Heer. Voor elk goed werk gereed gemaakt.
Nou. Als je geestelijk fris bent vanmorgen. Dan zie je wat in die tekst. Dan zeg ik. Dat is wat ik verlang. Dat verlang ik. Eervol gebruik. Geheiligd.
Veel nut voor de Heer. Voor elk goed werk gereed gemaakt. Wat bedreigt jouw hoge weg?
Jouw goud zijn. Waar moet jij voor vluchten? Waar mag jij vanmorgen mee voor de dag komen? Broeder, zuster.
Ik bedoel. Allereerst bij de Heer Jezus komen. Om je te laten reinigen. Bevrijdend hoor. Echt bevrijdend. Zodat je kan zingen.
Ik wandel. In het licht. Met Jezus. Tonkere dal. Ligt achter mij. Dan heb je ook de vreugde van de Heer. Het getuigenis van de Heilige Geest.
Dat je een kind van God bent. Misschien is dit wat de belangrijkste boodschap van morgen. Jozef jaagde.
Dan zeg ik nog een paar minuten wat over, want de tijd is om. Jozef jaagde. Hij kende zijn roeping. Hij droomde. Hij vluchtte voor de onreinheid. En hij jaagde. Naar wat? Kijk vers 22.
Jaag, rechtvaardigheid, geloof, liefde en vrede na. Samen met hen. Die de Heer aanroepen vanuit een rein hart.
Ik zie dat in het leven van Jozef. Allereerst maar even geloof. Hij jaagde naar geloof. Hij heeft God op zijn woord geloofd. Geloofd.
In de gevangenis. Zat hij. Niet een weekje. Tenminste tien jaar. Maar ik vind het zo mooi in Genesis 39 dat er staat.
Maar de Heer was met hem. Beter tien jaar in de gevangenis met God. Dan in bed met een vreemde vrouw.
Zonder God. Dat is geloof. Dat kan alleen broeders en zusters door geloof. Dit is voor de wereld echt een dwaasheid.
In bed met een vreemde vrouw. Of tien jaar in de gevangenis. Daar hoeven heel veel mensen helemaal niet over na te denken. Maar Jozef wist het ene is zonder God en het andere is met God.
En daarom kies ik voor dat laatste. Dat is geloof broeders en zusters. Door het geloof zie je wat velen niet zien. Hij geloofde God. Niet alleen in die gevangenis.
Maar ook met die hele crisis met zijn broers. Want als zijn broers uiteindelijk op het podium komen in Egypte. En daar staan omdat ze dood gaan van de honger. Dan was het zijn uitgelezen kans. Maar hij zegt.
Mensen hebben mogelijk kwaad tegen mij bedacht. Maar God heeft het ten goede gedacht. Hoe kun je dat zeggen? Door geloof. En verderop zegt hij.
Jullie hebben mij niet naar Egypte gebracht. God heeft het gedaan. Hoe kun je dat zeggen? Door geloof. Hij jaagde volgende naar rechtvaardigheid. Hé, laat je dat in de gevangenis.
Al het werk wat men daar deed. Dat deed hij. Ik vind dat een tussenzinnetje. Maar deze jongen was in de gevangenis. De eiverigste van allemaal.
En daarom kreeg hij zowel bij Potiphar. Als in de gevangenis. Verantwoordelijkheid toebedeeld gekregen. Wat is dat belangrijk? Dat christenen schijnen door rechtvaardigheid. Dat ze op je werk van je weten.
Jij wil een stapje extra doen. Jij bent bereid om je man te staan. Je bent betrouwbaar op je werk. Dan krijg je verantwoordelijkheid.
Trouwens niet alleen op je werk. Maar ook in de gemeente. Ik ben er. Ik stet mijn schouders eronder. Ik jaag naar rechtvaardigheid. Niet dan zo en dan zo.
Maar Jozef was een man die zich gaf. Hij jaagde naar rechtvaardigheid. Hij jaagde ook naar liefde. Want ik vind zijn houding naar zijn broers liefdevol.
Zeker hij stelt hen op de proef. Maar er staat zeven keer in het boek Genesis dat Jozef huilde. Ik zie geen bitterheid in zijn hart.
En uiteindelijk aan het einde van zijn leven komen zijn broers nog een keer. Genesis 50. En ze zeggen misschien ga je nu onze vader dood is ga je ons alsnog in de tang nemen. En dan staat er wat Jozef zegt.
Wees niet bevreesd. En hij sprak naar hun hart. Jozef kende liefde. Niet praatliefde.
Daatliefde. Maar daatliefde. En het laatste wat Paulus zegt. Jaag vrede na. Wie de heer Jezus kent wordt een vredestichter.
Je kunt het met conflicten en ruzies niet uithouden. Houd voor zover het van u afhangt.
Vrede met alle mensen. En hij stichtte vrede met zijn broers.
Schonk vergeving. En hij zegende het volk Egypte met koren. En even later zijn broers.
Hij deelde uit. Hij werd een Zafnat Paanea. Dat betekent iemand die ons in het leven houdt. Wat geweldig.
Als je met God leeft heb je wat uit te delen. Heb je echt wat uit te delen. Aan Jood en aan Heide. Het God van Jozef. Koren.
Beeld van het leven van de Heer Jezus. Ik sluit af met deze vraag. Ik hoop dat je vanmorgen duidelijk hebt in je hart.
Ik wil gaan voor goud. Ik wil gaan voor goud. Voor veel nut voor de Heer.
Broeder, zuster. Ken dan je roeping. Houd je bezig met de hemelse Heer. Vlucht voor alle obstakels. Beleid ze aan God.
Reinig je in het bloed van Christus. En jaag. Wijd je toe. Zet je in. Naar vrede. Geloof.
Liefde. En rechtvaardigheid. Dan is deze belofte voor jou. Een voorwerp. Voor eervol gebruik.
Van veel nut. Voor de Heer. Amen. We willen samen danken. Vanaf. Ja. Ja. Ja. Ja.
Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja.
Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Hemelse Vader, dank dat uw woord vandaag, al is het eeuwenoud, nog altijd levend en krachtig is. En ook op deze zondagmorgen tot ons komt.
En onze harten zoekt. Voorbij onze maskers gaat. En zoekt naar waarheid in het binnenste. Om een man en vrouw te zijn.
Een jongen en meisje. Een broeder en zuster. Die leeft voor goud. Hemelse Vader, u kent mijn hart.
U kent ons allerhart. En vanmorgen doet u een uitnodiging. Roept u ons om onze roeping te kennen.
Om afstand te doen van onze onreinheid. En als er iets te beleiden valt. Dan wil ik u vragen in de naam van de Heer Jezus.
Om dat eerlijk aan onze hemelse hoge priester te vertellen. Afstand te doen van dat wat verontreinigt. En in de tegenwoordigheid van God.
Bevrijd te worden van ballast. Dank u Heer Jezus voor uw bloed. Dat reinigt van alle zonden. Dank u dat u ons uitnodigt.
Om die hoge weg te gaan. Om te jagen naar gerechtigheid, liefde, vrede en geloof. Bid dat in deze gemeente, ook hier in Bunschoten.
We voor goud mogen gaan. Van veel nut voor u. En als er iemand is die u niet kent, Heer Jezus. Dat hij of zij nu mag zeggen.
Heer, ik geef mij u volkomen. Ik leg mijn leven voor u neer. Zodat u in mij komt wonen. Met uw geest, o Heer.
Heer, hier zijn we. Maak onze rein voor u. Als gelouterd goud. Een zuiver zilver. In Jezus naam. Amen.