Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen allemaal. Fijn dat ik hier weer mag zijn.! Wat ik er zelf in heb gevonden.
Is toch iets anders. Als de gebruikelijke uitleg. Maar daar komt u vanzelf al achter. En ik bedoel Johannes 4.
De geschiedenis van de Samaritaanse vrouw. Je kunt je al direct beginnen af te vragen natuurlijk. Want in deze hele geschiedenis.
Een deel daarvan. Dat gesprek met deze vrouw. Daar zijn de discipelen niet bij geweest. Dus het is zo heel bijzonder. Dat Johannes. Later aan Jezus heeft gevraagd.
Wat is daar precies gebeurd? Het interesseert me. Ik wil graag van u weten. Wat daar gebeurd is. En dat. Dat de Heer Jezus dat verteld heeft.
Het is ook een hele bijzondere geschiedenis. Omdat het ook wat te maken heeft. Met de tijd waar wij nu aan denken. De vaste tijd. En u zult dat wel merken.
Het heeft te maken met een Jezus die vermoeid is. Van de reis. En die dorst heeft. Het heeft te maken met. Een Jezus die.
Zoals zijn zin aan het kruis. En hij dorst heeft. En toch weigert. Om te drinken. Omdat hij de beker wilde drinken. Die zijn vader hem te drinken gaf.
Het heeft te maken. Ik zeg het u vooruit. Met een altaar. Het heeft te maken met het eerste altaar in de Bijbel. Het heeft te maken met een altaar.
Dat Jozef aan moest bouwen. En waarboven hij de vervloekingen moest uitspreken. Als Israël niet zou luisteren. Allemaal ingrediënten.
Die we in dit stukje tegenkomen. Ik hoop dat u er nog nooit van hebt gehoord. Dan verrast het u ook een beetje. En dan. Ja dat. Zoals het mij trouwens toen ik het las.
En overdacht. En de dingen nasloeg. En zo in mijn Bijbel. Ook zo verrast heeft. Johannes 4. Toen de heren merkten dat de fariseeën gehoord hadden.
Dat Jezus meer discipelen maakte. En doopte dan Johannes. Hoewel Jezus zelf niet doopte. Maar zijn discipelen. Verliet hij Judea. En vertrok hij weer naar Galilea. En hij moest door Samaria gaan.
Hij kwam dan bij een stad in Samaria. Siga genoemd. Dicht bij het stuk grond. Dat Jacob zijn zoon Jozef gegeven had. En daar was de bron van Jacob. En Jezus nu ging vermoeid van de reis.
Bij de bron zitten. Het was ongeveer. Het zesde uur. Er kwam een vrouw uit Samaria. Om water te putten. En Jezus zei tegen haar. Geef mij te drinken.
Want zijn discipelen waren weggegaan. Naar de stad. Om voedsel te kopen. De Samaritaanse vrouw dan zei tegen hem. Hoe vraagt u die een Jood bent. Van mij te drinken. Die een Samaritaanse vrouw bent.
Want Joden hebben geen omgang met Samaritanen. Jezus antwoord. Antwoord is zij tegen haar. Als u de gave van God kende. En wist. En wist wie hij is.
Die tegen u zegt. Geef mij te drinken. U zou het hem gevraagd hebben. En hij zou u levend water gegeven hebben.
De vrouw zei tegen hem. Meneer. U hebt geen emmer. En de put is diep. Waar hebt u dan dat levende water vandaan.
Bent u soms meer dan onze vader Jacob. Die ons de put gegeven heeft. En zelf daaruit gedronken heeft. Evenals zijn kinderen en zijn kudde. Jezus antwoord en zei tegen haar.
Ieder die van dit water drinkt. Zal weer dorst krijgen. Maar wie drinkt van het water dat ik hem zal geven. Zal in eeuwigheid geen dorst meer krijgen.
Maar het water dat ik hem zal geven. Zal in hem een bron worden. Een bron van water dat opveldt. Tot in het eeuwige leven. De vrouw zei tegen hem.
Meneer. Geef mij dat water. Omdat ik geen dorst meer zal hebben. En niet hoef te komen om te putten. En Jezus zei tegen haar. Ga heen roep uw man en kom hier. De vrouw antwoord en zei tegen hem.
Ik heb geen man. Jezus zei tegen haar. U hebt terecht gezegd. Ik heb geen man. Want vijf mannen hebt u gehad. En die u nu hebt is uw man niet. Dat hebt u naar waarheid gezegd.
De vrouw zei tegen hem. Meneer. Ik zie dat u een profeet bent. Onze vader hebben op deze berg aangebeden. En bij u zegt men dat in Jeruzalem de plaats is waar men moet aanbidden.
Jezus zei tegen haar vrouw. Geloof mij. De tijd komt dat u niet op deze berg en ook niet in Jeruzalem de vader zult aanbidden. U ontbidt wat u niet weet.
Wij ontbidden wat wij weten. Want de zaligheid is uit de joden. Maar de tijd komt en is nu dat de ware aanbidders de vader zullen aanbidden in geest en waarheid. Want de vader zoekt wie hem zo aanbidden.
God is geest. En wie hem aanbidden moeten hem aanbidden in geest en waarheid. De vrouw zei tegen hem. Ik weet dat de Messias komt die Christus genoemd wordt.
Wanneer die gekomen zal zijn zal hij ons alles verkondigen. Jezus zei tegen haar. Ik ben het die met u spreek. En op dat moment kwamen zijn discipelen.
Dat sla ik. Nee ik ga dan even door. Er kwamen zijn discipelen en zij verwonderden zich dat hij met een vrouw sprak. Toch zei niemand wat zoekt u of wat spreekt u met haar.
De vrouw nu liet haar waterkruik staan en ging weg naar de stad. En zei tegen de mensen. Kom zie iemand die mij alles gezegd heeft wat ik gedaan heb. Zou hij niet de Christus zijn?
Zij dan gingen de stad uit en kwamen naar hem toe. Vers 34. Jezus zei tegen hem. Mijn voedsel is dat ik de wil doe van hem die mij gezonden heeft en zijn werk volbreng.
Vers 39. En de vele Samaritanen. Vele uit de Samaritanen uit die stad geloofden in hem om het woord van de vrouw die getuigde.
Hij heeft alles tegen mij gezegd wat ik gedaan heb. Toen dan de Samaritanen bij hem gekomen waren vroegen ze hem bij hem te blijven. En hij bleef daar twee dagen. En er kwamen er nog veel meer tot geloof vanwege zijn woord.
En ze zeiden tegen de vrouw. Wij geloven niet meer om wat u zegt. Want wij zelf hebben hem gehoord. En wij weten dat hij werkelijk de zaligmaker van de wereld is.
Ja. Johannes heeft dit stukje dus genoteerd. Hij heeft het opgeschreven. Hij vond het belangrijk. En ik heb, meen ik, een vorige keer al eens tegen u verteld.
Dat Johannes de evangelie geschreven heeft met een bepaald doel. Wat u dan weer achter in dat evangelie vindt. Het doel was dat wij zouden geloven dat Jezus is de Christus.
De Zoon van de levende God. En dat wij door te geloven het leven zouden hebben in zijn naam. Johannes heeft met het doel geschreven. Dat wij zouden gaan leren zien dat ons leven voor God nooit hoe rijk het is.
Maar dat God dit leven wat we met onze ouders van onze ouders hebben gekregen ook nooit zo heeft bedoeld. Daar is de zon ertussen gekomen. We zien dat ook bij deze vrouw. En dat God iets moois van ons leven wil maken.
En dat doet hij door ons een leven te geven dat uit de hemel komt. Dat komt het eerste, tweede, derde, vierde, vijfde. We komen dat elke keer weer in de hoofdstukken van Johannes tegen.
Wie de zoon heeft, heeft het leven. Het woord is vlees geworden en in het woord was het leven. Dus dat hele, dat hele, dat een ander leven is, een andere bron.
Die dat leven voelt en waar we uit mogen putten. Daar gaat het ook over. Nou zeggen veel mensen van ja, de Heer Jezus moest door Samaria gaan om deze vrouw te ontmoeten.
Nou, dan denk ik daar iets anders over. Natuurlijk moest hij deze vrouw ontmoeten, dat is duidelijk. Die conclusie mag je trekken. Maar ik heb expres dat ene vers erbij gelezen dat de Heer Jezus bezig was om de wil van zijn vader te doen.
De Heer Jezus deed nooit iets buiten zijn vader om. En het ontmerkelijk bijzonder van het hoofdstukken is dat als het ook om het alta gaat, als het ook om het kruis gaat.
Dan was dat te doen van de wil van zijn vader. Ook als hij vermoeid was. Ook als het moeilijk was voor hem. Als hij een zware reis achter de rug had, dan had hij toch de wil van de vader gedaan.
Ook in nare en in moeilijke omstandigheden. Dus daar hou ik het er liever op, omdat het hoofdstuk het zelf zegt. Mijn spijzen is dat ik doe de wil van de vader die mij gezonden heeft.
En dat is denk ik wat hij ons ook heel erg duidelijk wil maken. En dat natuurlijk ook met de evangelie verkondiging te maken heeft. Wat was de aanleiding dat Jezus door Samaria ging?
Want als je van Jeruzalem naar boven ging, dus door het midland van Israël toe. Dan gingen de joden staken bij Jeruzalem de Jordaan over. En die gingen dan aan de andere kant van de Jordaan naar boven toe.
Want zij wilden niet door Samaria gaan. Trouwens, de Heer Jezus had zelf gezegd toen hij zijn discipelen uitzoomt. Ga niet op een weg naar de Samaritanen toe.
Verkondigt het evangelie niet aan de Samaritanen. En nu ging hij daar zelf wel naartoe. Nu ging hij daar wel iemand redden van de Samaritanen.
Iemand buiten het jodendom om. De aanleiding was dat de heren merkte dat de fariseeën gehoord hadden dat Jezus meer discipelen maakte en doopte dan Johannes.
En dat vindt u in het vorige hoofdstuk. Als u even terugslaat, hoofdstuk 3, vers 26. En ze gingen naar Johannes en zeiden tegen hem, Rabbi, hij die bij u was aan de overkant van de Jordaan, van wie u getuigenis gaf, zie je, hij doopt en allemaal komen ze naar hem.
Ze komen bij hem. Dus ze gaan naar Johannes de doper toe. En nou, we weten wat het antwoord van Johannes is. Dat kunt u hier ook verder lezen.
Dan zegt Johannes, een mens kan van zichzelf niets aannemen. Jullie getuigen, hebben mijn getuigenis gehoord, ik ben de Christus niet. Hij moet meer worden en ik moet minder worden.
Dus het verlangen van Johannes was ook dat Jezus meer discipelen maakte. Maar ergens gonstte dat, zoals het in de christelijke wereld ook wel gaat gonsten, als er mensen uit de gemeente vertrekken.
Zegt ze, ja, waar gaan ze naartoe, waar blijven ze? Dat vinden we jammer. En zoals we soms denken, dat Jezus daar is waar de meeste mensen komen. Dat is ook niet altijd waar.
Want Jezus vertrok bij Johannes vandaan. Jezus heeft gewacht op het moment dat de vader ervoor zorgde dat Johannes uit beeld bleef. Mag ik het gewoon zo zeggen?
God heeft het gebed van Johannes verhoord. Hij moet wassen en ik moet minder worden. En toen het gebeurde, had Johannes daar het er wel moeilijk mee.
En toch was het het verlangen van zijn hart. Jezus moest meer worden en hij moest minder worden. Nou, dat was dus de aanleiding. De Heer Jezus vertrekt en dan gaat hij door Samaria.
En dan komt hij, wat hier zo bijzonder staat, hij komt bij een bron te zitten, dicht bij het stuk grond, dat Jacob zijn zoon Jozef gegeven had.
Wat was dat dan voor een soort bron? Dan gaan we even naar Genesis 33. het ondersteem door Genesis 33 vers 18.
Dan komt Jacob, even om het duidelijk te maken. Jacob komt uit Padden-Aran. Die komt bij Laban vandaan. En die heeft Ezo ontmoet. En dan komt hij bij Sighem, komt hij het land Israël binnen.
En dan staat dat Jacob kwam veilig aan bij de stad Sighem, die in het land Kanaan ligt. Nadat hij uit Padden-Aran gekomen was en in het zicht van die stad zette hij zijn tenten op.
Hij kocht het stuk land waarop hij zijn tent gezet had voor honderd geldstukken van de zonen van Hemor, de vader van Sighem. Hij richtte daar een alter op en gaf het de naam, de God van Israël is God.
Dan weet u een beetje waar het om gaat. Ook een beetje de traditie die de Samaritanen hadden, omdat ze dat zo vreselijk belangrijk vonden. Het was de plek, trouwens ook de plek waar Abraham het land Kanaan binnenkwam, bij Sighem.
Bij de eikenbossen van Mamre. In Genesis 12, kunt u dat lezen, hoeft u niet op te slaan, u kent allemaal die geschiedenis. Dan richt hij het eerste altaar voor God op.
Jacob richt daar zijn eerste altaar voor de heren op. Abraham richtte daar het eerste altaar voor de heren op. En als Joshua met Israël het land binnenkomt, dan komen ze daar bij Sighem binnen.
Sighem, dat ligt tussen de ebal en de gerizim. Ik hoop dat u daar allemaal wel een beetje van gehoord hebt. Maar als het volk Israël het land binnen gaat, bij de ebal en de gerizim, dan moet op de ebal de vloek worden uitgesproken.
Van God. Mozes had dat gezegd. En op de gerizim de zegen. En daartussenin lag het dal. Tussen de ebal en de gerizim. En Joshua heeft dat gedaan.
Hij heeft daar een altaar gebouwd op die heuvel. En op die heuvel heeft hij de vloek van God uitgesproken over Israël. En toen mochten ze verder trekken.
En toen kwamen ze op ditzelfde plekje waar Jezus was. En dan werden al de woorden van God daar bevestigd. In dat terrein, op dat gebied zijn we dus.
Hier, daar moest Jezus naartoe gaan. Hij ging dezelfde weg als het volk. Hij ging dezelfde weg als Abraham. Hij kwam ook daar in Samaria. Bij dat altaar.
Het is daar ook waar Jozef begraven werd. Dus Israël kwam uit Egypte. Dat land binnen. En Jozef werd daar begraven.
Daar is het graf van Jozef. Als je Israël bezoekt, dan vind je daar het graf van Jozef. Daar is het tegenwoordige Nablus. Het hoofdkwartier van de Palestijnen.
Maar voor de Bijbel is het een heel kostbaar plekje. De Heer Jezus moest daar naartoe. Daar heeft u een beetje de achtergrondgeschiedenis. En hij moest er doorgaan.
En hij komt daar bij die bron van Jacob. En eigenlijk gaat dit hele stukje erover. Het gaat over bronnen. Twee bronnen. De bron waar Israël uit putten.
De bron van Jacob. Ja, maar, zegt deze vrouw. Jacob heeft haar uitgedronken. En zijn zoon hebben eruit gedronken. En hun vee heeft eruit gedronken.
Het is eigenlijk Israëls bron. En snapt, gaat u het een beetje begrijpen. En nu komt Jezus. En die biedt een andere bron aan.
Een nieuwe bron. Een levende bron. Een bron van levend water. Ja, maar... Jacob's bron. Hoe vaak horen we het ook niet.
Als we heel eerlijk zijn. En ik denk dat we er altijd weer op moeten letten. Dat we zeggen. Ja, maar mijn vader en moeder. Die hebben altijd uit deze bron gedronken.
Of die hebben altijd dit geleerd. Hoe vaak ik in het pastorale werk. Of als ik echt. Het is het mooiste wat je mag doen. Mensen tot de Heer Jezus mag leiden. En vooral als mensen komen uit een wat rechtse vleugel van de reformatorische hoek.
Ja, maar... Ik had gisteren nog gesprek. Ja, maar... Wat moet het toch... God moet het toch allemaal doen in je leven. Het water wordt niet aangenomen.
En dan moet je gaan uitleggen wat... Dat je eigenlijk terug moet naar de bron. En dan zeg je... Ja, het geloof moet je gegeven worden. Daar ging het gisteren over.
Het is zo even tussendoor. Hij zegt... Maar er staat toch, Bert. Het geloof moet je gegeven worden. Het is een gave van God. Ik zeg... Nee, het staat er helemaal niet. Ja, ze staat er wel op.
Ze zeggen tegen mij altijd... Dat staat er. Ja, ik zeg... Maar staat dat dan? Ja, dat weet ik niet. Maar het staat er wel op. Ik zeg... Nee, het staat er niet. Ik zeg... Zal je voorlezen wat er staat? Maar je moet dan wel de hele zin nemen.
Er staat... Uit genade ben je behouden. Door het geloof. Het is Gods gave. Ons behoud staat er.
Door het geloof is Gods gave. Dat staat er. O, zegt hij. Ja. We moeten... Waar de Heer hierover spreekt met deze vrouw.
Als je de gave... Van God kende. En ik hoop dat u die allemaal kent. Die gave van God. Aan u. Zo lief heeft God de wereld gehad.
Dat hij zijn zoon... Niet in Issel heeft laten lopen. Maar gegeven heeft. Jezus zegt tegen deze vrouw. Als u het aan mij gevraagd zou hebben.
Ik zou het gegeven hebben. En er zijn mensen die vragen jarenlang... Om de gave van God.
En de Bijbel zegt dat God het ze zou geven. Als ze dat in geloof zouden vragen. Niet? Ik zou het... U...
Als u het aan mij gevraagd zou hebben. Hij zou het u gegeven hebben. Daarvoor was de Heer Jezus gekomen. Hij gaf zichzelf. Dat is het hele punt van het kruis.
Hij gaf zichzelf aan het kruis. Hij werd er niet naartoe geleid. Mensen hebben hem niet gedwongen. Hij gaf zichzelf. Niemand neemt mij mijn leven af.
Ik sta het uit mezelf af. We lezen in gelaten 1. Dat God zijn zoon gegeven heeft. De Vader.
Zijn zoon gegeven heeft. Om ons te trekken. Uit de tegenwoordige boze wereld. Maar hij heeft gegeven. Die zichzelf gegeven heeft. Voor God als een liefde reuk.
Christus geeft. Wat wij moeten doen. Elke keer weer. Is op onze knieën gaan en zeggen. Heer. Ik accepteer u. Al is het nog zo moeilijk in ons leven.
Ik accepteer u in mijn leven. Want dan gaat het om deze vrouw. Ja. Wat was het voor een vrouw. Weet het niet. Ze ging op het heets van de dag zitten.
Ook dat wijst. Ook dat wijst naar het kruis. Het was het zesde uur. En van het zesde tot het negende uur. Kwam er duisternis.
Over het hele land. En Jezus zei. Ik heb dorst. Zie je. Je kunt de lijnen zo. Je mag ze zo doortrekken.
Wonderlijk is dit toch allemaal. Zo'n geschiedenis wordt het dan ineens. Dat die lijnen zo worden doorgetrekken. Het was het zesde uur. Want waarom zou dat er anders bij vermeld moeten worden.
Dat het de zesde uur was. Als het niet later ook dat zesde uur zou komen. Waarop hij ook vermoeid was. En waarop hij ook dorst was.
En waarop hij de wil zou willen doen van zijn vader. Zoals het hier ook staat. Mijn spijzen is het om te doen. De wil van degene die mij gezonden heeft. En daardoor zal door een grote oost komen.
Zie. De velden zijn wit om de oosten. Want. Want ik ga de wil van mijn vader doen. Daar ging het om. Jezus was vermoeid.
In zijn discipelen waren er niet bij. Hij was helemaal alleen. Ook dat wijst naar het kruis. De hele geschiedenis van. Die we hier vinden. Jezus alleen. En Jezus vermoeid.
En Jezus die dorst heeft. Maar Jezus die de wil van zijn vader doen wil. Dan zit hij bij die bron. En Jezus die zijn bloed wil geven.
Die de ware drank wil gaan uitdelen. En dat dan deze vrouw wil laten zien. En hij gaat daar bij die bron zitten.
En er is wat iets bijzonders met deze. Dit stuk land en met deze bron. Want er staat hier dat hij die bron in vers 5. Dicht bij het stuk grond.
Dat Jacob zijn zoon Jozef. Gegeven had. Op gegeven ogenblik. Heeft Jacob zijn bron. Aan Jozef gegeven. Ziet u.
Jacob de bedrieger. Degene die zo voor zichzelf zocht. Degene die het wilde maken in de wereld. Degene die lam geslagen moest worden.
Degene die moest leren. Heer onafhankelijk van God. Ja werd te leren leven. En die uiteindelijk zijn bron aan Jozef heeft gegeven. En mag ik u dat vragen.
De bron van ons leven. Van ons oude leven. Hebben wij die aan de ware Jozef gegeven. Aan Jezus. Echt.
Niet zo. Ja dat weet ik. Dat horen we te doen. Ik weet dat we dat doen. Kunnen we wat ons in ons leven overkomt. Wat de pijn is.
En wat de trauma's kunnen zijn. Hebben we dat overgegeven. Aan Jezus.
Aan de bron van levend water. Geloven we daarin. Dat gesprek met deze vrouw. Ik merk het ook wel in gemeenten hoor.
Ook in de gemeenten waar ik naartoe ga. Dat er soms voor dingen die jaren geleden gebeurd zijn. Dat er nog zoveel agressie naar voren komt. En dat ik vaak merk dat mensen helemaal niet weten wat echt vergeven is.
Want het vergeven altijd te maken heeft met behoud van iemand. En met de liefde van God. Kijk maar aan die gelijkenis van de verloren zoon. Even zo in zijn paardje.
Die oudste jongen. Die kon helemaal niet begrijpen waar zijn vader mee bezig was. Die was boos. Er waren twee dingen mogelijk. Of je was boos als die oudste. En dan komt al die boosheid.
Die komt naar boven. En die andere die begreep niet dat die vader wilde vergeven. Omdat hij zijn kind terug wilde hebben. Dat verschil. Daar heeft het mee te maken.
Als we willen leven als christen. Dan moeten we leren om. Wat in ons leven ons is overkomen. Of is aangedaan. Of deze vrouw misschien zichzelf al heeft aangedaan.
Om dat echt bij Jezus te laten. Echt. En het gaat dan natuurlijk verder. Dan krijg je dat gesprek met deze vrouw.
Jezus zit daar. En het is ongeveer het zesde uur. Het is het uur in de Bijbel waarin Jezus gaat geven. Het is het uur waarin hij zijn leven zal geven. Het is het uur waarin hij zijn bloed zal geven.
En hij zal dat allemaal doen. Omdat zijn vader het wil. Dachten jullie niet dat ik de beker zal drinken die de vader mij te drinken gaat. Hij zal die beker gaan drinken.
Als aan het kruis. Als ze hem zegt. Mij dorst. En ze geven hem. Ze willen hem drinken geven. Die zure wijn. Die wat verzachtigd is. Dan wijst het die af.
Mijn voedsel is dat ik. Dat ik de wil doe van hem. Die mij gezonden heeft. Dat. Dus zo hangt de heiland daar aan het kruis. Ik ben verdroogd.
Mijn keel is droog als een potscherf. Ik heb dorst maar. De vader geeft me geen drinken. Ja dit.
Het lijden. Het kruis. De zonde. Datgene wat ik nog nooit gedronken heb. Dat krijg ik nu te drinken. Degene wat voor mij vreemd is.
Wat uit een andere bron komt. Dat krijg ik te denken. Vrouw geef mij te drinken. En de vrouw is verbaasd. En wij zijn misschien ook wel verbaasd.
Hoe kan het dat hij de zoon van God. Waarvan we in de Bijbel lezen. Dat hij de moeder kracht geeft. Dat hij spreekt. En het is er.
Hij wordt moeder nog mat. Hij is niet te doorgronden. Dat hij dorst heeft. Dat hij dat water van die vrouw wil accepteren.
Het water spreekt ook van leven niet. Dan gaat het toch om. Mijn leven. Uw leven. Jouw leven. Om je kracht te kunnen geven.
En die vrouw die is er helemaal verwonderd van. Dat hij op dat zesde uur. Ik herhaal toch maar eens. Dat water van haar wil hebben. Uit die bron van Jacob.
Die verkeerde bron. Uit de zondige bron van Israël. Wie kan het begrijpen. En helemaal alleen. Want zijn discipelen waren naar de stad om voedsel te kopen.
En dan zegt ze. Hoe vraagt u die een joop bent. Van mij die een Samlitaanse vrouw bent. Te drinken. Ja hoe is het mogelijk. Het is allemaal wonderlijk voor haar. Het is een beetje het plaatje.
In onze verhouding. Hoe kan hij die de zoon van God is. Van mij vragen. Om te drinken. Want. Nou mag ik het zo zeggen.
God heeft geen omgang met zondaars. Joden hebben geen omgang met Samaritanen. Hoe is het mogelijk. Hoe kan het. En dan zegt Jezus tegen haar.
Als u de gaven van God kende. En wist wie hij is. Die tegen u zegt. Geef vermenten drinken. U zou dat hebben behandeld. U zou het hem gevraagd hebben. En hij zou u levend water hebben gegeven.
Ik vind het een heerlijke tekst. Ik vind het een heerlijke. Want je komt echt wie u ook bent. Hoe u hier ook zit. Met welke gevoelens of welke gedachten. Jezus. Het is niet zekerder in de Bijbel.
Dan dat Jezus ons dat levende water geeft. De openbaring zegt. Dat die hele bron van levend water. Wie wil. Die nemen het water des levens om.
Niet. Om niet. Hij zou het u gegeven hebben. Het is zo'n flagrante leugen. Dat als je naar Jezus toe gaat.
Dat hij zijn leven niet aan jou zou willen geven. En niet zou willen uitdelen. De hele schrift spreekt dat tegen. Maar we moeten wel geloven dat hij dat doet.
Geloof komt voor gevoel. We moeten hem daar wel voor bedanken. En dat ook tegen hem zeggen. Dus de heer heeft het erover. De gaven van God.
Zo lief heeft God de wereld gehad. Dat hij zijn enige geboren zoon gegeven heeft. En Paulus schrijft in de tweede Korinthebrief. Dank God voor zijn allergrootste gaven.
Dat is de gaven van zijn zoon. Hij zou het gegeven hebben. En dan zegt hij. Ja mijn heer de put is diep. En u hebt geen emmer. Waar hebt u dat levende water dan vandaan?
Bent u soms meer dan onze vader Jacob. Die ons de put gegeven heeft. En Jezus zegt niet. Ja ik ben meer. Ik ben Jezus. Jezus gaat heel langzaam.
Leidt hij deze vrouw. Is u het opgevallen? Naar haar eigen bestaan toe. En naar haar eigen leven. En naar haar eigen gedachten. En naar wie zij in werkelijkheid is.
Jezus maakt haar eerst jaloers. Hij doet haar gedachten. Hij richt haar gedachten. Op wie hij is. En op wat hij geven wil.
Op die allergrootste gaven. Hij zegt tegen haar. Iedereen van dit water drinkt. Ik zal weer dorst krijgen. Maar wie drinkt van het water dat ik hem zal geven.
Weer geven. Zal in eeuwigheid geen dorst meer krijgen. Maar het water dat ik hem zal geven. Zal in hem een bron worden van water. Dat opweldt in het eeuwige leven.
Johannes heeft het altijd over. Over het leven wat God geeft. Het eeuwige leven. Deze bron is de bron van eeuwig leven. Deze bron is de bron van God.
Deze bron is een hemelse bron. Het is deze bron die Jezus Christus naar deze aarde is komen brengen. En het is hij die deze bron zijn eigen leven wil geven aan deze vrouw.
En opwel tot in het eeuwige leven. Verder in Johannes 7 heeft hij het er ook over. Wij weten het. Wie mij gelooft gelijk de schrift zegt.
Stromen van levend water zullen uit zijn binnenste vloeien. De vrouw zei tegen hem. Meneer geef mij dat water. Opdat ik geen dorst meer zal hebben. En niet hoeft te komen om te putten.
Zie je. Zo zijn wij mensen. Ze denkt helemaal niet meer aan de dorst van Jezus. Nu zegt ze. Ik heb dorst heer. Ik heb verlangen.
Geef mij van dat water. Nou is het zover. Maar er moet nog iets gebeuren. Het staat er zo mooi. Eigenlijk zo eenvoudig. Eigenlijk is het ook zo'n geweldige waarheid.
Ook voor ons. Dat als we echt. Uit die bron van Jezus willen drinken. Jezus zegt tegen hem. Ja maar vrouw. Er zit iets tussen u en mij.
Er zijn dingen in je leven gebeurd. Die de Bijbel zonder noemt. Toen zegt Jezus. Roep je man en kom hier. Hij zegt niet.
Wat wij zo vaak zeggen. Ja je bent een zonder. Hij laat haar zelf ontdekken. Hij laat de Heilige Geest. Zijn werk doen. In het leven van deze vrouw.
En ik vind dat zo geweldig mooi. Wat er nu naar boven komt. En of je nou een Christen bent of niet. Dit is een geweldige belangrijke les voor ons. Iemand schreef vroeger in zo'n boekje.
Heb ik gelezen. Jaren geleden. Eerlijk zijn voor God. God. Dat betekent dat je je eigen leven durft te nemen. Je had eigenlijk zelf willen kijken in het licht van God.
Jezus zegt. Roep je man. En dan zegt ze. Ik heb geen man. Dat had ze misschien twintig minuten ervoor niet gezegd.
Ze was misschien gescheiden. Haar man verlaten. Of de mannen te verstoten. Het gaat helemaal niet om. Wiens schuld het is. Maar ze heeft geluk gezocht.
En ze heeft die niet gevonden. Kerels kunnen soms vreed zijn naar vrouwen toe. Andersom trouwens ook. Maar goed. Deze vrouw die.
Die zegt. Ik heb geen man. En nou komt het. Dat is wel heel belangrijk wat Jezus zegt. Jezus zegt. Vrouw. Je hebt naar waarheid gesproken.
Voor het eerst in je leven. Nu ontdek ik. Er is waarheid gekomen. Dit heb je. Naar waarheid gesproken.
Je bent eerlijk. Je ziet je leven. Zoals het is in het licht van God. Zoals je het nog nooit gezien hebt. Misschien. En zoals de meeste mensen het nog nooit zien.
Omdat ze altijd wel redenen hebben om te zeggen van. Ja. Maar ik heb toch ook goede dingen gedaan. Zoals ze altijd aan het afwegen zijn hun leven. In het licht van God. Maar we hebben helemaal niks af te wegen met ons leven in het licht van God.
We hebben allemaal gezondigd. En we hebben allemaal de straf verdiend. En we zijn allemaal oneerlijk geweest. En we komen allemaal uit hetzelfde vat. En we zijn allemaal met het gif van de slang behemd.
Wat moeten we uitzoeken lieve mensen? Wat? We moeten de waarheid ontdekken.
Deze vrouw ontdekt de waarheid. Ik heb geen man. Heere God, ik heb geen man. Heere God, mijn leven is een puinhoop.
Ik heb geen man. En Jezus zegt, oh ben ik blij. Dit heb je in de waarheid gesproken. Kunt u de blijdschap van Jezus begrijpen? Kunt u zijn blijdschap begrijpen?
Dat als hij daar aan het kruis hangt. En daar hangt een moordenaar. Dat het hem helemaal niet interesseert wat die man allemaal gedaan heeft. Maar als hij zegt, Heere Jezus, denk aan mij.
Dat hij zegt, natuurlijk denk ik aan je. En dat is moeilijk voor ons. Ik heb er wel eens over nagedacht.
Ik denk, ja. Nog even naar die oudste zoon daar. Die naar die jongste zoon kijkt. En die zo boos is en zo kwaad is. En die vader helemaal niet begrijpt dat hij gaat feest vieren.
En hem het beste kleed geeft. Omdat de vader zo anders kijkt. Naar die jongste zoon. Want laten we eerlijk zijn.
Dat is een moeilijke opgave in de Bijbel. Vergeving. Dat betekent ook altijd dat je jezelf moet geven. Weg moet cijferen.
Want goed, we vinden het fijn als we iemand tot de Heere Jezus mogen leiden. En zeggen, ja God heeft je alles vergeven. Maar als het nou een moordenaar is die jouw kind heeft vermoord. Zeg je dan dezelfde woorden?
Als het ons is aangedaan. God wil je vergeven? Hoe ver gaat de liefde van Jezus? Hoe ver gaat de liefde van God?
Want wij spijkerden zijn zoon aan het kruis. Kun je het dan vergeven? Gaat de liefde van God zo ver naar jou?
Naar u toe? Dat hij zegt, al zou je mijn zoon aan het kruis gespijkerd hebben. Ik vergeef het je. Hij ontdekt de waarheid bij deze vrouw.
En als hij dit zegt. En die vrouw ontdekt de waarheid in hem. Ik zie dat u een profeet bent. Ik zie, wil ze hier zeggen.
Ik zie dat het niet maar zo uw eigen woorden zijn. Maar dat het de woorden van God zijn. Ik zie datgene wat u zegt. Dat het allemaal bij een God vandaan komt. En dan krijg je dit.
Dan krijg je dat wat je... Hoe laat is het eigenlijk? Dan krijg je dat wat je dan ook zo vaak hoort bij mensen.
Als ze ze tot Jezus weer leiden. Dan hebben ze theologische discussies. Zegt ze, ja, maar. Het staat er wel, maar. Maar, maar.
Als we nou... Moeten we nou hier aan bidden of daar aan bidden? Dan gooi je een discussie in.
Dan wijk je af van het onderwerp waar het om gaat. Dan vind je dat de prediker... Te dicht bij je hart komt. Dat Jezus te dicht bij jouw leven komt.
En dan ga je dat afschermen. Want je wil eigenlijk niet dat... Dat dat openbaar wordt. En God wil er helemaal in komen.
Dus die vrouw, die discussie ga ik nu helemaal niet aan. Dan zou je natuurlijk ook een preek over het aanbidden kunnen hebben. Maar daar gaat het vanmorgen helemaal niet over. En Jezus...
Jezus geeft één antwoord. Vers 21. Drie woorden. Ik heb ze onderstreept. Onderstreept ook alstublieft.
Als je nog eens een keertje met iemand anders in aanraking komt... Moet je die drie woorden laten lezen. Jezus zegt... Vrouw, geloof mij. Discussie weg.
Niet? Eenvoudig toch? Vrouw, geloof mij. Geloof niet al die dingen die je gehoord hebt, die je gezegd hebt. Vrouw, geloof mij.
Ja. Vrouw, geloof mij. En dat doet ze. Gelukkig doet ze dat. En dan... Jezus legt het uit. Of het aanbidden.
En dan zegt ze in vers 25... De vrouw zei tegen hem... Ik weet dat er Messias komt, die Christus genoemd wordt. Wanneer die gekomen zal zijn, zal hij ons alles verkondigen. En Jezus zei tegen haar...
Ik ben het, die met u spreekt. En die vrouw gelooft dat. Weet u... Bij vers 4 had ze dat nog niet geloofd. En bij vers 6 ook niet. Bij vers 8 ook niet. Maar nu had ze dingen ontdekt.
En wat had ze ontdekt? Wie weet wat deze vrouw ontdekt had hier? U mag een vinger opsteken. U mag het zeggen. Wat had deze vrouw ontdekt? Staat er twee keer.
Ik heb het u voor gelezen. Het leven in vrouw. Ja, ook dat. Nee, maar... Nee, ze had ontdekt... Ik heb iemand ontmoet die mij alles heeft gezegd...
Wat ik gedaan heb. Wie ik ben. Ze zegt het twee keer. Ik heb iemand ontmoet... Die recht in mijn hart en in mijn leven kon kijken.
Zou hij niet de Messias zijn? Ze heeft de Messias ontmoet... Omdat hij haar... Ja, ik weet niet hoe ik het uit moet leggen. Maar ik vind het een pareltje.
Die mij alles heeft gezegd wat ik gedaan heb. Alles. Mijn hele leven overhoop. Mijn hele leven waar ik mijn eigen zoon voor verscholen heb.
Mijn hele leven wat ik zo bedekt heb. Dat hij is ondersteboven gehaald. En hij heeft me alles verteld. Is dat niet de Messias? Degene die mij helemaal kent.
Je hele leven. En die dan toch zegt... Ik wil je het water geven. Het is levensom niet. Ik wil je dat geven.
Hij heeft mij alles verteld. Vers 39. En velen uit die stad geloofden in hem om het woord van de vrouw die getuigde.
Hij heeft alles tegen mij gezegd wat ik gedaan heb. En vers 28. De vrouw liet haar waterkruik staan. Nou, dan weet u allemaal.
U weet wat een waterkruik is. Wij hebben een schat in aardvaten. Maar ze liet haar aardvaten staan. Dat bleef achter bij Jezus.
En ze zei tegen hem, vers 29. Komt hier iemand die mij alles heeft gezegd wat ik heb gedaan. Zou hij niet de Christus zijn? Hij heeft alles verteld. Hij kent ons leven door en door.
Ook van deze vrouw. En dan staat er, daar eindig ik mee. Vers 41. En er kwamen nog veel meer tot geloof. Vanwege zijn woord.
En ze zeiden tegen de vrouw, wij geloven niet meer om wat jij zegt hoor. Want wij hebben hem gehoord. En weten dat hij werkelijk de zaligmaker van de wereld is.
Ja, onmerkelijk hè. Dat er bij deze Samaritaanse vrouw staat. Dat hij de zaligmaker van de wereld is. Niet van Israël. Maar van de wereld.
Van ons allemaal. Van u en van mij. Hij is de Christus. Hij kent ons leven. Hij kende het toen hij naar het kruis ging. Toen zag hij Bedford Willard.
Een hele leven voor hem. En hij wist precies wat ik gedaan heb. En wat ik zou doen. En hij ging naar het kruis. En zijn vader vergeef het.
Want hij weet niet wat hij doet. En hij ging hangen aan het kruis. En hij droeg het hele oordeel. En er werd een worm. En geen man.
Hij werd vertrapt. En hij werd gehaat. En de vader verliet hem. En hij was helemaal alleen. En hij schreeuwde het uit. Mij dorst.
En hij wilde niet drinken. Hij was vermoeid van de reis. En toen werd het volbracht. En toen hij wist dat alles volbracht was.
Toen hij dat wist. Toen nam hij weer water. Het was volbracht. Wat een geweldige boodschap is dat.
Wat we in dit stukje vinden. Dat altaar. Dat eerste altaar. Dat zo geweldig belangrijk is. Dat altaar voor de zonde.
Wat we als eerste tegenkomen. Als het heiligdom binnen gaan. En dan dat altaar. Waarin we God de eer in de ruik mogen brengen. Wat we vanmorgen ook zo gedaan hebben.
Omdat hij het zo waard is. Want hij heeft het volbracht. Hij heeft het gedaan. Hij heeft zijn zoon gegeven. Terwijl hij onze kinderen. Zijn naam zijn geprezen.
Te zijn alleen. Jezus alleen. Amen.