Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen. Fijn hier weer te zijn met elkaar.
! Fijn om jullie weer te zien en verheugt ons, broeders en zusters, te ontmoeten.
Ook sommigen die we goed of beter kennen en samen ons te verheugen in de Heer Jezus. Ik wil iets lezen met u uit de Bijbel, uiteraard. Uit 1 Korinthe 4.
We gaan drie stukjes lezen. Twee uit de eerste Korinthebrief, één stukje uit Filippense. 1 Korinthe, halfstuk 4.
Vers 8.
Paulus schrijft tegen of aan die gemeente in Korinthe. U bent al verzadigd. U bent al rijk geworden. U bent al gaan regeren zonder ons.
Regeren u ook maar, opdat ook wij met u zouden mogen regeren. Want ik denk dat God ons de laatste apostel heeft tentoongesteld als mensen die ter dood veroordeeld zijn.
We zijn immers een schouwspel geworden voor de mensen en voor engelen en voor mensen. Wij zijn dwaas om Christus wil, maar u bent wijs in Christus. Wij zwak, maar u sterk.
U geëerd, maar wij veracht. Tot op dit moment lijden wij en honger en dorst en zijn wij naakt en worden wij met vuisten geslagen. En hebben wij geen vaste woonplaats.
En spannen wij ons in door met onze eigen handen te werken. Worden wij uitgescholden, dan zegenen wij. Worden wij vervolgd, dan verdragen wij. Worden wij belasterd, dan bidden wij.
Wij zijn geworden als het uitvaagsel van de wereld. En het afschraapsel van alles, sorry, van allen tot nu toe. Ik schrijf deze dingen niet om u te beschamen, maar als mijn geliefde kinderen wijs ik u terecht.
Want al had u tienduizend leermeesters in Christus, daarmee hebt u nog niet vele vaders. In Christus Jezus heb ik u immers door het evangelie verwekt.
Ik roep u er dus toe op. Word mijn navolgers. En dan uit hoofdstuk 10. Vers 23.
Vers 23. Vers 23.
Vers 32. Vers 32, geef geen aanstoot, niet aan de Joden en de Grieken, ook niet aan de gemeente van God. Zoals ik ook in alles probeer allen te behagen, door niet mijn eigen voordeel te zoeken, maar dat van de velen, dat zij behouden worden.
Wees mijn navolgers, of wees navolgers van mij, zoals ik navolger ben van Christus. En dan nog uit Filippense, hoofdstuk 3, ten slotte.
Vers 15, ik zal zo dat verband ook even toelichten. Laten wij dan, ik wacht even tot u het heeft. Ben ik vandaag waterloos?
Ja, oh gut, excuse, daar gaat hij weer. Ja, sommigen zijn waterdragers, sommigen zijn waterdrinkers, het is niet anders.
Vers 15, laten wij dan die geestelijk volwassen zijn deze gezindheid hebben. En als u iets anders gezind bent, ook dat zal God u openbaren.
Maar tot zover wij gekomen zijn, laten wij naar dezelfde regel wandelen, laten wij eens gezind zijn. Wees met elkaar mijn navolgers, broeders. En houd het oog gericht op hen die zo wandelen, zoals u ons tot een voorbeeld hebt.
Tot zover de lezing uit het woord van God. Kijk er gelijk twee. Zo. Dankjewel. Dankjewel. Ja, broeders en zusters, het is heel mooi om wekelijks, bijna wekelijks in allerlei gemeenten te komen.
En onderwijs te geven door de week. Een van de mooiste dingen daarbij is dat je heel veel prachtige mensen ontmoet in wie de Heer Jezus zichtbaar is.
Door het hele land ontmoet je hele bijzondere mensen. En ik kan u zeggen, er is in de levens van velen, is er veel zegen.
De Heer Jezus is voor heel veel mensen een schat in aarde vaten, zoals dat zo mooi staat geschreven in het woord van God. Maar anderzijds, en dat is het dubbele van dit werk, is er ook heel veel reden tot zorg en heel veel reden tot verdriet.
Want hoewel er nogmaals heel veel individueel te genieten is van mensen en van wat de Heer Jezus doet in hun levens, is het in gemeenten niet altijd even rooskleurig.
Dat weet u zelf waarschijnlijk ook wel. Er is sprake van een groot probleem, van een verval in het algemeen, in het geheel.
En vele verlangen ook naar herleving. Nou ja, je komt natuurlijk in al die gemeenten in aanraking met allerlei problemen en allerlei toestanden.
En dan denk je wel eens, tjongejonge, hoe is het mogelijk dat enerzijds zoveel zegen is en anderzijds toch zoveel strijd. En ik denk dat het belangrijk is voor ons broeders en zusters, dat als wij verlangen naar herleving, dat het begin daarvan is een stukje verootmoediging over onze eigen toestand in dit land.
Ik wil vanmorgen met jullie eigenlijk drie keer nadenken over dat zinnetje wat Paulus uitspreekt, Wees mijn navolgers. In het laatste stukje staat er eigenlijk een woord wat alleen daar voorkomt.
En dat hebben ze vertaald met wees samen mijn navolgers. Het is dus iets collectiefs, terwijl in die andere twee het meer individueel is. En als u even met mij teruggaat naar 1 Corinthe 11.
We gaan zo die drie plaatsen bekijken. Maar dan ziet u dat hij daar schrijft.
Wees navolgers van mij, zoals ik navolger van Christus ben. Dus het is niet de bedoeling dat wij de persoon Paulus navolgen.
Maar het is de bedoeling dat wij Christus navolgen zoals hij zich openbaarde in die apostel. Want in al die brieven krijgen we een volmaakt beeld van hoe Christus zichtbaar wordt in een mens die van nature net zo zondig is als wij.
En hij schrijft ook in 2 Timotus 3 vers 10 aan Timotus. Maar jij hebt nauwkeurig nagevolgd mijn leer, mijn wijze van doen, mijn bedoeling, mijn geloof, mijn geduld, mijn liefde, mijn volharding, mijn vervolgingen en mijn lijden.
Alles wat in zijn leer openbaar werd van de Heer Jezus was ook zichtbaar in zijn leven. En daarom vanochtend laten we nou eens proberen om navolgers te worden van hem zoals hij Christus navolgt.
En dat heeft heel erg te maken met zijn leer. Daar ga ik zo iets over zeggen. Want hij is degene die de hemelse roeping van de gemeente heeft openbaar gemaakt.
Dat betekent dat als je tot geloof komt in de Heer Jezus, dat je door God uit de wereld bent genomen. Dat je aan zijn zoon verbonden bent voor zijn aangezicht.
Maar dat alles in jouw leven en in de gemeente wat van het vlees van de oude natuur van de mens is, dat moet allemaal blijven onder het oordeel van God.
En daarom zegt hij steeds, wees mijn navolgers. Zowel in Korinthe als in de brief aan de Filipensen zien we dat ze dat niet allemaal deden.
Dat vlees, die oude natuur, dat wat van de mens is, dat kwam allemaal weer omhoog. Als onkruid als het ware. En iedere keer moest hij zeggen, nee, doe dat niet, wees mijn navolgers.
En vandaag zien we in veel gemeenten, en dat is wat ik net zei ook, dat zonde wordt goed gepraat. Het vlees wordt toegelaten in gemeenten. Met het beroep op gevoel, emotie.
En juist in die eerste brief aan de Korinthiërs lezen we in hoofdstuk 1. Kijk u maar even mee. In hoofdstuk 1. Van 1 Korinthe.
Hij moest tot ze schrijven. Jullie zijn vleeselijk, jullie zijn niet geestelijk, jullie zijn vleeselijk. Maar er staat in hoofdstuk 1, vers 11. Wat mij is over u bekendgemaakt, mijn broeders, door de huisgenoten van Chloe.
Dat er ruzies onder u zijn. Dat is zonde, dat is vlees. Dat is dat wat van de mens is. Maar zoals die huisgenoten van Chloe zich daar zorgen over maakten.
En zich, als het ware, bij Paulus melden. Zo moeten wij ook leren om uit zijn onderwijs en zijn voorbeeld de dingen die niet kloppen in ons leven te oordelen.
En te zeggen, nee maar dat moet weg. We moeten hen navolgen zoals hij Christus navolgt. Nou eerst iets over het evangelie, wat hij bracht aan de Korinthiërs.
Dan iets over waarom zij opgeroepen werden om zijn navolgers te zijn. En dan iets over waarom was hij dan zo'n voorbeeld. Eerst iets over het evangelie, hoofdstuk 2 van 1 Korinthiërs.
Vers 1. Dan zegt hij, en ik broeders, toen ik bij u kwam, ben ik niet gekomen om u met voortreffelijkheid van woorden of van wijsheid het getuigenis van God te verkondigen.
We gaan dat straks ook zien in Filipense 3. Het moment dat het evangelie gebracht wordt, mag er niets bij zijn van menselijke wijsheid.
Hoewel hij een zeer geleerd man was, had hij alles geleerd onder het kruis te brengen. Hij zegt ook even 2. En ik was bij u in zwakheid.
Hij verwachtte het helemaal van de Heilige Geest. En dan zegt hij in 1 Korinthiërs 2, ik had mij voorgenomen niets anders onder u te weten dan Jezus Christus en die gekruis.
Dat is het evangelie. Het evangelie begint met de totale verlorenheid en de totale verdorvenheid van de mens. En daarna komt de redding in de Heer.
Dus eerst was er, je moet je bekeren, want je bent verloren. Het kruis betekent, God heeft de mens aan de kant gezet. De mens zoals die oorspronkelijk geschapen is en in zonde gevallen is.
En dan is mijn oproep vanmorgen van heeft u al erkend dat u, dat jij voor God een totaal verloren mens bent.
Paulus kwam met het kruis. Het kruis is een boodschap van oordeel over de mens. En daarna zegt hij, maar de Heer Jezus is gekomen om dat oordeel op zich te nemen.
En om jou vrij te kopen. En om jou onberispelijk en onbesmet voor de Vader te stellen. Maar bekering begint met erkentenis van ik deug niet.
Ik ben een zondaar, ik ben verloren. En waarom zijn er zo weinig bekeringen vandaag? Tenminste, dat vind ik wel. Misschien omdat we dat niet heel duidelijk kunnen overbrengen.
Misschien omdat we toch te veel verwachten van onze eigen voortreffelijkheid van woorden. En zoals hij dat hier schrijft in vers 1, of wijsheid. Het is geen bijbelstudie dat we mensen moeten aanreiken.
Het is, je bent verloren, je staat onder het oordeel van God. Besef je je dat wel? Dat is het kruis. Als je je niet bekeert, dan blijft de toren van God op jou.
Maar gelukkig, God die rijk is aan erbarming en aan liefde, heeft zijn zoon gegeven. En als u dan even naar hoofdstuk 1 gaat, staat er vlak boven. In vers 30. Maar uit hem bent u in Christus Jezus.
Beste Corinthians, beste broeders en zusters in Banen. God heeft u niet alleen in uw ellende gelaten, in uw verlorenheid.
Maar hij heeft door zijn zoon te zenden, het goede nieuws laten verkondigen. Onder andere hier door Paulus. Het was in zwakheid, het was in beven. Het was als ze alsjeblieft maar niet achter mij aangaan.
Als ze maar niet mij een fantastische kerel vinden. Maar de schijnwerper moet voorkomen gericht worden op dat kruis. Heb jij, heeft u erkend dat u, dat jij voor God verloren staat.
In je natuurlijke staat. En heb je aangenomen dat God je het draaalfskleed aanbiedt in Christus? Heb je dat echt aangenomen? Dan ben je, dan mag je zeggen in hoofdstuk 1 vers 30.
Uit hem ben ik in Christus Jezus, die van mij geworden is. Wijsheid van God, gerechtigheid, heiliging en verlossing. En dan zegt hij in hoofdstuk 1 vers 5.
Kijk maar mee. Ik schakel een beetje heen en weer, maar dat maakt niet uit. U bent namelijk in alles rijk geworden in hem. Zie je dat? Dat is het wonder van het evangelie.
Ook al was het een, sorry voor het woord, maar een zootje in Korinthe. Ze waren rijk geworden in hem. De genade van God maakt je rijk in Christus. En hij noemt ze dan ook geroepen heiligen in vers 2.
Je bent met een heilige roeping geroepen om hier in deze wereld, zowel individueel als collectief, de Heer Jezus te vertegenwoordigen.
Heilige roeping, heilige broeders en zusters. Maar dat betekent alles van de mens, van het vlees, dat moeten wij buiten de deur houden. En dan zegt hij, wees mijn navolgers.
Waarom zegt hij dat? Omdat zij het kruis niet begrepen hadden. Omdat zij niet leefden naar het kruis. Ze waren geroepen tot gemeenschap van de Heer Jezus, maar wat gebeurde er?
Kijk maar mee over stuk 1, nog een keer. Vers 12. Er zijn ruzies, ik bedoel dit.
Ieder van u zegt, ik ben van Paulus, ik ben van Apollos, ik ben van Kefas, dat is Petrus, en ik van Christus. Ze hadden leraars gevonden, favoriete sprekers.
En ze vormden zich groepjes. Ze waren niet meer één. Ze waren niet meer aan één gesloten. Ze waren onder de indruk van de wijsheid van bepaalde mensen.
En de natuurlijke mens en zijn gaven, dat was voor hun heel belangrijk. En daarom zegt hij, waar is de wijze?
Waar is de schrift geleerde? Waar is de redentwisten van deze tijd? Heeft God niet de wijsheid van de wereld tot dwaasheid gemaakt? Op het kruis, hè? Waarom gaan jullie nou weer, alsof er geen kruis is, toch weer de mens verheerlijken?
Al zijn het christenen, al zijn het mensen met een goede boodschap. Maar toch ga je je de gemeente verdelen door je te voegen onder verschillende hoofden. Je maakt iemand een leider van een partij.
En is dat vanaf ook niet gebeurd overal? Die is van die en die is die, die is van die. Die noemt zich zus en die noemt zich zo. Bovendien hadden ze gaven en in die gaven roemden zij.
Ze dachten, als wij nou maar naar die genezingen, naar die tongentaal, naar die provincie, die uiterlijk gaven, als we daar nou maar zoveel mogelijk ons naar uitstrekken, daarmee pronken als het ware, dan krijgen wij ook nog een beetje aanzien onderling en in de wereld.
En dan in dat verband zegt hij in hoofdstuk 4, waar ik dus net mee begonnen ben. Vers 8, u bent al verzadigd.
Dus u hebt een plek gevonden in de wereld. U heeft allemaal mensen, leraars die u interessant vindt. U wilt weer de wijsheid laten regeren in uw midden in plaats van het kruis.
U wilt de gaven die uiterlijk zijn en die indruk maken, die wilt u in uw midden hebben, zodat u een soort bewondering krijgt van elkaar en van de wereld.
Dus jullie zijn al verzadigd, u hebben je plek hier beneden al. U bent al rijk geworden. Ze waren rijk in Christus, maar ze wilden ook nog eens een keer rijk worden hier beneden, terwijl het kruis zegt je bent hier een vreemdeling en een bijwoner.
En hier geldt alleen maar de naam van de Heer Jezus. U bent al gaan regeren zonder ons. Ja, ze wilden invloed in de stad. Ze wilden misschien wel in het parlement gaan zitten of in het bestuur gaan zitten.
Ze wilden een partij oprichten, misschien wel om zichzelf zo'n makkelijk en comfortabel mogelijk leven te geven in Corinthe. Ze wilden regeren, ze wilden invloed. En dan zegt Paulus hier zo.
Regeren u ook maar. Op dat ook wij met u zouden mogen regeren. Straks gaan we regeren met de Heer Jezus. Maar het is zo'n groot gevaar dat wij als gelovigen in deze wereld een plek willen hebben.
En dan zegt hij in vers 9. Want ik denk dat God ons, de laatste apostel, heeft tentoongesteld als mensen die ter dood veroordeeld zijn.
Wij zijn immers een schouwspel geworden voor de wereld. En voor engelen en voor mensen. Wij zijn dwaas. De wereld vindt ons dwaas. We hebben het over het kruis. We hebben het over lieve broeders.
Nou ja, lieve mensen. Jullie moeten je bekeren. Dan zeggen de mensen het is dwaas. Maar u bent wijs. Vandaag ook een enorme hang naar theologie.
Naar intellectuele godsdienst. Het was mooi dat Auker dat net zei over die broeder en zuster in Normenië. Ik weet niet wat voor theologie ze hebben.
Waar zit je ergens? Daar is ook. Maar was daar kracht van Christus? Ja. Hoe kan dat? Dat ze niets van zichzelf verwachten. En van hun eigen wijsheid.
Dat is het geheim. En dan zegt hij. U bent sterk. Wij zwak. U geëerd. En wij veracht.
En dan komt vers 11. Tot op dit moment leiden wij. En honger. En dorst. Er zei, Corinthians. Mooie huizen. Veel eten. Een plek hier beneden.
Als dat maar voor elkaar is. Ja, dan wil ik nog wel getuigen van de Heer Jezus. En wij zijn naakt. Zij hadden zich bekleed met misschien wel hele mooie kleding.
Wij worden met vuisten geslagen en zij werden geëerd. En we hebben geen vaste woonplaats. Dat zijn de apostelen. Dat is eigenlijk zoals een gelovig behoort te zijn die het kruis kent en de Heer Jezus dient.
En hemelse roeping uitleeft. Niet hier beneden zorg dragen voor allerlei comfort en geweldige luxe. Dat doen we helaas wel. Maar voor Christus lijden.
Kennen we dat nog? Ken ik dat nog? En dan zegt hij prachtig in vers 12. Worden wij uitgescholden, dan zegenen wij. Was daar sprake van in Corinth?
Nee, ruzies, twist. Hoe kan dat? Zodra wij weer de wijsheid van mensen gaan navol. En het gebeurt vandaag. Hoe meer twist en ruzie er is.
Want de mens staat centraal. En zijn capaciteiten. En de apostel zegt. Maar als wij. Wij die leven uit zwakheid. Als wij worden uitgescholden, dan zegenen wij.
Dat is het karakter van de Heer Jezus. Dat hadden we net gezongen met elkaar. Maak mij nederig en klein. Enzovoort. Worden wij vervolgd, dan verdragen wij.
Worden wij belasterd, dan bidden wij. En ze zijn het uitvaagsel van de wereld. Zij deelden in de verwerping van hun meester.
Terwijl de Corinthiërs eer, wijsheid en invloed in de wereld zochten. Wat was het gevolg? Apostelen toonden de gezindheid van de Heer Jezus.
En de Corinthiërs toonden de gezindheid van Adam. Van de mens. Twist. En hoofdstuk 6 vers 8 zegt. Onrecht.
Ze sleepten elkaar voor de rechter zelfs. Dat gebeurt er als je naar de wijsheid van mensen wil leven. En dan zegt Paulus. Ik schrijf jullie deze dingen niet om je te beschamen.
Ik ben niet zo als een harde, hardvochtige leermeester om jullie eventjes in de hoek te zetten. Nee. Hij zegt. Als mijn geliefde kinderen wijs ik u terecht.
En als u nou even mee wilt naar hoofdstuk 2 van de tweede Corinthiëbrief. Vers 4.
Ik vind het zo mooi. Daar zie je de gezindheid, de houding, de hartgesteldheid van een herder van de gemeente.
Hij zegt namelijk daar in hoofdstuk 2 vers 4 van 2 Corinthië. In veel verdrukking en benauwdheid van hart heb ik u geschreven. Onder veel tranen. Niet opdat u bedroefd zou worden.
Maar opdat u de liefde zou leren kennen die ik overvloedig voor u heb. De Heer Jezus wordt niet zichtbaar onder jullie, Corinthiërs. De mens wordt zichtbaar.
En het gaat me aan het hart. Hoe ga ik jullie bereiken? En het was een strijd in zijn eigen ziel. Hij schreef zijn brief met best pittige dingen.
Maar niet om ze te beschamen. Maar om ze terug te brengen tot het juiste beginsel. Namelijk broeders en zusters verwacht niets van het vlees.
De oude natuur. Verwacht niets van de wijsheid van mensen. Zorg niet dat je geëerd wil worden in deze wereld. Maar volg mij na. Wees mijn navolgers.
En dan zijn we er een heel eind van vandaan. Want we leven in een maatschappij waarin alles draait om het fysieke. Als we maar een mooi prachtig huis hebben.
En ons eigen leven goed op orde hebben. Ja dan willen we nog wel eens even getuigen hier en daar. En dat geldt ook voor mezelf. Maar ik ben onder de indruk gekomen van deze broeder Paulus.
Deze apostel die dat hier als een voorbeeld neerlegt. Hij zegt in hoofdstuk 4 van de tweede brief. Zegt hij altijd het sterven van Jezus in het lichaam omdragend.
Omdat het leven van Jezus openbaar wordt. Dat is wat. En dan in hoofdstuk 10.
Ook nog even gelezen net. Dan zie je dat hij daar zegt.
Oké. We hebben nu geleerd. We hebben nu gehoord. Dat we niet moeten streven naar eer.
Naar menselijke wijsheid. Naar intellectuele godsdienst. Maar alles moet onder het gezag komen van de heilige geest. Van het woord van God. Zodat je niet geëerd wordt in de wereld.
Maar dat je juist door de wereld dwaas geacht wordt. Dan zit je op de goede weg. Het kruis toepassen. En dan zegt hij in hoofdstuk 10. Ja maar nou moeten jullie ook nog leren.
Dat hoewel alles geoorloofd is. Je bent namelijk vrij in alles. Eten, drinken. Maar dat niet alles nuttig is. Je moet niet alleen leren dat het kruis.
Een einde maakt aan onze partijzucht. En onze zucht naar eer en wijsheid. Maar dat het ook een einde maakt. Aan hoe wij ons opstellen.
In de wereld. In de gemeente. Onder joden, Grieken en onder de gemeente van God. Zegt hij vers 30 of 31. 32 sorry.
Geen aanstoot. Dat betekent. Ik ben vrij om te doen wat ik wil. Maar ik moet rekening houden met mijn broeder of zuster. En ik moet rekening houden met iedereen. Met iedereen. Ik ben een getuige.
Een geur van Christus. Hebben we net gelezen. Aan het begin van de dienst. Alle dingen zijn mij geoorloofd. Maar ja, niet alle dingen bouwen op.
En daar heb je een geestelijk inzicht van nodig. Wijsheid. Geestelijke groei. Wat is nuttig. Wat kan ik wel doen. Wat kan ik niet doen. Mensen kijken naar je. Zodra je zegt dat je bij de Heer Jezus hoort.
Gaan ze alles afmeten aan je gedrag. Aan je woord. En hoewel je een vrijheid hebt in Christus. Om alles te eten. En alles te drinken. En te doen. Te gaan waar je kunt gaan.
Met uitzondering uiteraard van de zonde. Dat snap je ook wel. Moet je toch wijs zijn. Dan zegt Paulus. Vers 33 in hoofdstuk 10.
Zoals ik ook in alles probeer allen te behagen. Door niet mijn eigen voordeel te zoeken. Ook zo moeilijk. Je kunt denken aan je eigen voordeel.
Ik kan naar die film. Of ik kan dat zien. Of ik kan. Ik ben vrij in Christus. Maar anderen kijken naar jou. Anderen die misschien wat zwakker zijn. Denken. Oh maar als hij dat kan.
Kan ik het ook. En die gaan misschien verloren. Daardoor. Zegt hij ook in hoofdstuk 11. Sorry hoofdstuk 10.
Dus. Wees mij navolgers. Niet alleen in die positie in de wereld. Maar ook in het gedrag ten opzichte van elkaar. Op dat zij behouden worden.
Geur van Christus betekent overal waar ik kom. En ik vind het zelf ook heel lastig hoor. Ik tennis nog wel eens. Dat weet jij ook wel hè. En dan ga ik daarheen. En dan denk ik van. Ik ga vanavond winnen of verliezen.
Enzovoort. Ik ga die service zo doen. Maar ik besef me dan niet. Dat ik daarheen ga als een vertegenwoordiger van Christus. Het gaat niet om de tennis. Op zich. Dat is leuk voor het lichaam. Maar mensen luisteren naar je.
Kijken naar je. En laatst was er een meneer. Die was nogal aan het vloeken enzo. En ik sprak hem daarop aan. Maar als ik zelf. Dat gedrag vertoon.
Ja dan heb ik geen enkele invloed. Snap je. Dus. Alles overal waar je gaat. Wees de navolger van Paulus. Zorg dat je je eigen voordeel aan de kant zet. En hoe kan ik die ander nou bereiken. Zodat hij behouden wordt.
Hoe kan ik mijn broeder en zuster. Zo benaderen. Dat hij niet struikelt. Over mijn vrijheid. En dan naar Filipense hoofdstuk 3. De derde keer dat er staat.
Wees samen mijn navolgers. Het hele.
Het hele punt is. Dat op het moment dat jij een christen bent. Ben je niet alleen gered en behouden. Maar je bent uit deze wereld genomen.
En het is onze verantwoordelijkheid als gelovigen. Dat niets van het vlees van de oude natuur. Van de oude mens. Zichtbaar mag zijn in de gemeente. Dat mag niet. Want hij zegt.
Hij schrijft in 2 Korinther hoofdstuk 3 vers 3. Aan de Korinthiërs ook. Jullie hebben openbaar gemaakt. Door te luisteren naar mijn onderwijs. Van de eerste brief.
Zalde zich bekeerd. Jullie hebben openbaar gemaakt. Dat jullie een brief van Christus zijn. Dat zegt hij daar. Dus je bent als gemeente pas een brief van Christus.
Als alles onderworpen is aan het onderwijs van de schrift. Nou dat is nogal wat. Gelezen door alle mensen zegt hij daar. En hoe kan het nou dat hij zegt.
Wees samen mijn navolgers. In hoofdstuk 3. Nou dat heeft te maken met. Het volgende. Hoe is hij nou zo'n disciple geworden.
Het eerste is dit. Lees mee met mij alsjeblieft. Vers 7. Wat voor mijn winst was. Dat heb ik om Christus wil als schade beschouwd.
Dat is 1. Wat was voor hem winst. Niet het zondige vlees. Maar het godsdienstige vlees. Hij had een paar diploma's waarschijnlijk.
Hij stond hoog in aanzien onder zijn jodengenoten. Je zou kunnen zeggen hij was een dominee in deze tijd. Misschien had hij wel een preekwedstrijd gewonnen.
Ik weet het niet. Maar dat had hij allemaal als schade geacht. Om Christus wil. Met vrezen en beven. Weet je nog? Niet als de theologie professor kwam hij daar.
Maar als een slaaf van Christus. Als apostel. Maar als iemand die het niet van zichzelf verwacht. Dat is het eerste. Wat mij winst was.
Tweede is vers 8. Dat wordt nog lastiger hoor. Ik beschouw alle schade. Alles wat mij in de weg staat om de Heer Jezus te kennen.
Alles wat mijn hart aftrekt van hem. Beschouw ik als schade. Vanwege de voortreffelijkheid van de kennis van Christus Jezus. Mijn Heer.
Mooi hè? Wil je de Heer Jezus kennen of niet? Dan moet je leren dat theologie schade is.
Daar bedoel ik mee. Dat intellectuele verstandige kennis over de schrift. Dat dat niet helpt. Het gaat om een worden als een kind. Arm van geest. Heer ik kan het niet.
Ik snap het niet. Ik begrijp het niet. Wilt u mij onderwijzen? Schade acht. Wat voor jou winst was. Wat voor de natuurlijke mens winst is. En dan stap je verder.
Heb je wel eens gedurfd om alles schade te achten? Kijk nou eens even naar je eigen hart. Wat voor zaken zijn daar die jou enorm bezighouden.
Waar jouw liefde naar uitgaat. Die het hart in bezit nemen. Natuurlijk je bent bezig met je dagelijkse beslommeringen. Ik weet het wel. Maar daar gaat het hier niet om. Het gaat om.
Ik beschouw alles schade. Want hij heeft de voortreffelijkheid gezien van iets anders. Dat is een hemels persoon. Christus. Die niet hier van deze wereld is.
En de vraag is. Durven we dat nog? Durven we nog te zeggen. Ja maar. Maar dat wat ons winst is. Dat achten we allemaal als schade.
Met onze ideeën en onze gedachten over bepaalde zaken. Is dat echt naar het woord van God? Of kunnen we het schade beschouwen? Onze liefdes, onze afgoden.
Laten we het beschouwen. Dat is het tweede. Vers 8. Als schade. Het zal mijn ziel schade doen.
Het kan alles zijn. Je hobby's. Je vriendenkring. Je gezin. Alles wat je totaal opslokt. En waar je liefde naar uitgaat. Boven de Heer Jezus.
Daarvan zegt hij. Ik acht het als schade. En het derde punt is. Dat is nog veel erger. Moeilijker. Dan zegt hij. In de HSV staat. Om wie ik dat alles als schade ervaard heb.
Maar in een andere vertaling staat. Om wie ik dat alles als schade geleden heb. Dus. Ook echt dingen weg doen. Het lijden.
Om Christus te kennen. En dan het vierde punt is. Vers 14. Het gaat natuurlijk allemaal om dat je hem mag kennen. En dan zegt hij in vers 14. Eén ding doe ik.
Vergetend wat achter mij is. Mij uitstrekken. Zet nou wat voor is. Jaag ik naar het doel. De prijs van de roeping van God. Die van boven is. In Christus Jezus. Zie. Het is een roeping van boven.
De prijs die je krijgt is. Gerechtigheid in Christus. Straks. Je wordt bevonden in hem. Rechtvaardig te zijn. Je zal hem kennen. En je zult de kracht van zijn opstanding kennen.
Als jouw lichaam veranderd wordt. Naar het beeld van zijn eigen voortreffelijkheid. Dat is de prijs. En daardoor acht hij alles van de natuurlijke mens schade.
Dat is het geheim. Korintjes. Jullie hebben eer gezocht. Maar dat past niet bij de hemelse roeping. Jullie hebben wijsheid gezocht. Van mensen.
Past niet bij de hemelse roeping. Ik heb het allemaal als schade geacht.
Zie. En ik jaag naar één ding. Wat mensen ook mogen vinden. De prijs van de bovenwaartse roeping. Hemelse roeping. Dan zegt hij. Wees met elkaar.
Broeders en zusters in Baren. Samen. Dat is dat eensgezins zijn uit 1 Corinthe 1. Dat is dat vast aan één gesloten zijn uit dat hoofdstuk.
Wees dan samen zo gezind. De navolgers van Paulus. Dan ga je dus niet meer zeggen. Ja maar. Maar ik hoor tot die club.
En ik hoor tot die club. Nee. Dan ben je samen gericht op een hemelse heer. En elke leraar. En elk boek.
Wat jou dichter brengt. Bij die hemelse heer. Dat is nuttig. Alles wat mensen verheerlijkt. En eigen gedachten brengt. Dat moet je verwerpen.
Dat is de moeilijkheid vandaag. En dan zegt hij erachteraan het volgende. Vers 18 heb ik niet voorgelezen. Trouwens. Hij zegt. Houd het oog gericht op hen die zo wandelen.
En zo begon ik. Met mijn preek. Ik ontmoet veel van zulke broeders en zusters. Gelukkig. Het is zo'n zege in dit land. Dat er nog zoveel zo wandelen.
Dat is voor mij een bemoediging. Ondanks ook het verdriet en de strijd. Als je ziet wat er allemaal speelt. In al die gemeenten. Maar dan zegt hij in vers 18. Want velen. Let even op dat woordje.
Ik heb dikwijls met u overheen gesproken. En zeg het nu ook onder tranen. Wandelen als vijanden van het kruis van Christus. Zie je dat er niet staat. Ze wandelen als vijanden van Christus.
Nee. Korintiërs waren christenen. Ze zeiden zelfs. Ik ben van Christus. Maar ze waren wel vijanden geworden van het kruis. Tenminste bijna.
Want zo erg was het nog niet. Ze waren onwetend. Maar je hebt ook vijanden van het kruis. Die zeggen. Nee maar de mens. Nee. Nee. Een god is de buik.
Staat erachter. Ze bedenken aardse dingen. Luxe bezittingen. Rijk worden. Hier beneden.
Carrière maken. Het is de geest van Laodicea. Ik ben rijk. Ik heb mij verrijkt. En ik heb aan niets gebrek. Maar daarom zegt hij hier.
Broers en zusters. Wees met elkaar mijn navolgers. Niet om Paulus. Maar omdat zijn gezindheid. De gezindheid was van de Heer Jezus. Die ook toen hij hier op aarde was.
In alles zijn vader zocht. Zoals wij in alles Christus zoeken. Was Christus van deze wereld?
Nee. Hij at met zondaars en tollenaars. 1 Corinthians 10. Opdat zij behouden werden.
Maar in dat eten en drinken was hij. Ja. Onberispelijk. Met zijn vader. Zo zegt hij.
Wees samen mijn navolgers. Vers 20. Ons burgerschap. Is. Echter. In de hemelen.
Wat wordt dat door weinig begrepen. Want. Er waren drie problemen in Corinth. Moreel verval.
Gemeentelijke wanorde. En verkeerde leer. En die drie dingen zijn precies vandaag net zo aanwezig. Hoe kan dat. Omdat.
Ons hemels burgerschap. Is ingeruild. Voor de eer van mensen. Voor de leer van mensen. Voor de gedachten van mensen. Ben jij een hemelburger.
Kun jij zeggen. Ja maar. Ik wil mijn verlangens. En mijn gedachten. Wil ik. Wil ik allemaal hebben. Op de hemelse. Heer. Op hem. En dat is zo moeilijk vandaag.
Om dat over te brengen. In de eerste plaats. Ook op mezelf. Het is zo lastig. Om dat over te brengen. Het kruis. Dat een einde maakt. Alles van de mens. Wees mijn navolgers.
Jullie zijn geëerd. Jullie zijn rijk. Maar wij niet. Wij zijn het uitvaagse van de wereld. Eigen belang zoeken. Nee. Wees mijn navolgers.
Zoek het belang van de ander. Op dat hij behouden wordt. Pas je gedrag aan. En tenslotte. Wees mijn navolgers. Wees samen mijn navolgers. Door als broeders en zusters.
Te zoeken naar een hemelse Heer. Christus. De voortreffelijkheid van de kennis van de Heer Jezus. En dan kan hij later zeggen tegen de.
Testonicense. Of eigenlijk eerder. Want het was de eerste brief. Hij zegt dit. 1 Testonicense 1 vers 6. U bent navolgers geworden van ons. En van de Heer.
En wat staat er dan achter? Nadat u het woord aangenomen hebt. Onder veel verdrukking. Want het kruis brengt verdrukking met zich mee.
Wat mensen zeggen. Doe niet zo radicaal. Doe niet. Kom op. Dat kan toch allemaal wel. En het is overdreven. En daar was het nog veel erger. En dan staat er achter. Met blijdschap van de Heilige Geest.
Dat zijn de twee componenten van navolgers van de apostelen. Verdrukking. Want je weigert om dat wat de mens in de lucht steekt aan te nemen in je leven.
En de blijdschap van de geest. Het andere component. Dat is de innerlijke kennis van Christus. Dat hebben we ook net gezongen. Ik ben zo gelukkig.
Dat is het innerlijke. Van buiten strijd. Van binnen vrees. Schrijft Paulus. Dat is ook waar. Als je ziet wat er vandaag allemaal gebeurt.
Maar toch is er blijdschap. In de Heilige Geest. Broeders en zusters.
Jonge mensen. Ik sluit af. Maar ik wil jullie vragen. Of jullie deze woorden in je op willen nemen. En of je niet alleen bereid bent.
Om een navolger te zijn. Van de Heer Jezus. Maar ook een navolger te zijn van de apostelen. Die dat in hun leven op een hemelse wijze uitdrukt.
Het is allebei hetzelfde uiteindelijk. Maar het kost van onze kant af heel veel. Er staat in Daniel 6 vers 5 over Daniel dit.
Ze konden geen enkele grond voor een aanklacht of iets verkeerds vinden. Omdat hij betrouwbaar was. En geen nalatigheid of iets verkeerds bij hem te vinden was.
Daniel. Een Israëliet. In Babel. In een vreemde omgeving. Wij. Burgers van de Rijk en de Hemelen. In Babel. In de verwarring van deze christenheid.
Kunnen ze dat ook van ons zeggen? Van u zeggen? Ze konden geen enkele grond voor een aanklacht of iets verkeerds vinden. Omdat hij betrouwbaar was. Lees bijna volgens.
Paulus was een betrouwbare getuige van de Heer Jezus. Er was geen nalatigheid. Er was niets verkeerds te vinden. Onderispelijk zegt de schrift. Zoals Christus dat is.
Tuurlijk. We zijn niet volmaakt. Maar in onze uiterlijke wandel. En in onze levens. Behoor we toch iets te laten zien van deze geweldige roeping of niet?
Wandelwaardig je roeping. Je hemelse roeping. Licht je oog op de Heer Jezus. En probeer schade te achten. En schade te lijden van dat. Wat van de mens is.
Amen. Vooral wie door Sie This pas van die Zijden. ***