Zefanja - Aankondiging van Gods oordeel

Spreker

J. Brouwer

Date
Feb. 24, 2019
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen allemaal. Als we ons denken willen vernieuwen en Gods wil leren verstaan, dan kunnen we dat enkel vinden in Gods woord.

! Maar daarin is zijn wil geopenbaard. Dus daarom staat ook centraal de verkondiging van het woord als we samenkomen als gemeente van de Heer Jezus Christus.

En dat gaat ons denken dan ook vernieuwen als we ons daar natuurlijk op richten en voor openstaan.

Zodat we Gods karakter leren kennen, wie God is in zijn wezen. Dat we onszelf leren kennen zonder God, maar ook onszelf leren kennen in God, bij God, in Christus.

Dan gaan we de dingen onderscheiden. En dan wordt een mens anders. Gij geheel anders.

Gij hebt Christus leren kennen. En dat is een heel groot verschil. En dat gaan we steeds meer ervaren in een wereld die toch steeds minder van God en het woord van God willen weten.

En je gaat of je het wil of niet opvallen. Dat is een feit. Ik wil met jullie naar Stefania, een van de kleine profeten uit het oude testament.

Misschien heeft u het nog nooit gelezen. En misschien bent u wel eens begonnen en zegt u, ho ho ho ho. Poeh. Heftig, heftig.

Dat is het ook. Maar het is goed om zowel de positieve dingen te lezen als de zogenaamd negatieve dingen tot ons te nemen.

Om een evenwichtig beeld te krijgen van de tijd waarin we leven van God, wie hij is, en van onszelf. Dus ik wil graag met u gaan naar Stefanie, hoofdstuk 1.

En dat met u lezen. Stefanie is een, zoals we dat noemen, een oordeelsprofeet. Hij moet het oordeel aanzeggen aan de twee stammen die nog overgebleven zijn in het land van Israël.

Judah en Benjamin. Ook zij hebben niet voldaan aan Gods eis. En konden dat ook niet, in feite omdat zij ook mensen waren, stof, zondaars.

En niet Gods wet konden vervullen. Het zou er maar één zijn die dat in de hele geschiedenis ooit heeft gedaan. De mens met een hoofdletter Jezus Christus.

Naast hem heeft niemand dat ooit gekund. Stefania, hoofdstuk 1, vers 1. Het woord van de heren dat gekomen is tot Stefania, de zoon van Cushi, de zoon van Gedalia, de zoon van Amaria, de zoon van Hiskia in de dagen van Josia, de zoon van Ammon, de koning van Juda.

Dan weten we precies in welke tijd we zitten. De Bijbel is geschiedenis. Het zijn geen verhalen, ook al worden ze vaak zo genoemd.

Het is geschiedenis. Echt gebeurd. Staat midden in het leven. Ik zal, vers 2, ik zal alles volkomen wegvagen van de aardbodem, spreek de Heer.

Nou, dat is nog alle binnenkomer. Heftig. Ik zal mensen en dieren wegvagen, ik zal de vogels in de lucht en de vissen in de zee wegvagen en de struikelblokken samen met de goddelozen.

Ja, ik zal de mensen van de aardbodem uitroeien, spreekt de Heer. Ik zal mijn hand uitstrekken tegen Juda, tegen alle inwoners van Jeruzalem.

Ik zal van deze plaats uitroeien het overblijfsel van de Baal, afgod, de naam van de afgodspriesters met de priesters. En hen die zich neerbuigen op de daken voor het leger aan de hemel, zon, maan en sterren.

En hen die zich neerbuigen en zweren bij de Heer en zweren bij Malkom of Moloch. En die zich van de Heer afkeren bij hem vandaan en die de Heer niet hebben gezocht en niet naar hem hebben gevraagd.

Wees stil voor het aangezicht van de Heer, Heer. Want nabij is de dag van de Heer. Ja, de Heer heeft een offer bereid, zijn genodigden geheiligd.

Het zal gebeuren op de dag van het offer van de Heer dat ik de vorsten zal straffen en de koningskinder en alle die gekleed gaan in uitheemse kleding. Ook zal ik op die dag straffen alle die over de drempel springen, die het huis van hun Heer vullen met geweld en bedrog.

En op die dag, spreek de Heer, zal er hulpgeroep klinken vanuit de vispoort, gejammer vanuit het nieuwe stadsdeel. Een groot noodgeschrij vanuit de heuvels.

Wee klaag inwoners van de Vijzelwijk. Want heel het volk van kooplieden is omgebracht, allen die geld afwegen zijn uitgeroeid.

En in die tijd zal het gebeuren dat ik Jeruzalem met lampen zal doorzoeken, ik zal de mannen straffen die dik worden van hun droesem en die in hun hart zeggen, de Heer doet geen goed en hij doet geen kwaad.

Daarom zal hun vermogen tot buiten worden, hun huizen tot een woesternij. Ze zullen huizen bouwen, maar die niet bewonen. Ze zullen wijngaarden planten, maar daarvan de wijn niet drinken. De grote dag van de Heer is nabij.

Hij is nabij en nadert zeer snel. Hoor, de dag van de Heer, de held zal daar bitter schreeuwen. Een dag van verbolgenheid is die dag. Een dag van benauwdheid en angst, een dag van verwoesting en vernietiging.

Een dag van duisternis en donkerheid, een dag van donkere wolken. Een dag van bezuin geschal en krijgsgeschreeuw tegen de versterkte steden en tegen de hoge hoektorens. Ik zal de mensen benauwen zodat ze zullen gaan als de blinden, want ze hebben tegen de Heer gezondigd.

Een bloed zal uitgegoden worden als stof en een lichaam als uitwerpselen. Ook een zilver, ook een goud zal hij niet kunnen redden op de dag van de verbolgenheid van de Heer.

Door het vuur van zijn naijver zal heel dit land verteerd worden, want hij zal zeker een spoedig en vernietigend einde maken aan alle inwoners van het land. Hoofdstuk 1.

Later, en dan gaan we volgende keer op spreken, komt er nog licht in hoofdstuk 3, maar dit is wel erg duister. Dit is echt onheil. Misschien valt dit rauw op uw dak vanmorgen.

Dan denkt u, ik had liever wat anders gelezen en gehoord. Maar dit is een zijde van God die wij tegenwoordig nauwelijks meer belichten. Het is een kant van de Heer, zijn heiligheid, zijn gerechtigheid, die ons af en toe wat zwaar op de maag valt.

En die wat moeilijk is te verteren. We horen liever van zijn liefde en zijn genade, van zijn goedheid en zijn trouw. En daar gaan ook de meeste liederen over. Toch?

Er zijn weinig liederen die die andere kant van de Heere God benadrukken. Nu, als de Heere God de schepper is van hemel en aarde.

Als de Heere God de schepper is van al wat leeft. Dan is het dus zijn eigendom.

Dan is het dus iets wat hij gemaakt heeft tot zijn eer. En als dat hem niet meer bevalt. Dan mag hij dat natuurlijk ook weer weghalen.

Toch? Het is zijn eigendom. Zelf gemaakt. En hij mag zelf bepalen wat hij daarmee doet.

Niemand kan dan iets tegen hem inbrengen. Of wel? Ten diepste niet. Maar, als we zoiets lezen, zoals hier in Stefania 1, is dat toch wel heel pittig.

En zeggen we, au! Wat doet u nou? Wat gebeurt hier? Wat is hier aan de hand? Nou, er is heel wat aan de hand.

Wij zijn namelijk in Genesis 3 met Adam en Eva, we zaten daar al in, gevallen. Een opstand gekomen tegen de Heere God. Gezondigd noemt de Bijbel dat.

We missen ons doel. En God wil niets liever vanaf het begin dan mensen opnieuw verlossen, bevrijden van die dood, van die ondergang.

Eerst de geestelijke dood, maar ook de lichamelijke dood. En zelfs de eeuwige dood. Want die heeft de mens over zich heen gehaald. In Genesis 3.

Nu, Stefania moet dus naar Juda gaan als een van de profeten en een van de laatste profeten, voordat God echt helemaal ingrijpt en ze in ballingschap voert.

Zijn naam betekent verborgen door de Heere. Dat is de betekenis van Stefania. En dat is ook wel nodig, denk ik. Want als je zo'n boodschap brengt, zo'n oordeelsprofezie, dan word je niet met gejuich en handgeklap begroet.

Dan ben je geen profeet die gedragen wordt op de handen van het volk en van de mensen. Dan ben je er juist een die wordt uitgejouwd. Misschien wel uitgescholden.

Hij is dus eigenlijk helemaal niet welkom. En wat is dat dan heerlijk, dat je een naam hebt als Stefania, een naam hebt als Stefania, verborgen door de Heere.

Weet u, in Colossense 3, en nu springen we even over naar het Nieuwe Testament en naar een andere bedeling, want we leven hier, Stefania, onder de bedeling van de wet.

En we leven nu onder de bedeling van de genade. En dat is anders. Er staat er zo mooi in Colossense 3, dat uw leven, het leven van de gelovigen, van hen die Jezus Christus hebben leren vertrouwen en kennen, hem navolgen, en zijn liefde hebben toegelaten in hun hart, en de vernieuwing van hun denken, dat een ieder die in hem gelooft, gij zijt gestorven, gestorven, en uw leven is verborgen met Christus in God.

Wil je nog veiliger zijn? Ik weet niet of u de Heer Jezus kent, dagelijks met hem omgaat, als je hem vertrouwd hebt, toegelaten in je hart, en je bereid bent je leven te laten leiden door hem, en je te laten gezeggen, dan is dat ook een feit voor jou en voor u.

Gestorven met Christus, opgestaan in een nieuw leven, en verborgen met hem in God. En ik kan u zeggen, in deze wereld kunnen we niet met minder toe.

Dan hebben we dat ook hard nodig, om die bescherming te ervaren, en om die rust te kennen, die in Christus is. Sivanja, verborgen door de Heer.

Hij spreekt, en dat zou u niet zeggen in het begin, maar zijn bedoeling is, en de bedoeling van de Heer via Sivanja is, dat volk te verlossen. De laatste waarschuwing te sturen, Habakkuk komt nog daarna, maar dan is het over en uit, een van de laatste waarschuwingen te geven aan Juda, laat je nou toch door God verlossen.

Hij is de enige die dat kan. Ze, we zullen straks zien, wat voor afgoden ze allemaal dienden, maar ze liepen voortdurend naar die afgoden toe.

Alsof die beter waren dan God. Alsof die wel konden verlossen. Maar dat konden ze niet. Ze waren meer gebonden dan ooit. Ongeveer tussen 635 en 625, voor de geboorte van de Heer Jezus, trad deze Sivanja op.

Juda, we hebben dat al gezien, en eigenlijk is het door oordeel naar zegen, wat je boven deze profetie zou kunnen zetten. Door oordeel naar zegen.

Nou, ik wil even over zijn persoon spreken, heel kort, de achtergrond, en dan de boodschap, zijn profetie betreft, de afgodendienst. Vandaar gaat hij het eigenlijk helemaal over hebben.

We hebben dat al gezien in hoofdstuk 1. In de eerste plaats, hoofdstuk 1, hij is van koninklijke bloed, want hij is uiteindelijk, achter, hij is van de zoon van Hiskia, in de dagen van Joshua, die was toen koning, maar hij is dus familie.

Hiskia was zijn over-overgrootvader. En die was koning van Juda geweest. Dus van koninklijk bloed, blauw bloed, leeft hij in zich.

Hij is een tijdgenoot van Jeremia en Joshua, dat lezen we in Jeremia 1, maar ook hier in Sivania 1. Dat waren dus tijdgenoten van elkaar, de jaartallen overlappen elkaar, zoals u kunt zien.

Nou, Hiskia, dat was een koning, die had veel afgoden opgeruimd. In Israël waren er koningen, die maar weinig God dienden, in Juda waren er veel meer, die God dienden, maar af en toe tussendoor, ook een die de afgoden diende, en die allerlei dingen binnenhaalde.

En, maar Iskia, en zijn zoon, je snapt er niks van, je zou zeggen, een zoon, die doet zijn vader na, maar nee hoor, die doet het tegenovergestelde van zijn vader.

En je ziet ook afgodische koningen, die een godsvruchtige zoon hebben. Je kan daar geen pijl op trekken, om het zomaar te zeggen. Door opvoeding kan iemand de goede kant opgeleid worden, maar het is nou altijd de verantwoordelijkheid van de persoon zelf, om te kiezen.

En je hebt nooit geen garantie dat iemand goed kiest. Ook al heb je altijd je best gedaan. Ook al wil de psychologie ons anders doen, geloven. Maar de Bijbel leert het ons heel duidelijk.

Dus als je nog jong bent, en nog geen keuze hebt gemaakt, en ze zeggen wel eens, God kent geen kleinkinderen, maar je bent geen kind via je ouders van God.

Je moet zelf een beslissing maken, en zelf de Heer Jezus leren vertrouwen, en leren kennen. Dat is absoluut noodzakelijk. Dus de afgodendienst is weer volop, en kenmerken waren vooral drie afgoden, die wil ik even met u doorlopen, en daar iets over zeggen.

De Baal, de Moloch, of Malach, kan je ook vertalen, en de Hemellichamen. Ook tegenwoordig hebben we natuurlijk afgoden, we kennen natuurlijk de astrologie, die heel bekend is.

In hoofdstuk 1, vers 4 en 5, vinden we deze alle drie op een rijtje staan. Ik zal mijn hand uitstrekken tegen Juda, ik zal in deze plaats uitroeid overblijfsel van de Baal, de naam van afgodspriesters, en hen die neerbuigen op de daken, voor het leger aan de hemel, en hen die zich neerbuigen en zweren bij de heren, en zweren bij Malkam of Moloch.

Zijn alle drie, in twee versen. De Baal, die naam betekent heer, meester of bezitter.

De Baal. Kaanit is de god van de vruchtbaarheid, was dat. Maar meestal van een bepaald gebied, of een bepaalde stad.

Dat geloofden de heidenen, dat er veel goden waren, waarvan Baal er ook één was. Nu, wij kunnen, wij hebben tegenwoordig de Baal niet meer, we hebben geen beelden in huis, althans, dat neem ik aan, of een boeddabeeldje staat hier of daar misschien, dat zie je ook steeds meer staan, maar dat zijn ook een soort afgodsbeelden.

Maar wij hebben de afgoden niet meer, op die manier zozeer. Maar, misschien mag ik u vragen, wie is uw heer, wie is uw bezitter, wie is uw meester?

Dat kan bijvoorbeeld het ik zijn, het ego. Heel gemakkelijk. Ons ik kan gemakkelijk over ons regeren.

Toch? We kunnen heel gemakkelijk, gemakkelijk, egocentrisch, denken en doen. Daar hoef je eigenlijk niks voor te doen, want dat gaat eigenlijk vanzelf.

Toch? Want dat doen we van nature. En daar moeten we vanaf. En dat is ook iets wat de Heer Jezus Christus, aan het kruis, ten diepste heeft meegenomen.

Ons ego. Ons oude ik. Dat voortdurend maar, van zichzelf uitgaat, alleen maar met zichzelf rekening houdt, geen plaats, inruimt praktisch gezien, dagelijks gezien, voor wie God is, en voor onze naasten.

Het grootste gebod is niet voor niets. Godlief hebben boven alles en de naasten, net zoveel liefde en tijd geven als jezelf. Dat doet een mens, niet vanzelf.

Nou, Agab en Isebel binnengehaald, u kent ze wel, dat koningsstijl, Isebel, een heidense vrouw, dat was al verboden door God in de wet, een heiligdom was daar in Samaria, een bos was aan de baal gewijd, offers, 450 priesters, maar liefst, dat was niet niks.

Dat kostte ze ook nog heel wat, die afgodendienst. En dat is het. Een afgod, waar de duivel achter schuil gaat, de Satan, afgoden in welke vorm, en welke naam dan ook, leggen de slag op je leven.

Zoals je ik ook heel goed kan doen. Je werk, kan ook zo'n afgod zijn, sport, uitgaan, weet ik veel, alles kan afgodisch zijn, als we de plaats van God innemen.

En dat is de belangrijkste plaats, de eerste plaats. Hier hebben we een afbeelding, van die baal, zoals gevonden is, zo zag hij eruit.

En wij moeten zeggen, er is maar één heer, en er is maar één meester. De schepper van ons leven, die in Christus Jezus is gekomen, om ons te bevrijden.

Toch? Dat is heel duidelijk. De Moloch, Moloch betekent koning. De kananitische, venetische, ammonitische afgod.

Hij was eigenlijk de god van het vuur. Niet de god van de vruchtbaarheid, zoals de baal, maar de god van het vuur. En vroeg, kindoffers. Dat had de Heere God ook duidelijk verboden.

Dat stond in de wet. Maar afgoden, trekken zich daar niets van aan, die eisen kindoffers.

En dat gebeurde ook in Israël. Een dal, een dal van hin om net buiten Jeruzalem, daar werden kinderen geofferd. En dat offeren, dat was letterlijk verbranden.

Levend verbranden. Dan werd er zo hard op de drums geslagen, tijdens dat offerfeest, dat ze het krijsen van het kind niet konden horen.

Dat deed het volk van God, Judah. Dat is meer dan erg. Wat hebben ze daar hun God mee aangedaan?

Moet je nagaan. God vertrouwt mensen een kind toe. Dat is niet maar zomaar een product, wat je weg laat nemen, wat je weg gaat halen, of wat je, als het levend is, op gaat offeren.

Dat is een klap in het gezicht van de schepper. Die God van het vuur, die kindoffersvraag, is verbonden met de aarde, en de dodencultus.

Is door Salem al binnengehaald. Moet je nagaan. Via een van zijn, vrouwen, heidense vrouwen. Kan je zien, hoe belangrijk het is, met wie je omgaat.

Met wie je trouwt. Met wie je bevriend bent. Dat heeft zeker invloed. Hier is hij.

De Moloch. Het kind wordt in zijn handen gegeven, er zat een gat in, en dan werd er vuur onder gestoken, en werd het kind verbrand.

Levend. Mag God boos zijn? Mag de profeet het oordeel aanzeggen? Ik dacht het wel.

Zo schandalig. In Leviticus 18, 21, staat heel duidelijk, dat er een verbod is, om kinderen op te offeren.

Nou, er is maar één koning, en dat is niet Moloch, of Malach, dat is de Heere God. Hij wil heersen, over alles, en iedereen.

En dat zal hij straks doen. Tot slot nog de hemellichamen. We kennen nog wel de astrologie, en heel veel mensen lezen regelmatig de...

horoscoop inderdaad, ik was even de naam kwijt. De horoscoop, om te zien hoe hun leven wordt geleid.

als wij de schepping gaan verheffen, en aanbidden boven de schepper, dan is het schepsel wel heel raar en vreemd bezig.

als je materie gaat vereren, en aanbidden, dan ben je echt het spoor kwijt. En steeds meer mensen gaan op dat spoor.

ook de mensen die moeder Gaia, moeder aarde aanbidden, natuurlijk moeten we goed voor de schepping zorgen. En moeten we haar niet bevuilen.

En onleefbaar maken. Maar haar aanbidden, en een boom omhelzen, en voor bomen knielen, en weet ik veel, wat er allemaal gedaan wordt in bossen, waar ook heksen hun toverijen uitvoeren, en hun bannen uitspreken.

Dat gebeurt ook in ons land. Materie wordt aanbeden. Dat is een dieptepunt.

Hier was dat ook het geval, ze gingen speciaal op hun platte daken, in Israël knielen, en bidden voor de zon, en s'avonds nachts voor de maan, en voor de sterren.

Dat waren ook hun afgoden. In de dertiende eeuw voor Christus, begon dat al. Het was algemeen in de achtste eeuw voor Christus, en rond deze tijd ook.

De zonnegod, Shamas, werd aanbeden, de maan, en dan de sterren, onder andere Astarte, hoorden daarbij, die wij Venus noemen. En daar, je toekomst aan op te hangen, daar je afhankelijk van weten, als je er goed over nadenkt, is toch wel heel triest, en arm.

God heeft ze gemaakt, geschapen om ons te dienen, en dan zouden wij die aanbidden. Jezus, is de blinkende, de morgenster.

En hij gaat komen. En hij zal, recht spreken. In de eerste plaats, komt hij natuurlijk voor ons, als gemeente van Jezus Christus, de opname, en dan komen we voor de rechterstoel van Christus, niet om veroordeeld te worden, want er zijn al veroordeeld, op het kruis, maar om beoordeeld te worden, wat wij met de genade van God hebben gedaan, wat wij met de tijd gedaan hebben, die we hebben gekregen, hoe wij van hem hebben getuigd, enzovoorts.

Onze redding is zeker, maar ons loon, ons kroon, dat is nog niet duidelijk. We kunnen moeilijk de zon gaan aanbidden.

Kijk, u ziet daar een klein stipje, en dat is de aarde, vergeleken bij de zon. Hoe klein, dat is bij de zon. De zon is natuurlijk ook iets, waar je je in kan koesteren, waar je van kan genieten, die God gegeven heeft, om het leven leefbaar en mogelijk te maken, op aarde.

De maan en de sterren, die ons de weg wijzen, zoals vroeger gebeurde, wisten waar het noorden, oosten, zuiden en westen was, polster, helder, aan de hemel.

Die kant moeten we op, nee die kant, toen we nog geen tomtom hadden. Om ons de weg te wijzen. Er is maar één licht.

De rest is allemaal nep en namaak. Ik, zegt Jezus, ben het licht van de wereld. Wie mij volgt, zal, nimmer in de duisternis wandelen.

En dat licht gaat komen. Voor ons om te bevrijden, maar daarna voor Israël en voor de wereld, om te oordelen. Vele zullen helaas verloren gaan, als zij niet Jezus Christus leren kennen, en op hem leren vertrouwen.

Nou, Servanya was een oordeelsprofeet. Wij behoeven dat niet op die manier te zijn, want wij leven in een hele andere tijdsbedeling. Niet meer onder de wet, maar onder de genade.

Maar wij kunnen in woord en in daad, in leven, in lijden, in sterven, op alle mogelijke manieren, dat licht van Christus vertegenwoordigen.

En hoe zwakker we zijn, hoe meer gebrokenheid ons leven kenmerkt, des te meer kan het licht naar buiten stralen.

We kunnen dat tegenhouden, heel gemakkelijk. Servanya, geborgen door de Heere. Nou, ik hoop en ik bid, dat u verborgen bent met Christus in God.

En hem kent als uw heiland en Heer. Want, de tijd dringt. Echt. Ik wil u niet bang maken, maar ik wil het u wel op het hart drukken.

Kom tot Jezus Christus. En, geef uzelf gewonnen. Een nieuw leven, wat een eeuwigheid mee kan. Wat is dat heerlijk.

En een nieuw lichaam, wat nooit meer moe, ziek en ellendig zich kan voelen. Dat is de garantie die we krijgen. De Heere zegenen zijn woord. Aan jullie hart, maar ook aan het mijne.

Alleluia. Amen.