Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Ik wil u allemaal heel erg hartelijk bedanken voor de vele kaarten die ik heb ontvangen toen ik geopereerd ben.
! Sommigen van u weten het misschien niet precies, maar ik ben dan geopereerd aan een aneurisma in de buik, aorta. Ja, dat is heel mooi. Dat kunnen ze tegenwoordig via de lizen doen.
En dan brengen ze dus een hele grote stand in, tot boven je navel, tot aan je benen toe. Hoe dat allemaal gebeurt, dat is wonderbaarlijk.
En het was dus na de operatie eerst ging het in opgaande lijn, maar de derde week was even heel moeilijk. En toen moesten we even een besluit nemen of contact opnemen met het ziekenhuis of, heer, wilt u een keer brengen in de zaak?
En de volgende dag draaide alles om. En dan ging de pijn weg, kon ik weer lopen en kreeg ik de kracht weer terug. En een oudejaarsavond kon ik weer preken.
Dus ja, we waren ontzettend dankbaar, dat kunt u begrijpen. En dus nu is alles weer goed, werkt het weer allemaal. Vanmorgen wil ik met u nadenken over het bijzondere onderwerp, de bruid van het lam.
En ik wil daar graag weer eerst met u een paar stukjes over de Bijbel lezen. In Efeze 5, een heel bekend gedeelte, vanaf vers 22 tot en met 33. Het wordt nog wel eens een keer gebruikt bij een huwelijksbevestiging, maar daar gaat het vanmorgen helemaal niet om.
We willen het vanmorgen bekijken in het licht van de bruid van het lam. Vanaf vers 22, hoofdstuk 5 van Efeze. Vrouwen, wees uw eigen mannen onderdanig zoals aan de heren.
Want de man is het hoofd van de vrouw zoals ook Christus hoofd van de gemeente is. En hij is de behouder van het lichaam. En daarom zoals de gemeente aan Christus onderdanig is, zo behoren ook de vrouwen in alles hun eigen mannen onderdanig te zijn.
Mannen, hebt uw eigen vrouw lief zoals ook Christus de gemeente lief gehad heeft en zich voor haar heeft overgegeven. Opdat hij haar zou heiligen door haar te reinigen met het waterbad door het woord.
Opdat hij haar in heerlijkheid voor zich zou plaatsen, een gemeente zonder smet of rimpel of iets dergelijks, maar dat zij heilig en smetteloos zou zijn. Zo moeten de mannen hun eigen vrouwen lief hebben als hun eigen lichamen.
Wie zijn eigen vrouw lief heeft, heeft zichzelf lief. Want niemand heeft ooit zijn eigen vlees gehaat, maar hij voedt en koestert het zoals ook de heren de gemeente.
Want wij zijn leden van zijn lichaam, van zijn vlees en van zijn gemeente. Daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten en zich aan zijn vrouw hechten en die twee zullen tot één vlees zijn.
Dit geheimen is groot, is groot, maar ik spreek het met het oog op Christus en de gemeente. Kortom, ook u moet ieder in het bijzonder uw eigen vrouw net zo lief hebben als uzelf.
En de vrouw moet ontzag hebben voor haar man. En dan lezen we uit het boek Openbaring, het negentiende hoofdstuk, de versen 6 tot en met 9.
In mijn vertaling, de herzienestatenvertaling, staat er boven de bruiloft van het lam. En ik hoorde zoiets als een geluid van een grote menigte en als een gedruis van vele wateren en een geluid als van zware donderslagen.
Halleluja, want de Heer, de almachtige God, is koning geworden. Laten we blij zijn en ons verheugen en hem de heerlijkheid geven, want de bruiloft van het lam is gekomen en zijn vrouw heeft zich gereed gemaakt.
En het is haar gegeven zich met smetteloos en blinkend fijn linnen te kleden, want dit fijne linnen zijn de gerechtigheden van de heiligen.
En hij zei tegen mij, schrijf, zalig zij die geroepen zijn tot het avondmaal van het bruiloft van het lam. En hij zei tegen mij, dit zijn de waarachtige woorden van God.
Tot zover. Voor de gemeente van de Heer Jezus Christus worden in het Nieuwe Testament verschillende beelden gebruikt.
In Johannes 10 gebruikt de Heer Jezus het beeld van de schaapskudde met een herder.
En het belangrijkste van dat beeld is dat we afhankelijk zijn van de Heer Jezus. In elk opzicht. Hij heeft ons gekocht en betaald.
Hij leidt ons, hij voert ons naar de plekken waar we moeten zijn. En dan erkennen we het beeld dat de Heer Jezus gebruikt als een bouwwerk.
Hij zegt het al tegen Peters, op deze Petra zal ik mijn gemeente bouwen. En in het Nieuwe Testament komen we dat telkens weer tegen. Dat fundament wat de Heer Jezus is, waarop gebouwd moet worden.
En Peters zegt zelfs, dat we ons als levende stenen moeten laten bouwen tot dat geestelijke bouwwerk. Als een tempel van God. En wat is daarvan het belangrijkste kenmerk?
Dat is de eenheid. In de Korintherbrief staat dat we tot één lichaam gedoopt zijn door één geest gedrenkt.
Wat heeft dat lichaam die eenheid gegeven? Dat we allemaal de geest van God ontvangen hebben. De heilige geest. Die maakt het tot het eenheid geworden is.
En dat is heel bijzonder. Want dat denk ik wel eens. Ik zit in een hele kring van onze gemeente. En in die kring zitten allemaal mannen die totaal verschillend zijn en vrouwen die verschillend zijn.
Als je naar de beroepen kijkt dan zeg je, hoe heb je het bij elkaar verzonnen? Maar als je dan samen bent en je opent samen de Bijbel en je bent samen bezig met de dingen van God.
Dan is er zo'n geweldige eenheid tussen al die verschillende personen. En dat is dat heerlijke wat de heilige geest doet wanneer je samen bent in de naam van Jezus.
En zo zijn we vanmorgen ook bij elkaar. Dat is die eenheid. Maar vanmorgen willen we ons vooral bezighouden met dat beeld wat we hier zien in Evese 5.
En daar staat in Evese 5 vers 23b. Er staat dat de heer Jezus Christus het hoofd is van de gemeente en de behouder van het lichaam is.
En in vers 30 staat dat wij leden zijn van zijn lichaam, van zijn vlees en van zijn gebeente. Daar wordt dus de gemeente vergeleken met het lichaam van de heer Jezus.
Maar dat is een verbinding. Hij is het hoofd. Wij zijn het lichaam. Hetzelfde beeld vinden we in 1 Korinther 6 vers 15. Waar staat dat onze lichamen die van wedergeboren leden zijn van de heer Jezus Christus.
We horen dus allemaal onlosmakelijk bij hem. En in 1 Korinther 12 wordt dat zo prachtig uitgewerkt. Hoe is dat lichaam ontstaan?
Door één geest zijn wij allen tot dat ene lichaam gedoopt. Wij zijn met één geest doordringd. En dan wordt er gezegd dat hoeveel functies wij in dat lichaam ook vervullen, we toch allemaal behoren tot dat ene lichaam.
En het derde beeld, vierde eigenlijk, dat we gaan bezien, is het beeld van de bruid. Hier in Ephesians 5 worden de beelden van de gemeente als lichaam en de gemeente als bruid zomaar door elkaar gebruikt.
De heer is de bruid en de gemeente is de bruid, de vrouw van het lam. En die worden allemaal zomaar door elkaar gebruikt. Hier gaat de apostel Paulus door de heilige geest moeiteloos over van het ene beeld naar het andere.
Hij gaat hiervan te zeggen dat de vrouw van een man als zijn eigen lichaam gezien moet worden.
En dan aan het eind van het hoofdstuk gaat hij terug naar het oorspronkelijk door God ingestelde huwelijk. De relatie zoals God het heeft bedoeld. En dan zegt hij, daarom zoals de gemeente aan Christus onderdanig is.
En dan zegt hij, zo behoren ook de vrouwen in alles hun eigen mannen onderdanig te zijn. En dan zegt hij in vers 25, mannen hebt uw eigen vrouw lief, zoals ook Christus de gemeente lief heeft.
En zich voor haar heeft overgegeven, opdat hij haar zou heiligen door haar te reinigen met het waterbad van het woord. Want hoe wil de heer Jezus die gemeente voor zich plaatsen?
Een gemeente zonder smet of rimpel of iets dergelijks. Maar zodat ze heilig zou zijn en smetteloos.
En dan zegt hij, zo moeten de mannen hun eigen vrouwen lief hebben. Wat een opgave hè. Want dat betekent, de heer Jezus maakt die gemeente zo smetteloos, doordat hij ze gekocht heeft met zijn bloed en gereinigd heeft met zijn bloed.
En die reiniging, die blijft hij volhouden. Totdat die gemeente smetteloos voor hem staat.
In vers 29 staat, want niemand heeft ooit zijn eigen vlees gehaald, maar hij voedt het en koestert het, zoals ook Christus de gemeente. Want, zegt hij, wij zijn leden van zijn lichaam, van zijn vlees en van zijn gebeente.
En daarom moet de man zijn vader en moeder verlaten en zich aan zijn vrouw hechten. En die twee zullen één vlees zijn. En dan zegt hij weer, dit geheimenis is groot, maar ik spreek het met het oog op Christus en de gemeente.
Gods bedoeling met de relatie tussen Adam en Eva aan het begin van de Bijbel, was om dat grote geheimenis van Christus en de gemeente weer te geven.
De heer Jezus wordt dan ook in 1 Corinthië 15 de laatste Adam genoemd. De eerste was het type van de laatste. De Heer God liet een diepe slaap op Adam vallen, een doodslaap, en hij nam één van zijn ribben en maakte daaruit de vrouw.
En die Eva was het type van de bruid. Ze werd gebouwd uit het lichaam van Adam. En daarom zei Adam, zo is ze been van mijn beenderen en vlees van mijn vlees, want uit de man is ze genomen.
Daarom noemde hij hem haar man in. En dan moet u eens kijken in Evese 5 vers 30 wat daar staat. Want er staat in feite hetzelfde, want wij zijn leden van zijn lichaam, van zijn vlees en zijn gebeenten.
Dat is apart, hè? De briefschrijver Paulus van de Evese brief grijpt als het ware terug op dat het met Adam en Eva gebeurde.
Zo is het dus ook geestelijk de bruid van Christus, de gemeente, voortgekomen uit zijn dood.
We zijn immers met hem gestorven. We zijn met hem opgestaan tot een nieuw, eeuwig geestelijk leven. Zijn leven is het uwe, het mijne geworden.
En het mijne is het zijne geworden. En daarom hebben we die prachtige versen daar. De bruid van het lam moest uit zijn zij genomen worden.
Vlees uit zijn vlees en been van zijn been. En daarom werd hij mens. Een mens zoals wij. Zodat God ons mensen kon veranderen door deel te laten krijgen aan zijn goddelijke natuur.
Zodat hij verheerlijk zou worden. Peter zegt, met die goddelijke kracht heeft hij alles geschonken aan ons wat tot leven en godsvrucht behoort.
Door de kennis van hem die ons geroepen heeft. Door zijn heerlijkheid. Hij heeft ons dus deelgemaakt van zichzelf. En zo zijn die twee beelden van de gemeente van we zijn deel van zijn lichaam en we zijn de bruid volkomen in harmonie.
Ze horen bij elkaar. En wat een heerlijk geheim is wat ons dan hier duidelijk gemaakt. En het is ook volkomen duidelijk dat je alleen tot die bruid van de gemeente kunt horen als je deel hebt aan dat leven uit hem.
Als je opnieuw geboren bent. En daarmee komen we bij de karakter, de eigenschappen van de bruid. En ik wil u daarvoor en ik wil u daarvoor eerst even meenemen naar het Oude Testament.
Want ook daar hebben we weer een prachtig beeld. Een profetische gebeurtenis over het zoeken en vinden van een bruid. Die vinden we in Genesis 24.
Ik ga dat niet helemaal lezen, maar u kent die geschiedenis. Abram stuurt zijn knecht, knecht overigens zonder naam, erop uit om een bruid te halen uit een ver land.
Abram is het type van God de vader. En zijn zoon Isaac is het type van God de zoon. En die naamloze knecht is het type van de heilige geest.
En is het niet de heilige geest die de bruid van Christus klaarmaakt voor de zoon?
In Genesis 22 moest Abram zijn zoon offeren. In Genesis 23 lezen we over de dood van Sarah. De moeder van Israël moest erzijde gezet worden.
En in Genesis 24 stuurt Abram die knecht erop uit om voor zijn zoon Isaac een vrouw te halen. En de knecht is heel zorgvuldig in de uitvoering.
Hij bidt, hij vraagt om een teken en dat teken brengt ons bij de karaktertrek van de toekomstige bruid. Want hij vraagt aan haar, wil je me een beetje water geven?
En hij had aan de Heere God gevraagd, als ze ook mijn kamelen water geeft, dat dat dan een teken zijn dat zij het is. Want wat wilde hij zien?
Wat wil God zien bij de bruid? Dat ze dienstbaar is. Wat is het meest karakter, het stieke van de Heer Jezus toen hij op aarde kwam?
Dat hij wilde dienen. Hij kwam om te dienen. Hoe zou hij ooit een bruid kunnen hebben die niet wil dienen?
Zijn wij bereid te dienen? En het tweede wat dan duidelijk is, dat daaruit komt de spontane liefde.
De liefde niet aan zichzelf denkt, maar aan de ander. Die liefde openbaart zich spontaan. En de derde eigenschap die hier staat is, haar reinheid.
Er staat een knap meisje, met wie nog niemand gemeenschap had gehad. En het vierde kenmerk, komt het duidelijkst uit, als het op vertrekken aankomt.
De familie van Rebecca, wil hij nog tien dagen vasthouden. Maar de knecht van Adam, wil zo gauw mogelijk vertrekken. Want hij heeft haar nu gevonden.
En dan besluiten ze het Rebecca zelf te vragen. En ze wil inderdaad direct met die knecht meegaan. Ze maakt zich met één klaar. Ze maakt zich los van de familie, van haar huis, om zo spoedig mogelijk naar de bruidegom te kunnen gaan.
Ze verlangt naar hem, over wie ze gehoord heeft, waar ze iets van gezien heeft, doordat ze prachtige dingen heeft gekregen. En in de bruidspsalm, bruidspsalm is psalm 45, daar staat in vers 11, luister dochter, en zie, neig je oor, en vergeet je volk, en het huis van je vader.
Dan denk ik direct aan Rutte. Ze verliet haar land, haar volk, haar vaders huis, en ze zei, uw God is mijn God.
Uw land is mijn land. Uw volk is mijn volk. Deze vijf kenmerken van de bruid, die komen we namelijk in het Nieuwe Testament precies zo tegen, zijn de kenmerken die de Heer bij ons ook mag verwachten.
Allereerst die liefde tot hem, die ze voor ons heeft gegeven, in de dood, ons vrij te kopen. In 1 Johannes 4, het 19 vers staat, wij hebben lief, omdat hij ons eerst lief had.
Het is van hem uitgegaan. En willen we hem dienen? De Heer zegt in Johannes 12, vers 26, als iemand mij dient, zal de vader hem eren.
En daarom was Paulus zo geweldig blij met die Thessaloniansen, hoe ze zich van de afgoden tot God hebben bekeerd, om de levende en waarachtige God te dienen en zijn zoon uit de hemel te verwachten.
En daarmee zijn we meteen bij dat derde kenmerk. We zien meteen dat verlangen van die bruid naar de ontmoeting. We kennen allemaal dat vers uit de openbaring 22 vers 17.
De geest en de bruid zeggen, kom! En in vers 12 zegt de Heer, ik kom spoedig. En mijn loon is bij mij, om een ieder te vergelden zoals zijn werk is.
En daaruit komt weer dat verlangen voort om helemaal rein te zijn. We zullen hem zien zoals hij is, staat er in de eerste Johannesbrief.
En ieder die deze hoop, deze verwachting heeft op hem heeft, die reinigt is zoals hij rein is. en daar moet je eens over nadenken over wat er kan gebeuren waardoor we niet rein zijn.
David had de Heerde God van harte lief en toch ging het totaal mis met hem. En weet u wat er dan gebeurt?
Lees het maar na in Psalm 32, daar zegt hij, ik zweeg. De zonde van het zwijgen is verschrikkelijk.
Want dat staat er, dat hij totaal verdorde. Dat zijn geestelijk leven totaal verdorde. Omdat hij zweeg. Over wat hij hoe had moeten zeggen tegen God.
Ik heb het totaal verkeerd gedaan. Zolang ik zweeg, kwijnde ik weg. Maar op het moment dat hij gaat beleiden en zijn schuld gaat erkennen, is er ook dat geweldige van de vergeving.
Hij kan niet alle gevolgen uitwissen, maar hij krijgt wel vergeving. En ik weet niet hoe het in sommige van uw leven is, het kan zo gemakkelijk ontstaan, dat je iemand, waar je eigenlijk mee zou moeten praten, er niet mee praat.
Dat je met een bochtje eromheen loopt. Dat je zwijgt. En dan zeg ik, laat je geestelijk leven daardoor niet verdorren.
Ga naar die persoon toe. Wil de minste zijn. Maak het in orde tussen God en tussen diegene waar je het moeilijk mee hebt. Opdat die stroom van liefde, waar we gezongen hebben, onze broeder heeft er zo blij over gesproken, dat die liefde die in de gemeente heerst, weer volledig kan doorstromen.
Want ik moet u één ding zeggen, als er iets is, wat in de gemeente niet goed is, tussen twee mensen, dat heeft effect op ons allemaal. Dat is het hele moeilijke.
Bij het volk van Israël was dat al zo. Als ze daar zondigden, dan zondigde eigenlijk het hele volk. Ze werden allemaal gestaft, ze werden allemaal in ballingschap gevoerd.
Er waren erbij die dat niet hadden gedaan, die niet die afgoden hadden gediend. En Daniel kwam ook in Babel terecht. Omdat het een zonde was, die het volk werd aangerekend.
En daarom is het zo belangrijk, dat we verantwoordelijkheid voor elkaar kennen, in de gemeente, en elkaar bouwen in de liefde. En die vier zusters, die zijn daar naar Curaçao geweest.
En wat hebben we het leuk gevonden om dat te zien, hoe die onderlinge band dan is. Hoe dat versterkt wordt. Hoe die liefdeband die uitwisseling geeft. Dat is prachtig.
En dat is niet, helemaal niet aan een plek gebonden. Zodra je mensen ontmoet, waarin diezelfde geest van God woont, kun je die liefde laten stromen.
En dan heb je die mensen misschien voor het eerst ontmoet, daar in een samenkomst. Er zijn hele andere gewoonten, maar je ervaart, dat vond ik zo prachtig, dat ze zeiden, de Heer was ook daar.
Hij was met zijn geest daar. En dat is het allerbelangrijkste. Dat die geest van God kan werken in onze levens. Dat die ons kan gebruiken. Dat die ons dienstbaar kan maken.
Naar hem en naar elkaar. En wat is dat prachtig, om dat beeld van die bruid daarin te zien. Dat die bruid die eigenschappen heeft. En daarom kun je ook zo begrijpen, dat van Isaac wordt gezegd, hij kreeg haar lief.
Ja. En dan, dan staat er, ze moest hem loslaten. De hele familie loslaten.
Paulus had tegen de, de Corinthians gezegd, ik heb u ten huwelijk gegeven, aan één man, om u als een reine maagd, aan Christus voor te stellen.
We zijn dus, als een reine maagd, voor Christus bedoeld. Dat is toch geweldig.
Dat hij straks ons komt halen, en in het vaderhuis brengt, en daar met ons gaat vieren, de bruiloft van het lam. in sommige vertalingen staat het avondmaal van het lam.
Dat is prachtig. En dan dat vijfde punt, alles loslaten, wat hier op de aarde is.
Alles achterlaten, wat in de weg staat, om de bruidegom te ontmoeten. De Heer Jezus zei in Matthäus 10, vers 27, dat hij zegt, wie vader of moeder lief heeft, boven mij, is mij niet waard.
En wie zoon of dochter lief heeft, boven mij, is mij niet waard. Ja, we moeten zelfs ons eigen leven verliezen om hem. En dan hier in op bevaring 19, vers 7 lezen, laten we blij zijn, en ons verheugen, en hem de heerlijkheid geven, want de bruiloft van het lam is gekomen, en zijn vrouw heeft zich gereed gemaakt.
Hoe maakt een vrouw zich klaar voor de bruiloft? Ik weet het nog van mijn eigen huwelijk, al is dat al een hele lange tijd geleden.
Maar er werd geflasterd, maar je wist niet hoe ze het eruit zou zien. Die jurk, dat was geheim. En dan op een bepaald moment, dan mag je haar voor het eerst in die jurk zien.
En dat is toch fantastisch, hè. Dan ben je helemaal onder de indruk. Ik weet nog dat zij daar in de reddingzak aan de bovenkant van de trap stond, en ik stond aan de benedenkant.
En ik stond met open mond, hè. Met mijn borstje bloemen in de hand. Ik was helemaal perplex. En hier staat dat zij zich gereed maakt met smetteloos fijn linnen.
En dat zijn de rechtvaardige daden van de heiligen. En waar worden die daden gedaan? Ja, hier. En nu. Midden in deze wereld.
Midden in deze wereld. In deze donkere wereld. Maken wij ons klaar om de bruidegom te ontmoeten. Oh, dat is toch geweldig?
En nu. Daar mag ze zich daarin kleden. Een joodse bruidehof geeft ons een prachtig voorbeeld van de volgorde van de gebeurtenissen.
Eerst wordt namelijk de bruidegom in het huis van zijn vader gebracht. Dat deed Isaac ook met Rebecca in de tenten. En na die vereniging van bruidegom wordt het feest gevierd.
En daartoe gaat die bruidegom op pad met zijn vrienden om uit te nodigen. En onderweg sluiten zich een heleboel velen uitgenodigd aan.
En dan gaat het richting de stoet, de bruiloftzaal, om die bruiloft zeven dagen lang te vieren. Dat is wat, hè? En zo wordt ook eerst de gemeente de bruid binnengebracht in het vaderhuis.
En er waren er in de Bijbel altijd spraken van vier nachtwaken. De eerste van zes tot negen.
En de tweede van negen tot twaalf. De derde van twaalf tot drie. En de vierde van drie tot zes. En de Heer Jezus spreekt daarover in Markers 13, vers 33. En daar zegt hij, let op, waak en bid, want u weet niet wanneer het tijd is.
Het zal zijn als bij iemand die naar het buitenland ging. De Heer Jezus naar de hemel. Hij verliet zijn huis, gaf zijn slaven volmacht en gaf aan ieder werk en gebood de deurwachter waakzaam te zijn.
Wees dus waakzaam, want u weet niet wanneer de Heer des Huizen komt. S'avonds laat, eerste nacht waken. Of de middernacht, tweede nacht waken. Of met het hanige kraai, derde nacht waken.
Of smorgens vroeg. Vierde nacht waken. Opdat u niet, als u plotselijk komt, u slaapend aantreft.
En wat ik tegen u zeg, zeg ik tegen allen, wees waakzaam. De bruid wordt al in de eerste nacht waken, denk aan de ontmoeting tussen Isaac en Rebecca, binnengebracht.
Maar ook in de tweede en de derde en zelfs in de vierde nacht waken, worden nog mensen binnengebracht. Die door het wedergeboren gekomen zijn.
De eerste opstanding, zoals Gods woord het in de openbaring 20 vers 5 en 6 noemt, heeft dus vele fasen. En wordt afgesloten in de laatste nacht waken, vlak voor het begin van het duizendjarig rijk.
Als de heer Jezus terugkomt op de olijfberg. De eerste opstanding begon op de paasmorgen, toen Jezus opstond uit de doden. En met hem vele heiligen, die uit de graven werden opgewekt.
Matthäus 27 vers 51 tot 53. En als de hele bruidegom straks voor de bruidsgemeente komt, Johannes de Doper had het al gezegd. Wie de bruid heeft, is de bruidegom.
En hij zelf noemde zich vriend van de bruid. En de vriend van de bruid is een genodigde. Er staan steeds weer mensen op en worden verheerlijkt.
Met een heerlijk lichaam gaan ze hem tegemoet in de lucht. Maar de opname heeft nog een vervolg. Zo worden bijvoorbeeld de twee profeten, uit openbaring 11, nadat ze vermoord zijn, na drieënhalve dagen, gaan ze naar de hemel.
En dat weten we van de martelaren. Een schade die niemand zal tellen, komt voor de troon van God. Eerst al zielen. En dan mogen ze zich al kleden met smetteloze fijnwinlinnen.
En tenslotte staan ze op, openbaring 20 vers 4. En dan zegt hij, zalig die deel heeft aan de eerste opstanding. En daarom bijvoorbeeld, de gelijkenis van de wijze en dwaasde maagden, gaat niet over de bruid, maar gaat over genodigden, die binnen gaan gebaasd worden.
Want in iedere nachtwaken, roept de heer Jezus weer mensen op, om deel te hebben. En daarom staat in de openbaring, de 19 bij die zalig zij, die genodigd zijn tot de bruiloft van het lam.
Het bruiloftsmaal van het lam. De bruid is natuurlijk aanwezig, maar genodigden zijn ook nodig. En die hebben deel. En wat is het heerlijk, daarom ten allen tijden waakt.
Hij zegt het tegen allen. Tegen de bruid, maar ook tegen de genodigden. Daarom zegt de lukas 12 vers 35, 38, de heer, laten uw lendenen om God zijn, en uw lampen brandend.
Het is immers nacht. En u wees gelijk aan mensen, die op hun heer wachten, wanneer hij terugkomt van de bruiloft, om hem, als hij komt en klopt, met de een open te doen.
De heer heeft het duidelijk niet tegen de bruid, maar tegen de bruiloftsgasten. Die hij binnenhaalt, in de tweede, de derde of de vierde nacht waken.
Hij beroept, ten allen tijden die hem toebehoorden, klaar te staan. En daarom roept hij in Markers 13 vers 37, allen op, waakzaam te zijn.
En voor jou en voor mij, betekent dat, blijven in Jezus. Met hem wandelen, iedere dag, een biddend leven hebben, alle dingen doen, met hem.
En vraag het hem. Je mag de eenvoudigste dingen aan hem vragen. Ik heb het ook heel eenvoudig gevraagd, heer, moet ik nou contact opnemen met het ziekenhuis, of wilt u een keer brengen.
Het is in uw hand. En wat heerlijk dat de Heer dan antwoordt, op zijn manier, zo duidelijk. En dan ben je zo dankbaar. Dan weet je, in elk opzicht is de Heer je nabij.
En wil hij je leiden, om je straks in zijn heerlijkheid op te nemen. En daar kijken we met z'n allen naar uit. Amen. Amen.