Hebt U de Here Jezus gezien

Spreker

Oscar Lohuis

Date
Dec. 30, 2018
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Lukas 2 vers 25 Oh nee, sorry, we beginnen te lezen in vers 22.

Lukas 2 vers 22. En dat begint met natuurlijk een vers dat gaat over Maria, de moeder van Jezus. En Lukas 2 vers 22.

En toen de dagen van haar reiniging volgens de wet van Mozes vervuld waren, brachten zij hem naar Jeruzalem om hem de Heere voor te stellen. Zoals geschreven staat in de wet van de Heere, Al wat mannelijk is dat de moederschoot opent, zal heilig voor de Heere genoemd worden.

En om een offer te brengen volgens wat gezegd is in de wet van de Heere, een paar tortelduiven of twee jonge duiven. En zie, er was een man in Jeruzalem van wie de naam Simeon was.

En die man was rechtvaardig en godvrezend. En hij verwachtte de vertroosting van Israël. En de Heilige Geest was op hem. En hem werd een goddelijke openbaring gegeven door de Heilige Geest, dat hij de dood niet zou zien voordat hij de gezalfde van de Heere zou zien.

En hij kwam door de Geest in de tempel. En toen de ouders het kind Jezus binnenbrachten, om met hem te doen volgens de gewoonte van de wet, nam hij het in zijn armen en loofde God en zei, Nu laat u, Heere, uw dienstkrecht gaan in vrede volgens uw woord.

Want mijn ogen hebben uw zaligheid gezien, die u bereid hebt voor de ogen van alle volken, een licht om de heidenen te verlichten, en om uw volk Israël te verheerlijken.

Tot zover. Lezen wij uit Gods woord. Waar we vooral met elkaar over na willen denken is vers 26 tot en met 29.

En om de hoofdgedachten gelijk samen te vatten. Simeon had een woord van de Heere gekregen, dat hij de dood niet zou zien voordat hij de gezalfde van de Heere zou zien.

En als hij dan de gezalfde van de Heere heeft gezien, als dat dan inderdaad gebeurd is, als dit woord van de Heere, dat hij de gezalfde van de Heere zou zien, voordat hij zou sterven, als dat plaats heeft gevonden, hij heeft de Heer Jezus in handen gehad, en hij heeft de gezalfde van de Heere gezien, dan zegt hij, nu laat uw Heere uw dienstknecht gaan in vrede volgens uw woord.

Met andere woorden, Simeon kon sterven in vrede toen hij de Heere Jezus had gezien. En het is goed om daar eens met elkaar over na te denken.

Wanneer kunnen wij sterven in vrede? Wanneer kunnen wij heen gaan, wetende dat het goed is? En we kunnen daar zelf bepaalde ideeën bij hebben.

Laat me iets met u delen, wat voor mij iets is geweest dat daarmee verband heeft. En dat is subjectief, ik zeg dat gelijk, dat is subjectief, dat is iets van mij. En dat is niet per se de waarheid.

Maar wij hebben vier kinderen. Drie van onze kinderen, die hebben nooit de Heere verlaten in die zin, die hebben altijd wel hun geloof gehad.

En die zijn altijd meegegaan naar de kerk. En hebben altijd wel uiting gegeven aan dat ze de Heere kenden en hem beter wilden leren kennen. Maar we hebben één zoon, die een aantal jaren geleden besloot om niet meer naar de kerk te gaan.

En die ons vertelde dat hij veel moeite had met het geloof. En dat hij twijfels had. En zijn leven was er ook niet naar. En het gekke is dat ik altijd van jongs af aan bij hem de indruk heb gehad, het gevoel gehad, intuïtief heb aangevoeld dat dat zou gaan gebeuren.

Dat hij zou afdwalen. Maar ook dat hij weer zou terugkomen. En wonder boven wonder is hij vorig voorjaar, voorjaar van 2017, is hij, ja, ineens wilde hij met ons praten.

En heeft hij vragen aan ons gesteld waar je heel blij mee bent als je kind dat aan je vraagt. Wat is voor jullie de betekenis van het leven? En dat hij echt wilde weten hoe wij gewoon in het leven staan.

En wat voor ons het doel van ons leven is. En ga zo maar door. En dat we uren met elkaar hebben zitten praten. En mijn oudste zoon gaf een boek aan hem. En toen kwamen er andere gelovige jongeren bij ons over de vloer.

En er was een jonge dame die met hem sprak. En die zei bepaalde dingen die helemaal raak waren. En na verloop van tijd is mijn zoon David naar boven gegaan. Met name toen dat meisje bepaalde dingen tegen hem gezegd had.

En is hij geknield bij zijn bed. En heeft hij de Heer Jezus aangenomen. En we zijn nu anderhalf jaar verder. En hij is trouw in het dienen van de Heer. En hij is steady in zijn geloof. En hij getuigde voor de familie en voor anderen.

En weet u, het gekke is dat toen dat gebeurde. Dat toen ik echt doorkreeg. Dat ook hij de Heerde wilde dienen. Toen zei ik, dat had ik helemaal niet over nagedacht.

Maar ik zei in één keer tegen mijn vrouw. Nu ben ik klaar om te sterven. En weet je, dat is heel gek. Maar dat is subjectief.

Dat is subjectief. Maar zo kunnen mensen allerlei dingen hebben. Waarvan ze denken, als dit is gebeurd, dan ben ik klaar om te sterven. En misschien is het ook wel heel belangrijk dat er nog bepaalde dingen gebeuren in uw leven voordat u sterft.

Weet je, BNN heeft een programma gehad. Dat heet The Try Before You Die. Dat is een beetje een andere sfeer waar we het nu over hebben. Maar die hebben ze, weet je wel, van je hebt bepaalde dingen in je bucket list.

Bepaalde dingen waarvan je zegt, ja, dit moet ik nog doen. Voordat ik sterf, voordat ik er heen ga, wil ik dit nog meemaken in het leven. Maar dat is erg gericht op het leven hier zelf. En die mensen van BNN, ja, die doen dan de meest bizarre dingen.

En dan zeg je, ja, dit moet je echt mee hebben gemaakt voordat je sterft. Maar er zit wel het besef in, van wij leven hier maar heel kort. Maar het zou best kunnen dat het nodig is dat u zich nog verzoent met iemand.

Of dat u bepaalde dingen nog verandert. Of dat u nog vergeving vraagt aan bepaalde mensen. Weet je, maar, en zo kunnen we van alles daarbij bedenken.

Maar de vraag is, hoe denkt God daarover? Hoe denkt God daarover van, wanneer zijn wij klaar om te sterven? Want wat ik net met u deelde, is misschien helemaal niet de waarheid.

Ik ben dolblij dat mijn zoon tot geloof is gekomen. Maar het had net zo goed kunnen gebeuren dat ik zou gestorven zijn voordat hij tot geloof zou zijn gekomen. Zou ik dan niet klaar zijn om te sterven?

En ik weet dat het ook vaak gebeurt dat kinderen niet gelovigen zijn. Ik weet dat hier ook mensen zitten die kinderen niet gelovigen zijn. Ben je dan niet klaar om te sterven? Dus dat was subjectief.

De vraag is, wat is objectief? Wat is nou werkelijk hetgeen waardoor je kunt zeggen, ik kan heen gaan in vrede?

En het antwoord vinden wij in de tekst van vanmorgen, dat je de gezalfde van de Heer hebt gezien. Dat is het antwoord. Niet dat alles goed is. Niet dat al je kinderen de Heer dienen.

Niet dat je alles hebt meegemaakt in het leven wat je zou kunnen meemaken. Maar je bent klaar om te sterven. Als je de gezalfde van de Heer hebt gezien. Dan kun je met simeon zeggen, nu laat uw Heer uw dienstknecht gaan in vrede.

En weet je, daar gaat het om. En de Bijbel spreekt ook op allerlei plaatsen over het zien van de Heer Jezus. En dat is ook een onderwerp of een bepaalde bewoording die met geloven te maken heeft.

Wat is geloven? Geloven is zien op Jezus. Geloven is Jezus zelf zien. En dat zien van de Heer Jezus, dat kom ik op heel veel plaatsen tegen in het Nieuwe Testament.

Bijvoorbeeld Paulus zegt in Epheser 1. Hebreeu 2 vers 9 zegt, wij zien Jezus.

En we weten dat heel veel mensen ook in wat we lezen in de Bijbel op een gegeven moment Jezus gaan zien. Paulus ging Jezus zien. Stephanus zag Jezus toen hij stierf.

Johannes zag Jezus op pad mos. De discipelen zagen Jezus nadat hij uit de dood was opgestaan. En ga zo maar door. En simeon zag de Heer Jezus toen Maria en Jozef met Jezus in de tempel kwamen.

Hij zag hem letterlijk. De vraag is of u of wij de Heer Jezus hebben gezien. En wat ik daarmee bedoel is dat hij werkelijkheid voor je is geworden.

Dat je kunt zeggen, ik ken Jezus Christus persoonlijk. Het is niet alleen maar, ja ik heb gehoord dat hij de redder van deze wereld is. En ik geloof ergens ook wel dat hij de redder van deze wereld is.

Nee, het gaat dieper dan dat. Het is dat je zegt, ik weet dat hij de redder van mijn zonde is. En dat je hem persoonlijk hebt ontmoet.

En dan ben je klaar om te sterven. En niemand van ons weet wanneer wij zullen sterven. Nou, ik wil drie personen noemen die een rol spelen in het gaan zien van de Heer Jezus.

En we vinden ze alle drie in de tekst van vanmorgen. Het eerste is in vers 27, het eerste gedeelte lezen wij, dat Simeon door de geest in de tempel kwam. En daar worden we erbij bepaald dat het Gods geest is die onze Jezus Christus openbaart.

We zien hier natuurlijk een door God gearrangeerde ontmoeting. Simeon kwam precies op dat moment, kwam hij de tempel binnen. Jozef en Maria waren ook in de tempel gekomen om hun kindje voor te stellen.

En het is heel mooi hoe dat zo samenkomt. En daarin zien we ook de hand van God in dit alles. Ik noem dat, zoals ik al zei, een door God gearrangeerde ontmoeting. Dat mensen door de Heer bij elkaar gebracht worden.

En dat je daarin ziet dat God werkt in mensenlevens. En de eerste persoon die een rol speelt in dat wij Jezus Christus gaan zien in ons leven, is Gods geest.

De geest openbaart ons Jezus Christus. Dat is wat Jezus zelf ook gezegd heeft. Als hij komt, zal hij van mij getuigen. Het werk van de Heilige Geest is niet om op hemzelf te wijzen.

De Heilige Geest wijst nooit op zichzelf. Maar de Heilige Geest openbaart ons de Heer Jezus Christus. En ik vind dat een heerlijk iets om over na te denken.

Dat, wat ik eigenlijk ook al in mijn gebed heb verwoord. Dat het God is die ons de ogen opent. Wij zijn blind en kunnen Jezus niet zien.

Maar hij laat ons Jezus zien. De Bijbel leert op allerlei plaatsen dat het een werk van genade is. Dat hij het doet. Hij is het die een goed werk in ons is begonnen.

En hij gaat daarmee door. Het is de geest die ons als het ware achterwoligt. Ik heb in de aanloop naar kerst ergens anders gepreekt. En de titel van die preek was de achterwolging van de hemel.

En dat heeft de laatste weken de hele tijd door mijn hoofd gespeeld. Het idee dat met kerst, dat betekent dat God naar de wereld is toegekomen. Dat hij de mens heeft opgezocht.

Dat hij ons niet aan ons lot heeft overgelaten. Dat hij niet de mens in duisternis heeft laten zitten. Maar dat hij het licht laat schijnen in de duisternis. En dat alles heeft ermee te maken dat het God zelf is die ervoor zorgt dat we zijn zoon leren kennen.

En dat we aan zijn zoon verbonden raken. Het is God die de mens ook roept. En die de mens niet in de steek laat. Hij zegt voortdurend tegen de mens. Adam, waar ben je?

En hij reikt uit naar de mens. En hij achtervolgt de mens. En hij laat de mens niet gaan. En hij trekt. Hij trekt, zoals de Bijbel zegt, met koorden van liefde.

En hij trekt ons elke keer weer naar hemzelf toe. Het is God die ons roept. En hij spreekt tot ons op allerlei manieren. En ik weet niet wat uw ervaring is. Als u hier vanmorgen zit als christen.

Je kent de Heer al wat langer. Dan denk ik dat u met mij kunt zeggen dat als je terugkijkt op je christenleven tot nu toe, dat je hebt ontdekt. Dat het van hem is.

Dat je zelf de neiging hebt om af te dwalen. Je hebt zelf de neiging om weer je eigen weg te gaan. En als het aan jezelf zou liggen, dan zou je misschien wel niet meer de Heer zoeken.

Want de Bijbel zegt ook, er is niemand die God zoekt. Maar de reden dat je hier dan vanmorgen zit als een gelovig in de Heer Jezus is, dat God jou zoekt. Hij is de zoeker. Hij zoekt het verlorene om het te redden.

Jezus is in deze wereld gekomen om zondaars lief te hebben. Om een vriend van zondaars te zijn. Om hen op te zoeken. En om hen te redden.

En dat is wat de Heer Jezus doet. En terugkijkend zeg ik, het is zijn genade. Hij heeft elke keer weer mij erbij getrokken. Hij heeft elke keer weer mij een woord gegeven.

Elke keer weer heeft zijn geest gewerkt in mijn hart. Elke keer werd ik weer wakker geschud. En bij de les gehaald. En elke keer was er weer nieuwe openbaring.

En nieuwe kracht. En nieuwe wonderen die er gebeurden. En het is God die het doet. God is aan het werk in ons leven. En hij is de belangrijkste persoon. In het ons openbaren van hemzelf.

Dat we hem leren kennen. En daarom zijn we klaar om te sterven. Geest. Leiden. Simeon. In de tempel. En laat dat vanmorgen maar een symbool zijn.

Voordat God werkt in onze levens. Om onze Christus steeds meer te openbaren. De tweede die een rol spelen. In het gaan zien van de gezalfde van de ere.

Dat zijn andere mensen. Want wij lezen hier ook. In. In. Lukas 2. Vers 27 opnieuw. Toen de ouders het kind Jezus binnen brachten.

Om hem met hem te doen. Volgens de gewoonte van de wet. En Jozef en Maria. Die droegen het kindje Jezus met zich mee. En zij brachten hem in de tempel.

En dat is een heel eenvoudige gedachte. Dat ook in ons leven. Er andere mensen zijn. Die ons meer van Jezus laten zien. En daarin heeft God ons ook aan elkaar gegeven.

Om elkaar tot zegen te zijn. En het zijn soms ook andere mensen. Die ons echt. De heren doen kennen. Nou. Wat is dat mooi.

Dat je mensen leert kennen. Die Jezus hebben leren kennen. En die in zekere zin. De Heer Jezus naar je toe brengen. Ik ben zelf tot geloof gekomen door een man.

Een man die een jeugdleider was in de kerk. Waar ik deel van uitmaakte. En hij heeft mij tot Jezus geleid. Zoals hier Jozef en Maria. Simeon. Tot Jezus leiden.

Ze brengen hem de Heer Jezus. En Simeon ontmoet de Heer Jezus. En zo is er iemand geweest in mijn leven. Die mij tot Jezus heeft geleid. En misschien kent u ook wel mensen in uw leven. Die toch een bijzondere kwaliteit van leven hebben.

Kijk. Het is niet zo. Ik heb het niet over het christendom. Het christendom heeft ook heel veel slechte kanten gehad in de loop der eeuwen. Het christendom heeft soms ontzettend verkeerde dingen gedaan.

We hebben het niet over een bepaalde religie. We hebben het niet over een bepaald instituut. Of een bepaalde kerkelijke groepering. We hebben het niet over de georganiseerde christenheid of zoiets.

Want er is ook ontzettend veel misgegaan in de geschiedenis van het christendom. Maar we hebben het over mensen die de aanwezigheid van de Heer Jezus met zich meedragen in dit leven. Mensen die vervuld zijn met de geest.

En daardoor woont de Heer Jezus Christus in hen. En daardoor is er veel mildheid. En is er liefde. En is er vergevingsgezindheid. En is er een bepaalde kracht. En is er een bepaalde kwaliteit van leven bij deze mensen.

Waardoor wij ook Jezus Christus beter leren kennen. En zo is dat. En wat is het mooi. Als je dat ook meemaakt. Zoveel andere mensen.

Die ons als het ware. De Heer Jezus. Binnen brengen. Zij brachten de Heer Jezus de tempel binnen. En als sommige mensen binnenkomen in je leven. Dan brengen zij de Heer Jezus met zich mee.

John Wesley. Die was een theoloog. Hij was een zeer gelovige man. Hij was een heel toegewijde leerling.

Een heel toegewijde student. Hij was uiterst serieus geweest in zijn studie. Hij was zendeling geworden naar Amerika. Maar hij was nog niet bekeerd. Hij had Christus nog niet leren kennen. Misschien kent u het verhaal wel van dat John Wesley op een gegeven moment in een schip zit.

Op weg naar Amerika. En dat het schip in een enorme storm terecht komt. En dat John Wesley ontzettend bang wordt om te sterven. Het schip dreigde schipbreuk te leiden.

En hij dacht. Wat nu? Maar er was een groep hernutters die ook aan boord van het schip waren. Een hele groep van tientallen, misschien wel honderden mensen van de hernutterbeweging.

Een onderdeel van de Moravische beweging in Duitsland. En die hernutters die waren rustig. Terwijl ze misschien allemaal zouden gaan sterven. Waren die hernutters die zongen godslof.

Die zongen liederen. Die waren aan het bidden. En die waren aan het zingen met elkaar. En die bleven uiterst rustig. En ze waren helemaal niet bang om te sterven. Omdat ze Christus hadden leren kennen.

En John Wesley keek naar die mensen. Terwijl hij zelf een theoloog en een zendeling was. En op weg ging naar Amerika om daar de indianen tot Christus te leiden. Maar door die andere mensen kwam hij erachter dat hij Christus nog niet kende.

Maar deze mensen brachten hem iets van de Heer Jezus. Deze mensen waren voor hem mensen die hem wezen op Jezus. En zo gebeurt het ook in ons leven.

Dat je mensen tegenkomt die ten midden van de ziekte. Ten midden van het dreigende lot. Ten midden van de moeilijkheden die zich allemaal aandienen in onze levens. Uiterst rustig blijven. Die een vrede hebben.

Die alle verstand erboven gaat. Omdat Christus in hun leven woont. En dat zijn mensen die ons tot Jezus leiden. En die Jezus als het ware naar ons toe brengen.

En zo gaat dat in ons leven. God dank voor zoveel mensen die ons meer van de Heer Jezus laten zien. Daar gaat het om. Echte christenen. Die niet aan de buitenkant christenen zijn.

Maar die diep van binnen vervuld zijn. Met de Heer Jezus. In wie het Christus leven zich openbaart. Het Christus leven. Niet het christelijke leven. Maar het Christus leven.

In mensen. Waardoor wij ook hem beter mogen leren kennen. En het laatste wat ik zou willen noemen is. Als we met elkaar lezen. Ten eerste.

Hij kwam door de geest in de tempel. Het is God die ons Jezus openbaart. Ten tweede. Toen de ouders het kind Jezus binnenbrachten. Het zijn mensen. Die ons meer van Jezus laten zien. En ten derde.

Hij nam het in zijn armen. En hij loofde God. De derde die een rol speelt. In het leren kennen van de Heer Jezus. Dat zijn wij zelf. En het mooie beeld is dat.

Dat Simeon. Als Jezus naar hem toegebracht wordt. Dat hij het in zijn armen neemt. Hij neemt het kindje aan. Hij omarmt het kindje letterlijk.

En laat dat maar een beeld voor ons vanmorgen zijn. Van het omarmen van de Heer Jezus in je leven. Dat je je aan hem vast klant. Dat je je toevlucht tot hem neemt. Dat je hem aanneemt.

De Bijbel zegt. Alle die hem aangenomen hebben. Hun heeft hij het volste recht gegeven. Om kinderen van God te zijn. Het volste recht. Om een kind van God te zijn. Een kind in volle rechten.

Omdat je Jezus Christus hebt aangenomen in je leven. Dus ook wij spelen een rol. In het leren kennen. Van de Heer Jezus. Er is ook een beslissing die wij kunnen nemen.

Ik geloof wat ik aan het begin zei. Dat het louter genade is. Het is genade alleen. Het is God alleen. Het is Christus alleen. Iemand die dood is in zonde.

Kan zichzelf niet levend maken. Iemand die blind is. Kan zichzelf niet ziende maken. Iemand die vast zit in zonde. Kan zichzelf niet bevrijden. Het is God alleen. Het is Christus alleen. Die dat allemaal doet.

Maar in dat alles. Is het niet zo dat er niks is wat van ons gevraagd wordt. De Bijbel roept op tot geloof.

De Bijbel roept op tot bekering. En dat betekent dat je keert tot de Heer Jezus. En dat je zijn naam aanroept. De Bijbel zegt allen die zijn naam aanroepen.

Zullen behouden worden. Er ligt dus ook iets bij ons. Ook al kunnen we dat niet begrijpen. Het is genade alleen. En toch wordt er in de Bijbel gezegd. Dat wij opgeroepen worden. Om te geloven.

Om hem aan te nemen. En om ons tot hem te keren. En dus spelen wij ook een rol daarin. En dan mag je Jezus Christus aannemen in je leven.

Ik had kort geleden een gesprek met een man. En hij kwam naar mij toe. Omdat hij met mij wilde praten over. Over een bediening waar de Heer hem toe roept. En hij vertelde mij dat hij graag iets zou willen betekenen voor mensen in de gevangenis.

Want zei hij. Ik kan me heel goed voorstellen dat je in de gevangenis terecht kunt komen. Ik ben namelijk iemand geweest die ongelooflijk afgedwaald is. Ik kom uit een christelijk gezin.

Ik kom uit een kerkelijk gezin. Maar als tiener en als twintiger heb ik ontzettend verkeerde dingen gedaan. En ik had zomaar zo in de criminaliteit terecht kunnen komen dat ik ook in de gevangenis was geëindigd.

En hij zegt daarom wil ik nu meer gaan betekenen voor mensen die in de gevangenis zitten. En hij vertelde mij dat hij op een gegeven moment dat hij ook door drugs gebruiken in heel grote problemen was gekomen.

Dat hij op een gegeven moment diep in de nacht. Dat hij tot diep in de nacht uit was geweest en drugs had gebruikt en heel verkeerde drugs had gebruikt. En dat hij op zijn fiets zat naar huis en dat er iets heel raars gebeurde dat hij uit zijn lichaam trad.

Dat hij zichzelf zag fietsen heel eng. Maar dat kan ook gebeuren. En dat hij thuis kwam. Daarna was dat weer voorbij maar hij kwam thuis en hij kwam in de meest verschrikkelijk duisternis terecht.

Hij vertelde mij dat hij zo'n ontzettende intense duisternis meemaakte. Dat als het ware de demonische machten zo ontzettend reëel waren. En dat hij zo verschrikkelijk de hel bijna aan de lijve erwoer.

Dat hij dacht dat hij zou sterven. En op dat moment riep hij de naam van de Heer Jezus aan. Op dat moment bad hij tot de Heer Jezus.

Je zou kunnen zeggen op het moment in zijn leven dat hij in de allerslechtste toestand was ooit. Op het moment dat hij de ergste zonder was ooit. Zijn conditie was slechter dan dat hij ooit was geweest.

En op dat moment riep hij de naam van de Heer Jezus aan. En hij vertelde dat op dat moment de duisternis week. En dat zijn lichaam helemaal warm werd. En dat hij rustig werd van binnen.

En dat hij in slaap viel. En dat hij heel veel uren later wakker werd. En dat het totaal anders was geworden. En toen dacht ik weet je hoe erger de toestand van de zon daar. Hoe dieper een mens is weggezakt.

Hoe groter de liefde van God. Hoe groter de liefde van God. Want God heeft zijn zoon niet naar deze wereld gezonden om de wereld te veroordelen. Maar God heeft zijn zoon naar deze wereld gezonden om de wereld te redden.

En wat hij deed is dat hij inderdaad de naam van de Heer Jezus aanriep. En hij werd behouden. En zijn leven is sindsdien aan het veranderen.

Hij is totaal veranderd. Hij is een totaal andere man geworden. En hij krijgt nu een bediening van de Heer om anderen te bereiken met het evangelie. Maar hij nam wel de Heer Jezus aan.

Net als Simeon die het kindje Jezus in de armen nam. Zo nam ook deze man de Heer Jezus als het ware in zijn armen aan. En zo mogen wij vanmorgen als we brood en wijn tot ons nemen.

Mogen wij opnieuw. Misschien wel voor de eerste keer mogen wij zeggen tegen de Heer Jezus. Heer Jezus zoals ik ben. Met al mijn zonden. Met al mijn falen. Met al mijn gebreken. Ook al ben ik totaal niet in een volmaakte toestand.

Maar ik neem u vanmorgen aan. En ik wil u ontvangen. En kom in mijn hart. En kom in mijn leven. En dank u wel dat ik u mag zien.

En dan zul je merken dat Jezus Christus werkelijkheid voor je is geworden. En dan kun je met Simeon zeggen. Nu laat uw Heer uw dienstknecht gaan in vrede volgens uw woord.

Dan kun je sterven in vrede. Dus misschien heeft u altijd bepaalde gedachten gehad. Over wat er nog zou moeten gebeuren voordat je kunt sterven.

En sommige van die gedachten die zijn misschien wel terecht. Misschien is het zo dat u inderdaad nog bepaalde dingen zou moeten doen. Of in bepaalde relaties dat bepaalde dingen zouden moeten gebeuren. Of dat bepaalde dingen opgeruimd moeten worden voordat je kunt sterven.

Maar vanuit God gezien. Is waar het werkelijk om draait. En wat werkelijk het allerbelangrijkste is.

Dat is dat je net als Simeon kunt zeggen. Mijn ogen hebben de gezalfde van de Heer gezien. En het is de geest die ons Christus openbaart. En het zijn andere mensen die ons Jezus openbaren.

En wij zelf mogen gehoor geven aan de oproep van Gods woord. Om te komen tot de Heer Jezus. Zo mooi. Weet je een tijdje geleden zat ik in een dienst. En toen werd ik zo getroffen.

Toen zongen we met elkaar een zinnetje wat ik al zo vaak heb gezongen. Want ik zit in ontzettend veel samenkomsten. En ik maak allemaal diensten mee. Maar op een gegeven moment zongen wij dat lied waarin het naar voren komt. Heer ik geef u mijn hart. Heer ik geef u mijn hart.

En we stonden met elkaar te zingen. En op de een of andere manier zong ik dat intenser dan ooit. En ik zong het bewuster dan ooit. Heer ik geef u mijn hart. En dat is wat we vanmorgen ook mogen doen.

Als we aan zijn tafel gegaan. Dan zeg je Heer ik geef u mijn hart. Ik geef u mijn leven. Ik geef u mijn ziel. Ik kom tot u. En dan is het goed.

Wat er ook gebeurt in je leven. En vanmorgen werd ik erg getroffen toen we samen zongen. Hij zegt kom. Hij zegt kom. En hij is hier vanmorgen. En ik hoop dat we iets meer van hem zijn gaan zien in deze dienst.

Ook door zijn woord. En dat je vanmorgen zijn roepstemmen hoort als hij zegt kom. Kom zoals je bent. En neem van het brood. En neem van de wijn. Ik heb alles voor je bereid.

De maaltijd is klaar. Ik ben hier aanwezig. Om je gastheer te zijn. Om je te voeden. Om je te verkwikken. En als we hem zien. Dan is er vrede.

En dan weten we. Dat we net als de hernutters. Als we in de meest vreselijke stormen van het leven terecht zouden komen. Als het letterlijk of figuurlijk gaat stormen in ons leven.

Of als een ziekte zich aandient. Als we terugkijken naar het jaar dat nu geweest is. En we denken aan het jaar dat gaat komen. Dan weten we dat er altijd in ieders leven ook hele moeilijke dingen kunnen gebeuren.

Maar dan kunnen we net als de hernutters volkomen rustig blijven. En de lof van de Heer Jezus bezingen. Zijn grootheid en zijn glorie bezingen. En dan kunnen we zeggen.

Er is vrede. Er is vrede. Want mijn ogen hebben gezalfde van de Heer gezien. Halleluja. Amen. Amen. We gaan samen zingen Fundament.

En dan gaan we het avondmaal met elkaar vieren. viranna weken.

Ik heb een bedbeleven. Ik heb een bedbeleven. Ik heb een bedbeleven. Ik heb een bedbeleven. Ik heb een bedbeleven. Ik heb een bedbeleven. Dat zingen vertrend.