Verkwikt - Een nieuw perspectief in 2019

Spreker

R. Lammers

Date
Dec. 30, 2018
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Ik kom aan dat ik de dienst mag vervolgen. Fijn dat ik u zo deze laatste zondag van de maand mag ontmoeten.

Dank u wel. U hoeft het niet altijd te communiceren blijkt.

Mooi. Het heeft ook te maken met de inhoud van de preek waar ik u mee ga verrassen als het gaat om het openingsgedicht. En ik zal u bij voorbaat even zeggen dat dat openingsgedicht enige wenkbrauwen doet fronsen misschien.

Maar er zit een geheim in dat ik u vervolgens aan het eind onthul. Dat is ook de manier waarop je dan ook geboeid blijft tot het eind. Het gedicht heet Verandering van Perspectief.

U ziet ook dat dat het thema is. Een nieuw perspectief in 2019. Verandering van Perspectief. Kerst was verwachten en uitzien naar de Messias.

Nee, de waarheid was dat kerst alleen maar drukte en business was. Ik geloof niet dat ik deze weken tot rust kan komen. Dat ik de weg naar binnen ga vinden. Dat ik me kan richten op wat komt.

Het is toch zo dat de tijd vliegt. Ik weiger te geloven dat iets groters dan mijzelf in deze wereld schijnt. Dat ik met andere ogen kan kijken.

Het is toch duidelijk dat God ontbreekt. Ik kan het onmogelijk geloven. Niets zal veranderen. Het is toch een leugen als ik zeg God komt op deze aarde.

Misschien dat u nu enigszins verontrust bent. Maar nogmaals, er zit een geheim in dit gedicht. Wat ik weer aan het eind onthul. En dan hebben we ook een nieuw perspectief in 2019.

Het heeft alles te maken met... Oh ja, dan mag ik hem even aanzetten. Het heeft alles te maken met een woordje waar ik u vandaag bij wil laten stilstaan.

Een klein woordje maar. En ook met gebeurtenissen die met dat kleine woordje te maken hebben. Die in verband staan daarmee.

En die gebeurtenissen hebben zich plaatsgevonden in en buiten de plaats Bethlehem. Zo zijn we toch nog een klein beetje terug in de kersttijd.

Maar die gebeurtenissen hebben niet te maken met de Messias, direct, indirect wel. Maar met een vrouw. Van een klein boekje.

Waar ik dus een klein woordje vanmorgen centraal wil stellen. Ik wil u meenemen naar een liefelijk tafereel. Dat doe ik nog niet met de PowerPoint.

Dat doe ik door even voor te lezen. En dat liefelijk tafereel vindt u aan het eind van het boekje Rut. Want daar gaan we daar even bij stilstaan vandaag.

En ik lees vanaf het dertiende vers. En dan laat ik u zo zien over welk woordje ik vandaag enigszins wil nadenken met u.

Vanaf het dertiende vers van Rut, hoofdstuk 4. Daar staat, zo nam Boaz Rut en zij werd hem tot vrouw. En hij kwam bij haar. En de heren gaf haar dat zij zwanger werd en een zoon baarde.

Dat klinkt in verband met de kersttijd wel een klein beetje bekend, deze woorden. Toen zeiden de vrouwen tegen Naomi, geloofd zij de heren die niet heeft nagelaten om u vandaag een losser te geven.

Mogen zijn naam beroemd worden in Israël. Hij, die losser dus, zal er voor u zijn om u te verkwikken en u in uw ouderdom te onderhouden.

Want uw schoondochter die u lief heeft, heeft hem gebaat. Zij die beter voor u is dan zeven zonen. En het kernwoordje, waar ik bij stil wil staan, is het woordje verkwikken.

En welke associatie roept dat bij u op? Als je denkt aan dat woord verkwikken. Er is een bekende psalm die dat ook in de openingsregels heeft staan. Een hele bekende. Ik kijk, ik toets nu even uw bijbelkennis.

Ik hoor het al. Psalm 23. Zei u dat? Dat klopt ook. De Heer is mijn herder. Mij ontbreekt niets.

Hij voert mij naar rustige wateren. Hij verkwikt mijn ziel. Nou, dat woordje komt hier ook in Rut hoofdstuk 4 voor. En bij dat woordje wil ik u laten stilstaan.

Want wat betekent dat eigenlijk? Dat je ziel wordt verkwikt. En dat die losser uit het boekje Rut in de ouderdom van Naomi haar zal verkwikken.

Althans het kind van de losser met name. Nu, wat betekent verkwikken? Ik heb het eens opgezocht in de Vandalen.

Verkwikken. Nou, dat betekent zoiets als goed doen. Aangenaam aandoen. Zoals de koelte van de avond heeft ons verkwikt. Het betekent ook zoiets als verfrissen, laven.

Je kunt een dorstige verkwikken. Maar je wordt ook verkwikt door enige goede uren van slaap. En figuurlijk heeft het de betekenis van troosten, opwekken, opbeuren.

Je kunt bijvoorbeeld verkwikt zijn door een paar goede kerstdiensten. Want je denkt, hé, dat was mooi. Daar ben ik echt door een beetje geraakt. Dat heeft mij verkwikt. Naast vermoeid.

Maar goed, dat is een ander verhaal. Dat is altijd een drukte zo rondom kerst, hè. Nou, als ik mij verkwikt voel, dan is dat meestal na een heerlijke wandeling. Samen met mijn vrouw.

Een goed etentje. Een goed kerstdiner. Een lekkere douche of bad. Daar kun je helemaal verkwikt uit de voorschijn komen. Maar al deze betekenissen, zoals die in de Vandalen staan.

Zoals ik ze zelf ook gebruik. Heeft dat nu inderdaad dezelfde betekenis als het Bijbelse woord verkwikken. Dus wat heb ik gedaan?

Ik ben een onderzoek gaan doen om te kijken wat dat dan betekent in de Bijbel. Waar het wordt gebruikt en hoe het wordt vertaald. Het zijn altijd interessante onderzoekjes als je zoiets doet.

Wat betekent een woord nu precies? Nu, in het boekje Rut komt het alleen al dertien keer voor. Dat is voor degene die dat graag, die weekjes graag willen hebben.

Dan komt het al dertien keer voor van de 1065 keer dat het in het Oude Testament wordt gebruikt. En voorkomt. Maar in het boekje Rut dus dertien keer.

Tien keer in hoofdstuk 1. Eén keer in hoofdstuk 2. En één keer in hoofdstuk 5. En alleen daar in hoofdstuk 4 vers 15. Alleen daar wordt het vertaald met verkwikken.

De andere keren, dat gaat u nu ontdekken. Door even met me mee te lezen. We gaan lezen vanaf Rut 1, vanaf vers 6. Daar staat, toen maakte zij zich met haar schoondochters gereed.

En die zij is Naomi. Toen maakte zij zich met haar schoondochters gereed. En keerde terug uit de vlakte van Moab. Daar was ze namelijk naartoe verhuisd.

Met haar man en twee zonen. Omdat er hongersnood was in het broodhuis. Oftewel in Bethlehem. De betekenis daarvan is broodhuis. En die hongersnood was er vanwege een oordeel van God over het ongeloof.

Ten tijde van, zeg maar, de richters. Goed, zij was daar naartoe gegaan. Naar de vlakte van Moab. En weer teruggekeerd. Want zij had in het land Moab gehoord.

Dat de heren naar zijn volk had omgezien. Door hun brood te geven. Opmerkelijk, hè? Brood weer in het broodhuis. Daarom trok zij weg uit de plaats waar zij geweest was.

En haar twee schoondochters gingen met haar mee. Toen zij op weg gegaan waren om terug te keren naar het land Juda. Zij Naomi tegen haar twee schoondochters.

Ga heen. Keer terug. Ieder naar het huis van haar moeder. Mogen de heren jullie goede tierenheid bewijzen. Zoals jullie die bewezen hebben. Aan hen die gestorven zijn.

En aan mij. Dan zien we in vers 16. Enige versen later. Als er op een punt staat dat Naomi zegt. Joh, gaan jullie toch terug.

Jullie hebben helemaal niets aan mij. Als je met mij terugkeert naar Bethlehem. Ik bedoel, jullie zijn niet getrouwd. Jullie zijn mijn schoondochters. Jullie kunnen waarschijnlijk beter weer een man gaan vinden in Moab. Opnieuw.

Maar Rut dacht er anders over. En we kennen de geschiedenis. Rut zei. Dringen bij mij niet langer op aan u te verlaten en terug te gaan. Bij u vandaan. Want waar u heen gaat.

Zal ik ook gaan. En waar u overnacht. Zal ik overnachten. En dan die prachtige woorden. Uw volk is mijn God. En uw God mijn.

Mijn. Of uw volk is mijn volk. En uw God is mijn God. En het commentaar van Naomi. Als ze dan uiteindelijk met Rut terugkeert in Bethlehem.

En voorheen heette zij Naomi. Met dat zoiets betekend als blijdschap. En de mensen bij haar terugkeer. Samen met Rut op een gegeven moment opmerken. Hé, is dat niet Naomi?

Die destijds is weggegaan. Is dat Naomi? Waarop zij zegt. Ik ging vol weg. Maar de Heere heeft mij leeg laten terugkeren.

Waarom zou u mij Naomi noemen? Nu de Heere tegen mij getuigd heeft. En de Almachtige mij kwaad gedaan heeft. Heeft u het gevonden?

Het woord? Ja, ik heb het benadrukt door het even vet af te drukken. Dus u heeft het al gezien. Het woord terugkeren is de meest gebruikte vertaling van dat woordje wat elders dan ook met verkwikt wordt vertaald.

Maar het heeft in zich een terugkeren naar de oorsprong. Of een terugkeren naar de bron. En wat doe je bij een bron? Je gaat daar drinken om verkwikt te worden.

Die gedachte zit allemaal in het woordje verkwikken. En als we dan eens kijken naar het afgelopen jaar wil ik u vragen. Hoe was uw jaar?

Hoe was 2018? Was het een jaar van winst? Was het een jaar van verlies? Of was het een jaar van een combi van die twee dingen?

Ga je positief afsluiten? Of ga je met een bezwaard hart afsluiten? Het kan allebei hè. Want zo is het leven.

Voor mij was het jaar niet geweldig. Moet ik eerlijk zeggen. En voor mijn vrouw helemaal niet. In februari is mijn schoonmoeder gestorven.

En begin december mijn schoonvader. Wij de ouders verliezen in een jaar. Dat is best wel heftig als daarna de kerstdagen aanbreken. We hebben geweldig mooi en fijn kunnen afsluiten.

Samen met hen. Mijn schoonmoeder is in volle overgave naar de heer gegaan. En de rust die zij in de laatste maand had. Was echt tot een getuigenis tot op de dag van vandaag.

Mijn schoonvader. Smorgens werd hij naar het ziekenhuis gebracht. Omdat hij heel erg benauwd was. Op de dag zelf zei zijn ziekenbroeder op een gegeven moment tegen hem. Meneer Meijerink. U gaat het niet halen meer.

Wij kunnen u niet meer opklappen. Geen medicijn zal meer u redden. U leeft nu op 90% zuurstof van het ziekenhuis. En inderdaad. Hij is om kwart over el s'avonds gestorven.

Maar niet voordat hij nog de hele familie. Al zijn kinderen heeft gezien. Ik was de laatste die kwam. S'avonds om kwart voor tien. Ik moest uit een vergadering komen. Of eigenlijk uit een ouderavond. Met tien minuten gesprekken.

Dan ben je met hele andere dingen bezig. Maar ik werd gebeld. Van nu komen. En dan kom je. En dan ben je op tijd. En dan kijkt je schoonvader je aan. En zegt zo. Kon je nog even uit de vergadering komen?

Ik zeg ja pa. Ik heb alles laten vallen om bij u te zijn. Zegt hij dat is mooi. Fijn dat ik je zie. En hij vond het fijn. Als ik te midden van de familie.

Nog even met hem kon bidden. Dat is een heel heilig en stil moment. Zo vlak voor het moment. Dat de ziekenbroeder. In overleg met mijn schoonvader. Had besloten om een slaap medicatie toe te dienen.

En daarna de zuurstof eraf te halen. Vlak voordat in slaap gaan. Wilde hij een gebed. Om goed op reis te kunnen gaan. Waarop de ziekenbroeder zei.

Meneer Meijerink. U mag nu op reis. Waarop hij zei. Dank u wel. En u hetzelfde. Waarop de ziekenbroeder zei. Nog liever nog niet. En met een glimlach op zijn lippen.

Is hij toen daarna in slaap gevallen. En anderhalf uur later overleden. Maar het zijn heftige tijden. En dan moet je leren omgaan met verlies. Zijn verlieservaringen.

Die je dan in zo'n jaar opdoet. In het afgelopen jaar ben ik ook een goede vriend verloren. Niet door de dood. Maar door het leven. Door een oorzaak. Waarbij ik in een kleine periode.

Een ernstige geloofscrisis heb gehad. Waarbij ik werkelijk heb afgevraagd. Heer. Bent u er echt? Of heb ik me dat al die jaren maar ingebeeld.

Magij door een donkere nacht van de ziel. Waar de heer ook werkelijk ook ingegrepen heeft. Door een vrede te geven die je verstand te boven gaat. Zoals Philippense 4 zegt.

En daar ben ik tot op dit moment zielsdankbaar voor. Als ik terugkijk naar 2018. Maar het waren heftige tijden. Nadat de heer die vrede weer teruggegeven had in mijn hart.

Vertelde mijn jongere broer dat hij ongeneeslijk ziek is. Dat zijn heftige tijden dan. Dat is 2018 voor mij. Maar het woordje verkwikken.

Is ook daar weer een antwoord op. De betekenis daarvan. Want als je gaat kijken naar het verhaal van Naomi. Dan is dit denk ik wel een samenvatting.

De samenvatting van ik ging vol weg. Maar de heren. Ja werden. Ik ben die ik ben. Degene die er altijd dus is.

In goede en slechte tijden. De heren heeft mij leeg laten terugkeren. Ja vol. Ja ik ging met mijn man en kinderen weg. Naar Moab. Om daar een tijdelijk of nieuw bestaan op te bouwen.

Maar ik ben zonder man. En twee zonen terug. En alleen mijn schoondochter is meegekomen. Waarom zouden wij dan Naomi noemen? Noem mij maar Mara. Want de heren heeft tegen mij getuigd.

En de almachtige heeft mij kwaad gedaan. En dat wordt ook nergens tegen gesproken. In het boekje Rut. Dit was haar ervaring. Een ernstige verlieservaring.

Je zou maar inderdaad je man en je twee zonen verliezen. Maar als je dan het boekje Rut leest.

En je neemt je eigen ervaringen er ook in mee. Dan zie je daar op een gegeven moment een soort van verandering van perspectief komen. En dat zie je eigenlijk al terugkeren in twee teksten.

Ik heb ze hierbij staan. Rut hoofdstuk 1 vers 8. En hoofdstuk 2 vers 10. En tussen die twee versen zit al een verandering van perspectief. Naomi zei tegen haar twee schoondochters.

Ga heen. Keer terug. Ieder naar het huis van haar moeder. En dan met een soort van gebed. Een soort van wens. Dat zij haar twee schoondochters wilde meegeven.

Als zij zouden terugkeren naar Moab. Mogen de heren jullie goede tierenheid bewijzen. Zoals jullie die bewezen hebben aan hen die gestorven zijn.

Hun mannen. En aan mij. Door nu mee te komen tot aan de grens. Mogen de heren jullie goede tierenheid bewijzen. Want mij is niet zoveel goede tierenheid bewezen.

De almachtige heeft zich tegen mij gekeerd. Heeft zich tegen mij getuigd. Ik ben leeg. Terwijl ik eerst vol was. En dat kun je soms hebben.

Dat gevoel. Leeg te zijn. Waar is de Heer nu? Wat doet Hij in mijn leven? Waarom komen deze dingen op mijn weg? Waarom zijn de dingen zo gebeurd zoals ze gebeurd zijn in het afgelopen jaar?

Wat doet de almachtige met mij? Maar dan verandert er iets. Rut gaat met Naomi mee. Ze komen terug in het broodhuis.

Aan het begin van de gerstenoogst. Er is dus weer overvloed. Het woordje gerstenoogst verwijst trouwens. Maar dat moet je maar eens thuis gaan uitzoeken. Naar Pasen. Maar dat is even terzijde.

Maar goed. Aan het begin van de gerstenoogst komen ze terug. Zijn daar dan in Bethlehem. En dan ontmoet Rut Boas. En u kent het prachtige romantische streekroman.

Zo zou je het bijna kunnen noemen. Maar het is natuurlijk veel meer dan dat. Dat ze wordt verliefd op Boas. Boas wordt verliefd op Rut. En zij mag van de overvloed genieten.

En dan verandert er iets in het leven van Naomi. En dan zegt Naomi ook tegen haar schoondochter in dat volgende vers. En daar ligt dan die verandering van perspectief.

Toen zij Naomi tegen haar schoondochter. Rut 2 vers 10. Mogen hij die zijn goede tierenheid niet onthouden heeft aan de levenden en aan de doden.

Gezegend worden door de heren. Zij rekent zichzelf tot die levende waar de heren nu toch zijn goede tierenheid weer aan geeft.

Eerst zegt ze, mocht hij de goede tierenheid bewijzen aan jullie. En nu zegt ze, maar hij heeft het toch bewezen. Ook aan mij nu. En daarin ligt dan ook dat verhaal van Rut en Boas.

En in een brede perspectief moest dit verhaal ook zo plaatsvinden. Want deze twee, Rut en Boas, moesten een plek krijgen in het plan van God waaruit de Messias, de heer Jezus, is voortgekomen.

En je ziet dat de verandering in Naomi uiteindelijk zichtbaar wordt in dat laatste vers waar dan het woordje verkwikken voorkomt. Ik lees hem nog een keertje.

Hij zal er voor u zijn om u te verkwikken en u in uw ouderdom te onderhouden. Want uw schoondochter die u lief heeft, heeft hem gebaat. Zij die beter voor u is dan zeven zonen.

Daar zit volheid in vanwege dat wat uit dat huwelijk is voortgekomen. In de geslachtslijn van Rut en Boas is de heer Jezus voortgekomen.

En u zou dus ook voor jezelf eens moeten uitzoeken wie nu de vader was van Boas, wie nu de vader en moeder waren van Boas, met name de moeder. En zovoort enzovoort.

Dan ziet u daar een aantal wonderlijke elementen hoe de heer eigenlijk gewoon de geschiedenis bruikt tot zijn doel. Hij weet wat hij doet. Ook al denken wij soms in ons leven dat hij helemaal niets doet.

En zijn we soms leeg. God weet wat hij doet. God weet wat hij gedaan heeft in 2018 in u en in mijn leven. En in het leven van mijn vrouw. En het leven van mijn jongere broer.

God weet wat hij doet. Maar dat is een kwestie van geloof. Het is een kwestie van welk perspectief heb je op de werkelijkheid.

Is dat alleen nog geen wat je voor ogen ziet? Of kun je achter de werkelijkheid schouwen kijken? In Gods werkelijkheid. Waarin hij alles gebruikt ten goede.

Waarin hij alles laat medewerken ten goede. Waarin hij zegt het goede werk dat ik in u ben begonnen. Dat zal ik ook volleindigen tot de dag van Christus.

Dat gaat zelfs nog over de dood heen. Want die dag van Christus is nog niet aangebroken. Terwijl al velen zijn gestorven. Hoe ga je om met verlieservaringen in je leven?

Wat is uw antwoord daarop? Verlies misschien van werk in het afgelopen jaar. Of inderdaad zoals in mijn leven. Verlies van een goede vriend.

Het verlies van een relatie. Hoe kijk je terug op je jeugd? Wat heb je niet gehad wat je graag had willen hebben? En lijk je er nog onder?

Misschien heb je ook wel inderdaad een mislukte relatie achter de rug. Je hebt er alles aan gedaan om te knokken voor je huwelijk. En het is niet gelukt. Lies ervaringen gaan altijd gepaard met een vorm van rauw.

Een rauw gaat altijd door een aantal vasen heen. Die heel willekeurig zich afspelen in ons leven. Kunnen teleurgesteld zijn in onze verwachtingen van het afgelopen jaar.

Maar ben je vol of ben je leeg? Hoe beleven wij onze gebroken dromen? Dingen die niet zijn uitgekomen.

Maar misschien zitten we er nog wel helemaal middenin. En waar vinden wij dan heelheid? Waar vinden wij dan innerlijke genezing? Waardoor worden wij verkwikt?

Waardoor krijgen wij een nieuw perspectief? En dan kom ik uit bij dat woordje. Dat kleine woordje verkwikken dat u na vandaag niet meer zal vergeten. Tenminste, dat hoop ik dan. En dan gaan we eens kijken hoe dat in twee verschillende vertalingen staat.

En u ziet hier salm 23 vanuit de oude en bekende MBG-vertaling. Zoals u die in mijn leven het vaak hebt gebruikt. De Heer is mijn herder. Hij voert mij aan rustig wateren.

Hij verkwikt mijn ziel. Sommigen van u herkenden dat al aan het begin van de preek. Maar toen ben ik eens aan het nakijken van waar vind ik een vertaling waarin dat meerdere van de betekenis van het woordje van kwikken, namelijk ook zoiets als terugkeren naar de bron, waar dat dan terugkomt in een vertaling.

En dan leg ik een heel aantal vertalingen naast elkaar. Je hebt tegenwoordig een prachtig bijbelhulpmiddel, de bijbel.nl. En dan leg je ze gewoon alle zeven afhacht naast elkaar. En dan kwam ik deze tegen in de Naderse Bijbel.

Hij voert mij mee naar de wateren van rust. Mijn levensadem keert door hem terug. Ik vind weer lucht om te leven.

En die komt van God vandaan. Hij doet iets in mij, waardoor ik mij toch weer kan verkwikt weten. Hij werkt iets uit en ik mag het door geloof zien en daardoor ineens weer opgebouwd worden.

Of ineens of gaandeweg weer opgebouwd worden. Hij voert mij niet alleen door dat donkere dal heen van versalm 23, maar ook aan die rustige wateren. Waar ik kan drinken en mij kan laven aan Christus.

Die niet alleen het levende brood is, maar ook het levende water. En van hem drinken, daar krijg je nooit meer dorst. Van hem eten en je hebt nooit meer honger. Misschien wel in de ervaring, maar niet in het geloofsweten.

En toen ik dat zag, die vertaling uit de Naderse Bijbel, was ik ook nieuwsgierig hoe dan die tekst uit Rut wordt vertaald. Vanuit de Naderse Bijbel.

Al proef ik in de vertaler zelf enige vreizinnigheid. Hij was wel en is een knap vertaler. En dan kijk je gewoon naar de grondwoorden en hoe dat dan uiteindelijk gebruikt wordt.

En dan zie je dit verschil. Rut 4 vers 16 staat, hij zal er voor u zijn om u te verkwikken en u in uw ouderdom te onderhouden. En dan ziet u de Naderse Bijbel.

Hij zal voor jou zijn die jouw bezieling doet terugkeren. Soms ben je het kwijt. Door allerlei omstandigheden in het leven.

Maar uiteindelijk zal de verlosser, de Heer Jezus Christus, geboren in dezelfde plaats waar deze geschiedenis zich afspeelde.

Bethlehem, het broodhuis, onze ziel verkwikken. En doen terugkeren naar de bron, naar hemzelf. Want ja, hoe staat het?

In uw bron zien wij, nee, in uw licht zien wij het licht. En we kunnen putten uit die bron. Ja, zo'n tekst uit de psalmen die me nu ergens vaag in mijn hoofd afspeelt.

Al mijn bronnen, al mijn bronnen zijn in u. Staat er in de psalmen. En u kent misschien ook de andere wel. Ik hoorde iemand al wat zeggen. Die bedoelde ik.

Bij u is de bron des levens. Nou, dat is verkwikken. Bij u is de bron des levens. Daar mogen we ons aan laven de komende tijd. In het jaar 2019.

Terugkeren naar de Heer die ons innerlijk voedt met zijn levend brood en met zijn levend water. Daar gaat het om. Deze tekst geeft de kern weer als het gaat om omgaan met verlieservaring.

Met de dingen die niet goed zijn geweest. Om weer wat te kunnen opbouwen. Nu, ik had u gezegd dat dat gedicht een geheim bevatte.

Nou, dat geheim ga ik u nu onthullen. Ik lees het nog één keer. En daarna doe ik het nog een keer. Maar dan lees ik hem anders. Ik wacht nog tien seconden voor het effect.

Nee hoor. Verandering van perspectief.

Het is toch een leugen als ik zeg God komt op deze aarde. Dat heb ik u aan het begin voorgelezen. Nu ga ik het gedicht opnieuw lezen. Maar ik lees hem nu van onder naar boven.

Dat heb ik van boven naar beneden gelezen. Nu ga ik er van onder naar boven leven. Ik begin dus met de laatste regel. En dat is dan de verandering van perspectief. Zoals je ook in het boekje Rutte hebt gezien.

God komt op deze aarde. Het is toch een leugen als ik zeg niets zal veranderen. Ik kan het onmogelijk geloven dat God ontbreekt.

Het is toch duidelijk dat ik met andere ogen kan kijken. Dat iets groters dan mijzelf in deze wereld schijnt. Ik weiger te geloven dat de tijd vliegt. Het is toch zo dat ik me kan richten op wat komt.

Dat ik de weg naar binnen kan vinden. Dat ik deze weken tot rust kan komen. Ik geloof niet dat kerst alleen maar drukte en business was. Nee, de waarheid was.

Kerst was verwachten. Is verwachten. En opnieuw uitzien naar de Messias. Gelooft u in dit perspectief?

Dan vraag ik u van harte mee te zingen met het lied waarmee ik de preek wil eindigen. En dat gaat natuurlijk over die herder die onze ziel verkwikt. En dat gaat niet.

Fin verste Stift. Fin versteep? Fin versteep? Fin versteep? Fin versteep? Fin versteep? Fin versteep? Fin versteep? Fin versteep? Fin versteep?

Fin versteep? Fin versteep? Fin versteep? Fin versteep? Fin versteep? Fin versteep? Fin versteep? Fin versteep? Fin versteep? Fin versteep? Fin versteep? Fin versteep? Fin versteep? Fin versteep? Fin versteep? Fin versteep?

Fin versteep? Fin versteep? Fin versteep? Fin versteep?