Niet ik maar Hij

Spreker

Oscar Lohuis

Date
Dec. 23, 2018
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Een heel goedemorgen. Ik stel voor dat we eerst kort nog samen bidden. Mag ik u voorgaan in gebed.

Heren, we hebben zojuist gezongen dat wij tot aan die dag willen horen wat u zegt.

En dat we uw woorden tot ons willen nemen als een kostbaar geschenk. En dat willen we ook uitspreken aan het begin van deze momenten als we uw woord gaan lezen en er met elkaar over nadenken.

Heer, dat we ook echt tegen u willen zeggen, we kunnen niet leven van brood alleen. Maar we hebben het zo nodig dat u tot ons hart spreekt. Heer, het ergste zou zijn als u zou zwijgen.

Maar we danken u dat u een sprekende God bent. Dat u uw zoon heeft gegeven die het woord van God is. Dat u uw openbaring hebben ontvangen. Dat u zich kenbaar heeft gemaakt.

En dat u ook vandaag de dag door de geest tot de gemeente spreekt. En daar willen we om bidden dat we vanmorgen ook met elkaar dat wat u door de geest tot deze gemeente tot ons vanmorgen wilt zeggen.

Dat we dat zullen horen. Geef ons een geopende hart om dat te kunnen ontvangen. Geef mij een zalving om te kunnen spreken daarover. En we bidden dat u verheerlijkd zult zijn in deze momenten.

Om Jezus wil. Amen. Ik wil een paar versen met jullie lezen. En vanmorgen heb ik niet een bijbelverklarende preek.

In die zin dat ik één tekstgedeelte lees. En alleen over dat ene tekstgedeelte tot jullie spreek. Maar het is meer een thematische preek. En het thema van vanmorgen is niet ik maar hij.

Niet ik maar hij. En dat is een soort zinnetje wat de laatste weken met name heel veel in mij omgaat. Waar ik vaak aan moet denken. En wat mij ook heel erg helpt.

Gewoon om staande te blijven. Om me te kunnen verheugen. Om niet ontmoedigd te raken. Maar om sterk in de Heerde te zijn. Niet ik maar hij.

En ik wil dat met jullie bespreken aan de hand van een paar versen. Laten we met elkaar lezen. Eerst Psalm 73. Psalm 73 vanaf vers 23.

Psalm 73 vanaf vers 23. Wil ik als eerste met jullie lezen. En dat gaat.

Dus een schitterende psalm. En dan zegt de psalmist aan het einde. Psalm 73 vers 23.

Niet te min. Zal ik voortdurend bij u zijn. U hebt mijn rechterhand gegrepen. En u zult mij leiden door uw raad. En daarna zult u mij in heerlijkheid opnemen. Wie heb ik behalve u in de hemel.

Naast u vind ik nergens vreugde in op aarde. Bezwijkt mijn lichaam en mijn art. Dan is God de rots van mijn art.

En voor eeuwig mijn deel. Niet ik ben de rots van mijn art. Niet ik ben de rots waarop ik bouw.

Niet mijn persoon. Niet mijn leven. Niet mijn kracht. Want ik heb kleine kracht. En er wordt hier gesproken over. Dat ons lichaam.

En ons hart kan bezwijken. We zitten hier vanmorgen bij elkaar. Als mensen die kwetsbaar zijn. Ook fysiek kwetsbaar zijn. Die fysiek ook getroffen kunnen worden.

Door van alles en nog wat. Maar in die fysieke kwetsbaarheid. In die lichamelijke sterfelijkheid. In feiten die we allemaal met ons meedragen. Mogen wij ze weten. En zeggen.

God is de rots van mijn art. En mijn deel voor eeuwig. Hij. Is de rots van mijn leven. En hij is degene die mij eeuwig leven geeft.

Niet ik. Heb dat in mijzelf. Maar hij is dat voor mij. Tweede wat ik met jullie wil lezen. Is Jezaja 9 vers 5. Dat is natuurlijk.

In deze tijd. Vlak voor kerst. Ook een heel. Toepasselijk vers. Om met elkaar te lezen. Als u met mij kijkt. Naar Jezaja. Hoofdstuk 9 vers 5. Waar.

Gesproken wordt over de zoon. Die ons gegeven is. Jezaja 9 vers 5. Want een kind is ons geboren. En een zoon is ons gegeven. En de heerschappij rust op zijn schouder.

En men noemt zijn naam wonderlijk. Raadsman. Sterke God. Ewige Vader. En vredevorst. En de heerschappij rust niet op mijn schouder.

Zelfs niet de heerschappij over mijn eigen leven. Ik ben niet heer en meester van mijn leven. We denken soms dat we autonoom zijn. We denken soms dat we zelfstandig zijn.

De moderne mens die doet er alles aan om zich te bevestigen in het idee. Ik heb mijn eigen leven in de hand. Maar dat is niet waar. Niet ik maar hij. De heerschappij rust op zijn schouder.

Hij alleen is heer. Hij is heer over alles wat leeft. En daar horen jij en ik ook bij. Hij is heer. En hij is de zoon die ons gegeven is.

Het kind dat ons geboren is. En ik ben niet zo wonderlijk. Maar hij is oneindig veel wonderlijker dan ik ben. Ik ben ook wonderlijk. Maar hij is nog veel wonderlijker dan ik ben.

Ik ben niet een volledig betrouwbare raadsman. Maar hij is dat wel. Hij is mijn raadsman. Ik kom er niet uit met mijn raad alleen. Met mijn kennis en mijn inzicht alleen.

Maar hij is mijn raadsman. Hij geeft mij raad. Hij is onze sterke God. En onze eeuwige Vader. En onze vredevorst. Hij is dat allemaal. Maar ik ben dat niet in mijzelf.

Niet ik maar hij. We gaan naar het Nieuwe Testament. Twee gedeeltes uit de brief. De eerste brief van Paulus aan de Corinthians. Ik lees nog twee teksten met jullie. Hele korte teksten. Het eerste is 1 Corinthians 1 vers 28.

1 Corinthians 1 vers 28. En daarna 1 Corinthians 3 vers 11. Maar eerst die laatste versen uit 1 Corinthians 1.

Wat ook weer past bij deze tijd. Als we nadenken over Jozef en Maria. die niet heel aanzienlijke mensen waren. Heel gewone mensen. Uit Nazareth.

Wat goed kan er uit Nazareth komen. Nazarener was een synoniem voor verachten. De Nazareners. Daar werd op neergekeken. Maar hij kwam uit Nazareth.

Vers 28 van 1 Corinthians 1. Het onaanzienlijke van de wereld. En het verachten heeft God uitverkoren. En wat niets is. Om wat iets is teniet te doen.

Opdat geen vlees voor hem zou roemen. Maar uit hem bent u in Christus Jezus. Die voor ons is geworden. Wijsheid van God. En gerechtigheid.

Heidiging en verlossing. Jezus Christus zelf. Is voor ons geworden. Onze gerechtigheid. Niet ik ben mijn gerechtigheid.

Niet ik ben rechtvaardig. Ik heb geen gerechtigheid in mijzelf. Maar hij is voor mij geworden. Voor ons geworden. Gerechtigheid.

Niet ik maar hij. Hij is mijn gerechtigheid. Hij is mijn heiliging. Mijn heiliging is niet volmaakt. Ik ben niet volmaakt in mijn heiliging.

Ik struikel nog. Ik faal nog wel eens. Maar hij is mijn heiliging. En mijn verlossing. Ik ben niet de verlosser van mijn eigen leven. Ik kan mezelf niet verlossen.

Er zijn dingen waar ik niet af kan komen. In mijzelf. De mens is een slaaf van de zonde geworden. Maar hij is onze verlossing. Hij is degene die ons vrij maakt van slavernij.

Niet ik maar hij. Ik kan mezelf niet veranderen. Nogmaals. Ik kan mezelf niet verlossen. Maar hij wel. Hij is onze verlossing. Hij zelf is dit alles.

Hij zelf. En de laatste vers dat we met elkaar willen lezen is. Wat ik al zei. 1 Korinther 3 vers 11. Waar Paulus heeft geschreven.

Want niemand kan een ander fundament leggen dan wat gelegd is. En dat is Jezus Christus. Niemand kan een ander fundament leggen dan wat gelegd is.

En dat is Jezus Christus. Maar 1 fundament voor alles. Maar 1 fundament voor het christen zijn. En ook voor het lijden van het christelijke leven. Maar 1 fundament op grond waarvan wij het leven tot in eeuwigheid mogen ontvangen.

En dat is Jezus Christus zelf. Ik ben niet het fundament. Maar hij is het fundament. Ja.

Nou. Op grond van deze 4 bijbelgedeelten. Heb ik op verschillende wijzen iets gezegd. Over niet ik. Maar hij.

Paulus zegt bijvoorbeeld ook in de gelaten 2 vers 20. Ik denk dat als we even. Sorry. Aan de hand van het leven van Paulus over dit thema nadenken. Dan heeft apostel Paulus heeft jarenlang geprobeerd.

Op het fundament van zijn eigen persoon. Het fundament van zijn eigen godsdienst. En van zijn eigen bijdrage. En zijn eigen rechtvaardigheid. De rechtvaardigheid die naar de wet is.

Op grond van zijn wettische, fariseistische manier van leven. Heeft hij geprobeerd om de overwinning te behalen. Hij heeft geprobeerd om uit zichzelf.

Een overwinnend en een blij. En een vreugdevol mens te zijn. En om zichzelf te overwinnen. Maar dat is er niet gelukt. En toen hij Christus leerde kennen.

Werd alles anders. Ik denk dat Paulus tot in zijn diepste wezen. Dit heeft meegemaakt. Dat hij uiteindelijk ook zegt in gelaten 2 vers 20. Met hem ben ik gekruisigd.

Ik ben gestorven aan dat leven. Waarin ik bouwde op mijzelf. Dat gestorven aan zelf. Met Christus ben ik gekruisigd. Met Christus ben ik gekruisigd.

Niet ik. Met Christus ben ik gekruisigd. En toch leef ik. Maar dat is niet meer ik. Maar Christus leeft in mij. Christus leeft in mij. Niet ik maar hij. Dat hebben we ook een schitterend mooi liedje gezongen.

Aan het begin van deze dienst daarover. Jezus in ons. Jezus kom binnen. En voor zover ik nu nog leef. Leef ik door het geloof in de Zoon van God.

Leven door het geloof in de Zoon van God. Die voor ons gestorven is. En zichzelf voor ons heeft overgegeven. Leven door geloof in de Zoon van God. Nou.

Ik wil eigenlijk dit thema verder proberen wat nog dichter bij te brengen. En ook te laten zien hoe bevrijdend het is als je dit gaat begrijpen.

Aan de hand van een soort tweeluik. En ik wil met jullie nadenken over twee dingen die ons allemaal bezighouden. En waar we allemaal ook mee te maken hebben.

En het eerste luik is christen worden. Hoe word je christen? En hoe word je een gelovige in de Heer Jezus?

En wanneer ben je een gelovige in de Heer Jezus? Wanneer ben je christen? En het tweede luik heeft te maken met het lijden van het christenleven. Dus dat zijn eigenlijk de twee dingen waar ik verder met jullie over na wil denken.

En allebei hebben te maken met niet ik maar wij. En ik denk dat als ik ook dat eerste ga behandelen, christen worden.

Dan zullen velen van u zeggen, nou dat is voor mij wel een lang geleden gepasseerd station. Ik ben al heel lang christen. Maar toch denk ik dat het heel bevrijdend kan zijn om er nog eens over na te denken.

Want als ik erover spreek, zult u zien hoe relevant het is om dit ook op deze manier te zien. Dus eerst een paar ideeën over wat is een christen en hoe wordt iemand christen.

Nou, ik doe dat even op een hele vreemde manier. Want ik ga een soort situatie schetsen. Luister naar het volgende. Stel je voor, er is een man.

En die man is niet goed gehumord. En je zou kunnen denken, een christen, als iemand helemaal niet goed gehumord is. Een christen is iemand die eerst niet goed gehumord was.

Maar die nu wel, omdat hij christen is geworden, goed gehumord is. Iemand die eerst niet productief was. Iemand die niet zoveel deed, een beetje lui was, nalatig was.

Niet zoveel voortbracht of vrucht droeg. Maar nu is hij wel productief geworden. Nu is hij een ijverige man geworden. En hij doet zijn best om ook iets te betekenen voor zijn medemens.

Iemand die eerst heel geërgerd en verwelend was.

En ook een ergernis voor anderen was. Maar nu is hij een prettiger mens geworden om mee om te gaan. Maar, weet je, is dat een definitie van het christen zijn? Is het zo dat een christen, dat dat bepaald wordt door hoe iemand functioneert?

Is het zo dat dat christen zijn gebaseerd is op dat je nu een prettig en een fijn mens bent geworden? Een fijn mens om mee om te gaan? Nou, breng me dan maar zo'n geïrriteerde man.

Geef me daarbij een doosje met pillen. Weet je, geef me een paar pijnstillers. Misschien heeft hij last van pijn in zijn lijf en is hij daarom geërgerd. Geef me wat kalmeningsmiddelen als hij gespannen is.

En als hij nerveus is en vanuit zijn gespannenheid en vanuit zijn nervositeit, nervositeit, dat hij zo'n vervelend mens is. En ik geef hem een paar kalmeringsmiddelen. En dan zal hij rustiger zijn.

En dan zal hij een prettiger mens zijn om mee om te gaan. Of je geeft hem een bepaald pepmiddel. Geef hem een flinke dosis koffie. Of je geeft hem een beetje energy drink. Of je geeft hem zelfs een bepaalde drug.

Er zijn allerlei pepmiddelen natuurlijk vandaag de dag. En dan heb je iemand die dus misschien wat nalatig en wat lui en wat inactief is geworden. Die kan door een bepaald middel een actief mens worden.

En hij kan misschien wel heel veel doen daardoor omdat je een bepaalde middelen geeft. Is hij daarmee een christen geworden? Nee. U begrijpt het natuurlijk wel. Zo word je geen christen.

Er is een verandering in zijn toestand gekomen doordat je een bepaalde middeltjes gegeven hebt. Maar dat maakt hem natuurlijk nog niet tot een christen. Stel je voor dat je hem weer wat anders geeft.

Of de middelen raken uitgewerkt. En hij valt terug in zijn oude toestand. Is hij dan afgevallen van het christen zijn? Nee. Natuurlijk niet. Hij was niet eens christen geworden. Wat is de waarheid over mijn redding?

Wat is de waarheid over onze redding? Waarin ligt de waarheid van onze redding? Hoe kan ik zeker zijn van mijn redding? Als ik dat moet vinden op het gebied van mijn gevoelens. Als ik met de waarheid van mijn redding.

De waarheid dat ik christen ben. Als ik dat moet vinden in mijn eigen beleving. In mijn eigen gemoedstoestand. In mijzelf. Dat ik denk nou. Ik ben nu wel een prettig mens.

Ik ben nu wel een beheerst mens. Ik ben nu wel een productief mens. Ik doe het nu best wel goed vind ik. Daarom ben ik christen. Dat is niet het fundament. Dat is niet de waarheid.

Die waarheid is niet in ons. Weet je hoe wij ons voelen? Hoe onze gemoedstoestand is. Hoe wij in ons vel zitten. Dat hangt van allerlei dingen af. En dat hangt van het weer af.

Het is de laatste dagen een beetje druilerig weer. Vindt u niet? Het heeft veel geregend. Het is een beetje bewolkt allemaal. En de zon schijnt niet zo. Nou dat heeft wat invloed op ons gemoed. Hoe je je voelt. Het hangt ook af van hoe goed je geslapen hebt.

Als u vannacht goed geslapen heeft. Dan zit u hier misschien wel heel prettig in uw vel. Ik heb ook wel goed geslapen vannacht. Dus ik sta hier aardig goed voor u. Alhoewel ik een beetje last van mijn rug heb. Maar dat valt wel mee allemaal.

Maar hoe je je voelt heeft ook te maken met hoe het met je spijsversteringskanaal gaat. Met wat je gegeten hebt. En of je wel of niet een beetje een griepje met je meedraagt. Dan ga zo maar door. Maar bepaalt dat ons christen zijn?

Bepaalt dat of we een kind van God zijn? Bepaalt dat of we behouden zijn of niet? U begrijpt het natuurlijk wel. Nee! Dat is niet bepalend voor dat we in de genade zijn.

Als we wel ons christen zijn laten baseren op wie wij zelf zijn. Dan zijn we uiterst kwetsbaar. Als we dus het idee, ben ik een kind van God?

Ben ik behouden? Houdt God van mij? Ben ik een erfgenaam van het eeuwige leven? Is de geest in mij? Heeft God mij mijn zonden vergeven? Als ik dat allemaal laat afvangen van hoe ik mij voel en hoe ik ben.

En mijn eigen gemoedstoestand. Dan zijn we heel kwetsbaar. Want als we ons dan eens een keertje slecht voelen. En als we gewoon rot in ons vel zitten. Weet je, en ik heb genoeg dagen dat ik niet zo lekker in mijn vel zit.

Ik zal u zeggen, ik ben ook heel wat keren de kansel opgelopen. Dat ik me echt slecht voelde. Dat is echt niet altijd zo makkelijk. Je maakt van alles mee. Je maakt ook van alles mee met andere mensen in je leven.

En met je kinderen. En met familieleden. En met toestanden in het werk. En met omstandigheden maak je van alles mee. En ik ben wel heel wat keren de kansel opgelopen. Dat ik echt dacht, heren, wees mij genadigd.

Want ik voel me helemaal niet goed. Hoe kan ik ooit tot zegen zijn voor mensen? Want ik voel me echt belabberd. Ik heb soms echt met een belabberd gevoel de kansel bestegen. En dat kent u ook.

U gaat wel eens met een rot gevoel naar uw werken. Weet je wel, onze gevoelens hebben ups en downs. Maar als we ons christen zijn daarvan af laten hangen. Dan komt Satan.

Als we ons slecht voelen. Als we pijn lijden. Als we onze emoties ons in de steek laten. Als we soms een beetje bang zijn. Als we ons gespannen voelen.

En dan komt Satan. En dan zegt hij. Ha, wat ben jij nou voor christen? Ben jij nou een christen? Een christen hoort toch opgewekt te zijn? Een christen hoort toch goed in zijn veld te zitten? Een christen ervaart toch altijd overwinning?

Ook in zijn gemoed. Maar dan bouwen we op het fundament van onszelf. Dan gaan we ons christen zijn laten afhangen van onszelf.

En we hebben al die teksten gelezen. Dat die zeggen. Hij is de rots van mijn hart. Zelfs als mijn hart zou bezwijken.

En dan, ik weet wel dat hij bedoeld wordt letterlijk als je sterft. Dat je een hart aanval krijgt. En dat je dit aardse leven verlaat. Dat is wat hij natuurlijk bedoelt. Maar ik wil het even anders toepassen. Zelfs als het hart, als de zetel van mijn emoties.

In de Bijbel is het hart ook de zetel van de emoties. Zelfs als mijn hart zou bezwijken. Als mijn emoties zouden bezwijken. Zelfs als ik me echt heel erg rot zou voelen.

Dan nog, heren, bent u de rots van mijn leven. U bent de rots van mijn behoud. Zelfs als ik het niet meer voel. Dat is de waarheid. Dus niet ik.

Maar hij. Waarom ben ik christen? Niet omdat ik zo'n fijn en perfect mens ben. Niet omdat ik altijd het fijne en het goede meemaak in dit leven.

Niet omdat ik altijd in optimale conditie ben. Maar ik ben christen op grond van het volbrachte werk van Jezus Christus. Dat nooit en ten nimmer meer veranderen zal. Dat is de rots waarop ik bouw.

Hij is het fundament. Ik moet hierbij ook denken aan John Bunyan. Weet je John Bunyan? De schrijver van de christenreis naar de eeuwigheid.

Heel bekende schrijver natuurlijk. Ook in alle reformatorische kerken in Bunschoten. Is John Bunyan bekend. Hij is een van de weinige baptisten. Die ook in de reformatorische kerken volledig geaccepteerd wordt.

Hij was een baptist. Spurgeon natuurlijk. Ja, Bunyan en Spurgeon. Maar John Bunyan was een jonge man. En hij twijfelde aan zijn behoud.

Misschien heb ik dit wel eens eerder verteld. Want ik vind het zo'n mooi verhaal. Ik gebruik het wel eens vaker. Maar dit helpt ons om te begrijpen dat Christus de rots van ons behoud is. Maar John Bunyan.

Hij loopt als jonge man door de velden. En hij voelt zich schuldig. En hij voelt zich zondig. En hij worstelt met zijn eigen zonde. En hij weet dat er allerlei begeert in zijn hart zijn. Waar hij niet vanaf komt.

En hij weet dat hij een zondaar is. En dat hij het oordeel verdient. En dat hij niet behouden is. En dat hij in feite op weg is naar de hel. En hij worstelt met dat hele idee van hoe kan ik vrede met God vinden.

Hoe kan ik met God verzoend raken. En hij voelt het niet. En hij ervaart het niet. En hij weet het niet. Waarom? Omdat hij nog naar binnen kijkt.

En op dat moment. Terwijl hij zo tot God roept. En ook gewoon bidt en wandelt. En in zijn nood daar is. Hoort hij een stem uit de hemel.

Bij wijze van spreken. Een stem die tot zijn hart spreekt. Heel duidelijk. En de Heer zegt op dat moment tegen de jonge Bunyan. Uw gerechtigheid is in de hemel.

Jouw gerechtigheid John. Is in de hemel. De gerechtigheid waardoor jij. Behouden wordt. De gerechtigheid waardoor jij rechtvaardig wordt. De gerechtigheid waardoor ik jou maak tot mijn kind.

Waardoor ik jou rechtvaardig verklaar. De gerechtigheid waardoor jij mijn zoon mag zijn. In volle rechten. Volledig erfgenaam van alles wat ik jou wil geven. Je bent mijn kind.

Niet op grond van je eigen gerechtigheid. Maar jouw gerechtigheid is in de hemel. Dat is Jezus Christus zelf. Hij is jouw gerechtigheid. En daarom mag je mijn kind zijn.

Op dat moment wordt John Bunyan beouden. Waarom? Omdat hij op dat moment niet meer naar binnen kijkt. Niet meer naar zijn eigen gemoed kijkt. Niet meer naar zijn eigen ervaring kijkt. Maar weet dat hij een kind van God mag zijn.

Op grond van wie Jezus Christus is. Hij is onze rechtvaardigheid. De Messias wordt in het boek Jeremia aangekondigd. Als de heren onze gerechtigheid.

De heren onze gerechtigheid. En dat is Jezus Christus. En hij is dezelfde gisteren, vandaag en tot in eeuwigheid. En dat wil dus zeggen dat onze gerechtigheid. Waardoor wij behouden zijn. Dezelfde is gisteren, vandaag en tot in eeuwigheid.

Dus op de beste dag die ik heb. De dag dat ik opsta. En dat ik goed geslapen heb. En dat het mooi weer is. En dat ik me lichamelijk in topconditie voel.

En dat het fijn gaat in mijn gezin. En dat het goed gaat op mijn werk. En dat er financieel geen zorgen zijn. En ga zo maar door. Op mijn beste dag. Is er maar één reden. Dat ik een kind van God mag zijn.

En dat is niet omdat ik zo'n goede dag beleef. Maar dat is omdat Jezus Christus mijn gerechtigheid is. Uit hem is het dat u in Christus Jezus bent.

Die voor ons geworden is gerechtigheid. De beste dag is het alleen maar vanwege Jezus dat we een kind van God zijn. En stel je voor je slechtste dag.

Je staat op met pijn in je lijf. Je hebt slecht geslapen. Het is druilerig weer. Het is moeilijk in je gezin. Het is moeilijk op je werk. En er zijn financiële zorgen. En allerlei andere dingen zijn moeilijk. En je voelt je rot.

En je voelt je slecht. En je zit slecht in je wel. En je worstelt met jezelf. En je worstelt met de kwetsbaarheid van het leven. Of je bent zo ziek dat het heel moeilijk is om nog een beetje van het leven te kunnen genieten.

En ga zo maar door in wat voor toestanden wij ook terecht kunnen komen in het leven. Op onze allerslechtste dag is er maar één reden dat wij een kind van God zijn. En dat is Jezus Christus onze gerechtigheid.

Hij is het fundament. Hij verandert nooit. Hij is dezelfde gisteren, vandaag en tot in de heeuwigheid. En daarom is onze rechtvaardigheid. De rechtvaardigheid die ons geschonken wordt.

Is dezelfde gisteren, vandaag en tot in de heeuwigheid. En daarom lieve mensen. Mogen wij een kind van God zijn. Niet ik. Maar Hij. Halleluja. Hij is de rots van ons behoud.

Dat schitterende lied. Vaste rots van mijn behoud. Als de zonde mij benauwd. Laat mij steunen op uw trouw. Laat mij rusten in uw schouw.

Waar het bloed door u gestort. Mij de bron des levens wordt. Jezus niet mijn eigen kracht. Niet het werk dat door mij volbracht. Niet het offer dat ik breng.

Niet de tranen die ik pleng. Schoon ik ganse nachten ween. Maar kunnen redden. Gij alleen. Zie ik breng voor mijn behoud u geen wier ook meer of goud.

Moeder kom ik. Arm en naakt. Tot een God die zalig maakt. Die de armen kleed en voedt. Die de zonder leven doet. Dus zelfs niet mijn berauw.

Zelfs niet mijn geloof. Zelfs niet mijn gehoorzaamheid. Niet mijn ervaring van bekering. Niet dat ik het heel diep heb gevoeld.

Zelfs niet het zondebesef. Waarvan sommige voorgangers zeggen. Je moet eerst dat zondebesef hebben. Om een kind van God te kunnen worden. Je moet eerst tot in het diepst van je wezen. Ervan overtuigd zijn dat je naar de hel gaat.

Voordat je behouden kunt worden. Al die dingen leggen van alles bij de mens zelf. Maar het is niet ik. Het is niet mijn beleving. Het is niet mijn bekeringservaring.

Het is niet mijn geloof. Niks in mijzelf. Maar het is Jezus Christus alleen. Afzien van jezelf.

Niet meer naar binnen kijken. Niet meer naar je persoonlijke ervaring kijken. En zelfs niet naar je geloof kijken. Maar alleen maar kijken naar de Heer Jezus Christus. Dus daardoor mag je weten.

Dat je een kind van God bent. En als Satan dan komt op die slechte dagen. En als Satan de aanklager van de broeders. Op die slechte dagen naar je toe komt. En tegen je zegt. Jij bent helemaal geen kind van God.

Als je onderuit gaat. En je voelt je belabberd en rot. En je stelt jezelf teleur. Of je stelt anderen teleur. En Satan komt en die zegt. Denk je nou echt dat God nog van je houdt?

Denk je nou echt dat God nog bij je is? En zo probeert hij je te ontmoedigen. Zo probeert hij je te binden. Zo komt hij met leugens. En hij maakt je onzeker over je behoudenis.

En weet je wat je dan moet doen? Dan moet je zeggen. Satan. Zwijg. Want het is niet ik. Maar hij. Het is niet in mij. Maar het is in hem.

Het is niet vanwege mezelf. Maar het is vanwege hem. Vanwege wat hij voor mij gedaan heeft. Dat ik een kind van God ben. En ik hou vast. Aan de rots van mijn behoud. Ook nu. Ook nu. Ben ik wel degelijk een kind van God.

Zo ben je christen. Door de heer Jezus. En geloof in hem. Het tweede luik. Heeft te maken met het lijden van het christenleven.

En. Ja. Ik wil. Ik zou het eigenlijk als volgt willen verwoorden. Dat. Dat we vanmorgen ook met elkaar willen nadenken.

Over de vraag. Van hoe. Kunnen wij geestelijk groeien. We hebben al nagedacht over de vraag. Hoe word ik christen. En waardoor mag ik christen zijn. Waardoor mag ik een kind van God zijn. Maar we moeten ook nadenken over de vraag.

Op grond waarvan. Is er geestelijke groei in mijn leven. En. Wat is het fundament.

Voor geestelijke groei. En waardoor kan ik inderdaad. Sterk worden in de heren. En ook sterk worden in de geestelijke strijd. En ik wil eigenlijk.

Dat illustreren met. Een beetje een raar verhaal. Maar het maakt wel wat duidelijk. Stel je voor. Ze zijn bij Lelystad. Niet zo ver hier vandaan. Zijn ze bezig om het vliegveld uit te bereiden.

Ik geloof dat er een nieuwe landingsbaan gebouwd wordt. In ieder geval. Er moet een grotere landingsbaan komen. Omdat er veel grotere vliegtuigen daar. Moeten gaan landen. Stel je nou voor.

Dat de ingenieurs van vliegveld Lelystad. Zouden zeggen. Nou weet je. Die klei daar in de Vlevo polder. Als de zon daar een beetje op staat. Dan wordt die klei heel hard. Ik heb zelf 13 jaar in de Noordoost polder gewoond.

Dus ik weet wat klei grond is. En ik heb dat ook meegemaakt. Dat die hard kan worden in de zomer. Maar stel je voor dat de ingenieurs zouden zeggen. Die vliegtuigen kunnen best wel landen op de klei daar. Want het is hard genoeg.

Nou je begrijpt natuurlijk wel. Dat zou een groot drama worden. Want zo'n Boeing 737. Of een Boeing 747. Of wat het ook is. Als die neerkomt. Dan komt er een gigantische kracht op die landingsbaan.

En als dat alleen maar die klei is. Dan zakt die weg in die klei. En dan komt het niet goed met de landing. Wat ze doen is. Ze leggen een baan aan. Van beton. Neem ik aan.

En ik weet niet precies hoe ze dat doen. Maar ze storten de beton. Of ze leggen er blokken in. In ieder geval. Dat is kei en keihard. Dat is beton. En op die betonblokken kan een Boeing 747. Kan inderdaad als dat gigantische gewicht.

Ik heb wel eens in de cockpit van een 747 gezeten trouwens. Toen mijn zwager Purser was. Dat was trouwens op de dag van 9-11.

Ik zat in de cockpit. Ongeveer het moment dat die vliegtuigen in de toren zich boorden in New York. Zat ik in de cockpit toen we op Amsterdam landen. En die piloot zei tegen mij.

Hij zegt. Weet je hoe zwaar dit vliegtuig is? 300.000 kilo. 300.000 kilo. Hij had het over. Ja.

Hij had het over weet ik hoeveel vrachtwagens of zoiets. Maar in ieder geval. Dat gewicht. Dat komt op die baan. En die betonnen baan kan dat dragen.

En weet je. Dat vliegtuig is symbool van kracht. En de vraag is. Wat is de landingsbaan van de Heilige Geest in ons leven?

Wat is de landingsbaan van de kracht van de Heilige Geest in ons leven? Op grond waarvan komt die kracht in ons leven? En het antwoord is niet op het fundament van de klei van mijn eigen persoon.

De Geest komt mijn leven binnen. De volheid van de Geest is mijn deel. Niet vanwege de landingsbaan van mijn eigen bijdrage.

Dat is als klei. Maar de Geest komt mijn leven binnen. De kracht van de Geest komt mijn leven binnen. Op grond van het fundament van Jezus Christus.

Dus met andere woorden. Even om het simpel te zeggen. God vult ons met de Geest. Niet vanwege wie wij zijn. Maar God vult ons met de Geest. Vanwege wie Jezus Christus is. Dus ook u kunt de volheid van de Geest ontvangen.

En wij mogen allemaal vervuld worden met de Heilige Geest. Sorry. Wij mogen allemaal vervuld worden met de Heilige Geest. Omdat het niet is dat je aan allerlei eisen moet voldoen.

Wij mogen geestelijk gaan groeien. Vanwege de Heer Jezus Christus. En niet vanwege wij onszelf. Ik kan ook niet mijzelf geestelijk doen groeien.

Dat kan de Heer Jezus alleen maar bewerkstelligen in mijn leven. Nou opnieuw wil ik dat illustreren met een voorbeeld. Stel je voor.

Ik heb het net gehad over een man toen ik het had over christen worden. Maar stel je voor dat. Dat we nu iemand hebben die christen is. Die weet dat hij door Jezus behouden is.

Maar die persoon worstelt wel met ergernis. Geïrriteerdheid. Ik noem even iets. Voor sommigen van ons is dat inderdaad best wel moeilijk. Om niet zo snel geërgerd te raken.

Anderen hebben daar veel minder moeite mee. Sommige mensen die raken niet zo snel uit het lood. Door dingen die gebeuren. Of wat mensen zeggen. Of als er een tegenslag is. Sommigen kunnen makkelijk allerlei frustratie en tegenslagen meemaken.

Maar anderen raken snel geërgerd. Als er inderdaad dingen frustrerend zijn. Als dingen kapot gaan. Als dingen niet lukken. Als mensen vervelend doen. Als mensen een rotopmerking maken. Dan kan het zomaar zijn dat je heel snel geërgerd bent.

Stel je ervoor dat er een christen is. Die inderdaad plotseling heel erg geërgerd is.

Die plotseling heel erg van binnen kookt. Baalt. He zegt. En zich uit op die manier.

En die dan gewoon in feite niet is wie hij of zij zou moeten zijn.

Misschien is dat onze strijd voor u. Hoe kunnen wij overwinning ervaren? Nou weet je wat we moeten leren. En ik hoop dat ik het duidelijk kan maken. En dat ik het duidelijk kan zeggen vanmorgen.

Maar stel je voor dat er zo'n moment is. Dat je geïrriteerd bent. Dat je nerveus bent. Dat je gespannen bent. Dat je onwijs gepikeerd bent over het een of over het ander. Wat doe je daarmee?

Laat je dat je christelijke leven bepalen. Laat je op dat moment. Je geestelijke leven bepalen. Laat je op dat moment je hartgesteldheid daardoor bepalen.

Laat je dat een bevestiging of een ontkenning zijn van je christelijke leven. Als dat zo is. Als je op zo'n moment dat je worstelt met jezelf. Bouwt. Op je eigen fundament.

Dan is alle geestelijke leven weg. Dan is alle geestelijke groei weg. Dus ik heb het eerst gehad over hoe je christen wordt. En ik heb geprobeerd duidelijk te maken in het eerste luik. Dat wij christen mogen zijn.

Een kind van God mogen zijn. Op grond van wie Jezus Christus is. Nu hebben we het over het lijden van het christelijke leven. We hebben het over onze voortgang als mensen die de heer Jezus willen volgen.

Waarin we worstelen met onszelf. Waarin we onszelf ook tegenkomen. En dan is de vraag. Wat laten we nou bepalend zijn? Als we zo'n moment hebben dat we dus zwak zijn. Dat we zo geërgerd zijn.

Laten we dat dan bepalend zijn voor de conditie en de toestand van ons hart? Laten we dat onze vrede bepalen op zo'n moment? Als we dat doen. Als we dus het lijden van ons christenleven bouwen op het fundament van onszelf.

Dan komt Satan opnieuw op zo'n moment langs. En dan fluistert hij je in. Ha! Ben jij nou een christen? Je bent toch helemaal niet een goede christen? Een christen is nog niet zo geërgerd?

Je denkt toch niet dat je nu nog kunt rekenen op God zegen in alles wat je doet? Je denkt toch niet dat je nu nog kunt rekenen op de kracht van de heilige geest?

En dat je nu nog overwinning zult kunnen ervaren? Je faalt nu gigantisch zegt Satan. En als je inderdaad op zo'n moment bouwt op de klei van je eigen leven dan ga je onderuit.

En is alle geestelijke leven weg. En dan word je tot in het diepst van je hart getroffen. Door je eigen falen. Word je ontzettend ontmoedigd door je eigen falen.

Maar weet je wat we mogen zeggen op zo'n moment? Als we het moeilijk hebben. Dan zeggen wij gewoon dit. Ja, inderdaad. Zo voel ik mij.

En ik heb gewaald. Maar. Niet ik, maar hij. Heer Jezus, u bent anders dan ik.

En ik bouw op u. En ik hou me vast aan u. En ik maak u tot mijn leven. En als je dat doet, heeft de duivel geen grond. De grond wordt Satan onder de voeten weggeslagen. Wanneer we werkelijk staan op het fundament dat Christus Jezus is.

Dan komt de vijand er niet in. Dan heeft hij geen plaats. En is de vrede van God als een schild. Rondom ons. De vrede van God die alle verstand erboven gaat.

Is het die onze hart en onze gedachten behoedt. In Christus Jezus. Lieve mensen, zelfs als u faalt. Zelfs als er een moment is dat je niet bent wie je zou moeten zijn.

Zelfs als je nog met je eigen zwakheid geconfronteerd wordt. Ook op dat moment mag je zeggen. Niet ik, maar hij. Ja, ik ben nog een falend christen. Ik ben nog niet zo volwassen als ik zou willen zijn.

En zoals ik zou moeten zijn. Maar in al mijn veilbaarheid. In al mijn zwakheid. Zeg ik nog steeds. Jezus Christus. Is het fundament.

En de landingsbaan van de Heilige Geest in mijn leven. Is het niet mijn eigen leven. Want op grond daarvan komt de Geest niet mijn leven binnen. Maar de landingsbaan van de Heilige Geest. Ook op het zwakste moment in mijn leven.

Is wie Jezus Christus is. Daarom mag ik ook nu vervuld worden met de Geest. En mijn vrede wordt mij niet weggenomen. Ik blijf in de rust. Ook al faal ik zelf.

Want Jezus is die landingsbaan. En dan is het zo dat je van binnen vrij blijft. Terwijl je je misschien uiterlijk slecht voelt.

Terwijl misschien je lichaam en je ziel je in zekere zin in de steek laten. Terwijl je je lichamelijk en misschien in je emoties slecht voelt. Blijf je geest onaangetast.

Omdat Jezus Christus nog steeds de rots van je behoud is. En zo mag je leven. Dus ook geestelijke groei. Ook vrucht gaan dragen.

Ook je zonden gaan overwinnen. Is niet op het fundament van jezelf. Maar is alleen maar door de Heer Jezus. En als je daarop bouwt.

En als je vasthoudt aan hemzelf. Als je juist op die zwakke momenten. Juist als je gefaald hebt. Nog steeds van binnen zegt. Ja inderdaad. Maar. Niet ik maar hij.

Dan word je sterk. En dan blijft er die volheid. En dan ontvang je ook daadwerkelijk de kracht om anders te leven. Op die manier kan je onmiddellijk die aanklachten van Satan van je afketsen.

En zeggen tegen Satan. Ja Satan maar niet ik maar hij. Ik weet het. Ik faal. Maar Jezus Christus is anders dan ik ben. En hij is de reden. Van de inwoning van de geest in mij. En hij is de reden.

Dat God met mij verder gaat. En dan overwin je de leugen. Door de waarheid. En dan word je vrij. Door de waarheid. Daar gaat het om. Nou. Ik sluit af met twee voorbeelden.

Weet je. Het is. Het is alles. In en door de Heer Jezus Christus. Ik. Ik had laatst een man bij mij.

Die iets vertelde over zijn leven. En hij vertelde dat hij. Dat hij echt heel diep in de zon was weggezakt. Dat hij als jonge man was gaan rebelleren.

Dat hij echt was afgedwaald. Dat hij echt helemaal terecht was gekomen in verkeerde dingen. In hoop verkeerde dingen. Maar hij vertelde mij dat hij op een gegeven moment in zo'n verschrikkelijke toestand was.

Vanwege de drugs. Dat hij ook zo'n ongelooflijke duisternis meemaakte in zijn ziel. Dat de demonen zo reëel waren. Dat hij zegt die duisternis was zo ongelooflijk behangstigend.

Hij zegt. Het was de hel zelf die ik meemaakte. Hij was ook uitgetreden uit zijn lichaam. Verschrikkelijk.

Door de drugs. Uitgetreden. Hij zag zichzelf fietsen. Midden in de nacht. Op weg naar huis. Nadat hij in het uitgaansleven helemaal. Helemaal. Stoond was geworden. En hij kwam thuis.

En hij maakte de meest erge. Geestelijke duisternis mee. Die hij ooit had meegemaakt. En op dat moment roept hij tot de Heer Jezus. En roept hij de naam van Jezus aan.

Beseft hij dat zijn eigen leven is als drijfzand. En hij roept tot Jezus. En de duisternis wijkt. En het wordt rustig.

En zijn lichaam wordt helemaal warm. En hij valt in slaap. En hij wordt heel veel later wakker. En het is volkomen weg. De duisternis.

Niet ik maar hij. In welke toestand je ook. Weet je. Ik vind het zo mooi. Kerst betekent dat God heeft omgezien naar een wereld in nood. God houdt van zondaars.

En hij ziet om naar zondaars. En het antwoord is niet. Mijn geloof. Het antwoord is niet. Mijn vroomheid.

Niet mijn gerechtigheid. Want die heb ik helemaal niet. Het antwoord is niet iets. Het is niet de boodschap. Het is niet de leren. Het is niet de beleidenis. Het is niet de doop.

Het is niet iets. Het zijn niet bepaalde dingen. Het antwoord is Jezus Christus zelf. Het antwoord op uw zwakheid. Het antwoord op uw gebrek aan kracht en vreugde in het leven.

Het antwoord op uw gebrek aan liefde diep van binnen in uw hart. Het is niet iets. Het is niet een geheim. Het is niet een foefje. Het is niet een bepaalde geestelijke les. Het is zelfs niet de leer.

Maar het is een persoon. Zoals deze jongeman in de diepste ellende van zijn leven een persoon aanriep. De Heer Jezus aanriep. Hij zei, Heer Jezus red mij.

Jezus ik roep uw naam aan. Zijn naam is wonderbaar. Het is een persoon. Het is Jezus Christus zelf. En in alle worstelingen die we meemaken is Hij zelf altijd bij ons.

Hij is het fundament. Het tweede voorbeeld wat ik wil geven is David Wilkerson. Die gaat in de jaren zestig van de vorige eeuw als plattelandsdominee naar de bendes van New York.

De straatbendes. U kent het verhaal wel van de kruisende asfaltjongel. Dat wil zeggen de iets ouderen onder ons. Die kennen dat verhaal. Maar hij komt daar en hij probeert die jongeren te bereiken.

Die ook in de drugs leven. Maar die ook elkaar uitmoorden. En waarvan de meisjes zich laten prostitueren. En de meisjes misbruikt worden. En waar allemaal verschrikkelijke toestanden zijn.

Zo erg dat zelfs de politie die wijken niet binnen durfde te gaan. En een magere, jonge plattelandsdominee gaat die wijk binnen omdat God hem roept om daar naartoe te gaan. En hij gaat die jongeren het evangelie brengen.

En hij probeert ze te bereiken. Uiteindelijk heeft hij een heleboel van die jongeren in de kerk. En er zitten twee bendes. Eén bende zit daar en de andere bende zit hier. En terwijl hij die dienst probeert te hebben met hen.

Ontbreekt er een soort conflict los. En beginnen ze bijna elkaar te bevechten. En bijna elkaar in elkaar te slaan. In die dienst. En David Wilkerson die krijgt op een gegeven moment.

Wordt hij zo aangegrepen door Gods geest dat hij het evangelie predikt. En weet je wat ik nou zo goed me herinner van die film waarin dat allemaal is verfilmd. Dat is dat hij als hij die preek houdt.

Dan zegt hij op een gegeven moment. Ik ben jullie niet iets komen brengen. Ik ben jullie niet een geloof komen brengen. Ik ben jullie niet een religie komen brengen. En ook niet een bepaalde godsdienst.

Maar wat ik jullie breng en wat ik jullie preek vanmorgen. Ik breng jullie een man. Ik predik jullie een man. En dat is Jezus Christus. Op het moment dat David Wilkerson dit zegt.

En Jezus Christus predikt voor deze bendes. Is het Nicky Cruz die diep in zijn hart getroffen wordt. En hij wordt stilgezet. En hij ziet op dat moment Jezus Christus. En Jezus komt tot hem.

En hij wordt getroffen in zijn hart. En diep geraakt. En hij komt tot bekering. En Nicky Cruz dient de heren tot op de dag van vandaag. David Wilkerson is inmiddels overleden. Maar weet je dat is het.

Het is een man. Het is iemand. Niet ik. Maar hij. Niet een geloof. Maar hij.

Niet de kerkgang alleen. En de godsdienst. En de leer alleen. Hoe belangrijk de leer ook is. Maar een persoon. Jezus Christus. Hij is het fundament.

Zowel van onze behoudenis. Als ook het fundament. Op grond waarvan wij geestelijk mogen groeien. Hij zelf is het fundament. Hij is de vaste rots van mijn behoud.

Ik weet niet hoe de heren dit woord wil gebruiken. We zitten hier vanmorgen. Zoals ik al zei. Met allerlei ervaringen in dit leven. En ik weet zeker.

Dat iedereen weet wat ik bedoel. Als ik zeg. Dat onze ervaringen niet altijd positief zijn. Dat onze gemoedstoestand.

Ups en downs kent. En dat gewoon. Ook onze derwaring van ons christenleven. Heel erg wisselend is.

Maar. In dat alles. Mogen wij leren om te zeggen. Niet ik maar hij. Jezus Christus. Is. Alle dagen van mijn leven. In alle toestanden waar ik in terecht kan komen.

In leven en zelfs. In ziek worden en in sterven. Is Jezus Christus. De vaste rots van mijn behoud. De burcht. Een vaste burcht. Is onze God. Op hem mogen wij bouwen.

Halleluja. Amen. Amen. Laten we samen bidden.