Samenkomst 9 december 2018

Spreker

Hans van Hall

Date
Dec. 9, 2018
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

*** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** bij de uittocht uit Egypte.

Als het eerste paasjaar gevierd wordt. Dan begint het Joodse jaar. En dat vindt meestal zo plaats rond april. En als ik dan de negende maand neem, dan klopt dat helemaal.

Judea was zo'n 200 jaar voor Christus onderdeel van Egypte. En Egypte werd verslagen door de Griekse koning Antiochisch III.

En gedurende zijn beheer mocht het Joodse volk gewoon hun geloof beleiden. Maar bij zijn opvolger, Antiochisch IV Epiphanes, die nou komt u ongetwijfeld bekend in de oren, werden alle uitingen van de Joodse religie verboden.

Hij liet zelfs de Torah verbranden en een afgodsbeeld in de tempel oprichten. En in het jaar 167 voor Christus stopte hij alle diensten in de tempel en richtte een altaar op voor Zeus.

Slachten en varken en de Joden werden verplicht om daarvan te eten. De Joden, de Joodse groepering, kwam in opstand onder leiding van Judas de Maccabeer.

En in 165 voor Christus veroverden ze na een lange en bloedige strijd Jeruzalem. Even over na te denken.

Er ging iets tegen het gebod van God in en men kwam in opstand. Ik dacht, in hoeverre zijn wij bereid om in opstand te komen als er iets tegen het woord van God gaat?

Zijn wij dan ook bereid om de actie te ondernemen zoals deze familie deed? Maar de tempel bleek geplunderd en vernield te zijn.

En er werd begonnen aan het heilig herstel van het heiligdom. Het licht van de menorah, de zevenarmige kandelaar, werd opnieuw ontstoken.

Maar men vond maar één vaatje met ritueel zuivere olie. En was eigenlijk genoeg voor maar één dag.

En het wonder geschiedde dat dat ene vaatje olie voldoende was voor acht dagen. En kon op die manier iedere keer opnieuw een kandelaar ontstoken worden.

En die acht dagen was precies genoeg om de juiste olie op de juiste manier te produceren. Ik weet dat deze geschiedenis niet in Gods woord staat.

Hij staat vermeld in de apocryve boeken 1 Maccabeë. Maar die herinwijding van de tempel wordt ieder jaar herdacht op het Ganoukafeest.

De 24ste van de negende maand. En dat Ganoukafeest is samen met het Poerimfeest. Uwel, u kent het wel.

De geschiedenis van Esther. Naar aanleiding waarvan het Poerimfeest gevierd wordt. staan niet in het Tenach. Worden er niet in genoemd.

Ze zijn ook niet door God ingesteld. Maar er is één plaats in de Bijbel waar dat Ganoukafeest genoemd wordt. En dat gaan we lezen.

U vindt dat in het Johannes Evangelie vanaf vers 12. Johannes Evangelie vanaf vers 12 tot 39. Gaan we met elkaar lezen.

Johannes hoofdstuk 10. Johannes hoofdstuk 10 vanaf vers 22.

Ik lees u uit de NBG-vertaling. Toen kwam het vernieuwsfeest. Daar wordt het genoemd. Toen was het vernieuwsfeest.

En het was winter. En Jezus wandelde in de tempel in de zuilengang van Salomo. De joden dan omringden hem en zeiden tot hem.

Hoe lang houdt gij onze ziel nog in spanning? Indien gij de Christus zijt, zeg het ons ronduit. En Jezus antwoordde hun, ik heb het u gezegd.

En gij gelooft het niet. De werken die ik doe in de naam mijn vaders, die getuigen van mij. Maar gij gelooft niet, omdat gij niet tot mijn schapen behoort.

Mijn schapen horen naar mijn stem en ik ken ze. En zij volgen mij. En ik geef hun eeuwig leven. En zij zullen voor zeker niet verloren gaan in eeuwigheid.

En niemand zal ze uit mijn hand roven. Want mijn vader mij gegeven heeft, gaat alles erboven. En niemand kan iets roven uit de hand van mijn vader.

Ik en de vader zijn één. De joden dan droegen weder stenen aan om hem te stenigen. En Jezus antwoordde hun, ik heb u vele goede werken doen zien vanwege mijn vader.

Om welk van de werken wilt gij mij stenigen? De joden antwoordde hem, niet om een goed werk willen wij u stenigen. Maar om godslastering.

En omdat gij een mens uzelf god maakt. Jezus antwoordde hun, is er niet geschreven in uw wet, ik heb gezegd, gij zijt gode?

Als gij hen gode genoemd heeft, tot het woord van God gekomen is. En de schrift niet gebroken kan worden, zegt gij tot hem, die de vader geheiligt.

En in de wereld gezonden heeft, gij lastert, omdat ik heb gezegd, ik ben Gods zoon. Indien ik de werken mijn vaders niet doe, geloof mij dan niet.

Doch indien ik ze doe, en gij toch niet gelooft, geloof dan de werken. Opdat gij weten en erkennen moogt, dat de vader in mij is, en ik in de vader.

Zij trachten hem dan weder te grijpen. Maar hij ontkwam uit hun handen. Het gedeelte wat we net lezen begint met het woordje toen. De Statenvertaling beschrijft daar, en het was het feest van de inwijding van de tempel in Jeruzalem.

U ziet dat dat Ganoeka feest ook in die tijd gewoon gevierd werd. Maar het is opmerkelijk, dat juist op dat feest, het licht der lichten, gevraagd worden wie hij is.

Hoe komt het, dat juist op dat moment, men vraagt, houd ons niet in spanning, maar vertel ons wie u bent. En het is goed om, wat dat betreft, in de context van de schrift te gaan kijken.

Want twee maanden voor dit feest, was het Loofhuttefeest. En in dat Loofhuttefeest, daar sprak hij op de laatste dag, als iemand dorst heeft, hij kwam tot mij en drinken.

En wie in mij gelooft, gelijk de schrift, gelijk de Torah zegt, stromen van levend water zullen uit zijn binnenste vloeien.

En ik denk dat ook de oversten van het volk en de fariseeën heel goed begrepen hebben, wat de Heer Jezus daar zei. Want de schrift spreekt over die beloofde.

Natuurlijk, hij spreekt in het Oude Testament in tenaag heel veel over het koningschap van de Heer Jezus, het koningschap van de Zoon van David.

Maar het spreekt ook over de leidende knecht. En daar had men toch eigen overleveringen van gemaakt. En daardoor ontstaat er ook een verdeeldheid onder de schade.

Is hij nou een profeet? Of is hij de Christus? Is hij het wel of is hij het niet? Een grote vraag waar het Joodse volk ook vandaag aan de dag nog steeds mee worstelt.

En men heeft van argumenten. Ja, maar de Christus komt niet uit Galilea. Maar hij moet toch uit het geslacht van David uit Bethlehem komen.

En er waren ook toen al sommigen die hem wilden grijpen, maar niemand sloeg een hand aan hem. En het komt ter oren van de overpriesters en de fariseeën.

En er staat dan letterlijk in het evangelie, had hem toch maar meegenomen. Dan hadden we hem terecht kunnen laten staan. Dus op dat punt al zie je dat ook de overste en fariseeën heel goed wisten wie hij was.

Alleen Nicodemus gaat tegenin. Nicodemus die aan het begin van het evangelie vermeld wordt dat hij in de nacht de Heer Jezus opzocht. Om te weten wie hij was.

Daarna spreekt de Heer Jezus tot hen. En zegt hij, ik ben het licht ter wereld. Wie mij volgt zal niet meer in duisternis wandelen, maar hij zal het licht des levens hebben.

Hoort u niet Jezaja 9 daarin? Waar het exact hetzelfde staat. En er wordt opnieuw heftig gediscussieerd met hem.

En de Heer Jezus vertelt en zegt dan naar het eind van die verhandeling. Uw vader Abraham heeft zich erop verheugd mijn dag te zien. En hij heeft die dag gezien en hem verblijt.

Want eer Abraham was, ben ik. Eer Abraham er was, was de ik ben die ik ben. Maar wanneer heeft Abraham dan de dag van Jezus gezien?

Dat was op het moment dat God aan hem vroeg om zijn zoon Isaak te slachten, te offeren. En dat hij op de berg stond en waarin Abraham en zijn zoon Isaak de berg opklommen.

En Abraham had het hout van dat offer op de zoon gelegd, op Isaak gelegd. En Abraham als rechter liep met hem.

Maar op het moment dat Abraham zijn zoon op het klaargemaakte brandoffer legt, komt die stem. Abraham, Abraham, doe hem niet.

Want nu zie ik dat u een geloof in mij hebt. En dan draait Abraham zich om. En dan ziet hij het ram in de struik.

In de doornen. Wat geslacht kan worden. En dat is het moment dat Abraham de dag van Christus gezien heeft. Want op dat moment mocht hij het ram offeren als plaatsvervanging voor zijn zoon.

Het ram die in de doornen verstrikt was. Zoals Christus de doornenkroon gedragen heeft.

De last van de zonde van deze wereld. De last van de wereld. Zoals de tekst die voor de kinderen geleerd wordt. Al zo lief heeft God de wereld.

Je mag je eigen naam uvullen. Dat werd vanmorgen al gezegd. Maar ook die doornen van ons eigen leven zijn door Christus gedragen. En Christus is aan het hout gegaan.

Om deze zonde teniet te doen. Dan volgt in de geschiedenis de geschiedenis van de blindgeborene.

Wonderlijk. Die het licht van deze wereld is. Gaf het licht terug. Aan de blinden. Maar staat er.

De oversten en fariseeën. Hadden reeds besloten. Dat iemand die zou beleiden. Dat hij de Christus was. Uit de synagoge.

Verbannen zou worden. En die blindgeborene. Die het zicht. Op de Heer Jezus. Ontvangt. Komt tot erkentenis.

Dat de Heer Jezus. De zoon. Des mensen is. En dan volgt de geschiedenis van de goede herder. En die eindigt met die verklaring.

Niemand ontneemt mij het leven. Maar ik leg het. Uit mezelf af. Ik heb de macht het af te leggen. En de macht. Het weer op te nemen.

En ik kan me voorstellen. Dat onder de Joodse geleerde. Grote opschudding. Ontstaan is. Want de enige. Die de macht heeft. Om het af te leggen.

En het op te nemen. Is God zelf. En dan is er opnieuw verdeeldheid. Wie is Jezus? En sommigen denken dat het een bezeten is.

Maar anderen zeggen. Iemand die bezeten is. Kan geen blind geborene helen. Voelt u dat? De geweldige dilemma. Waar het Joodse volk op dat moment in zit.

En vandaar ook. Zoals de geschiedenis die we lazen. De Joodse oversten hem omringen. Als het ware. En hem bij de jasgrijpen zeggen.

Zeg nou toch wie u bent. Laat ons toch niet langer in spanning zitten. En met de. In hun achterhoofd.

De recente gebeurtenissen. En toespraken. Brandt die vraag naar de identiteit. Van de Heer Jezus. Op hun lippen. Zeg ons.

Bent u de Christus? Bent u de Messias? Bent u de Gezalfde? En ze zoeken eigenlijk meer. Een reden. Om hem te vervolgen.

En te veroordelen. Want uit die vraagstelling. Blijkt al. Dat ze eigenlijk wisten. Dat Jezus. De Messias is. Maar ze willen.

Zijn woorden. Niet geloven. Waarom niet? Omdat hun eigen. Religieuze beleving. Het niet kan bestellen.

Staan. Dat Jezus. En de Vader. Eén zijn. Is het ook niet de vraag van vandaag? Men wil gewoon niet geloven.

Men wil niet accepteren. Dat de Zoon van God. Jezus Christus. Op deze wereld. Gekomen is. En de Heer.

Wijst dan op de werken. De tekenen en wonderen. Die in de naam van de Vader gedaan zijn. Omdat die in het oude testament. Om in de tenach. Die wonderen al voorzegd zijn.

En ze van daaruit. Al konden weten. dat hij echt. Dat hij echt. De beloofde. De beloofde. Messias is. Uit de wonderen.

En tekenen. Die de Heer gedaan heeft. Uit de werken. Die hij gedaan heeft. Van daaruit. Zou het volk moeten kunnen zien.

En weten. Dat hij de beloofde is. Hoe is dat met ons. Zijn wij ook herkenbaar. In de wereld.

Aan onze werken. Of merkt men. Het verschil niet in deze wereld. Is het zo. Zoals Jacobus zegt. Dat we niet alleen hoorders.

Maar ook zeker dat daders. Van dat woord zullen zijn. Doen. Wat het woord zegt. Of maken we het verschil niet meer.

Als gemeente van de Heer. In deze wereld. Als ik de statistieken moet geloven. Dan moet ik. Tot mijn. Verdriet vaststellen.

Dat we. Als christenen. Niet zoveel. Afwijken meer. Van de wereld. Maar juist in deze eindtijd. Juist als we als gemeente geloven.

Dat de Heer spoedig komt. Juist in deze tijd. Zouden we het verschil. Moeten maken. En dat ons geloof. Samenwerkt.

Met onze werken. En. Die werken doen we dan niet om. Ons geloof te bewijzen. Nee. Ons geloof. Vanuit ons geloof. Vanuit. Vanuit.

Die overtuiging. Dat Christus. Voor u persoonlijk. Voor de gemeente. Gekomen is. Vanuit die overtuiging. Dat Christus. In me woont. Mag ik werken doen.

Die hij tevoren. Voorbereid heeft. Tot eer. Van zijn naam. De Heer zegt het al. En zei het ook toen.

Ik heb het u gezegd. Maar u gelooft niet. omdat u niet. Tot mijn schapen behoort. En u weet wat het kenmerk. Van een schaap is.

Een schaap. Luistert alleen. Naar de stem. Van zijn header. En zal nooit. Een andere stem. Een andere. Hedder volgen.

Ik weet niet of u wel eens. Een schaapscheerdersfeest. Heeft meegemaakt. Maar daar zie je precies. Welk schaap. Bij de header hoort. Want.

Als het bepaald moment. Het schaap dan. Omgedraaid moet worden. Om geschoren te worden. Zal het schaap. Wat zijn header kent. Dat heel makkelijk later toelaten.

Maar als dat niet zo is. Hebben ze wel vier man nodig. Om dat schaap. In een goede positie te leggen. Zodat het geschoren. Kan worden.

Zoals de header. Zijn schapen ook beschermt. Zo beschermt de heer. Zijn schapen. De heer zegt dat ook. In dit gedeelte.

We zijn in zijn hand. En. In de hand. Van de vader. En niemand kan iets roven. Uit die hand.

En het beeld. Van die header. Had hij kort. Daarvoor gebruikt. Maar ze hebben het niet gepakt. En ik weet.

Dat uiteindelijk. De heilige geest. Gods stem. In een mens moet werken. En hem het koren van zijn liefde.

Moet trekken. Zodat ook iemand. De stem. Van de goede header. Kan verstaan. Maar ik denk wel eens.

Het wordt vandaag lastig. Om die goede header. Kenbaar te maken. Er wordt vandaag. Wat makkelijk gesproken. Over God.

En over God. Kun je. Ook makkelijk spreken. Maar op het moment. Dat je gaat spreken. Over zijn zoon.

Op het moment. Dat je gaat spreken. Over de Heer Jezus. Op het moment. Dat je gaat spreken. Dat God. Vanuit de heerlijkheid. Zijn zoon zond. Om. Hem aan het kruis.

Te laten nagelen. Dat zijn bloed. Kan vloeien. Wordt het lastig. En haakt men. Snel af. Er wordt.

Met een heerlijkheid. En spontaneiteit gezongen. Welke vriend. Is onze Jezus. Ja. Dat is zo. Maar schrijven. Het woord vriend. Nog met hoofdletters.

Want de Heer Jezus. Is God zelf. Beseffen we dat. Het is niet zo. Dat je de Heer Jezus. Een klopje op zijn schouder. Kunt geven. Zeggen.

Goed gedaan. Wat fijn dat u er bent. Natuurlijk. Mag je dat wel doen. Maar blijf beseffen. Dat het God zelf is.

Die in de gestalte van een mens. In deze wereld gekomen is. En blijf beseffen. Dat het God.

En zijn heilige geest is. Die een mens overtuigt. Van zonde. En gerechtigheid. Die een mens overtuigt. Dat je Christus nodig hebt.

Ik herinner me. Jaren geleden. Dat ik met een andere broeder. Regelmatig bij iemand op bezoek was. En die had echt alles gedaan.

Wat God verboden had. En hij kwam zo ver. Gods geest. Kreeg hem te pakken. En hij wilde. Inderdaad. Zijn knieën buigen. En we badden met hem.

Tot het moment. Dat we kwamen. Het moment. Dat we vroegen. Of hij wilde uitspreken. Dat hij een zondig mens was. En dat door de zonde van deze wereld.

Hij Christus nodig had. En midden in dat gebed. Hoe devoot ook. Sprak hij. Dat krijg ik mijn bek niet uit Hans. Hij wilde niet erkennen.

Dat je God nodig hebt. Dat je Jezus nodig hebt. Uiteindelijk. Kwam het er wel van. Maar het was zijn hoogmoed.

Wat een dwars zat. Heer Jezus bevestigt. In het gedeelte. Wat we gelezen hebben. Aan de overste.

En de fariseeën. Dat. De vader. En hij. Eén zijn. Vers 36. Zegt zelfs. Heel concreet. Dat hij.

Gods zoon is. En hiermee. Verklaart. De mens. Jezus Christus. Ja. Ja. Te zijn. De almachtige.

En dat was voor de joden. Een hele moeilijke beleidenis. Want dat boek Deuteronomium zegt. De Heerde ons God is één. En met die uitspraak.

Dat hij. Gods zoon is. Was de maat. Voor de overste. En de fariseeën vol. En men wilde hem. Grijpen om te stenigen.

Maar wat is nou de kern. Van hun veroordeling. Waarom. Wilde ze hem nu stenigen. Nou niet om de goede werken.

Die ze van de vader getoond gekregen hebben. Waarom dan wel. Nou het hoge woord staat erin. Het gedeelte. Niet vanwege uw werken.

Maar dat hij als mens. Zich God maakt. En de eerbiedt gebiedt te zeggen. Dat het voor iedereen.

Eigenlijk. Niet te begrijpen is. Niet te bevatten is. Dat hij neergedaald is. Om als mens te doen.

Wat toen geen mens. In staat was. En bij het Joodse volk. Is het een moeilijk te nemen barrière.

Want Jezaja 53. Waarin gesproken wordt. Over het lijden. Van Christus. Laten ze dat graag. Op hun. Op het volk.

In totaliteit staan. In plaats van. Dat men de weg. Hiervoor zegt wordt. Die de Heerde gegaan is. En vandaar.

Dat het nodig is. Denk ik. Om ook aan het Joodse volk. Het boek. Wat wij Nieuwe Testament noemen. Aan te bieden. Op dat ogen geopend worden.

Op dat ze mogen zien. Wie Christus is. In ontmoeting. Met Joodse mensen. Wordt vaak begonnen. Met Matthäus 1.

Eerste hoofdstuk. Dan zien ze dat de Christus. Vanuit het Joodse volk is. In plaats. Zoals men nu vaak denkt. Dat het vanuit de katholieke kerk.

Een of andere pauze is. God. De geest. God Jezus Christus. God de Heilige Geest.

Zijn één. Maar toch ook weer niet dezelfde. En er zijn altijd veel manieren geprobeerd om dat duidelijk te maken. Ik heb daarvoor een matrix meegenomen.

En ik laat hem even projecteren. Omdat dat eigenlijk anders slecht zichtbaar is. U ziet een cirkel. En met alle liefde gezegd.

Is de oneindige liefde van God. Wat altijd zal doorlopen. U ziet een driehoek. Het fundament van alles is Jezus Christus.

Want hij was het. In en door hem. Is alles geschapen. En het vierkant. Is het kader. Wat Gods geest.

In ons leven ons aangeeft. Waar binnen we vrij mogen. En kunnen bewegen. Maar. Ik kan een vierkant.

Of dat met dezelfde maten. Geprojecteerd wordt. Niet. Door die driehoek halen. En ik kan dat vierkant. Niet. Door die ronde vorm halen.

Hetzelfde is met die ronde vorm. Die zou niet passen. Op een andere vorm. Of toch wel. Toch wel. Ik heb hier een blokje.

Dat past bij deze matrix. En dit blokje. Past. Exact. Door alle drie de vormen heen. Ik ga het straks op de tafel achterleggen.

Dan kunt u het zelf proberen. En kunt u zien. Dat het mogelijk is. En dat. Alleen maar om aan te tonen. Dat die eenheid van God.

Onlosmakelijk met elkaar verbonden is. Maar wel. Alle drie. Een aparte. Functie hebben als het ware. En de overste.

Daartegen. Zegt de Heer Jezus. Jullie hebben er wel bezwaar tegen. Maar. Ook in de schrift. Worden de overste. En de rechters van Israël.

Vaak goden genoemd. Je kunt dat lezen. In Exodus 21. Exodus 22. En in Psalm 82. Daar kunt u zien.

Dat de benaming. Van de. Leidslieden. Leidslieden. Van Israël. Dat die goden. Met een klein letter. Genoemd worden. En daarom.

Zegt de Heer. Als jullie. Jezelf. Al goden laten noemen. Hoeveel te meer. Hij. Die van de hemel is neergedaald.

En zegt de Zoon van God te zijn. Accepteer jullie er niet. Waarom. Geloof jullie er niet. Dat wonderen. En datgeen.

Wat de Vader gedaan heeft. En dan schrijft hij heel duidelijk. Jullie geloven de werken niet die ik doe. Geloof dan ook mij niet.

Maar als je ze herkent. Dat ze van de Vader zijn. Geloof dan in mij. Dat is vandaag aan de dag nog precies hetzelfde. Je kunt niet collectief.

Geloven. Je gelooft persoonlijk. Gelooft u. Wat Gods woord hier zegt. Geloof in hem. Ontvang hem.

En als u gelooft. Dat hij de Zoon van God is. En voor u. Aan het kruis gegaan ben. Is. Geloof dat.

En ontvang Gods geest. Het is vaak dat men zegt. Ja we willen graag iemand. Aan de voeten. Van het kruis leggen. En brengen. Dat is mooi.

Maar eigenlijk moet het zijn. We willen eigenlijk. Steeds weer. Mensen. Aan het kruis. Met Christus gekruisigd. En daardoor leef je.

Dat is de basis. Ganouka. Het lichtfeest. Ik begon er mij. Werd in de winter. Gevierd.

In de donkerste periode van het jaar. Toen openbaarde zich het licht. Dat het leven. Tot in eeuwigheid brengt. Het is voor Israël.

Misschien nog toekomst. Want ook Israël. Zou als volk. Nog door een winterperiode. Moeten gaan. Totdat. Totdat.

Hij zich zal openbaren. En ze zullen zien. Wie ze doorstoken hebben. En dan. Zal Jezaja 9. Werkelijkheid worden.

De tekst die zegt. Een volk. Dat in duisternis wandelt. Zal een groot licht zijn. Een heel groot licht. En over hen die wonen.

In een land van diepe duisternis. Straalt. Een licht. Lieve mensen. Geloof me. Ook het volk. Kijkt uit.

Naar dat moment. De ganouka kandelaar. Heeft in tegenstelling tot de menorah. Acht kaarsen.

Plus één. En die ene kaars. Wordt gebruikt. Om die andere kaarsen aan te steken. Vandaar. Vandaar.

Vandaar de periode van feest. Van acht dagen. Acht kaarsen. Maar die ene kaars. Die wordt genoemd. Het knechtje.

De dienaar. Bijbels gezien. De doulos. En het is van belang. Dat we die doulos.

Die knechtesheren. Dat we die kennen. En dat we. Door het woord. Doordat hij gekomen is. Met dat licht.

Andere kaarsen. Aan mogen steken. En het is heel opmerkelijk. Dat in de Joodse overlevering. Je zaai jaar negen. De benamingen van de zoon.

Die ons gegeven is. Met acht. Begrippen. Weergeeft. Wonderbaar. Hij is de raadsman.

Hij is de sterke. Hij is God. Hij is de eeuwige. Hij is de vader. Hij is de vorst.

En hij is de shalom. Hij is de vrede. Dat zijn de benamingen. Die men. Om de Joodse overleveringen. Bij Jezaia negen.

Gebruikt. En het gebed is. En ik hoop ook uw gebed. Dat het Joodse volk. De dienaar. De doulos.

Jezus Christus. Zal gaan leren kennen. Mede. Vanuit nog steeds. De wonderlijke werken. Die hij.

Als plaatsvervanger voor zijn volk. Ook vandaag nog doet. De bescherming. Van zijn volk. U heeft ongetwijfeld.

Iets van meegekregen. Dat er week of drie geleden. Een aanval. Uit Gaza was. Met raketten. En op basis daarvan. Besloot. Het ministerie van Defensie.

Om. Jonge militairen. Naar de grens. Te sturen. En ze waren. Op weg. Met een bus. En ze hielden. Een korte pauze. En stapten.

Uit die bus. En op dat moment. Viel een raket. Op die bus. Waardoor er slechts. Eén. Hoe erg ook. Eén.

Gewonden was. Maar de vijftig man. Die in die bus zaten. Werden gered. Je kunt zeggen. Dat is toeval. Ik geloof dat niet.

Ik geloof dat. God nog steeds. Op een wonderbare wijze. Zijn volk. Beschermd. En met hen meegaat. Tot slot nog even dit.

Genoeka feest. Wordt gevierd. Op de 24ste. Van de negende maand. Maar het komt eigenlijk. Die datum. Komt al eerder voor. In het oude testament.

In het boek Haggai. Het boek wat spreekt over het volk. Wat uit ballingschap teruggekomen is. En die eerst. Hun eigen huizen.

Aan het bouwen zijn. Aan het versieren zijn. In plaats. Dat ze werken aan de tempel. Want Gods huis. werd eigenlijk een beetje vergeten.

Werd verwaarloosd. En uiteindelijk onder. De leiding van Joshua. Hetzelfde als de naam van de Heer Jezus. Hoge priester.

Wordt gestart. Met de herbouw van de tempel. En daar staat er. Van Haggai 2 vers 19. Let toch aandachtig. Op vandaf deze dag.

En daarna. Vanaf de dag. Dat het tempel gegrondvest is. Wat ervoor gebeurde. Wat ervoor gebeurde. Toen keerde het volk.

De rug om. En de Heer. Moest hen straffen. Maar in zijn grote genade. Sprak God. Ook op die dag. Vanaf deze dag.

Zal ik u zegenen. Vanaf de dag. Dat men. Opnieuw begon. Met de tempel te bouwen. En aan de tempel gewerkt. Werd.

Gaf God. Zijn zegen. Hij is getrouw. Ook als wij dat niet soms zijn. Dat is een mooie geschiedenis.

Maar weet u. 1 Corinthe 3 zegt. Weet u niet. Dat u Gods tempel bent. En dat Gods geest in u woont. En dan vervolgt.

Paulus. Het schrijven aan de Corinthe. Gaat weg aan het midden. Scheidt u af. Houdt u niet vast aan het onreinen. En ik zal u aannemen.

En tot de Vader zijn. U zult mijn zonen. En dochters zijn. Toewijding. Ganouka. Het feest.

Van de toewijding. En God verlangt erna. Om u en mij. Om ons overvloedig te zegenen. In. Zijn zoon. Jezus Christus.

Want vanaf de dag. Dat hij zei. Het is volbracht. Is Gods zegen. Dat is Gods genade.

Gods liefde. Getoond. Het is. Zoals beloofd was. In Hagai. Dat de tweede tempel.

Groter zou zijn. En mooier zou zijn. Dan de eerste tempel. En in de geschiedenis die wij lazen. Liep de Heer Jezus.

Door de zuilengang. Van de nieuwe tempel. De tweede tempel. Daar liep. De enige. De enige. Volkomen mens.

Die volkomen rein is. Omdat er in hem. Geen onreinheid is. En als een mens. In hem is.

Met hem aan het kruis gegaan is. Door zijn bloed. Rein gemaakt is. Gewassen is. Vier dan kerst. Dat hij.

Het licht. De lichten gekomen is. En besef. Dat ook met kerst. Ook met de kaarsen die er aansteken.

Besef. Dat God. Zelf. In zijn zoon. Aan het kruishout gestorven is. Omdat hij volkomen gehoorzaam was.

Ook. Opgestaan is. Hij. Is het levende licht. We kunnen.

Het feest. Feest. Van dat licht. Kunnen we gaan vieren. Door weg te doen. Wat hem niet. Behagelijk is.

Misschien. Om ons geestelijk huis. Bij vernieuwing. Hem. Volkomen. Toe te wijden.

Kerst straks vieren. Door de tempel van ons leven. Hem. Toe te wijden. Heer Jezus.

Wij verlangen daarna. We willen door u. Het feest. Van de toewijding. Toewijding. Volledig vieren. Amen.

Het is een moment van.