Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen allemaal. Ik wil graag Gods woord met jullie openslaan in het oude testament bij een van de kleine profeten, zoals we dat noemen.
! En vanmorgen wil ik nadenken met u over Nahum. We hebben gezongen over Jezus Christus, de Zoon van God, die de toren, het oordeel van de Heere God over deze wereld heeft weggedragen.
God, die de schepper is van al wat leeft, heeft zijn schepping, nadat de schepping hem in Adem en Eva op het hart had getrapt en had verlaten, wilde die schepping vanaf dat moment weer terugwinnen voor zichzelf.
Hij heeft toen Abraham en Israël geleid in afhankelijkheid van hem.
Dat is niet gelukt in die zin. Zij werden steeds weer opnieuw ongehoorzaam en opstandig. En God moest zelf ingrijpen.
Nu, Nahum is een van die profeten, die wordt gestuurd naar Juda. Israël, de tien stammen zijn al weggevoerd in ballingschap.
De twee anderen zijn overgebleven. En Nahum is een van de zes, die door de Heere God naar Juda wordt gestuurd om hen te waarschuwen. God heeft lief.
En God blijft lief hebben, ook als mensen hem niet moeten, hem niet willen. Weglopen. Maar, aan Gods goede tienheid, die tot een eeuwigheid is, komt ook op een zeker moment een eind.
Er is liefde van God, maar er is ook toren van God, zegt de Bijbel. Daar horen we niet veel meer over. Vandaag aan de dag. Maar dat is toch een wezenlijk onderdeel ook van de Bijbelse boodschap.
Nu, Nahum spreekt over het wee, over Nineveh. We weten allemaal van Jonah en Nineveh.
En van een liefdevolle, vergevende God. Maar we vergeten vaak over Nahum en Nineveh. Dat God na 120 jaar Nineveh moet veroordelen.
En daar gaat Nahum over. Ik wil inleidend een stukje lezen. Niet alles, want daar komen we wel op terug. Maar het eerste hoofdstuk in het bijzonder.
Nahum hoofdstuk 1. De last van Nineveh. Het boek van het visioen van Nahum uit Elkos.
Een na-ijveren God. En een wreker is de Heer. Een wreker is de Heer en zeer grimmig. Een wreker is de Heer voor zijn tegenstanders.
En hij handhaaft zijn toornjegend zijn vijanden. De Heer is geduldig. Maar groot van kracht. En hij houdt de schuldige zeker niet onschuldig.
De weg van de Heer is in wervelwind en in storm. Wolken zijn het stof van zijn voeten. Hij bestraft de zee en maakt die droog. Al de rivieren laat hij verdrogen.
Bazan en Karmel zijn verwelkt. De bloesem van Libanon is verwelkt. De bergen beven voor hem. De heuvels smelten weg. De aarde reist op voor zijn aangezicht.
De wereld met al zijn bewoners. Wie kan stand houden voor zijn gramschap? Wie kan ten midden van zijn brandende toorn opstaan?
Zijn grimmigheid is uitgegoten als vuur. De rotsen worden door hem stuk gebroken. De Heer is goed. Hij is tot een vesting op de dag van de benauwdheid.
Hij kent. Hij kent hen die tot hem hun toevlucht nemen. En door een overstromende vloed zal hij een vernietigend einde maken. Aan zijn plaats en duisternis achtervolgt zijn vijanden.
Wat u ook bedenkt tegen de Heer. Hij zelf maakt er een vernietigend einde aan. Geen tweede keer zal de benauwdheid opkomen. Omdat zij vervlochten zijn als dorens en dronken als dronkaards.
Zullen zij volledig verteerd worden als dorre stoppels. Uit u is iemand voortgekomen. Die kwaad bedenkt tegen de Heer. Een verderfelijke raadsman. Zo zegt de Heer.
Al gaat het hen goed en al zijn zij talrijk. Toch zullen ze worden weggeschoren. Hij zal voorbij gaan. Ik heb u wel vernederd.
Maar ik zal u niet meer vernederen. Nu dan ik zal zijn juk van uw stuk breken. En uw banden verscheuren. Maar wat u betreft heeft de Heer geboden. Uw naam zal zich niet meer voortplanten.
Uit het huis van uw God zal ik de gesneden en gegoten beelden uitroeien. Ik zal uw graf toebereiden. Want u bent verachtelijk. Zie op de bergen de voeten van hem die het goede boodschapt.
Die vrede laat horen. Vier uw feestdagen, Juda. En kom uw gelofte na. Want de verderfelijke man zal voortaan niet meer door u heen trekken.
Hij is helemaal uitgeroeid. Heftige woorden. Van na hun. En bemoedigend voor hen die bij de heren schuilen.
Vanaf de zondeval in Genesis 3. Woed en een geestelijke strijd. En die is nog steeds gaande. We merken dat.
In ons eigen leven. We zien dat om ons heen. We zien ook hoe God wordt veracht. Hoe met de vuist naar de hemel wordt gewezen.
En mensen opstandig zijn naar de Heere God. Terwijl ze niet in hem geloven. We zien ook hoe mensen hun eigen weg gaan. Wetten aannemen.
Die dwars tegen de geboden van de Heere God ingaan. En doen wat ze willen. En ieder doet wat goed is. In zijn eigen ogen.
En dat tolerert God. Nog steeds. Maar er komt een dag. Dat hij daarmee zal afrekenen.
En we zien de voorboden daarvan. In het oude testament. En de profeten. Spreken daarover. Na hem.
Zijn naam betekent vertroosting. God vertroost. En. En. Die tot hem vluchten. En die met moeite en strijd te maken hebben.
En die hem erkennen als hun Heer. Gods toorn over Nineveh. Dat is het onderwerp van na hem. We zitten dan.
650 tot 620 voor Christus. In 47 versen. Toornt na hem tegen Nineveh. De stad. Die. De stad is van geweldenaars.
Terreur van het Assyrische Rijk. Dat is Gods antwoord op 200 jaar terreur. Kun je zeggen. Er zijn vier stukken.
Die we kort door willen nemen. Een loflied op de almacht van de Heere. Daar begint na hem mee. Dat is ook het eerste denk ik. Waar God recht op heeft. Een loflied.
Hoe omstandigheden ook zijn. Hoe het leven ook is. Wat je ook wordt aangedaan. God heeft recht op lof. De veroordeling van Nineveh.
Hoofdstuk 1, 9, 15. De voorzegging van de val. De verovering van Nineveh. En de verwoesting van Nineveh. De zekerheid van de val. En de oorzaken van de val.
Nu. Jonah. In 780 ongeveer. Voor de geboorte van Jezus Christus. Daar zien we Gods geduld met Nineveh. Of Gods liefde voor de wereld.
Zo kun je het ook noemen. En dat was de eerste komst van de Heer Jezus. Hij heeft de wereld lief. Dat is Gods eerste aanbod.
En Gods eerste daad. Zijn invasie in deze wereld. Die idee. Hij wil bevrijden. Hij wil verlossen. Hij is lief.
Zijn hart gaat uit naar zijn schepselen. Eerst naar Israël. Maar ook naar de heidenen. Niemand uitgezonderd. Hij heeft van tevoren nergens bepaald.
Wie gered zou worden. En wie verloren zou gaan. Zoals het uitgesproken Calvinisme leert. Een dubbele uitverkiezing. Dat kun je in de Bijbel nooit vinden.
God heeft lief die eerste keer. Maar als de mens dat negeert. Als de mens dat blijft negeren. Als de mens dat terzijde werkt. Als de mens Gods antwoord in Jezus Christus niet wenst.
Voor hen is de tweede na hun nadruk op Ninevees slechtheid. 120, 130 jaar later. Jezus eerste komst.
In zijn liefde en genade. Zijn wederkomst voor Israël. De opname van de gemeente ligt er dan nog tussen natuurlijk. Maar zijn tweede komst voor Israël en voor de wereld. Is er één in.
Oordeel. Dat kunnen we niet ontkennen. En dat kunnen we niet zomaar uit de Bijbel wegscheuren. Want er verdwijnt er heel wat van dit boek.
Kan ik u zeggen. Beide profetieën eindigen met een vraagteken. Een vraagteken over de mens en zijn slechtheid.
En God over zijn goedheid. Ninevee. Ten oosten van de Tigris. Irak tegenwoordig dichtbij het Moesul van Saddam Hussein.
Door Nimrod gesticht. In Genesis 10 vind je de eerste geweldenaar op de aarde. De eerste dictator zou je bijna zeggen.
Die toen kwam. En hij heeft Ninevee gesticht. Als een stad. Als een teken van opstand tegen God. Net als later de toren van Babel en Babylon.
Die tekenen zijn van verzet tegen de Heer God. Hier zie je. Ik weet niet of ik het kan oplichten. Ninevee ziet u het liggen daar.
In het midden naar boven toe. Assyriis hier staan met grote letters. Daar zie je Ninevee. Dat is ongeveer kleine 900 kilometer ten noordoosten van Jeruzalem. Daar een stuk naar onder ligt dan Babylon.
Allemaal in het gebied. Rond de Eufraat en de Tigris. Waar de tijd de Heer God het paradijs ergens in die omgeving heeft gemaakt.
Perfect. Dat is een dal, een plek geworden waar de boze bezit van heeft genomen. En waar ook in de eindtijd nog weer Babylon staat er.
Het verzet. Ten opzichte van de Heer God wordt geconcentreerd. Op een baring. Hier zie je een reconstructie van de stad Ninevee.
Ik noem u een paar feitjes. Het werd de bloedstad genoemd. Hoofdstuk 3. Naam vers 1. Wreet en medogeloos. Het is een sterke stad. De muren waren 30 meter hoog.
Twee wagens konden elkaar passeren. Strijdwagens op die muur. Torens waren 60 meter hoog. Een gracht van 50 meter breed. Talloze tempels, paleizen en parken.
Zo was het. Je zou zeggen onneembaar, onverwoestbaar. Maar dit werd het. Het zijn de ruïnes van Ninevee. Totaal verdwenen.
Pas in 1843 opgegraven. Men dacht dat het niet bestond. Maar het heeft werkelijk bestaan. 1843 kwamen de ruïnes naar boven.
De Assyriërs waren een roofzuchtig, vreed en gewelddadig volk. Een verleidende macht. De geest van de wereld die heersen wil, die eer en grootheid zoekt.
Die eigen belang als norm hanteert. Onze wereld is daar ook vol van. Als we zien hoe de gender emancipatie doorbreekt.
Dat mensen zelf maar moeten bepalen welk geslacht ze willen vertegenwoordigen. Niet wat ze hebben meegekregen, maar wat ze willen. En al die bedenkingen van mensen die zo irrieel zijn, zo vreemd.
Allemaal omdat men zich verwijderd heeft van de Heere God, van de schepping en van de schrift. Dat is niet van vandaag en morgen.
Dat is vanaf Genesis 3 al het geval geweest. Die geest wil ons verschrikken en die geest wil ons verblinden. Maar Gods woord helpt ons de dingen te zien zoals ze werkelijk zijn.
En de enige waarheid die we hier op aarde hebben gekregen. Naam was een dichter, een profeet uit Juda. Vertroosting is zijn naam.
Hij komt uit Elkos. En tijdens zijn leven zijn er invallen van Assyriëers ook in Juda geweest. Hij begint met een loflied op de almacht van de Heren.
Naum 1 vers 2 tot 8. Als u de HSV hebt, ziet u daar de eerste elf letters staan rechts van het Hebreeuwse alfabet. Hebreeuws is het een gedicht.
Het is de helft van het Hebreeuwse algebed. Want het Hebreeuwse algebed kent 22 letters, maar hier worden er maar elf gebruikt. Dus het is niet af.
Het is half. En dat is het loflied naar de Heren nooit. Je kunt nooit geen punt zetten achter een loflied. Want dat zal in eeuwigheid doorgaan.
God is de almachtige, de alwetende, de alomtegenwoordige God. Die staat boven alles en iedereen. Hij is de eigenaar van heel het bestaan, van heel het leven, van alles wat geschapen is.
Maar hij is daarom na-ijverig, oftewel jaloers. God gunt de wereld niet aan de boze. God gunt mij en u en ons niet aan de boze.
Want we zijn van hem. De hele wereld is van hem. En hij heeft een passie voor die wereld. En hij heeft een verlangen om ze te redden.
En daartoe heeft hij ook alles, alles, alles, alles gedaan. En als een mens dat alles afwijst, dan kom je aan de uiterste land, aan de uiterste rand van Gods liefde.
En dat is zijn brandende toren. Mag het? Mag God zo zijn?
Hij moet zo zijn. Want anders is hij God niet meer. Dan verliest hij zijn Godheid. God kan niks door de vingers zien. Hij is in alles volmaakt.
Zowel in liefde, als in heiligheid, als in barmhartigheid, als in rechtvaardigheid. Vers 3 zegt, God is langmoedig. Hij is geduldig, groot van kracht.
Zijn geduld is, hij is lang van gemoed. Hij houdt het lang uit, hij houdt het lang vol. Maar er komt een eind aan zijn geduld. De wereld zal een keer het oordeel van God ervaren gaan.
Maar hij is vooral goed voor vrienden en voor mensen die naar hem vluchten en bij hem schuilen. En ik neem aan dat u dat gedaan hebt in Jezus Christus.
Dat u hebt geknield bij het kruis in gedachten. En dat u uw leven aan hem hebt toevertrouwd. Dat u gekocht en betaald weet met het kostbare bloed van onze Heer Jezus Christus.
Dan bent u veilig voor tijd en eeuwigheid. Dan zult u nooit voor de witte troon van de Heer komen. Wij als gemeente, als gelovigen, zullen wel voor de rechterstoel van Christus komen.
Dat is een beoordeling. Wat wij met de genade hebben gedaan. Hoe wij hebben geleefd. En wat voor loon we zullen krijgen. Bovenop de redding.
Maar nooit voor de grote witte troon. Waar mensen alleen maar oordeel horen en ontvangen. Jezus Christus is mijn vrouw. Daarom is het ook zo verschrikkelijk dat vandaag aan de dag heel veel kerken ook en heel veel mensen ook denken.
Dat het niet uitmaakt of je God nu God noemt of God nu Allah noemt. Dat maakt alles uit. Want wat beleidde Koran?
God heeft geen zoon. Nou dan is God de schepper ook niet. Want hoe heeft God de wereld geschapen?
Hoe heeft God al het leven geschapen? Door Jezus Christus. Het woord. Colossensus zegt het duidelijk. In hem en door hem bestaat alles.
Alle dingen bestaan door hem en in hem. En buiten hem bestaat helemaal niets. Jezus Christus. Hij is niet alleen maar een geweldige, een bijzondere martelaar of een goed mens.
Of een geweldige rabbi. Hij is God zelf. Neergedaald in het vlees. Dat zegt de Bijbel heel duidelijk. En laten we dat in alle tijden vasthouden.
En er van de blijvige tuigen ook als andere mensen andere dingen zeggen. De veroordeling van Nineveh. Hoofdstuk 1, vers 9 tot 15. Zie je de voorzegging van haar val.
Ze werden verwoest toen ze dronken waren. Omdat zij vervlochten zijn als doren. Vers 10 en dronk als dronkaart. Zullen zij volledig verteerd worden als dorre stoppers. De overmoed van de mens.
De hoogmoed van de mens. Komt tot uiting. In lol. Feest. En spelen. En we zien de wereld daar nu, vandaag aan de dag, ook langzaam maar zeker aan kapot gaan.
Hoeveel jonge mensen. Gaan er niet stuk. Aan feesten, feesten en nog eens feesten. Drinken, drinken en nog eens drinken. Drugs, drugs en nog eens drugs.
Je hart huilt als je dat leest en ziet. En als wij mensen, wij schepselen dat te doen, moet je nagaan hoe God daartegen aankijkt.
Ze zijn zijn eigendom. Hij wil hen niet veroordelen. Hij wil hen redden. Verwoest door een vloed.
Stuk 1, vers 8 en ook 2, vers 6. De poorten van de rivieren worden opengedaan. Het paleis smelt weg. Het schijnt dat, ze hebben dat later ook gevonden, verwoest door vuur komt er ook bij.
En dat is wel heel apart en bijzonder, want... Wat heeft God gedaan toen de mensheid niet anders kon bedenken dan kwaad?
Hij heeft de aarde verwoest door een zondvloed. Water, water en nog eens water. Alles water. Niets kon meer ademhalen. Alles stierf.
En dat was een voorbeeld voor... Peter spreekt er later over in zijn tweede brief. Dat was een voorbeeld voor het komende oordeel. Dat was een waarschuwing. Ik laat niet met me spotten.
Hier was eerst water. Nineveh is overspoeld geweest door water. Plotseling een vloed. En daarna totaal verwoest door vuur.
Dat vuur moet zo heftig geweest zijn dat alles tot lijm... Ze hebben zelfs lijm gevonden. Alles tot lijm werd kleverig. Zo heet werd het. De zondvloed.
Weet je, tegenwoordig zijn er maar weinig mensen meer. Ook geleerden, ook theologen. Tim Keller bijvoorbeeld is er een van. Die niet gelooft in de zondvloed over de hele aarde.
Het was maar een plaatselijke zondvloed. Heel raar. Dat staat er niet. Kijk, als je dat niet gelooft, geloof je dan wel dat er straks een oordeel komt...
Dat de aarde door vuur zal vergaan en dat er nieuwe hemel en nieuwe aarde woont... Waar eindelijk gerechtigheid op woont. Het heeft allemaal met elkaar te maken. Je kan het niet los van elkaar zien.
Nineveh, water en vuur. Het werd compleet vernietigd. Waarom? Omdat Assyriërs een moordmachine waren.
Ze deden niet anders dan moorden en dingen kapot maken. Ideologieën hebben in deze wereld voor velen dodig veroorzaakt. Mao staat op 1 met 45 tot 75 miljoen mensen.
Het Maoïsme. Stalin op 2 met 40 tot 62 miljoen. Slachtoffers waren niet meer te tellen. Dat zijn schattingen. Zo vreselijk.
Hitler is maar derde met 17 tot 20 miljoen. Maar ik denk dat er geschiedenisboeken even geten. Weet je wie nog meer slachtoffers heeft veroorzaakt en gemaakt?
Naar schattingen? Het Rooms-katholicisme. Inquisitie. Schattingen lopen uit 1 van 70 tot 120 miljoen mensen.
Broeders en zusters in heel veel gevallen van u en mij. Bijbels verbranden. En mensen kapot maken.
Al die mensen. Al die mensen. De waldenzen. In Zuid-Frankrijk. De totaal uitgeroeid. Hele bevolking. Moet dan de toren van God niet.
Is die dan niet verantwoord? Is het oordeel van God dan misplaatst? Zeer terecht.
Dat God de zaken straks recht trekt. Toch? Als er één gerechtig toe is, dan is hij het. En niemand van ons. Verovering van Inevee.
De zekerheid van haar val. Opkomend leger. Hoofdstuk 2 vers 4. Strijdwagens razen door de straten. Ze jagen over de pleinen. Hun uiterlijk is als fakkels. Als bliksem flitsen.
Schieten ze heen en weer. Iname van de stad. Hoofdstuk 2 vers 5 tot 7. Hij denkt aan zijn machtige struikelen. Zullen ze op hun wegen. Ze haasten zich naar haar muur.
En het stormdak wordt gereed gemaakt. De poorten van de rivieren worden opengedaan. Het paleis smelt weg. Overal stad valt. Roof en verwoesting in de stad. Het is allemaal beschreven.
Inevee is vanaf de dagen dat het bestaat. Hoofdstuk 2 vers 8. Als een watervijver. Maar nu slaan ze op de vlucht. Blijf staan. Blijf staan. Maar niemand keert zich om. Roof. Zilver.
Roof. Goud. Er komt geen einde aan de voorraad. De rijkdom en allerlei kostbare voorwerpen. Ze hebben zich onnoemelijk verrijkt. Dat gebeurt ook altijd.
Bij machthebbers. Hoe hebben zij zich niet verrijkt. Alsof ze het eeuwige leven hebben hier op aarde. Nooit genoeg.
Nooit genoeg. En wat is het kenmerk van u en mij? Toch? Zegt de schrift. Tevredenheid.
Omdat we vrede hebben in ons hart. Zijn we tevreden. Ik heb geleerd. Zegt Paulus. Om onder alle omstandigheden.
Op Christus gericht te zijn. Ik heb geleerd met armoede om te gaan. En ik weet ook wat overvloed is. We zijn altijd tevreden. Toch?
Of niet altijd. We kunnen altijd tevreden zijn. Als we gericht zijn op de heren. Tot slot. Verwoesting van Nineveh.
Oorzaken van een val. Tweeledig. Onrecht. Hoofdstuk 3. Verzeen. Wee de bloedstad. Een en al leugen vol buit. Het roven houdt niet op. Weet u.
Ik heb dat al meer gezegd. Maar we worden onnoemelijk vaak bedrogen. Er wordt wat afgelogen in deze wereld. De media is daar ook vol van.
Verkeerde voorstellingen van zaken geven. En er zijn een heleboel dingen die mensen als zoete koek slikken. Die denken dat dat de waarheid is. En niemand zoekt het bijna meer na.
We zijn verantwoordelijk voor wat we horen. Om dat te toetsen. En er zijn mensen gelukkig nog steeds op deze aarde. Die ons daarbij. Daarin te hulp komen.
Maar het is bar. Afgoderij. Hoererijen. Toverijen. Hoofdstuk 3 vers 4. Vanwege de vele hoererijen van de hoer.
Die verleidelijke schoonheid. Meesteres in toverijen. Die volken verkocht heeft met haar hoererijen. En geslachten met haar toverijen. De duivel weet heel goed dat zijn tijd kort is.
Lieve mensen. En wij zijn het onderwerp van zijn aanvallen. Wij kunnen ook gemakkelijk vervallen in bijzaken.
In afgeleiden door dwaarleer. We moeten ons richten op het woord. De waarheid van God. Jezus Christus.
Het is een tekening. En vooral vers 11 tot 19. Het laatste van het boek van Nahum. Over het komende oordeel.
Dit is eigenlijk. Nahum kijkt ook al verder dan Nineveh. Hij ziet het oordeel over de hele wereld komen. Je moet het maar eens rustig nalezen. En hij heeft een uitgangsklausule voor Israël en voor Juda.
Want daar heeft God nog een plan mee. Maar wee deze wereld. Wee als je je niet bekeert tot Jezus Christus.
Dan zal het oordeel van God niet anders dan over je kunnen komen. Maar uiteindelijk is de boodschap van Nahum toch troostrijk. Want God verleent ons in Jezus Christus genade.
En u weet wat genade betekent? Je ontvangt het tegenovergestelde van wat je hebt verdiend. Wat hadden wij verdiend? Of wat hebben wij verdiend?
Dankzij onze voorouders in Adem en Eva zijn we verloren en verdienen we de eeuwige dood. Wat ontvang ik door het geloof in Jezus Christus?
Door niets te doen, alleen maar te geloven, hem te vertrouwen, volkomen te vertrouwen, het eeuwige leven. Dat wordt me zomaar gegeven. Dan kun je werkelijk spreken van een goede God.
En zijn goedheid kent een grens. En het rand van zijn liefde is zijn toren waar ook erop naar hem sprak.
Ik hoop en ik bid dat u allen weet het eigendom te zijn van Jezus Christus. Want dan kan ik u zeggen, u zit goed. U zit heel goed. De schuilplaats, de schuilkelder voor de eeuwigheid.
Heerlijk is dat om te weten. En Jezus Christus te beleiden als het lam van God die straks komt als de leeuw van Juda. Geprezen zij zijn naam.
De Heer zegenen zijn woord aan u en ook aan mijn hart. Halleluja. Amen. ***