Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen allemaal. Ik wil de twee delen met u lezen uit het Oude Testament. Het eerste stukje is uit 2 Kroniek 6.
! 2 Kroniek 6 is een gedeelte dat gaat over de inwijding van de tempel. En Salomo die bid tijdens de inwijding. Het volgende, ik lees vanaf vers 36. 2 Kronieken 6 vanaf vers 36.
2 Kronieken 6. Zodat zij die hen gevangen genomen hebben hen als gevangenen wegvoeren naar een land, ver of dichtbij, en zij het in het land waarheen zij als gevangenen werden weggevoerd ter harte nemen, zich bekeren en tot u smeken in het land van hun gevangenschap, door te zeggen wij hebben gezondigd, ons misdragen en we hebben goddeloos gehandeld.
3 Kronieken 6.
En dan gaan we naar Daniel 6. Dan begrijpt u denk ik ook wel een beetje wat dit gaat over Daniel de Leeuwenkuil, waarom Daniel met zijn gezicht naar Jeruzalem gebeden heeft.
Zijn gezicht eigenlijk naar de tempel zoals we dat in Kronieken gelezen hebben. Daniel 6, ik lees toch maar even het hele hoofdstuk voor. Darius de meder ontving het koningschap toen u ongeveer 62 jaar oud was.
Het behaagde Darius over het koninkrijk 120 stadhouders aan te stellen die over heel het koninkrijk verdeeld zouden zijn. En over hen drie rijksbestuurders van wie Daniel er één was.
Aan hen moesten de stadhouders verantwoording afleggen opdat de koning niet benadeeld werd. Toen overtrof deze Daniel de rijksbestuurders en de stadhouders omdat er een uitzonderlijke geest in hem was.
De koning overwoog hem over heel het koninkrijk aan te stellen. Daarom gingen de rijksbestuurders en de stadhouders zoeken naar een grond voor een aanklacht tegen Daniel in zaken het koninkrijk.
Maar ze konden geen enkele grond voor een aanklacht of iets verkeerds vinden. Omdat hij betrouwbaar was en er geen nalatigheid of iets verkeerds bij hem te vinden was.
Toen zeiden deze mannen we zullen tegen deze Daniel geen enkele grond voor een aanklacht vinden. Tenzij wij iets tegen hem vinden in de wet van zijn God. Zo kwamen deze rijksbestuurders en stadhouders eensgezind bij de koning en zeiden het volgende tegen hem.
Koning Darius leeft in eeuwigheid. Al de rijksbestuurders van het koninkrijk, de machthebbers, de stadhouders, de raadslieden en de landvoogden. Zijn er onderling beraad van mening dat er een koninklijk besluit moet worden opgesteld en een verbod moet worden bekrachtigd dat al wie binnen dertig dagen een verzoek zal richten aan welke God of mensen ook, behalve aan uw koning, in de leeuwenkelsel worden geworpen.
Nu dan koning, stel het verbod op en onderteken het bevelschrift dat niet veranderd mag worden volgens de wet van de mede en perse. De niet mag worden herroepen. Daarop ondertekende de koning Darius het bevelschrift en verbod.
Toen Daniel te weten kwam dat dit bevelschrift ondertekend was, ging hij zijn huis binnen. Nu had hij in zijn bovenvertrek open vensters in de richting van Jeruzalem. Op drie tijdstippen per dag ging hij op zijn knieën, bad hij en dankte hij voor het aangezicht van zijn God, precies zoals hij voordien had gedaan.
Toen kwamen deze mannen eensgezind bij zijn huis en troffen Daniel aan terwijl hij bad en smeekte om genade voor het aangezicht van zijn God. Meteen kwamen ze naar voren en zeiden in de tegenwoordigheid van de koning over het verbod van de koning.
Hebt u niet een verbod ondertekend dat iedereen die binnen dertig dagen een verzoek zou richten aan welke God of mens ook, behalve aan u ook koning, in de leeuwenkelsel worden geworpen?
De koning antwoordde en zei, dat woord staat vast volgens de wet van mede en persen, die niet mag worden herroepen. Toen antwoordde en zeiden zij in de tegenwoordigheid van de koning, Daniel een van de ballingen uit Juda heeft op u ook koning en op het verbod dat u ondertekend hebt geen acht geslagen, maar op drie tijdstippen per dag doet hij zijn gebed.
Dan lezen we gedeelte dat de koning daar niet onderuit kan onder de wet van de mede en persen. Vers 19. Toen vertrok de koning naar zijn paleis. De nacht bracht hij vast en door, geen enkele vorm van vermaak liet hij bij zich brengen. Zijn slaap was ver van hem geweken.
Vroeg in de morgen, toen het licht werd, stond de koning op. Haastig vertrok hij naar de leeuwenkuil. Toen hij in de nabijheid van de kuil gekomen was, riep hij naar Daniel met droeve stem. De koning nam het woord en zei tegen Daniel, Daniel, dienaar van de levende God, heeft u God die u voortdurend vereerd u van de leeuwen kunnen verlossen?
Toen sprak Daniel tot de koning, o koning, leef in eeuwigheid. Mijn God heeft zijn engel gezonden en hij heeft de maal van de leeuwen toegesloten. Ze hebben mij geen letsel toegebracht, omdat ik voor hem onschuldig ben bevonden.
Ook tegen u, o koning, heb ik geen misdaad begaan. Toen werd de koning zeer verheugd daarover en hij beval Daniel uit de kuil te trekken. Toen Daniel uit de kuil was getrokken, werd er geen enkel letsel bij hem aangetroffen, omdat hij op zijn God had vertrouwd.
Vervolgens beval de koning en men haalde die mannen die Daniel openlijk hadden beschuldigd en men wierp hen, hun kinderen en hun vrouwen in de leeuwenkuil. Ze hadden de bodem van de kuil nog niet bereikt of de leeuwen maakten zich van een meester en verbreizelden al hun beenderen.
Toen schreef koning Darius aan alle volk, renatie en talen die op heel de aarde woonden, mogen u vrede toenemen. Er wordt op mij bevel gegeven dat men in heel het machtsgebied van mijn koninkrijk zal beven en zinneren voor het aangezicht van de God van Daniel, want hij is de levende God en hij houdt voor eeuwig stand.
En zijn koninkrijk gaat niet te gronden en zijn heerschappij duurt tot het einde. En hij verlost en redt, hij doet tekenen en wonderen in de hemel en op aarde. Hij die Daniel heeft verlost uit de klauwen van de leeuwen.
En het ging deze Daniel voorspoedig onder het koningschap van Darius en onder het koningschap van Kores de Pers. Dus, ja, daar kunnen we heel veel dingen over vertellen over Daniel 6.
En ik zal een beetje proberen de hoofdlijnen weer te geven. Daniel. Daniel is een hele bijzondere man, maar dat zult u ongetwijfeld gehoord hebben.
Of vaker gehoord hebben. In Ezekiel 14, daar worden in het Oude Testament drie mannen uit het Oude Testament genoemd, die door God rechtvaardig worden genoemd.
Waarvan God zegt, als deze drie mannen voor het volk Israël hun best zouden doen, hun leven zouden geven voor het volk zelfs, dan zou ik niet naar deze drie mannen luisteren.
En die drie mannen, dat zijn Job, dat zijn Noach en dat is Daniel. Daniel. Daniel die dus hier ook als een rechtvaardiger naar voren komt.
En we zien dat, dat Daniel hier in een hele moeilijke omstandigheid terechtkomt. Ik moest er ook een beetje om denken toen we net bij de oudste was en we daar aan het lezen waren uit Filippense 1.
En er staat in Filippense 1, het schrijft Paulus, het is jullie niet alleen de genade de beurt gevallen, jullie om in Christus te geloven, maar ook de genade de beurt gevallen om voor hem te leiden.
En dat is iets wat we hier zien bij deze man Daniel. Zijn naam betekent, mijn recht is bij mijn God. Ik heb weleens gedacht, als je dat alleen al gewoon op jezelf zou toepassen, gewoon op je eigen leven, bij dingen die er gebeuren, je zou echt zo'n contact met God hebben.
En hier voor Daniel betekent het, dat is al gelijk duidelijk geworden, als Daniel bidt, dan bidt hij met zijn gezicht naar Jeruzalem. Hij bidt naar de tempel toe.
Hij is met zijn aandacht in zijn gedachten bij de plek waar God woont. Daar is hij. En dat geldt voor ons ook.
Als wij bidden, dan richten wij onze aandacht, richten we naar boven toe. Daar waar God woont. Daar waar Jezus Christus is.
Daar is de plek. Daar verwachten we het van. Daar moet het vandaan komen. Van de wereld die we weliswaar niet zien, maar die we door onze geest en door de heilige geest kunnen bereiken, waar we mee in verbinding kunnen komen te staan.
Het boek Daniel heeft eigenlijk, ja, je kunt zeggen, bestaat uit twee delen. De eerste zes hoofdstukken gaan over het leven van deze rechtvaardige man.
In hele moeilijke omstandigheden. Dit is het laatste hoofdstuk dat daarover gaat. Maar het is ook profetie tegelijkertijd. En het tweede deel, dat zijn de hoofdstukken die volgen, vanaf hoofdstuk 7.
En dan krijg je al die toekomst waar Daniel mee te maken krijgt. De ontmoeting met de engel Michael. En alles wat er met zijn volk gaat gebeuren.
Dus het heeft allerlei lagen. Het heeft een profetische laag. Maar Daniel heeft ook een hele persoonlijke laag voor ons, van zijn eigen leven. Het leven van een rechtvaardige midden in deze wereld.
Maar iemand die door God rechtvaardig bevonden is. Zo hebben we dat ook in het hoofdstuk gelezen. Dat is een hele mooie gedachte natuurlijk. Als je weet dat je door het bloed van de Heer Jezus gereinigd bent.
Dat je rechtvaardiger bent voor God. En dat daarom de leeuwen je niet kunnen bereiken. Denk er maar eens aan. Maar het heeft ook een hele lijn.
En die loopt. De eerste is profetisch. De tweede gaat over Daniel zelf. Over zijn leven als rechtvaardiger. Heel direct ook voor ons van toepassing. En de derde is de lijn.
Die loopt naar de Heer Jezus toe. De rechtvaardige. Die wel stieren voor de onrechtvaardiger. En die in de kaal terecht kwam. En waarvan we in Psalm 22 lezen.
Dat hij omringd is door de buffels van Bazan. En dat ze hun muil. Een muil van de leeuwen tegen hem. Open gedaan hebben. Jezus is wel in zo'n kaal terecht gekomen.
En als ik vers voor vers die profetische lijn. Naar de Heer Jezus zou. Moet hem handelen. Is dat natuurlijk prachtig. Maar dat. Ik wil een beetje de grote lijnen neerleggen. Maar denk erom.
Ook Jezus is voordat hij daar. Naar de leeuwenkuil ging. Tussen aanhalingstekens. In gebed geweest. In Gethsemane.
Ook hij kon daar niet buiten. Hij moest eerst. De verbinding met de hemel zoeken. Maar het is natuurlijk ook een hele profetische lijn. Omdat je ook kunt zeggen van Daniel.
Israël. Dat hij staat voor een rechtvaardig volk. Voor het rechtvaardig overblijfsel. Van Israël. En als u die term. Een beetje vreemd voorkomt.
Dan moet u maar eenvoudig denken aan de Romeinen 11. Waar Paulus schrijft. Dat het in Israël zo zal gebeuren. Net als in de tijd van Elia.
Er is een overblijfsel. Een overblijfsel. Naar de genade van God. Een overblijfsel. Wat hij bewaart. Zoals die 7000. rechtvaardig.
Die hun knieën. Niet voor Baal hebben gebogen. Dat zal ook in de toekomst zo zijn. Maar u zult bij de rennisaakt er ongetwijfeld vaak en veel meer over hebben gehoord.
Dus ik ga dat niet uitleggen. Ik wil alleen even zeggen dat Daniel daar een voorbeeld van is. Een heel prachtig voorbeeld. Want kijk maar wat er allemaal gaat gebeuren.
Daniel die zei van mijn recht is niet bij de koning. En ook niet bij mijn andere rijksbestuurders. En ook niet bij de stadhouders.
En ook niet bij de rechters van deze wereld. En ook niet zelfs bij mijn vrienden. Maar de enige die over mij oordeelt. Trouwens Paulus zegt dat ook in de Korin teblieft.
Degene die mij beoordeelt. Dat is de Heere. En wat heb je in een heerlijk leven. Als je onafhankelijk bent van het oordeel van mensen.
Ik zeg niet dat je er niks van aan moet trekken. Want soms hebben ze gelijk. En dan moet je er wel wat van aantrekken. Maar dat je zo'n leven met God hebt. Waarin je zegt. Degene die mij beoordeelt.
Mijn leven. Mijn wandelen. Mijn staan. Mijn gaan. Dat is God. Zoals Abraham dat ook had. Hij wandelde voor het aangezicht van Jawèr.
Dus dat. Dat maakt je vrij van meningen van mensen. vrij wat anderen van jou vinden. En dat maakt je afhankelijk van wat God van je vindt.
Dat is bijzonder. Dat is bijzonder. Dat is ook in dat leven van Daniel. We zijn dus in deze tijd aangekomen bij dat tweede rijk.
Wat we in Daniel 2 tegenkomen. Het rijk van de made in de persen. Dat zilveren borst en die zilveren armen. Een minder rijk als het rijk van Babel, dat is in het vorige hoofdstuk ten onder gegaan.
U vindt nog veel meer over dat rijk. Het wordt voorgesteld als een ram met twee horens en die ene horen die wordt groter in Daniel. Dat betekent dat later zullen de persen de plaats van de mede gaan innemen.
Goed, dus Daniel is daar en we hebben gelezen, even over die rijken, dan sluit ik dat af, want het is niet zo belangrijk. Maar we hebben wel gelezen dat Daniel is gebleven tot Kores.
En Kores is de pers geweest, dus die ervoor gezorgd heeft dat Israël mocht terugkeren naar zijn land. En bedenk eens even deze oude baas, die zo gebeden heeft voor zijn volk en die toen de zeventig jaren om waren naar God gegaan is.
En die gezien heeft dat dat bevel kwam van koning Kores. En ik denk gewoon voor mezelf, ja, misschien is het wel zo geweest dat hij daar met Kores over gesproken heeft, Daniel.
Dat God Daniel daarbij gebruikt heeft. Maar zo'n heel leven van Daniel, dat laat zien dat de Joden mochten terugkeren naar Israël.
En ze mochten in Jeruzalem weer de tempel gaan bouwen. Dat hele bijzondere waar Daniels leven toe heeft aangezet omdat hij met God rekening hield.
En omdat hij, zoals we hier regelmatig lezen, op God vertrouwde. En zoals je dat ook, dat is ook heel bijzonder in dit hoofdstuk, zoals je ook ziet dat die koning, die daar hier zo onder de indruk was van deze man, van Daniel.
Hij heeft zo'n vertrouwen van deze man op zijn God gezien. Is het u wel eens opgevallen trouwens dat als in het begin van het boek Daniel. Daniel, kijk, u volgt het allemaal nog, hè?
Ik hou er wel een beetje, als u in het begin van het boek Daniel kijkt, dan geeft koning Nebuchadnezzar hem een nieuwe naam. Belsazar, een naam van een van de goden van zijn land.
En dan, maar die naam, die heeft Daniel nooit willen dragen. Daniel is zo in zijn leven gebleken dat je kon hem wel Belsazar noemen, maar God was zijn rechter.
En hier wordt gewoon weer over Daniel gesproken. En niet meer over Belsazar. Vorig hoofdstuk, er wordt nog gesproken, je moet met die hand aan de wand, daar wordt er nog over gesproken.
Je vader tegen Belsazar, de koning, je vader heeft iemand Belsazar genoemd, maar hij heet eigenlijk Daniel. Je moet Daniel roepen. Daniel.
En dat is zo ook gebleven. En heb je gemerkt dat die koning Darius, als die dan Daniel bij Daniel komt, en je merkt dat die met handen en voeten gebonden is aan zijn eigen wet.
Hij kan niet verlossen. En mensen, dit is zo vreselijk belangrijk. Kijk, dit. Want dit is de wet van de mede en de persen.
Die kon niet worden veranderd. Denk er maar, in het boek Esther komt u die wet ook tegen. Dan gaat het om koningin Vasti, dat dat heeft er zijn. Maar de koning kon die wet niet veranderen. En mag u dan meenemen, gewoon naar ons.
God heeft een wet gegeven. Het is de wet van God. En in die wet staat dat als je zondigt, dat je zult sterven.
In die wet staat onherroepelijk, dat als je God verlaat, als je zondigt naar God toe, dat je in de leeuwenkuil terechtkomt zoals die mensen die de tweede keer in die leeuwenkuil worden gegooid.
Mag ik dat zo zeggen? Dat klinkt hard, maar het is wel waar. En u kunt de wet niet veranderen. En ik zou die wet willen veranderen voor familieleden misschien.
Of u misschien voor uw kinderen. Je zou die wet aangenamer willen maken. Je zou dat, net als de koning die heeft een hele onrustige nacht. Trouwens, ik denk misschien heeft Daniel wel een hele rustige nacht gehad.
Misschien heeft die God wel gedankt en geloofd en geprezen. Als hij daar staat zo te midden van de leeuwen. En geen leeuw kan je kwaad doen.
Ze liggen rustig aan je voeten. Dan heb je de vervulling van je gebeden. Dan heb je God bij je. Dan heb je de engel in je leven. Maar wat kan een mens meer doen?
Er werd hier net een stukje uit de Bijbel gelezen. Hij zal u bewaren. Hij schuilt onder zijn vleugels. Is het niet zo tussen die leeuwen?
Hij heeft direct de verhoring gezien. De koning niet. De koning was onrustig. Hij wilde geen tv. Hij wilde niet vermaakt worden.
Helemaal niks. Hij wilde geen boek lezen. Hij wilde niks. Hij was zo bang dat Daniel wat zou overkomen. Hij zegt het ook. Ik heb dat niet gelezen dan.
Hij zegt. Hij zet zijn hart erop om Daniel te verlossen. Maar hij zegt tegen hem. In vers 17. Men haalde Daniel. En weerp hem in de leeuwenkaal. En de koning nam het woord. En zei tegen Daniel.
U God die u voedierend vereert. Hij zal u verlossen. Hoeveel mensen in onze omgeving weten wel. Dat wij verloste mensen zijn.
En weten we het zelf. De God die wij eren. Die we prijzen. En die we loven. Dat hij een verlossende God is. In ons leven.
Dat was zo bijzonder bij Daniel. Want hij krijgt het nogal voor ze kiezen. En dan pak ik even die lijn ook naar Israël.
Want ik heb gezegd. Daar zit ook een lijn van Israël. Want ook Israël moet door het lijden. door een verdrukking heen tot verhoging komen. En daar doet niemand wat aan.
Maar hier eerst even dit. Er is een wet. Heeft die wet nog zeggenschap over uw leven? Die wet kunt u niet veranderen.
Het eindige wat mogelijk is. Dat onze God ons verlost. Ziet u. Dat zie je hier. Gewoon de koning zegt het zelfs. Ja Daniel.
Ik kan die wet niet veranderen man. Maar alleen jouw God kan je verlossen. Nou laat ik dat dan toch maar even zeggen. Dat onze God een God is die verlost.
Jouw van je schuld. En van je zonde tegenover hem. Van de leeuwenkuil. En van een eeuwig oordeel. Zo is God.
God heeft zijn zoon gezonden. En die heeft al die artikelen van de wet. Al die onderdelen van de wet.
Meegenomen aan het kruis. En de condensense brief. Hij zegt dat hij. Toen hij stierf. Dat hij alles wat tegen ons getuigde.
Alles wat van de wet was. Heeft hij gebroken. Heeft hij allemaal weggedaan. Teniet gedaan. Er is geen oordeel meer. We mogen allemaal Daniel zijn.
We mogen allemaal mensen zijn. Die mogen zeggen. Dat wij. Dat we een God hebben. En dat het een God is die ons redt.
En die de leeuwen van de muil heeft. De muilen van de leeuwen heeft toegesloten. Omdat wij onschuldig voor God zijn bevonden. Wat ben je dan rijk.
Als niemand meer zijn vinger naar je kan uitsteken. Omdat je onschuldig bent voor God. Nou kijken we nog even. Naar de hele situatie van Daniel.
Wat kijkt Daniel. Is omringd door mensen die liegen. Ze zijn jaloers. Net zo goed als de Heer Jezus. Toen hij naar het kruis ging.
Overgeleverd is door mensen. Die hem puur. Uit pure jaloezie hebben overgeleverd. Geleverd. We vinden het hier precies hetzelfde. Ze waren jaloers. Ze zeiden tegen hem.
Straks gaan ze nog allemaal achter Jezus. Dat was ook de bedoeling. Dat zal ook gebeuren. Maar zij waren jaloers. En deze mensen ook. En dan komen ze bij de koning.
In een ligese. Zoals ze bij de Heer Jezus ook logen. Ze deden het bij Pilatus voorkomen. Alsof de Heer Jezus zichzelf koning wilde maken. En de keizer aan de kant wilde.
Zetten. En daar was geen enkele sprake van. En ze komen hier. En ze zeggen tegen de koning. Dat allemaal. Ook alle rijksbestuurders. Heeft u het gelezen? Even kijken wat het staat.
Vers 7. Zo kwamen deze rijksbestuurders. En stadhouders. Eensgezind bij de koning. En zeiden het volgende. Vers 8. Al de rijksbestuurders van het koninkrijk.
De macht hebben ze. Al de rijksbestuurders. Dus daar was Daniel er een van. Nou. Ik geloof niet dat Daniel voor dit voorstel geweest is. En dat Daniel dat eensgezind met hen besloten heeft.
Ze deden het voor de koning voorkomen. Alsof ook Daniel in dat besluit gekend was. Dat is de grote leugen. En stelt het anders voor.
De koning komt er te laat achter. Maar ook vandaag de dag is Israël omringd. door dingen die allemaal anders worden voorgesteld.
Allemaal luigen en bedrog. Omdat ze zoals op Psalm 83 meen ik dat zegt.
Omdat ze Israël willen vernietigen als volk. Omdat dan de naam van Israël niet meer gedacht zal worden. Nou dit is het. Het drank van deze mensen. Om Daniel te vernietigen.
Om Daniel in de leeuwenkuil te gooien. En dat doen ze. Door iets wat zo. Zo gemeen is.
Want. Kijk. Daniel kon niet buiten zijn gebed. Want wat de Heer Jezus zegt. Wie bidt. Die ontvangt. Dus Daniel had een leven.
Dat. Gevoed werd door zijn gebed. Hij ontving alles. Hij kon niet meer naar de tempel lopen. Die was trouwens verwoest. Hij kon niet meer naar het land gaan. Hij was buiten het land.
Hij deed wat koning Salomo had gezegd. En Daniel ontving. Daniel ontving van God door gebed. Wie bid ontvangt. In de eerste plaats is dat.
Als je bidt. Is dat. De gemeenschap met God. Het leven met God. Het wandelen met God. Dat is wat je ontvangt door gebed. Met gebed raak je jezelf kwijt.
En wordt God steeds groter voor je. Bidden deed de Heer Jezus. En dan ging hij de berg op. Dat betekent. Dat als hij de berg op kwam. Dan kwam hij uit zijn aardse. Aardse.
De dingen die er hier op aarde waren. En dan ging je een berg op. En dan werden de dingen van de aarde steeds kleiner. En dan werd de hemel steeds groter. Dat is bidden. Bidden.
Dan worden de mensen. Die worden klein. En de mensen die boos op je zijn. Of wat tegen je hebben. Die worden ook steeds kleiner. De boosheid wordt kleiner. En God, God wordt groter.
Wat God verlost. En je hart vult zich met de hemel. Dat is bidden. Dat is wat Daniel hier dus ook deed.
En dat wil ze hem afnemen. Hij mag niet tot God gebeden worden. Ook dit is profetisch. Er zal een tijd komen in Israël. Waarin de antichrist wil dat alleen gebeden naar hem worden gericht.
Waarin hij zich op een troon zet. In de tempel zet om aan zichzelf te laten zien dat hij een God is.
We lazen vanmorgen ook. Dat past er dan ook weer een beetje bij. We lazen vanmorgen ook dat de Heer Jezus het God gelijk zijn. Niet als een roof heeft geacht, maar zichzelf heeft vernederd.
Tot de dood van het kruis. En hier krijg je dat deze koning, hoe aardig die ook lijkt, zich toch zet op een plaats die alleen voor God bestemd is.
Alleen God mag aanbidding hebben. Zult de Heer u God alleen aanbidden. Daniel? Ik weet niet wat ik gedaan zou hebben hoor.
Ik wil er graag eerlijk zijn. Dus als dit bevel van de koning komt, hij dan hoort dat het bekrachtigd is. Hij hoort dat er geen weg terug is.
Wat zou u hebben gedaan? Hij had open vensters naar Jeruzalem. Zou u die vensters gesloten hebben? Of zouden we niet het gordijn dichtgetrokken hebben?
Wees eens eerlijk. Ik weet het niet wat ik gedaan zou hebben. Ik zou misschien gedacht hebben, ik moet toch uitkijken als ik ga bidden.
Ik doe de gordijnen maar dicht. Dan kunnen ze me daar niet op pakken. Maar hier staat een aantal dingen. In de eerste plaats staat er toen Daniel dit hoorde, ging hij naar zijn huis.
En voor mij is dat een beeld van, hij verliet de wereld van de koning. Dat is het eerste wat hij deed. Hij verliet de boosheid van deze mensen. Hij verliet de leugens.
Hij verliet de gemene trucjes. Als hij ging naar zijn huis. En in zijn huis diende hij God. In zijn huis was de Heer.
En hij schaamde zich daar niet voor. Hij wist dat hij het aan God te danken had, dat hij zo'n hoge positie bij de koning innam. Hij wist dat er een bruikbaar instrument was in Gods hand.
Omdat hij zich had niet wilde verontreinigen met de spijzen die van de tafel van de koning vielen. Hij wist dat God hem op die plek had gezet.
En dat God hem ook zou bewaren. En hij liet zien aan iedereen. Als een geweldig voorbeeld. Dat hij bad. Hij ging niet terug zoals de Heer Jezus niet terugging.
Als de Heer Jezus het zei. Nadat hij in gebed geweest was. Of denken jullie niet dat ik de beker zal drinken die de Vader mij te drinken geeft.
En zoals Jezus Christus zei. Toen hij gevangen genomen werd als jullie. Dan mij zoeken. Laat deze heen gaan. Vol van geloof. En getuigd.
Het goede getuigenis tegenover Pilatus. Gaf alleen. Schrijft Paulus later aan Timotheus. En tegen Pilatus vertelde over zijn koninkrijk. En tegen Pilatus zei.
Je zou over mij geen macht hebben. Als de Vader jou die macht. Mijn Vader jou die macht niet had gegeven. Zo Daniel. Een hebid met zijn open venster.
Ze mogen het allemaal zien. Hij heeft God nodig. Hij kan niet hier doorheen. Door al die valsheid. Door al die gemeenheid. Hij verdedigt zich ook niet tegenover de koning. Hij gaat er niet heen. Hij gaat ook niet met die mensen mee.
Hij staat er volkomen buiten. Daniel en zijn God. Daniel is hier alleen met zijn God. Wat geweldig. Wat een geloofsheld is die man.
Ja, dan komt het. Hij bidt. En ze zien het. En gelijk eensgezind staan ze daar weer bij die koning. En ze zijn eensgezind.
Ze heeft maar één doel. Daniel te vernietigen. En kijk eens. Ik heb u gezegd dat het ook. Want er staat hier. Ik moet even kijken wat er staat. Vers.
Ja, vers 14. Toen antwoordde en zei hij in de tegenwoordigheid van de koning. Daniel, één van die ballingen uit Juda.
Ze zeiden niet Daniel, één van de andere rijksbestuurders. Ze gaven hem niet de plek die de koning hem had gegeven. Dan was hij daar misschien niet ingetrapt. Ze zeiden maar die verachte jood.
Die balling. Die eigenlijk niet bij ons hoort. Die bij het volk van de joden hoort. En ja. De vrede week.
Of was het die week ervoor. Op een zaterdag. In Pittsburgh. Er werden elf joden. Die werden neergeknald. En puur alleen omdat joden waren.
Ik haat joden. Ze moeten weg. Zie je hoe dat opleeft. Hier bij deze mannen tegenover die koning. Daniel.
Eén van de ballingen. Uit Juda. Daar ging het om. Daar gaat het vandaag de dag in de wereld ook om.
Eén van die joden. Daar gaat het de islamitische wereld om. Want jod betekent godlover. En wat Satan eigenlijk om te doen is.
Is datgene. De vernietigen waar wij vanmorgen mee bezig waren. Godloven. Wat daar nu om te doen is. Is dat u persoonlijk. Of dat Satan om te doen is.
Dat als wij persoonlijk in onze eigen omstaande. Geen door God geloven. Hij loofde. Hij dankte. Hij smeekte. En hij bad zoals hij dat van tevoren deed.
Want u bent de God die mij redt. Dat. Dat is mooi hè. Hij deed het precies zo.
Alsof er helemaal niks aan de hand was. Dat gebed dat is zo. Dat is zo krachtig. Dat kan de Satan niet tegenop. Als we in het geloof bidden.
De Bijbel zegt. In de Jacobus brief. Dat je ook op een verkeerde manier kunt bidden. Dat is dat je.
Allemaal dingen aan God vraagt. Voor jezelf. Nooit gelezen. Nou dan gaan we er gewoon even naar kijken. Naar Jacobus. Ik dacht dat Jacobus.
Vier was. Vier vers drie.
Vier vers drie. Kijk eens. Ik had het opgeschreven. Maar ik volg mijn briefje niet. Kijk. Vers vier. Vers één. Laten we maar lezen. Van waar al die strijd.
En al die conflicten. In uw midden. Vloeien ze hier niet uit voort. Uit uw hartstochten. Die in alle delen van uw lichaam strijd voeren. Ziet u dat dit aan ons persoonlijk geschreven is.
Dat wij in ons lichaam strijd kunnen hebben. En dat we strijd kunnen hebben om dingen die we willen hebben. Of die we missen. En dat we ook graag hetzelfde willen doen als anderen doen.
U verlangt naar iets en krijgt het niet. U benijdt anderen. En beijvert u om dingen te bemachtigen. En u kunt ze niet krijgen. U maakt ruzie en voert strijd. Maar u krijgt niet omdat u niet bidt.
Dat is het eerste. Of u bidt wel. Maar u ontvangt niet. Omdat u verkeerd bidt. Met het doel het in uw hartstochten door te brengen. Overspelige mannen en vrouwen.
Weet u dan niet dat er vriendschap met de wereld. Vijandschap tegen God is. Hoe zijn onze gebeden? Wilt u dit en wilt u dat doen?
Wilt u me dit geven? We hebben hem hiervoor bewaardig. Dus zus en zo. Of zijn onze gebeden vol met aanbidding van God. En met geloof in God. Met de zekerheid dat ons leven in zijn hand is.
Dus Daniel bad zo. En hij ontving ook van God. En daarin was hij onoverwinnelijk. En eindigt het mooi. Dit hele hoofdstuk. Ook voor Israël eindigt het.
Want ik heb u gezegd. Ook Israël gaat door een grote verdrukking heen. Ook Israël zorgt door de leeuwenkuil heen komen. We lezen in het boek Openbaringen. Dat die 144.000.
Tijdens die grote verdrukking. Gewoon door God worden bewaard. De muilen van de leeuwen worden toegesloten. Niemand kan hen wat doen. Ze worden door God bewaard.
Zoals Daniel in de leeuwenkuil wordt bewaard. En dan komt Daniel uit de leeuwenkuil. En dan moet de koning erkennen. Dan moet de hele wereld bekennen.
Dan moet het naar alle volken toe gaan. Van de hele wereld. Dat alle volken moeten buigen voor de God van Daniel. En dat lijkt me een van de mooiste momenten.
Dat alle mensen van de wereld. Op een gegeven moment zullen erkennen. Dat onze Heer Jezus Christus. Heer is. Dat hij de allergrootste is.
De mooiste. De rechtvaardigste. De eerlijkste. Degene die door God is beloofd. En degene die de wereld zal gaan regeren.
En dat we hier alle volken zullen toegaan. Omdat ze van hem horen. En we lezen het in Jezaja 2. En we lezen het in Jeremia. En in Hosea. En in Joël.
En ze zullen komen. En ze zullen allemaal opgaan naar Jerusalem. En allemaal naar de tempo. En ze zullen zeggen. We willen leren van de God van Israël. Zo eindigt eigenlijk dit stukje.
Daniel. Ik heb het u gezegd. Hij is een beeld van de Heer Jezus. En hij krijgt hier de hoogste positie. Aan dat hof van de koning. Net zo goed als Jozef. Die hele hoge positie krijgt. En dan wordt uiteindelijk die geweldige dingen.
Worden er dan van Daniel genoemd. Van de God van Daniel. En wordt er voor mij bevel gegeven. Dat in heel het mijn machtsgebied. Iedereen moet schiederen.
Dat betekent eigenlijk zou je kunnen zeggen. Eerbied moet hebben. Voor de God van Daniel. Voor onze God. Dat gaat gebeuren. De hele wereld zal eerbied voor hem hebben.
Want hij is de levende God. En dat zien we hier. Want er staat dat dat nog vroeg in de morgen was. En ik denk aan het paasfeest.
Paas. Het was nog vroeg in de morgen. En de vrouwen gingen naar het graf. En hij was de levende. Want hij was opgestaan. En hij leeft. En daarom kunnen we met hem praten.
Daarom kunnen we met hem wandelen. Daarom kunnen we dingen tegen de Heer Jezus zeggen. Daarom kunnen we met hem op stap gaan. Want hij is levend. En hij woont in ons. En hij leeft in ons. Want hij is de levende.
Daarop die morgen. Toen de koning naar het graf ging. En naar de leeuwenkuil ging. En op die morgen. Toen de vrouwen naar het graf gingen.
Want hij is de levende God. En onthoudt het goed. Hij houdt. Voor eeuwig stand. En zijn koninkrijk gaat niet te gronden.
En zijn heerschappij duurt tot het einde. Hij verlost. En hij redt. Hij doet tekenen en wonderen in de hemel en op de aarde.
Hij die Daniel heeft verlost. Uit de klauwen van de leeuwen. En wij mogen zeggen. Mijn God. Die mij heeft verlost. Uit de klauwen van hem die rondgaat als een briezend leeuw.
En u probeert om te verslinden. Want wij hebben onze God. En hij verlost. En hij redt. En zijn naam zijn geprezen.
Amen. Jeuet. Amen. Hij vida her. Hij died. Hij verdacht. Hij verdacht. Hij verdacht. Hij verdacht. Hij verdacht. Hij verdacht. Hij verdacht.
Hij verdacht. Hij verdacht. Hij verdacht. Hij verdacht. Hij verdacht. Hij verdacht. Hij verdacht. Hij verdacht. Hij verdacht. Hij verdacht. Hij verdacht. Hij verdacht. Hij verdacht. Hij verdacht. Hij verdacht. Hij verdacht. Hij verdacht. Hij verdacht. Hij verdacht. Hij verdacht.
Hij verdacht. Hij verdacht. Hij verdacht. Hij verdacht. Hij verdacht. Hij verdacht.