Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Wat een prachtig lied is dit. Ik vind dit een van de mooiste liederen uit de hele bundel.! Zullen we voordat we Gods woord gaan openen, de Heer bidden dat hij zijn geest zend om ons ogen, ons hart te openen voor zijn woord.
Trouwe Vader in de hemel, dank u dat we deze prachtige liederen mochten zingen. Genade God, oneindig groot. O dank u wel voor uw liefde, voor uw genade dat u, o Heer Jezus, uw leven gaf om ook ons te redden.
En dank u dat we uw woord mogen gaan openen. Uw woord, Heren, dat levend en krachtig is. Uw woord waardoor u tot ons spreekt. O vul ons met uw geest, spreek tot ons, dat we uw stem zullen horen.
We verwachten het deze ochtend van u alleen, geprezen zaai uw naam. Amen. We gaan lezen uit Daniel. Daniel hoofdstuk 9.
Daniel hoofdstuk 9 en we lezen daarvan de versen 1 tot 19. Het gebed van Daniel.
Een van de meest aangrijpende gebeden uit de Bijbel. Het is makkelijk te onthouden. Soortgelijke gebeden kom je ook tegen in Ezra en Nehemia.
Ook in de hoofdstukken 9, Ezra 9 en Nehemia 9. En we lezen vanmorgen Daniel 9. Ik lees het uit de Herzienestatenvertaling.
In het eerste jaar van Darius, de zoon van Aasveros, uit het geslacht van de Meden die koning gemaakt was over het koninkrijk van de Chaldeeën. In het eerste jaar van zijn regering merkte ik Daniel in de boeken het aantal jaren op waarover het woord van de heren tot de profeet Jeremia gekomen was.
Zeventig jaar zouden na de verwoesting van Jeruzalem voorbij moeten gaan. Ik richtte mijn gezicht tot de heren God om hem te zoeken in gebed en met smeekbeden, met vasten en in zakken as.
En ik bad tot de heren mijn God en deed beleidenis en zei ach heren grote en onzagwekkende God die zich houdt aan het verbond en de goede tierenheid en aanzien van hen die hem lief hebben en zijn geboden in acht nemen.
Wij hebben gezondigd, we hebben onrecht gedaan, we hebben goddeloos gehandeld, we zijn in opstand gekomen door af te wijken van uw geboden en uw bepalingen.
We hebben niet geluisterd naar uw dienaren, de profeten die in uw naam spraken tot onze koningen, onze vorsten en onze vaderen en tot heel de bevolking van het land. Bij u heren is de gerechtigheid, maar bij ons de schaamte op het gezicht.
Zo is het heden ten dagen bij de mannen van Juda, bij de inwoners van Jeruzalem en bij heel Israël. Bij hen die dichtbij zijn en die ver weg zijn. In alle landen waarheen u hen verdreven hebt om hun trouwbreuk die ze tegenover u gepleegd hebben.
Heren, bij ons dat schaamt op het gezicht, bij onze koning, bij onze vorsten, bij onze vaderen omdat we tegen u gezondigd hebben. De Heer onze God is vol warmhartigheid en menigvuldige vergeving, hoewel we tegen hem in opstand zijn gekomen.
We hebben niet geluisterd naar de stem van de Heer onze God om volgens zijn wetten te wandelen die hij ons gegeven heeft door de hand van zijn dienaar het profeten. Want heel Israël heeft uw wet overtreden en is afgeweken door niet te luisteren naar uw stem.
Daarom is over ons de vervloeking en de eed uitgegoten die beschreven is in de wet van Mozes, de dienaar van God, want wij hebben tegen hem gezondigd. Hij heeft zijn woorden gestand gedaan die hij gesproken heeft tegen ons en tegen onze richters die onze leiding gaven door over ons een groot onhuil te brengen.
Dat zich onder heel de hemel nergens heeft voorgedaan zoals zich dat in Jeruzalem voorgedaan heeft. Zoals het beschreven is in de wet van Mozes is al dat onheil over ons gekomen.
We hebben het aangezicht van de Heer onze God niet getracht gunstig te stemmen door ons af te keren van onze ongerichtigheden en verstandig met uw waarheid om te gaan. Daarom heeft de Heer over ons over het onhuil gewaakt en heeft hij het over ons gebracht.
Want de Heer onze God is rechtvaardig in al zijn werken die hij gedaan heeft, aangezien wij naar zijn stem niet geluisterd hebben. Nu dan, Heer onze God, u die uw volk met sterke hand uit het land Egypte geleid hebt en u een naam gemaakt hebt zoals hij heden ten dagen is.
Wij hebben gezondigd, we hebben goddeloos gehandeld. Heer, laten toch uw toren en uw grimmigheid zich afwenden van uw stad Jeruzalem, uw heilige berg op grond van al uw gerechtigheden.
Want om onze zonden en de ongerechtigheden van onze vader en zijn Jeruzalem en uw volk tot smaad geworden voor alle die ons omringen. Nu dan, onze God, luister naar het gebed van uw dienaar en naar zijn smeekbeden.
En doe omwille van de Heer uw aangezicht licht over uw heiligdom dat verwoest is. Neig uw oor, mijn God, en hoor. Open uw ogen om onze verwoestingen en de stad te zien waarover uw naam is uitgeroepen.
Want wij werpen onze smeekbeden niet voor u neer op grond van onze gerechtigheden. Maar op grond van uw grote barmhartigheid. Heere, luister. Heere, vergeef. Heere, sla eracht op en doe het.
Wacht niet langer omwille van uzelf, mijn God. Over uw stad en over uw volk is immers uw naam uitgeroepen. Tot zover de lezing van het woord van de Heere.
En opeens bedacht ik me, onze broeder Henk had gevraagd om nog iets te vertellen over mijzelf.
U ziet het, dat ben ik niet zo gewend om dat te doen. Dat was ik even vergeten. Heel kort een paar opmerkingen daar dan over. Ik woon in de Alblasserwaard.
In de buurt van Gorkum. En het was de bedoeling dat ik op de boerderij zou komen. Ooit. Maar de Heere heeft mij letterlijk achter de koeien vandaan geroepen.
En via de Evangelische Hoogschool en de Evangelische School van Journalistiek ben ik bij de EO terechtgekomen. Tot de jaren of twaalf, dertien terug.
Toen ik een aanrijding kreeg. En daardoor de gevolgen die zo ingrijpend waren. Grotendeels arbeidsongeschikt verklaard ben. En mijn werk bij de EO moest stoppen.
Dat was heftig. Heel heftig. Op een gegeven moment. Ik kan me nog goed herinneren. Zei de Arbo arts. Hou er maar rekening mee dat je je oude werk niet meer op kunt pakken.
Toen heeft de Heere echt genade gegeven om op de knieën te gaan. Om alles los te laten. En dat is het moeilijkste te denken wat we moeilijkst om te doen. We vechten zo graag om weer terug te komen als iets niet goed gegaan is.
Of als we uitgeschakeld zijn. Maar om het los te laten en in zijn hand te geven. Zeggen Heere, laat alles los. Geef het in uw hand. U kent mijn verlangen om dienstbaar te blijven voor u.
En dat was heel wonderlijk. Toen nog maar enkele dagen daarna ging ik de telefoon en belde er een gemeente of ik wilde komen spreken. Zondag. Dat heb ik nog nooit gedaan.
Dat vond ik ook heel eng. En toen was ik een keer uitgenodigd voor een grote groep jongeren om daar te spreken. En toen stond ik op het punt om op te bellen en te zeggen.
Nee, vraag maar iemand anders. Er zijn er heel veel die het veel beter kunnen. Maar toen was het alsof de Heere zei. Kijk eens naar Mozes. Toen ik Mozes riep. Bij de brandende braamstruik.
Toen zei Mozes, ik kan niet praten. En dat zou best zo geweest zijn. En hij was jarenlang, veertig jaar bij de schapen geweest. Dan verleer je het praten. Maar toen zei de Heere, wie heeft de mens een mond gegeven?
Een stem ben ik het niet. Toen heb ik maar gezegd. Heere, als u denkt me te kunnen gebruiken, hier ben ik. En daarom ben ik ook hier vanmorgen. En toen het werk bij de EO stopte.
Je zei het al. Toen was er iemand die zei. Zou je geen eigen website beginnen? Om daar elke week een meditatie en overdenking op te zetten. En toen is daar al heel snel het idee van een nieuwsbrief bijgekomen.
Om elke week te schrijven over wat de Heere doet. Wat God doet wereldwijd. Over Israël. Over de tijd waarin we leven. Als u hem nog niet kent, u kunt zich gratis daarop abonneren.
Op de site www.dirkvergenderen.nl En momenteel, je houdt mij erg bezig. Wat ook hier in dit hoofdstuk aan de orde komt. Een stuk verootmoediging.
Ik geloof dat de Heere ons oproept. Ook ons. In kerken en gemeenten. Ons oproept tot verootmoediging. We kunnen zo gemakkelijk wijzen naar die of die.
Die het in onze ogen niet goed doet. En dat heb ik ook heel veel gedaan. Misschien wel eens teveel. Maar zoals Daniel. En daar denken we vanmorgen over na. Zoals Daniel om op de knieën te gaan.
Nog twee dingen over mezelf. Ik ben getrouwd. We hebben drie kinderen. Eén daarvan, je zei het al, is al bijna tien jaar actief als vrijwilligster.
Op een basis van jeugd met een opdracht. In Rio de Janeiro. Ze zijn net een paar weken op verlof geweest. En afgelopen vrijdag zijn ze weer vertrokken. Ze is getrouwd met.
Dat gaat dan als hij daar komt met een Braziliaanse jongen. Ze hebben twee dochtertjes. Het was heerlijk dat ze even hier waren. Maar nu zijn ze weer daar. Dan weet u een klein beetje van over mij. En.
Ik schrijf ook nog alles in het zoeklicht. Voor de mensen die het zoeklicht lezen. Daniel. We zouden misschien als thema daarboven kunnen zetten.
Misschien wel twee thema's. Een ontroerende schuldbeleidenis. En God zoekt Daniels. Ontroerende schuldbeleidenis. En God zoekt Daniels.
Als je dit gebed leest. In Daniel 9. Dan. Springt er eigenlijk uit.
De urgentie. Vanuit dat gebed. Heren. Ze zitten daar in ballingschap. Volk Israël. En Daniel.
Die gaat op. Valt op zijn knieën. En roept het eigenlijk uit. Heren. Al dat laatste vers. Dan komt die urgentie zo uit. Heren. Luister. Heren. Vergeef.
Heren. Sla er acht op. Doe het. Wacht. Niet. Langer. Hoe kennen wij daar iets van? Om zo de Heer aan te roepen. In ons gebed.
Heren. Wacht. Niet. Langer. Kan niet. Langer. Situatie. We weten het niet meer. Heren. Grijp in. Doe het. Aan de andere kant.
Mag de Heer. Kan de Heer. U. Jou roepen. Als een Daniel. Om op de knieën te gaan. Om niet langer te wijzen. Naar alles wat verkeerd is. Maar. Om hem.
Tegen hem. Te zeggen. Heren. Wij hebben gezondigd. Ook ik heb gezondigd. Wees ons. Genadig. Voor je gezin. Misschien wel.
Voor je familie. Voor je kinderen. Voor je kleinkinderen. Voor de gemeente. Voor ons land. Voor ons volk. Gaat toch niet goed met Nederland. Steeds meer mensen keren God de rug toe.
O Heer. Ons ver. Wacht. Niet. Langer. En we zien Daniel hier in dit hoofdstuk ook als voorbidder. Voorbidder. Voor zijn volk. En wat een voorbidder.
Het is zeker een van de meest indrukwekkende en aangrijpende gebeden in heel de Bijbel. En om goed de situatie te begrijpen waarover het hier gaat moeten we terug naar het Bijbelboek.
Jeremia moeten we terug. Zelfs naar Salomo. Koning Salomo. Ten tijde van koning Salomo beleefde Israël een bloeitijd.
Je zou kunnen zeggen dat was misschien in de Bijbel wel de blauw druk van het vrederijk wat straks komen gaat. Hoe de Heere het koninkrijk het land de koning zegende.
Zeer overvloedig was God zegen en zeer uitgebreid het rijk waarover Salomo regeerde. Dat benaderde de grenzen die eerder in het boek Genesis aangegeven waren voor het land Israël.
Maar aan het eind van zijn leven ging het goed mis. Je leest aan het eind dat hij vele vrouwen lief kreeg.
300 vrouwen, 700 bijvrouwen of net andersom. Onvoorstelbaar. We kunnen ons er geen voorstelling van maken. En hij ging ook de afgoden van zijn vrouwen en zijn bijvrouwen aanbidden.
Salomo, oost mogelijk. Denk niet te snel. Mij kan niets overkomen. Kijk naar Salomo. Hij verviel in de meest grove afgoderij.
Als je het wil lezen, je leest het in 1 Koningin, hoogstuk 11. En dan lees je die aangrijpende woorden. Salomo was niet meer de Heere volkomen toegewijd zoals hij de Heere eerst was toegewijd.
Oost het in ons leven. Zijn we de Heere nog net zo toegewijd? En ik spreek tot hen die al wat langer de Heere mogen kennen. Of misschien al veel langer. Zijn we de Heere nog net zo toegewijd?
Als toen we pas tot geloof kwamen. En Gods oordeel kwam. Het Rijk van Salomo werd in tweeën gescheurd.
Twee stammen en de tien stammen. En omdat ze God de rug toekeerden, kwam het oordeel van God. De tien stammen werden in ballingschap gevoerd naar Noord-Irak.
En de twee stammen die waren eerst nog in Jeruzalem. Maar ook dat twee stammen Rijk, dat keerde God de rug toe. Ze hadden gezien wat er met hun broedervolk was gebeurd.
Met de tien stammen dat Gods oordeel was gekomen. Dat het volk was weggevoerd in ballingschap. Maar ook zij keerde God de rug toe. Kennelijk leerde ze daar niets van. En toen kwam ook het moment dat die twee stammen in ballingschap werden gevoerd.
Dat gebeurde in verschillende fases. En met die eerste groep weggevoerden. Daar hoorde ook Daniel bij. Daniel en zijn vrienden. Zijn drie vrienden.
Het waren nog tieners. Ergens vijftien, zestien, zeventien jaar. Tieners die veelbelovend waren. Die intelligent waren. Die werden meegenomen.
Weggevoerd. In 606, 605 voor Christus. En de rest van het volk bleef nog daar in Jeruzalem en omgeving. En Jeremia was daar.
En Jeremia die riep het volk op om terug te keren tot God. Om zich te bekeren. Omdat anders Gods oordelen zouden komen. Maar het volk weigerde.
Het volk luisterde niet. En uiteindelijk zijn ze weggevoerd. Weggevoerd naar Babel. En Jeremia als een van de laatste.
En inmiddels zijn ze bijna zeventig jaar in Babel. En wat doet Daniel? Wat voor iemand was Daniel?
Als je ziet als die pas in Babel is. Dan weigert hij om mee te eten van de tafel van de koning. Omdat hij beseft. Dat vlees.
Dat voedsel is aan de afgoden gewijd. En daar wil ik me niet mee verontreinigen. Daniel was radicaal. En de Heere zegende die keuze.
Daniel had ook geleerd. Hij was een bidder. Niet hier pas in Daniel 9. Nee. Al veel eerder. Hoe vaak bidt u? Hebben we een biddend leven?
Je ziet bij Daniel hoe belangrijk dat is. Je leest het in Daniel 6. Op drie tijdstippen per dag ging hij, Daniel, op zijn knieën.
Daniel 6 vers 11. Bad hij en dankt hij voor het aangezicht van zijn God. Precies zoals hij voordien gedaan had. Voordien. Het was zijn leven.
Toen was het dat er een gebod was uitgevaardigd. Dat ze niet mochten bidden. Anders tot iemand anders. Dan tot de koning. Anders zouden ze in de leeuwenkou geworpen worden. David was een bidder en bleef een bidder.
Wat het hem ook kostte. Ook kent u dat. Ken jij dat. De Heere zegent dat hoor. Daniel was een bidder. Maar Daniel was ook een lezer.
Hij bad ook in dat deel van de Bijbel. Van de schriften die er al waren. Dat lezen we hier in Daniel 9. Dat staat in vers 2. In het eerste deel van de regering.
En daar gaan we verder niet op in. Op wat er staat over Aos Veros. De Mede. De Galdeeën. Dat wordt uitgebreid. Maar hier lezen we. Hij las in de boeken. Het aantal jaar. Waarover het woord van de Heere.
Tot profeet Jeremia gekomen was. Hij las in Jeremia. En daar las hij dat 70 jaar. Na de verwoesting van Jeruzalem.
Voorbij zouden moeten gaan. Hij las het. En hij geloofde het. En op het moment dat hij het las. Was het ongeveer 538 jaar.
Voor Christus. En hij besefte. Bijna zijn die 70 jaar vervuld. Bijna is het zover. En wat las hij dan in Jeremia. Hij las wellicht Jeremia 29.
Jeremia 29 vers 10 tot 14. Zal het voor u lezen. Want daar staat zo zegt de Heere. Voorzeker. Pas wanneer 70 jaar in Babel voorbij zijn.
Zal ik naar u omzien. En over u mijn goede woord gestandoen. Door u terug te brengen naar deze plaats. Ik immers. Ik ken de gedachten die ik over u koester.
Spreek de Heere. Het zijn gedachten van vrede. En niet van kwaad. Namelijk om uw toekomst en hoop te geven. Zult u mij aanroepen en heen gaan. U zult mij bidden.
En ik zal naar u luisteren. U zult mij zoeken en vinden. Wanneer u naar mij zult vragen. Met heel uw hart. Ik zal door u gevonden worden. Spreek de Heere. Ik zal een omkeer brengen in uw gevangenschap.
En u bijeenbrengen uit alle volken. En alle plaatsen waarheen ik u verdreven heb. Spreek de Heere. Ik zal u terugbrengen naar de plaats. Van waar ik u in ballingschap heb gevoerd.
Dat las Daniel. Er zullen zeventig jaar in Babel voorbij gaan. En dan zal ik jullie terugbrengen.
Dat stond er niet alleen. Dat stond in vers 12. U zult mij aanroepen. En heen gaan. U zult tot mij bidden. En ik zal naar u luisteren.
U zult mij zoeken en vinden. Wanneer u naar mij zult vragen. Met heel uw hart. Ik zal door u gevonden worden. En die woorden spraken Daniel. En hij zal ze vast al eerder gelezen.
Hij ging aan de woorden. Aan de slag met deze woorden. En als wij de Bijbel lezen. Lieve mensen. Ik hoop dat u het doet. Dat jullie het doen.
Niet alleen op zondag. Maar elke dag dat je het woord van God kent. En daarom is het zo goed ook om teksten te leren. Oh je hebt. Het is zoveel weinig Bijbelkennis. Lieve mensen.
Schrikt er telkens weer opnieuw van. Het is zo belangrijk om het woord van God te kennen. En dan weet je het ook als je om je heen kijkt. Als je naar de ontwikkelingen in de wereld kijkt.
Dan weet je. Daniel wist het is bijna zover. Als wij kijken naar de ontwikkelingen in deze wereld. Dan zeggen. Het is bijna zover. De heer Jezus komt. Die tijd.
Is. In die zin. Is. Het. De tijd waarin Daniel leefde. Niet zo heel anders dan de tijd waarin wij leefden. En wat doet Daniel? Daniel.
Die gaat niet naar zijn volksgenoten. Dat had hij kunnen doen. Hij had naar zijn volk kunnen gaan. En kunnen zeggen. Mensen luister. Ik heb goed nieuws te vertellen. Hou het nog eventjes vol. Bijna zullen we terugkeren.
Uitballingschap. Naar Jeruzalem. Zouden wij misschien gedaan hebben. Maar dat doet Daniel niet. Wat doet hij wel? Vers 3. Ik richtte mijn gezicht tot de Heere God. Om hem te zoeken in gebed.
En met smeekbeden. Met vaste in zak en as. Dat is wat. Hij weet het. Ik moet bij de Heere zijn. Hij gaat op zijn knieën.
Hij gaat niet zitten wachten tot die belofte vervuld is. Hij weet het. Hij gaat vervuld worden. Maar hij zoekt de Heere. En dan zegt hij het.
Vers 4. Ik bad tot de Heere mijn God. En deed beleidenis. Hij gaat zijn zonde zijn schuld beleiden. Daniel. Is dat wel nodig?
Daniel was misschien wel de meest rechtvaardige mens die toen in die tijd leefde. Hij gaat op zijn knieën. Hij gaat zijn schuld beleiden.
Wij denken misschien ja die en die. Die zou zijn schuld wel eens kunnen beleiden. Moeten beleiden. Dat klopt niet in zijn leven. Of daar en daar. En je weet het precies bij wie het niet in orde is.
Maar zolang je nog naar de ander wijst. Sla je jezelf over. Je ziet het bij grote opwekkingen in de geschiedenis.
Dat boeit mij altijd buitengewoon om daarover te lezen. Er is zoveel langer dat God opnieuw gaat werken. Ook hier in ons land. Onder ons volk. In onze kerk. In onze gemeente. Wat zie je dan?
Dan zie je vaak dat de meest godvruchtige mensen. Als je dat zo mag zeggen. Dat die het eerst op de knieën vallen. En hun schuld en zonde aan de heren gaan beleiden.
Heer ik heb gezondigd. Vergeef me. Wees me genadig. En dat zie je hier ook bij Daniel. En wat een intensiteit. Hier in zijn gebed.
Het is een bewuste keuze van hem. Hij richt vers 3 zijn gezicht tot God. Hij keert zich af van alles wat hem af kan leiden. Bij wijze van spreken.
Hij zet zijn mobiel op stil. Had je toen nog niet. Maar zijn mobiel op stil. Hij klapt zijn laptop dicht. Hij zet zijn televisie uit. Hij doet bij wijze van spreken de gordijnen terug dicht.
Trekt zich terug. In een stille ruimte. En valt op zijn knieën om God te zoeken. Het is ook niet zo dat die andere gelovigen.
Die zullen er vast geweest zijn. Erbij roept. Kom ga met mij bidden. Nee. En vaak is dat. Het is ook goed om met elkaar te bidden. Daar zie je in de Bijbel ook voorbeelden van.
Maar het is ook belangrijk om zelf op de knieën te gaan. Om de Heer te zoeken in zoals Matthäus 16 in de bergreden staat in je binnenkamer. Om op de knieën te gaan.
En wat hier staat over vast en zak en as dat wijst op verootmoediging. O Heer ik ben het niet waard dat u ons genadig zou zijn. Wij zijn het niet waard.
Ontferm u zich over ons. Ik bad tot de Heer en mijn God en deed beleidenis. En zei och Heer een grote en onzagwekkende God. Kennen wij dat nog?
Dat we zo onder de indruk zijn van de heiligheid. We hebben het gezongen vanmorgen. Van de heiligheid. De grootheid. De aalmacht van God. Gij grote en onzagwekkende God.
Die zich houdt aan het verbond en de goede tierenheid. En aanzien van hen die hem lief hebben en zijn geboden in acht nemen. Wij hebben gezondigd. Hij wijst niet naar zijn volk.
Hij zegt niet mijn volk heeft gezondigd. En daarom zitten we hier in bangenschap. Nee wij. Ik en mijn volk. Wij hebben gezondigd. Wij hebben onrecht gedaan. Wij hebben goddeloos gezondigd.
Gehandeld. Wij zijn in opstand gekomen door af te wijken van u en van uw geboden. Lieve mensen we maken deel uit van ons volk.
Horen wij ons volk. Wij als we naar Nederland kijken. Wij hebben gezondigd. Het is niet zo dat wij kunnen denken. Ja wij hier in de gemeente. Ja de heren.
Wij zijn heilig. Wij staan eigenlijk buiten ons volk. Nee. Heren ontferm u zich over ons volk. Wij hebben gezondigd. Wij zijn ons genadigd.
Wij hebben niet geluisterd naar uw dienaren. De profeten die in uw naam spraken. Tot onze koningen. Onze vorsten. Onze vaderen. En tot heel de bevolking van het land.
Je ziet hier. Ik vind het wel mooi in vers 4. Wat er staat. Dat hij eigenlijk eerst de grootheid en de goedheid van God gaat prijzen.
En daarom is het goed. Dat we eerst ook onze lofliederen gezongen hebben. En dan verootmoediging. Grote en geduchte. God en hoe staan wij in ons volk.
Kijk eens om ons heen. Wat zien we gebeuren. Dat volk, ons volk dat in grote delen steeds meer van God afkeert. Dat God de rug toekert.
Ik hoef zomaar een paar dingen te noemen. Denk aan. Denk eens aan de media. Als je even een avondje de televisie aan hebt staan. En je kijkt niet uit.
Stroom je vol met allerlei zonden. Die vanaf het scherm naar je toe komen. Dat kan ons toch niet dichter bij de Heer Jezus brengen.
Als we daar naar kijken en ons daarmee vullen. Wees heilig zegt de Heer. Want ik ben heilig. Abortus. O misschien wel de grootste zonde.
Onvoorstelbaar. Meer dan 30.000 kinderen. Elk jaar in ons land vermoord. In de moederschoot. Hoe zal er vanuit de hemel gekeken worden. O Heer, wij hebben gezondigd.
Wij in ons volk. Porno. Door alle onderzoeken blijkt dat ook onder gelovige kerkmensen.
Er is onderzoek in Amerika geweest. Onder voorgangers. Een groot deel van de voorgangers is verslaafd aan porno. Wees heilig. Want ik ben heilig.
Verslavingen. Drugsgebraak. Ook noem alles maar op. Echtscheidingen. Overspel. De houding van ons land, van onszelf, van onze gemeente richting Israël.
De verdeeldheid in onze kerken, in onze gemeente. Terwijl we in de Bijbel lezen. Ziet hoe lief ze elkaar hebben. En Daniel, die was ervan overtuigd.
Hij wist het. Ons volk, mijn volk is er niet klaar voor. Als ze nu, als God ze nu zou laten gaan naar hun eigen land.
Er is bekering nodig. Er is verootemoediging nodig. Maar Daniel gaat zijn volk niet veroordelen. Hij gaat op de knieën.
Zou het niet de hoogste tijd zijn, ook voor ons, om op de knieën te gaan, om stil te worden. Voor de Heer.
Vers 7. Bij u, Heere, is gerechtigheid, maar bij ons schaamte. Op het gezicht. Hoe kent u daar iets van?
Ken je daar iets van? Als je kijkt naar je eigen leven. Als je kijkt naar de gemeente. Als je kijkt naar ons land en ons volk. En je bedenkt.
Wie wij zijn tegenover de Heere. Dat we ons schaamen. In een andere vertaling zegt. We hebben een beschaamd gelaat.
Er is schaamd op ons gezicht. Voor de Heere. O Heere, wees ons genadig. Vergeef ons. Zo is het heden ten dagen. Bij de mannen van Juda. Bij de inwoners van Jeruzalem.
En bij heel Israël. Bij hen die dichtbij zijn. En hen die veraf zijn. In alle landen waarheen u hen verdreven hebt. Om hun trouwbreuk die ze tegenover u gepleegd hebben.
Daniel noemt niet Nebuchadnezar of Sanerib. Of degene die hen hebben weggevoerd in ballingschap.
Dat gekund he. Nebuchadnezar, Sanerib. Zij hebben ons weggevoerd in ballingschap. Maar dat doet hij niet. Er staat in vers 7. Alle landen waarheen u hen verdreven hebt.
Hij ziet achter die wegvoering in ballingschap. Ziet hij God. We hadden het verdiend Heere. Onze zonden.
Onze ongeruchtigheid. En dan nog een keer in vers 7. Kwamen dat al tegen. Schaamte op het gelaten. Op het gezicht. In vers 8 staat er nog een keer.
Heere bij ons staat de schaamte op het gezicht. Bij onze koningen. Onze vorsten. Onze vader. Omdat we tegen u gezondigd hebben. En dan in vers 9.
Hij weet tot wie die nadert. Hij weet dat er vergeving mogelijk is bij de Heere. En daarom gaat hij naar de Heere toe. De Heere.
Onze God is vol warmhartigheid. En menigvuldige vergeving. Hoewel we tegen hem in opstand zijn gekomen. We hebben niet geluisterd naar de stem van de Heere.
Onze God. Om volgens een wetten te wandelen. Die hij ons gegeven heeft door de hand van zijn dienaren. De profeten. De Heere. Onze God. Is vol warmhartigheid. Oh wat een genade.
Wat een troost. Om dat te mogen weten. En menigvuldige vergeving. Vers 11. Maar heel Israël heeft uw wet overtreden.
En is afgeweken door niet te luisteren naar uw stem. Daarom is over ons de vervloeking en de eed uitgegoten. Die beschreven is in de wet van Mozes. De dienaar van God.
Want we hebben tegen hem gezondigd. Er staat in Deuteronomium 30. Vers 17 en 18. Staat als uw hart zich afkeert. En u niet luistert.
En u zich laat verleiden. Om voor andere goden neer te buigen. En die te dienen. Dan verkondig ik. Heden dat u zeker zult omkomen. U zult uw dagen niet verlengen. In het land waarvoor u de Jordaan oversteekt.
Om er te komen. En het in bezit te nemen. De eer had het gezegd tegen het volk. Luister naar mij. Gehoorzaam mij. Volg mij. Dan zal ik jullie zegenen. Want als jullie mij de rug toekeren.
En ongehoorzaam worden. Dan kan het niet anders. Dan zullen mijn oordelen komen. Leviticus 26 staat bovendien.
Wanneer zij in het land van hun vijanden zijn. Dan zal ik hen niet verwerpen. En dat is een troost. En daar pleit Daniel ook op. Ik zal u niet verwerpen. En niet van hen walgen.
Door hen te vernietigen. En mijn verbond met hen te verbreken. Want ik ben de Heer uw God. Ondanks dat de Heer hen weggevoerd heeft. Dat toegelaten heeft. Zal God voor hem blijven zorgen.
Ook daar in de ballingschap. Hij heeft vers 12 zijn woorden gestand gedaan. Gelijk hij gesproken heeft tegen ons. En tegen onze richters.
Die ons leiding gaven. Door over ons een groot onheil te brengen. Dat zich onder heel de hemel nergens heeft voorgedaan. Zoals dat in Jeruzalem zich voorgedaan heeft. Oh hoe aangrijpend.
En wat zal dat Daniel geraakt hebben. Zo'n onheil als er gebeurd is met het volk van Israël. Dat ze weggevoerd zijn. Uit Jeruzalem.
Dat de tempel verwoest is. Nergens op aarde heeft zich zo'n groot onheil voorgedaan als dit. Vers 13. Zoals het beschreven is in de wet van Mozes.
Is al dat onheil over ons gekomen. We hebben het aangezicht van de Heer onze God. Niet getracht gunstig te stemmen. Door ons af te keren van onze ongerechtigheden. En verstandig met uw waarheid om te gaan.
Het zijn ook aangrijpende woorden. We hebben niet getracht dat aangezicht van de Heer onze God gunstig te stemmen. Door ons af te keren van onze ongerechtigheden.
En dat is ook de ernst voor vandaag. Laten we niet denken vandaag. En dat wordt wel eens gedacht. Ja dat was het oude testament. Daar kwamen Gods oordelen.
Maar het nieuwe testament is het allemaal anders. God is liefde. En dat oordeel van God. Momenteel in. Op mijn website ben ik bezig met een serie over de brieven.
De zeven brieven uit openbaring 2 en 3. Het nieuwe testament. En er wordt tegen de gemeente daar gezegd. Als jullie je niet bekeren.
Dan zal ik de kandelaar wegnemen. Een dringende oproep om de Heer te zoeken. Om Hem te dienen.
Hem te volgen. Hem te gehoorzamen. Ons voor Hem te verootmoedigen. En als ons volk zich niet voor de Heer verootmoedigt. Laten wij ons dan voor de Heer verootmoedigen.
Heeren wees ons genadig. Ontferm u zich over ons land. Ontferm u zich over ons volk. En u denkt misschien het gaat toch best goed met ons volk. Economisch.
Maar geestelijk dan. Geestelijk gaat het niet goed lieve mensen. Heeren vergeef. Heeren ontferm u zich. Wees ons genadig.
Vers 14. Daar staat daarom. Heeft de Heer over het onheil gewaakt. En heeft Hij het over ons gebracht.
Want de Heer onze God is rechtvaardig. In al zijn werken die Hij gedaan heeft. Aangezien wij naar zijn stem niet geluisterd hebben. De Heer heeft. Dat is wat het zijn woorden. De Heer heeft gewaakt.
Over het onheil. Hij had het volk gewaarschuwd. En het woord van God is waar lieve mensen. En Hij waakt over zijn woord. Hij is rechtvaardig.
En Hij kon dat op een gegeven moment niet langer door de vingers zien. Vers 15. Nu dan. Heer onze God.
U die uw volk met sterke hand uit het land Egypte geleid hebt. En u een naam gemaakt hebt zoals hij heden ten dagen is. Wij hebben gezondigd. Die komt het elke keer opnieuw tegen in dit gedeelte.
Wij hebben gezondigd. We hebben goddeloos gehandeld. En Hij wijst de Heer op zijn naam. U hebt zich een naam gemaakt. door uw volk.
Heer. Heer laat het toch vers 16. Uw toren en uw gerimmigheid zich afwenden van uw stad Jeruzalem. Uw heilige berg op grond van al uw gerechtigheden.
Want om onze zonden en onze ongerechtigheden van onze vaderen zijn Jeruzalem en uw volk tot een smaad geworden voor allen die ons omringen. En dan pleit hij hier op gods gerechtigheid.
Ontferm u zich. Laat uw toren weg. Op grond van uw gerechtigheid. Er is in ons niets waarop wij zouden kunnen pleiten. Want we pleiten op uw gerechtigheid.
Als we kijken naar onszelf. Dan hebben we dit verdiend. En kijk naar uw stad Heren. Kijk naar uw volk. We zijn tot een smaad geworden voor de volken rondom ons.
Die volken die misschien wel zeggen. Kijk eens naar Israël. Kijk eens naar het Joodse volk. Waar is nu die God van Israël? Dat volk is in ballingschap.
En God steekt kennelijk geen hand uit. Heren we zijn tot een smaad geworden. O Heer God ontferm u zich. Denk aan uw naam. Wees ons genadig.
Vers 17. Nu dan onze God. Luister naar het gebed van uw knecht. Van uw dienar. En aan zijn smeekbeden. Doe omwille van de Heren.
Uw aangezicht ligt over uw heiligdom. Dat verwoest is. Uw heiligdom. En hij wijst daar op de tempel. Hij wijst daar op het heilige der heiligen. Daar gaat het om.
Om Gods eer. Heren luister naar het gebed van uw dienar. Dan kunnen we alleen maar zeggen lieve mensen.
Als we bidden. Als we dat gebed kennen. Of zoals hier staat in vers 17. Naar zijn smeekbeden. Dat is niet eventjes een kort gebed opzenden. Naar zijn smeekbeden.
Dat je de Heer roept. En smeek de Heer. Doe het wees genadigd.
Wat er. Wat er allemaal kan spelen. mensen van wie je denkt. Mensen van wie je denkt. Oh als ze maar niet wegdrijven van de Heer. Als ze maar niet van wel zeggen. Als ze maar niet in de goot terecht komen.
Oh Heer ontverm u zich. Wees genadigd. Dan moet je dat gebed van Daniel. Je al eens zien in vers 18.
Neig uw oor. Mijn God en hoor. Open uw oog om onze verwoesting. En de stad te zien waarover uw naam is uitgeroepen.
Want we werpen onze smeekbeden. Niet voor u neer op grond van onze ongerechtigheid. Op onze gerechtigheid. Maar op grond van uw grote baamhartigheid.
Hij stopt niet. Hij gaat door. Daniel. Terwijl die weet. Van de beloft uit Jeremia. Dat die 70 jaar bijna vervuld is. En hier zie je dat die strijdt in het gebed.
Oh Heer God. Wees ons genadig. Want hij beseft. Alleen als ons volk. Mijn volk. Tot inkeer komt. Zal de Heer genadig zijn. Neig uw oor.
Mijn God. En oor. Heb u zowel eens tot Heer gebeden. Oh Heer. Hoor Heer. Doe het. Grijp in. Wees genadig. Wij werpen onze smeekbeden.
Niet voor u neer. Voor u neer. Op grond van onze gerechtigheid. Maar op grond van uw grote barmhartigheid. Hij weet dat de Heer is barmhartig. En groot van genade. En dat mogen wij ook weten.
Hij de Heer Jezus. heeft zijn leven gegeven. Om u te redden. Om jou te redden. En de Heer Jezus is toch een. Nog veel meer dan Daniel.
Hij van wie. We lezen in de Romeinenbrief. Dat hij de voorbidder is. Bij de Vader. En stelt u zich eens voor. Dat Heer Jezus. Zo pleit.
En bid. Voor u. Voor jou. Als u misschien afdreigt. De wijken. Als het. Als het geloven. Lauw geworden is. O Vader. Ik pleit u voor hem.
Ik pleit voor haar. Wees hem genadig. En de Heilige Geest. Romeinenacht. Die voor ons bidt. Met onuitsprekelijke voorzuchtingen. En misschien u wel.
Die zo voor de Heer. Op uw knieën ligt. Om te bidden. Voor ons land. Voor ons volk. Voor onze regering. Voor ons koningshuis. Voor hier.
Die in de gemeente. In de politiek zitten. Voor de gemeente. Voor de voorgangers. Voor misschien uw buurman. Uw buurvrouw. Voor uw kind.
Voor uw kleinkind. O Heerde God. Ontferm u zich. Wees ons genadig. Vers 19.
Heren. Luister. Je zou bijna zeggen. De Heerde. De Heerde. De Heerde. De Heerde. De Heerde. De Heerde. De Heerde. Die Heerde. De Heerde. De Heerde. De Heerde. hiët. Het gebed vol van urgentie.
Hij weet van geen ophouden. Heren, luister. Heren, vergeef. Hij heeft de zonde beleden en gepleit op Gods baanhartigheid.
En wij mogen pleit op het offer van de Heer Jezus aan het kruis gebracht. Heren, vergeef. Heren, sla er acht op. Sla acht op onze gebeden.
Jullie hebben bidstond, hoorde ik ook. Bidden we zo tot de Heren. Zo aangrijpend. Zo intens. Dat kunnen we niet zelf maken. Want mogen we al bidden dat de Heren de geest van de genade en de gebeden over ons uitstort.
Ons volmaakt van hemzelf. Dat we met ogen van de Heer Jezus kijken naar de mensen om ons heen. Naar ons land en met ons volk. En ik kan me zo voorstellen, als de Heer Jezus kijkt naar ons land en ons volk.
Dat u ons volk zo ziet zoals we lezen in Matthäus hoofdstuk 9. De schare die Jezus volgde was moe en afgemat als schapen zonder hedder.
Heren luister. Heren vergeef. Heren sla er acht op en doe het.
Wacht niet langer. O Heer u moet nu wel horen. Want het dreigt radicaal mistig. Heren wees genadigd. Grijp in.
Het kan niet langer zo. Ook doet het je pijn. Doet het je pijn als je kijkt naar ons land en ons volk. Doet het je pijn als je ziet hoe ons land en ons volk zich opstelt tegenover Israël.
Doet het je pijn als je de zonden en de ongerechtigheden ziet in ons land. Als je erover leest. Doet het je pijn als je de televisie ziet.
En je ziet weer televisie aanstaat in een film. En je ziet weer overspel. Of weet ik wat. Hebben we ook oog voor elkaar.
Misschien weet je het van de ander. Dat iemand hier in ons midden het geestelijk vreselijk moeilijk heeft. Gewoon durf ook open te zijn naar elkaar.
Vraag om gebed als je er zelf niet uitkomt. Heer heeft ons ook elkaar gegeven. Heren ontferm. Heren luister. Heren vergeef. Heren sla er acht op.
En doe het. Wacht niet langer. Omwille van uzelf. Mijn God. Over uw stad en over uw volk is immers uw naam uitgeroepen.
En dan in de volgende vers. En dan moet hij zelf maar eens gaan lezen. Als Daniel nog bidt en spreekt. Hij stopt niet. Hij gaat door tot er antwoord komt.
En zijn smeekbed vers 20. Zijn smeekbeden uitstort in de zonde beleid. Terwijl ik nog in mijn gebed was. Kwam de man Gabriel.
Raakte mij aan. Hij gaat de Heer antwoorden. En tot Daniel spreekt. Zo'n gebed als van Daniel. Zet de hemel in beweging.
En de Heer. En de Heer zoekt de bidders. Zoekt de Daniels. Ook vandaag. Waardoor de hemel in beweging gezet wordt.
En de dingen gaan gebeuren. Oh daar ben ik vast van overtuigd. De Bijbel zegt het. Twee kronieken 7 vers 14. En mijn volk waarover mijn naam is uitgeroepen.
En het zal in de eerste plaats tegen Israël gezegd zijn. Maar de Heer zegt het ook tegen u. Tegen mij. Als het volk zich in ootmoed buigt en bidt. En ze mijn aangezicht zoeken.
En zij zich bekeren van hun slechte wegen. Zal ik uit de hemel horen. En hun zonden vergeven. En hun land genezen. Dat zijn woorden die ook de Heer tegen ons zegt.
Als ze in ootmoed zich buigen. En bidden. En mijn aangezicht zoeken. En zich bekeren van hun slechte wegen.
Heer wees ons genadig. Vergeef ons. En de Heer is op zoek naar Daniels. Jeremia 5 vers 1. Zegt God tegen Jeremia.
Trek rond door de straten van Jeruzalem. Kijk toch en let op. Zoek op zijn pleinen. Of u iemand vindt. Of er één is die recht doet. Eén die betrouwbaarheid nastreeft.
Zal ik Jeruzalem vergeven. Zo is de Heer op. Zoek naar mensen die hij kan inzetten. Die hij kan gebruiken. Ook uit ons midden. Zijn er hier mensen die zeggen.
Heer hier is mijn leven. Hier is mijn leven. Ik wil er zijn voor u. Voor u. Alleen neem. Gebruik.
Maak me tot een Daniel. Om op de knieën te gaan. Dat hoef je juist niet iedereen te vertellen. Dat kan ook in je heetje. Op je knieën te gaan.
O Heer ontferm u zich. Hij zoekt naar mensen die zo in de bres kunnen gaan staan. In de bres voor ons land en voor ons volk.
Er zijn bressen geslagen lieve mensen om ons. Die ons volk bedreigen. Wat gebeurt er door een bres? Daar kan de vijand binnenkomen door een bres.
Daar kan water naar binnenkomen. Om in de bres te gaan staan voor God. O God wijs ons genadig. Het schiet mij te binnen.
Heel actueel. Dat heb ik ook mijn nieuwsbrief geschreven. Avonturenpark Hellendoren doet in het kader van Halloween. Hebben ze daar soort occulte dagen.
Afgelopen vrijdag. En aanstaande vrijdag speciaal voor de jeugd. Voor jongeren. Maar ook voor ouderen. Occult. Duivels.
Spoken. Afschuwelijk. Er was zelfs een onderdeel in het programma.
The Devil Church. De kerk van de duivel. Er zijn mensen daar rondom. Hellendoren van een paar verschillende gemeenten zijn op de knieën gegaan lieve mensen.
Als een Daniel. We hebben tot God geroepen. We hebben de zonden beleden. We hebben contact opgenomen met Hellendoren. Devil Church. Gaat niet door. Maar er komt iets anders voor in de plaats.
Maar of dat veel beter is vraag ik mij af. Maar zo. Mogen we de Heer op de knieën gaan. Voor ons land en voor ons volk. Heer wees genadig.
En het prachtige is hier bij Daniel. De Heere antwoord. De Heere antwoord. Daniel krijgt antwoord. Als we voor hem op de knieën gaan.
O de hemel hoort. De hemel ziet. De Heere staat klaar om genadigd te zijn. Daniel.
Het gebed van Daniel. Wat houdt ons nog tegen? Om zoals een Daniel op de knieën te gaan. Tot eer van hem.
Geprezen zijn zijn naam. Amen. communities openen.
Dank u wel.소� coal coal coal coal coal coal coal coal coal coal coal coal coal coal coal coal coal coal coal coal coal coal