Micha IV

Spreker

J. Brouwer

Date
Sept. 30, 2018
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Shhh.. Ahem..

Ok.. Boo.. Thank you.

Goed zo. That would be the old one. The Lord is luckily not doof.

He knows that. I will a last time with you to the profeet Micha go.

Goed tell me. Goed da. Goed kemmen incline.

Micha tekent ons een soort rechtszaak die de Heere God heeft tegen Juda. De twee stammen die nog over zijn, de tien anderen zijn al in 722 voor Christus weggevoerd in de ballingschap, Assyrische ballingschap.

En ook Juda staat langzamerzeker op het punt om weggevoerd te worden. Israël had een heel bijzondere band met de Heere God, dat weten we.

Er was een bijzonder verbond met hen gesloten en zij hadden dat gesloten met God. En ze hadden gezegd aan de Sinaï, de berg, dat via Mozes, de middelaar van het oude verbond, dat zij alles zouden doen wat de Heere God hen zou zeggen en gebieden.

God houdt zijn woord en God houdt de mens ook aan zijn woord. En hij had toen al beloofd, en dat moet u maar eens nalezen in Deuteronomium 26, 27, 28, wat er zou volgen als ze hem zouden gehoorzamen en wat er zou volgen als ze hem niet zouden gehoorzamen.

En daar is geen woord Frans bij, om het maar zo te zeggen. Het was ook Hebreeuws, maar in ieder geval, het was zo duidelijk als het maar kon zijn. Dus God stuurt in zijn goedheid en genade nog een aantal profeten naar Israël, zowel als naar Juda, om hen blijvend te waarschuwen.

Kijk, een vermaning en een waarschuwing is nooit prettig, is pijnlijk. Maar als het van God komt, dan kun je er verzekerd van zijn dat het uitgedaan wordt uit liefde, uit zorg.

Dat hij bewogen is met zijn volk en ook met ons. En als we in Micha 6 gaan lezen, dan proef je die spanning, die moeite, die zorg en aan de andere kant de hardheid van het volk.

Micha 6 Luister toch naar wat de Heere zegt. Sta op, roep de bergen ter verantwoording en laat de heuvels uw stem horen.

Luister, bergen, naar de rechtszaak van de Heere. Ook u, vaste fundamenten van de aarde. De Heere heeft immers een rechtszaak met zijn volk.

Hij voert een rechtszaak tegen Israël. Mijn volk, wat heb ik u aangedaan? Waarmee heb ik u vermoeid?

Getuig tegen mij. Ik heb u immers uit het land Egypte geleid. U verlost uit het slavenhuis. Ik heb Mozes, Aaron en Miriam voor u uitgezonden.

Mijn volk, denk toch aan Balak, de koning van Moab, wat hij beraamde en wat Biljam, de zoon van Beor, hem antwoordde. Aan wat er gebeurd is van Sittim tot Gilgal, opdat u de gerechtigheid van de Heere kent.

En dan komt er een reactie. Waarmee zal ik de Heere tegemoet gaan en mij buigen voor de Hoge God? Zal ik hem tegemoet gaan met brandoffers en met eenjarige kalveren?

Zou de Heere behagen schep in duizenden rammen, in tienduizenden oliebeken? Zal ik mijn eerstgeborene geven voor mijn overtreding, de vrucht van de moederschoot voor de zonde van mijn ziel?

Heeft u mens bekendgemaakt wat goed is en wat de Heere van u vraagt? Niet anders dan recht te doen, goede tierenheid, liefde hebben en ootmoedig te wandelen met uw God.

De stem van de Heere roept tot de stad. Uw naam ziet uit naar wat wezenlijk is. Hoor de roede en wie hem voor u bestemd heeft.

Zijn er in het huis van de goddelozen nog schatten door goddeloosheid verkregen? En een krappe eva, dat is een gewicht, wat te vervoeien is? Zou ik rein zijn met een goddeloze weegschaal en met een zak valse weegstenen?

Zou ik u ook ziek maken door u te treffen en te verwoesten vanwege uw zonde?

Zelf zult u eten, maar niet verzadigd worden. Uw gevoel van leegte zal in uw binnenste blijven. U zult iets wegleggen, maar het niet in veiligheid brengen.

En wat u in veiligheid zult brengen, zal ik overgeven aan het zwaard. Zelf zult u zaaien, maar niet maaien. Zelf zult u olijven treden, maar u niet met olie zalven.

En nieuwe wijn oogsten, maar geen wijn drinken. Want men houdt zich aan de verordeningen van Omri en alles wat het huis van Agab gedaan heeft. U gaat voort in hun opvattingen, zodat ik u overgeef aan de verwoesting en aan inwoners maak tot een aanfluiting.

Zo zult u de smaad van mijn volk dragen. Tot zover, ik kom straks nog even terug op hoofdstuk 7. Maar dat is te lang om helemaal nu ook te lezen.

Geliefde broeders en zusters, vrienden hier vanmorgen in Bunschoten. Wij leven in tijden die bepaald worden door een paar dingen die wel heel dominant aanwezig zijn.

En waar we allemaal in min of meerdere mate door worden beïnvloed. Aan de ene kant is daar de beeldcultuur.

Die zorgt voor een bepaalde beeldvorming. En wat komen er niet aan beelden binnen? Bij ons, via allerlei media tegenwoordig.

En we hebben de gevoelsdominantie. Oftewel de emotietirannie.

Die over ons gegoten wordt in deze tijd. En zij overvleugelen samen de beeldcultuur. En dat gevoelsdominantie, emotietirannie overvleugelen het nuchtere en verstandige denken.

En bedekken dat volledig. Daar hebben wij dagelijks mee te maken. Als gelovigen.

Als mensen levend in deze maatschappij. Ook als gemeente van de Heerde Jezus Christus. We zijn doorgeschoten en totaal uit het evenwicht geraakt.

We zullen weer ons gezonde en ook verlichte verstand moeten leren gebruiken. En de beeldvorming en emotietirannie daaraan onderwerpen.

Want het gaat. En daarvoor. En daarbij wil God ons bepalen. Om de objectieve waarheid.

Tegenwoordig wordt dat niet meer geloofd en erkend. Want waar is dat wat ik zelf als waar beschouw of beleef.

Dat is de afgod van onze dagen. Ik bepaal zelf wat waar is. Door mijn eigen denken, beleven, voelen.

Dan kom je nooit daar waar een mens zou moeten uitkomen. Dat is namelijk bij zijn schepper. Wij zijn niet ons eigen eigendom.

We zijn nu eenmaal, of we dat nou willen of niet. Het eigendom van hem die ons geschapen heeft, bedacht heeft, uitgedacht heeft. Nu, dat speelt niet alleen nu in onze tijd.

Dat speelde ook in wat mindere mate, denk ik, in de tijd van Micha. Een mens is nu eenmaal na de zondeval heel erg met zichzelf bezig.

Te veel. Hij is teruggeworpen op zichzelf en beseft niet dat hij bespeeld wordt door de vijand van God, die alle instrumenten gebruikt om tot zijn doel te komen.

En dat is alle mensen bij God weghalen of vandaan houden en vermaken. De Romeinen wisten het al heel goed te zeggen, geef de mens brood en spelen en dan heeft hij genoeg.

De welvaart toen in Juda, nu in onze tijd, heeft heel veel kapot gemaakt. Heeft de mens onafhankelijk gemaakt in heel zijn denken en in heel zijn handelen.

In heel zijn zicht op de wereld. Als we naar Micha gaan, dan...

Dan zegt zijn naam al heel veel. En als de mensen dus de naam van Micha uitspraken destijds, dan zeiden ze eigenlijk in onze taal, wie is gelijk aan de Heer?

Wie kan zich met hem meten? Wie is degene die even hoog en even belangrijk is als hij? Juda. Wie is gelijk aan de Heer?

En als we dan lezen in hoofdstuk 6, dan zegt de Heer God in die rechtszaak, mijn volk, wat heb ik u aangedaan? Waar heb ik dit aan verdiend? Ik heb jullie uitgeleid uit Egypte, ik heb alleen maar geholpen, ik heb je met liefde begeleid en alles gegeven wat je nodig had ten diepste.

Waar heb ik dit aan verdiend? Micha spreekt over Gods goedertierenheid.

Want dat kan hij nooit verlogenen. God is zo goed. Ook in zijn rechtvaardigheid.

Ook in zijn heiligheid. In al zijn kenmerken is hij altijd goed en vol van liefde. Dat verlaat hem nooit. Als wij boos zijn, zijn we niet meer goed.

Slaan we vaak door. Als wij het iemand betaald willen zetten, doen we het ook heel goed. Zonder enige vorm van liefde. Dat is de mens.

Maar zo is de Heer niet. Hij leefde ongeveer 740, 700 voor Christus. En het was een tijd in Juda van materiële voorspoed en welvaart.

Het zijn sterke benen die de weelden kunnen dragen. En die zijn er niet veel. Toen niet en nu niet. Micha.

Daar staat hij. Afgebeeld door een of andere kunstenaar. Een man met een zware last op zijn hart. En een juk op zijn schouders.

Micha. God zal oordelen, maar vergeving wordt aangeboden.

We hebben gezien het aanstaande oordeel benoemd in hoofdstuk 1 tot 3 in het verleden. Ook de latere zegen die beloofd is, hebben we de laatste keer gezien. Hoofdstuk 4 en 5. En nu de tegenwoordige om een keer bepleit.

Dat zien we in hoofdstuk 6 en hoofdstuk 7. Nou, het is een duidelijk proces. Dat gaan we eerst even kort behandelen. Dan volgt er een pijnlijke les.

En daarna van de Heer een overtuigend yes. Om even in de lijn te blijven. Een duidelijk proces. Dat is de noodzaak van de ommekeer.

Dat wil de Heer eerst heel duidelijk stellen. Er is een noodzaak om je te bekeren. Om je om te keren. Om niet met je eigen gekozen pad, op je eigen gepozen pad verder te gaan.

Om niet alleen maar te doen wat je zelf wenst te doen. Want dat is een doodlopende weg. Gods rechtgeding tegen Israël hoofdstuk 6 vers 1 tot 8.

Er is hier een geschil en een strijdpunt tussen de Heere God en tussen het volk. Wat God wil, is dat hij het geweten wil wakker schudden.

Het geweten van het mens wordt gauw afgestomd. Wordt gauw het zwijgen opgelegd.

Wordt gemakkelijk afgestomd in de zin van dat het minder gevoelig wordt. En de Heere is de enige die ons kan helpen dat geweten weer zuiver te krijgen.

Door het enige wat wij van de andere kant hebben gekregen, dat is zijn woord. Het is de enige waarheid op aarde die bestaat. Het woord Gods.

God waarachtig en elk mens, wat zegt de schrift? Leugenachtig. Zo is het ten diepste wel. Dat is waar.

Dat is de objectieve waarheid. Het geweten moet wakker geschud worden. Herkenning en erkenning van schuld. Anders kan er nooit een ommekeer komen.

Als je je eigen eigen wijsheid volhart, dan zul je nooit Gods zorg en liefde tot diep in je hart ervaren.

Dat kan niet. God wil oren die horen en harten die leren verstaan. En in dit gedeelte komen eigenlijk verschillende basisvragen van het hele leven aan de orde.

Waarom is de mens gescheiden van God? Wat vraagt God om tot herstel te komen? Wat is het verschil tussen religie en waarde godsdienst? Enzovoorts, enzovoorts. Allemaal vragen die wezenlijk van belang zijn en die door mensen vandaag aan de dag niet meer worden beantwoord.

Of niet meer willen beantwoorden. Mozes komt voorbij, het onderwijs vanuit de wet, het woord van God. Aaron komt voorbij, die toont als priester de weg tot verzoening.

En Miriam komt voorbij, die de vrouwen onderwijst. Hoofdstuk 6 vers 5, Sittim tot Gilgal.

Sittim is de laatste kampplaats voor de Jordaan. En Gilgal is de eerste kampplaats na het oversteken van de Jordaan. En dan vinden we Isra's antwoord in hoofdstuk 6 vers 6 tot 7.

Waarmee zal ik de heren tegemoet gaan en mij buigen voor de hoge God? Hoe moet ik het recht zetten? Hoe kan ik mijn schuld verzoenen op de een of andere manier?

Het was natuurlijk een offersysteem en is wel ingesteld door de heren. Maar dat nam de zonde niet weg, het bedekte ze alleen maar. Want het was geen zuiver bloed.

Het was ook onrein. Het wachten was op het lam Gods. Dat de zonde de wereld in één keer allemaal zou wegnemen.

Hij was zondeloos. Zonder zonde. Onrecht tegen overgerechtigheid. Dat is wat we hier zien.

Ten ene male. Nou wat vraagt de heren? En hier staat het dan in hoofdstuk 6 vers 8. Een bekende tekst.

Heeft u mens bekendgemaakt wat goed is en wat de heren van u vraagt? Niets anders dan recht te doen, gegroederd hierinheid, liefde hebben, ootmoedig te wandelen met uw God. Kon de mens dat?

Is dan de volgende vraag. Is de mens naartoe in staat? Nee. Niet uit zichzelf. Probeer het maar eens. Probeer het maar eens in eigen kracht.

Om ten alle tijde gerechtigheid te oefenen, goed te zijn en trouw te wandelen met God. Onafgebroken.

Een mens kan daar niet aan voldoen. En Juda en Israël voldeden er ook niet aan. En als er de ballingschap komen, lukt het nog niet. We zijn compleet afhankelijk van Gods hulp.

En de onafhankelijke mens wil dat niet zonder slag of stoot. En geeft daar niet gemakkelijk aan toe.

Dat weten we allemaal. Want als het goed is, kennen we ons eigen hart. Toch wel een beetje. Dat is wel het verlangen. Maar het verlangen wil nog niet zeggen dat je het ook kunt volbrengen.

En dat is bij Israël exact hetzelfde. Dan volgt er nog vers 9 tot 16. Oh, had ik die al gehad? Oh, sorry.

Dat is de volgende. De zonde van de verkeerde gewichten en maten. Kijk, als een mens egocentrisch en egoïstisch is. En voortdurend alleen maar bezig met zichzelf.

Dan is hij ook, ja, inhalig. Dan wil hij er zelf altijd beter van worden. En dat is het probleem van die verschillende gewichten. Toen werden ze nog niet geëikt, zoals ze tegenwoordig geëikt worden.

Maar toen waren er twee soorten gewichten. Het was altijd in jouw voordeel. En dat was voor de heren een groeel. Dat had hij een voeilijke hele klaar.

En die worden hier ook heel duidelijk benoemd. Zal ik rein zijn met een goddeloze weegschaal? Hoofdstuk 6 vers 11. En met een zak valse weegstenen? Opramen die handel.

Moven. Weg ermee. Kan dat niet aanzien. Pijnlijke les.

Een inleiding op de ommekeer. Zonder pijn komt er vaak geen verandering. Zonder moeite geen nieuw begin.

Micha benoemt het onrecht en de zonde. Hoofdstuk 7 vers 1 tot 6. Hoofdstuk 7 vers 2.

De mens gaat uit.

He makes their worth from taxa. How big is he decision to buy his own people from themselves and only does something else when he'll get better for us.

That's the problem in Judah. And that's the problem still in our society. Self- 99. On the one or the other way.

The corruption of Judah is beweend. Micah's klaagang is er.

Er blijkt dus ook wel berouwd te zijn. Under people. Maar het volk als geheel heeft zich nooit omgekeerd. Vandaar de ballingschap en de afvoering.

Er was erg veel egoïsme. Van naast de profiteren, er waren regeerders, rechters, rijken. Zijn met elkaar in een soort competitie om hun boze begeerten te bevredigen.

Weet u, wij worden vandaag beïnvloed door veel mensen, academici. Die de evolutie propageren.

Die de menselijke wijsheid verheffen tot de waarheid, de objectieve waarheid. En ons voorliegen en bedriegen.

Er zijn mensen in de media die er hun beroep van hebben gemaakt. Om of leugens of halve waarheden te verkondigen. En de mensen te misleiden.

Er zijn mensen, en dat zijn ze niet allemaal. Maar dat gros wel. Ook in de kunst, in de muziek. Die op een afschuwelijke manier dingen propageren.

Die bepaald niet tot Gods eer zijn. En ons helemaal afbrengen. En terugbrengen naar de Satan en zijn trouwanten.

Hier vinden we in dit gedeelte, hoofdstuk 7 vers 1 tot 6, eigenlijk ook wat eindtijdnotities. Want Paulus zegt, als je 2 Timotheus 3 leest, 2 Timotheus 3, de allerlaatste van Paulus.

De allerlaatste brief van Paulus. Dan zegt hij dat er in de laatste dagen zware tijden gaan komen. Een soort depressie. Duwt op de mensen.

En wat is het eerste woord wat hij dan gebruikt? Water. Nee, geen water.

Ook niet. Sorry? Ja. Zelfzuchtig. De mensen zullen zelfzuchtig zijn. Eigenlijk, weet je wat er staat in het oorspronkelijk?

Eigen liefde. Eigen liefde. Alleen maar liefde voor zichzelf. Alleen maar oog voor zichzelf. Alleen maar liefde voor zichzelf. Tijd voor zichzelf.

Aandacht voor zichzelf. En daar is niet alleen de ongelovige schuldig aan. Daar kunnen wij allemaal het slachtoffer van worden.

Zelfliefde. En weet je wat de psychologie gedaan heeft? Dat kun je wel zeggen, ja.

Die hebben ons voorgelogen. Want wat zeggen ze? Zelfs met een bijbeltekst erbij. We moeten God lief hebben. In de eerste plaats.

Maar daarna moeten we de naaste lief hebben als? Als onszelf. Dus. Wat moeten we eerst hebben? Zeggen ze dan. Is de conclusie die de Bijbel niet trekt.

Maar zij. We moeten eerst eigen liefde hebben. Want als er geen eigen liefde is. Kun je de anderen ook niet lief hebben. Onzin. Grote onzin. Dat staat er helemaal niet.

En de mens laat zich daardoor beïnvloeden, lijden en inspireren. Psychologie heeft veel kwaad gedaan.

Want weet je, als er tegenwoordig iemand zegt, ik hou van jou. Dan zou je denken dat hij of zij het beste met jou voor heeft.

Maar weet je, tegenwoordig moet je dat bijna altijd anders vertalen. Ik hou van jou wel zeggen, jij moet van mij houden en mij gelukkig maken. Dat is in veel gevallen het geval.

Een verkapte eigen liefde. Ik heb je nodig voor mezelf. Ik ben er niet voor jou. Jij moet er voor mij zijn. En daar kan ik me over opwinden.

Ik doe het niet vanmorgen. Te veel. Maar dat vind ik vreselijk. Ik zie hoeveel mensen in die val zijn gelopen. En hoeveel mensen dat aangenaam is.

Ook in de gemeente van de Heer Jezus. Is de beeldcultuur, ik gebruik ook een paar beelden daar niet van. Het is niet allemaal verkeerd. Is de beeldcultuur doorgedrongen en heeft overwonnen.

Is de emotietirannie zo aanwezig dat de gevoelens voortdurend worden bespeeld. En mensen worden meegezogen in die maalstroom van de geest van de tijd.

En dat gaat jullie en mij aan ons hart. Want we zien dat liefdevolle broeders en zusters daardoor worden beïnvloed.

En dat doet pijn aan het hart. Onrecht wordt benoemd, maar dan is het ook nog geloof.

Hoofdstuk 7, 7 tot 10. Daar blijven altijd wat getrouwen over. Zelf, hoofdstuk 7, 7 zal ik echter uitzien naar de Heer. Ik zal wachten op de God van mijn heil. Mijn God zal mij horen.

Verblijf u niet over mij, mijn vijand in. Want als ik gevallen ben, zal ik weer opstaan. Als ik in de duisternis zit, is de Heer in mij een licht. Altijd zie je, ook in het Oude Testament.

Er blijft altijd toch een paar, een enkeling, een klein groepje over. Dat heet het restant. Ik ben het woord even kwijt wat ik altijd noem. Aant, je help me even.

Het overblijfsel, sorry. Het overblijfsel. Er blijft altijd wat over. Maar dat is een kleine groep, lieve mensen.

Dus als jullie kleiner worden, is dat niet altijd een nadelige situatie. Pijnlijk, maar niet altijd nadelig. Een kleine groep blijft over.

Ik zal de toren van de Heer dragen, want ik heb tegen hem gezondigd. God, u bent terecht boos. Ik kan u niks kwalijk nemen. Wij doen ook lang niet altijd wat u van ons vraagt.

U hebt gewoon volkomen gelijk. Totdat hij mijn rechtszak voert en mijn recht verschaft. Hij zal mij uitleiden naar het licht. Ik zal zijn gerechtigheid zien. Nou, hebben we het nou gezien of niet? Wij die na het kruis leven.

Wat heeft de Heer Jezus verwonnen aan het kruis voor mij en voor jou en voor jullie? Zijn gerechtigheid. 100% voor God aanvaardbaar.

Mijn gerechtigheid is zelfs als een bezoedeld kleed, zegt Jezaja 64 vers 6. Ik kan nooit voldoen aan Gods gerechtigheid. En hij schenkt me het zomaar en ik hoef het maar in vertrouwen aan te nemen.

Nou, wat wil je nou nog meer? Wie is er nu gelijk aan de Heer? Niemand. Niemand.

Hij neemt ons ongerechtigheden op zich en schenkt ons zijn gerechtigheid. Om niet. Genade, pure genade. Tjoh.

Wat geweldig. Gods overwinning en bevrijding en verlossing. Het restant ziet dat al. De massa ziet dat niet. En gaat voor zichzelf.

Gods overwinning en verlossing. Tot slot. Overtuigend Jes, hoofdstuk 7, 11. Tot het eind. God gaat de muren herbouwen van Jeruzalem.

God gaat het volk weer wijden, vers 14. Met uw staf, de kudde van uw eigendom. Die alleen in het woud woont, te midden van een vruchtbaar land. Als in de dagen van toen zal de Heer het land weer wonderen doen zien.

De heidevolken zullen het zien en beschaamd worden. Onk zal hun macht, vers 16. Zullen de hand op hun mond leggen en oren zullen doof worden. Wie is er God als u, vers 18. Die de ongerechtigheid vergeeft. Die voorbij gaat aan de overtreding van het overblijfsel van zijn eigendom.

Hij zal niet voor eeuwig vasthouden aan zijn toren. Want hij vindt vreugde in goede tierenheid. God gaat verder. God gaat door.

Hij voltooit. En hij brengt alles tot zijn grote voltooiing. Zijn wil is in het woord bekend. En hij zal straks een nieuwe hemel en een nieuwe aarde scheppen voor hen die zijn gerechtigheid deelachtig zijn.

Nou, dan wil ik wel even lijden hier beneden. Want wie de objectieve waarheid vandaag nog verkondigt, die staat lijden te wachten, lieve mensen.

De heer Jezus heeft onder die joden de objectieve waarheid verteld. En wat wachtte hem? Een kruis. Christen in China krijgen het weer zwaar, hebben het alweer zwaar.

En het wordt nog gekker. Maar zij dragen het om Christus wil. Ze hebben deel aan zijn lijden, ze hebben ook deel aan zijn heerlijkheid.

En wat een vooruitzicht is dat. Er komen andere tijden.

Wie geëindigt met een gebed? Vers 14. Ik heb het al gelezen gedeeltelijk. En dat moet je nog eens rustig thuis overlezen.

Dat laatste eentje, want dat is wel zo schitterend. Want wat doet hij? Gods karakter wordt benoemd en bezongen. En wanneer doe je dat? Wanneer doe je dat?

Als je getroffen bent door zijn zorg, zijn liefde en zijn goedertierigheid. Dan ben je niet meer met jezelf bezig. Dan zie je van jezelf af.

En dan zie je alleen nog maar God. Wat bent u groot, heren. Dat u zelfs mij. Zelfs mij. Lief hebt. Hebt aangenomen.

En ik mag genieten van uw goede tierenheid. Dat is toch wel geweldig, hè. Dan blijft er niks anders over dan aanbidding en bezinging. Daarom heb ik ook nooit begrepen waarom er een aanbiddingsdienst moet zijn voor de verkondiging.

Ik heb dat nooit begrepen. Ik zal het toch nooit begrijpen. Een aanbiddingsdienst hoort na de prediking. Na de verkondiging van het woord. Want dan heb je iets om te aanbidden.

Dan heb je iets gekregen om groot te maken. Het hoeft ons niet in de stemming te brengen, toch? Of wel? Mieke. Profeet Gods.

Tot Juda. Dat zijn woord ons ook bemoedigt. Waar nodig vermaand. Helpt. En sterkt.

En aanmoedigt. En aanspoort. Om God centraal te stellen. De Heer Jezus Christus centraal te stellen in ons leven. En af te zien van onszelf.

En op te zien tot Hem. De Heer is zegenend zijn woord. Aan jullie hart. En ook aan het mijne. Halleluja. Amen.

We zullen samen nog danken. Ik geef zo het stokje weer over aan de oudste van dienst. Ik wil nog samen met jullie danken. Dank. Buurderijen.

Ik wil nog een czyt week nemen. Los soertchijn. Ik wil nog een omgehaald nemen. Ik wil nog een omgehaald nemen. Ik wil nog een omgehaald nemen. Ik wil nog een omgehaald nemen. Ik wil nog een omgehaald nemen. Ik wil nog een omgehaald nemen. Ik wil nog een omgehaald nemen.