Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen allemaal.
Er is mij gevraagd of, en meerdere sprekers is dat gevraagd, of wij de komende weken iets wilden vertellen over discipleschap.! Dus daar gaan we met elkaar over nadenken over dat thema discipleschap.
En ik wil graag met u een stukje lezen uit Lukas 14. Lukas 14 vers 25 tot 35.
En vele menigten trokken met hem, dat is Jezus mee.
Gaat niet eerst zitten om te beraadslagen of hij bij machte is met 10.000 man tegemoet te gaan die met 20.000 man tegen hem optrekt. En zo niet, dan stuurt hij, als de ander nog ver weg is, een gezantschap om te vragen wat de vredesvoorwaarden zijn.
Zo kan dan ieder die van u, ieder van u die niet alles wat hij heeft achterlaat, geen discipel van mij zijn.
Het zout is goed, maar als het zout zijn smaak verloren heeft, waarmee zal het smakelijk worden gemaakt? Het is niet geschikt voor het land en ook niet voor de mesthoop, maar gooit het weg.
Wie oren heeft om te horen, laat die horen. Gelukkig hoef ik het niet uitgebreid te behandelen, want het thema discipleschap, dat heeft natuurlijk heel veel aspecten.
We hebben in Nederland, denk ik, een beetje de idee gehad dat het belangrijkste was voor ons, als om christen te worden, dat je bij het kruis bent geweest, en dat de Heer Jezus voor je zonder gestorven is, en dat je dat weet, en dat de Heilige Geest in je woont.
Maar we voeren wel, als we dit stukje lezen, dan is dat eigenlijk het fundament. Het kruis en de opstanding van Jezus Christus zijn in het leven van een christen het fundament.
De Heer Jezus geeft ons niet de opdracht dat wij andere mensen het evangelie prediken, alleen maar met het doel dat ze behouden worden, maar met het doel dat ze tot discipelen gemaakt zouden worden.
Tot volgelingen van Jezus. Wat is een discipel? De HSV lijkt iemand die onderwijs krijgt, iemand die een leerling van Jezus wil worden, die is een discipel.
Nou, het is misschien wel een aspect, ik denk wel dat het een aspect is van discipleschap, maar het is niet alles. Een discipel is namelijk niet het soort leerlingen zoals wij dat kennen.
Dat je zegt van nou, we volgen een bepaalde cursus, of we gaan naar school en er staat een onderwijzer voor de klas. En we volgen zijn onderwijs, en na dat onderwijs dan vertrekken we weer.
Hier lezen we dat er vele menigte trokken met Jezus mee. Ze gingen dus achter Jezus aan. Maar dan zegt Jezus deze dingen.
Hij zegt, jullie kunnen wel met mij meegaan. Ik ben wel met jullie elke dag tot aan de volleinding van de wereld. En die zekerheid hebben we, daarom hoeven we niet bang te zijn.
En jullie kunnen wel met mij meetrekken. Maar als je echt een discipel van mij wil zijn, dan zijn er bepaalde kosten aan verbonden. Het lijkt helemaal niet zo leuk wat Jezus hier zegt.
We zullen ook laten zien dat een aantal mensen zegt van, nou de prijs die ik moet betalen om een discipel van Jezus te zijn, die prijs is voor mij te hoog. En dat ze Jezus verlaten.
We willen niet zeggen dat ze daarom niet behouden zijn, maar ze willen geen discipel van Jezus zijn. Een discipleschap heeft eigenlijk twee componenten. In de eerste plaats wil je een leerling van Jezus zijn, en in de tweede plaats wil je een volgeling van Hem zijn.
Je wil Hem volgen. Dat is een discipel. Niet alleen het vergaren van kennis, maar vooral het willen naleven van het leven van de meesten.
Willen worden als Hij. Het doel van God om christenen te maken, is uiteindelijk dat ze aan zijn beeld gelijkvormig worden.
Het doel van God is dat mensen worden zoals de mens, Jezus Christus. Hij is ons model. Hij is, zegt Peters, ons voorbeeld. Ik heb jullie een voorbeeld nagelaten.
En we weten dat wel al die teksten, als het om discipleschap gaat, dan gaat het er altijd om dat wij ons oog richten op Jezus. Niet op elkaar, maar dat we ons oog richten op Jezus.
Niet op de dingen die we meemaken. Het punt is namelijk, dat als je echt Jezus volgt in je leven, dan heb je alles in je leven, waar ook gelijk wat je nodig hebt om Jezus te volgen.
Jezus zegt niet alleen, je moet mij volgen, maar als Hij zegt, als je medisiepig wil zijn, dan moet je eigenlijk alles achter je laten. En dan zal ik zorgen, dat je iets krijgt, waardoor je mij kunt volgen.
Ik denk dat God het zo bedoeld heeft, ik weet het zeker, dat de Heer Jezus alles wil zijn in ons leven. Dat we niets anders en niemand anders en niets meer, maar ook niets minder nodig hebben.
Dat om Jezus te volgen, dat we Hem nodig hebben. Dat Hij daarin ook zal voorzien. Zoals Paulus het zegt, mijn God zal in alles voorzien.
Dus God is degene die geeft aan jou. God is degene die erin voorziet. God is degene die het mogelijk maakt. En misschien ben je erg teleurgesteld, omdat dingen je niet lukken.
En dan eigenlijk is dit het, wat Jezus leert. Natuurlijk lukt het niet. Want God had gezegd dat Hij zou voorzien. Op pastoraal gebied, is dat ook een heel mooi thema.
We hebben dat lied gezongen, die tekst van, vrees niet, want ik ben bij u. Ik ben uw God. Ik sterk u. Ik ondersteun u. Dus niet alleen zo dat we geloof hebben, dat God ons sterken zal, maar ook de geweldige zekerheid, het geloof, Hij doet dat ook echt praktisch in ons leven.
Als de discipelen Jezus volgen, en Hij gaat naar het kruis, en de meeste discipelen hebben Hem verlaten, omdat het kruis in zich komt, dan zegt Jezus, vlak voordat Hij naar het kruis ging, vertellen jullie mij eens, heeft het jullie aan iets ontbroken?
Hebben jullie ergens een tekort ingehaald? En er was niet één die zei, ja, ja, toch wel. Dan zeiden ze allemaal, nee, Heer.
Dus met Jezus meewandelen, met Hem, dat betekent het, gewoon met Hem wandelen, in geloof, met Hem meegaan. Je bent een leerling, je bent een volgeling.
En die volgeling, die discipel, is iemand waarvan Jezus zegt, ook weer, vlak voordat Hij naar het kruis ging, jullie zijn altijd bij mij gebleven, in mijn verzoekingen.
Dus het kan best eens een keertje, in de gemeente, kan het heel verdrietig worden. Maar de vraag is niet, wat ons aan beproevingen overkomt, de vraag is, blijf ik bij Jezus?
Blijf ik bij Hem? Hij wil met ons meegaan, dat heeft Hij beloofd, ik ben met u. Dat is echt, dat is gewoon zo, dat is de realiteit, waar je ook naartoe gaat, wat je ook bent, of je nou, als je een kind van God bent, je hebt, God is bij je.
Maar Hij wil met je meegaan, maar de grote vraag is, of ik met Hem wil meegaan. Dat is een veel belangrijke vraag natuurlijk. Jullie zijn altijd bij mij gebleven, wil ik met Hem meegaan, om van Hem te leren.
Het is namelijk zo, wat Jezus zegt, als het om leren gaat, dat dat eerste aspect, ik moet leren, Hij is mijn meester, mijn leraar, dat de Heer Jezus helemaal niet zegt, nou wil je van me leren, dan kun je inschrijven op de Bijbelschool.
En dan geef ik daar een cursus, en dan kun je volgen, en daarna leg je een examen af, en dan krijg je een papiertje, en daar ben je een discipel. Ik zeg niet dat de Bijbelschool verkeerd is, zo bedoel ik het niet.
Maar het is niet waar het om gaat. Een rabbi, een leraar, een meester, zoals de Heer Jezus, dat was iemand, dat kennen wij helemaal niet, als wij onderwijs gaan volgen, de kinderen onderwijs gaan volgen, op school, en de school is om vier uur afgelopen, dan is de onderwijzer blij dat het klaar is, en de kinderen zijn blij dat het klaar is, en iedereen gaat gewoon naar zijn eigen huis.
Je moet er toch niet aan denken, dat die onderwijzer zegt, ja wacht even, dit is niet de bedoeling, jullie moeten mee naar mijn huis toe, en je moet er kijken waar ik woon, en je moet kijken hoe ik leef.
dat ging niet zozeer om kennis, het ging, discipel was, die iemand die Jezus in zijn huis nam, die leefde in het huis van Jezus, en die met Jezus meeging, en met Jezus, zodat hij zag, zodat hij zag wat Jezus deed.
Hij zegt niet, leert van mij, want ik heb de hele Bijbel bestudeerd, hij zegt, leert van mij, want ik ben, zachtmoedig, en nederig van hart.
Dat, dat zijn de lessen, van de meeste. En natuurlijk heb je daar de Bijbel bij nodig. Maar wel om zo te lezen.
De Bijbel is ook niet wat, veel mensen denken, nou ik heb de Bijbel, en ik doe een Bijbelstudie, en dan ben ik een discipel. Natuurlijk mag u een Bijbelstudie doen, ik juich dat zelfs toe.
Maar als het echt om discipleschap gaat, dan moet je eens kijken, ik heb eens bij mezelf gedacht, eigenlijk is de Bijbel die je hebt, het zijn de woorden van God, het is het spreken van God tot ons.
De Bijbel is eigenlijk de recorder, waardoor God tot ons persoonlijk spreekt. de Bijbel is een vertelboek, een spraakboek.
We lazen in dit laatste, wie oren heeft om te horen, laat die horen. De woorden van Jezus waren om te horen, om te luisteren.
En daarom al die brieven aan de gemeente in openbaring, die eindigen met hetzelfde. En wie oren heeft, die horen, wat de geest tot de gemeente zegt.
Het waren geschreven brieven. Johannes moest ze opschrijven. En we hebben ze staan in onze Bijbel, maar ze zijn niet zozeer om te lezen, ze zijn om ernaar te luisteren.
De Bijbel is dus het boek waardoor God spreekt. Om te horen wat de geest tot de gemeente zegt.
Daarom zegt de Heer Jezus ook, als we de Bijbel lezen, mijn schapen horen mijn stem. Terwijl ze de Bijbel lezen, horen ze zijn stem.
En dat betekent ook, dat de uitleg, de leer over allerlei zaken, die we in de Bijbel vinden, niet zozeer een leer is, maar de stem van God, zoals Hij wil dat we leven.
Dus wij omgaan met elkaar, omgaan met onze vrouwen, omgaan met onze kinderen. Het is geen theorie. Het is dat God spreekt zo tot ons.
En de Heer Jezus spreekt zo tot ons. En dan moet je eigenlijk stil zijn. Ik weet nog, toen ik naar de Graafische school ging, we waren allemaal pubers, zo van 16, 17 jaar.
En dan hadden we een onderwijzer. En we kregen de eerste les, en ik zal het nooit vergeten. Dus dat was, en de onderwijzer ging voor het bord staan, en die schreef zijn naam op. En zegt, zo heet ik. Hij zegt, als ik praat, zijn jullie stil.
Want jullie volgen mijn onderwijs. En als je het dan niet mee eens bent, dat vind ik prima. Als jullie discussiëren willen, als jullie praten willen, als jullie er tegenin willen gaan, ik vind het allemaal prima.
Maar dan geven we elkaar nu een hand, en dan kun je vertrekken, en ik wens je verder een goede dag. En dat heb ik onthouden. Als God spreekt, dan zwijgt de schepping.
Als we een discipelen willen zijn, hebben we tijd nodig, dat God gaat spreken naar ons.
Dat hij ons de weg wijst. En dat we bemoedigd worden. En dat we leren om ons leven, te leggen in zijn machtige hand.
En dat hij dat zal vormen. Jacobus zegt, zo dan mijn geliefde broeders, ieder mens moet haastig zijn om te horen.
Maar traag om te spreken, en traag tot toren. De toren van de man, brengt immers geen gerechtigheid voor God teweeg. Leg daarom af alle vuilheid, en elke uitwas van slechtheid, en ontvang met zachtmoedigheid, het in uw geplante woord aan.
Discipleschap is in de eerste plaats, komen aan de voeten van de meester. Zonder lawaai, en zonder herrie, en zonder veel tamtam, maar je hart openen voor God.
En je hart openen, voor wat hij tegen jou wil zeggen. Het is een manier van leven. Eigenlijk veel meer. Waar bent u?
Daar gaat het veel meer om. We willen u volgen. Dat zien we ook bij die eerste discipelen. Als u bijvoorbeeld bladert naar Johannes 1, dan vindt u de twee discipelen, de eerste twee discipelen die de Heer Jezus willen volgen.
Andreas en Johannes de Evangelist. Het waren discipelen van Johannes de Dope. En dan, ik ga het niet uitgebreid behandelen, maar even een paar, even de vinger op een bepaald, een paar aspecten leggen.
In Johannes 1, vers 29, had Johannes de Dope tegen deze discipelen gezegd, toen Jezus zag lopen, zie het lam van God dat de zonde van de wereld wegneemt.
Dat was het eerste. Dus met andere woorden, dat hadden ze achter de rug. Ze hadden al Jezus ontmoet als degene, het lam dat de zonde uit de wereld wegneemt.
Dat was het fundament waar ik het net over had. Maar ze zijn Jezus niet gaan volgen. Het lam. En dan lezen we vanaf vers 35. De volgende dag stond Johannes daar weer met twee van zijn discipelen.
En toen hij Jezus zag lopen, zei hij, zie het lam van God. En de twee discipelen hoorden hem dat zeggen, en zij volgden Jezus. En toen Jezus zich omkeerde en zag dat ze volgden, zei hij tegen hen, wat zoekt u?
En ze zeiden hem, Rabbi, wat vertaalt wil zeggen, meester, waar woont u? De MBG heeft, waar houdt u verblijf? Waar verblijft u? Hij zei tegen hen, kom en zie.
En ze kwamen en zagen waar hij woonde, en bleven die dag bij hem, en het was ongeveer de tiende uur. Dus dan zie je waar discipleschap mee begon. Wat zij in gedachten hadden over discipleschap.
Ze zeiden, ze volgden Jezus. En stel voor, en ik hoop dat we nou eens allemaal een besluit zouden nemen naar deze samenkomst, en dat we tegen de Heer zouden zeggen, heel persoonlijk, niet gewoon dat we allemaal een zinnetje opdreunen, maar persoonlijk, vanuit je hart tegen de Heer, Heer Jezus, ik wil uw discipel zijn.
Zoals deze mannen. Dan zal Jezus zeggen, nooit zeg, dat kan niet. Dan zal hij zeggen, je mag mij volgen.
Volg mij. Dus Jezus draaide zich om, en zegt, wat zoeken jullie bij mij? Wat zoeken wij bij Jezus? Een disciple is, ook in de allereerste plaats, iemand die, die gezeggelijk wil zijn, die kneedbaar is, die wil luisteren, die omvormbaar is, die bereid is om zijn gedrag te veranderen.
Dat is een disciple. Het gaat veel meer om die aspecten. Dus als Jezus zegt, wat zoeken jullie? Dan wil hij dat van hen horen. En ik denk dat hij het ook van mij wil horen, en ook van jullie wil horen.
Wat zoeken jullie bij mij? En ze zeggen, Rabbi, dan vindt u dat discipleschap, meester, waar houdt u verblijven?
Waar woont u? En ze gaan met de meester mee. En ze blijven die dag bij hem. Dat is discipleschap. Ze blijven de hele dag bij de meester.
En er staat erbij in het wassen, tiende uur. Dat vind ik ook mooi hoor, dat dat erbij staat. Want op het negende uur, is Jezus gestorven. Op het negende uur, zei hij het is volbracht.
Op het negende uur was, ging het niet, toen waren de zonden voorbij. Daar gaat het ook helemaal niet om. En dan op het tiende uur volgen ze Jezus.
Op tiende uur worden ze een disciple. En dat geldt voor ons zo. Wel, daar zit dus een verschil in natuurlijk. Want als we naar het kruis kijken, en we zien dat de Heer Jezus, met onze zonden, is gestorven aan het kruis.
En we ontvangen de Heilige Geest. En de Heer Jezus komt in ons leven. En we worden geweldig blij en dankbaar. En de Heilige Geest getuigt in onze geest, dat we kinderen van God zijn.
En het is allemaal geweldig fijn. Dat kost ons allemaal niets. Dat is allemaal het werk van hem. Wij hebben niets, alleen hebben wij onze zonden aan de Heer gegeven.
Maar hij heeft ze gedragen aan het kruis. Wij niet. Dus dat vraagstuk, dat kost ons niets. Dat ontvangen wij.
Wij worden een kind van God door geloof. Wedergeboorte kost je niets. Door geloof in de woorden van de Heilig. Maar om een disciple te worden, daar is overgave voor nodig.
Daar zit het woordje discipline in. Dat kost je eigenlijk alles. Deze twee mannen, dat is onmerkelijk, die we hier tegenkomen, Johannes en Andreas, die horen Johannes de Doper zeggen, kijk, het lam.
Niet de koning. Maar zie het lam. Van God. En deze mannen, die willen een lam volgen.
Een lam. Ze willen leren van een lam. Ze willen leren hun hoofd te buigen. Ze willen leren hun leven te geven.
Ze willen leren de zonden van andere opzichten nemen. Ze willen leren. Ze willen leren de kleinste te zijn. We lezen van mensen die straks in de grote verdrugging zijn.
Deze volgen het lam, waar het lam ook heen gaat. Ik vind dat moeilijk hoor. Ik vind dat moeilijk hoor. Dus voor jezelf de beslissing te nemen en tegen de Heer Jezus te zeggen, ik wil u volgen als het lam, zoals u op deze aarde was.
Nogmaals, Peter zegt, u heeft ons een voorbeeld nagelaten, maar het was niet het voorbeeld, wat we van de Heer Jezus vinden in het boek Isaiah. Die zag de Heer op een hoge en verheven troon zitten.
En later blijkt dat het de Heer Jezus was, die op die hoge en verheven troon zat. Nee, ze willen hem volgen, het lam volgen, op de voet waar het ook heen gaat.
Ze willen de gezindheid in en hebben, die ook in Jezus Christus was. Zoals ze dat in Philippense 2 was. Het was hun keuze, om aan het doel, en het doel om aan het beeld van Jezus, gelijkvormig te worden.
En ze zijn het geworden. Als je naar deze Johannes kijkt, de Heer Jezus zegt van Johannes en Jacobus, het waren twee broers, het waren nogal wat gifkikkertjes, ze hadden korte lontjes, en die Heer Jezus noemde hen Boanergus, zonen van de donder.
Het bliksemde nogal bij hen in hun leven. En Johannes werd de apostel van de liefde. Hij werd door Jezus gekneed, omdat hij een discipel van Jezus was.
We gaan even naar Marcus. Marcus 1, vers 16. Daar ziet u dit wat ik zei.
En toen hij bij de zeven Galilea wandelde, zag hij Simon en Andreas, zijn broer, het net in de zee werpen. Want ze waren vissers. En Jezus zei tegen hen, kom achter mij aan, en ik zal maken, dat u vissers van mensen wordt.
En ze lieten meteen hun netten achter, en volgden hem. En toen hij vandaan wat verder ging, zag hij Jacobus, de zoon van Sibedeus, en Johannes, zijn broer, die in het schip de netten aan het herstellen waren.
En meteen riep hij hen. En ze lieten hun vader Sibedeus in het schip achter, met loonarbeiders, en gingen weg hem achterna. Daar moet ik wel iets van zeggen, anders komt u een beetje in de waar.
Hier gaat het, weer Johannes, en Andreas, we hebben in Johannes 1 gelezen, die waren Jezus al gevolgd. Maar waarschijnlijk hadden ze hun oude beroep weer opgenomen. En Jezus komt ze hier tegen, en hij roept hen.
Hij roept hen voor de speciale taak. Dus als God je roept, want we hebben even gekeken naar Lucas, bijvoorbeeld, God roept hem voor een speciale taak op Curaçao, en dat betekent dat hij Bunschoten gaat verlaten, of Spakenburg, ik weet niet waar hij woonde, en dat hij daar naartoe vertrokken is, en dat hij alles achter zich gelaten heeft.
Daar gaat het om hier. Om mensen. Die Jezus willen volgen, en die alles achter willen laten. Dus discipleschap betekent niet, dat je tegen je vader, of je moeder zegt, of tegen je huis, of tegen je school, sorry, ik ga een disciple van de Heer Jezus worden, en ik ga het huis uit, ik ga vertrekken.
Dat deden de monniken vroeger, die zeiden van, en de kluisenaars, die zeiden, we laten de wereld achter ons. Het betekent dat je, tenzij je een bijzondere roeping hebt van God, Jezus roept hen, betekent dat je gewoon thuis kunt gewonen, maar dat je geestelijk, je standbunt bepaalt, om in de eerste plaats in je leven, datgene wat Jezus tegen je zegt, voorrang te geven, boven je hele leven.
En dat betekent eigenlijk ook, van als ik mijn eigen leven niet haat, als ik niet, niet datgene wat ik wil, zoals ik het graag wil, en dat het zo moet gebeuren, als ik me niet kan overgeven aan God, niet kan overgeven aan de Heer Jezus, ik moet onderwijsbaar zijn, gezeggelijk, ik moet kunnen luisteren naar de Heer, ik moet kunnen geloven, dat Hij in alles zal voorzien, en dat omvormen, dat omgevormd worden, naar een discipel, die de meester volgt, dat vergt een volkomen vertrouwen, op de meester.
Dat zoals Hij het zegt, dat het goed is. Ik heb al gezegd, ik hoef het niet uitgebreid te behandelen, maar ik wil graag een voorbeeld laten zien, een voorbeeld van mensen, die in Jezus geloofden, en die hem gingen volgen, en die een discipel van Jezus wilden zijn, en toen Jezus tegen hen zei, ja, wacht eens eventjes, hen ging onderwijzen, toen Jezus ging vertellen wie zij waren, en Jezus wat dichtbij, te dichtbij hun leven kwam.
Toen zeiden ze, sorry. Sorry. We gaan naar Johannes 8. We kunnen het wel heel mooi vinden, wat de Heer Jezus aan onderwijs geeft, en het toch niet op ons eigen leven willen toepassen, omdat we eigen gedachten hebben.
Johannes 8. Lees ze maar mee. We beginnen bij vers 30. En toen hij deze dingen sprak, geloofde velen in hem, velen.
Jezus dan zei tegen de joden, die in hem geloofden, dus dat waren gelovige joden, als u in mijn woord blijft, bent u werkelijk mijn discipelen.
Dat woordje blijft, dat is in het Grieks hetzelfde woordje, als we in Johannes 1 zijn tegengekomen, waar houdt u verblijf. Het is exact hetzelfde woord.
Dus eigenlijk zegt de Heer Jezus, als je verblijft in mijn woord, als mijn woord met je meegaat, als je daarin verblijft, als dat je leven is, dan ben je werkelijk mijn discipelen.
Als je daar in die woorden woont. En u zult de waarheid kennen, en de waarheid zal u vrijmaken. Komt u dat raar over? Wij weten, wij moeten vrijgemaakt worden.
We kunnen nooit een discipel van Jezus zijn, als we niet vrijgemaakt willen worden, door hem, van ons eigen leven, van ons eigen denken, en van ons eigen bestaan.
En soms ook van dingen, die we van onze ouders meegekregen hebben. Als je de Bijbel gaat lezen, en je kijkt bijvoorbeeld naar de doop, en je komt uit een reformatorisch gezin, dan zijn je ouders het daar helemaal niet mee eens.
Maar waar luister je dan naar, als je discipel van Jezus wilt zijn? En misschien brengt dat veel moeite, en veel zorg bij je, maar zo blijf je wel in de buurt van Jezus.
Kijk maar verder. En u zult de waarheid kennen, en de waarheid zal u vrijmaken. Let nu op de reactie van deze mensen. Het waren mensen die tot geloof gekomen waren.
Het waren mensen die zeiden, ik volg Jezus. Ze antwoorden hem, wij zijn Abrams nageslacht, en wij zijn nooit een slaaf van iemand geweest. Hoe kunt u dan zeggen, u zult vrij worden?
Ze hadden weinig zelfkennis. Wat de Heilige Geest doet, als je discipel van Jezus wilt zijn, dat is jou zelf persoonlijk, in je stille tijd, overtuigen van zonde, en van gerechtigheid, en van oordeel.
Ze geloven niet, wat Jezus zegt. Daarie wil ze hem dus niet volgen. Ze zien zichzelf niet als een slaaf van de zonde. Ze willen niet accepteren, accepteren, wie ze in de ogen van de meester zijn.
Ze willen niet naar zichzelf kijken, zoals de meester hen ziet. Maar als de discipelen van hen willen zijn, dan moeten ze in zijn woorden blijven.
Hier staat eigenlijk dit, even met mijn eigen woorden gezegd. Als de woorden van de Heer Jezus, geen invloed mogen hebben op jouw leven, dan is het niet alleen zo, dat je geen discipel van Jezus kunt zijn, maar het is ook zo, dat je zijn woorden, je voor zijn woorden afsluit.
En je voor de woorden van Christus afsluiten, dat betekent eigenlijk, hem de mond snoeren. Dat betekent eigenlijk letterlijk, hem doden, hem het zwijgen opleggen.
Als God spreekt door zijn woord, en ik ben het er niet mee eens, omdat het te veel kost, dan zeg ik, daar moet u niet over praten.
Daarin wil ik u niet volgen. Daarin vraagt u te veel van mij. Maar als Christus iets van ons vraagt, dan komt er altijd iets moois uit voor in de plaats.
Voor datgene wat we uit ons eigen leven opgeven, geeft hij iets moois in de navolging, in de discipleschap, terug.
En Jezus geeft dus ook antwoord. Vers 37, Ik weet dat u Abrams nageslacht bent, maar u probeert mij te doden.
Waarom? Omdat mijn woord geen plaats in uw leven krijgt. Dus als de woorden van Christus geen plaats in mijn leven krijgen, dan als je het heel scherp zegt, dan dood je hem.
Zeg ik, ik wil niet naar u luisteren, omdat mijn woord in u geen plaats krijgt. Daarom. Ik spreek over wat ik bij mijn vader gezien heb.
U doet dus ook wat u bij uw vader gezien hebt. Ziet u waar het om gaat? U doet dat. U doet dingen die u ziet bij uw vader. En laten we al die uitleggen dat hij hun vader de Satan is.
Dat de Satan aan het begin van ons leven stent. En dat we vroeger, zegt Paulus, evenzeer als alle mensen, we waren kinderen van de toren. Er was in ons, in ons leven, geen goed.
Dus als we dan toch voor onze eigen wil gaan doen, dan doen we de wil van de Satan, als het heel scherp doortrekt. Dat is wat de Heerde Jezus hier leert.
Hier zien we, dat Jezus zelf ook een discipel was. Hij zegt, ik doe altijd de wil van mijn vader. Je kijkt altijd, Jezus was een discipel van zijn vader in de hemel.
Hij leefde voor zijn vader. En hij leefde het leven van de vader. Wie mij gezien heeft, heeft de vader gezien.
Zo. Hij was een discipel, de Heerde Jezus. Als we naar Paulus kijken, hij was een discipel van Jezus. En als het emotie schrijft, dan schrijft hij, jij hebt mij nagevolgd in mijn onderwijs, levenswandel, levensopvatting, geloof, geduld, liefde, volharding, in mijn vervolgingen en lijden.
Ik herhaal het nog eens een keer. Een discipel van Jezus is iemand, die hem navolgt in zijn onderwijs, in zijn levenswandel, in zijn levensopvatting, in zijn geloof, in zijn geduld, in zijn liefde, in zijn volharding, in zijn vervolging en in zijn lijden.
Want dat laatste komt er aan. Ook in Nederland. Als je echt een discipel van de Heerde Jezus bent, dan mag je over bepaalde onderwerpen eigenlijk niet praten, want dan hangt er een rechtszaak boven je hoofd.
vervolging en lijden en onrechtvaardig behandeld worden, hoorden bij het leven van Jezus. En dat hoort dus ook bij ons leven. Als je een discipel bent.
Als je echt een discipel van de Heerde Jezus bent, dan moet je je niet verbaasen als je tegenstand krijgt, ook uit onverwachte hoek, ook bij broeders en zusters vandaan. Omdat ze het niet met je eens zijn.
Zijn alle die God vruchtig willen leven, die zullen worden vervolgd. Dat moeten we dan gewoon van tevoren incalculeren. En ik zeg het u heel eerlijk.
En als ik de vraag stel, willen we een discipel van Jezus zijn? Daarom heb ik dat stukje gelezen waar Jezus aan het eind zegt, jullie moeten wel incalculeren, je gaat een huis bouwen en je moet wel weten of je dat huis bouwen wilt, of je het kunt.
Je moet wel incalculeren wat het betekent om een volgeling, om een discipel van mij te zijn. Je moet wel weten, je moet wel de prijs berekenen. Je moet wel weten wat het je gaat kosten.
En ik kan daarom zo goed begrijpen dat de Heer Jezus dat zo, op zoveel verschillende plaatsen in de Bijbel zegt, wil je een discipel van mij zijn, maar dan kost het je een en ander.
Daarom verlieten ze veel aan hem. De mensen die in die tijd de woorden van Jezus hoorden, er zijn heel veel mensen geweest hoor. En toen begon de Heer Jezus te spreken in Johannes 6 over dat Hij het brood was wat in de hemel was neergedaald.
En dat Hij zijn leven moest geven voor de mensen. En dat ze zijn brood tot zich moesten nemen als het manna en zijn bloed moesten drinken. Dat ze zijn leven tot hem moesten nemen.
Dat Jezus hun leven moest worden en dat ze hun eigen leven moesten opgeven. Weet je wat ze zeiden? Dit is de hart. Deze reden is hart. Wie kan haar aanhoren?
En ze verlieten Jezus. Waarop Jezus tegen de mensen uit de reddingsark zei willen jullie ook niet weggaan.
Tegen zijn discipelen, u snapt dat. En waarop zij zeiden nee, dat willen we niet want u hebt de woorden van eeuwig leven. Bij u hebben wij leven.
En dan zijn we is de cirkel rond. Het gaat niet om kennis het gaat om leven. Leven zoals de Heer Jezus.
Heel persoonlijk door niet naar de ander te kijken om zelf naar hem toe te gaan. En misschien ben je wel heel teleurgesteld in het volgen van de Heer Jezus.
Misschien ben je wel heel ontmoedigd omdat mensen uit de gemeente vertrekken. Misschien zijn ze al die dingen al die dingen zijn oplosbaar. Als je komt aan de voeten van Jezus.
Als Marta boos is omdat in die hele kleine gemeenschap zij maar moet rennen en weet ik wat en zij niet de waardering krijgt die ze zo graag zou willen hebben en Maria maar aan die voeten van Jezus zit en zegt Jezus Maria heeft het goede deel gekozen.
Ik denk dat ik mijn punt vanmorgen gemaakt heb. Dat we als we over discipleschap willen praten dat we daarover moeten nadenken. Het kost je wat?
Het kost je alles. Maar het is wel zo dan dat je beseft dat de meester met je meegaat en jij met de meester. Dat je het lam gaat volgen waar het ook heen gaat.
Dat je mag leven met de geweldige uit het leven waarvan Paulus zegt kijk dat vind ik zo mooi van iemand als Paulus. Die zegt niet meer mijn leven is wat ik ben.
En hij zegt mijn leven is Christus. Als je naar mijn leven kijkt dan zie je Christus. Mijn leven is Christus. Dat mag u voor uzelf toe eigenen.
Heer Jezus u wilt mijn leven zijn. U wilt mijn leven worden. Dat wil ik ook dat u mijn leven wordt. En daarom is het sterven voor mijn winst. Op dit moment mag ik een broeder begeleiden die net gehoord heeft dat hij niet zo lang meer te leven heeft.
En dan hebben we het over deze dingen. Dan gaat het helemaal niet meer over het leven en alles wat er in de wereld gebeurt. Dan gaat het om dat leven. Dat het sterven voor hem winst is.
Dat hij bij Christus mag komen. En in zijn licht en dat de heer Jezus tegen hem mag zeggen deze man is blind. Die ziet heel veel dingen niet waardoor zonde in mijn leven komt.
En hij ziet het niet. Wat door de meester zal zeggen goed gedaan trouwe slaaf. In weinig dingen ben je getrouw gebleven.
Over veel zal ik je zetten. Kom, ga in in de vreugde van je Heer. Durf het aan discipel van Jezus te zijn.
Zegenende de Heer u daarin. Zullen we samen danken. Heer Jezus we weten dat als het echt om gaat u te volgen als we echt een beslissing gaan nemen dat we voor onszelf zeggen een verlangen maar ook een beslissing een keuze maken Heer Jezus ik wil u volgen waar u mij ook heen leidt.
Ik wil mijn eigen leven opgeven. Ik wil mijn zondige leven haten. Om uw discipel te zijn. Dat dat ja dat het zo zo kan stormen dan in ons hart.
Dat we wel voelen dat het nodig is en noodzakelijk is maar dat we ons afvragen of we het wel aandurven. dat bemoedigt u ons.
Dan zegt u kom maar en zie maar ga eerst maar met me mee. Kom eerst maar in mijn huis. Kom eerst maar in de hemel.
Dan zal ik je leren hoe in mijn huis wordt gevandeld. Zal ik dat leren ook en ik dank u ervoor Heer dat we gemeente hebben hier op aarde.
dat we elkaar kunnen aanscherpen en mogen bemoedigen en kunnen troosten en op u kunnen wijzen totdat u komt Heer.
Ik wil u danken Heer voor uw woord en u bidden dat we dat uw woord voor ons niet alleen een lamp is voor ons gevoed maar dat we daar ons verblijf in hebben.
En dat we door uw woord uw stem verstaan. Uw stem naar ons persoonlijk heel persoonlijk in ons eigen leven.
Dat we alles Heer wat wij al vragen hebben aan u mogen vertellen en dat u ons antwoord zult geven zodat we u wegkennen. Mijn schapen horen mijn stem en ze volgen mij en ik geef hun eeuwig leven.
Dank u wel Jezus voor die belofte. Amen.