Opdrachtdienst - Het bijbelse huwelijk

Spreker

Auke Stoelinga

Date
Sept. 2, 2018
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen nogmaals iedereen. We zaten vanochtend aan tafel, Thea en ik. Toen zei Thea wat ga je lezen als eerste stuk? Ik zeg eigenlijk helemaal niks. Dat kan niet zei ze, dus ik heb er nog wat bij gezocht. Dat ga ik nu lezen.

Een stukje wat ook wel toepasselijk is, vind ik zelf, uit Isaiah 40. Er staat boven, Sions verlosser, dat is de Heere God, is de verhevene en de machtige.

Er is niemand die meer verheven en niemand die meer machtig is dan hij. En dan staat het volgende.

Volken zijn geacht als een druppel aan een emmer en als een stofje aan een weekschaal. Zie, eilanden zijn als fijn stof dat uitgestrooid wordt. De Libanon is niet toereikend als brandhout en zijn wildgedierte niet ten brandoffer.

Alle volken zijn als niets voor hem, zo groot is hij. Ze worden door hem beschouwd als nietig en ijdel. Met wie dan wilt gij God vergelijken en welke vergelijking op hem toepassen?

Er is niemand zo groot als de Heere God. Even kijken of hij het doet. Hij is er ook niet aan. Hier zo.

Dit is het onderwerp waar ik het met jullie over zou willen hebben. Het Bijbels huwelijk.

Ik dacht, het is een opdraagdienst. Dat heeft met huwelijk te maken. Ik neem een aanloopje, want ik begin iets eerder dan wanneer het huwelijk een feit is. En ik eindig als er kinderen zijn en een beetje zelfstandig zijn.

Dat is ontzettend veel wat ik dan in de scope heb. En dat betekent dus dat ik heel veel ook niet zal zeggen. Ik zal een aantal dingen die ik eruit gekozen heb, noemen.

Maar het is absoluut niet volledig. Dat is goed om even van tevoren te weten. Mijn uitgangspunt, dat is niet onze ervaring.

We zijn met Thea getrouwd. We zijn 29 jaar getrouwd. Voor degenen die Thea kennen, weten jullie dat dat voor mij een hele uitdaging is geweest. Nee, dat was een grapje.

Het is eerder andersom. Ik heb het veel makkelijker met Thea dan zij met mij. En dat is echt zo. Maar dat is niet het uitgangspunt. Dat we bijna 29 jaar zijn getrouwd. En dat wij vijf kinderen hebben gehad.

En er komt misschien wel een klein beetje tussendoor ervaring. Maar dat is niet de basis. Dat is niet het uitgangspunt. Wat wel mijn uitgangspunt is, dat is het onfeilbare woord van God.

Als we ervan uitgaan dat God de bedenker is van het huwelijk. En dat is hij, volgens de Bijbel. Dan is het ook God die precies weet hoe het huwelijk bedoeld is.

En hoe het huwelijk kan zijn. En ook hoe het niet kan zijn. We gaan het hebben over hoe het kan zijn. Als God de allerhoogste is, daarom heb ik net dat stukje gelezen. Dan zijn wij kleiner dan God.

En dan is het denk ik goed om te luisteren naar wat hij in zijn woord zegt. Over het huwelijk. Over nog niet getrouwd zijn. Over het hebben van kinderen.

Over opvoeden. Want de hele Bijbel, er staat ontzettend veel in over dit onderwerp. Ontzettend veel. God heeft het ingesteld. Maar hij heeft ons ook een handleiding gegeven. Hoe daarmee om te gaan.

En ik zei, het is niet de ervaring van Thea en mij. Want wij hebben ook gefaald. In de opvoeding. We hebben ook geprobeerd ons best te doen. Maar soms waren we het gewoon zat. En dan hadden we geen zin om iets met de kinderen te doen.

Om iets te lezen. Of weet ik wat. Maar ik wil een aantal principes aanreiken. Vanuit Gods woord. Die eeuwig zijn. Die goed zijn. Omdat ze uit Gods woord komen. En hij is de allerhoogste.

Zijn gedachten zijn hoger. Zijn wegen zijn hoger. En ik denk dat het heel belangrijk is om dat als basis te hebben. En om dat als eerste ook te zeggen. Het uitgangspunt is het onfeilbare woord van God.

En ik heb eronder gezet. Als het anders loopt in het leven. Want het loopt soms ook anders in het leven. Doordat we andere keuzes maken. Door andere omstandigheden misschien. Dat dingen anders gaan. Ben je dan afgeschreven voor de Heere God?

Als het anders gaat dan hij eigenlijk bedoeld heeft. Nee, absoluut niet. Je bent absoluut niet afgeschreven. Het is niet de bedoeling van de Heere God. Het is jammer. En je mist misschien ook een stukje vreugde. Een stukje blijdschap.

Een stukje rust. Maar natuurlijk. God houdt van ieder mens. Ook al maak je een misstap. Ook al maak je een verkeerde keuze. Maar het is natuurlijk goed. Om terug te gaan dan naar de Heere God.

Dat oprecht te beleiden. En hem om vergeving te vragen. Mijn uitgangspunt is het woord van God. En ik denk dat als we dat volledig zouden doen. Dat we perfecte huwelijken hebben.

Maar die zonnige natuur zit natuurlijk in ons. En daardoor gaat het wel eens fout. Dus als het anders loopt in het leven. Dan houdt God nog steeds van ons. En mogen we ook met God verder gaan.

En ik zou zeggen. Moeten we eigenlijk ook met God verder gaan. Dat is het allerbeste. Waarom dat onfeilbare woord van God als uitgangspunt? Nou ik heb net al dat stukje gelezen. Als je zaaien. God is zo hoog.

Zo verheven. Gods gedachten zijn hoger. Zei ik al. Gods wegen zijn hoger. En beter dan die van ons. Dat is één. Maar een aantal andere punten is dit.

Het verheugt God als wij leven naar zijn woord. Dan doet God onvoorstelbaar plezier. En goed als wij leven naar zijn woord. En ik zal even een gedeelte lezen uit de Filippense brief.

Want als ik het even heel kort zeg. Hadden mijn Eva zijn geschapen. De zondeval die kwam. En ze leefden niet meer naar Gods woord.

Onmiddellijk kwam God in actie. Om zeg maar de scheiding die er tussen God en de mens gekomen was. Door die zonde. Door die ongehoorzaamheid.

Te herstellen. En hij heeft uiteindelijk zijn zoon gezonden. Jezus Christus. God zelf. Die mens werd. En die leefde op aarde. En die leefde. Volkomen zoals het God het bedoeld had.

En daar lees ik even een stukje over. Laat die gezindheid bij u zijn. En dat is Filippense hoofdstuk 2 vers 5. Heel bekend stukje. Laat die gezindheid.

Die instelling. Die manier van leven bij u zijn. Welke ook in Christus Jezus was. Die in de gestalte Gods zijnde. Het gode gelijk zijn niet als een roof heeft geacht.

Maar zichzelf ontledigd heeft. En de gestalte van een dienstkneft heeft aangenomen. En aan de mensen gelijk geworden is. En in zijn uiterlijk. Als een mens bevonden.

Heeft hij zich vernederd. En is gehoorzaam geworden tot de dood. Ja. Tot de dood van het kruis. Hij was gehoorzaam. Tot in de dood. Hij deed.

Leefde. Naar Gods woord. En dat staat erachter. Daarom. Omdat hij zo gehoorzaam was. Daarom heeft God hem ook uitermate verhoogd. En hem de naam. Boven alle naam geschonken.

Opdat in de naam van Jezus zich alle knie zou buigen. Van hen die in de hemel. En die op de aarde. En die onder de aarde zijn. En alles wat nog komt. God was daar zo blij om. Dat hij zijn zoon zo gehoorzaam zag leven.

En ik heb ooit Henk Binnendijk. Ik heb misschien ons gezegd. Is een toespraak gehoor houden. Die had het hierover. En die zei. God zag zijn zoon. En die was er zo verblijt over. Hoe gehoorzaam zijn zoon was. Dat God als het ware bij zichzelf dacht.

Daar wil ik er meer van hebben. Je wil meer mensen hebben. Die leven. Zoals mijn zoon. En die meer mensen. Dat zijn jullie. En dat zijn ik. Het is Gods diepste verlangen. Dat wij gaan leven.

Zoals hij dat heeft bedoeld. Dat wij gaan lijken. Op de Heer Jezus Christus. Dus het verheugt God. Als we leven naar zijn woord. En het omgekeerde is natuurlijk ook waar. Als we niet leven naar zijn woord.

Als we het niet zo nauw nemen. Tweede reden. Is het behoed ons. Voor moeite. En verdriet. Als we zijn weg gaan. Als ik het op het huwelijk toepas. Je kunt natuurlijk trouwen.

Met een ongelovige. Maar dan ga je ook moeilijkheden binnenhalen. Bidden we aan tafel. Ja of nee. Gaat ons kind naar een christelijke school. Ja of nee. Kan ik alleen naar de dienst. Of wil ik niet hebben dat ik naar de dienst ga.

Al dat soort dingen. Die krijg je als je kiest. Voor een ongelovige partner. Als je Gods woord volgt. Dan behoedt het ons. Voor moeite. En voor verdriet. En ik noem nu een paar dingen.

Die op het huwelijk betrekking hebben. Het geldt natuurlijk op alle terreinen van het leven. Als wij Gods weg gaan. Gods woord. Toepassen in ons leven. Dan behoedt ons. Voor veel verdriet. En het laatste.

Het geeft zegen. Als wij zijn wil doen. Als wij gehoorzamen. Als wij in hem blijven. Dan dragen we vrucht. Dan dragen we veel vrucht. Dat is tot eer van God.

En dat is ook tot zegen. Van onszelf. Er zijn wel een paar goede redenen. Denk ik zelf. Om het woord van God. In het huwelijk. In de opvoeding. In de verkeeringstijd. Als uitgangspunt te nemen.

Nou. Dan komen we toe. Voor het huwelijk. Ik heb voor het huwelijk. Dan heb ik man en vrouw. En dan nog iets van met kinderen. Voor het huwelijk. Wat de Bijbel aangeeft. Is een huwelijk. Dat bestaat uit een man.

En uit een vrouw. Uit één man. Eén vrouw. Dat is een heikel punt. In deze tijd. Maar ik denk dat dat de scheppingsorde is. Dat is hoe God het zegt. In zijn woord.

We hebben het over Adam en Eva. Een man en een vrouw. In Genesis. We hebben het over Christus. De bruidegom. En zijn gemeente. De bruid.

De Bijbel heeft over een huwelijk. Van één man. Met één vrouw. Als nou twee mannen van elkaar houden. Hoe moet dat dan? Ja ik denk. Niet trouwen in ieder geval.

Is dat dan niet moeilijk? Dat kan best moeilijk zijn. Maar stel dat je wil trouwen. En geen partner kunt vinden. Dat is ook heel moeilijk. Of stel dat je wel getrouwd bent. Maar je krijgt geen kinderen.

Terwijl je wel een kinderwens hebt. Daar heb je ook mee te dealen. En ik denk dat God. Of je dan homo. Of lesbisch bent. Of je bent iemand die verlangt naar een partner. Maar geen partner krijgt.

Of je verlangt naar kinderen. In je huwelijk. Maar je krijgt geen kinderen. Dat God. Zo groot is hij ook. In al die omstandigheden. Toch rijkelijk. Kan voorzien. En je tegemoet kan komen.

En je rust. En vrede kan schenken. In die situatie. God is zo groot. Dat hij in elke situatie van het leven. Ons. Gelukkig. Kan maken. En dat is denk ik belangrijk.

Om. Te gehoorzamen aan zijn woord. Een huwelijk bestaat uit man en vrouw. Dan heb ik deze tekst eronder gezet. Dat staat. Daarom zal een man zijn vader en zijn moeder verlaten.

En zijn vrouw aanhangen. En die twee zullen tot één vlees zijn. Dit geheimnis. Is groot. Toch ik spreek met het oog op Christus. En op de gemeente.

Ik zei het wel. Christus is de bruidegom. En zijn gemeente is de bruid. En als we deze tekst niet hadden gehad. Dan hadden we heel veel gemist. Van wat God bedoeld heeft.

In Genesis. Met Adam en Eva. Daar staat. Dit geheimnis. Is groot. Dus dit was een geheimnis. Een verborgenheid. Was wel bekend bij God. Maar het was niet bij ons bekend.

Gemaakt dat in die geschiedenis van Adam en Eva. Dat er heel veel lessen in zitten. Voor ons in het heden. In het huwelijk ook. Dat is een geheimnis. En ik zal een paar van die lessen noemen.

En ik noem nu deze tekst ook. Omdat ik ook in de volgende punten. Dan trek ik een beetje die lijn door. Tussen hoe Christus met zijn gemeente omgaat. Dus de bruidegom met zijn bruid. En wat een les is voor ons.

In het huwelijk. Een paar dingen die ik niet noem. Dat is het volgende. Adam is. Of Eva moet ik zeggen. Is genomen. Uit Adam. Uit de wonden van Adam.

Is Eva ontstaan. Later kwam de Heer Jezus. En uit zijn wonden. Is de gemeente. De kerk. Ontstaan. Eva.

Adam riep dat op een gegeven moment. Is nu vlees van mijn vlees. En been van mijn gebeent. De kerk. De gemeente. En die vormen wij. Als we gelovigen zijn. Die zijn als het ware vlees van zijn vlees.

Christus vlees. En gebeenten van zijn gebeenten. Wij zijn als het ware dezelfde natuur. Petrus zegt dat wij de. Als we echt tot geloof zijn gekomen. Onze zonden hebben beleden. En de Heer Jezus hebben aangenomen.

Zegt hij dat we de goddelijke natuur. Deelachtig zijn. Dus we zijn vlees van zijn vlees. En gebeenten van zijn gebeenten. We zijn opnieuw van bovenaf geboren.

Uit hem zijn we geboren. We zijn zijn natuur. Deelachtig. Adam en Eva. Pasten perfect bij elkaar. Het was echt een eenheid. Het had God zo bedacht. De bruidegom.

Christus. En zijn bruid zijn echt een volmaakte eenheid. De hele geschiedenis van de schepping. Die staat in Genesis 2. Dat is voordat de zonneval plaatsvindt. Dus God heeft daar Adam en Eva gemaakt.

Eva uit Adam genomen. En het was een volmaakte situatie. Daarna kwam de zonneval. Er ging heel veel mis. Daar hebben we nu nog alle ellende van. Maar God is nog steeds bezig.

Om zijn gemeente toe te bereiden. Weer naar een volmaakte situatie. Daarom is de heer Jezus zo. Druk klinkt een beetje. Maar daarom voedt hij ons.

En daarom koestert hij ons. Daarom bidt hij voor ons. Daarom pleit hij voor ons. Als er dingen in ons leven niet goed zijn. Zodat wij steeds meer op hem gaan lijken. En zodat we uiteindelijk een volmaakte bruid. Met elkaar vormen voor de bruidegom.

Die past bij de bruidegom. Nou dat zijn een paar dingen. Naar aanleiding van die tekst. En er komen zo nog een paar andere naar voren. Voor het huwelijk. Vader en moeder verlaten.

Dat is denk ik ook een heel belangrijk punt. Dat deden. Dat staat bij Adam en Eva ook. En verlaten dat wil zeggen. Achterlaten of loslaten. Dat wil zeggen dat je geen contact meer met je ouders moet hebben.

Nee natuurlijk niet. Dat is helemaal niet de bedoeling. Maar het is wel. Als je gaat trouwen. Dan ga je een nieuwe. Dat heb ik opgeschreven. Een nieuwe eenheid vormen met elkaar. En de bedoeling is ook dat dat een zelfstandige eenheid is.

Die samen dingen bespreekt. Samen dingen beslist. En die niet op de achtergrond wordt geregeerd als het ware. Door een vader of een moeder. Die van de man of van de vrouw.

Die alles meedenkt en bepaalt zeg maar. Je moet echt loslaten. Achter je laten. Wel een goed contact houden. En zeker luisteren naar adviezen en naar tips. Maar dit is denk ik heel belangrijk.

Dat je samen. Als man en vrouw. Net als Christus en zijn gemeente. Samen verder gaat. Een nieuwe eenheid. Maar ook een zelfstandige eenheid. Voor het huwelijk.

Is het ook belangrijk dat je een gelovige partner zoekt. Dat is denk ik ontzettend belangrijk. Ontzettend belangrijk. Een gelovige partner.

Er zijn twee redenen. Misschien zijn er wel meer. Maar ik heb er hier twee. De een is wat staat in deze tekst. Dat is. Daar kun je weinig anders van maken volgens mij. Vormt geen ongelijkspan met ongelovigen.

Als je het huwelijk ingaat met een niet gelovige partner. Dan vorm je een ongelijkspan. En hier staat vormt geen ongelijkspan. Nou wat erachter staat is denk ik ook heel duidelijk.

Het tweede is. Toen ik trouwde. Ik had me echt voorgenomen. Voordat ik trouwde. Ik wil echt een gelovige partner. En andere viel gewoon af.

En waarom? De Heer Jezus is mij heel kostbaar. Als ik bedenk aan wat hij voor mij gedaan heeft. Dat hij alles voor mij heeft gegeven. En ik wil hem volgen.

En daar maak ik fouten bij. Dat is zo. Maar in al mijn beperktheid. Met al mijn fouten wil ik hem toch volgen. Maar ik dacht. Het zal toch niet zo zijn dat ik straks een partner heb. Met wie ik dat allerbelangrijkste in mijn leven niet kan delen.

Je kan wel met elkaar over praten. Maar een ongelovig snapt gewoon dan niet. Je snapt niet wat een gelovige kan ervaren van de Heere God. Dus dat zou mij niet gebeuren. En wat je vaak ziet.

In dit soort situaties. Is dat keuzes worden gemaakt op het gevoel. En we waren eens een keer bij de EH. Bij een van onze dochters. En daar mochten we zo'n les mee.

Meemaken. En daar had een man een prachtige uitspraak. En die zei het volgende. Gevoel is een prachtig instrument. Nou dat is een mooie uitspraak. Het is nog maar de helft hoor.

Komt nog meer. Het is een prachtig instrument. Gevoel is ook een prachtig instrument. Je moet er niet aan denken dat ze als christenen sowieso geen gevoelens zouden hebben. Dan zouden we roboten zijn.

Dat zou een wereld zijn die zo koud en kil was. Dat is niet normaal. Dat is niet in te leven. Dus gevoel is een prachtig instrument. Dat staat 100%. Maar zei hij erachter. Geen goede dirigent.

En daar zit de crux in volgens mij. De dirigent moet niet ons gevoel zijn. Want ik mag haar of hem zo heel erg. En ik hou van hem. En dat kan allemaal waar zijn. Maar de dirigent moet denk ik het woord van God zijn.

En daarom heb ik ook dat stukje uit Jezaja gelezen. Daarom heb ik ook gezegd. Uitgangspunt moet het woord van God zijn. Want als wij denken dat we het beter weten dan de Heere God. Moet je het toch even realiseren.

Ik heb net die tekst gelezen. Dat stond van. Alle volken zijn als niets voor hem. De volken zijn geacht als een druppel aan een emmer.

Moet je even voorstellen. We zijn met iets van 6, 7 miljard mensen op deze aarde. 6, 7 miljard. Die zijn voor de Heere God als een druppel. Als niets. En dan zou een 6 of 7 miljardste deel van die druppel.

Wat helemaal niks is. Zou dan bedenken. Ik weet het beter. Dan die almachtige God. Die dit alles geschapen heeft. Dat wilde bij mij niet in. Dat wilde bij mij niet in.

Gods woord is de waarheid. Gods woord is het beste om te volgen. In je hele leven. In het huwelijk of naar buiten. Nog voor het huwelijk.

Eva die werd aan Adam gegeven. En in het Nieuw Testament staat dat de Heer Jezus als hoofd aan de gemeente. En de bruid werd gegeven. Dat is belangrijk. Dat je weet dat je partner voor jou bestemd is ook.

Dus het is niet zo als je een gelovige bent. En je ziet een andere gelovige van het andere geslacht. En je denkt. Hé. We gaan verder. Het is ook nog goed dat je weet. Dat de Heere God je voor elkaar heeft bestemd.

Ik heb Thea. Dat nog maar even op de hak nemen. Nee. Niet op de hak. Het is een schat van een vrouw. Ik hou heel veel van haar. Die plaagt er af en toe. Maar de Duitsers zeggen wat zich liept. Dat is niks. Dat om elkaar houdt.

Dat plaagt elkaar wel eens. Ik ben in de tijd heb ik Thea leren kennen op een weekend van ronduit. Beteruit. EO zeg maar. Een beetje uit die hoek. In Zeeland. En ik was toen.

Daar werd ze in groepen ingedeeld. Er waren toespraken. En in zo'n groepje werden dan achteraf nog. Moet je wat met elkaar doorspreken. En ik was toen gebombardeerd tot een soort groepsleidertje.

En dat waren overigens hele leuke weekenden. Met veel muziek. En samen zingen. En het was prachtig. In ieder geval. Wij waren begonnen in dat groepje. Want er was één iemand te laat. Was Thea. En die kwam toen binnen.

En ik echt. Het sloeg bij mij in als een bom. Als een bliksemschicht. Alleen ik had een probleem. Want dat was bij Thea helemaal niet. Die heeft me na een paar dagen. Die hadden wel wat contact natuurlijk. Had ik gezocht.

Maar die pakte thuis de telefoon en aan het voort. En die belde me af. Nou dat is toch schandalig. Zomaar iemand af willen. Toen moeten praten als brugman. En dat is heel wat voor mij. Want ik ben niet zo'n erge prater.

Maar uiteindelijk heeft ook Thea de overtuiging gekregen. Dat we samen verder zouden mogen gaan. En dat is denk ik belangrijk. Dat de Heere God je overtuigt. Dat je voor elkaar bestemd bent.

En dat is cruciaal. Want als je niet zo'n basis hebt. Dan kan het heel moeilijk worden als er tegenslag komt. Kom zo nog wel even op. En het huwelijk is ook een levenslange verbintenis.

Christus en zijn gemeente. Dat is niet voor een paar jaar. Dat heeft God bedacht. En dat heeft hij voor eeuwig bedacht. Dat we eeuwig met hem zullen mogen zijn. Het huwelijk is ook een levenslange verbintenis.

Dus zorg dat de basis goed is. Zorg dat je zijn wil doet. Nu gaan we naar man en vrouw. Dus nu zijn we weer een stapje verder. De man.

Ja dit is misschien een open deur. Maar het is toch goed denk ik om te zeggen. De man hoort zijn vrouw lief te hebben. En de vrouw hoort haar man lief te hebben. Nou een tekst uit het oude en het nieuwe testament.

Mannen. Dat is wel nog een opdracht ook. Hebt u uw vrouw lief. Evenals Christus zijn gemeente heeft lief gehad. En zich voor haar heeft overgegeven. En uit Genesis. Over Eva. Naar uw man zal uw begeerte uitgaan.

En het is ook mooi als begeerte van de bruid. Van de gemeente. Het verlangen van de gemeente. Van alle geloven. Als dat uitgaat. Samen. Maar ook persoonlijk naar de bruidegom. En naar Christus. Dus een man hoort zijn vrouw lief te hebben.

En een vrouw haar man. Maar er staat hier. Evenals Christus zijn gemeente heeft lief gehad. Want lief hebben en lief hebben. Daar kan nog wel heel wat verschil in zitten. Maar als je dat zo leest.

En bedenkt. Hoe lief Christus de gemeente heeft gehad. Dat hij alles. Maar dan ook alles. heeft over gehad. Ik heb die tekst gelezen uit Filippense. Zijn leven.

Om die gemeente. te verlossen. Hebben wij als mannen. Alles over. Voor onze vrouw. Ik zie het er in tekort.

Moet ik zeggen. Maar het is wel goed. Om te bedenken. Hebben wij. Onze paarder. De man zijn vrouw. De vrouw haar man. Lief. Zoals Christus zijn gemeente heeft.

Want dat is zijn bedoeling. Dat we ook in onze huwelijken. Iets laten zien. Van de liefde. Van God. En het huwelijk staat enorm onder druk. In deze tijd. Maar dat is toch de uitdaging.

En het kan. Want God heeft ons zijn geest gegeven. En hij wil ons veranderen. Naar het beeld van de Heer Jezus. En hij heeft zijn liefde in ons uitgestort. Waarmee we onze paarder lief kunnen hebben. Maar we moeten ons daar wel voor openstellen.

En ons aan de Heer geven. Elke dag. Als man. En ook als vrouw. Als man en vrouw. Begint het mee. Met liefde. De man is het hoofd van het gezin.

We hebben vast wel wat in de media gehoord. Over die Belgische pater geloof ik. Of een priester. Dat de vrouw onderdanig moest zijn aan de vrouw. Dat was een tekst die zo was voorgelezen.

Zonder toelichting verder. En er is nog wat reuring over gekomen. Iedereen dook daarop. Die dat zo hoorde. Maar dit is volledig uit zijn context gerukt. De man is het hoofd van het gezin.

Maar wat staat er? Vrouwen wees aan uw man onderdanig. Als aan de Heer. Want de man is het hoofd van zijn vrouw. Evenals Christus het hoofd is van zijn gemeente. Christus is het hoofd van zijn gemeente.

En hij heeft uitsluitend het beste voor. Met zijn gemeente. Hij voedt het. Dat staat ook in die tekst. Iets verderop. Hij koestert het. Hij heeft het lief. Hij heeft zijn leven gegeven voor die gemeente.

Als we zo onze vrouw lief hebben. En op die manier. Het hoofd van het gezin zijn. Dan zijn we geen tyran. Dan zijn we niet iemand die zijn eigen zin wil doordrukken.

Dan zijn we iemand die wil lijken. Op de Heer Jezus. Man en vrouw zijn gelijk. Qua waarde voor God. Maar hebben andere positie. Natuurlijk is het goed om belangrijk. Heel veel beslissingen.

Niet alleen belangrijk. Maar met elkaar te bespreken. En te komen tot een oplossing. Een keuze. Uiteindelijk is de man verantwoordelijk. Maar als hij dat doet. Dan doet hij dat in deze gezindheid.

En dat is enorm veel liefde. Dat gaat ermee gepaard. Enorm veel. Ook het belang van zijn vrouw. Op het oog hebbend. Dan is het ook niet erg denk ik om. Onderdanig.

Het klinkt dan heel nederig. Maar zo is het denk ik niet bedoeld. Het is meer dat de man de verantwoordelijke is in het gezin. En het tweede stukje van die tekst. Hij is het die zijn lichaam in stand houdt.

Dat doet de Heer Jezus. Die houdt zijn gemeente in stand. Nou zijn wij mannen. Bezig om het leven. Het zijn. Het welzijn. Van onze paarden in stand te houden. Daar gaat het om. En niet dat wij zeggen.

Ik wil dat het zo is gebeuren. Daar gaat het helemaal niet om. Dat is het belang van die anderen in het oog houden. Zoals de gemeente onderdanig is aan Christus. Zou ook de vrouw aan haar man. In alles.

De man is het hoofd van het gezin. Nog twee dingen die ontzettend belangrijk zijn in een relatie. En dat begint natuurlijk al met de verkeeringstijd. Dat is communiceren. Praten met elkaar.

Praten. Praten en nog eens praten. Elkaar leren kennen. In de verkeeringstijd. En ook in de huwelijkstijd. Nuwelijkstijd. En ook daar kun je die lijn doortrekken.

Naar Christus en zijn gemeente. We hebben van de Heere God een boek gekregen. Dit boek. De Bijbel. Wat meer dan voldoende in staat. Voor ons hele leven. Waarin hij zich bekend maakt.

Waarin hij ons zijn lessen leert. Hoe wij kunnen leven. Tot eer van hem. En het is niet een boek. Als je dat een keer leest. Dan weet je het wel. Je kan er je hele leven in blijven studeren. En dan snap je er nog niks van.

Dan ga je er misschien wel steeds minder van snappen. Van wie God is. En hoe groot God is. Dus hij communiceert ook via zijn woord. Met de leden van de gemeente. De bruid.

Het is ook goed om in het huwelijk. Iedere keer weer met elkaar. Te communiceren. En te praten. Tweede dingetje. Dingetje. Heel belangrijk punt. In elk huwelijk.

Loop je op een gegeven moment. Tegen moeilijkheden. Op Renger. Die badnet. Van andere fases. Of zoiets zei je. Dat die zullen komen. Nou die zullen ook komen. Er zullen moeilijkheden komen.

Niemand krijgt geen moeilijkheden op zijn weg. En dan is de vraag. Als man en vrouw. Hoe ga je daar mee om. Hoe. Schuif je dat onder het kleed.

Terwille van de liefde wordt dan gezegd. Maar dan blijft het modderen. Dan blijft het daar. Sudderen onderhuids. Of ben je bereid. Zoals hier staat. Wees tegen ze elkander. En dat gaat natuurlijk veel breder dan alleen het huwelijk.

Maar wees tegen ze elkander. Vriendelijk. Warmhartig. Dus een hart hebben wat warmhartig is. Elkander vergevend. Zoals God in Christus u vergeving geschonken heeft.

Dat is zo belangrijk. Dat laatste. Als wij bedenken. Als ik bedenk. Dat God mij alles vergeven heeft. Alles vergeven heeft. In Christus. Zou ik dan. Dat hij.

En mevrouw. Niet willen vergeven. Als er een keer iets is. Dat kan toch niet. Dat kunnen we gewoon niet maken. Het is zo cruciaal. In het huwelijk. Dat we bereid zijn. Om naar elkaar te luisteren.

En elkaar te vergeven. En dingen op te lossen. En niet aan te laten modderen. Want dan gaat het wortelen. En als het wortelt. Dan wordt het. Die ontevredenheid. Die wordt sterker. En dan.

Als er dan weer eens een keer wat komt. Dan kan er enorme uitbarsting komen. Belangrijk is ook. Dingen te bespreken. En dingen te vergeven aan elkaar. En natuurlijk ook te beleiden aan de heren. En dan weer verder te gaan.

Dan kan het zijn dat er kinderen komen. En die komen aan het opdragen. Want we zitten hier met z'n allen. Niet iedereen. Maar een hele hoop mensen toch. Omdat Sarah en Renger hun. Loren en Vive.

De opgedragen vanochtend. Ik denk. Als je allebei gelovig bent. En je krijgt een kind. De heren geef je die zegen. We kinderen zijn een zegen aan de heren.

Dan is het toch in je hart. Om dat kind als het ware. Je terug te geven aan God. Om hem te danken. Dat hebben we vanochtend ook gedaan. Om hem te danken. Voor dat nieuwe leven.

Waarvan hij de schepper is. Waarvan hij de bron is. Dat is een goede reden om op te dragen. Het is ook meteen een mooi moment. Om hem te vragen. Dat zo'n kleine.

Hoe klein. Zo'n Loren nu het nog is. Hem later mag gaan leren kennen. Gebed is onvoorstelbaar belangrijk. En dat we het kindje bij hem brengen. En de Heere God vragen.

Dat Loren. Hem later mag leren kennen. Dat is geen verzelfsprekendheid. Dat kunnen wij ook nooit als ouders bewerken. We kunnen er wel een voorbeeld in zijn. We kunnen ervoor bidden natuurlijk.

Dat is ontzettend belangrijk. En natuurlijk is het heel belangrijk. Dat we als ouders bidden. Om heel veel wijsheid. In de opvoeding. Wat ook gedaan is.

Wijsheid. En dat we begrijpen. En er komen zo nogal een paar teksten. Die over opvoeden gaan. Wat in het woord van God staat. En hoe we dat in onze situatie. Met ons kind. Want je moet een kind opvoeden.

Naar de eis van zijn of haar aard. En die is voor de een weer anders dan voor de andere. Hoe we op die manier daarmee om moeten gaan. Wil de Heere ons in helpen. Dus we danken God. We bidden dat kind hij mag leren kennen.

En we bidden om wijsheid in de opvoeding. Maar ook de gemeente en de kerk. Wij zoals we hier nu om hen heen zitten. Of bekende familie. Die hebben denk ik ook een rol daarin. De gemeente.

De kerk. Dus als we waren net een gezin. We zitten hier met jongeren. We zitten hier met ouderen. En het is ook mooi. Als we zo. Net als we thuis waarschijnlijk optrekken. Met onze kinderen. En belangstelling in ze tonen. Dat we dat ook hier in de gemeente doen.

En daar kunnen we ook nog wel stappen in zetten hier. Dat we echt belangstelling tonen. En dat geldt net zo goed voor mezelf. Ik heb het ook tegen mezelf. Maar voor de jonge lui. Hier komen we. Dat we hun naam weten bijvoorbeeld. Dat we ze groeten.

Dat we ze vragen. Hoe is het. En niet alleen een kaartje sturen als er een geboorte is. Maar ook daarna nog eens een keer volgen. En meebidden. We hebben al een tijd gehad dat we kaartjes hebben uitgedeeld van de kinderen.

En dat mensen die kaartjes kregen. En met de vraag wil je daarvoor bidden. Nou dat zijn hartstikke goede dingen. Dus we hebben daar echt een rol in. En je kan natuurlijk ook denken aan de zondagsschool. Kinderen gaan naar de zondagsschool.

Nou dat is ook een stukje input. Om kinderen dichter bij de heren te brengen. De jeugdgroepen. Er zijn allerlei activiteiten die wij kunnen dragen.

Om het kind dichter bij de heer te brengen. Het is nooit iets dat door de jeugdgroep het kind tot geloof komt. Dat is altijd Gods geest die moet overtuigen. Maar het is wel heel goed dat we telkens weer. En op verschillende niveaus.

Vanuit verschillende hoeken. Onze kinderen dichter bij de heer brengen. En vertellen over wie de heer Jezus is. En over zijn woord. En die tekst heeft Henk vanochtend gelezen.

Laat de kinderen tot mij komen. Het is het diepste verlangen volgens mij van de heer Jezus. Dat kinderen bij hem komen. Hij zegt niet laat de grote mensen. De oudere mensen komen.

Hij zegt laat de kinderen tot mij komen. En verhindert ze niet. Zo belangrijk dat we die kinderen. Vanochtend. Maar dat moeten we eigenlijk elke dag doen. Bij hem brengen. En ze niet verhinderen.

Niet verhinderen. En dit is ook best wel een zorg. Ja, nou daar kom ik zo nog wel even op. Een zorg. Opdrage was dat.

Het doel van de opvoeding. Nou, als je zo zou vragen. Ik heb een paar kreten. Je kan er zo een paar bij zetten. Maar dat een kind gelukkig wordt. Of een goede baan krijgt of zoiets. Of zelfstandig wordt. Of een goed lid van de maatschappij. Dat zijn allemaal mooie kreten.

Dat is ook fijn als dat zo is. Maar ik denk het allerbelangrijkste voor christenouders is. Dat hun kind God gaat leren kennen. Want dan kun je echt gelukkig worden. Dan kun je echt een diepe vrede in je hart gaan krijgen.

En dan omstandigheden. Natuurlijk is dat wel fijn als het goed is. Maar die zijn dan toch minder relevant. Als christenouders denken. Het doel zou moeten zijn. Dat de kleine God gaat leren kennen.

En ook gaat leven. Later. Zelfstandig gaat leven. Tot zijn eer. Maar hoe doe je dat? Het is misschien een open deur zeggen jullie misschien. Ik weet het niet. Maar ik denk dat dit cruciaal is.

En hier zit ook een beetje een zorg. Bij mij. Maar ook in de gemeente hier. Het allerbeste is volgens mij. Als wij onze kinderen elke dag opvoeden. Vanuit een levende relatie met de Heer Jezus.

Dat we laten zien. Dat het voor ons echt is. Dat we hem kennen. Dat we hem volgen. Dat we zijn wil willen doen. De tekst die er staat. Het Deuteronomium. Gij zult het uw kinderen inprenten.

En daarover spreken. Wanneer gij in uw huis zit. Wanneer gij onderweg zijt. Wanneer gij nederligt. En wanneer gij opstaat. Zo belangrijk.

Dat kinderen zien. Dat wij een levende. Echte. Frisse. Relatie. Met de Heer God hebben. Dat is aanstekelijk volgens mij. Dat trekt kinderen aan. En wat wij nu een beetje merken.

Ook hier in de gemeente. Is dat. Ook met de zondagsschoolgroepen. Of de groepen daarboven nog. Het is heel veel trek. En duw. En sleurwerk. Om de jongelui.

Zeg maar. Te krijgen. Bij de. Bij de jeugdgroepen. En hoe komt dat dan? Ligt dat dan aan de kinderen? Misschien makkelijk om te zeggen. Onze conclusie. Onze voorzichtige conclusie.

Moet ik zeggen. Nu toch iets anders. Misschien heeft dat wel te maken met hoe wij. En daar zit ik ook bij. Hoe wij. Met z'n allen. Omgaan aan die kinderen. Die er zijn. Laten wij wel voldoende zien.

Van het enthousiasme. Van die passie. Voor de heren. In ons leven. Zodat zij ook. Dat proeven. En ook dat verlangen gaan krijgen. En misschien schieten we daar wel met z'n allen.

Hevig in tekort. En echt willen oproepen. Naar mezelf in de eerste plaats. Maar met z'n allen. Denk eens na. Van. Laten wij. Laat ik. Heel voldoende zien.

Van wie de heer Jezus voor mij is. Ook naar de jongelui. Maar ook naar anderen toe. Want ik denk. Als we dat doen met z'n allen. Als dat vuur van Gods geest. Als het ware. Door de gemeente zou gaan.

Dan. Dan. Dan kan het niet anders. Dan dat dat impact heeft. Dus als we. Kinderen inprinten. Over spreken. Als we thuis zitten.

Als we onderweg zijn. Als we zitten. Als we opstaan. Voortdurend. Levend. Een levende relatie hebben met de heren. En van daaruit. Onze kinderen opvoeden. Tekst uit Spreuken.

Ik zie dat het al kwart over is. Oefen de knaap. Volgens de eis van zijn weg. Ook wanneer hij oud geworden is. Zal hij daarvan niet afwijken. Moeten onze kinderen oefenen. Trainen. Opleiden.

We hebben in het verleden. Ik denk dat we misschien wel zo'n stapel bijbels hebben gehad. We begonnen met een bijbel. Met één plaatje erin. En toen met een plaatje en een woord. En toen een zinnetje erbij. En dat iedere keer weer doornemen met die kinderen.

In de auto. We draaiden ons helemaal surf. We kennen alle Rikert liedjes met die bijbelteksten uit het hoofd. Maar om ze in te printen. En ik zeg niet dat dat nou de manier is. Maar het is wel goed om vooral bijbelteksten over te brengen aan kinderen.

Op wat voor manier dan ook. Oefenen. Trainen. Opleiden. Oefenen. In het luisteren. Dat we gewoon naar elkaar luisteren. Niet door elkaar heen praten. Oefenen in het gehoorzamen.

Pas een preek gaat over gehoorzamen hier. Als wij zelf niet gehoorzamen. Dat is eigenlijk de vorige. Ja. Hoe kun je dan verwachten dat je kind wel gaat gehoorzamen. En die denkt dat hoeft niet.

Normaal is het zelf ook niet. Dat ga ik ook niet doen. Oefenen in trouw zijn. Als ik sondagochtend tegen mijn vrouw zeg. Nou. Ik ben een beetje moeilijk. Ik blijf lekker liggen. Dan kan ik ook moeilijk verwachten dat mijn kinderen naar de dienst gaan.

Het zijn ook gewoon hele basale. Hele praktische dingen. Waar we een voorbeeld in moeten zijn. In kunnen zijn. Oefenen in het grenzen stellen. Gods woord geeft heel duidelijk grenzen aan. Over heel veel dingen. Dit is goed.

En dat is niet goed. Nou. Dat moeten we die kinderen leren. We moeten ze daarin trainen en opleiden. Ze komen zo op de wereld. We weten helemaal niks. En dan kunnen we ze bijbrengen. En dat is belangrijk dat we dat doen. Oefen de knaap volgens de eis.

Van zijn weg. Het kan ook een meisje zijn natuurlijk. Zijn of haar weg. Ik zei straks al zoiets. We zijn allemaal anders. En u moet kijken wat past bij je kind. En voor de ene werkt iets wel. En voor de andere werkt het misschien niet.

En ook al doen we dit optimaal. Is nog geen garantie. Dat zei ik ook al. Dat het kind gaat geloven later. Maar dat neemt niet weg. Dat we ons moeten inzetten. Om alles op alles te zetten. Om onze kinderen bij de heren te brengen.

En ook een punt is. Dat we gaan loslaten. We hadden het er van tevoren over. Met elkaar.

En toen zei Thea. Loslaten begint al als je de navelstreng doorknipt. Nou dat is wel heel vroeg. Maar er zit misschien toch wel wat in ook. We hebben het dan vooral voor de moeder.

Als je die navelstreng doorknipt. De baby was volledig van jou afhankelijk. Op het moment dat het doorgeknipt is. Dan gaat het anders. Het is nog afhankelijk natuurlijk. Maar toch op een andere manier. Maar loslaten.

En niet ontzettend beschermen. Er zijn ouders die laten hun kind nooit een keer vallen. Of de kop stoten. Proberen alles te voorkomen. Ja ik zeg niet dat je ze expres moet laten vallen.

Maar soms kan het heel goed zijn. Dat ze leren. Dat is niet zo slim als ik dat doe. Dat is niet zo slim. En dat zal ik ook wel niet mogen zeggen. Maar ik denk een corrigerend tikje.

Dat kan helemaal geen kwaad volgens mij. Niet een draai om de oren uit de drift. En kwaadheid. Maar een klein tikje van dat mag niet. Ik persoonlijk denk dat dat wel mag hoor. Daar moet u er zelf maar over denken.

Maar wat belangrijk is. Dat is wat hier staat. Dat ze gaan leren niet meer melk te drinken. De eenvoudige dingen vanuit Gods woord. Dat ze ook gaan leren om vast voedsel.

En vanuit Gods woord tot zich te nemen. Dat ze steeds meer gaan begrijpen van de Bijbel. Wat er staat. En wat er bedoeld is. En wie de heer Jezus is. En wie de heilige geest is. We beginnen ook.

Jij zal ook begonnen zijn met melk. Voor Loren. Maar ja dat zou toch idioot zijn. Als ze over 20 jaar nog steeds alleen maar melk drinkt. Dat zou niet goed zijn. Maar zo is het in geestelijk opzicht net zo. We beginnen met melk.

De hele eenvoudige dingen. Met één plaatje laten zien. Maar gaandeweg moet er een stukje tekst bij komen. En uiteindelijk. Dan hebben ze gewoon een eigen Bijbel als het goed is. Die ze hopelijk lezen. Omdat ze daar verlangen naar hebben.

En kunnen ze dat vaste voedsel tot zich nemen. En dan zijn ze in staat. Om onderscheid te maken. Want dat is zo cruciaal. Dat ze onderscheid kunnen maken. Tussen goed en kwaad.

Zoals het hier staat. We leven in een tijd waarin ontzettend veel op ons afkomt. Ook heel veel op het gevoel. En soms lijkt het ook heel logisch om dan zomaar mee te gaan. Maar dit is zo belangrijk.

Dit woord. Dat we dat lezen. Ik heb in de vakantie. We hadden pas vakantie. Deuteronomium doorzitten. Worstelen een beetje. Maar dat komt telkens weer in naar voren. Dat gehoorzame aan het woord van God.

Zo fundamenteel belangrijk is. Ontzettend belangrijk is. Luisteren naar wat in het woord staat. En doen wat er staat. En die heer Jezus volgen.

Ook wat zegt de wetenschap. Of zeggen onze gevoelens. Of zegt wie dan ook. Geleerde wat anders. Gods woord moet denk ik de basis zijn. Dan hebben we nog een samenvattingje.

Nou ja. Een gelovige man. En een gelovige vrouw. Daar hebben we het over gehad. Aan elkaar gegeven. Heel belangrijk dat je weet dat je paard er van de heer is.

En het verlaten van de ouders. Het liefhebben van elkaar. Communiceren en het vergeven. En de belangrijkste denk ik. Het opvoeden vanuit een levende relatie met God.

Ze trainen. En ze loslaten. Elke dag weer. En dat is niet eenvoudig. En dat gaat ook als fout. Maar je mag altijd terug bij de heer God. En ik bid weer dat we met z'n allen hier nog eens over na willen denken.

En het vooral ook willen toepassen in ons leven. Zodat we zelf in de eerste plaats. Maar ook degenen die aan ons zijn toevertrouwd. Als we kinderen hebben. Of anderen die we misschien zien of spreken.

Jonge lui, kinderen. En dat we iets kunnen laten zien van wie de heer Jezus is. Zodat ze hem ook gaan liefhebben. En met hem gaan wandelen. Amen. Afijn hadden we een heel goed taal.

Ik heb een heel goed taal. Tuurman je vooruit. Met hem het omgeuring? Estet straal. Je bent om te구aren. Elke vanijig? Ze huishreeu. Ik heb een heel goed taal. Vanijing?