Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen allemaal. Geliefde broeders en zusters in de Heer Jezus.! Fijn hier weer te zijn voor de derde keer in korte tijd.
! De laatste keer voor mij dit seizoen. Volgende week zondag hopen wij DV op vakantie te gaan. Dus jullie zijn degene aan wie ik de laatste boodschap kwijt kan van dit seizoen.
En ik wil iets lezen daar ter inleiding van en uit het Johannes evangelie. Te beginnen in hoofdstuk 14, een klein stukje en dan een klein stukje uit hoofdstuk 15.
En tenslotte twee versen uit hoofdstuk 17. Dus Johannes 14 te beginnen. De Heer Jezus die spreekt in dat hele gedeelte.
Johannes vanaf hoofdstuk 13 tot en met 17. Wat mij betreft de meest intieme gedeelte van het woord van God.
Er wordt wel eens gezegd het eerste gedeelte van het Johannes evangelie. Dat is de voorhof. Daar van hoofdstuk 13 tot en met 16 krijg je het heilige. En dan hoofdstuk 17 het heilige der heiligen.
Waarin de zoon, de Heer Jezus, zijn gedachten als eeuwige God over zijn geliefde kinderen uit. Dat is heel bijzonder. Johannes 14, dus het heilige.
Vers 11 te beginnen. Daar zegt hij. Daar zegt hij. Geloof mij dat ik in de Vader ben en de Vader in mij is.
En zo niet. Geloof mij dan om de werken zelf. Voor waar, voor waar. Ik zeg u wie in mij gelooft zal de werken die ik doe ook doen.
En hij zal grotere doen dan deze want ik ga heen naar mijn vader. En wat u ook zult vragen in mijn naam, dat zal ik doen. Opdat de Vader in de zoon verheerlijk zal worden.
Als u iets vragen zult in mijn naam, ik zal het doen. Dan hoofdstuk 15. Vers 4. Blijf in mij en ik in u.
Zoals de rank geen vrucht kan dragen uit zichzelf, als zij niet in de wijnstok blijft, zal ik u niet, als u niet in mij blijft.
Ik ben de wijnstok, u de ranken, wie in mij blijft en ik in hem die draagt veel vrucht. Want zonder mij kunt u niets doen. Als iemand niet in mij blijft, wordt hij buitengeworpen zoals de rank en verdort.
En men verzamelt zijn werpt ze in het vuur en zij worden verbrand. Als u in mij blijft en mijn woorden in u blijven, vraag wat u mij wilt en het zal u ten deel vallen. Hierin wordt mijn vader verheerlijkt, dat u veel vrucht draagt en mijn discipelen bent.
En dan heel kort uit Johannes 17, eigenlijk twee versen. Vers 4. Dan zegt de Heer Jezus tegen zijn vader, ik heb u verheerlijk op de aarde.
Ik heb het werk volbracht dat u mij gegeven hebt om te doen. En u verheerlijkt mij, u vader, bij uzelf met de heerlijkheid die ik bij u bezat voordat de wereld er was.
Tot zover Gods woord voor dit moment. Ja, dit is de derde keer. Ik zei het al, de eerste keer heb ik gesproken over de heerlijkheid van de Heer Jezus Christus.
Als onze absolute bron van kracht. De tweede keer ging het over de geest van Artemis, die in ons hart aanwezig is.
De gemeente is geplaatst in een wereld, zoals in Ephese, waar een hele andere geest heerst. Een tijdgeest waar we voor moeten waken.
En vanmorgen wil ik eigenlijk iets zeggen over de vader. En zoals ik van de week las van iemand, als je over de vader gaat spreken, dan is het alsof je met een zaklamp de zon wil gaan verlichten.
Want het is echt zo bijzonder, dat je je eigenlijk onmachtig voelt om er iets over te zeggen. De heerlijkheid van de vader. En de vader is verheerlijkt als we veel vrucht dragen, zegt Johannes 15.
En ik wil daar iets over zeggen vanmorgen. Over de verheerlijking van de vader. Het meest kostbare thema van de Bijbel. De vader.
En ik weet niet hoe het met u is. Ik kwam tot geloof in het begin van de jaren negentig. En het onderwerp van de vader, het onderwijs van het Johannes Evangelie en ook de brieven van Johannes zijn toch wel, mijn inziens, de meest diepe dingen.
De thematiek, de natuur van God de vader. Wie is de vader? Goed zo. Als je kijkt naar Paulus, die bespreekt de raadsbesluiten van God.
Wat God gedaan heeft in zijn zoon, de Heer Jezus. Dat is zijn thema. Wat heeft God zich voorgenomen in zijn zoon?
En wat heeft hij tot stand gebracht in die mens op het kruis? Nou, dat is de gemeente van de levende God. U en ik, we zijn verbonden met een mens in de hemel. En het is het verlangen van God dat wij, dat wat hij in zijn zoon gedaan heeft, dat wij dat als het ware ook in de gemeente laten zien naar elkaar.
Vergeving, aanvaarding enzovoort. Maar Johannes heeft veel meer het thema van de natuur van God, de vader. En de vader is geopenbaard door de Heer Jezus.
Ik wil daar eerst iets over lezen in Matthäus 11. Dus wat gaan we vanochtend doen? Wie is de vader? Hoe is hij geopenbaard? Dat is het eerste stukje.
En het tweede is, maar hoe kunnen wij dan vrucht dragen? Hoe kunnen wij dan in ons persoonlijk leven en ook als gemeente de vader verheerlijken door vrucht te dragen? Dat is een heel belangrijk thema.
Vrucht voor de vader. En het is tegelijkertijd ook zo moeilijk. Matthäus 11, daar ziet u in vers 25, daar staat er.
In die tijd antwoordde Jezus en zei, ik dank u vader. Nou, die tijd, dat is de tijd dat eigenlijk de steden van Israël hem gingen verwerpen.
Ze namen hem niet aan. Er waren natuurlijk enkelingen die dat wel deden, maar de massa verwierp hem. Ze erkenden hem niet als degene die van de vader gezonden was.
Ze wilden hem niet. En in die tijd zegt hij dan, ik dank u. Wij zouden misschien zeggen, waarom dit en waarom dat?
Maar de Heerde Jezus zegt, ik dank u. Vader, Heerde van de hemel en van de aarde, dat u deze dingen voor wijze en verstandigen verborgen hebt. En ze aan jonge kinderen hebt geopenbaard.
Ja vader, want zo was het uw welbehagen. Alle dingen die zijn mij overgegeven door mijn vader. En niemand kent de zoon dan de vader.
Dus dan gaat hij de vader openbaar. Op het moment dat het joden om hem verwerpt, dat zijn openbare bediening door de meeste mensen aan de kant wordt gezet.
Dan zegt hij, ja maar het is voor de jonge kinderen, voor de eenvoudigen, voor de armen van geest. En wat dan? Nou, dat de vader diepere dingen van God, de diepere rijkdommen van wie hij is, eigenlijk geopenbaard kunnen worden.
Omdat de massa hem verwerpt. Want zo is het een welbehagen geweest voor de vader. Hij heeft alles in zijn hand. Niemand kent de zoon dan de vader.
En niemand kent de vader dan de zoon. En dan staat er dit in vers 27. En wie, sorry, en hij aan wie de zoon het wil openbaar. De zoon wil jou, wil u de vader openbaar.
Hoe dan? Door zichzelf aan u te tonen. En wie mij heeft gezien, heeft de vader gezien. En daarom heb ik ook de eerste keer gesproken over de heerlijkheid van de Heer Jezus. Ik en de vader zijn één.
Johannes 10, vers 30. Als je naar de Heer Jezus kijkt, in de evangelie, met name in de Johannes' evangelie, dan zie je de vader.
Hoe is de vader? Kijk naar hem. Maar je moet een jong kind worden. Je moet eenvoudig van geest worden. Je moet onderwerpen aan het gezag van de Bijbel. En dan zul je de vader ontmoeten.
En dan staat er in vers 28, namelijk, kom tot mij. Wie de vader wil ontmoeten, wie de vader wil kennen, vol van genade, vol van waarheid, moet naar mij komen.
Kom tot mij. Alle die vermoeid en belast zijn. Want je wordt vermoeid en je wordt belast. Als je zelf wil proberen om God welbehagelijk te zijn, om vrucht te dragen uit jezelf.
Dat gaat niet lukken. Daar word je moe van. En belast. Maar je moet leren de vader te kennen. Nou, ik hoop dat zoals u hier zit, zoals jij hier zit, dat je iets hebt gezien van de vader.
Dat is een prachtig thema. De vader. De bron van alle liefde en van alle genade. En hij heeft ons de vader geopenbaard. Prachtig.
Tenminste, ik word daar heel blij van. Een andere tekst. Niemand heeft ooit God gezien. De enige geboren zoon die in de schoot of in de boezem van de vader is, die heeft hem geopenbaard. Niemand, nogmaals, Matthäus 11, kent de vader dan de zoon.
De zoon, de Heer Jezus, is voor eeuwig, van eeuwigheid af al, in de boezem, aan de schoot, in de schoot aan het hart van de vader. En hij is van de vader uitgegaan.
Hij kwam van de vader. Hij werd mens, het woord is vlees geworden. We hebben zijn heerlijkheid aanschouwd als van een enige geboren van een vader. Die mens, Christus, die daar op aarde wandelde, was God de zoon.
Edewart las net uit Hebreeën 1 iets. Dat ging over de zoon. Uw troon, o God. Daar zegt de vader iets over de zoon. Maar die zoon was bij de vader.
Dat is de enige die ons iets over de vader kan openbaren. En het Johanneshevige laat dat in het bijzonder zien. De vrouw aan de put in Samaria, vermoeid en belast van alle zonden die ze had gedaan.
En ze komt tot het levende water. Ze komt tot de openbaring van de vader. En dan zegt de heer Jezus tegen haar, de vader zoekt zulke personen die hem aanbidden in geest en waarheid. Hij openbaart haar de vader.
Geen veroordeling, maar een aanbod van genade. Schitterend. En Johannes schrijft in zijn brief, het leven is geopenbaard.
En we hebben gezien en getuigen en verkondigen u het eeuwige leven. Dat bij de vader was. En ons geopenbaard is. Broeders en zusters.
Lieve broeders en zusters. Wij hebben een bijzondere schat. En dat is dat wij de vader kennen.
En we mogen hem steeds meer leren kennen, maar we kennen de vader. De vader die ons in de zoon, de heer Jezus Christus, lief heeft. En dat moet voor ons een geweldige vreugde zijn.
Ondanks alle moeite en strijd, zoals de heer Jezus dat ook hier in Matthäus 11 zegt. De omstandigheden zijn moeilijk. Ze luisteren niet naar me.
Maar het is een welbehagen geweest voor uw vader. Want door deze moeilijkheden komt uw naam nog meer. Openbaar. Aan de kindertjes. Aan de jonge kindertjes.
En wie mij heeft gezien, heeft de vader gezien. Nu kom ik bij Johannes 14. Waar ik net mee begon. Vers 11. Daar begin ik ook vanochtend mee.
Geloof mij dat ik in de vader ben en de vader in mij is. Gelooft u, geloof jij dat de heer Jezus de openbaring is van de vader.
Dat ze gelijk zijn. Dat ze één in wezen zijn. Als je de zoon ziet, zie je de vader. Als je de vader ziet, zie je de zoon. Geloof het. Dat we in de heer Jezus Christus de openbaring hebben van de vader.
En de discipelen waren traag van hart. Geloof anders om de werker zelf, zegt hij dan. Kijk naar wat ik doe. Het is de openbaring van wie de vader is. Elk wonder wat hij deed.
De genezingen die hij deed. Het had allemaal een diepere symboliek. Er was een mens verlamd op de Sabbat werd hij genezen. Om aan te tonen van punt 1.
Het jodendom in zijn godsdienst zonder Christus kon niemand echt redden of genezen. En punt 2. De vader zag die ene man daar, Johannes 5, liggen tussen al die kreupelen.
38 jaar lang was hij ziek. En de heer Jezus zegt, wilt u gezond worden? En hij maakt hem beter. Hij openbaart daarin het hart van de vader. Heel bijzonder.
Geloof mij dat ik in de vader ben en de vader in mij is. De heer Jezus was niet alleen maar een mens. Een jood die de tora hield, wat ook waar is.
Hij was meer dan dat. Hij was de zoon die van eeuwigheid bij de vader was. Die het gebod, het verlangen, de wensen van de vader vervulde. Hij openbare de vader.
Hij zegt bijvoorbeeld in Johannes 10 in vers 17. Dit. Een heel bijzonder vers is dat. Het hele Johannes evangelie is onpeilbaar diep.
Persoonlijk vind ik dat. Vers 17. Daarom heeft de vader mij lief omdat ik mijn leven geef. Om het opnieuw te nemen. Niemand neemt het mij af, maar ik geef het uit mijzelf.
Ik heb macht het te geven. En ik heb macht het opnieuw te nemen. Dit gebod heb ik van mijn vader ontvangen. Zie. Dat was niet alleen maar een jood die zei van ja. Ik houd me aan de wet van Mozes. Nee. Het was de zoon die het gebod van de vader vervulde.
Je vindt in het oude testament nergens van ja. Een rechtvaardige moet zijn leven geven. Nee. Dit was de openbaring van de vader. Dit was de gehoorzaamheid van de zoon.
Dit was de zoon kan niets doen of hij moet het de vader zien doen. En omdat hij dat gedaan heeft in zijn leven.
Broeders en zusters. De vader heeft hij geopenbaard. Doe altijd wat hem welbehagelijk is. Wat ik de vader zie doen, dat doe ik. Wat ik hem hoor zeggen, zeg ik. Zo zijn wij geroepen om de zoon te openbaren.
En als wij de zoon openbaren, verheerlijken wij de vader. Als er iets van Christus zichtbaar wordt in ons leven, wordt de vader verheerlijk. Alles wat u zult bidden in mijn naam, dat was de volgende tekst, Johannes 14.
Wat u ook zult vragen in mijn naam, dat zal ik doen. Dat is iets bijzonders. Want in mijn naam. Als wij hem willen vertegenwoordigen.
Goeiedag. Kom binnen. Gezellig. Nee. Lieve broeders en zusters, als wij hem willen vertegenwoordigen, dan gaan we vragen in zijn naam. Wat gaan we dan naar vragen?
Naar God. Ja. Heel goed. We vragen. Heer Jezus. Ik wil zo graag u vertegenwoordigen. Ik wil zo graag op uw lijk. En we gaan bidden in zijn naam.
Het staat hier. Het was voor mij een hele moeilijke tekst vroeger altijd. Wat u ook zult vragen. Ik zal het doen. Ik denk, hoe zit dat nou precies? Dan zei je maar in Jezus naam erachter.
Maar dat is het niet. Het is het verlangen om de zoon te vertegenwoordigen zoals hij de vader vertegenwoordigt. Het is, als ik het anders zeg, het is het verlangen om vrucht te dragen. Of nog anders gezegd, het is het verlangen om op de Heer Jezus te gaan lijken.
Het allerbelangrijkste thema van de Bijbel is dat wij als sterfelijke, zondige mensen op de Heer Jezus gaan lijken. En hij zegt ook, in vers 15 heb ik niet voorgelezen van Johannes 14, en als u mij lief heeft, neem dan mijn geboden in acht.
Zijn geboden is niet een lijstje, nou ja, wat moet ik dan afvinken? Zijn geboden is op hem lijken, is hem lief hebben, is hem navel.
Nou, vrucht, broeders en zusters, is iets heel lastigs. Op de Heer Jezus lijk is niet iets wat ik heel makkelijk, ja, eventjes kan uitleggen.
Dan moet je dit doen en dan moet je dat doen. We hebben in de tuin een druivenplant staan. En dat gaat allemaal tergend langzaam. Er zitten nu wat blaadjes aan na vier maanden.
Maar nog steeds geen vrucht. Er komt straks een klein knopje, dat is het bewijs van het nieuwe leven. Nog steeds geen vrucht, dan komt de bloesem. En dat is dan een fijne geur, maar nog steeds geen vrucht.
En helemaal op het eind heb je dan, daar hopen we, druiven. Ja, lekker hè? Heerlijk. Vooral die groene. En druiven komen pas op het eind.
Maar die plant is geworteld. Die plant ontvangt licht. Die plant, als ik het even met ons mag vergelijken, verbindt zich met de Heer Jezus. En ik wil eigenlijk zeven puntjes noemen, die, ja hoe zal ik het zeggen, te maken hebben met ons leven en het vruchtdragen.
Het verheerlijke van de vader. Maar ik wil het niet noemen als, nou ja, dit moet je doen, dan wordt het weer zo wettisch, weet je wel. Vruchtdragen is niet iets, een prestatie, maar het zijn de voorwaarden die horen bij vruchtdragen.
En elke gelovige draagt vrucht. Alleen de vraag is of we veel vrucht dragen. Het eerste vindt u in vers 13.
Ik heb het al gelezen. Daar staat wat u ook zult vragen. Dat woordje vragen in het Grieks is aiteo. Dat betekent smekend bidden. Je hebt ook andere woordjes die spreken meer over vertrouwelijke omgang met of vragen.
Maar dit is een smekend bidden. En de eerste voorwaarden of de eerste eigenschap van iemand die vrucht draagt, is dat hij een besef heeft van eigen onmacht.
Als ga je niet smeken. We hebben gisteren... Ik heb met een vriend van mij gisteren een hele dag geploeterd om een schutting te vervangen bij ons.
Met 28 graden. En dan haal ik die palen eruit. Weet je wel. En wat gebeurt er dan? Die breken halverwege af. En dan zitten...
Die oude paal zit nog in de grond. Weet je wel. Dan denk je, die haal ik wel even uit. Dat gaat dus niet zo makkelijk. En rukken en trekken en ploeteren. En ik werd er helemaal zwart van. En toen zei die vriend van mij...
Dat is nou het vlees hè. Het is nou een beeld van de zonde. Dat zit diep in de grond. Je denkt, ik haal het er even uit. Maar nee. Onze belemmering van vrucht dragen is het ik.
De zonde in ons. En ik was dat ploeteren en dat trek aan. En mijn hele handen waren zwart. Zodra je gaat strijden tegen jezelf. En strijden tegen de zon. Dat werkt allemaal niet. Het gaat nog vaster zitten.
En ik ging nieuwe palen halen. En ik was staan en ik kreeg een appje en een foto. En hij had de paal eruit. Met een een of ander systeem. Met een schroef erin en een touw.
En toen dacht ik. Dit is nou een beeld van het christendom. Ik kan gaan zitten trekken aan die paal. En gaan zitten ploeteren. Hij stuurt mij gewoon een foto.
Het is eruit. En ik ben bezig met nieuwe palen te halen. Even de vergelijking van. Gods woord zegt. Lieve mensen. Je kunt wel gaan strijden tegen je eigen zondige natuur.
Maar dan word je alleen maar zwart van. Maar ik stuur in een foto van het volbrachte werk van de Heer Jezus. Dat ik die zonde heb geoordeeld op het kruis. Het is eruit getrokken. Colossens 2 vers 11.
En dan kan jij mooi bezig met dat nieuwe. Christus. Ik hoop dat het een beetje duidelijk is. Maar ik vond het zelf een mooi voorbeeld.
smeken betekent. smeken betekent. En smeken. Vader. Vader. Heer Jezus. Ik kan het zelf niet. In uw naam. Tot hem gaan.
En smeken. Heer Jezus. Zijn er nog dingen in mijn leven die belemmeren? Zijn er nog dingen in mijn leven die ik niet goed doe? Je gaat smekend naar je Heer.
Dat is het eerste. En het tweede is. Johannes 15. Heb ik gelezen in vers 2. Elke rank in mij die geen vrucht draagt neemt hij weg. Dat was Judas.
Judas was uiterlijk verwongen met Christus. Maar hij werd weggenomen. Maar staat erachter. Elke rank die vrucht draagt reinigt hij. Snoeit hij. Dat zijn de omstandigheden.
Ja vader. En Matthäus 11. Want zo is het een welbehagen geweest voor u. Zijn wij bereid naast het smeken. Naast het gaan. En tot Christus. Om te aanvaren dat onze omstandigheden ook van de vader komen.
Dat is moeilijk. Accepteren wij dat hij alles wegneemt. Dat een belemmering vormt voor het vrucht dragen. Dat een belemmering vormt om de zoon te openbaren.
Kijk het is ontzettend lastig om te spreken. Dit is de laatste keer van het seizoen. En je staat voor groepen. Je staat voor mensen.
Je hebt het over de dingen van God. Maar je hebt ook nog een eigen persoonlijk leven. Een geestelijk leven. Want soms gaat het goed. Soms gaat het helemaal niet goed. En dan moet je toch weer dat woord brengen.
En dat is best lastig. Omdat je ook geconfronteerd wordt met je eigen zwakheden. En je eigen falen. En je denkt ja dan ga ik daar een beetje staan. Te vertellen hoe het allemaal zit.
Dat is best moeilijk. Maar God vormt ook de omstandigheden in mijn leven zo. Dat alles wat niet past bij zijn zoon wordt weggenomen. Dat is nu in uw leven ook als u echt het verlangen hebt om vrucht te dragen.
Heeft u dat verlangen? Heeft u het verlangen om echt op hem te gaan lijken? Je kunt ook zeggen ja ik ga naar de dienst zonder dat ik het fijn vind en het gezellig vind.
Maar wilt u echt hem vertegenwoorden? Op hem gaan lijken? Dat is de vraag. Nou dan mogen we ook zeggen vader zoals de Heer Jezus dat zegt in Matthijs 11.
Het is zo eens te welbehagen voor u. Ook mijn omstandigheden. Ik snap het niet. Ik begrijp het niet. Maar als u mij wilt laten lijken op uw zoon. Voor eeuwig straks. Dan kunnen deze paar jaar er wel bij.
Waarin u mij vormt. Het derde is blijf in mij. Vers 4 van Johannes 15.
Zoals de rank geen vrucht kan dragen uit zichzelf. Als zij niet in de wijnstok blijft. Zo ook u niet. Als u niet in mij blijft.
Dus naast smeken, naast omstandigheden is het omgang met de Heer Jezus. Omgang met hem. Zoeken naar hem.
Hem bewonderen. Met hem omgaan. Een reële, levende omhang met Christus. Kent u dat? Ken ik dat?
Gisteren hadden we een hele drukke dag. Dus er kwam er niet zoveel van. Maar zo gaat het vaak. Maar blijf in mij. Zegt de Heer Jezus.
Het vierde is vers 7. Als u in mij blijft en mijn woorden in u blijven. Dat zijn de woorden die hij spreekt.
De hele openbaring van zijn persoon zoals we dat hebben ontvangen in de Bijbel. Zijn woorden koesteren. Hij zegt in Johannes 14.
Als iemand mij lief heeft, zal hij mijn woord bewaren. Let op, er staat niet mijn geboden. Dat is ook belangrijk. Maar mijn woord. Mijn woord. Dat houdt in wat hij heeft geopenbaard over de Vader.
Zijn geboden heeft meer te maken met het gedrag. Maar mijn woord. Zal mijn woord bewaren. En er staat erachter. En mijn vader zal hem lief hebben. En wij zullen tot hem komen en woning bij hem maken.
Wauw. Woning bij mensen. De vader en de zoon en de geest wonen bij ons. In ons. Een schat in aarde vaten.
Het vijfde is vers 9. Ik heb het niet voorgelezen. Zoals de vader mijn lief gaf heeft, heb ook ik u lief gehad.
Blijf in mijn liefde. Dat is belangrijk. Want wij zijn altijd het voorwerp van zijn liefde. Wat er ook gebeurt. En dat besef is belangrijk als we vrucht willen dragen.
Als je wat ergens overkomt. Zoals bijvoorbeeld Herman of andere mensen hier. Dan kan je gaan twijfelen aan de liefde van God. De liefde van Christus. En toch zegt hij.
Blijf in mijn liefde. Je snapt het niet. Je begrijpt het niet. Maar word maar als die kinderen. Die heel eenvoudig zich overgeven aan de liefde van hun ouders. Blijf in mijn liefde.
En het zesde is. Dat wil ik lezen uit 1 Johannes 2. Dat heb ik niet voorgelezen. Maar dat is ook een beetje vanwege de tijd. Het zesde punt. Wat te maken heeft met vrucht dragen.
Is 1 Johannes 2. In vers 15. Dus het smekend bidden.
Echt afhankelijkheid. Besef van eigen onmacht. 2. De reiniging. De snoei. Het snoeiwerk van de landman. Accepteren. 3. Het in hem blijven.
Het omgang met Christus. 4. Zijn woorden in ons. De Bijbel. Koesteren. Lezen. Bestuderen. Dan 5. In zijn liefde blijven.
En 6. Is vers 15 van 1 Johannes 2. Heb de wereld niet lief. En ook niet wat in de wereld is. Als iemand de wereld lief heeft.
Is de liefde van de vader niet in hem. Is niet de liefde van God. Maar dit betekent. Als je de liefde voor de wereld gaat opvat als gelovige.
Heb je geen omgang meer met de vader. Dan is de beleving daar niet meer. Als er iets in de wereld is. Wat je hart zo opslokt.
Waar je zo'n liefde voor krijgt. Dat het boven de liefde gaat van de vader. Dan is die liefde van de vader niet in hem. Dat betekent niet dat je niet meer geliefd bent. Maar dat die liefde niet meer in je is.
Dat je het niet meer beleefd. Dat je niet meer die omgang met goddelijke personen ervaart. Dus de zesde voorwaard is. Lieve mensen. Bewaar jezelf voor de liefde voor de wereld.
Of wat er in de wereld is. En wat is er in de wereld? Vers 16. De begeerte van het vlees. Wat wij graag willen.
De begeerte van de ogen. Wat wij graag zien willen. Want daar begint het. En de hoogmoed van het leven. Hoe kom ik over? Paulus zegt. Als ik nog behagen van mensen was.
Zou ik geen slaaf van Christus zijn. Maar die drie dingen zijn de wereld. Laten we ons daarvoor waken. En het laatste wat ik wil zeggen.
Dat is de zevende. Dat staat ook wanneer we anders vijftien. Dat is vers 12. Dit is mijn gebod. Dat u elkaar lief hebt. Zoals ik u heb liefgehouden.
Het is samen. Je kunt niet alleen leven met Christus. En vrucht dragen.
Dat gaat niet. Je kunt niet zeggen. Nou ja. De gemeente heb ik niet nodig. Ik heb anderen niet nodig. Ik kan me heel goed voorstellen. Dat je soms teleurgesteld bent.
In mensen. Of in de gemeente. Of. Je komt natuurlijk mensen tegen. Die dat zijn. Maar. Gemeenschap met elkaar. Is. Belangrijk. Het is een voorwaarde.
Om vrucht te dragen. Waarom? Nou. Omdat. Ons eigen hart. Zo. Onszelf kan bedriegen. Dat we denken.
Nou. Ik doe het best goed. Je komt iemand tegen. Je komt in omgang met elkaar. En. Er ontstaat een conflict. Hoe ga je daarmee om? Hoe handel je?
Is daar de gezindheid van Christus? Of niet? Nou. Samengevat. Hierin is mijn vader verheerlijk.
Dat u veel vrucht draagt. En vrucht dragen. Is het belangrijkste thema van de Bijbel. Het vertegenwoordigen. Van Christus. Van de Zoon. Van de Heer Jezus.
Vrede. Sorry. Liefde. Vrede. Blijdschap. Zachtmoedigheid. Goedheid. Vriendelijkheid. Trouw. Zelfbeheersing. Al die zaken.
Het karakter van de Heer Jezus. Maar dan moeten we wel. Gegrond zijn. En geworteld zijn. In de juiste omstandigheden. Dan moeten we bij de Heer Jezus zijn. Moeten we geworteld zijn. In zijn persoon. Moeten we.
Tot hem gaan. In smekend gebed. Alles wat u zult vragen. In mijn naam. Ik zal het doen. Heer Jezus. Ik wil zo graag op u lijken. Ik wil zo graag. Meer.
Uw gezindheid. openbaar. Blijf in mij. Want een rank die niet in mij blijft. Kan geen vrucht wagen. Want zonder mij kun je niets.
Helemaal. Niets doen. Nou. Ik hoop dat dat voor u een bemoediging is vanmorgen. En voor mezelf. Dat u zegt. Ja. Maar. Dit is zoals Paulus het zegt.
Eén ding noem ik. Ik jagen na. De prijs. Van de hemelse roeping. Dat is. De prijs die er straks is. Omdat je hier op aarde.
Disciple bent geweest. Die het leven. En het karakter. Van de Heer Jezus. In een bepaalde mate heeft geopenbaard. En dat is. Wat ik vanochtend aan u wilde zeggen.
En ook aan mezelf. Dat we samen als gemeente. Niet uit het oog moeten verliezen. Dat het de Vader gaat. Om de verheerlijking van zijn zoon. En als zijn zoon verheerlijk wordt.
Wordt hij verheerlijk. Want hij. De Heer Jezus. En de Vader. Zijn één. Amen.