De veranderende kracht van het evangelie

Spreker

Daniël Douma

Date
July 15, 2018
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

1 Thessaloniciens 1 1 Thessalonica was een stad waar Paulus redelijk vroeg ook in zijn bediening een brief aan heeft geschreven.

En waar hij op bijzondere wijze terecht was gekomen. Het lag helemaal niet in zijn plannen om die kant uiteindelijk op te gaan. Maar God riep hem op om de zee over te steken en naar het Macedonische deel te gaan.

En zo kwam hij uiteindelijk in Thessalonica terecht. En hij was zoals hij gewoon was kwam hij daar het evangelie prediken in de synagoge. Dus hij vertelde hun daarvan de Christus en dat de Messias moest leiden.

En dat de Heer Jezus Christus die Messias was. En als gevolg van zijn prediking daar kwamen een aantal Joden tot geloof. Maar vooral ook heel veel Griekse mannen en vrouwen. En eigenlijk is het best bijzonder dat Paulus daar voet aan de grond kreeg in deze stad.

Want je moet je bedenken dat daar natuurlijk nog veel meer religies onderdeel uitmaakten van die samenleving. Dat was daar helemaal doorspekt in wezen met afgehodedienst.

Op elke hoek van de straat stond wel een beeld aan gewijd aan het een of ander. Dat was overal aanwezig. En al die filosofen die daar ook hun intrede deden en hun filosofieën verkondigden en vertelden.

En daar kwam Paulus dan ook met zijn verhaal. En hij kwam bovendien ook nog met een boodschap dat zegt van mensen in jezelf ben je verloren.

En je hebt een redder nodig buiten jou om. Je hebt iemand van buiten af nodig die ingrijpt in ons leven. En die ons uit deze duisternis kan trekken. Dat kunnen wij niet zelf.

Maar we hebben hulp van buiten af nodig. En door Jezus Christus is die hulp gekomen. Dus je komt met een boodschap die niet populair is. En ik denk dat dat vandaag de dag niet heel anders is.

Temidden van een omgeving waarin al gigantisch veel andere mensen ook wat te zeggen hebben. En toch kreeg hij daar voet aan de grond. En daar wil ik over nadenken.

Over hoe dat evangelie mensen verandert. En hoe dat ook zijn effect heeft weer op andere mensen. En ik wil daarom eerst lezen de eerste twaalf versen van 1 Thessalonians 2.

Daar staat. Want u weet zelf broeders van onze komst bij u. Dat hij niet te vergeefs is geweest. Maar hoewel wij tevoren geleden hadden en in Filippi smadelijk behandeld waren zoals u weet.

Hebben wij toch in onze God vrijmoedigheid gekregen om het evangelie van God tot u te spreken. Temidden van veel strijd. Want onze vermaning kwam niet voort uit dwaling.

Of uit onzuivere motieven. En ging ook niet met bedrog gepaard. Maar zoals wij door God beproefd zijn om ons het evangelie toe te vertrouwen. Zo spreken wij.

Niet om mensen te behagen. Maar God. Die onze harten beproeft. Want we hebben nooit vleiende woorden gebruikt zoals u weet. En ook geen voorwensel voor hebzucht.

God is getuige. Wij zochten ook geen eer van mensen. Niet van u. Ook niet van anderen. Hoewel wij als apostelen van Christus u te last hadden kunnen zijn.

Maar wij zijn in uw midden vriendelijk geweest. Zoals een voedster haar kinderen koestert. Wij waren zo vol verlangen naar u. Dat wij graag met u niet alleen het evangelie van God wilden delen.

Maar ook onszelf. Omdat u ons lief geworden was. U herinnert zich immers onze inspanning en moeite broeders. Want terwijl wij nacht en dag werken om niemand van u tot last te zijn.

Hebben wij u het evangelie van God gepredikt. U bent getuige. En God. Hoe heilig en rechtvaardig en onberispelijk wij geweest zijn bij u die gelooft.

Zo weet u hoe wij elk van u afzonderlijk opwekten en aanmoedigden. Net als een vader zijn kinderen. Wij riepen u ertoe op waardig te wandelen voor God.

Die u roept tot zijn koninkrijk en heerlijkheid. Tot zover. Dus Paulus die kreeg daar voet aan de grond. Hij wist mensen te bereiken.

En dat kwam onder andere door de manier waarop hij sprak. En ook het motief waarmee hij sprak. Dus de manier waarop hij sprak en het motief waarmee hij sprak.

Want het motief was niet dat hij daar kwam omdat hij iets van die mensen terug wilde hebben. Het motief was niet omdat hij daar zichzelf mee wilde verrijken bijvoorbeeld. Zoals daar veel filosofen waren die dan een leer verkondigden.

En vervolgens was het dan de bedoeling dat mensen die mensen uiteindelijk gingen betalen. Maar daarvoor kwam Paulus daar niet. Hij kwam niet om goedkeuring te ontvangen van deze mensen.

Nee, hij deed dat voor de Heer. Hij deed dat omdat God hem daartoe geroepen had. Die had tegen hem gezegd, Paulus ik wil dat jij daar naartoe gaat. En dat was het enige doel wat hij voor oog had.

Was om God daarmee te eren. En dat is zo anders dan het bericht wat laatst in het nieuws was van een evangelisatiedominee in Amerika.

Die zijn volgelingen opriep om geld omdat hij de Heer tegen hem had gezegd dat hij nog een privéjet moest hebben. Ja, het is echt beschamend als je dat hoort.

En hij had er al twee. Want dat had de Heer van hem gevraagd en dat was dan een soort van geloof wat hij daarin moest hebben. Een privéjet zodat hij makkelijker kon vliegen naar andere gebieden om het evangelie te voorkommeren.

Ik denk dat de motieven van zo'n man zich niet moeilijk laten raden. Maar Paulus kwam niet met dat soort motieven om daar zelf beter van te worden. En dat werd ook extra duidelijk op het moment dat er strijd kwam.

Dat er tegenslag kwam. Dat er mensen voor de rechten werden gesleept. Toen werd dat duidelijk. Want vaak wordt iemands motief wel duidelijk op het moment dat er tegenstand komt.

En toen kon iedereen ook zien dat het Paulus niet om hemzelf te doen was. Maar dat hij deed het eer van God. Dus het motief was niet om er zelf beter van te worden.

Niet om goedkeuring te ontvangen. Nee, hij deed dat tot eer van God. En ook de wijze waarop hij sprak. Want hij legt zelf ook uit van ik kwam bij jullie en ik was als een moeder voor haar kinderen.

Als een voetster. Die zijn eigen kinderen koestert en voedt. Zo was hij voor deze Thessalonissense. Zoals een moeder ook de eerste is die het kind de voeding geeft.

Zo gaf hij ook de voeding aan deze mensen. Aan deze gemeente. En hij had ze lief. Dus hij keek naar een ieder van hem persoonlijk van wat hebben jullie nodig.

Waarmee kan ik jullie zegenen. Waar is iemand aan toe. En de ene die kan dat veel sneller allemaal opnemen. Bij de ander moet je rustiger aan en kleinere stapjes nemen.

Maar zo was hij als een moeder voor deze mensen. En hij zegt jullie waren ons zo lief geworden dat wij niet alleen het evangelie met jullie deelden.

Het was niet alleen een boodschap dat wij kwamen brengen. Nee wij deelden ook onszelf. Dus zij deelden zichzelf met deze mensen. Zij lieten iets van zichzelf zien aan deze mensen.

De mensen konden zo in hun leven meekijken. Hoe zij ook werkelijk waren. En dat het niet alleen een boodschap was. Maar dat het ook iets deed in hun leven zelf. Dus hij was als een moeder voor deze kinderen.

En dan later zegt hij van. Hij was ook als een vader. Als een vader voor deze mensen. Als een vader die betrokken is bij zijn kinderen. Zoals een vader bijvoorbeeld langs de kant van het sportveld kan staan om zijn kinderen aan te moedigen.

Of een vader die komt kijken bij een diploma uitreiking van zijn kinderen. Zo was hij ook betrokken bij de levens van deze mensen. En deelde hij zichzelf.

Maar zegt hij ook. Hij sprak daarin ook de waarheid. Hij was ook recht door zee. Hij vertelde ook wat die mensen moesten horen. Het was niet alleen maar.

Alleen maar jullie doen het hartstikke goed. Nee. Ze werden ook gewezen op hun tekortkomingen. Op dingen die veranderd moesten worden. Zoals hij bijvoorbeeld zegt in vers 12. Wij riepen u ertoe op waardig te wandelen voor God.

En in hoofdstuk 3 vers 10 zegt hij ook van. Dat hij graag weer bij hen wilde komen. Zodat hij kon aanvullen aan hun geloof wat nog ontbrak.

Dus hij is daarin ook heel eerlijk. Dat hij ook zegt van jongens. Er zijn nog zaken in jullie leven die ontbreken. Er ontbreekt nog het een en ander. En dat moet aangevuld worden. Jullie zijn goed bezig.

Maar er moeten ook nog dingen misschien veranderen. Dus hij sprak ook de waarheid. Hij had ze lief. Hij was betrokken. Maar hij sprak ook de waarheid. In liefde.

En daarnaast liet hij ook zien. Hoe. Ja menens die boodschap voor hem was. En hoe. Het hem ook had veranderd. Doordat hij naar hem toe ging. En in zijn eigen onderhoud voorzag.

Hij kwam niet om dan vervolgens geld op te halen. En het is niet dat Paulus daar principieel tegen is. Dat nooit iemand ondersteund hoeft te worden. We lezen in andere brieven.

In Corinthians bijvoorbeeld. Dat hij wel een gift ontvangt. Maar bij deze Thessaloniansen voelde hij kennelijk aan dat dat niet goed was. En dus was hij overdag bezig om onderwijs te geven.

Om mensen op te zoeken. Om hen te bemoedigen. Om hen aan te sporen. Om het evangelie met hen te delen. En in de avonduren was hij nog bezig om waarschijnlijk tenten te maken.

Om die vervolgens te kunnen verkopen. Dus zo schetst Paulus ons hier het beeld hoe hij onder deze Thessaloniansen was. Niet alleen iemand die een leer kon verkondigen.

Nee, hij was er helemaal in betrokken met zijn hele wezen. En zijn hele hoe hij deed, hoe hij was. Dat durfde hij allemaal te laten zien. Omdat het evangelie hem had veranderd.

En als je dan beseft waar Paulus vandaan komt. Als je dan bijvoorbeeld kijkt in handelingen 9. Waar Paulus toen nog ook Saulus genoemd. Dan lezen we dat Paulus, Saulus, nog niet gelovig was.

Dat hij de Messias, de Heer Jezus Christus, nog niet had aangenomen. En dan staat er Saulus nu. Die tegen de discipelen van de Heer nog steeds bristen van dreiging en moord.

Dan zie ik daar een man voor me waar het stoom uit de oren komt. Die bristen van dreiging en moord. Die gedreven wordt door waarschijnlijk een hele sterke overtuiging.

Theologisch helemaal dichtgetimmerd. Dat die Messias waar zij het over hebben, die Jezus, dat klopt niet. Zo is het niet.

En gedreven door die sterke overtuiging en in wezen ook door haat. Heeft hij één missie en dat is om dat werk kapot te maken. En zo krijgt hij dan brieven van de hoge priester om mannen en vrouwen uit de gemeentes gevangen te nemen.

Uit de synagoge waarschijnlijk, die de Heer Jezus Christus hadden aangenomen. En om ze zo geboeid naar Jeruzalem te brengen. Dus dat was Saulus. Gedreven door haat.

Maar nu zien we een totaal andere man. Van een vervolger naar een volgeling van Jezus Christus. Van een succesvol theoloog.

Die een hoge opleiding had genoten. Die bij de beste hoorde van zijn klas. Die aanzien genoot in de maatschappij. In de gemeenschap waarin hij zich begaf.

Die had gezeten aan de voeten van Gemadiel. En nu was hij een slaaf van Christus. En kwam hij om mensen te dienen. Wat een verandering zien we dan in zijn leven.

En er zijn twee lessen die ik vanmorgen eruit mee wil nemen. Allereerst de veranderende kracht van het evangelie. Hoe het evangelie ons verandert als wij het ook werkelijk geloven.

Echt omarmen. En het ook toepassen in ons leven. Het ook laten doorwerken in ons leven. Zoals Paulus dat echt had laten doorwerken.

En had gezien wat dat betekent. Een complete verschuiving in hoe hij naar de wereld keek. En hoe hij naar de mensen keek. En zo wil het evangelie ons veranderen.

Want we zeggen nogal wat. Als we zeggen dat wij dood zijn. Dat onze oude mens is gestorven. Maar dat Christus nu leeft. We zeggen nogal wat.

Als we zeggen dat onze waarde vast ligt in hem. Dat het niet afhankelijk is van de waarde die wij vertegenwoordigen voor onze werkgever.

Of de goedkeuring die we krijgen van onze omgeving. Of hoe wij ons voelen. Of de prestaties die wij neerzetten. Nee, dat onze waarde vast ligt in hem.

En we beleiden nogal wat als we zeggen van jongens. De horizon voor mij houdt niet op. Hier. In dit leven.

Maar gaat ook nog daarna verder. En het evangelie heeft ook een belofte voor de toekomst daarna. Voor wat er na de zon gebeurt. Als we die waarheden.

En ik ben natuurlijk niet volledig. Maar als we die waarheden laten doorwerken. Dan doet dat wat. Met ons. Dan heeft dat gevolgen voor hoe wij met anderen omgaan.

Dan heeft dat gevolgen voor hoe wij onszelf zien. Dan heeft dat gevolgen voor hoe wij in het huwelijk staan. Maar wij worden snel afgeleid.

En verleid misschien. En dan komen er toch weer gedachten binnensluipen. Die zich dan in ons gaan nestelen.

Waarvanuit wij weer gaan handelen. Gedachten als van ja. Wanneer je bij deze kring van mensen hoort. Dan ben je gelukkig. Of wanneer ik dat grotere huis heb.

Ja dan. Ja dan ben ik tevreden. Dat heb ik nodig. Of gedachten van. Ik kan geven aan andere mensen. Zolang ik er wel wat voor terug krijg.

Zoals veel relaties. In wezen werken. Die werken dat. In afhankelijkheid van wat je er voor terug krijgt. Dat doet me vaak een beetje denken aan zo'n.

Apparaatje wat je vroeger wel eens op die bureau zag staan. Zo'n perpetuum mobilee heet dat. Heb ik ook moeten opzoeken. Dat wist ik niet. Maar dat is zo'n apparaatje met van die balletjes eraan.

Aan zo'n touwtje. En dan trek je dat ene balletje aan. En dan tikt hij hem aan. Tegen dat rijtje. En dan gaat dat andere balletje omhoog. En dat geeft zo'n beweging.

Heen en weer. Zo zie ik dat ook wel eens met relaties. Mensen die stoppen daar energie in. En uiteindelijk komt het weer terug. En omdat het weer terugkomt.

Kunnen ze weer wat teruggeven. En dat krijgen ze weer terug. En zo kan dat een hele tijd goed gaan. En blijft dat in beweging. Totdat er wat gebeurt.

Totdat er wrijving ontstaat. Totdat de ander misschien anders reageert dan je had verwacht. En dan is er het gevaar dat het hele zaakje stil komt te vallen.

En dan is er geen basis meer voor een relatie. Dat is wat je veel ziet. Maar het evangelie roept ons tot iets veel anders. Die roept ons tot een hele andere weg.

En die zegt van... Je geeft in relaties niet omdat je er wat voor terugkrijgt. Nee, je kan aan anderen geven omdat ik aan jou geef. En dat is een moeilijkere weg.

Maar wel een veel betere weg. En ook de weg waartoe wij geroepen zijn. En dat brengt mij bij de tweede les van morgen. En dat is... Dat het evangelie betekent dat we aan anderen mogen doen...

Wat Christus aan ons doet. Dus het evangelie is aan anderen doen wat Christus aan ons doet. Het evangelie is niet alleen een boodschap van overtuigingen...

Die wij over de schutting bij iemand neerleggen. En dan in de hoop dat die ander ook diezelfde set van overtuigingen ook overneemt. Nee, het gaat veel verder.

En Gandhi die zei... Wat staat daar? Die zei... Jullie christenen dragen zorg voor een document dat genoeg dynamiek bevat... om alle beschavingen op te blazen...

de wereld op zijn kop te zetten en vrede te brengen... aan een door gevechten verscheurde wereld. De wereld op zijn kop te zetten. Nou was Gandhi geen christen.

Maar één ding begreep hij wel. En dat is dat de inhoud van dit woord... verstrekkende gevolgen heeft. En dat dat hele beschavingen op zijn kop kan zetten.

Dat het onze levens op zijn kop kan zetten. En dat is ook wat er in de bediening van Paulus gebeurde. De hele beschaving werd in wezen op zijn kop gezet.

Maar wat verkondigen wij in wezen? Want vaak blijft het bij een boodschap. Maar wat verkondigen wij nu als we zeggen... dat de Heer Jezus Christus ons Heer is...

en dat we nieuwe hoop hebben gekregen... maar wanneer we onder collega's bekend staan... als de collega die de kantjes ervan af loopt... en die zich altijd cynisch uitlaat over zijn baas?

Of wat verkondigen wij als wij alleen nog maar... in staat zijn om autobiografisch te luisteren? En dat is op zo'n manier luisteren...

dat je in wezen niet echt luistert naar iemand... maar dat je kijkt naar aanwijzingen in iemands verhaal... om op in te haken om je eigen verhaal te vertellen. Dat je zegt van nou...

ik heb zo'n last van mijn teen. O ja, dat heb ik ook een keer gehad. En in wezen constant alles kijken van... hoe kan ik dit verhaal naar mijzelf toe halen? En wat zeg je als je...

zegt dat je ontzag hebt voor de Heer... maar in je eigen huwelijk geen respect hebt meer voor je man? Wat verkondig je daarmee? Dus we kunnen iets zeggen...

maar uit onze gedragingen... daar kunnen soms gedachten onder zitten... overtuigingen onder zitten... die maken dat we ons heel anders gedragen. En dan vraag ik maar van...

volgens mij geloven mensen ons niet altijd... omdat wij het zelf niet geloven. Omdat we het zelf ook niet echt geloven... in de zin van... dat we het toepassen in ons leven. En dat het ook zijn uitwerking heeft in ons leven.

En dan kan je... het theologisch een mooi verhaal hebben... en de beste argumenten hebben. Maar uiteindelijk zien mensen ook... wat het doet in je eigen leven. En ik zeg nou niet van...

oh dan moet je dat maar... je netjes gedragen... want dat is jezelf in wezen ook plaatsen onder een wet. Nou moet ik me zo en zo gedragen... en dan doe ik het goed. Nee. Maar om ook bij jezelf het besef te creëren...

dat hoe wij ons gedragen... dat daar... gedachten, overtuigingen onder liggen... die maken dat wij ons zo gedragen. En dat we dus aan de ene kant kunnen zeggen...

ik geloof het evangelie... maar... ten diepste... op andere vlakken... bijvoorbeeld in ons huwelijk... of hoe we met onze kinderen omgaan... of met onze vrienden...

zitten daar hele andere overtuigingen onder. En zijn we bijvoorbeeld op zoek... wat we terug kunnen krijgen. Maar het evangelie leert ons...

dat wij aan anderen mogen doen... wat Hij aan ons doet. dat we de waarheid... aan andere mensen mogen spreken... in liefde. Voor ons is het soms heel lastig...

om mensen die we goed kennen... om die ook nog de waarheid te vertellen. Maar voor mensen... waar we een bepaalde afstand tot hebben... vinden we het weer heel makkelijk om... daar eens even goed de waarheid over te vertellen.

Even te zeggen hoe het zit. Maar zodra we dichtbij komen... dan vinden we dat lastig. en dan zie je toch weer dat we bang zijn... voor de reactie van die ander. Hoe die ander daarop zou reageren.

Hoe die ander vervolgens misschien naar ons zou kijken. Maar het evangelie zegt van... nee, je mag de waarheid in liefde spreken... omdat je niet afhankelijk bent... van hoe die ander daarop reageert.

Nee, omdat je het mag spreken... omdat ik dat tot jou zeg. omdat er een hogere waarheid is. Je doet het niet om die ander af te breken...

en je doet het juist om die ander op te bouwen. En het evangelie laat zien... dat wij dichtbij mensen kunnen komen. Omdat hij dichtbij is gekomen.

Als ik bijvoorbeeld lees in Hebreeë 5... Hebreeë 5 vers 2... Ik lees even vanaf vers 1...

want er staat... De Heer Jezus Christus als onze hoge priester...

is zelf met zwakheid omvangen. Hij was niet met zwakheid omvangen. Nee, hij is met zwakheid omvangen nu. Wat betekent...

dat hij een zwak voor ons heeft. Hij is zelf niet zwak. Nee, maar... hij heeft een zwak voor ons. Hij heeft zijn leven verbonden...

aan de gemeente. Aan ons. Dat was ook het eerste wat ik mij besefte... toen mijn oudste dochter werd geboren. Dat mijn leven nu verbonden was met haar.

En dan kan ik wel sterk zijn... maar als haar wat overkomt... dan raakt dat mij. En dat maakt je kwetsbaar. En zo is het in wezen ook met de Heer Jezus Christus.

Als de gemeente leidt... dan leidt Hij. En toch kiest Hij ervoor... om dichtbij mensen te zijn. Om dichtbij ons te komen. Hij had ook hoog en verheven kunnen blijven...

en dat had niks... pas niks ten koste gegaan... van zijn glorie en van zijn almacht... en van zijn heiligheid. Maar toch kiest Hij er juist voor... om dichtbij mensen te zijn.

Ook als dat lijden betekent. Dus dat betekent dat wij... elkaars lasten kunnen dragen.

We kunnen elkaars lasten dragen... omdat Hij... onze lasten ook draagt. En dat betekent dat we... mogen lijden...

en daarin vreugde kunnen blijven ervaren... omdat we weten dat Hij dat gebruikt... om ons te vormen. En dat... dat lijden... wanneer het in zijn hand is... uiteindelijk een eeuwige vrucht geeft...

tot zaligheid. En we kunnen lijden... met vreugde doorgaan... omdat we weten dat Hij... daar doorheen is gegaan. En ook in ons huwelijk bijvoorbeeld.

En je ziet Paulus... die maakt constant die koppeling. Die koppeling tussen... wat het evangelie zegt... de hogere waarheid... die dat inhoudt... en de gevolgen...

die dat vervolgens heeft... voor ons eigen leven. Als je bijvoorbeeld ook in... Efeze 5... dan zegt Hij... waar Hij dan spreekt over...

de vrouw en de man in het huwelijk... en dan koppelt Hij dat... aan de gemeente. En dan zegt Hij... mannen... heb uw eigen vrouw lief... hoe? zoals ook...

Christus de gemeente... lief gehad heeft... en zich voor haar... heeft overgegeven. Dus zo zouden wij mannen... ook onze eigen vrouw... moeten lief hebben. Zoals ook Christus...

zijn gemeente lief heeft. En omdat Hij dat... voor zijn gemeente doet... omdat Hij dat... aan ons doet... kunnen wij dat... aan onze vrouw doen. Zo werkt dat door.

Zo moeten de mannen... hun eigen vrouwen lief hebben... als hun eigen lichamen. Zegt vers 28. Dus zo... werkt dat evangelie door.

En is het niet alleen... iets wat wij... vertellen en verkondigen... maar ook iets dat... een uitwerking heeft... in ons hele leven. En zegt het evangelie ons... dat we...

aan anderen mogen doen... wat Hij aan ons doet. Zullen we daarvoor... de Heer danken... en ook... bidden. dat we daarin... mogen groeien.

En... ik wil gelegenheid geven... voor... meerdere mensen... om te bidden... en dan zal ik afsluiten. vanwege... vanwege... vanwege...

vanwege... vanwege... vanwege... vanwege... vanwege... vanwege... vanwege... vanwege... vanwege... vanwege... vanwege... vanwege... vanwege... vanwege... vanwege... vanwege... vanwege... vanwege... vanwege... vanwege... vanwege... vanwege... vanwege... vanwege... vanwege... vanwege...

vanwege... vanwege... vanwege... vanwege... vanwege... vanwege... vanwege... vanwege...