Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen allemaal. Ik wil vanmorgen met u iets lezen uit het evangelie van Johannes en uit het derde hoofdstuk.
! De eerste 21 versen. Johannes 3, de eerste 21 versen.
En er was een mens uit de fariseeën en zijn naam was Nicodemus, een leider van de Joden. Deze kwam s'nachts naar Jezus en zei tegen hem, Rabbi, wij weten dat u van God gekomen bent als leraar, want niemand kan deze tekenen doen die u doet, als God niet met hem is.
En Jezus antwoordde en zei tegen hem, voorwaar, voorwaar ik zeg je, als iemand niet opnieuw geboren wordt, kan hij het koninkrijk van God niet zien.
Nicodemus zei tegen hem, hoe kan een mens geboren worden als hij oud is? Hij kan toch niet voor de tweede keer in de schoot van zijn moeder ingaan en geboren worden?
Jezus antwoordde, voorwaar, voorwaar ik zeg je, als iemand niet geboren wordt uit water en geest, kan hij het koninkrijk van God niet binnengaan. Wat uit het vlees geboren is, is vlees, en wat uit de geest geboren is, is geest.
Verwonder u niet dat ik tegen u gezegd heb, u moet opnieuw geboren worden. De wind waait waarheen we willen en u hoort zijn geluid, maar u weet niet waar hij vandaan komt en waar hij heen gaat.
Zo is het met iedereen die uit de geest geboren is. Nicodemus antwoordde en zei tegen hem, hoe kunnen deze dingen gebeuren? Jezus antwoordde en zei tegen hem, bent u de leraren van Israël?
En weet u deze dingen niet? Voorwaar, voorwaar, ik zeg u, wij spreken over wat wij weten. En wij getuigen van wat wij gezien hebben.
En toch neemt u ons getuigenis niet aan. Als ik aardse dingen tegen u zei en u niet geloof, hoe zult u geloven als ik hemelse dingen tegen u zeg?
En niemand is opgevaren naar de hemel dan hij die uit de hemel neergedaald is, namelijk de zoon des mensen die in de hemel is. En zoals Mozes de slang in de woestijn verhoogd heeft, zo moet de zoon des mensen verhoogd worden, opdat ieder die in hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.
Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat hij zijn enige geboren zoon gegeven heeft, opdat ieder die in hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.
Want God heeft zijn zoon niet in de wereld gezonden, opdat hij de wereld zou veroordelen, maar opdat de wereld door hem behouden zou worden.
Wie in hem gelooft, wordt niet veroordeeld, maar wie niet gelooft, is al veroordeeld, omdat hij niet geloofd heeft in de naam van de enige geboren zoon van God.
En dit is het oordeel, dat het licht in de wereld gekomen is. En de mensen hebben de duisternis lief gehad, meer dan het licht, want hun werken waren slecht.
Want ieder die kwaad doet, haat het licht en komt niet tot het licht, opdat zijn werken niet ontmaskerd worden. Maar wie de waarheid doet, komt tot het licht, opdat van zijn werken openbaar wordt, dat zij in God zijn gedaan.
Misschien denkt u wel vanmorgen, daar heb ik vaker iets over gehoord. Over wedergeboorte, daar zal ik het dus niet zozeer over hebben. De bekendste tekst die wij allemaal wel kennen, denk ik, is Johannes 3, vers 16.
Al zo lief heeft God de wereld gehad. Toch, de uitleg van die tekst is vaak iets anders als we denken.
Ik bedoel dit ermee, wij leggen die teksten, daar moeten we vooral mee doorgaan, moeten we vooral zo doen. Wij leggen Johannes 3, vers 16 bijvoorbeeld zo uit.
We zeggen, God heeft jou zo lief gehad, dat hij zijn enige geboren zoon in de wereld gezonden heeft, zodat jij vergeving van je schuld zou krijgen.
Er is vergeving van je schuld, er is vergeving van je zonde nodig. En inderdaad, als iemand Johannes 3, vers 16 gelooft, ontvangt hij van God vergeving van al zijn zonde, van al zijn schuld.
Maar u hebt wel gemerkt dat dit hoofdstuk over veel meer gaat dan over vergeving van schuld. En dat Jezus veel meer aan de orde brengt dan alleen vergeving van schuld.
Zelfs veel meer dan wedergeboorte. Ik heb het voor mezelf eens nagegaan, ben ik het nagegaan, de dingen die Jezus aanhaalt hier in dat hoofdstuk, en die lessen bevatten voor mij persoonlijk, in eerste instantie persoonlijk leven.
En ik kwam bij deze 21 versen op 50 dingen. Dus er zijn er wat meer dan die ene tekst die wij eruit leggen, lichten of die paar teksten.
Johannes 3, vers 16 bijvoorbeeld, dat zegt ons niet zozeer dat Jezus gekomen is, dat God zijn Zoon gegeven heeft, omdat wij vergeving van zonde zouden ontvangen.
Maar God heeft de wereld zo lief gehad, dat hij ons eeuwig leven geeft. En eeuwig leven is meer, is iets anders dan schuldvergeving.
Het is totaal iets anders. Eeuwig leven is het onderwerp van de apostel Johannes, zowel in zijn brieven als in zijn evangelie.
Johannes schrijft zijn evangelie over het wonder van het leven van God. Kijkt u maar, als u even met me meebladert naar Johannes 20. Het is natuurlijk altijd fijn als we even kijken naar het doel waarom iets wordt geschreven.
En u ziet dat dat als een rode draad terugkomt in zijn evangelie.
Het staat in vers 30 van Johannes 20. Jezus nu heeft in aanwezigheid van zijn discipelen nog veel andere tekenen gedaan, die niet beschreven zijn in dit boek.
En hij werd precies, zijn we bij, bij Johannes 3, want Nicodemus was bij Jezus gekomen, omdat hij zei, u bent een leraar, want niemand kan de tekenen doen die u doet.
En in Johannes 3 legt Jezus uit dat het eigenlijk helemaal niet om die tekenen gaat. En in Johannes 20 legt Johannes uit dat Jezus wel veel meer tekenen heeft gedaan, maar dat het eigenlijk daar allemaal niet om gaat.
En dan zegt hij in het volgende vers, maar deze zijn beschreven, omdat u gelooft dat Jezus de Christus is, de Zoon van God, en omdat u door te geloven het leven hebt in zijn naam.
Jezus is de redder van de wereld. Hij is naar deze wereld gekomen, niet alleen om onze zonden te vergeven, maar om de hele wereld te redden.
En dat is veel en veel meer. Jezus is de redder van de wereld. En daarom spreekt Johannes, en hij zegt eigenlijk, ik heb dit geschreven, omdat niet alleen omdat u het leven hebt, niet omdat u dat één keer zult ontvangen, maar omdat je het blijven zult hebben, en omdat je het zult hebben, doordat je gelooft in zijn naam.
En niet omdat je in andere dingen gelooft, maar alleen omdat je gelooft in het werk dat Jezus Christus heeft gedaan. Is dat niet prachtig?
Dat vind ik zo mooi in het evengeen. Want, ja, Johannes 1, daar begint hij al gelijk mee.
Johannes zegt, het woord is vlees geworden, en het heeft onder ons gewoond. En in dat woord was het leven. Johannes begint direct zijn evangelie met te zeggen, weet je wel nou wat het hele bijzondere is, dat deze hele wereld dood is voor God.
We zijn allemaal in de zonde gekomen, en we hebben allemaal, het gevolg van de zonde was de dood. Deze wereld lag in de dood. Niemand van ons had het leven.
Maar met Jezus is niet alleen vergeving van zonde in deze wereld gekomen, in hem was het leven. Het leven van God kwam naar deze wereld toe.
Een totaal ander leven als de wereld kende. Een totaal ander leven als ook Israël kende. Een totaal ander leven ook als je had onder de wet.
Maar een leven was waarin je, hoewel dat een oprecht verlangen is, zo bedoel ik het niet, waarin je altijd probeerde het God te dienen op de manier zoals God het wilde.
Maar wij weten dat, ik heb er vaak over gesproken, het wet bracht geen nieuw leven. De wet. Nou zegt Johannes, er ging ermee, in hem was het leven.
God heeft niet Jezus naar deze wereld gestuurd, hij heeft het leven naar deze wereld gezonden in hem. En dan krijgt Johannes 2, en dan heeft hij de bruiloft in Cana, en zegt dan moet je kijken wat er nou gebeurt.
Wijn is een beeld van leven, niet? Jezus is de ware wijnstok, ik hoef dat niet uit te leggen. Wijn is een beeld van leven. Hij zegt, maar onze wijn die komt tekort.
We kunnen nog zo goed ons best doen, en we kunnen nog zo God lief hebben, en van hem houden en proberen hem te volgen. Maar we komen tekort.
Er is iemand nodig die nieuwe wijn geeft, nieuw leven. En dan krijg je hoofdstuk 3, en dat gaat over de Samaritaanse vrouw.
En dan zegt Jezus tegen die vrouw, ja jij kunt wel putten, en je werkt je uit de naad, om wat water naar boven te krijgen, maar als je het aan mij gevraagd zou hebben, ik zou je levend water hebben gegeven.
Zie je hoe dat thema terugkomt. Ik zou het je gewoon gegeven hebben. Als je het me had gevraagd, ik zou je levend water hebben gegeven, zodat je geen dorst meer hebt.
Levend water. En dan Johannes 3, dat weet u, daar gaan we vanmorgen iets over nadenken. Dan krijg je Johannes 5.
Johannes 5, dat gaat dan over het levende brood, dat uit de hemel neerdaalt, in Johannes 6. Het gaat allemaal bij de Heer Jezus om het leven.
Het allemaal dat uit de hemel neergedaald is, dat dat ons leven geeft. Nou, dat zien we gelijk. Nicodemus komt bij Jezus.
En Nicodemus betekent, en zijn naam zegt het al, en hij komt s'nachts bij Jezus, overwinning van het volk. Misschien heeft hij dat gedacht, zo van uiteindelijk zal Israël het volk van God, de overwinning over deze aarde behalen.
Overwinning van het volk. Zijn naam zegt het eigenlijk al. En eigenlijk, als we de Heer Jezus niet kennen, of we nou naar een christelijke kerk gaan of niet, maar als hij niet ons leven is, dan blijf je met dit punt zitten, waar Nicodemus mee zit, dat je altijd denkt, dat je op de een of andere manier de overwinning kunt behalen, buiten Jezus om.
En dat geldt ook voor ons in ons leven. Ook als we christen zijn. We vallen onszelf tegen, omdat we altijd weer tot de ontdekking komen, dat we de overwinning niet behalen, niet kunnen behalen, buiten Jezus om.
Al ons werk, als gebruikt God ons leven, heeft eigenlijk alleen maar zin, als het gedaan wordt, in Christus Jezus. als Jezus in ons hart leeft, als de mensen hem zien.
Nicodemus had iets in Jezus gezien, wat hij niet bezat. En hij begreep niet hoe dat kon. Hij begreep niet hoe Jezus zo, kon leven vanuit dat Koninkrijk van God.
Want dat predikte de Heer Jezus. Het Koninkrijk, het Koninkrijk is daarbij gekomen, bekeer je. De Heer Jezus sprak vanuit een heel nieuw leven, vanuit een heel nieuw rijk.
Hij sprak vanuit het Koninkrijk. Hij sprak de mensen daarop aan. En Nicodemus, de overwinning van het volk, hoeveel arme zielen zijn er niet, die denken, dat zij op de een of andere manier, iets kunnen bijdragen, aan hun heil, aan hun toekomst.
Eigenlijk denken alle andere godsdiensten dat. Dat God hun leven moet gaan goedkeuren. En misschien denken wij het ook wel, dat als we bepaalde werken doen, dat God ons werk moet gaan goedkeuren.
En God zal het nooit goedkeuren. God zal zeggen, was het mijn zoon die in jou werkte. Op hem heb ik mijn zegel gedrukt.
Het gaat alleen om hem. Alleen om hem. Om Jezus. Wie de zoon heeft, heeft het leven. Dan kun je de zoon best uitschakelen, zo bedoel ik het niet.
Maar dan heb je in ieder geval het leven. En wie de zoon van God niet heeft, heeft het leven niet. Je moet je goed voorstellen, dat Nicodemus de theoloog was in die tijd.
De dokter in de theologie. De leraar van Israël. Dat Nicodemus ook niet iemand was, die je, waarvan je kon zeggen, nou het was een slechte rik. We hebben vaak het idee, dat fariseeën, dat zijn toch de slechte mensen.
Nee, het waren mensen die probeerden zichzelf, zo te leven voor God, dat ze door God goed zouden worden bevonden. Dat is fariseeësme.
Ze probeerden beter te zijn dan andere mensen. Ze vergeleken zichzelf ook altijd met andere mensen. Nooit met de Heer Jezus, altijd met andere mensen vergeleken ze zich. Ze dachten, het is toch wel wat, ik ben toch wel beter als die broeder of die zuster of die er is, want ik doe beter mijn best.
En ik vast, en ik doe dit en ik doe dat. Ik ben beter als een tollenaar, dat is de typerende van die fariseeën. Ik ben niet zo slecht als die tollenaar. Nicodemus, en hij komt s'nachts bij Jezus.
Midden in de nacht. En als wij s'nachts bij Jezus komen, en niet overdag, dat is een slecht teken.
Jezus zegt, als jij het evangelisch schaamt, ik bedoel, als we geen getuigenis van Jezus hebben in ons leven, dan alle mensen, als we niet kunnen uitleggen, dat wij een beter leven hebben, dat we gelukkig zijn, omdat we niet vastzitten aan al de dingen waar de wereld aan vastzit.
En dan s'nachts bij Jezus komen, en tegen Jezus zeggen, van Heer, het is weer helemaal misgegaan, ik vraag uw vergeving, en de volgende dag vragen om te helpen, en toch uiteindelijk ons eigen leven niet kunnen opgeven.
Dat. Dat is wel s'nachts bij Jezus komen, wel in je binnenkamer, maar niet op je werk. En niet bij je buurman van Jezus getuigen.
en daar niet laten zien dat je een ander leven hebt. en een andere belangstelling. Nicodemus komt s'nachts bij Jezus.
Dat is een beetje stiekem gedrag, misschien is het ook wel zo. En dat hele opmerkelijke is, je kunt misschien ook wel zeggen dat Nicodemus dus wandelde in de nacht.
Hij is naar Jezus toegegaan, hij leefde in het duister. Hij was een vrome Israëliet. Hij was de leraar van Israël. Maar hij leefde in het donker.
En je kunt, maar goed, dat ga ik niet herhalen, dat heb ik hier wel vaker genoemd, je kunt echt theologie gestudeerd hebben. En je kunt de Bijbel kennen, en toch helemaal in het donker wandelen.
Niet in het licht wandelen, niet in het donker, betekent dat in jouw ziel, in jouw hart, de volle zekerheid is, dat je een kind van God bent.
En dat niets en niemand je meer kan scheiden van de liefde van God. Dat is het fundament van je leven. En als er altijd maar vraagtekens bij je zijn, of je het nou wel bent, of dat je het nou niet bent.
Als je zo knipperlicht geloofd hebt, dan kom je niet toe aan die tekst die ik gelezen heb, aan het eind van deze brief, door het leven te hebben, door het geloof in zijn naam.
Door niet meer te geloven in jezelf, maar te geloven in de Heer Jezus. Gelooft u in jezelf, of gelooft u in Jezus? Niet alleen voor uw schuldvergeving, nogmaals, maar voor je leven.
Zodat je het leven hebt in zijn naam. Zodat je tegen jezelf kunt zeggen, ik heb het leven, omdat ik in Christus geloof. Goed.
Nicodemus komt dus nachts bij hem, en die zegt tegen hem, een echte leraar, een echte professor, hij zegt, wij weten. Vind je niet?
Wij weten dat u een leraar bent, dat u van God gekomen bent als leraar, wat niemand kan de tekenen doen die u doet. Wij weten.
Nicodemus wist helemaal niks. Hij wist helemaal niets. Jezus zegt, kijk dan maar verder, verder in het stukje, wij weten, wat is dat voor een weten?
Hij zegt, ja, ik weet het, door de wonderen die u doet. Ik weet dat God bestaat, hoe dat anderen dat zeggen. Ik weet dat God bestaat, hoe dat ik dat in de Bijbel lees.
Ik weet dat er een God is, uit de natuur. Ik heb een oom gehad, die mocht niet met hem bij de Bijbel komen, maar hij wist dat er een God was, uit de natuur. Maar van christenen moest hij helemaal niks hebben.
Maar God bestond wel uit de natuur. Wij weten. Wat is dat voor een soort weten? Over God. Wij weten, dat u van God bent gekomen, want u doet tekenen.
En misschien kun je dat wel helemaal door onze tijd toe plaatsen. Dat je zegt, ja, wij weten dat het van God is, door de tekenen die we zien. Maar het tekenen die je ziet, dat is iets anders dan het geloof in de Heer Jezus Christus.
Het geloof in zijn naam. Natuurlijk doet de Heer Jezus wonderen. Maar daardoor weet je niet. Je weet door het geloof in de Heer Jezus Christus, door het geloof in zijn naam.
Hij geeft de Heer Jezus de herkenning, Rabbi of meester, dat hij een leraar is. Maar dat wil nog niet zeggen, dat hij Nicodemus mag leren.
Terwijl ze twee geleerden tegenover elkaar zien, ziet praten, al zijn er twee theologen, die zijn altijd met elkaar in discussie.
Die zijn altijd wetenschappelijk met elkaar bezig. Maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat hun hart veranderd is. En dat er leven is. En eigenlijk, zegt Jezus tegen hem, Nicodemus, ik praat je over hemelse zaken.
En weet je deze dingen helemaal niet? Heb je helemaal geen leven in je hart? Weet je niet wat het betekent, God geboren te zijn?
Nicodemus, je weet eigenlijk helemaal niks. Weet u, als je één hoofdstuk verder gaat, dan heeft u de Samaritaanse vrouw, in hoofdstuk drie. En dan kom je die Samaritaanse vrouw tegen, en zij komt de Heer Jezus tegen, en die biedt haar dat levende water aan, zoals u dat vanmorgen, allemaal ons allemaal aanbiedt.
Echt waar, ons allemaal. Ik bied het jou aan, dat levende water. En die vrouw, die levende water, ze drinkt ervan, en ze komt tot geloof, en ze gaat naar Siga toe.
En dan schaamt ze zich helemaal niet meer, van wat ze doet, en de mannen die ze gehad heeft, die is allemaal weg. Mooi hè? Er staat zelfs in Johannes 4, dat ze haar kruik laat staan.
Heeft ze niet meer nodig, ze heeft van het levende water gedronken. En dan gaat ze zeggen, ze moet je horen wie ik nou ontmoet heb. Ik heb iemand ontmoet, en die heeft mij verteld wie ik ben. tjonge, en dan gaat heel Siga naar Jezus toe.
En dan komen ze terug, en dan zeggen ze tegen die vrouw, wij geloven niet meer, omdat jij hebt gezegd. Wij weten, dat deze de redder van de wereld is.
we weten het gewoon. De geest van God getuigd in onze geest, dat we een kind van God zijn. We weten het gewoon. Er is geen enkele twijfel meer.
Die vrouw wist meer als deze Nicodemus. Zoals in Johannes 9, heeft Johannes het weer over, over die blinde man, die blind geboren is.
En waar iedereen maar overlegt met elkaar, heeft hij nou geëven, zijn ouders nou gezondig, dat hij blind geworden is, of heeft hij het nou gedaan. Jezus veegt het allemaal van de tafel.
En hij geneest deze man. Die man komt bij de fariseeën, de schriftgeleerden. En weet je wat de fariseeën zeggen? Ze zeggen, wij weten dat jij een zonder bent.
Dat Jezus een zonder is. Wij weten, dat deze mens een zonder is. Altijd maar weer praten, over die schuld, en over die zonde, en over dat.
Dat altijd maar daarmee bezig zijn. Zolang je daar maar mee bezig bent, je dat maar vasthoudt. Dan heeft Satan je te pakken, ja. Wij weten dat deze een zonder is, maar jij dan, vertel jij eens.
Hij zegt, ik weet maar één ding, ik weet dat ik blind was, en nu zie, ik heb het licht gekregen. Deze mensen een zonder is, dat weet ik niet. Maar ik weet wel, dat niemand kan zulke dingen, niemand kan een blinde de ogen openen, als er niet van God was gezonden.
Ik weet, dat ik blind was, en ik zie nu. weet u dat? Heeft u dat ervaren in je hart? Dat je ziet, dat je weet wie Jezus is.
Dat ik blind was, en nu zie, wij weten. De leraar van Israël, en je weet niet, in vers 8 staat het hier weer, u weet niet waar hij vandaan komt?
Vers 11, wij weten, zegt Jezus, wat wij spreken. En als je niet weet, wat je spreekt, dan moet je niet over Jezus gaan getuigen.
Vanmorgen hebben we het erover gehad, dat het zo belangrijk is, wat we aan de wereld, om ons heen laten zien, wie Christus is. Maar dan moet je wel weten, wie Jezus is. Dan moet je wel weten, wat je spreekt.
Je moet alleen niet, een mooi onderwerp, uit de Bijbel kunnen maken. Je moet weten, wat het betekent, dat hij het licht, van de wereld is. Je moet weten, wat het betekent, dat hij de weg, en de waarheid, in het leven is.
Je moet, dat door ervaring weten, je moet er zelf, doorheen zijn gaan. Je moet in je hart weten, dat hij voor jou, de weg, en de waarheid, in het leven is. Je moet, weten, je hart moet het weten, je ziel moet het weten, je verstand moet het weten, je hele wezen moet het weten, wie Jezus is, de Zoon van God.
Wij weten, ziet u dat het over hele andere, over veel meer dingen gaat, dit stukje. Wij weten het, wij spreken, over wat wij weten.
het mooie is ook, in vers 3, ik kom natuurlijk lang niet aan, ik kom zelfs niet eens, aan al mijn punten toe, maar goed, dat geeft niet.
Het mooie in vers 3 is ook, dat Jezus, dat leest u maar eens, in vers 3, daar staat, Jezus antwoordde, en zei tegen hem, maar welke vraag, heeft Nicodemus hem dan gesteld?
heeft Nicodemus hem een vraag gesteld? Nicodemus heeft alleen maar een weentje geponeerd, ik weet dat u, van God bent, dat u een leraar bent, van God gezonden, maar welke vraag heeft Nicodemus gesteld?
Nou, dat vraagt u niet. Nee. Het punt is dit hier, dat Jezus ziet de vraag, in het hart van Nicodemus, hij ziet waar deze man mee worstelt, hij ziet waarom deze man bij Jezus komt, en waarom deze man bij Jezus gaat, is niet om te weten, of hij wel of niet de leraar van God is.
Ten diepste ziet Jezus deze arme man, en wie je ook bent, ik vind dit zo mooi, ik vind het zo geweldig, dat Jezus kent ons hart, hij weet van elke vraag die in ons leeft, elke onzekerheid, weet je wanneer je dat tegenkomt, ik mag nu op dit moment, in deze weken, een vrij jonge man nog, ik vind hem nog vrij jong, hij is 1360, en die gaat sterven.
En dan komen zulke vragen, komen naar je toe. Dan komt er onzekerheid, en dan komen de vragen, en dan komt het aan op geloof.
En Jezus ziet die vragen, in het hart van deze man. Het maakt Jezus niet uit, dat deze man een fariseer is.
Het maakt Jezus ook niet uit, of we christelijk of niet christelijk zijn opgegroeid. Jezus ziet het hart aan. Hij kijkt er dwars doorheen. Op dat moment had Nicodemus moeten weten, dat deze man niet alleen van God was gezonden, maar dat hij God zelf was.
Het hele leven van Nicodemus is voor Jezus één open boek. Mijn leven is voor hem een open boek. Jouw leven, uw leven, is voor hem een open boek.
Met alle vragen die we hebben. Jezus ziet ze, en Jezus beantwoordt ze. Hij zegt het tegen hem. Nicodemus, wat jij eigenlijk zoekt, is geen discussie met mij, of ik van God gezonden ben.
Maar het is een vraag diep in je hart. Hoe kan ik in het koninkrijk van God komen? Hoe kan ik daarin leven? En Nicodemus, ik zal het je vertellen.
Dat is niet afhankelijk van iets wat je zelf doet. De hele Johanneshevengede komt die vraag ook telkens weer tegen. Vertelt u eens, zeggen zij in Johannes 6 tegen Jezus, wat moeten wij doen om de werken van God te mogen doen?
Dat is een mooie vraag, toch? Wat moeten wij doen om de werken van God te mogen doen? En dan zegt Jezus, dit is het werk van God. Niet jij moet het werk van God doen, maar God doet het werk voor jou.
Dit is het werk van God, dat Hij zijn Zoon in de wereld heeft gezonden. Dat je gelooft in de naam van de enige geboren Zoon van God. Wat moet ik doen?
Ik moet geloven. God heeft het leven gezonden in deze wereld. En dat leven is in zijn Zoon.
Nicodemus, je moet opnieuw geboren worden. Ik heb gezegd, ik ga daar niet over hebben. Je moet opnieuw geboren worden. En we kunnen begrijpen de vragen die Nicodemus over dat thema heeft.
Jezus legt het uit. Nicodemus, je moet een heel nieuw leven krijgen. Je moet het oude leven moeten aan de kant. En Jezus gebruikt het prachtige voorbeeld in Johannes 3 vers 16.
In Johannes 3 uit nummerie 21 van die kopere slang. En dan wil ik u iets vertellen.
Misschien heeft u het wel eens gehoord, misschien heeft u het ook nog nooit gehoord. Maar ik vind het zo prachtig. Daar laat Jezus zien wat er eigenlijk gebeurde op Golgotha. Daar laat Jezus zien wat dat eigenlijk betekende.
Want bij de geschiedenis van de kopere slang in de woestijn waren alle Israëlieten door slangen gebeten. Vuurige slangen. Ze hadden allemaal dus het gif van de slang in hun aderen.
Niet? Ze hadden allemaal slangengif. En dat is eigenlijk ook ons plaatje. Zoals ze geboren worden, worden we geboren met slangengif.
En er was geen enkele mogelijkheid. Ze konden proberen wat ze deden. Maar dat slangengif ging niet weg. Dat slangengif zorgde voor de dood. Vele stierven door dat slangengif.
Er was geen enkele mogelijkheid. Ze konden het er niet uit zuigen. Ze konden geen sneetje erin doen. Ze konden niet van alles en nog wat proberen. Onherroepelijk.
Er was geen enkele mogelijkheid bij hen zelf. Dat slangengif bracht de dood. Zijn het gif van de slang in hun aderen. Maar kijk, Mozes moet een stok, een staak nemen en een kopere slang maken.
En zij moeten naar die slang kijken. En uit dit hoogste kweten we dat het een beeld is van Jezus. En ik zal u vertellen waarom dat mij zo aangrijpt.
Omdat Mozes en omdat Jezus hier laat zien wat zijn verhoging betekende. Het betekende dat hij dat slangengif zou krijgen in zich.
God zou hem tot zonde maken. Degene die geen zonde had gekend. En zonde is de bron van de oorzaak, de bron. Het is het gif waar het eigenlijk om gaat.
En Jezus zou moeten verhoogd worden alsof hij de slang was. Alsof hij de oorzaak was. Van alle zonden die er in de wereld kwam.
En daarom staat het ook hier bij dat leven. Wilde God niet alleen schuld vergeven. Maar wilde God een totaal nieuwe mensen. Een totaal nieuw leven creëren. Dan moest het oude worden gedood.
Dan moest dat worden weggedaan. Jezus. Weet je Nicodemus. Zoals Mozes de slang in de woestijn heeft verhoogd.
Zo op die wijze. Zo moet de zoon des mensen verhoogd worden. Als ik naar Jezus kijk. Dan moet ik naar hem kijken zoals Peters naar hem kijkt.
En dat ook schrijft in zijn brief. Hij zegt. De zoon. Hij zegt. Die zelf onze zonden. In zijn lichaam gebracht heeft.
Op het hout. Als we naar Jezus op het hout kijken. Dan zie ik daar op het hout. Al de zonden. Van Bert van Twillet.
Op dat hout. In het lichaam van Jezus. Zo. Er was geen andere mogelijkheid. Hij had die dus. Dat maakte Jezus ook zo bang.
Hij had de zonden niet gekend. Hij had de scheiding van God niet gekend. Hij had nooit een onrein geweten. Hij had nooit iets waarvoor hij zich moest schamen.
En nu zou hij zich moeten schamen voor God. Nu zou hij daar aan dat kruis komen. En hij zou jouw zonden krijgen. En wat een schande om voor God te komen met jouw zonden.
Wat een schande is het voor Jezus geweest om met mijn schuld voor een heilig God te moeten verschijnen. Mijn God, mijn God, waarom heb je mij verlaten?
Daarom kon God geen mensen accepteren. Niemand van ons. Daarom is het werk van de Heer Jezus ook zo groot. Daarom is vers 17 eigenlijk nog net zo mooi als vers 16.
Want de Heer Jezus gebruikt het woordje want. Die twee versen zijn gekoppeld. Want als zo lief heeft God de wereld gehad. Slaat ook op het vorige vers.
Vers 15. Eigenlijk moet je die versen lezen. Opdat ieder die in hem gelooft niet verloren gaat maar eeuwig leven heeft. Eeuwig leven. Want als zo lief heeft God de wereld gehad.
Dat hij zijn enige geboren zoon gegeven heeft. Opdat ieder die in hem gelooft niet verloren gaat maar eeuwig leven heeft. Want God heeft zijn zoon niet in de wereld gezonden.
Opdat hij de wereld zou veroordelen. Dat had God kunnen doen. Niet? Dat is toch bijzonder.
God had toch ook aan Noah kunnen denken? God had zijn zoon toch de wereld in kunnen zenden. Om de wereld te veroordelen.
Dan zien we iets van het hart van God. Hij wil de wereld niet veroordelen. God heeft liever dat de zon zich bekeert en leeft. Dan dat hij veroordeelt.
God vindt veroordelen helemaal niet fijn. God wil liever het leven geven. Er is niemand die kan zeggen dat hij er wel of niet bij is.
Dat het nog altijd de vraag is. Of je wel of niet gelooft. Of God dat wel wil. God wil de wereld niet veroordelen. Het is een valse leer.
Als je onder gehoor komt van mensen zeggen. Het is nog maar de vraag of God jou wel wil behouden. Als God dat niet wilde.
Had hij zijn zoon niet in de wereld gezonden. Dan had hij zijn zoon in de wereld gezonden. Om die te veroordelen. Dat had hij gedaan als persoon om in Gomorra. Dan waren we nergens geweest. Maar God wilde het niet.
God wilde ons redden. En daarom zond hij zijn zoon. Niet Jezus. Hij zond zijn zoon. Was er iemand die dichter bij het hart lag van de vader?
Was er iemand naar wie God meer liefde uitging. Als naar zijn eigen zoon. Zijn kind. Zijn eigen zoon. Maar hij zond hem in de wereld.
Hij zond hem naar ons toe. Hij zend hem naar jou toe. En daarom eindigt dit stukje wat ik gelezen heb ook zo bijzonder. De Bijbel zegt je kunt twee dingen doen.
Ga naar Jezus en ontvang het leven van Jezus. Laat het je niet alleen om schuldvergeving gaan. Maar ga met jouw leven naar Jezus toe. En zeg ik wil het afleggen. Ik wil mijn leven afleggen.
Ik wil mijn leven niet leven. Ik wil mijn wil niet doen. Ik wil Jezus volgen. Ik wil het allemaal aan de kant leggen.
En ik wil de waarheid doen. Maar zegt de Bijbel. Wie de waarheid doet. Die gaat naar het licht. Hoeveel mensen hebben we niet in de gemeente. Ook als het om pastorale gesprekken gaat.
En je merkt dat iemand de verkeerde kant op gaat. Dat hij bij God wegdwaalt. En je zegt kom dan gaan we samen naar het licht. En als ze dan in het licht van het woord komen.
Dan zegt ze nee. Maar daar denk ik anders over. Weet je hoe vaak ik gehoord heb. Ik heb daar een andere mening over. Maar een kind van God die gaat naar het licht.
Wat hij wil dat blijkt dat zijn werken in God zijn verricht. En als ons werk niet in God is verricht. Dan heeft het geen enkel zin.
Dan heeft het geen nut. Als ons natuurlijk God kan met een kromme stok zeggen ze dan. Ja een rechte slag slaan niet.
Zo iets heb je toch. Maar voor ons geldt voor ons allen heel persoonlijk. Ons leven. Daarmee gaan we naar het licht van God.
En we gaan kijken of datgene wat we doen en wat we leven. Of dat in God is verricht. En weet u dat maakt je zo blij.
Dat voedt je leven. Dat geeft het kracht. Daarmee kun je verder. Dat van zijn werken blijken of ze uit God zijn verricht.
Dan leef je uit genade. Dat is het leven zoals God het bedoelt. Het leven wat wij mogen beleven. Omdat God het in ons leeft. Mag u daarin gezegend worden.
En als u er vragen over hebt. Dan wil ik er graag met u over spreken. En als u zegt. Ja dat klopt helemaal niet bij mij. Ik verlang altijd naar meer.
Ik zou wel meer willen. Dan moet u naar het licht toe gaan. En dan moet u in het licht. Moet u gaan zien welke werken in God verricht zijn.
En welke niet. En misschien schaam je je wel. Ik heb me vaak genoeg schaamd voor God. Omdat de werken die ik deed. Niet uit God waren verricht. Maar dan is daar Johannes 3 vers 16.
Zo lief heeft God de wereld gehad. Dat hij zijn enige geboren zoon gegeeft. Dan is er het bloed van Jezus. En het reinigt ons van alle zonden.
En zo mogen we leven. Totdat hij komt. En dat is misschien morgen. Misschien overmorgen. Als het wat langer duurt. Volgende week. Maar hij komt spoedig. Amen.
Woof. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen.
Amen. Amen. près NASA. près愛 Zonder dan진.