Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen, allemaal van mijn kant ook.! Ik wil graag met u het woord van de Heerde God openen.
! Ik wil graag met u het woord van de Heer God openen. En wil in Micha hoofdstuk 4 en lezen vers 1 tot 6 en hoofdstuk 5 vers 6 tot 14 als inleiding.
Micha hoofdstuk 4 vers 1 tot 6 en hoofdstuk 5 vers 6 tot en met vers 14. Het gaat daar over de toekomst die veel Joden in hun hoofd hadden toen zij dat Hosanna riepen op Palm Pasen, op Palm Zondag.
Zij dachten echt, en dat was gegrond op de openbaring van Gods woord door de profeten, dat hij direct als koning zou komen.
En de Romeinen dus uit het land zou jagen, bonjouren. Daarom was de teleurstelling zo verschrikkelijk groot toen op diezelfde Palm Zondag de Heerde Heer Jezus na zijn intocht in Jeruzalem niet naar het paleis ging om de Romeinen weg te sturen, maar naar de tempel ging om de handelaren weg te sturen.
Dat was al een hele andere situatie dan zich hadden voorgesteld en toen greep de teleurstelling om zich heen.
Maar God had ook geopenbaard, we hebben het gelezen in een van die teksten uit Jezaaie 53, dat Heer Jezus niet alleen als koning zou komen, maar ook in eerste instantie als knecht.
Hij zou eerst het lam van God moeten worden om de zonden van de wereld weg te dragen, nadat hij als de leeuw van Juda zou kunnen verschijnen voor Israël.
Dat hadden ze niet begrepen. En dat wilden ze ook liever niet begrepen. Jezus had diverse keren zijn discipelen verteld, ik ga lijden, ik ga sterven in Jeruzalem en ik zal opstaan.
Maar daar hadden ze niks mee. Dat wilden ze eigenlijk liever niet horen. In eerste instantie, Peter is ook, dat zal geen zin gebeuren, dat verhoede God, heren.
En de Heer Jezus is nogal direct en zegt, ga achter mij Satan. Gods weg is vaak anders dan wij in onze gedachten hebben.
Dat geldt niet alleen voor de Joden. Dat geldt ook voor ons vandaag aan de dag. Wij denken vaak dat wij etappes mogen overslaan. Maar dat is niet zo.
Ons wordt ook een deel van moeite, van strijd, van lijden en ziekte toebedeeld. Om ons te vormen. Om ons te trainen voor de eeuwigheid.
En zalig die gelovige, die dat ook in zijn hoofd en hart meedraagt. En er niet overheen wil wandelen. En gelijk alles wil hebben.
Micha hoofdstuk 4, vers 1 tot en met vers 6. Het zal echter in het laatst der dagen geschieden, het laatst der dagen, dat is helemaal aan het eind, dat de berg van het huis van de heren vast zal staan als de hoogste van de bergen.
En dat hij verheven zal worden boven de heuvels en dat de volken er naartoe zullen stromen. Vele heidenvolken zullen op weg gaan en zeggen, kom, laten we opgaan naar de berg van de heren, naar het huis van de God van Jacob.
Dan zal hij ons onderwijs aangaande zijn wegen en zullen wij zijn paden bewandelen, want uit Sion zal de wet uitgaan en het woord van de heren uit Jeruzalem.
Jeruzalem. Nou, zover is het nog niet. Nu is Jeruzalem nog een steen des aanstoots. En wat een ellende en verdriet is er geweest om Jeruzalem en zal er nog komen.
Maar het wordt anders. Dat heeft God beloofd. Dan kan de Verenigde Naties die tekst wel hebben staan.
Zij bewerken eerder tegenovergestelde dan vrede in onze dagen.
Vers 4. Zij bewerken.
Wat een prachtig vergezicht.
Wat echter nog geen werkelijkheid is. De Heer is nu nog geen koning. Hij wordt het straks. Want anders zou het er hier wel anders uitzien. Zijn koningschap zal alles rechtzetten.
En er zal geen enkele vorm van ongerechtigheid meer zijn. Hoofdstuk 6. Nog een klein stukje. Dan komt het antwoord eigenlijk van het volk.
En dan zeggen ze. Waarom zal ik de Heerde tegemoet gaan en mij buigen voor de Hoge God. Micha 6 vers 6. Zal ik hem temoet gaan met brandoffers en met eenjarige kalveren?
Zou de Heer behagen scheppen in duizenden rammen, in tienduizenden oliebeken? Zal ik mijn eerstgeborenen geven voor mijn overtreding, de vrucht van mijn schoot voor de zonde van mijn ziel?
Hij heeft u, mens, bekendgemaakt wat goed is en wat de Heerde van u vraagt. Niets anders dan recht te doen, goedertierenheid, lief te hebben en noodmoedig te wandelen met uw God.
De stem van de Heerde roept tot de stad. Uw naam ziet uit naar wat wezenlijk is. Hoor de roede en wie hem voor u bestemd heeft.
Zijn er in het huis van de goddelozen nog schatten door goddeloosheid verkregen? En een krappe Eva wat te vervoeien is? Zou ik rein zijn met een goddeloze weegschaal en met een zak valse weegstenen?
Omdat een rijk er vol geweld zijn, naar inwoners er leugen spreken, hun tong bedriegelijk is in hun mond, zal ik u ook ziek maken door u te treffen en te verwoesten vanwege uw zonde.
Zelf zult u eten, maar niet verzadigd wordt, uw gevoel van leegte zal in uw binnenste blijven. U zult iets wegleggen, maar het niet in veiligheid brengen. En wat u in veiligheid zult brengen, zal ik overgeven aan het zwaard.
Zelf zult u zaaien, maar niet maaien. Zelf zult u olijven treden, maar u niet met oliezalven en nieuwe wijn oogsten, maar geen wijn drinken. Want men houdt zich aan de verordeningen van Omri en aan alles wat het huis van Agab gedaan heeft.
U gaat voort in hun opvattingen, zodat ik u overgeef aan de verwoesting en naar inwoners maak tot een aanfluiting. Zo zult u de smaad van mijn volk dragen.
Dat is dan weer de werkelijkheid van dat moment. Goed. Er zijn veel dingen, ook vandaag aan de dag, ook toen, waarom mensen wanhoopten.
Wanhoop wil zeggen stemming waarin men geen uitkomst meer ziet. Vertwijfeling. Die hoop op de paassondag, paassondag, sloeg om naar wanhoop.
Bij de joden, want ze waren compleet in de war en compleet vertwijfeld. En zagen echt geen uitkomst meer als de Heer Jezus geen koning zou worden. Toen de discipelen hem in eerste instantie zagen hangen aan het kruis, hadden ze daar niets van een vervulling in gezien.
Dat kwam pas later. Er was echt wanhoop. En dat was ook onder het volk als Micha daar het woord van God brengt.
Ze hadden hoop op God, maar hij had hen keer op keer in hun beleving, in hun gedachten, teleurgesteld. Zij wilden vooruit grijpen op wat God had beloofd.
Zij in hun zondige staat, met hun tweetal van gewichten zoals hier staat. Een handelaar had twee gewichten. Het ene gebruikte hij als hij inkoopte, dan kreeg hij het meeste.
Het andere gewicht gebruikte als hij verkoopte, dan gaf hij het minste. Dus de winst was altijd voor hem. Onrecht. Mensen denken altijd naar zichzelf toe.
Wij van onszelf, van natuur ook, toch? We zingen wel, heb elkaar lief. En heb elkaar lief als jezelf. Maar oei, oei, oei.
Dat is geen eenvoudige taak voor ons. Want hoe vaak doen wij dat in de praktijk, laten we eerlijk zijn. Dat is nog niet zo eenvoudig.
We zijn geneigd om egocentrisch en egoïstisch te denken en te handelen. Ook al is dat verkapt. En misschien niet heel voor de hand liggend.
hoop. Hoop. Is dat, zegt het woordenboek, wensende verwachting dat iets goeds dat nog onzeker is in de toekomst ligt, werkelijkheid zal worden.
Kijk, wanhoop brengt vertwijfeling, onzekerheid, angst. En je zal de mensen de kost moeten geven die tegenwoordig in die onzekerheid en angst leven.
Vooral als je met ze praat, een op een, dan willen sommige mensen dat nog wel eens erkennen. En we zien aan de gevolgen in onze maatschappij hoe verschrikkelijk veel angst en onzekerheid er is.
Laatst in Texas, in Amerika, was er een jongeman van begin twintig. Die allemaal postpakketjes bezorgde op de stoep van mensen waarin een bom verborgen zat.
Austin, Texas. Twee mensen dood, een jongeman en een volwassen vrouw. Twee mensen zwaar gewond. Afgelopen week is hij door speurderswerk van politie en FBI gearresteerd.
En hij was zeer angstig en onzeker. We hebben denk ik tot zijn jeugd. Hij heeft een brief nagelaten. En hij schreef, I wish I was sorry but I'm not. Ik wil als het ware me verontschuldigen, maar ik heb helemaal geen spijt wat ik gedaan heb.
Wat mensen allemaal niet doen vanuit wanhoop, vanuit onzekerheid, vanuit angst, dat is niet te begrijpen. Dat is helemaal niet met je verstand te vatten.
Mensen die een vaste hoop, een zekere hoop hebben, stralen rust uit. Kunnen met moeite en teleurstellingen omgaan. Althans, dat leren ze.
Dat is dag en nacht verschil. En als gelovigen hebben wij een vaste hoop in Jezus Christus.
Het kruis heeft er gestaan. Is een feit. De opstanding is historisch na te trekken. Is ook een feit.
En wat is dat? Een geweldige, heerlijke werkelijkheid. Dat wij, die in etappes verlost worden, eerst onze ziel en later pas ons lichaam.
Want we krijgen een nieuw lichaam, een opstandingslichaam. Net een lichaam als de Heer Jezus heeft. En dat hebben we nu nog niet. En dat voelen we, dat merken we. Maar die hoop is zeker.
En dat bepaalt heel je leven. Dat geeft alle rust die nodig is om werkelijk te leven. We hebben heel wat gezegd over hoop.
Hoop doet leven. Op hoop van zegen. Zolang er leven is, is er hoop. Zweven tussen, dat is moeilijker.
Zweven tussen hoop en vrees. Zich met ijdele hoop vleien. Ja, want weet je. Valse rust kan wel zo rustig zijn.
Waarom? En ware rust kan soms best eens even onrustig zijn. Valse rust is rustig.
Omdat de vijand, de Satan, niets liever wil dan mensen laten geloven in een leugen. En daarbij rust ervaren. Wat denkt u van zoveel mensen die in, als moslim, gisteren pak ik er nog een.
Die wel gelooft in de Heer Jezus, maar niet in zijn opstanding. Natuurlijk niet. Dat kan hij niet. En dat wil hij ook niet. Maar als je de Heer Jezus kent en beleidt.
En ware rust ervaart. Dan is er één die dat wil verstoren. En die dat voortdurend aanvalt. En voortdurend de basis onder die rust. Het woord van God.
Beïnvloed. Wegneemd. Vervalst. Of wat dan ook. Er is een prachtig boek geschreven. Ik heb geen mooie gevonden over de hoop dan dat van dominee Overduin.
Het onaantastbare. Over de christelijke hoop. En in zijn inleiding schrijft hij in 1942 geschreven. Midden van de Tweede Wereldoorlog. Daarna is hij naar Dachau gegaan.
En heeft hij later het boekje Hel en Hemel van Dachau geschreven. Hij is eruit gekomen. Maar hij schrijft hier onder andere het begin van de eeuw. De waarde van een doeltreffend medicijn stijgt naarmate de ziekte ernstiger wordt.
En het licht is ons het meest welkom in de grootste duisternis. Zo is er een christelijk medicijn dat wij steeds meer zullen waarderen in een wereld die dag na dag onchristelijker en daarom zieker wordt.
Zo is er christelijk licht dat bij alle onchristelijke donkerheden in het leven steeds meer opvalt. Dat medicijn is de christelijke hoop.
En waar nu vele gelijk losgeslagen schepen zijn die op drift zijn geraakt in de woedende stormen van het leven. Is het meer dan nodig deze hulpeloze toet te roepen.
Gooi het anker van de hoop uit. Deze roep moet als een hoge evangeliestem helder uitklinken boven het bulderen der orkaanen en het akelig gieren van de stormen.
Want moeten veel mensen die door het felle gebeuren der laatste tijden diep geschokt zijn en geen uitzicht, geen verwachting, geen hoop meer hebben. Daarom lijkt het ons goed dat wij de kerk in herinnering brengen dat Gods woord ook in deze nood voorziet omdat Christus de hoop van onze heerlijkheid is.
Zonder het voor Christus leefde hij, materiële voorspoed en ook afgodendienst waren aan de orde van de dag.
En waar de afgoden gediend worden zal de maatschappij verzieken. Zal de jaloezie opvlammen en de haat zal toenemen.
Dat kan niet anders. Want ieder heeft zijn eigen waarheid. Dat was toen zo, dat is nu zo. Het bestaat voor de moderne mens geen objectieve waarheid meer.
Het is waar wat ik beleef. Wat ik beleef is mijn waarheid. Nou, dan ben je slecht uit. Want vandaag is hij goed en morgen is hij slecht.
Dat wisselt voortdurend. Als er geen waarheid is buiten mij die waar is, dan ben ik een losgeslagen schip zoals dominee Overduin zegt.
Dan ben ik een golf die vandaag op en morgen neer ligt. Micha.
Zwaar belast was deze man. Met een boodschap op zijn hart. Voor Juda. De derde profeet naar Juda. De provincie van Muge.
We hebben het al gezien. Het eerste deel hebben we gezien. Het tweede deel, dat zullen we nu, het aanstaande oordeel is benoemd. We zullen nu kijken naar de latere zegen die is beloofd.
En die latere zegen. We zullen het nog een keer hebben over die ommekeer die bepleit wordt in hoofdstuk 6 en hoofdstuk 7. We gaan nu kijken naar het koninkrijk op aarde.
Nu we moeten onderscheid maken in als we de Bijbel lezen heel duidelijk dat God verschillende huishoudens heeft. Om het zomaar te zeggen. God heeft zijn woord en zijn zorg en zijn aandacht en zijn toekomst voor Israël.
En dat is een aardse toekomst. Abraham werd beloofd, nazaat en een land. David werd dat beloofd.
Jezus is de nazaat van David en zelfs op de troon zitten van David in Jeruzalem. Hij zal regeren vanuit Sion, daar zal de wet uitgaan. Dat is allemaal verbonden met de aarde. God heeft een huishouden voor de gemeente van Jezus Christus, het lichaam van Christus.
Waarvan hij het hoofd is. En die huishouding heeft niet de zegen op aarde, maar die heeft de zegen waar? In de hemel. Paulus zegt in Everse 1, die prachtige inleiding.
We zijn met alle geestelijke zegeningen gezegend in Christus. In de hemelse gewesten. Onze toekomst is niet hier beneden, maar daar boven.
Bij de Heere. En als de Heere Jezus op de wolken weer komt en zijn gemeente thuis haalt, dan gaan wij naar huis. En dat is bij hem.
En niet hier. Dan komen er zware jaren van verdrukking. Daarna komt hij echt weer op de Olijfberg en gaat hij zijn koninkrijk vestigen.
Duizend jaren lang. Dat is wat de profeten allemaal zeggen. Op een baring ligt het prachtig uit. En lees de Bijbel zo letterlijk mogelijk.
Want wat er staat, staat er. En wat er staat, dat betekent het. Wij hebben een andere bestemming dan Israël. Dat moeten we voortdurend in de gaten houden.
De profeten spreken tot Israël. Kenmerken van dit koninkrijk. Hoofdstuk 4 vers 1 tot 8. We gaan ze even na. Plus 5, 6, 15. En wat vooraf gaat aan het koninkrijk.
Wat er allemaal moet gaan gebeuren voordat dat werkelijkheid wordt. Oh, wat doe ik?
Kenmerken. Vers 1 tot 5. Een van die kenmerken is van dat nieuwe koninkrijk en van dat nieuwe gestel is dat Jeruzalem zal verhoogd worden.
Heel bijzonder. Het ligt al op een bepaalde hoogte. Maar het zijn eigenlijk nu drie heuvels waarop Jeruzalem ligt. Maar dan schijnt het een soort plateau te worden.
Wat overal bovenuit steekt. Kijk, zoals het hier staat en in meer bijbelgedeeltes. Hoofdstuk 6. Nee, sorry. Hoofdstuk 5. Nee, 4 natuurlijk.
Vers 1 tot 5. De verhoging van Jeruzalem. We lezen het even samen. Het zal in de laatste dagen geschieden dat de berg van het huis van de heren vast zal staan als de hoogste van de bergen.
Hoogste van de berg. Dat hij verheven zal worden boven de heuvels en dat de volken er naartoe zullen stroomen. Vele heidevolken zullen op weg gaan en zeggen kom laten we opgaan naar de berg van de heren.
Naar het huis van de God van Jacob. Dan zal hij ons onderwijzen gaan naar zijn wegen. Zullen wij zijn paden bewandelen. Want uit Sion zal de wet uitgaan. Het woord van de heren uit Jeruzalem. Een nieuwe topografie in Israël.
Door de aardbevingen die zullen geschieden tijdens de wederkomst van de heren Jezus op de olijfberg. Zullen dingen gaan veranderen.
God zet alles klaar voor de eindstrijd en voor zijn triomf. De triomf zal zijn dat Jezus regeerde wet uit Jeruzalem zal uitgaan.
En alle volken gaan op naar Jeruzalem. En zullen verlangen om de wet van God te willen leren. Oh, wat een tijd zal dat zijn. Moet je er nu omkomen.
Het woord van God. Het woord bijna nergens welkom geheten. Het ondervindt overal weerstand. Mensen hebben weinig verlangen om veel tijd aan het onderwijs van het woord van God te besteden.
Dat is over het algemeen helaas het geval. Terwijl dat wel de enige waarheid is die van boven aan ons is toevertrouwd.
Een verhoogd landschap. We hebben nu niet de tijd om het allemaal na te gaan. Maar Ezekiel 40 zegt het ook. Zacharië 14 zegt het ook prachtig. Jeruzalem zal verhoogd worden.
Op een plateau liggen. Jeruzalem zal het wereldcentrum worden waar volken naartoe gaan. Vers 1 en 2a. Van waaruit Gods woord zal uitgaan.
Vers 2b tot 4. De Torah. Dat betekent instructieonderwijs. Richtinggevend onderricht. Christus regeert. Gerechtigheid wordt een feit.
God gaat zijn vrede rijk oprichten. En dan zal hij eindelijk laten zien. Dat wat mensen nooit lukt. Zelfs David niet.
Zelfs Salomo niet. Zelfs de machtigste. De grootste koning van Israël en Juda. Was het niet gelukt. Om volledige gerechtigheid. Complete vrede te bewerken.
Omdat zij van nature. Zondaars waren. En toch in zonde vielen. Jezus. Is een zonderloos mens. Met een hoofdletter. En hij zal het wel lukken.
Duizend jaar laat hij zien. Dat hij het kan. De vijand wordt gevangen gezet. Hij wordt nog even losgelaten. Aan het eind van die duizend jaar. En dan is de vijand niet veranderd.
En de mens ten diepste ook niet. Want dan is de laatste strijd. Van Armageddon. Niets is er veranderd. En dan zal God alles nieuw maken. Dan vinden we.
Het herstel. Van het volk. En van de natie. Vers 6 tot 8. Op die dag spreekt de Heer. Zal ik verzamelen. Wie mank gaat. Bijeenbrengen. Wie verdreven is.
Wie ik kwaad heb aangedaan. Ik zal wie mank gaat. Stellen tot een overblijfsel. Dan is er een rest. Van het volk. Velen van het volk. Zal ook omkomen. Een soort holocaust.
Zal er toch weer opnieuw zijn. Van de vijand. Die dan voor die tijd zal huishouden. 7 jaar. En vooral 3,5 jaar. Zware verdrukking. Voordat vrederijk aanbreekt.
Zegt Daniel. Heel duidelijk in zijn profetieën. Wat zal dat zwaar worden voor ze. Maar God zal een rest. Een overblijfsel bewaren. Zoals hij dat altijd doet.
Met een overblijfsel. Wat is de kerk in deze eeuw ook groot geweest. Op bepaalde momenten. Qua aantallen.
En wat is ze weer aan het afkalven. Aan het afnemen. Er zijn veel mensen. Ook veel jonge mensen. Die het geloof. En het kerk. Vaarwel zeggen.
Omdat ze. Tussen aanhalingstekend. Teleurgesteld zijn. In God. Je kunt beter zeggen. Teleurgesteld zijn. In de kerk. Of in de gelovigen.
Maar God stelt niet teleur. Als je zijn woord. Recht snijdt. Neemt zoals hij het heeft bedoeld. De terugkeer. De vergadering van het volk. De verandering van het volk.
In vers 7. Zie je dat ook staan. De Heer zal over een koning zijn. En. En. En. Jeruzalem. En zal je schappij oefenen. Vers 8. Dat is wat al.
Het koningschap. Van de dochter van Jeruzalem. De heerschappij. Van vroege keer terug. Weet je nog. Dat in handelingen 1. De discipelen vroegen. Aan de Heer Jezus. Is het nu.
Dat u het koninkrijk herstelt. En daarachter ze natuurlijk. Aan het koninkrijk van. David en Salomo. Komt het koninkrijk terug. Heer Jezus. En zei.
De Heer Jezus. Nee. Dat is jullie zaak niet. Dat is de zaak van de vader. Dat komt op zijn tijd. En dat koninkrijk. Komt dus terug.
Want Jezus. Is de nazaad van David. Aan wie hij beloofd. Zij dat het koninkrijk tot eeuwigheid zal duren. De zegen over het overblijfsel van Jacob.
Hoofdstuk 5. Vers 6 tot 8. We hebben het al gelezen. Een bestaansrecht wordt benoemd. En een overwinning. Het snoeien van Israël wordt daar ook gezegd.
Want de Heer moet dingen snoeien. Moet dingen weghalen. Uit hun leven. Hoofdstuk 5. Vers 9. Zeggen. Uw paarden zal ik uit uw midden uitroeien.
Nou kijk. De koning in Israël mocht nooit geen paarden hebben. Dat was een voorschrift in de wet. Ze hadden ze altijd. Dat sprak van macht.
Van leger. Van kracht. Dat moet weg. Op eigen kracht en macht vertrouwen. Wegnemen van menselijke wapens en versterkingen.
Dat doet God. In deze tijd. Voor Israël. Nu kan dat nog niet. Want we hebben ze nog nodig. Want de wereld is nog opstandig. Er is geen vrede.
Je moet jezelf beschermen. Je moet jezelf afschermen. Tegen alle vijandschap. Israël kan nu nog niet zonder wapens. Maar straks wel. En God zal ze allemaal opruimen. Het wegnemen van occultisme.
Vers 11. Ik zal de toverij uit uw hand uitroeien. U zult geen wolkenduiders meer zijn. Nou occultisme is vandaag aan de dag ook een groot kwaad geworden in onze land.
We hebben ook veel witte heksen. Om het zo maar te zeggen. Susan Smit is bijvoorbeeld zo'n heks. Die ziet er niet als heks uit. Maar ze is er degelijk een. En zo zijn er heel veel in Nederland.
Die hekserij bedrijven. Ook cult. Zijn belast. Door de Satan. In de val zijn gelopen. En op een hele verkeerde manier denken. Spreken.
En schrijven. Bescherm je daartegen. Want dat heeft een hele verkeerde invloed. Wegnemen van afgoderij. Vers 12 en 13.
Ik zal uw gewijde paal uit uw midden wegrukken. Uw steden wegvagen. Alles moet weg. De heidevolken die niet wilden luisteren. Alles moet weg. God wil alleen aan beden worden.
En dat is hetzelfde in mijn denken. In mijn hart. Moeten die steunpunten van afgoderij ook verdwijnen. Daar wil God alleen heerschappij hebben.
Zijn woord het voor het zeggen hebben. En daar hebben we alleen maar voordeel van. Tot slot nog het oordeel over de volkeren.
Vers 14. En dan nog even wat aan het Rijk vooraf gaat. Dat is Judas ballingschap.
Heel duidelijk. Vers hoofdstuk 4 vers 9 tot 10. Ze zullen toch. Hoofdstuk 5 en 4. Dat loopt allemaal door elkaar heen. Ze zullen toch in ballingschap gevoerd moeten worden.
God moet ze snoeien. Dat is pijnlijk. Ik weet niet of u in uw leven een snoeiperiode hebt gekend. Ik hoop het voor u. Aan de ene kant wel.
Want dan draagt u nu meer vrucht. Aan de andere kant gun ik het u niet. Want dat is geen makkelijke periode. Dat zijn perioden dat je denkt.
Hé. Wat gebeurt er nu? Ik word afgeknot. Er wordt iets van me afgenomen. Er wordt iets afgesneden. Mijn gezondheid is verdwenen.
Wat nu? Ik kan niet meer volledig mijn werk doen. Dat zou ik zo graag willen. Wat nu? God heeft. Het werd net al gezegd. God heeft een hoger plan.
Achter alle dingen. Alleen wij zien dat vaak niet. En nog niet. Maar God heeft het wel. En dat doet hij ook met Juda.
Hij ziet hier. De Messias moet geboren worden. Ik moet dat volk klein houden. Want hij moet wel komen. Anders is alles reddeloos verloren. Want uit Juda zou Christus de Messias komen.
Nou, de vijanden van Juda zijn daar volop. Die hebben praatjes. Ongelooflijk. En dat was niet alleen toen. Dat is nu ook zo. Als je ziet wat de Palestijnen voor onzin en onwaarheden vertellen.
En wat voor leugens zij hebben over Israël. Dat is ongelooflijk. En de wereld neemt het bijna allemaal aan. Haley, de vertegenwoordiger van Amerika en de Verenigde Naties.
Moet hard vechten om voor Israël op te komen. Tjonge, jonge, jonge. Alle volken zijn anti-Israël bijna. Het scheelt niks. Wat aan praatjes hebben ze.
Die praatjes zal God straks allemaal laten verdwijnen. Nu praten ze nog volop. Maar wie het laatst lacht. U weet het.
En dat zal gebeuren. Juda's leiderschap. Juda's koningen worden nu onderworpen. Hoofdstuk 4 vers 14. Maar ze zullen straks de leiding nemen.
God zal het ze teruggeven. Gelouterd en wel. Palmzondag. De hoop die omsloeg naar wanhoop.
Vertwijfeling. Wat hebben we hier? De profetieën worden niet vervuld. Jezus moet koning zijn. We willen die Romeinen weg hebben. We moeten bevrijd worden van die last.
Later. Later. Later. Eerst moet het hoofdprobleem aangepakt worden. De zonde. Jezus moet lijden.
Jezus moet sterven. Dat hadden ze compleet over het hoofd gezien. Wat heerlijk dat wij mogen gedenken dat de Heer Jezus stierf voor onze zonde.
Zijn lichaam verbroken en zijn bloed vergoten. Wat is dat een geweldige zaak. Christus is de hoop der heerlijkheid. Hoop is de anker voor de ziel. Vast en zeker.
Kolossens 1, 27. Het is een prachtig gezang. We zullen straks twee coupletten zingen. Gezang 244.
Staat niet in de meeste bundels. Jammer genoeg. Dit is een couplet wat we niet zullen zingen. Maar dat wil ik u even voorlezen. Al is het einde ook verborgen voor het oog dat door geen nevel ziet.
God zal voor onze toekomst zorgen. Zij die geloven haasten niet. Gelooft zij God. Hij zal ons schenken. Een toekomst beter dan het graf.
Aan sterven onbevreesd te denken is ook een vrucht die het kruis ons gaf. Toch? Ja. Want we zijn met Jezus gestorven rond 33 na Christus.
Onze dood ligt al achter ons. We hoeven niet bevreesd te zijn voor ons sterven. Mochten we dat nog meemaken. Voor de komst van de Heer Jezus.
Zullen we die twee laatste coupletten zingen? Nooit kan het geloof te veel verwachten. De heilands woorden zijn gewist. Het valt aardse vrienden vaak aan krachten. Maar nooit een vriend als Jezus is.
En het laatste couplet wat straks komt. Die hoop moet al ons leed verzachten. Komt reisgenoot het hoofd omhoog. Voor hen die het heildes heren wachten. Zijn bergen vlak en zeeën zelfs droog.
Halleluja. Amen. 2,44 uit de bundel. Hervormde bundel. Zijn bergen vlak.
Zijn bergen vlak. 10,33 uit de omhoog. 8,33 uit de vanwege. 8,33 uit de muziek. 8,33 uit de muziek. 9,33 uit de muziek. 8,33 uit de muziek. 9,33 uit de muziek. 8,33 uit de muziek. 9,33 uit de muziek. 9,33 uit de muziek. 9,33 uit de muziek. 9,33 uit de muziek. 19,33 uit de muziek. Toen geefare ca op 9,33 uit de muziek.
19,33 uit de muziek. 10,33 uit de muziek. 6,33 uit de muziek. 6,33 uit de muziek. *** *** *** *** ***
Oké, ik geef het weer over aan de oudsten van dienst.