Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Like in two weeks to create kites of Plains of honor and honor and honor and honor to thank you in your host.
prèsás末 named Natàrajor Uníñor Fruman prèsás Good morning everyone.
It was nice to sing those songs. I felt a little at home because my father was a big one. He had a very hard life. He did a lot of work.
He did a lot of work. And the lyrics of Johan the Heer kenne die all over his head. That says something. And so my heart was very happy with this extra surprise.
And the beautiful lyrics that are there. And let us sing them too. I will now take you to the Meer of Galilea. I had never the opportunity to go to Israel.
I have never the opportunity to go. And this is a challenge. I have spoken about it. But I have spoken about it. And I have 19 years of godliness on children.
To children at openbaring schools. And I see still these children with the expectation. Of the stories from the Bible. Because nobody will ever hear them. And what it is about is.
What I have done, I don't know. But one thing I know. It is a lot of work. And Jesus will the oogst give. And so that is the climate that we are talking about in this children.
And as the theme of tomorrow is. What is called is. Come after me. And I will make that youейous of people can talk to me. I hope that I can give that tomorrow to me. That can bring you to now.
And then if you say in this time. V negative things? I can that I don't know. That is the idea. God says, I will make that you are a business for people. We don't need to do it.
We don't need to go all to a Bible school. I have to have it for you to have to do it in America. But not everyone has that. But we have the Bible. And we can read it.
And then we can see how God works in our lives. And we are going to start with a piece of the Markers Evangelion. Markers 1, verse 14.
Markers 1, verse 14. And now that Johannes overgelevered was, ging Jesus naar Galilea and predikte the evangelist of the King of God.
And he said, the time is filled and the King of God is come. Bekeer you and believe the evangelist. And when he came to the sea of Galilea, wandelde, zag hij Simon en Andreas, zijn broer, het net in de zee werpen, want zij waren vissers.
En Jezus zei tegen hen, kom achter mij, en ik zal maken dat u vissers van mensen wordt. En ze lieten meteen hun netten achter en volgden hem.
En toen hij vandaar wat verder gegaan was, zag hij Jacobus, de zoon van Zebedeus, en Johannes, zijn broer, die in het schip de netten aan het herstellen waren. En meteen riep hij hen.
En ze lieten hun vader Zebedeus in het schip achter met de loonarbeiders en gingen weg hem achterna. Nou, je zou misschien denken, wat hebben verhalen over vissers nou iets te maken met ons dagelijks leven als kind van God?
Nou, een heleboel. Want het gaat me niet om het vissen, maar het gaat me om hoe de Heer Jezus omging met die eerste discipline die hij in zijn dienst riep. Zelf ben ik altijd benieuwd geweest hoe Jezus dat deed.
Twaalf mannen uitkiezen, zo verschillend van karakter en persoonlijkheid. En hij maakte ze tot zijn dienstknechten. Het is zijn werk.
Hoe kreeg de waarheid van het evangelie vat op hun levens? Jezus heeft in die circa drieënhalf jaar dat hij met hen wandelde en hen leerde enorm veel bereikt.
Jezus ontmoette hen verschillende keren rondom het meer van het evangelie en rondom het meer van Galilea. Hun levens werden door de Heer totaal veranderd.
Daar wil ik van leren en ik hoop u ook vanmorgen. Nou, bij het begin van zijn werk dat zijn vader hem te doen gaf, betrok hij eenvoudige vissers bij zijn werk in de prediking van het evangelie.
Jezus zei, de tijd is vervuld en het koninkrijk is nabijgekomen in de persoon van de Heer Jezus Christus zelf. Bekeer u en geloof het evangelie.
Dat is nog steeds de boodschap die wij mogen brengen, dat mensen zich moeten bekeren en het evangelie geloven. En op een dag wandelde Jezus bij het meer van Galilea.
Als ik al zeg, ik heb dat nooit gedaan, sommige van u misschien wel, dan kunt u zich verplaatsen in uw gedachten weer bij dat meer. Schitterend meer. Veel van zijn gesprekken had hij met hen bij deze zee.
En hij zag daar twee mannen, Simon en Andreas, zijn broer, het net in de zee werpen, want ze waren vissers. Hij liep naar haar toe en zei, kom achter mij en ik zal maken dat gij vissers van mensen wordt.
Elk woord in die zin is ook belangrijk voor ons. Jezus riep hen toen, maar hij roept ook ons vanmorgen om in zijn dienst te komen. En misschien zegt u, dat ben ik al.
Nou, des te beter. Kom achter mij en ik zal maken dat gij vissers van mensen wordt. Waarom koos de Heer in nou juist die vissers om hem te volgen en vissers van mensen te maken?
Nou weet je, vissers hebben bepaalde kwaliteiten voor het dienen van de Heer. Het vereist moed en durf, geduld en doorzettingsvermogen om op zee te vissen. Ze gaven veel tijd hieraan en vaak nachten lang.
Maar vissers doen altijd het werk samen. Ze kunnen het niet alleen. Ze doen het samen. En ze helpen elkaar. Kwaliteiten die ook een visser van mensen nodig heeft.
Je bent er niet alleen verantwoordelijk voor. Je doet het als gemeente. Je doet het met elkaar als kinderen van God. En het gaat ook in een visser om een grote vangst thuis te kunnen brengen.
Als mannen gaan vissen en ze komen thuis en ze zeggen, ja ik heb niks gevangen. Dan zeiden ze, nou, wat hebben we daar nou aan? De bedoeling is dat je wat vangt.
Maar Simon en Andreas lieten meteen hun netten achter en volgden hem. Zij gehoorzaamden meteen. Vandaag vis je vaak doodeenvoudig alleen met een hengel en wil je een vis vangen en die mee naar huis nemen.
Maar daar wierpen zij hun netten uit aan beide zijden van de boot. En ze wachten geduldig tot die vissen hun netten in zwongen. Zo werken wij ook.
Soms een gedachte, soms een woord kan iemand zo aanspreken dat het blijft hangen. En misschien ben jij de eerste en het duurt nog honderd keer voordat zo'n persoon tot geloof komt.
Maar God doet zijn werk omdat hij soeverein is. Hij trekt mensen tot zichzelf. Nou, als ik heel eerlijk ben, vind ik vissen maar niks. Omdat je zit te wachten op iemand die toch niet opkomt daar.
Ja, zeggen ze, ja natuurlijk, je moet even geduld hebben. Ja, dat kan wel zijn. Nou, behalve de keer dat ik met mijn oom in een meer in de Purmer of Schermen ging vissen. Ik had nauwelijks mijn hengel in het water laten zakken.
Of er zat er alleen aan. Nou, dat vond ik hartstikke leuk. We kwamen thuis met een flinke hoeveelheid vis. Maar daarna ging de heer Jezus verder en zag hij Jacobus, de zoon van Zebedeus, en Johannes zijn broer.
Dat is altijd de volgorde in de Bijbel. Eerst Jacobus genoemd en dan Johannes. Niet omdat Jacobus belangrijker was, maar er is een bepaalde reden voor. En ze deden wat anders.
Zij waren hun netten aan het herstellen die voor een deel waren stuk gegaan. Als je terugkomt en er zijn netten stuk, moet je die herstellen. Hij riep ook hen om hem te volgen.
En ze lieten hun netten, maar ook hun vader in het schip achter en de loonaarbeiders en gingen hem achterna. Zij waren letterlijk gehoorzaam aan de roepstem van Jezus.
Maar voorheen waren ze een disciple van Johannes. Johannes de Delper heeft hen eerst op de heer Jezus gewezen en zei tegen hen, zie het lam gods dat de zonde van de wereld wegneemt.
En dat sprak hen zo aan. Ze lieten Johannes achter en ze volgen Jezus. Dat is belangrijk mensen. Ze moeten jou niet volgen. Ze moeten Jezus volgen. Dus wijs voortdurend op de kracht die er is in het leven van de heer Jezus en zijn werk wat hij gedaan heeft aan het kruis.
Hij neemt onze zonde weg. Ben je er daar niet blij op? U kunt in uw leven terugkijken op dingen wat u gedaan hebt en u zegt, ik snap niet waarom ik het deed.
Maar het was wel verkeerd. Ik heb het beleden aan God, maar het is weg. En God zal het nooit, nooit meer opbrengen. Want zo is God niet. Eenmaal vergeven, altijd vergeven.
Ze lieten Johannes achter en volgden voortaan Jezus. Wat een geweldig woord. En zou Johannes jaloers geweest zijn? Nee hoor. Weet hoe ik dat weet?
Omdat Johannes 3 vers 30 zegt, hij moet wassen en ik moet minder worden. Maar dat is moeilijk. Dat is moeilijk. Als je in je eigen leven soms dingen botsen in een huwelijk of met mensen.
Hij moet wassen en ik moet minder worden. Nou, er zijn wat punten die me opvallen. De heer koos eenvoudige vissers uit om zijn discipelen te zijn.
En vanmorgen luisteren wij naar het evangelie van Jezus Christus. Doordat die apostelen toen Gods woord verspreid hebben. Ze zijn uitgegaan in de toenmalige wereld.
En ze hebben dat evangelie gebracht. Behalve dan natuurlijk Judas. Ze waren bereid om de heer te volgen. Nou, ze waren misschien ruwe vissers.
Misschien geen studiekoppen. Maar met eeld op hun handen. En dat is wat God vandaag en de dag ook zult. Mensen die bereid zijn om te werken voor God. Ja, dat zou misschien heel veel uren van je vragen.
Maar doord. Want het is de moeite waard. Nou, Jezus zelf neemt de verantwoording op zich om hem vissers van mensen te maken. Maar hij roept u ook en mij ook.
Voor een bepaalde taak in zijn koninkrijk. Hij maakt ons bekwaam om het te doen. En misschien zegt u wel van, ja, maar ik kan dit of dat niet. Maar dat hoeft ook niet.
Hij geeft je de krachten voor. En we hoeven niet allemaal hetzelfde te doen. Maar we mogen meewerken in dat werk van vissers van mensen te worden.
Nou, Watchman Nee doet een suggestie als hij zegt, Jezus zelf neemt het op zich om deze vissers toe te rusten voor de taak waarvoor hij hen roept. Ze worden vissers van mensen, maar met hun eigen persoonlijkheid.
Maar Petrus was een totaal andere persoon dan Andreas. Maar dat is juist het mooie. We zijn allemaal verschillend. Maar we mogen allemaal dienst doen met de dienst van de Heer.
Nou, Andreas bijvoorbeeld vond de jongen die bereid was zijn lunch te delen met de menigte. Want God gebruikt zelfs het kleinste wat we hebben tot zijn eer.
Het hoeft niet altijd groot te zijn. Maar Andreas bracht ook een groep Grieken die zeiden, we willen Jezus graag zien. En Andreas zegt, kom al mee. Ik weet hem, ik ken hem.
En ze wezen hem Jezus. En dan lezen we ook dat de Heer Jezus aan deze heidenen uitlegt waarvoor hij gekomen was.
Hij was gekomen om zijn leven te geven aan het kruis. Peter is de grote evangelist die mocht spreken op Pinksteren en 3000 mensen kwamen tot geloof.
Nou, dat is nog eens een vangst. 3000 man die tot geloof kwamen. En ik moet denken nou aan de dienstknecht van deze eeuw, Billy Graham.
Die, u weet, kort geleden overleden is. Maar hij is niet overleden, hij is bij de Heer. En hij is voor altijd in zijn aanwezigheid. Wat is deze man een zege geweest voor veel mensen?
En God heeft hem gebruikt. Maar ik weet zeker dat hij alle eer zou ontvangen. En ik weet niet of ik dat verteld heb. Soms vertel je wel eens dingen dubbel, ook misschien hier wel.
Maar Billy Graham, daar is een plek opgericht, ten nagedachtenis van hem, toen hij nog leefde, een soort conferentiecentrum. En dat conferentiecentrum was klaar en ze nodigde hem uit en zei hij, oké, ik kom wel even langs.
En hij liep dan naar binnen en hij was misschien vijf minuten binnen. Toen sprak hij en zei, het is jammer, te veel Billy Graham en te weinig Jezus Christus.
Dat tekent de man. Jezus was zijn drijfveer en God heeft hem gebruikt. Heeft u ook dat verlaan om door God gebruikt te worden?
Maar ik zie dat Jacobus en Johannes, die doen iets anders. Zij waren bezig het net in de zee aan het werpen, Simon en Andreas. Maar Jacobus en Johannes, die waren aan het herstellen van de netten.
Dat is ook belangrijk. En het is interessant, dat woord herstellen heb ik uitgezocht in het Grieks. En datzelfde woord wordt gebruikt in Ephesians 4 vers 12 voor wat herders en leraars doen.
En het wordt daar vertaald met toeristen. Jacobus en Johannes waren ook heel belangrijk in het toeristen van het dienen van God. Maar God roept ook mensen die bezig zijn met werken.
Altijd mensen die bezig waren die bij vissers, boeren, herders, noem ze maar in de Bijbel. Abraham, Mozes, Amos, Gideon, Daniel, ze waren allemaal bezig in de dienst van de Heer.
En de Heer zei, kom even mee, ik wil dat je dit gaat doen. Maar als je dit gelezen hebt in Markers 1 en gezien hebt hoe deze discipelen geroepen werden, gaan we nu naar een ander schriftgedeelte.
En ik ga het niet helemaal voorlezen voor u in Lukas 5 vers 1 tot en met 16. Maar ik ga daar doorheen werken, zodat u weet waar ik mij bevind als ik daarover spreek.
Als we samen gaan kijken hoe de Heer aan het werk gaat om zijn discipelen toe te rusten voor hun taak, dan moeten we niet in de war raken met die verhalen.
Want de roeping van die vier discipelen, waar ik u net over gelezen heb in Markers 1 en in Markers 4 staat het ook, is niet hetzelfde verhaal als in Lukas 5.
Het is anders. Want, wat zien we? En naast de eerste groepen waren ze weer teruggegaan naar hun werk op de vissen. En dat zien we hier in Lukas 5.
Ze waren teruggekeerd naar hun netten en ze waren weer opnieuw bezig met vissen. Maar de Heer, die hield niet op. De Heer bleef werken aan ze en bleef ze roepen.
Maar weet je wat ik zo mooi vind van de Heer Jezus? Hij wilde de opdracht om vissers van mensen te voeren, delen met gewone mensen. Hij had het makkelijk alleen kunnen doen allemaal.
Hij heeft ook veel gesproken alleen. Maar hij gebruikte zijn discipelen. En dat wil God ook vandaag nog doen. In Lukas 5 vertelt het dat er een grote menigte op hem aandroom om het woord van God te horen.
En Jezus zag twee schepen liggen aan de oever van het meer. De vissers waren eruit gegaan en ze spoelden hun netten. En dan zien we dat hij Simon riep en gewoon aan boord van het schip van Simon stapte.
We lezen dat in Lukas 5 vers 3. Hij ging aan boord van een van die schepen die van Simon was. En vroeg hem een eindje van het land af te varen. En hij ging zitten en onderwees de menigte vanuit het schip.
Nou graag had ik tussen die mensen ingestaan om te horen wat Jezus zei. Dat is helaas niet mogelijk. Maar wat je wel ziet hier is dat Jezus eigenlijk de bevelhebber werd van dat scheepje van Simon.
Hij nam zijn boot. En het tweede wat hij zei, vaar naar het diepe gedeelte en werp je netten uit om te vangen. Wat we eigenlijk zien is dat Jezus zelf meeging en meedeed met het vissen vangen.
Nou hij had ze ook op hun nummer kunnen zetten en zeggen, ik heb jullie al een keer geroepen, maar waarom zijn jullie niet gebleven? Nee, hij deed het op een heel andere manier. Hij zei, vaar naar het diepe gedeelte en werp je netten uit om te vangen.
Dat is wat ik je vertel. Maar Simon protesteerde en zei, meester we hebben de hele nacht gewerkt en niets gevangen, maar op uw woord zal ik het net uitwerpen.
Wat geweldig is dat, dat de Heer dat zei. En ze werkte met gezellen die in het andere schip waren en zij vulde beide schepen, zodat ze bijna zonken.
Maar hoe bijzonder was de reactie van Simon Petrus op dit wonder van Jezus. Toen Simon Petrus dit zag, viel hij neer voor de knieën van Jezus en zei, heren ga weg van mij, want ik ben een zondig mens.
Petrus begreep nu dat Jezus niet alleen zijn meester was, maar de zoon van God. De heilige zoon van God, die alles doen kon, ook in zijn leven.
Is het u trouwens opgevallen? Ja, u hebt het niet helemaal kunnen doorlezen. Maar tot nog toe spreekt hij alleen over Simon. En daar is in vers 8 staat, toen Simon Petrus dat zag.
En u weet wat de naam is die Jezus tegen Petrus aan Petrus gaf. Toen hij geroepen werd, hij heette Simon en hij zei, ik noem je Petrus.
Want u weet wat Petrus betekent, rots. O, Petrus was nog lang geen rots, maar dat had God wel verhogen. En ik vind het zo mooi om te zien dat God in het leven van Petrus daaraan blijft werken, totdat hij hem zover heeft, dat hij een rots is.
En u weet wat er gebeurd is, wat ik verteld heb. Op Pinkster waren er 3000 mensen tot geloof gekomen. En de posterug heeft iemand me dat een keer laten zien.
En dat heb ik nooit beseft. Maar u weet nog, toen het volk van Israël, toen Mozes de berg was om de wet te ontvangen, en de tien geboden te ontvangen.
Toen was het volk beneden bezig. Ja, je gelooft het niet. Ze waren bezig met een afgod te maken. Dat gouden kalf. En dan lees je in de Bijbel dat God Mozes naar beneden stuurt.
En hij gooit die tien geboden stuk. En later mocht hij weer opnieuw bij God komen. Maar als straf, staat er in de Bijbel, stierven er 3000 mensen.
3000 mensen stierven door ongehoorzaamheid aan Gods geboden. Maar in Handelingen 2 kwamen er 3000 mensen tot geloof.
Wat de wet niet kon volbrengen, deed de genade wel. Dat is de God die we hebben. Dat is de God die mensenlevens kan veranderen. Wij kunnen het niet. En Petrus, die was daar zoveel.
Hij zei eigenlijk met zoveel horen, hier ga weg van mij, want ik ben een zondig mens. En dat moeten we allemaal komen. Als we Jezus willen kennen, moeten we eerst herkennen dat we zondag zijn.
Maar Jezus zei iets tegen Petrus wat hem als muziek in de oren geklonken moet hebben. Hij zei, vreest niet. Van nu af aan zul je mensen vangen.
Wat een geweldig woord. Van nu af aan zul je mensen vangen. En dat woord vangen heb ik ook opgezocht. En het betekent letterlijk levend vangen.
En het interessante is dat in 2 Timotheus 2 vers 26, daar wordt gesproken over mensen die tot bekering moeten komen en tot herkenning van de waarheid.
Dat goddeloze zondaars weer mogen ontwaken. En dan staat er uit de strik van de duivel, door wie zij levend gevangen waren om zijn wil te doen.
En dat is wat we zien om ons heen vandaag aan de dag. Mensen die gevangen zitten in de strik van de duivel. Maar god is in staat om mensen tot zich te trekken.
Hij is degene die mensen tot leven brengt. Nou weet je, vis vang je levend, eindeindig dood op je bord. Smaakt heerlijk soms he, als het vis is die je lekker vindt.
Maar dode vis, elk mens is verloren in zonden en overtredingen, kan springlevend worden door een ontmoeting met Jezus. Zou dat niet het...
belangrijker zijn wat god met uw leven wil bereiken. Nou wat zijn de lessen die we ook uit Lukas 5 kunnen leren? Nou Jezus openbaarde zich aan die kleine groep van visers bij een dagelijks werk van visse van.
En de heer is oppermachtig wat als het om de gang van de zaken in de natuur ging. En u weet er is op televisie een programma wat al dit soort dingen laat zien.
Ongelooflijk hoe pinkwins met elkaar omgaan. Ik weet niet of u dat gezien hebt. Ik heb het gehoord van iemand. Hoe ze dat doen. Hoe ze zorgen voor hun kleintjes. Dat is gods werk. En dan zeggen nog mensen, ja maar dat is zomaar vanzelf gekomen.
Ja, andersom. Ik geloof daar niks van. Want, salm 8 spreekt over wat 8 vers 7 en 9 zegt. U doet hem heersen over de werken van uw handen.
Ook over de zeeën. U hebt alles onder zijn voeten gelegd. Onder andere schapen, runderen, dieren in het veld, de vogels in de lucht. En let goed op. En de vissen in de zee.
Al wat over de paden van de zeeën gaat. Daar zorgt ook God voor. Ook die vissen. Jezus is oppermachtig wat hij in de wereld wil doen.
En net zoals de discipelen mag je mensen vangen door hen de boodschap van het evangelie te vertellen en uit te leggen. Wat leert dit verhaal ons? Christus roept ook ons om in zijn dienst te komen en onze gaven aan hem te geven.
De heer zegt, geef mij je boot. Je netten en alles wat je bezit. Ik kan het gebruiken om anderen te winnen voor de heer Jezus Christus. En vanaf dit moment is de heer bezig om discipelen toe te rusten voor die enorme taak.
En dan gaan we naar een derde keer dat de heer Jezus zich weer laat zien aan de discipelen. En dat is dan aan het eind van het Johannes-evangelie.
In dat prachtige hoofdstuk in Johannes 21. Zou je dat met mij zou willen opslaan? Johannes 21. En in dat derde stukje zien we wat we hier voor ons hebben.
De afronding van de taak die Jezus had voor zijn discipelen om vissers van mensen te worden. Hij had ze geroepen. Ze waren teruggegaan naar hun eigen beroep.
Na een poosje en kwamen weer opnieuw. Om de heer rustte ze toe voor die taak. En door de hele evangelie heen zien we hoe Jezus dat doet. Hoe hij omgaat met die discipelen.
En eigenlijk zei hij tegen die discipelen, volg mij, kom achter mij. Want ik zit in dezelfde zaak. Ik doe hetzelfde. Om mensen te winnen voor de zaak van Christus.
Om mensen te redden. En als je wil lezen hoe Jezus dat deed, lees het Johannes-evangelie. En keer op keer praten Jezus met één persoon. Je kunt niet tegelijkertijd altijd met mensen praten, maar wel één persoon.
En misschien gaat God uw mensen in uw gedachten geven. Zeg, daar ga ik voor bidden. Dat ze tot geloof mogen komen. Maar in handeling 1, vers 3, vertelt de Bijbel ons dat de Heer Jezus zich na zijn opstanding ook levend aan hen heeft vertoond.
Met veel onmiskenbare bewijzen. Veertig dagen lang waarbij hij door hen gezien werd en over de dingen sprak die het koninkrijk van God betreffen.
En ik vind het eigenlijk jammer dat we daar niks aan over in de Bijbel lezen. Maar hij was er wel. Hij verscheen en hij verdween. Hij verscheen en hij verdween aan die discipelen.
En ze leerden ontzettend veel voor de taak die God voor hen had als hij terugging naar de hemel. Maar dat staat in het woord openbaren. In Johannes 21, vers 1.
En dat woord openbaren is een woord in het Grieks wat betekent jezelf openlijk laten zien. Wie hij was. Hij toonde zichzelf aan hem.
En dan zien we dat die discipelen bij elkaar zijn. En het zijn er maar zeven. En sommige worden ook genoemd, sommige niet. Twee worden er niet genoemd in vers 2.
Maar dan zie je dat de heer Peters in het hart geeft. Die zegt, in vers 3 lezen we dat, ik ga vissen.
Nou, dan zou je zeggen van, heb je het nou nog niet geleerd? Hij ging weer terug naar vissen. Maar mensen, je moet je voorstellen hoe de discipelen zich voelden. De heer Jezus kwam en hij verdween.
Hij verscheen en hij verdween. En ze hadden dat heel moeilijk daarmee. En toen is Jezus in zijn genade weer gekomen om tot hen te spreken en hen dingen te leren.
En voordat we Peters veroordeelden, zien we de heer Jezus die alle maaltijd aan klaarmaken is voor die discipelen. Hij wist dat ze bezig waren met vissen en hij kwam.
En Peters zei, ik ga vissen. Dat betekent dat Jezus wist dat ze voedsel nodig hadden. Is dat niet geweldig? Dat God dat ook zag in het leven van deze discipelen en de nood die ze hadden.
En dan staat er in de Bijbel dat Jezus in een vraag staat. Hebben jullie iets voor mij te eten? En hij wist het antwoord al. Want ze stapten in de boot, ze waren in de boot gestapt, maar in die nacht vingen zij niets.
Dat is precies wat de heer wilde. Hij wilde zijn les leren die belangrijk was. Zij konden het niet zonder hem. Het was de bedoeling van Jezus dat zij niets zouden vangen.
En die nacht van falen was niet zonder voordelen voor de discipelen. En leerde hen belangrijke lessen.
Johannes laat ons zien wat God kan doen met de nacht waarin je je gefaald hebt. Kent u dat? Dat er een punt in je leven kwam waar je zegt, ik heb de plank volledig misgeslagen.
Oh, wees niet ontmoedigd. God kan dat falen ombuigen tot iets waarvan u later zegt, ik had die lessen nooit kunnen leren. Zonder dat falen.
Zonder die moeilijkheid in mijn leven. En Johannes 15 vers 5 zegt, ik ben de wijnstok en jullie zijn de ranken.
Wie in mij blijft en ik in hem, die draagt veel vrucht. Maar zonder mij kunt u niets doen. En ons probleem is dat we zeggen, nou ik kan een heleboel doen.
De heer zegt, zonder mij kun je niets doen. Wil je vrucht in je leven hebben? Dan moet je dat doen in afhankelijkheid van Jezus. En toen hij die vraag gesteld had, hebt u niets voor het eten?
Zeiden zij, nee. Nou dat wist de heer Jezus al. Maar hij zei, werp je net uit aan de rechterkant van het schip en je zult vinden. Nou, er zijn er natuurlijk ontzettend veel mensen die hebben geprobeerd uit te veranderen.
Waarom die rechterkant van het schip? Nou persoonlijk denk ik dat Jezus wist waar die vissen waren. Want ik heb u net gelezen uit Psalm 8 vers 7 en 9.
Dat hij de vissen, overheerst over de vissen in de zee, al wat over de paden van de zee gaat. Hij wist dat die vissen daar zaten. En ze haalden hun vangst binnen.
Een geweldige grote vangst. En de Bijbel zegt dat het 153 vissen waren. Nou wat hebben mensen gedaan? Die hebben allerlei theorieën.
Ik ga er niet vermoeien. Maar het wijst naar mijn idee wel heen over het eindresultaat van het werk van de Heer Jezus Christus.
Waarover we lezen in openbaring 7 vers 9. Het geeft een beeld naar mijn inzicht van de menigte van gelovigen die er in de hemel zal zijn.
Er staat een grote menigte. Die niemand tellen kon. Uit alle naties, stammen, volken en talen. Die stonden voor de troon en voor het land. Bekleed met witte gewaren en palmtakken in hun hand.
Voor eeuwig behouden. En aanwezig bij God in de hemel. Mag ik me vragen? Bent u erbij? Bent u erbij? Wat zal dat een feest zijn? Wat zullen we dan kunnen zingen?
Met een enorme menigte. Eer en prijs van onze hemelse Vader. Maar als we bij die maaltijd komen die de Heer Jezus met die discipelen gaat hebben.
Staat in vers 15. Toen ze dat de middagmaaltijd gebruikt hadden. Zei Jezus tegen Simon Peter. Simon, zoon van Jona. Hebt u mij meer lief dan deze.
Dan deze. Waarom zei de Heer Jezus dan? Weet u nog? Een aantal jaren daarvoor. Had Peter gezegd. Zullen we allemaal verlaten? Maar ik niet.
Oh, arme Peter. Arme Peter. Hij wist het niet. Hij kende zijn zondige hart niet. Maar hij wist niet dat hij drie keer zou zeggen. Dat mensen naar hem toe komen.
En jij hoort ook bij Jezus. Ik ken hem niet. En dat zei hij drie keer. En hij was heel duidelijk daarin. En we lezen in Lukas 22 vers 61 en 62 ontzettende belangrijke woorden.
En de Heer keerde zich op. En hij keek Peter aan. Wat zou er geweest zijn in die ogen van de Heer Jezus?
Verwaait? Ik denk het niet. Verdriet? Herkenning. En Peter herkende zich in zijn ongehoorzaamheid. In zijn ongewilligheid om te getuigen van de Heer Jezus.
Maar hij zag ook liefde. En daarom ging hij naar buiten. En hij huilde bitter. Doen we allemaal op onze buurt. Als we de plank hebben misgeslagen.
Maar God gaat door. En Peter ging ook door. En hij gaf hem drie opdrachten. Drie keer zei hij van Heer u weet dat ik u lief heb. En hij zei hoed mijn schapen.
Wijd mijn schapen. Wijd mijn lammeren. En dat is geweldig dat de Heer Jezus dat doet. Maar het voeden van de schapen is niet alles.
Want we lezen in de Bijbel dat de Heer Jezus op een gegeven moment tegen hem zegt. In vers 18 van Johannes 21. Voor waar voor waar zeg ik u toen u jonger was omgorde u uzelf en liep u waar u wilde.
Maar als u oud geworden bent zult u uw handen uitstrekken. En een ander zal u omgorden en u brengen waar u niet wil. En dit zei hij om aan te duiden met wat voor dood hij God verheerlijken zou.
En nadat hij dit gezegd had zei hij tegen hem volg mij. Nou ik geloof zelf. Ik kan het missen. Maar dit een profetische heenwijzing was naar de dood van Petrus.
Hij zou Christus verheerlijken in zijn dood. En aan mijn idee wijst dat heen naar de kruising van Petrus die hij later ondergaan heeft. Hij moest zijn handen uitstrekken.
Om vastgenageld te worden aan een kruis. Want heel wat van de discipelen van Jezus zijn zo gestorven. Ook net zoals Jezus. En de kruis werd vastgebonden met touwen aan de dwarspark.
En Petrus wilde dat niet. En toch is hij gehoorzaam geweest. Hij is gestorven. En hij is naar de Heer gegaan. Maar dan ziet Petrus ook dat een andere discipel van de Heer Jezus Johannes hem volgt.
En het is interessant. Moet u voor u zelf maar eens opzoeken in de Bijbel. Hoe Johannes en Petrus met elkaar opgaan. Je ziet omgaan. Je vindt ze heel vaak dicht bij elkaar. En de Heer zei tegen Petrus.
Heer wat zal er met hem gebeuren? Gaat je niks aan Petrus. Als ik wil dat hij nog een poos blijft leven. En dat is wat Jezus eigenlijk bedoelde. Hij bedoelde niet dat hij zou blijven leven.
Totdat hij uiteindelijk... Totdat de Heer Jezus weggegaan was. Maar hij bedoelde eigenlijk. Hij gaat een poos leven.
En wat de inhoud daarvan was. Weten we niet. Maar weten we vanuit het feit dat Johannes een van de discipelen was. Die het langst is blijven leden. Ze denken dat hij iets van honderd jaar geworden was.
En in die tijd heeft hij het evangelie van Johannes geschreven. Eén en twee en drie Johannes. En openbaring. Ben ik zo blij dat hij dat gedaan had. Geweldige Bijbelboeken.
Maar dat kon God doen in het leven van Johannes. Omdat van Johannes beschreven staat... Dat hij degene was die altijd het dichtst bij Jezus was.
Oh dat zou ik graag hebben. Peter... Johannes was er. Bij het avondmaal. Johannes was er. Toen Jezus gekruisigd werd.
Want hij kreeg de verantwoording om voor Maria te gaan zorgen. Omdat ze denken dat de Heer Jezus zijn aardstevader Jozef overleden was. En Johannes was daar ook in.
Bij de hoge priester was hij ook aanwezig bij het verhoor. En zo zie je hoe God deze Johannes geweldig gebruikt heeft. Nou als ik het allemaal samen wil vatten...
Dan kom ik tot een belangrijke waarheid voor ons allemaal. En die waarheid is spreuken 11 vers 30. De vrucht van de rechtvaardig is een boom des levens.
En wie zielen vangt... Is dom. Nee. Is wijs. Want zou het niet geweldig zijn... Als door een woord van ons... Andere mensen tot geloof komen.
En ik weet... Wij kunnen niet mensen tot geloof brengen. Alles wat de Vader mij geeft... Zegt de Heer Jezus in Johannes 5. Alles wat de Vader mij geeft zal tot mij komen.
En wie tot mij komt... Zal ik beslist niet uitwerpen. Hij zal geen enkel mens verloren laten gaan... Die tot hem gekomen is met een oprecht hart.
En beleden heeft dat hij een zonder was. Ik weet niet hoeveel van u Jan Faber nog kennen. Dat is een aantal jaren geleden overgeleden.
Een man die heel veel in onze gemeente gesproken heeft. Ook op de Heerikon is hij geweest om met het woord te dienen. Maar het was een man die heel actief was voor de Heer.
Hij had een baan bij de Eeuw. En daarna sprak hij 250 keer in een jaar. Nou, hoe je het voor elkaar krijgt, weet ik niet. Maar zijn dood was ook heel bijzonder.
Deze man stond met het woord van God te prediken. En het woord van God viel uit zijn handen. En God zei, Jan, het is afgelopen. Je mag naar mij toe.
Het heeft nog een jaar geduurd. Hij werd erg ziek. Maar iemand vroeg eens aan hem... Broeder Faber, hoeveel mensen zijn door u tot geloof gekomen?
En zijn antwoord was kort en bondig. Geen één. Want dat kan ik niet. Dat kan alleen de Heer doen. En laten wij gaan doen. Wat we gaan zingen...
Niet wat we gezongen, maar wat we gaan zingen... Grijp toch de kansen door God u gegeven. Wat blijft er over, o zeg, van dit leven? De arbeid en de liefde gedaan om u heen.
Maar ook door u heen. Niets is hier blijvend. Niets is hier blijvend. Alles, hoe schoon ook, zal eenmaal vergaan. Je huis, je bezittingen, alles.
Dat is een gedachte die belangrijk is. Maar wat gedaan werd uit de liefde van Jezus tot Jezus... Dat houdt zijn waarde en zal blijven bestaan.
En een paar dagen terug las ik een getuigenis van een man... met de naam van Jozef Ton. Nou, dat zegt u misschien niets... maar Jozef Ton was de voorganger van een kerk in Oradeo in Roemenië.
Toen hij verbannen werd door de communistische regering in 1981. En hij schreef in een artikel het volgende. Jaren geleden vluchte ik weg uit mijn land om theologie te gaan studeren in Oxford.
In 1972, toen ik van plan was terug te gaan naar mijn land... besprak ik mijn plannen met wat medestudenten. Ze zeiden tegen mij... Je wordt gearresteerd bij de grens.
En de student zei... Wat voor kans denk jij te hebben om met succes je plannen uit te voeren? Nou, ik vroeg dit zelf aan God, zei Jozef Ton. En God bracht een tekst in mijn gedachte.
Ik zend jou als een schaap onder de wolven. En die medestudenten zeiden... Vertel mij eens wat een schaap voor kans heeft om zelfs maar vijf minuten te overleven...
en nog minder kans om de wolven te bekeren. Jozef, zei God, dat is hoe ik jou zenden wil. Zonder verdediging. En zonder een kans op een redelijke kans op succes.
Als je zo wil gaan, ga. En als je niet gewillig bent om als schaap zonder verdediging te gaan... Ga dan niet. En hij zegt, na mijn terugkeer...
begon ik te prediken zonder schaamte. Wat mensen mij ook zouden aandoen. Er kwamen aanvallen. Er kwamen arrestaties op mijn weg. En op een dag stond er een officier voor hem die hem dreigde te doden...
als hij door zou gaan. Maar... Toen zei ik tegen de meneer... Uw geweldige wapen is het doden van mij. Mijn geweldige wapen is sterven. Want op het moment dat ik mijn laatste adem uitblas...
zullen mijn boodschappen, prediken zich verspreiden over het hele land. Want die staan op bandjes, toen. En als u mij doodt, zal ik ze besprenkelen met mijn bloed.
En mensen zullen willen weten waarom ik dit belangrijk vond om te delen met hen. Dus ga je gaan. En dood mij. Ik zal de overwinning behalen.
Hoe dan ook. De officier zond hem naar huis. Jarenlang was ik een christen geweest... voorzichtig omdat ik wilde overleven. Ik hield hem uit alle restricties van die autoriteit.
Ik wilde immers blijven leven. En nu kon ik doen wat ik wilde in Romeinië. Jarenlang wilde ik mijn leven redden. Maar eigenlijk verloor ik hem. Nu ik bereid was om mijn leven te verliezen...
was ik aan het winnen. En Filippense 3 vers 10 zegt een belangrijke waarheid voor ons. Die we mij mogen nemen naar huis. Opdat ik hem mag kennen. Dat was Paulus' visie.
Paulus' verlangen. En de kracht van zijn opstanding. En dan komt de derde. En de gemeenschap aan zijn lijden. Doordat ik aan zijn dood gelijkvormig word.
Paulus heeft dat letterlijk meegemaakt. Hij is gestorven. Hij is gedood. In de buurt van Rome. En eigenlijk noem ik dit de geestelijke hamburger.
Hem kennen? O ja, dat willen we allemaal. En de kracht van zijn opstanding. Geweldig als God je gebruikt. En als je staat in die kracht van de opstanding. Maar de gemeenschap aan zijn lijden?
Liever niet. Ik hou hem liever stil. Doordat ik aan zijn dood gelijkvormig word. Nou, dit liever niet. En als je kijkt naar die discipelen. Daar ga ik echt mee ophouden.
Dan zie je dat ze na het heengaan van de Heer Jezus succesvol was. De discipelen hadden onbeperkt succes. Drieënhalf jaar wandelden ze met Jezus.
En zagen ze geweldige dingen. Maar aan het eind van die drie jaar. Konden ze de gedachten niet verdragen. Om elkaars voeten en die van de Heer Jezus te wassen. Dat lieten ze aan de Heer Jezus over.
Doen wij dat? Of nemen wij onze plaats in. In dat Koninkrijk van God zijn wij en worden wij vissers van mensen. Zij dachten dat het Koninkrijk van God zou aanbreken.
En zij met hem zouden zitten en regeren met Christus. Met eer en autoriteit. Maar toen kwam het kruis. Waaraan Jezus stierf. Alle dromen waren in de grond geboord.
Maar God maakt ons duidelijk dat we veranderd zullen worden en kunnen worden. En gelijkvormig aan Jezus als we doen wat hij zegt.
En visser van mensen te worden. En ik wens dat dat het diepe verlangen van u zal zijn. Het zit niet in grote dingen. Maar het zit in kleine dingen en gehoorzaamheid.
En God wil mij en wil u gebruiken. Elk op zijn eigen plaats. Amen. Zullen we samen kort danken. Ja vader in de hemel, dank u wel voor uw woord.
Wat we vanmorgen gelezen hebben met elkaar. En over nagedacht hebben. Dank u vader dat u dat geweldige wil doen. Dat u ons wilt inschakelen in uw passie.
Uw doel nog steeds. Dat er mensen zullen komen tot geloof. En dat die op hun beurt ook vissers van mensen zullen zijn. En anderen met anderen delen wie de Heer Jezus voor hen is.
En heren daar hoeven we geen uitgebreide bijbelschool voor te hebben. Dat kunnen we gewoon lezen door het lezen van het woord en de omgang met u. Heren wees met ons in deze tijd waarin het zo nodig is.
Dat mensen de boodschap horen. Ook al wijzen ze het af. Vader uw geest wil gebruiken als we uw woord delen met hen. En wat een vreugde is het dan als we ook zien mogen dat mensen tot u komen.
Heren en dat doet uw hart ook deugd. Dat u blij bent dat we daarin ingeschakeld willen worden. Wij prijzen uw naam. Voor die kans.
In Jezus naam. Amen. We willen als antwoord op de prediking ook dat lied Zingen met elkaar. Wat ik net al noemde.
Lied 166 uit Johan de Heer. Grijp toch de kansen door God uw gegeven.
En dan geef ik het weer over aan onze broeder Henk. Laat dan ja. Bir derina.
Van Goden. Van Goden. Van Goden. Van Goden. Van Goden. Van Goden. Van Goden. Van Goden. Van Goden. Van Goden. Van Goden. Van Goden. Van Goden. Van Goden. Van Goden. Van Goden. Van Goden. Van Goden. Van Goden. Van Goden. Van Goden. Van Goden. Van Goden.
Van Goden. Van Goden. Van Goden. Van Goden. Van Goden. Van Goden. Van Goden. Van Goden. Van Goden. Van Goden. Van Goden.