Samenkomst 18 februari 2018

Spreker

Dirk-Jan Jansen

Date
Feb. 18, 2018
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Who will take your attention to your attention?

Erler type Nocturne Good morning.

Jesus comes in peace. There are days that you look more at it than others. Have you that too? The last week was not one of the best weeks of our life.

I was a little bit sick at home. You know that maybe a lot of grief is. It was a bit exciting if I had a lot of help from tomorrow. But yeah, it was just a little bit of a little bit.

And the preparation was not optimal. But in that sort of weeks I thought you were like, here, come please, make an end to this. This is a good job with us all.

So that you have a lot. That you don't know. But I had it for the week a little bit. Fijn om you here to be. I was really impressed by the lyrics that we have together. And that the Lord Jesus in the center stood.

That He made it great. That His name is wonderful. That is my again. And I hope you also. I will just read it with you. Out of the book Ezra. Hoofdstuk 3 of the book Ezra.

And now from the first seven verses.

And I will read it from the first seven verses.

That's all. To the seven months after the seven months after the author had left. And the Israelites had come to the city and had left. It was a long time to try to move on.

It was a long time to put it in Jerusalem. 1 Hezua, the son of Jozedak, stond up with his brothers, the priestess, and Zeribabel, the son of Sialtiel, with his brothers.

And they built the altar of the God of Israel, to bring up the brand offers, according to what is written in the law of Moses, the man of God. And they placed the altar of his foundation, while there was a lot of fear in them, from the people of the land around them.

She brought up by both offers for the boys. For the evening and evening. She IntercapITized...

...of whatbreed by it is written on the president of an secure offer of a day in the perfect amount of evidence of one day. For every day of any post.

Then the next day of the seven months began the Heer brand offers to bring.

But the foundation for the temple of the Heer was not yet. Degend. Daarom gaven zij geld voor de steenhouwers en voor de ambaslieden en eten en drinken en olie voor de Sidonius en de Tyrius.

Om zederhout te laten komen van de Libanon over zee naar Jafo over in komstelde vergunning. Hun verleend door Kores koning van Persië. Tot zover de lezing uit de Bijbel van morgen.

I hear some of them think What do we need to do with this piece?

And I hope This is a little more alive to make For you all, for myself The last week I got a email from someone And there was this It is a lot of people to bring And for all what not right is And I understand there is no more I think A young man has to have the Holy Ghost And he has to have a person How can it be a lot of weird When we all have the same Bible Einde Citaat Lieve mensen, brothers and sisters This is very remarkable And the last month I have actually More of these emails And conversations And then You sometimes a little It's a little At least for me Of what How can that now?

Why is there so much Deeltheid While we all The same Bible The same The same The same I was the last week On a study And I had an avond Over the cross And And And And And And And And And And And And And And And And And And And And And And And And And And And And And And And And And And And And And And And And And And And And And And And And And And And And And And And près And And And And And And And And près And près And près And prèsア Well, I will tomorrow from Ezra, actually, something to ask you to, to myself, and at the end of the end, I will give a little troost and a little bit, hopefully, to give a little bit of a moeily point.

But first, before I go to Ezra, I will say something about this story of this story. Because Israel, the people of God, was 70 years in the ballingschap geweest.

And the cause of this is in 2 Chronicles 36, I have here a lot of things over said, but if you even look at the book Ezra, in 2 Chronicles 36, then you see that in verse 14, that all the leaders of the priests and the people are in great shape, or trouwbreuk, hadden gepleeged.

That means that Israel was a volk that had actually apart gezet, that they had to be able to live, doordat they the tribune of the Herr God in acht had taken, that they had to be able to hear and that they were, as it were, on that way, anders were geweest than the people who didn't believe.

The heidenvolk. But they had that not done. They had all the practices of the heidenvolk, all the fles of things that happened, that had they also done.

And they had not listened to the prophets in verse 16, because God stuurt every time again people and says, you are wrong, you are wrong, you are wrong, you are wrong, you are wrong, you are wrong, you are wrong, you are wrong, you are wrong, you are wrong, you can read that in Jeremiah, in all the prophets, for all Jeremiah is there a word for, but they were wrong with his words and made his prophets belachel.

And then there was something that happened in verse 16 of 2 Chronicles 36, that the grimmigheid of the Herr God tegen his volk was so high, that there was no genezing more possible.

And so the Herr God is there so angry over, that his volk Israel didn't have apart houden from the gruelige zon of the world, that he was angry at them.

And verse 17, he did a king king of them trekked, from the Galdee and Habakkuk, he said in his book, how can that now, that he was so godless power, that he was so good and our volk left away.

Yeah, the Herr God comes with a deal, as we, that I'm going to do, not, not, not, but, what, what, what, what, what, prèsad that he was so good.

And then he said, he spared the young man and the men and the kids and the older and the stok and the older not. God gave them all in his hand. They were all dead. Vresely, verse 17, from 2 Chronicles 36.

And also all the cost of the house of God, verse 18, were all away from the house. All the beautiful gold and silver, all the silver ones were all over.

Not in the temple, but in the hands of a king of Babel. Tja, en dan staat er ook nog eens een keer dat de muur werd vernietigd en de tempel werd verwoest.

Met andere woorden, vers 19, ze verbranden het huis van God en braken de muur van Jeruzalem af. Dus er was eigenlijk niks meer over. Dus hoe kwam dat nou, dat er niks meer over was van hun heiligdom, van hun dienst voor God?

Nou, omdat ze zelf ongehoorzaam waren geweest. En dan zegt Jezaja 22, vers 5, let op, want het is een dag van verwarring.

Vertrapping en ontreddering. Een dag waarop de muren omver worden gehaald. Een dag van verwarring. Waarom is er zoveel verwarring? Tja.

Wij als christenen, wij als gelovigen. Als je kijkt naar de geschiedenis, ga ik zoiets over zeggen, denk ik. Dan zie je dat al vrij snel in het boek Handelingen.

In het begin was het nog helemaal gescheiden van de wereld. Niemand durfde zich te voegen bij de gemeente. Iedereen proefde van dit, dit groepje mensen is totaal afgezonderd van wat wij doen.

Maar al vrij snel kwamen de invloeden in de gemeente van God zelfs zo erg. Dat Paulus moet zeggen in 1 Korinthe 5, dat er was een man in de gemeente en die leefde met de vrouw van zijn vader.

Hij zegt, zoiets ergs gebeurde zelfs onder de heidenen niet. En het gebeurde in de gemeente, dat was toen al. Vreselijk. En wat zien we dan?

Dat God ook op de gemeente, als het gaat om onze verantwoordelijkheid, ook boos is geworden. Hij heeft ook een oordeel gestuurd. En alle schatten van het huis, alle voorwerpen van het huis van God, vers 18 in 2 Korinthe 36.

Alle kostbaarheden van de Heer Jezus Christus, want dat zijn de schatten, werden allemaal langzamerhand naar Babel gebracht. Babel is het godsdienstige systeem van mensen zonder leven.

En dat is gebeurd in het christendom. Men heeft het nog over Jezus. Vorige week of twee keer geleden is er een bekende pelikant overleden. En hij heeft het ook over de Heer Jezus gehad.

Maar als er werd gevraagd, is hij de redder? Is hij de verlosser? Is hij degene die met zijn bloed op het kruis verlossing bracht, omdat wij zondaren zijn? Nee, dat niet. Dus alle schatten werden weggevoerd en in de handen gegeven van Babel.

Van mensen die het wel over hem hebben, maar die niet in hem geloven. En dan komt er in het boek Ezra herstel.

En dat doet God in hoofdstuk 1 vers 1. God wekt die geest op van Kores. En dan wil ik dus nu even naar hoofdstuk 3. Met elkaar.

Toen de zevende maand aanbrak. De zevende maand is het de maand van het geklank van de bazuinen. Het is alsof er een opwekking is.

Mensen worden wakker. En dan staat er... En de Israëlieten zich in de steden gevestigd hadden.

Aha. Maar wil ik het even persoonlijk maken bij jou en bij mij. Er was een deel van Israël nog in Babel. En er was een deel, een klein deel gevestigd in de steden.

Van welk land? Van Kanaan. God had het land Kanaan beloofd aan Israël. Een heel groot deel zat in Babel.

Vanwege dat de Heerde God boos was op ze. Maar door zijn genade keerde een klein deel terug. En veste er zich in de steden. En dat staat voor onze positie.

Als ik het overbreng op ons. Onze positie in Christus. De belofte dat jij en ik een burger zijn. Van een rijk in de hemel. Daar begint het.

Daar begint herstel. Daar begint... Als je iets uit die verwarring wil komen. Dan zul je allereerst je moeten vestigen in de steden. Je zou als het ware moeten gaan begrijpen.

Wat jouw positie is in de Heer Jezus. Je bent onvoorstelbaar gezegend in Hem. Hij heeft jou uit deze wereld genomen. Hij heeft zich gegeven om ons te trekken.

Uit de tegenwoordige boze wereld. En Hij heeft jou met zichzelf verbonden in de hemel. Daar ging die avond van de week ook over. Dat kruis.

Ze zijn niet van de wereld. Zoals ik niet van de wereld ben. De gemeente is een hemels volk. Ons burgerschap is in de hemelen.

Dat betekent dat als God naar jou kijkt. Als God naar de gemeente kijkt. Dan is Hij volkomen tevreden. Omdat zij in zijn zoon volmaakt. Geheiligd.

En gerechtvaardigd zijn. Maar dat niet alleen. Ze zijn niet meer van beneden. Ze zijn van boven. Dat betekent vestigen in de steden. Ken je dat of niet?

En dat wordt ongelooflijk aangevallen vandaag. We hebben hier een studieavond. Volgende week dinsdag weer. Over Colossense. En daar gaat het eigenlijk helemaal over dat onderwerp.

Pas op dat je niet weer onder regels stelt. Pas op dat je niet weer met wijsheid bezig gaat van mensen. Want je bent in hem. En alles wat je nodig hebt. Is Christus Jezus. De verheerlijkte Heer.

En het volk verzamelde zich als één man in Jerusalem. Dat is het tweede. Dus eerst moet je je vestigen in de stad. Dat wat God beloofd heeft. Aan het volk was het land Kanaan.

Daar zal ik je zegenen. De gemeente is gezet in Christus. Dat is onze stad. Daarboven. Maar je moet ook nog als één man je verzamelen.

Dat betekent hier in Bunschoot. Dat je met z'n allen één doel moet hebben. Dat wil niet zeggen dat jullie allemaal over alles hetzelfde moeten denken.

Want er zijn moeilijke dingen in de Bijbel. Maar dat je wel één doel hebt met elkaar. Dat je één verlang hebt. En dat is dat je hier beneden in jouw leven, in jullie leven.

Dat je de Heer Jezus Christus vertegenwoordigt. Dat je zegt, oké, we denken misschien over de opname niet hetzelfde. Of weet ik veel. Maar we willen graag met elkaar eensgezind zijn.

Eén kant uitkijken. En dat is de Heer Jezus. Hij moet zichtbaar worden in ons leven. Punt. Dat is het doel. Als één man niet verdeeld. Niet ruzie maken over.

Ja, hoe zit het met dit? Hoe zit het met dat? Maar elkaar verdragen. Elkaar vergeven. Terwijl je één doel hebt. Moeilijk hè? Dat is moeilijk. En dan gaan ze iets bouwen.

En het eerste wat ze bouwen is het altaar. Vers 2. En het altaar, lieve mensen, staat voor het offer van de Heer Jezus Christus.

Zodra je als gemeente niet meer dat in het middelpunt hebt staan. Dan krijg je verdeeldheid.

Het moet voortdurend gaan om het altaar. Het eerste wat ze doen, als ze terugkomen uit die vreselijke ballingschap. Ze zijn in die steden gevestigd, die hebben positie.

Ze zijn eensgezind. Maar ze gaan niet eerst de stad bouwen of eerst de muren. Nee. Het altaar. Weet jij wat het kruis van de Heer Jezus Christus betekent voor je?

En dan staat er ook nog achter, om daarop brandoffers te brengen zoals is voorgeschreven. Het woord van God neemt een belangrijke plekje in het herstel in, in Ezra.

En in Nehemia. Het gaat niet om mijn gedachten over het kruis. Het gaat niet over hoe ik het ervaar of hoe ik het beleef. Dat is ook wel mooi, maar het gaat om zoals het staat geschreven.

Zoals het hier staat. En het altaar vindt letterlijk een plek in het avondmaal. Wat jullie volgende week met elkaar hopen te vieren.

Dus herstel is altijd gecentreerd rondom het altaar van de Heer Jezus. Het kruis. Om daarop brandoffers te brengen.

Wat is een brandoffer? Een brandoffer is heel simpel. Dat wat in je hart van de Heer Jezus is. Opsturen, opzenden, toezingen naar de Vader.

De Vader zoekt zulke aanbidders. De Vader kijkt naar ons vanochtend. Hij zegt als het ware. Nou, ik ben ontzettend verlangend naar wat ze van mijn zoon hebben begrepen.

Wat ze van dat altaar hebben gepakt. En ik zeg het even heel menselijk. Maar ik vind zoveel vreugde in als kinderen, als tieners, als volwassenen, als wat ouderen.

Iets van die geweldige zoon naar mij terugsturen. Een brandoffer. En dat het liefst vrijwillig.

Vers 5. Niet omdat het moet. Maar omdat je het wil. Waarom kom je naar deze samenkomst? Nou, in de allereerste plaats is het een eredienst.

De gemeente is gefundeerd op het altaar. We zijn door dat kruiswerk bij elkaar gebracht. Anders hadden we elkaar nooit gekend. En je komt hier vanochtend om iets te brengen van de Heer Jezus.

En ik zou je heel eerlijk zeggen. Afgelopen week was het bij mij wat minder. Dus daarom was ik zo bemoedigd vanochtend. Ik zat echt te twijfelen van. Van ja, hoe moet ik dat nou gaan brengen?

Want ik heb de afgelopen week heel weinig ervaren van de Heer Jezus. Er zat zoveel tegen. Niet alleen fysiek, mentaal. Maar ook in de omstandigheden. Alles ging fout.

Ik was een beetje ontmoedigd door al het gedoe in al die gemeenten. Als je bijbelstudies geeft, dan word je er echt niet altijd vrolijk van. Dan zal ik eerlijk zeggen. Wel van het woord, maar ja.

Wat ik net zei, dat voorbeeld. Zo kan ik het al 20 noemen. Het is niet makkelijk. Maar een vrijwillig offer. Een vrijwillige aanbieding. Dat is wat de Vader zoekt.

Dus in de steden. Als één man. Als één gezin de gemeente. En dan dat altaar.

De Heer Jezus. En het werk op het kruis. En dan zeg je, Vader dank u wel voor wie u bent. Dank u wel voor hem. Hoe ik me ook voel. Dat is Habakkuk hoofdstuk 3. Al zal de vijgenboom niet bloeien.

Al zou er helemaal niks goed gaan. Toch zal ik mij verheugen nu. En dan. Nou ja, er staat iets van vijf, zes keer het woordje.

Brandoffer. In dat stukje. En dan staat er in vers 4. Zij vierden het loofhuttenfeest. Zij vierden het loofhuttenfeest.

Nou. Het loofhuttenfeest was een feest. Daar moest je een soort hut bouwen. Daar moest je in gaan wonen een tijdje. En dat symboliseert eigenlijk dat wij niet van deze wereld zijn. Dat je in de praktijk onbesmet van deze wereld bent.

Je bent een vreemdeling. Je bent een pelgrim. Het altaar, het kruis heeft jou uit de wereld genomen. Heeft jou in de stad gezet. In de hemelse gewesten in Christus. En je viert met elkaar het loofhuttenfeest.

Dat je nu een bijwoner bent. En een pelgrim. En je wacht op de komst van de Heer. Het loofhuttenfeest staat voor verwachting.

Ik hoor hier niet. U hoort hier niet. Wij horen hier niet. Toch? Maar straks komt hij ons halen.

Straks neemt hij ons tot het huis van de Vader. Dat is je plaats. Dat is je stad. Daar hoor je. Maar tot die tijd woon je in een loofhutje.

Je lichaam. Ja, het is maar een tijdelijk iets hier op aarde. Nou. En dan staat er in vers 6 van Esra 3.

Maar de fundering voor de tempel van de Heer was nog niet gelegd. Nou, de tempel is het huis van de Heer. En daar wil ik even iets uit 1 Timotius 3 over lezen.

Als u dat even op wil zoeken. In 1 Timotius 3. Daar staat iets over het huis van de Heer. 1 Timotius hoofdstuk 3.

Vers 15. Dan zegt Paulus dit. Maar voor het geval ik langer weg blijf.

Weet u nu hoe men zich moet gedragen in het huis van God. De tempel in het Oude Testament. Is het huis van God de gemeente in het Nieuwe Testament.

Het is niet hetzelfde. Maar ik bedoel. Wat er over het huis in het Oude Testament staat. Kun je geestelijk toepassen. Op het huis in het Nieuwe Testament. Dus als de fundering nog niet gelegd is in Esra 3. Betekent dat ze nog niet alles op orde hadden.

Wat betreft het huis. Het gedrag in het huis van God. Dat is de gemeente van de levende God. Zijl en fundament van de waarheid. Lieve mensen. Het is niet alleen het verlangen van de Heerde God.

Dat je je hemelse positie kent. Dat je het altaar eert. Dat je een brandoffer brengt. Individueel. Samen. Maar dat je ook. Dat hele huis.

Ja. Volgens zijn voorschriften. Volgens de wet Gods. Zoals dat staat in Esra. Dat je dat op die manier vormgeeft. Het voert nou te ver om dat allemaal uit te werken. Maar het huis van God heeft te maken met heiligheid.

Met afhankelijkheid. Gebed. Met zorg. Met opzienerschap. Met allerlei elementen die in 1 Timotheus beschreven worden. Zo moet je je gedragen. Mannen.

Vrouwen. Oudsten. Dat is het fundament. Van het huis van de Heer. Maar het was nog niet gelegd.

Tja. De geest van God. Lieve mensen heeft. Toen de christenheid.

Het christendom. In de bangschap kwam. In alle systemen van mensen terecht kwam. In de middeleeuwen was het niet veel licht.

Er waren niet veel mensen die dit kenden. De Bijbel bleef gesloten. Toen heeft Gods geest drie verschillende bewegingen tot stand gebracht.

Drie. En dat helpt om een beetje te begrijpen in de situatie waarin we nu zitten. De eerste was in de 16e eeuw. Wie weet wat er toen gebeurde. Uiteraard.

De eerste grote beweging. Ja. Ja. Inderdaad. Maarten Luther. En Johannes Calvin. Wat deden zij? Zij legden weer het fundament van het altaar.

Ze zeiden weer. Nee. Nee. Je kunt alleen behouden worden door het geloof in de Heer Jezus. Dat is de eerste beweging van Gods geest.

16e eeuw. De Bijbel moet weer toegankelijk worden gemaakt voor gewone mensen. Niet alleen voor de pausen en de bischoppen. Maar voor iedereen. Alleen. Alleen.

Wat gebeurde er niet? De waarheid van het huis van God. Het fundament was nog niet gelegd. Want. Wat is de gemeente? De hemelse positie.

Werd nog niet gezien. Kerken werden weer staatskerken. Kwamen weer onder het gezag van de staat terecht. En het judaïstische van het. Ja.

Het wettische. Dat werd niet eigenlijk weggedaan. Het was nog steeds heel erg formalitair. Toen kwam er de tweede beweging. En dat was in de 18e eeuw.

Door mannen als bijvoorbeeld Wesley en Whitefield. Die kwamen met een oproep tot bekering. Zo krachtig. In Groot-Brittannië vooral. Dat heel veel mensen zich bekeren tot God.

En zich helemaal toewijden aan hem. En het was zelfs zo krachtig. Dat kroegen en allerlei andere wereldse dingen. Die verloren gewoon hun klanten.

Er was niemand meer te vinden. En er was een geweldige opperkking. Tweede beweging van Gods geest. Alleen. Het fundament van het huis van de Heer was nog steeds niet gelegd.

Schlecht. Want. Die mensen bleven achter in een wereld. Die ze dachten te moeten verbeteren. En toen kwam de derde beweging.

In de 19e eeuw. En toen. In de 19e eeuw. Broeders en zusters. Toen. Werd het loof. Werd het feest weer ontdekt.

De wederkomst van Christus. En. Het feit. Dat de gemeente. Een hemels. Volk is. Dat was de derde beweging van Gods geest.

En de twee. Kenmerken van het Christendom. Werden weer in het licht gezet. Punt 1. Er is een hoofd in de hemel.

Een mens in de hemel. De Heer Jezus. Een verheerlijk mens. En twee. Er is een God op aarde. Een heilige geest. Dat zijn de twee.

Krachtbronnen van de gemeente. Een hoofd in de hemel. Christus. En de geest op aarde. En die mensen in de 19e eeuw. Gingen weer heel eenvoudig.

Samenkomen. In totale afhankelijkheid. Van dat hoofd. Zodat ze zich niet meer bezig wilden met. Nou ja. Dat is een dominee. Of dat is een bisschop. Nee. Ze zeiden.

We zijn allemaal gelijk. En we ontvangen alles. Van de Heer Jezus. En het tweede was. Dat ze zich helemaal afhankelijk stelden. Van de heilige geest. Tijdens hun samenkomsten. Was er geen liturgie.

Was er geen. Voorbereiding. Ze zeiden gewoon. De heilige geest gaat leiden. Dat was bijzonder. Esther 3.

En nu zitten we in een situatie. Een paar hond jaar later. Waarin dat. Wat God. In die drie bewegingen gedaan heeft. Weer een beetje. Ja.

Een beetje erg. Verwaterd is. We hebben weer toegestaan. Dat de wereld. In de gemeente kwam. We hebben toegestaan. Dat de Heer Jezus. Als enige hoofd.

Als het ware. Werd genegeerd. Doordat we. Ons vertrouwen stellen. In theologie. In al dat soort zaken. De heilige geest. Werd uitgeblust. Doordat we.

Het allemaal zelf denken. Ik zeg het een beetje. Zwart wit. Maar dat is. De situatie van vandaag. Verwarring en verdeeldheid. Het komt weer terug. En daarom.

Lieve mensen. Vanochtend. Ezra 3. Voor jou persoonlijk. En mij persoonlijk. In de steden gevestigd. Weet je.

Wat je positie in hem is. Als één man. Ben je bereid. Om samen. Als gelovigen. Hier in Bunschoot. Eén kant op te kijken. Ook al.

Zijn de verschillen. Uiteraard. Hem dienen. Derde is het altaar. Het kruis. Avondmaal. Alles gecentreerd rondom hem.

Het kruiswerk van Christus. Het vierde. Het loofwettefeest. We zijn niet van deze wereld. Laat al die dingen van de wereld buiten. Voed je en vul je met hem.

En. Het brandoffer. De aanbidding. Dat wat God behaagt. De vader is dat wat zijn zoon. In ons bewerkt. Wie hij is. En tenslotte.

Het huis van God. En. Dan wil ik graag. Nog één dingetje zeggen over. Nehemia. Hoofdstuk 8.

Tot slot. Zoek het even op alsjeblieft. Nehemia. Want. Misschien denk je nu van.

Tjonge. Hoe ga ik dat doen? Hoe gaan we dat doen? Toch? Dat is best lastig. En ik kwam bij Nehemia 8 uit. En toen werd ik enorm.

Aangesproken. Door wat daar staat. Want. Er staat in vers 9 van Nehemia 8. Want dat vindt ongeveer tegelijkertijd plaats met Ezra.

Dat herstel. Alles wordt weer. Als het ware teruggebracht. Tot hoe God het bedoeld heeft. En dan staat er in vers 9. Zij lazen uit het boek voor. Uit de wet van God. Gaven uitleg.

En verklaarden de betekenis. Zodat men voor. De voorlezing begreep. Dat heb ik nu ook geprobeerd. Ik hoop dat jullie het hebben begrepen. Sommigen niet misschien. En dan staat er in vers 10.

Nehemia. Even naar het midden van dat vers. Zegt dan. Deze dag is heilig voor de Heer uw God. Rauw dan niet en huil niet. Want heel het volk huilde daarna.

Toen ze de woorden van de wet hoorden. Het kan natuurlijk zijn. Dat je denkt. Jonge, jonge. Ik moet dit. En ik moet dat. En hoe ga ik dat doen? Ik word er een beetje ontmoeligd van.

Want zodra Gods woord tot ons komt. Als een wet. Dan zouden we kunnen gaan huilen innerlijk. Ik ga dat nooit redden.

Te veel gevraagd. En dan staat er. Deze dag is heilig. En dat is wat ik geloof.

De dag. Wanneer we nu zijn. De dag van het heil. Het is niet. Ik moet. Ik moet. Nee. Het is genadentijd. Wees niet bedroeg.

Want de vreugde van de Heer. Vers 17. Sorry vers 11. Dat is uw kracht. En dan komen we tot de kern.

Er is zoveel verdeeldheid. Die zegt dit. Die zegt dat. Wat moet ik nou? En ik zeg vanmorgen. De vreugde van de Heer. Dat is je kracht. Laat het. Laat het.

Zodra je de Heer Jezus gaat zien. Als het je vreugde van je leven. Dan zul je ontdekken. Dat dat je kracht is. Als gemeente.

Wees stil. Want deze dag is heilig. Vers 12. Wees daarom niet bedroeg. Toen ging het al het volk weg. Om te eten en te drinken. Uit te delen. En grote vreugde te bedrijven. Grote vreugde.

Ja. Ik moet dit. En ik moet dat. En dat is best moeilijk. Wat hij allemaal zegt. Begin er maar eens mee. Om te zeggen. Heer Jezus. Ik zou het zo fijn vinden. Als u mijn vreugde bent.

Niet alleen mijn redder. Niet alleen mijn verlosser. Maar mijn vreugde. Dat eer in Bunschoten. De vreugde van de Heer Jezus gezien wordt. Ondanks alle moeilijkheden.

En verwarring die er is. Want ze hadden de woorden begrepen. Die men hun bekend had gemaakt. En dan staat er in. Vers 19. Van hoofdstuk 8. Men las dag aan dag voor.

Het boek van de wet van God. Vanaf de eerste dag tot de laatste dag. En ze vieren zeven dagen feest. Zeven. Dat is een volheid. Van de hele periode. Van je leven.

Het christendom is een dag van vreugde. Ken je dat? De vreugde in de Heer. Bij mij was het afgelopen week. Ik zeg het eerlijk.

Ook een beetje. Moeilijk. Moeilijk. Dat kan. Maar zeven dagen. Vreugde. Zoals Paulus zegt. Verblijten we in de Heer te alle tijden.

In de Heer Jezus. En op de achtste dag zaten dan. Kijk maar mee. Vers 19. Was er een bijzondere samenkomst.

Nou wat zou dat zijn voor samenkomst? Ja. Dus. Zeven dagen staat voor de volheid van de gemeente op aarde.

Maar je mag het ook op jezelf toepassen. Jouw leven met de Heer. Zeven dagen vreugde. Oké. Niet altijd even sterk. Maar hou vast. Hou vol.

En op de achtste dag. De eerste dag van het nieuwe. Dan zal hij ons tot zich nemen. Een bijzondere samenkomst.

Waar al die gelovigen bij zullen zijn. De een dacht zo over dit. En de ander dacht zo over dat. En dan zijn ze allemaal bij elkaar. Een bijzondere samenkomst.

Volgens de bepaling. Nou ik hoop dat. Dat u daar een beetje bemoedigd door bent. Vanmorgen.

De vreugde van de Heer. De Heer Jezus. Dat is onze kracht. Waarom is er zoveel verwarring? Waarom.

Voor de hele tijd. Waarom. We zijn mensen. We leven niet uit de geest. We leven vaak uit het vlees. We doen niet wat Gods woord zegt. Maar toch zeg ik. Hier vanmorgen. Tegen jullie. Lees nog eens Esra door.

En zegt vader in hemel. Ik weet dat ik zwak ben. Maar ik zou ontzettend graag. Een steentje willen bijdragen. Hier in Bunschoten. Om. Als één man.

Als één. Nieuwe mens. Dezelfde kant op te kijken. Dat is de vreugde van de Heer Jezus. En als ik dat niet doe. Als ik niet aan het meewerk. Ja.

Dan moet ik mijn gedrag veranderen. Ik ben niet geroepen om te twisten. Of om ruzie te maken. In dienstknecht van de Heer moet niet twisten. Maar ik ben geroepen om hier. Bij te dragen.

Om de Heer Jezus Christus centraal te stellen. En hem alleen. Het altaar. Want hij is het centrum van alle waarheid van God. Nou ik hoop dat jullie dat gaan doen.

Weer opnieuw. De vreugde van de Heer. Is onze kracht. Amen.