Gods gedachten over Zijn huis

Spreker

Dirk-Jan Jansen

Date
Jan. 7, 2018
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen, broers en zusters, daar ben ik weer. Twee weken geleden stond ik hier ook al.

! Ik wil met u lezen een aantal teksten, eerst uit Exodus 25.

Exodus 25, vers 8. We gaan gewoon een aantal teksten met elkaar lezen. En ik lees uit de Herzienestatenvertaling.

Dus Exodus hoofdstuk 25, vers 8.

Te beginnen. En zij moeten voor mij een heiligdom maken, zodat ik in hun midden kan wonen. Volgens alles wat ik u zal tonen.

Een ontwerp van de tabernakel en een ontwerp van al zijn voorwerpen. Zo moet u het maken.

En vers 40, van hetzelfde hoofdstuk 25. Daar zegt de Heere God, zie dan erop toe dat u het maakt naar zijn ontwerp.

Dat u op de berg getoond is. En dan uit hoofdstuk 26, vers 30. Daar lezen we dit wederom.

Dan moet u de tabernakel opbouwen, overeenkomstig. De bepaling daarvoor, die u op de berg getoond is. Die u op de berg getoond is.

Dan iets uit het boek Ezeeriel. hoofdstuk 43. Mag u opzoeken, dan drink ik ondertussen wat water. Want dat is denk ik even zoeken.

Ezeeriel 43. Vers 10.

En daar lezen we het volgende.

Dus Ezeeriel 43, vers 10. U mensenkind, zoon des mensen staat daar eigenlijk. Ben Adam. Breng het huis van Israël de boodschap van dit huis.

Zodat zij zich schamen vanwege hun ongerechtigheden. En laten zij het ontwerp meten. Als zij zich dan schamen vanwege alles wat ze gedaan hebben.

Maak hun dan bekend de vorm van het huis. De inrichting ervan. De uitgangen ervan. En de ingangen ervan. Ja, alle vormen ervan. Met alle bijbehorende verordeningen.

Alle bijbehorende vormen. En alle bijbehorende wetten. En schrijf dat voor hun ogen op. Zodat zij heel de vorm ervan met alle bijbehorende verordeningen in acht nemen.

En die houden. En dan tenslotte nog iets uit het Nieuwe Testament. Uit 1 Korinthe hoofdstuk 3. Dus 1 Korinthe 3.

Ik ben dan zo'n beetje de hele Bijbel door geweest. En dan vanaf vers 10. 1 Korinthe 3 vers 10.

Waar Paulus schrijft het volgende. Overeenkomst dat de genade van God in mij gegeven is. Heb ik als een wijs bouwmeester het fundament gelegd.

En een ander bouwt daarop. Ieder dient er echter op toe te zien hoe hij daarop bouwt. Want niemand kan een ander fundament leggen dan wat er gelegd is. Dat is Jezus Christus.

Of nu iemand op dit fundament bouwt met goud, zilver, edelstenen, hout, hooi of stro. Ieders werk zal openbaar worden. De dag zal het namelijk duidelijk maken.

Omdat die in vuur verschijnt. En hoe ieders werk is zal het vuur beproeven. Als iemands werk dat hij op het fundament gebouwd heeft stand houdt. Dan zal hij loon ontvangen.

Als iemands werk verbrandt zal hij schade leiden. Hij zelf echter zal behouden worden. Maar wel zo als door vuur heen. Weet u niet dat u Gods tempel bent.

En dat de geest van God in u woont. Tot zover de lezing uit het woord van God. Ja broeders en zusters.

Ik heb vanmorgen een heel lastig onderwerp. Ik heb daar ook heel erg mee geworsteld afgelopen week.

Hoe ga ik dit brengen. En ik heb denk ik het op een bepaalde manier zo voorbereid. En ik hoop dat u het een beetje gaat oppakken vanmorgen.

Ik kan me best voorstellen dat het ook moeilijk is. Maar ik zal mijn best doen om uit te leggen wat ik op mijn hart heb vanmorgen. De meeste preken, de meeste vormen van onderwijs gaan vandaag toch echt over het individuele.

Het navolgen van de Heer Jezus. Hoe kun jij vrucht dragen. Hoe kun je zo goed mogelijk een disciple zijn van hem. En dat is ontzettend belangrijk.

Maar ik wil vanochtend iets heel anders doen. En dat is namelijk. nadenken over de vraag. Wat zijn Gods gedachten nou eigenlijk over zijn huis.

En dat is de gemeente. En daarbij zijn eigenlijk twee kanten vanmorgen die ik wil benadrukken. De eerste kant is verwondering.

Over hoe de Heerde God het bedacht heeft. Maar de andere kant is verootmoediging. Op dat zij zich schamen. Want wij hebben niet vormgegeven het huis van God zoals hij dat heeft geopenbaard.

En die twee kanten wil ik eigenlijk een beetje nadrukken. Dus enerzijds verwondering. Wauw, mooi. Ik hoop dat u dat vanochtend pakt. Dat u het verlangen krijgt om heel dat woord van God aangaan.

Dat huis, de gemeente. Om dat ook in de praktijk te brengen. En anderzijds hoop ik dat er ook iets is van. We hebben dat toch niet goed gedaan.

En zoals Ezegiel dat ontwerp moest tonen aan Israël. Van dat huis. Zo ga ik iets proberen te zeggen over Gods gedachten. En dan zul je merken van. Oh.

Misschien hebben we toch niet alles gedaan zoals God het geboden heeft. Nou de gemeente van de Heer Jezus is allereerst.

U weet dat. U kent dat. Een lichaam. En anderzijds een bruid. En ten derde een huis. Nou dat lichaam.

Dat is in de Bijbel een roeping. Waar zijn geroepen in één lichaam. Zegt Colossense 3 vers 15. En de bedoeling daarvan is.

Dat wij hier op deze wereld. Op deze aarde. De eenheid laten zien. Die er is tussen de vader en de zoon. Op dat zij één zijn. Zoals wij één zijn.

Johannes 17. Zoals uw vader in mij. En ik in u. Op dat ook zij in ons één zijn. Het lichaam is geroepen. Om hier op aarde het hoofd.

De Heer Jezus. Te vertegenwoorden. Nou u voelt hem al aankomen. Die eenheid is. Niet zichtbaar geworden.

Op deze wereld. Het tweede is. Dat hoofd. De Heer Jezus. Is onze enige bron. Komende dinsdag is er weer bijbelstudie. Hebbelstudie. Over de Colossense brief.

En we leren daar. Dat Paulus aan die Colossense onderwijst. Dat al het leven afkomstig is van het hoofd. Van Christus. De verheerlijkte Heer in de hemel. Het hoofd. Uit wie het hele lichaam opgroeit.

En ten derde. De liefde. Het lichaam is geroepen. Om de Heer Jezus te vertegenwoordigen. Een getuigenis te zijn.

In deze wereld. Van de liefde die er is. Tussen de vader en de zoon. En dus tussen de leden onderling. En in al die zaken. Is de mens.

Degene die gefaald heeft. Zijn wij als gelovigen. Degene die dat niet goed gedaan heeft. De eenheid is verbroken. In talloze groeperingen. Talloze secten. Talloze clubjes.

U kent dat. Allerlei kerken. Groeperingen. Allerlei stromingen zijn. Het hoofd. De Heer Jezus. Is vervangen door menselijke. Beleidenisgeschriften.

Stellingen. Redeneringen. Ervaringen. Meningen. Enzovoort. De hemelse roeping van de gemeente. Ik ga er straks nog iets over zeggen. We zijn geroepen. Met een hemelse roeping.

Is vervangen door. Door sociaal. Politieke betrokkenheid. In deze wereld. De wereld verbeteren. En. En in die zin zijn wij.

Als gemeente. Niet in staat geweest. Dat wat. Wat God van ons vraagt. Om dat in de praktijk te brengen. Maar ik wil eigenlijk vanochtend vooral het gaan hebben over het huis van God.

God. En als we het hebben over het huis van God. Zijn er twee kanten. Er zijn twee verschillende kanten van Gods gemeente als huis. En de eerste kant is.

De Heer Jezus bouwt zijn gemeente. Hij bouwt het huis. En de andere kant is. Wij bouwen het huis. Dat is allebei waar.

De eerste kant vinden we in. Ephesus 2. Daar staat het volgende in vers 21 en 22. Christus in wie het hele gebouw goed samengevoegd opgroeit.

Tot een heilige tempel in de Heer. En dan komt het. Dan staat er dit. In wie u ook mee opgebouwd wordt.

Tot een woonplaats van God in de geest. God woont in de gemeente. Het is een heilige tempel. Als de Heer Jezus zegt. Ik zal mijn gemeente bouwen.

In Matthäus 16. Dan bedoelt hij. Dat er een volmaakt huis gebouwd wordt. Een volmaakte woonplaats. Want als je tot het geloof komt in de Heer Jezus Christus.

Dan ben je een tempel van de heilige geest. Je bent een nieuwe schepping. En in jou woont God door zijn geest. En als collectief. Als gemeente. Kunnen we zeggen.

Dat de Heer God. Een volmaakte gemeente. Heeft gebouwd. En nog aan het bouwen is. En die gemeente zal straks. Als het nieuwe Ruslem neerdaalt.

Uit de hemel. De heerlijkheid van God hebben. En de gemeente zal bestaan. Uit allemaal mensen. Die gelijk zullen zijn aan de Heer Jezus Christus. God bouwt.

Niet met. Met halve materialen. Maar hij bouwt een gemeente. Die volmaakt is. En zonder vlek of rimpel. Getoond zal worden aan deze wereld. Dat is de kant van Ephesus hoofdstuk 2.

Wij zijn een woonplaats van God. In de geest. Ik hoop dat je dat begrijpt. Het is niet alleen maar. Een individuele zaak.

Ik geloof in de Heer Jezus. Nee. We zijn samen een woonplaats. Niet alleen hier in Baren. Maar de hele wereld. Alle gelovigen. Samen. Dat is een woonplaats van God in de geest.

Want ze zijn allemaal. Ik heb dat de vorige keer gezegd hier. Tot die volheid. Weet u nog. Van God gebracht. Maar.

Als het zijn woonplaats is. Dan gelden zijn voorwaarden. Daarom las ik Exodus 25.

Dat is de kant van de mens. Dus God bouwt zijn gemeente. Er is niks verkeerds aan. Die zal straks volmaakt zijn. Maar.

Als het gaat om ons. Dan zegt hij. En zij moeten mij een heiligdom bouwen. Zodat ik in hun midden kan wonen. Zodat. De Heer Jezus Christus.

vertegenwoordigd wordt. In. Onze gemeente. Volgens alles wat ik u zal tonen. Een ontwerp van de tabernakel.

Een ontwerp van al zijn voorhebben. Zo moet u het maken. Zo moet u het maken. Als op de berg getoond is. Nou die berg. Dat is de hemel.

Even het Nieuw Testament. Paulus zag de Heer Jezus in de hemel. Paulus zag een verheerlijk mens. Paulus zegt. Ik heb het fundament gelegd. 1 Korinther 3. Dat is niet van. De boodschap voor zondaren.

En je komt tot geloof. Nee. Dat is het fundament. Het fundament van dat huis. Een hemelse Heer. Het ontwerp wat op de berg getoond is. En alles wat wij doen.

Alles wat wij zijn. Collectief. Moet een vertegenwoordiging zijn van wie de Heer Jezus is. Zijn heerlijkheid moet praktisch gezien worden. In ons midden.

Ze moeten mij een heiligdom maken. Waar? In de woestijn. In deze wereld. Dus dat huis van God. De gemeente.

Dat bouwt God. Maar. 1 Korinther 3. Daar kom ik zo nog wel even terug. Daar zegt Paulus. Pas op hoe iedereen verder bouwt op dit fundament. Want.

Als het gaat om de eeuwigheid. Heeft God een volmaakte gemeente. Maar als het gaat om de tijd. Om hier op deze wereld. Dan zijn wij verantwoordelijk. Doeders en zusters. Voor wat wij.

Samen tonen van de heerlijkheid van de Heer Jezus Christus. Nou in de eerste Timotisch brief. Bijvoorbeeld. Die toont.

En in de eerste Korinther brief. Die toont ons. Wat nou die. Ontwerpen zijn. Wat nou die voorwaarden zijn. Wat nou die details zijn van dat huis.

En ik zal een paar dingen noemen. Het eerste is. Heiligheid. De Heer Jezus Christus.

Is heilig. Hij is volkomen afgezonderd van deze wereld. Hij is daarboven in de heerlijkheid. Hij heeft niets te maken met zonden. Met de wereld. En zo moet ook zijn huis zijn. Want hij woont in de gemeente.

Laat. Laat. Alle mannen. Op iedere plaats.

Bidden. Met opheffing. Van. Heilige hand. Dat is een voorschrift. Dat is een inzetting. Dat is een orde van het huis van God.

Als je bidt. Broeders. Laat het zijn. Met heilige handen. Anders gezegd. Als je je dienst uitoefent in de gemeente. Als je iets doet.

Aan gebed. Zorg dan dat het heilig is. Dat je leven. Net zoals dat van Christus. Niet van deze wereld is. Dat jouw leven niet van deze wereld is.

Op die manier vertegenwoordig jij hem. Hier beneden. Het tweede kenmerk is. Ik ga dat nou niet allemaal voorlezen. Maar 1 Timotius 2. Op iedere plaats.

Altijd. Gebeden. Smekingen. Worden opgezonden naar God. Het tweede is afhankelijkheid. Mijn huis. Zal een huis van gebed zijn. Zegt de profeetje Zaaien.

Over dat huis van God. De heer Jezus. Wordt vertegenwoordigd. In zijn huis. Doordat wij afhankelijk van hem zijn.

Dat wij met andere woorden. Totaal niets verwachten van onszelf. Paulus zegt in Filipense 3.

Wij die in Christus Jezus roemen. En niet op vlees vertrouwen. Niet op onszelf vertrouwen. Afhankelijkheid. Gebed. Is een ordening van het huis van God.

Voor koningen. Voor hogeplaatsten. Hoe meer wij een huis van gebed zijn. Hoe meer wij een vertegenwoordiging zijn van de hemelse heer.

Hoe meer wij het huis van God vorm geven. derde punt is. Opzicht.

Oudsten. Diakenen. 1 Timotheus hoofdstuk 3. Zoals de heer Jezus de opperherder is. Zo zijn er ook allerlei herders in de gemeente gesteld.

En wij hebben ons daaronder te stellen. Dat is de orde van het huis van God. Een vierde punt is. Zorg.

Zoals hij de gemeente koestert. Zo hoort in het huis van God. De zorg voor elkaar. Zichtbaar te worden. Nou. Dan gaan we even terug naar 1 Corinthe hoofdstuk 3.

Laatste stukje wat ik gelezen heb. Daar zegt Paulus in vers 10. Overeenkomstig de genade van God die mij gegeven is.

Heb ik als een wijs bouwmeester het fundament gelegd. Welk fundament? De hemelse heer. Het fundament van het huis.

Het fundament waarop anderen verder bouwen. Kijk maar. Hij zegt dat erachteraan. Een ander bouwt daarop. Hoe dan?

In de hele geschiedenis van de christenheid zijn er talloze mensen geweest die kerken, gemeentes vormgaven naar hun eigen gedachten. Of naar Gods gedachten.

Dat zijn de twee opties. En wat zijn Gods gedachten? Daarom las ik Exodus hoofdstuk 25. Je moet het precies zo bouwen, zegt hij.

Zoals ik je op de berg getoond heb. Precies zo. Want alles in die tabernakel spreekt van de heerlijkheid van de Heer Jezus. Alles. Elk detail.

En God zegt, ik wil dat er op deze wereld een getuigenis is voor mijn zoon. En Paulus zegt hier, ik heb dat fundament gelegd. Ik heb die Corinthians toen. En ons via het woord heb ik een hemelse heiland verkondigd.

Een hemelse heer. En nu moeten jullie, gemeente in Baren, Bunschoten, waar dan ook. Moeten jullie oppassen hoe je daarop gaat bouwen. Ieder dient er echter op toe te zien hoe hij daarop bouwt.

En de voorgaande hoofdstukken gaan over wijsheid. Menselijke wijsheid. Versus goddelijke wijsheid. En als wij onze eigen gedachten toelaten over de vormgeving van Gods huis.

Dan bouwen we niet met goud. Niet met zilver of met kostbare stenen. Maar dan bouwen wij met brandbare materialen. En hoeveel gemeenten zijn er vandaag niet. Die worden ingericht helemaal naar de gedachten van mensen.

Het moet er aantrekkelijk uitzien. Het moet zoals de wereld zijn. Het moet met veel muziek en met veel herrie. Het moet aantrekkelijk zijn voor jongeren.

Enzovoort, enzovoort. Ik snap dat allemaal wel. Ik heb daar zelf ook, tien jaar geleden ben ik er helemaal voor gegaan. Je moet zo laagdrempelig mogelijk zijn.

Zo veel mogelijk mensen binnenhalen. Maar het zijn de gedachten van mensen. Het zijn niet de gedachten van de Heerde God. Wat waren de buitenste kleden van de tabernakel?

Wie weet dat? De buitenste. Wat zag? Ja, dat waren zeekoeienhuil. Totaal niet.

Zag er niet uit. Maar de binnenkant van dat heiligdom. Nou ja. Allerlei engelen, allerlei schitterende kleuren. Blauw, purper. Dat sprak van de heerlijkheid van Christus.

Daarom zegt Paulus hier, pas op hoe je nou vorm geeft aan het huis mensen. Ik wil dat je elk detail invult zoals ik het je op de berg heb getoond.

Nou die berg, dat is voor ons de persoon van Christus. Daarom zei ik ook, heilig zoals hij heilig is. Het is afhankelijkheid om hem de eer te geven. Elk detail van wat een gemeente is, niet alleen hier op zondag, maar in onze dagelijkse bezigheden.

Onze afhankelijkheid van hem. Onze onbedanigheid aan opzichters, opzieners. Enzovoort. Al die dingen zijn vormgegeven, zijn voorgeschreven in het woord van God.

Het collectief. Nou. Dan zegt Paulus, als iemand vers 12 op het fundament bouwt, met goud.

Met zilver. Of met, hier staat dan edelstenen, in de tel staat kostbare steenten. Dat zijn al de zaken die precies volgens Gods woord invulling krijgen.

En goud spreekt van de heerlijkheid van Christus, zilver van zijn verlossingswerk. En edelstenen, kostbare steenten. Dat spreekt van al die verborgen. Verborgen, want edelstenen zijn altijd moeilijk te krijgen.

Maar dat spreekt van verborgen schatten, verborgen schoonheden van het huis van God. Waarvan wij mensen zouden zeggen, nou is dat nou wel zo belangrijk, maakt het uit.

Ja, dat maakt uit. En dan zegt hij in vers 10, dat heb ik al voorgelezen. In de tel staat, laat ieder uitkijken hoe hij erop bouwt.

Nou, in de 19e eeuw was er een opwekking. Begin van de 19e eeuw, mensen gingen weer terug naar de inzettingen van Gods woord op dit gebied.

Maar, als we kijken vandaag naar de evangelische beweging. Ik kom natuurlijk zondag aan zondag. Kom ik in allerlei gemeentes. En dan zie je dat, als het gaat om het verlossingswerk van de Heerde Jezus.

Als het gaat om navolging, dan is het allemaal keurig voor elkaar. Maar als het gaat om de orde van het huis van God. Ja. Dan is er een stuk verval.

Broers en zusters. En gaat u dat aan het hart of niet? Dat is eigenlijk de vraag van vanmorgen. Probeer nou eens even dat hele aspect van je persoonlijke navolging even aan de kant te zetten.

En probeer nou eens het plaatje voor je te halen van Gods gedachte over zijn collectieve huis. Probeer dat nou eens voor je te halen. Heb jij daar een verlangen in om dat vorm te geven zoals dat in Gods woord geopenbaard is?

Of zeg je nou ja, dat boeit me niet zoveel. Dat kan. Ik zal wat voorbeelden noemen.

Paulus zegt uit 1 Corinthe 11 vers 2. Ik prijs u dat u in alles aan mij denkt. En de inzettingen vasthoudt.

Zoals ik ze u heb overgeleverd. Dat ene zinnetje. Dat zegt precies waar het om gaat vanochtend.

Je kunt de Heer Jezus dienen. Je kunt van het woord van God houden. Je kunt echt vrucht dragen.

Dat is fantastisch. Maar de vraag is. Denk je in alles aan wat Paulus in zijn brieven ons heeft opgedragen.

De inzettingen. Elk detail van het huis van God. Zoals het op de berg getoond is. Geven we dat zo vorm vandaag de dag. Ik zal wat voorbeelden noemen.

De gemeentelijke samenkomst. Zoals wij die hier hebben. Dat is allereerst. Als het gaat naar de gedachten van de Heere God. Een samenkomst rondom.

Christus. En het is allereerst. Een aandinningsgelegenheid. Je kunt als gelovige om tal van redenen samenkomen.

Bijbelstudie. Of gemeenteavond. Of witstond. Wat dan ook. Maar de eerste dag van de week. Daar zegt de Heere God in zijn woord. Dan wil ik graag.

Dat je rondom mijn zoon samenkomt. En dat alles wat er in je hart is. Wat over hem spreekt. Dat wil ik horen.

Dat wil ik. Als een lof offer. Een Hebraïe 13. Als het ware ontvangen. En als de Heere Jezus zegt.

In Hebraïe 2 vers 12 is het geloof ik van. In het midden van de gemeente. Zal ik uw lof zingen. Dan is dat precies hetzelfde als 1 Corinthians 14. Dank zeggen met mijn geest.

Lof zeggen met mijn geest. Dat is namelijk Christus. Die in ons de Vader groot maakt. Dat is zo maar een voorbeeld. Van die inzettingen. Van die verordeningen. Van zo heeft God het bedoeld.

Samenkomen met elkaar. Rondom 1 enkele naam. De naam van de Heer Jezus. Niet samenkomen op grond van het feit dat we de renningsraak zijn.

Op grond van een bepaalde leer. Op grond van een bepaalde overtuiging. Nee. Samenkomen. In zijn naam. En rondom hem. We hebben het wel eens vaker gezegd hier.

Dat was in de begintijd. Rondom de tafel van de Heer. Handelingen 20 vers 7. Kun je dat lezen. Toen zij op de eerste dag van de week bijeen gekomen waren. Om brood te breken.

Enzovoort. Dat is een stuk inzetting. Een stuk. Nou ja. 1 Corinthië 11 vers 20. 21.

Daar kun je dat ook lezen. Over die samenkomst van de Corinthiërs. En Paulus zegt. Ik kan jullie daarover niet prijzen. Want jullie komen samen ten kwade. Wat is dan ten goede?

Nou. Dat is dat je samenkomt. Rondom Christus. De Heer Jezus. Als lichaam. Als een vertegenwoordiging van zijn naam. En dat je hem de eer brengt.

Hem de dank brengt. Hem de lof brengt. Dat is een stuk inzetting. Een stuk ordening. Nou. Dat is goud. Dat is zilver.

Want het avondmaal spreekt van de verlossing. Het is kostbare steenten. Voor God. Als u hier naartoe komt.

Op zondagmorgen. Wat heeft u dan bij u. In uw hart. Voor hem. Heeft u dan iets bij u.

Vroeger was dat letterlijk. Een dier. Een duif. Of een rund. Dat kunt u allemaal lezen. In Leviticus 1. Er was een rund. Een schaap of een duif. Nou. Een rund.

Dat is heel veel van de Heer Jezus. En een schaap is iets minder. Maar ook goed. En een duif nog minder. Maar dat maakt niet uit. Je hebt iets van hem. Dat is het huis van God.

Als het even om de samenkomst gaat. Ik kan heel veel voorbeelden noemen. Maar ik noem even dit ene dingetje. Nou. En dan functioneren de gaven. In die zin dat.

Dat de een heeft een dankzegging. En de ander heeft een lied. En de volgende heeft een leer. Enzovoort. De geest. Tijgt de ruimte. Maar ja.

Zo heeft de Heerde God dat bedoeld. Wat hebben wij ervan gemaakt? Ik zei het net al. Maar er zijn vandaag ontzettend veel gemeenten. Die heel veel mensen trekken.

En waar al deze dingen aan de kant gezet zijn. Waar het allemaal om één spreker draait. Of om één thema. Of om één kenmerk. Maar waar het niet meer die eenvoudigheid is.

Rondom Christus. Dat is een stuk verval. Broeders en zusters. En hoewel er vele oprechte gelovigen zijn.

Echt waar. In leer. En in toewijding. En vruchten. En enzovoort. Zijn we vandaag de dag uiteengevallen. In talloze secten en groeperingen. Het was naar de gedachte van de Heerde God.

Dat in elke plaats. Er een gemeente zou zijn. De gemeente te baren. Hoewel samenkomend op verschillende plaatsen. Zou het gezag van de Heer.

Toonbaar moeten maken. Door te zeggen. Op locatie B. Is er een broeder of zuster. Toegelaten. En die wordt dus in locatie CDEF. Ook. Zo. Aangenomen.

Maar andersom. Als er een broeder of zuster. Werd uitgesloten. Dan werd het overal. Ook. Aanvaard. Dat was. Matthäus 18.

Binden en ontbinden. Dat is helemaal niet meer. Van. Van toepassing vandaag. We zijn. Niet eens op de hoogte van elkaars. Doen en laten. Dat is verval.

Helaas. En. Daarom zegt hij ook in hoofdstuk 3. Lees het maar even verder met mij mee. In vers.

Vers 12. Heb je dus. Hout. Hooi. Of stro. Dat is allemaal. Dat zijn. Dat zijn. Materialen.

Broeders en zusters. Die wij zelf aandragen. In leer. Of in woord. Of in gedrag. Die allemaal komen. Vanuit onze eigen. Inzicht. Daarom zegt hij ook in vers.

Vers 18. Laat niemand zichzelf bedriegen. Als iemand onder u denkt. Dat hij wijs is. Nee maar het moet zo. Nee maar het moet zo. Nee. Nee maar ik vind het.

Een gemeente. Moet een zoveel vorm gegeven worden. En als je dan zegt. Vandaag de dag. Ja nee maar. Maar wat staat er geschreven erover. Ja nee maar dat is ouderwet. Dat was van vroeger. En het wordt allemaal. Aan de kant gegooid.

Als iemand onder u denkt wijs te zijn. In deze wereld. Laat hij dwaas worden. Dat betekent eigenlijk. Je gedachten onderwerpen aan het woord van God. Daarom las ik Exodus 25.

Drie keer staat er. Je moet het zo bouwen zoals ik het je getoond heb. Zo vorm geven aan mijn huis. Gedrag van mannen en vrouwen. Zo als ik het heb vorm gegeven.

Wat is daar een strijd over vandaag overal. Als het gaat om gebed. Als het gaat om heiligheid. Als het gaat om het geven van je financiële gaven.

Al die dingen. Hebben allemaal te maken met het huis van God. Hebben wij dat verlangen om dat vorm te geven.

Zoals de Heerde God het geopenbaard heeft. Hebben wij dat verlangen echt? Nou laat je dan. Dwaas laten maken.

Dat betekent onderwerpen aan. Aan het gezag van het woord. En dat is in de ogen van de wereld dwaas. Absoluut. Dat zeggen mensen wat beter op ouderwets.

En je vindt ook geen weerklank bij de meesten. Mensen vinden het gezeur. En je wordt al heel snel aan de kant gezet.

Nou wat is nou.

Wat is nou de weg. En dan wil ik nog. Ten slotte iets lezen uit. Nehemia. Hoofdstuk 1. U herinnert zich dat ik net gelezen heb.

Bij het Ezegeal 43. Toon hun het ontwerp van het huis. Op dat zij zich schamen. En dan. Als ze zich schamen.

Als er een stuk verontmoediging is. Als er iets van Gods geest. Die je hart aan de hand is. Van. Oh. Oh heer. We hebben het niet goed gedaan. Dan. Zegt hij.

Heer zegel 43. Is er ruimte voor herstel. En dat vinden we in Nehemia 1.

Er wordt een bericht aan Nehemia gezegd. Hij was daar een schenker van de koning. Ver weg. En dan zeggen ze in vers 3. De overgeblevenen die uit gevangenschap daar in het gewest en overgebleven verkeren in grote ellende.

En in smaad. In de muur van Jeruzalem zijn bressen geslagen. En zijn poorten zijn met vuur verbrand. Anders gezegd.

Gods geest maakt jou duidelijk. Zoals het met mij gebeurd is. Er zijn bressen geslagen in het huis van God. In de plaats waar de Heer Jezus zijn heerlijkheid zou moeten ontvangen op deze wereld.

We hebben het als gelovigen. Als christenheid. We hebben het volkomen. Verknald. De poorten zijn met vuur verbrand. Wat is er overgebleven van dat wat de Heer God verlangt van zijn huis.

Niks. En dan staat er in vers 4. Het gebeurde toen ik deze woorden hoorde. Deze woorden.

Heb je die woorden wel eens gehoord? Broeder en zuster. Of ben je zo met je eigen leven bezig. Met je eigen geestelijk leven. Dat je totaal geen gedachte hebt over zijn huis.

Het gaat nu even niet om je eeuwige redding. Daar gaat het allemaal vanochtend niet over. Het gaat mij vanochtend over deze woorden. Kijk nou eens om je heen. Kijk nou eens wat er van mijn huis terecht is gekomen.

Er zijn bressen geslagen. Er wordt massaal in ons land afstand gedaan van het woord van God. Er worden mooie, prachtige gebouwen opgericht.

Liturgieën. Mensen met prachtige gewaarden. Vrouwelijke predikanten. Het avondmaal wordt eens in het drie maanden. Eens in het jaar. Weet ik veel. Al die dingen.

Ik kan er nog twintig opnoemen. Bressen. Bressen. Gaten in de muur. En we zijn een voorwerp van smaad geworden. Van de week sprak ik met een vriend van mij.

Hij zegt mijn buurman was vroeger zendeling. Hij is nu boeddhist geworden. Ik zeg wat? Het is een hele huisje vol boeddha's. En hij is notabene jarenlang een zendeling geweest in het buitenland.

Ik zeg hoe kan dat? Hij zegt nou omdat hij zo teleurgesteld is geraakt in wat mensen hem aangenaan hebben in de naam van de Heer Jezus. Wat de gemeente van God geworden is. Dat is precies wat hij staat.

Het is smaad. Ze verkeren in grote lenden in smaad. En die man heeft het geloof aan de kant gezet. Ja dat moet je natuurlijk nooit doen. Maar ik snap het wel ergens. Ja toch?

Toen ik deze woorden hoorde. Vers 4. Ging ik zitten en begon te huilen. Als ik bij uw tranen herinner Timotheus.

2 Timotheus 1. Ik heb jullie onder tranen terecht gewezen. Handelingen 20. Dat zijn dezelfde tranen. Dat is ook iets wat Gods geest in ons wil bewerken.

Niet alleen de blijdschap over de Heer Jezus. Filipenzen verblijten we in de Heer. Tuurlijk. Maar ook. Ach Heer als je ziet wat we met z'n allen van gemaakt hebben. Het is toch droevig. Of ben je het niet mee eens?

Hij ging huilen. En de Heer was een enkeling. Een enkeling. Hij was geen priester. Hij was geen bijzondere figuur. Hij had gewoon ergens een baan.

Laat ik het even zo zeggen. En Gods geest greep hem aan. En hij zei. Heer wat hebben we gedaan? Ik bedreef enkele dagen rouw.

Terwijl ik voor het aangezicht van de God van de hemel vaste en bad. Dat is het eerste. Lieve broeder en zuster. Ik wil vanochtend heel duidelijk zeggen tegen je.

Ken je dit? Verootmoedig je je wel eens jezelf over de staat van de christenheid. Niet wat wij ervan maken als reddingsaard. Maar gewoon. Het is een huis van God in de hele wereld.

Het is niet alleen hier. Het is het hele huis van God. Wat Gods woord vaarwel heeft gezegd. En daar ben je onderdeel van. Je bent niet alleen maar individueel een christen.

Een disciple. Je bent een steen in het huis. Laat ik het zo zeggen. Opdat zij zich schamen. Zegt Ezekiel.

Nou ik schaam me voor ons getuigenis. Als ik alleen al afgelopen weken weer heb gezien. Wat een verdeeldheid er is onder broeders. over de kleinste zaken.

Ja. Dan zeg ik. Heer. Ik beleid. En dat is het tweede. Hij gaat eerst huilen. En dan vervolgens. Gaat hij. In vers.

Even kijken. Vers 8. Gaat hij zijn schuld beleiden. In het midden zegt hij daar. Ik beleid de zonde van de Israelite. Die wij tegen u begaan hebben. Ook ik en mijn familie.

Tja. Ook ik en mijn familie. Ook ik en onze broeders en zusters hier in het renningsark. Hebben wij het allemaal zo goed gedaan? Geven wij vorm aan het huis van God zoals dat naar zijn gedachten is?

Niet altijd. Ja. Ja. Vers 7. Wij hebben het gezondig bij u verdorven.

We hebben de geboden, de verordeningen en de bepalingen die u aan uw dienen en Mozes geboden hebt. Aha. Bouw dat heiligdom nou zoals ik het. Je toon op de berg. Nee.

We hebben het niet ten acht genomen. Vers 9. Als u zich tot mij bekeert en mijn geboden in acht neemt en die houdt, dan zal ik ze, als zij aan het einde van de wereld, zegt de Heerde God, hier bijeenbrengen.

Naar de plaats die ik heb gekozen. Om. Wat staat er dan? Om. Mijn naam, dat is de naam van de Heer Jezus Christus, daar te laten wonen.

Als jij, als u vanochtend, of vanmiddag, of deze week, oprecht van Gods aangezicht, uw vrouw opmoedig zegt van Heer, ook ik, ook ik persoonlijk heb niet gedaan wat u gezegd heeft.

Dan zegt God, ah. Nou is de ruimte dat de Heer Jezus weer gezien wordt in het midden van de gemeente hier in Baar. Stuk heiligheid, stuk afhankelijkheid.

Nou, ik heb ze allemaal genoemd, die thema's, je kunt ze allemaal lezen in de brief aan Titus en Timotius. De ordeningen, de inzettingen, één korinthe van Gods huis. Zo moet je bouwen, beste broeders en zusters, met goud, met zilver en met kostbare steenten.

Dat wat Gods voort over zijn zoon zegt. Ja. En Mozes nam een tent en zette die voor zichzelf buiten het kamp.

Een eind van het kamp vandaan. Het kamp is dat wat wij mensen ervan gebakken hebben.

Gods dienst naar de mens. Wijsheid van mensen. Hout en stro en al dat soort dingen. Mozes zegt, nee, ik ga die tent heel eind daar vandaan zetten.

Hij noemde die tent de tent van ontmoeting. En zo gebeurde het dat ieder die de Heerde zocht naar de tent van ontmoeting moest gaan die zich buiten het kamp bevond. Exodus 33, vers 7. Dat is een mooi voorbeeld.

Eerst zegt de Heerde God, maak dat heiligdom. Zoals ik het heb gezegd op de berg. Mozes doet het. Ze maken een gouden kalf. Ze dachten het zelf wel beter te weten.

En God zegt, maar nu is mijn ontmoeting niet meer daar. Maar nou is het daar buiten. Buiten het kamp. Anders gezegd. Nehemia 1, vers 9. Als je tot mij bekeert.

Als je echt oprecht verdriet hebt van de situatie van vandaag. Veroodmoediging heet dat. Dan kan ik een begin maken met een herstel.

En dan gaat mijn naam, de naam van zijn zoon, daar weer zichtbaar worden. Ik ben ervan overtuigd, broers en zusters, dat opleving, herleving begint bij veroodmoediging. Nehemia 1 gaat voor Nehemia 3.

Want voordat hij gaat bouwen, voordat er weer een zichtbaar getuigenis komt van Gods naam daar in Jeruzalem. Is eerst hoofdstuk 1. Veroodmoediging.

Dan hoofdstuk 2. Het bekijken van de puinhopen. Dat doet hij ook. Het tot je door laten dringen van jongens, jongens. Wat geven we toch niet goed vorm aan dat huis van de Heere God.

De heerlijkheid van zijn zoon. Heel praktisch in ons eigen leven. Ben ik zo afgezonderd van deze wereld in mijn dagelijks leven? Ben ik zo afhankelijk in gebed van hem?

Ben ik zo onderdanig aan de opzichters? Ben ik zo goed in het zorgen voor de ander? Allemaal thema's van dat huis. Nou. Dan sluit ik af met vers 11 van Nehemia 1.

O Heer laat uw oor toch opmerkzaam zijn op het gebed van uw dienaar. En op het gebed van uw dienaar.

Hier vanochtend. Dienaar. Dienaar. En dan staat er dit. Die er vreugde in vinden uw naam te vrezen. Vind je daar vreugde in?

Ik vraag het je heel persoonlijk. Vindt u er vreugde in om zijn naam te vrezen? Als u daar ja op zegt, dan moet u ook heel eerlijk daaraan toevoegen. Maar dan vind ik het ook belangrijk om het huis van God vorm te geven naar zijn gedachten.

Niet naar mijn gedachten. Als ik naar mijn gedachten luister, zeg ik ook, natuurlijk, het moet vet, cool, groot, massaal zijn. Maar dat zijn niet Gods gedachten. Vreugde in zijn woord.

Amen. Roadsterun. Roadsterun. Roadsterun. Roadsterun. Roadsterun. Roadsterun. Roadsterun. Roadsterun.

Roadsterun. Roadsterun. Roadsterun. Roadsterun. Roadsterun. Roadsterun. Roadsterun. Roadsterun. Roadsterun. Roadsterun. Roadsterun. Roadsterun. Roadsterun. Roadsterun. Roadsterun. Roadsterun. Roadsterun. Roadsterun. Roadsterun. Roadsterun. Roadsterun. Roadsterun.

Roadsterun. Roadsterun. Roadsterun. Roadsterun. Roadsterun. Roadsterun. Roadsterun.