Samenkomst 24 december 2017

Spreker

Oscar Lohuis

Date
Dec. 24, 2017
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Jezus.

Maar we lezen eerst Isaiah 40 vanaf vers 12. En ik heb hier de herziene statenvertaling. Kunt u mij horen? Is het een beetje te verstaan? Ja? Oké. Wie heeft de wateren, de wateren van deze aarde, met de holte van zijn hand opgemeten, of van de hemel met hun span de maat genomen, of het stof van de aarde met een maatbeker gewat, of de bergen gewogen in een waag, of de heuvels op een weeglaal?

Wie heeft de geest van de Heerde gepijld? En wie heeft hem als zijn raadsman onderwezen? Met wie heeft hij beraadslaagd dat hij hem inzicht zou geven, en met pad van het recht zou leren, hem kennis bij zou brengen, of hem de weg van veel verstand zou doen kennen?

Zie, de volken worden beschouwd als een druppel aan een emmer, als een stofje op de weegzaal. Zie, hij heft de eilanden op als fijn stof.

De Libanon is niet genoeg om te branden, zijn dieren zijn niet genoeg voor het brandoffer. Alle wolken zijn als niets voor hem. Zij worden door hem beschouwd als minder dan niets en als legeheid.

Met wie zou u God willen vergelijken, of welke vergelijking zou u op hem willen toepassen? De vakman giet het beeld, en de edelsmit overtrekt het met goud, en smeet er zilveren kettingen voor.

Wie te arm is voor een heffelver, kiest een stuk oud dat niet kan verrotten. En hij zoekt een kundig vakman voor zich uit, om een beeld te vervaardigen dat niet wankelt.

Weet u het niet en hoort u het niet, is het u vanaf het begin niet bekendgemaakt? Hebt u niet gelet op de fundamenten van de aarde? Hij is het die zetelt boven de omtrek van de aarde, waarvan de bewoners als springhanen zijn.

Hij is het die de hemel uitspant als een dunne doek, en uitspreidt als een tent om in te wonen. Hij is het die vorsten maakt tot niets, en rechters van de aarde maakt tot legeheid.

Ja, ze zijn nog maar nauwelijks geplant, of nog maar nauwelijks gezaaid. Ja, hun afgehouden stronk wortelt niet meer in de aarde.

Ook als hij op hen zal blazen, zullen zij verdoren. Een storm neemt hen weg als stoppels. Met wie zou u mij willen vergelijken, of aan wie ben ik gelijk, zegt de Heilige?

Sla uw ogen op naar hem oog. Zie wie deze dingen geschapen heeft. Hij is het die hun leger, het leger van de sterren, voltallig tevoorschijn brengt, en ze allebei namen roept, door zijn grote vermogen en zijn sterke kracht.

Er ontbreekt er niet één. Waarom zegt u dan, Jacob, en spreekt u, Israël, mijn weg is voor de heren verborgen, en mijn recht gaat aan mijn God voorbij?

Weet u het niet, hebt u niet gehoord, de eeuwige God, de heren, de schepper van de einde der aarde, hij wordt niet moe en niet afgemat.

Er is geen doorgronding van zijn inzicht. Hij geeft de vermoeide kracht. Hij vermeerdert de sterkte van wie geen krachten heeft. Jongeren zullen moe en afgemat worden, jonge mannen zullen zeker struikelen, maar wie de heren verwachten, zullen hun krachten vernieuwen.

Zij zullen hun vleugels uitslaan als arenden. Ze zullen snel lopen en niet afgemat worden. Ze zullen lopen en niet moe worden. We lezen ook met elkaar uit Filippense hoofdstuk 2.

Filippense hoofdstuk 2, vanaf vers 5. De brief van Paulus aan de Filippense hoofdstuk 2, vers 5. U kent het wel.

Laat daarom die gezindheid in u zijn die ook in Christus Jezus was. Die, hoewel hij in de gestalte van God was, het niet als roof beschouwd heeft aan God gelijk te zijn, maar zichzelf ontledigd heeft door de gestalte van een slaven aan te nemen en aan de mensen gelijk te worden.

En in gedaante als een mens bevonden heeft hij zichzelf vernederd, ja, en is gehoorzaam geworden tot de dood, ja, tot de kruisdood. Daarom heeft God hem ook bovenmate verhoogd en heeft hem een naam geschonken boven alle naam, opdat in de naam van Jezus zich zou buigen elke knie van hen die in de hemel en die op de aarde en die onder de aarde zijn en elke tong zou beleiden dat Jezus Christus de Heer is tot heerlijkheid van God de Vader.

Tot zover. Laten we kort bidden voordat we hier verder over nadenken. Heren, Heren, we zetten onze aanbidding voort door uw woord te lezen en uw woord te overpijzen deze morgen.

We hebben deze schitterende liederen mogen zingen voor u, waarin we ook zelf bemoedigd zijn hierdoor dat we bepaald zijn bij wie u bent. En we bidden u dat u ons vanmorgen in staat wilt stellen om iets meer te zien van uzelf.

En dat u door uw geest ons hart wilt openen. En Heer, u weet wat er nodig is in ons leven. U weet wat er de afgelopen weken en maanden is gebeurd.

En u weet hier waar we mee zitten. U weet waar we bevrijding en vernieuwing nodig hebben. En we danken u zo dat u door uw woord ook een antwoord hebt op onze nood hier en nu.

En zo bidden we Heer, dat u onze ogen wilt openen en dat we mogen horen wat de geest tot de gemeente wil zeggen deze morgen. In Jezus' naam.

Amen. We hebben met elkaar gelezen in Jezaja hoofdstuk 40. En Jezaja die profiteerde in het zuidelijke koninkrijk, Juda.

En hij deed dat kort nadat het noordelijke koninkrijk was gevallen. Het noordelijke koninkrijk, het tienstammenrijk was overweldigd door de Assyriërs.

En in het zuiden, in Jeruzalem, in Judea, in Juda waren ze bang dat ook het zuiden veroverd zou worden door de Assyriërs. Dat ook zij hun vrijheid zouden verliezen.

En Jezaja die spreekt tot het volk dat ontmoedigd is, die in een hele moeilijke politieke situatie is terechtgekomen. Het volk dat daardoor moedeloos is geworden, bang is geworden en wanhopig is geworden.

En hun hoop en kracht zijn geweken. Ze zijn, ze hebben te lang de wind tegen gehad zou je kunnen zeggen. Er zijn hele moeilijke dingen gebeurd.

En Jezaja spreekt tot het volk in deze situatie. Misschien wel vergelijkbaar met de toestand van mensen vandaag de dag misschien wel te vergelijken met de gevoelstoestand van sommigen van ons hier vanmorgen aanwezig.

Dat we ons te neergedrukt voelen omdat we de wind lang tegen hebben gehad. Omdat er ook de afgelopen periode heel moeilijke dingen zijn gebeurd. En dat onze kracht misschien wel heel klein is geworden.

Dat we misschien wel moe zijn geworden. En dat we ons afgemat voelen. dat we vermoeid en afgemat zijn geworden.

En dan zegt Jezaja tegen het volk dat zich zo voelde de heren raakten nooit moe en hij raakten nooit afgemat. En wat hij doet is dat hij het volk wil wijzen op wie de heren is.

En dat is wat we vanmorgen ook willen doen. nadenken over wie de heren onze God is. In het bijzonder willen we nadenken over zijn grootheid. En daarna ook nadenken over het feit dat deze onvoorstelbaar grote God deze onvergelijkbaar grote God deze heilige God dat hij mens is geworden in zijn zoon Jezus.

En dat mag ons vanmorgen ook bemoedigen. Nou wat doet Jezaja? Hij vergelijkt hij noemt een aantal dingen die wij ons als groot kunnen voorstellen.

Hij noemt een aantal dingen waarvan wij inderdaad het gevoel krijgen dat het is gigantisch groot. En dan zegt hij hoe God daar tegenover staat.

Tegen de dingen die wij als groot ervaren. Laat me een paar voorbeelden geven van wat Jezaja doet. We zijn begonnen te lezen in hoofdstuk 40 vers 12 Wie heeft de wateren in de holte van zijn hand opgemeten?

De wateren van deze aarde. Nou als we er even over nadenken deze aarde bevat gigantisch veel water.

Er is meer dan 70% van deze aarde is bedekt met water. Minder dan 30% van de aarde is land. En meer dan 70% van de aarde is water.

De hoogste berg op aarde is 8,9 kilometer hoog. Dat is de Mount Everest 9000 nog wat meter. Maar de diepste diepte in de Indische Oceaan is nog anderhalve kilometer dieper dan dat.

Dus je kunt de Mount Everest op zijn kop zetten in de diep in de Indische Oceaan en dan zit er nog anderhalve kilometer onder de Mount Everest. Je kunt het hele oppervlak van de aarde en dat bedoel ik met al het volume wat dus boven de zeespiegel uitstijgt als je dat op één hoop zou gooien dan kun je dat kwijt in alleen de Indische Oceaan.

En een laatste iets om een beetje te schetsen hoeveel water er op aarde is. Ik zat laatst in het vliegtuig terug uit India en er zat een man uit India naast mij en zijn zoon werkte in een nucleaire business die was bezig als wetenschapper met nucleaire energie en die zei die schetste een vreselijk horror scenario die zei als Noord-Korea beslist om een kernboom te gooien op de Noordpool en op de Zuidpool dan zal er zoveel water smelten en dan zullen de magnetische krachten van de aarde zo veranderen dat de zeespiegel 30 meter overal ter wereld alle zeeën 30 meter zullen stijgen dat betekent dat heel Nederland onder water zal komen staan en dat heel veel miljoenen steden in deze wereld want meer dan 80% van de mensen woont vlak bij zee in deze wereld dat heel veel miljoenen steden onder water zullen komen staan 30 meter als dat gebeurt op de Noord en de Zuidpool en als al het ijs van de Noord en de Zuidpool zou smelten dan zouden alle zeeën 60 meter stijgen dat is de water van deze aarde en dan zegt

Jezaja hij heeft de wateren van de aarde in de holte van zijn hand dit is de holte van je hand gemeten God hij regeert over deze wereld hij is onvoorstelbaar groot hij heeft zo bepaald dat er zoveel water op aarde zou zijn dan krijg je een beetje een indruk en een beetje een gevoel hij heeft de omvang van de hemel met een span de maat genomen het tweede vers het tweede gedeelte van vers 12 de omvang van de hemel het heelal met onze moderne wetenschappelijke kennis krijgen we een beetje een indruk van de grootte van het heelal en weet je dan spreken over afstanden van lichtjaren nou dat is duizelingwekkend de snelheid van het licht dat is 300.000 km per seconde nou 300 km per seconde is in 1 seconde van Groningen naar Maastricht dat is snel dat is aardig snel in 1 seconde van Groningen naar Maastricht dat is 300 km maar het licht gaat nog duizend keer zo snel dus als je in de snelheid van het licht over de aarde gaat dan ben je in 1 seconde niet van

Groningen naar Maastricht maar dan ben je in 1 seconde 8 keer rond de aarde in 1 seconde dat is de snelheid van het licht als je met die snelheid gaat reizen door het heelal dan ben je na 4 seconden ben je bij de maan dus het licht van de maan doet er 4 seconden over om bij ons te komen na 4 minuten ben je bij Mars dan ben je onze eigen zon al lang gepasseerd en na 120.000 jaar met de snelheid van het licht dat redden wij niet dat gaan we niet redden 120.000 jaar maar stel dat we 120.000 jaar met z'n allen met de snelheid van het licht door het heelal zouden reizen dan zijn we aan het einde van het melkwegstelsel en het melkwegstelsel is slechts een klein zonnestelsel in een gigantische hoeveelheid zonnestelsels die er zijn en en dan spreken over afstand van miljoenen lichtjaren sterren die op miljoenen lichtjaren hier vandaan zijn dat wil zeggen de afstand die het licht in één jaar aflegt en dan miljoenen keerde zoveel dat is volkomen duizelingwekkend en dat is totaal niet te doorgronden voor ons en dan is de aarde een heel kleine planeet in dat kleine zonnestelsel wat het melkwegstelsel is waarvan er ook miljoenen zijn en dan staat hier hij heeft de omvang van de hemel bepaald met een span dit is een span dit is de holte van je hand en dit is een span een span is de afstand tussen je duim en je pink en dat werd net als een el een el is een lengtemaat een span is ook een lengtemaat en dat soort lengtemaat werden gebruikt om afstanden te meten op de markt als er een stof verkocht moest worden of als er dan zetten ze één span twee span drie span en ongeveer een afstand te bepalen en zo heeft

God hij heeft de omvang van de hemelen de grootte van het heelal heeft hij op deze wijze bepaald dit is uw God dit is onze God hij heeft het stof van de aarde met een maatbeker een wat en de bergen gewogen in een waag misschien heeft hij wel eens aan de voet van de Montblanc in Zwitserland de grootste berg van Europa dan kijk je omhoog en die alleen al is majestueus en is ongelofelijk en dat is iets wat jij je als groot kunt voorstellen wat wij ons als groot kunnen voorstellen dan zeggen we gigantisch ongelofelijk dan adembenemend hij heeft de bergen gewogen in een waag weet u wat het probleem is dat wij vaak te klein van God denken Maarten Luther die schreef aan Erasmus

Erasmus de grote man van Rotterdam een van de voorlopers van de reformatie ook Maarten Luther schreef aan Erasmus uw gedachten over God zijn te menselijk uw gedachten over God zijn te menselijk we hebben de neiging om te klein over God te denken en te groot van onszelf te denken we hebben de neiging om veel te veel bezig te zijn met onszelf en veel te weinig bezig te zijn met wie God is we hebben de neiging ook om veel te veel op te geven van onze eigen goedheid en onze eigen werken en onze eigen prestaties en wat we allemaal moeten voortbrengen in het leven wat wij kunnen produceren en voor elkaar kunnen krijgen daar denken we heel groot over en we denken veel te klein van wat God heeft gemaakt en wat God kan en wat God doet en van zijn macht er is een boekje ooit verschenen in het Engels met als titel ik vertaal het even naar het Nederlands jouw God is te klein je denkt te klein over God we hebben de neiging om God te reduceren om hem te verkleinen en een van de manieren waarop we dat doen is dat we hem maken tot onze partner dat we denken dat hij ons vriendje is dat we het verschil tussen hem en ons vergeten dat we vergeten dat er een ongelooflijk verschil is tussen God die hoog verheven is boven heel zijn schepping die per definitie oneindig veel groter is dan alles dat hij gemaakt heeft want hij is er altijd geweest hij is de eeuwige schepper hij heeft geen begin gehad hij was volmaakt gelukkig in zichzelf voordat hij alles gemaakt heeft hij was de bron van leven en de bron van licht hij was

God en hij was gelukkig met zichzelf en had de schepping totaal niet nodig en de schepping heeft een begin gehad en wij zijn geschapen hij is volkomen onafhankelijk en wij zijn afhankelijk er is niets dat we niet hebben ontvangen er is geen moment van ons leven dat niet een geschenk is van onze God er is geen adem die wij inademen en uit ademen die niet gegeven wordt door de Heer er is geen moment dat wij leven dat we niet van God ons leven hebben gekregen en alles wat we hebben in het leven hebben van hem gekregen wij zijn afhankelijk maar hij is volkomen onafhankelijk we moeten niet hem verlagen alsof hij is zoals wij alsof hij zwak is zoals wij alsof hij vermoeid zou kunnen raken zoals wij vermoeid raken in het leven hij raakt nooit afgemat zijn kracht is nooit minder hij slaapt niet en hij sluimert niet hij is

God en dat leren we uit Jezaja hoofdstuk 40 en dan lezen we ook over de volkeren alle volkeren worden beschouwd als een druppel aan een emmer de volkeren waar Israël bang voor was Israël was bang voor het grote Assyrië en voorheen hadden ze te maken gehad met Egypte en na Assyrië krijgen ze te maken met Babylon en in de tijd van Jezus heeft Israël te maken met het Romeinse Rijk en na het Romeinse Rijk zijn er allerlei rijken gekomen dan zegt Jezaja de volkeren ook de machtige volkeren van de Bijbelse geschiedenis en daarna en ook de machtige volkeren van vandaag de dag en alle volkeren van de aarde worden beschouwd als een druppel aan een emmer als een stofje op de weegschaal nou u gebruikt als een emmer je neemt een emmer om hem schoon te maken in huis of om je auto te wassen en je spoelt de emmer uit nadat je die gebruikt hebt je gaat hem niet tot op de laatste druppel afdrogen maar hij is nog een beetje nat en je zet hem onder het aanrecht en dan zit er nog een druppel aan die emmer nou dat denk je helemaal niet aan eigenlijk verwaarloosbaar een stofje op de weegschaal je hebt een weegschaal met twee schalen en die moeten in evenwicht komen dan is het even zwaar links en rechts en als er links of rechts ergens een stofje neer dwarrelt op de weegschaal dan heeft dat geen invloed op hoe de weegschaal uitslaat en nou zegt Isaiah begrijp me goed want dat betekent niet dat we minder waardig over onszelf moeten gaan denken dat betekent niet dat je niets bent want wij allemaal zijn de kroon op Gods schepping en we zijn het mooiste dat God gemaakt heeft en ieder mens is van eeuwige waarde en is ongelooflijk waardevol ook in Gods ogen maar vergeleken bij wie God is vergeleken bij zijn grootheid vergeleken bij zijn grootheid is de hele mensheid als een druppel aan een emmer als een stofje op de weegschaal alle volkeren zijn als niets er staat niet alle volkeren zijn niets maar alle volkeren zijn als niets in het licht van wie de Heer is we zijn soms zo hoogmoedig we denken soms zo dat wij alles zijn en het humanisme en het seculiere het seculiere humanisme dat is eigenlijk de filosofie van heel veel mensen ook in ons land vandaag de dag dat de mens het hoogste wezen is in het universum dat de mens het hoogste wezen is in het universum dat de mens bepaalt wat er in deze wereld gebeurt maar wat is de mens de mens leeft even en hij is als een bloem in het veld die opkomt en voordat je het weet dan ben je vijftig zoals ik en dan krijg je alweer te kampen met fysieke zwakheden en dan ga je ervaren dat je ook moe wordt van dingen in het leven en twintig jaar later dan ben je oud geworden en voordat je het weet dan dan zit je in de laatste uren van je leven wat is de mens maar hij hij is de eeuwige schepper en alle machthebbers van deze aarde de vorsten van deze aarde de vader oos de nebukadnezaars de alexanderste grote de Julius Cezars en de en alle machthebbers en in de moderne tijd de Hitlers de Napoleons en de Hitlers en de Stalins en de Trumps en de Poetins en de Kim Jong-uns

van deze tijd zegt Isaiah zijn zijn voor God als niets hij is het die de vorsten maakt tot niets de rechters van de aarde maakt tot legeheid ze zijn nog maar nauwelijks geplant nauwelijks gezaaid weet u als we nadenken over de wereldleiders van twintig jaar geleden u denkt niet eens meer aan hun namen heeft u de laatste jaren nog wel eens gedacht aan Helmoet Kool twintig jaar geleden een van de machthebbers van deze wereld maar niemand denkt meer aan hem en zo zou ik nog dertig namen kunnen noemen waar nu de kranten vol van staan over twintig jaar denkt niemand meer aan ze zelfs over twintig jaar zullen nog weinig mensen aan Trump denken en ga zo maar door er is één koning der koningen en één heer der heren en er is één koning die God is van begin tot eind die de alfa en de omega is het begin en het einde en aan zijn koninkrijk komt geen einde en hij is het die de vorste maakt tot niets hij regeert over de machthebbers van deze wereld hij verheft de een en hij vernedert de ander en hij is God over alle mensen in deze wereld en weet u dan moeten we niet gaan denken een andere manier waarop wij

Gods ons verlagen is dat wij denken dat wij dat God ons nodig heeft dat wij denken dat God de mens nodig heeft dat hij met zijn schepping zo in de problemen is gekomen dat hij het niet meer in de hand heeft dat wij denken dat we dat we menselijk over God gaan denken omdat we denken dat hij zelf ook niet precies meer weet wat hij aan moet met deze wereld en dat hij op de een of andere afhankelijk is geworden weet u eigenlijk ook in mijn persoonlijke leven als we even persoonlijk nadenken dan probeer ik het even wat dichterbij te brengen want dan ben ik namelijk eerder dit jaar achtergekomen toen mijn vrouw en ik op retrait waren in Schotland dat wij zaten te praten met een echtpaar ook over bepaalde zorgen waar ik mee zat en dingen waar ik al een paar jaar lang mijn zorgen om maakte en die mij neerdrukte en dat op een gegeven moment die vrouw tegen mij zei

Oscar ik proef bij jou dat jij denkt dat als God het niet meer in de hand heeft dat jij wel heel hard moet werken om de boel nog te redden als God het niet meer in de hand heeft dan moet jij wel zorgen dat het wel nog zal gebeuren en op die manier dacht ik veel te klein over God alsof hij mij nodig heeft alsof ik uitredding moet brengen als hij het niet meer in de hand heeft en dat is een reductie in verkleining van God maar hij regeert eigenlijk is het idee dat God regeert is heel centraal in de Bijbel zowel in de psalmen lezen we voortdurend hij regeert en ook in het Nieuwe Testament is de centrale gedachte Jezus Christus is Heer Jezus Christus is Heer hij regeert hij alleen heeft alle macht in de hemel en op de aarde en zo gaat Jezaja door hij zetelt boven de omtrek van de aarde nou ook dat is de moeite waard om even wat wat over na te denken want opnieuw is het beeldspraak die Jezaja gebruikt en we kunnen ons daar iets bij voorstellen stelt u zich eens voor dat er een zetel is boven dit gebouw een zetel dat is een troon dat er boven dit gebouw waar we in zitten een zetel staat dan zouden we zeggen dat is een hele grote zetel dat is een gigantische troon maar stelt u zich nou eens voor dat over heel Bunschoten een troon zou staan van het noorden van Bunschoten tot het zuiden dat zijn twee poten en van oost naar west dat zijn de andere twee poten of twee benen van de zetel misschien moet ik met eerbied spreken twee benen van de zetel een troon gigantisch of over heel Amersfoort en nou zegt Jezaja het is niet over over Bunschoten niet over Amersfoort niet over Nederland maar hij zetelt boven de omtrek van de aarde hij heeft zijn troon geplaatst over deze aarde hij is God en hij heeft de mensheid niet nodig want alle bewoners zijn als springkanen voor hem en weet u natuurlijk is het waar en dat werd vanmorgen ook gebeden toen we met elkaar aan het bidden waren dat God gebruikt ons en hij hij schakelt ons in en hij we mogen zijn medearbeider zijn en soms zeggen ze soms zeggen wij de enige handen die God in deze wereld heeft dat zijn onze handen en soms dan zeggen wij de enige mond die God heeft in deze wereld dat is onze mond en er zit wat in dat God ons wil gebruiken en door ons heen wil spreken en dat we met hem mogen meewerken maar C.S. Lewis heeft gezegd

C.S. Lewis die zei nadenkend over het feit dat God ons ten diepste niet nodig heeft hij zei de enige reden dat God ervoor gekozen heeft om ons nodig te hebben is dat wij het nodig hebben om nodig te zijn hoort u dat dat is typisch C.S. Lewis de enige reden dat God ervoor gekozen heeft om ons nodig te hebben tussen aanhalingstekens wat heeft ons ten diepste niet nodig maar de reden dat hij ervoor gekozen heeft om ons nodig te hebben is dat wij het nodig hebben om nodig te zijn hij nodigt ons uit om mee te werken met hem maar ten diepste heeft hij ons niet nodig en D.L. Moody een geweldige grote evangelist van de negentiende eeuw die zei vlak voordat hij ging sterven zei hij als ik er niet meer ben dan zal God één dwaas minder hebben om zijn werk mee te doen als ik er niet meer ben dan zal God één dwaas minder hebben om zijn werk mee te doen soms denken wij dat God ons zo nodig heeft maar en dat heeft John Piper ook zo'n ongelooflijk gaaf verwoord mijn zoon die stuurde mij een preek op van John Piper en daar wil ik ook wat dingen van delen met u vanmorgen maar Piper zegt het zo dat voordat God alles maakte was hij volmaakt gelukkig en dat is ook het goede nieuws want Paulus spreekt in zijn brief aan Timotheus over het evangelie van de gelukzaligheid van onze God dat is hoort u dat het goede nieuws is dat God gelukzalig is dat staat zelfs met deze woorden in de NBW de gelukzaligheid van onze God dat wil zeggen dat God volledig en volmaakt gelukkig is volledig en volmaakt vredig en tevreden volledig en volmaakt in heerlijkheid leeft hij hij is absoluut blij en hij komt helemaal niets tekort de gelukzaligheid van onze God en Piper zegt het als volgt toen hij de mens maakte toen hij de wereld schiep en toen hij als kroon op de schepping de mens maakte veranderde er wat dat betreft helemaal niets met andere woorden en dat zegt Piper dan ook toen God de mens maakte werd werd

God niet een afgodediener hij ging niet de mens centraal stellen toen hij de mens heeft gemaakt hij ging niet zijn vreugde vinden in de mens maar hij bleef zijn vreugde vinden in zichzelf God werd niet een mens aanbidden toen hij de mens gemaakt heeft maar hij bleef een God aanbidden want de vreugde van God is God zelf wij stellen de mens centraal wij komen terecht in een leven waarin we denken dat het draait om ik mij mezelf wij denken dat de mens centraal staat in het evangelie maar de mens staat niet centraal in het evangelie God staat centraal in het evangelie het draait in alles om hem natuurlijk is het zo dat God blij is met de mens hij is bedroefd als wij bedroefd zijn en hij is benauwd als wij benauwd zijn hij kent ook benauwdheid vanwege onze benauwdheid maar zijn vreugde en zijn geluk is in hemzelf en hij werd niet een afgodediener toen hij de mens maakte en onze roeping is ook om niet langer afgodediener te zijn om niet langer onze vreugde in iets anders te vinden om niet ons geluk te laten afhangen van onszelf of relaties of geld of goederen of carrière of leuke dingen of genot of seks of wat dan ook maar onze roeping is om ons geluk te vinden in hemzelf om niet langer een afgodediener te zijn maar net als God vreugde te vinden in hemzelf om wie hij is en daarom is het zo goed om na te denken over de eigenschappen van de eer de onvergelijkbare grootheid van onze God na te denken over zijn heiligheid de God die hemel en aardige schapen heeft die het hele helal regeert ook daar weer een laatste beeld wat je schetst sla uw ogen op naar om ogen en zie wie deze dingen geschapen heeft hij is het die hun leger voltallig tevoorschijn brengt en die allebei namen roept nou er zijn miljarden miljarden sterren inmiddels gezien door mensen de wetenschappers hebben miljarden miljarden sterren zeggen dat er vele vele miljarden sterren zijn nou zegt je zei dat hij al die sterren in hun baan leidt hij roept hem tevoorschijn en hij roept ze zelfs bij namen en door zijn grote vermogen en kracht ontbreekt er niet een zoals een herder waakt over zijn schapen en zorgt dat er geen enkel schaap afdwaalt van de kudde zo is het god die het hele helal volledig in de hand heeft en zorgt dat geen een ster buiten zijn baan komt geen een planeet buiten zijn baan komt hij zorgt dat het helal functioneert zoals het functioneert hij is het die de zon doet opkomen en de maan doet opkomen in de nacht hij regeert over hemel en aarde dat is onze god en dit is de god die wij mogen aanbidden en hij is heilig heilig heilig en dat betekent dat hij onvergelijkbaar is hij is uniek volkomen uniek nou waarom doen wij dit voor morgen waarom heb ik ervoor gekozen om jezaja 40 deze morgen met u te lezen nou met name omdat ik en nu kom ik tot tot het punt van vanmorgen en ik hoop dat u dat u het kunt pakken en ik wil dat ik wil dat vooral noemen door iets aan u te vertellen wat ik hoorde er was een predikant die besloot op een morgen niet naar aanleiding van jezaja hoofdstuk 40 maar naar aanleiding van jezaja hoofdstuk 6 om te spreken over gods heiligheid jezaja 6 de roeping van jezaja in het jaar dat koning

uzia stierf zag ik de heren zitten op een hoge en verhevend troon we hebben weer zijn zetel zijn troon en de hele de aarde was vol van zijn heerlijkheid en de engelen die zongen heilig heilig heilig en deze predikant die besloot om die morgen alleen maar te spreken over gods eigenschappen en hij hij dacht ik doe een experiment hij dacht ik ga een keertje alleen maar over hem praten en ik ga het alleen maar over god hebben en ik ga helemaal niets zeggen over wat dat betekent voor ons mensen en ik ga niks zeggen over de doorvertaling voor ons leven hier en nu en ik ga geen toepassingen maken voor voor wat wij daaraan hebben vandaag de dag ik ga het alleen maar over hem hebben en ik ben benieuwd wat er dan gebeurt dus hij preekte en hij was vol van vuur en vol van vol van enthousiasme over wie god is en hij beschreef de heiligheid van god en hij probeerde te schetsen wat jezaja 6 ons leert over de grootheid van god zoals ik zojuist heb geprobeerd om te schetsen wat jezaja hoofdstuk 40 leert over de grootheid van god en hij wist niet dat er die zondagmorgen dat er een echtpaar in de zaal zat die de meest verschrikkelijke week van hun leven hadden meegemaakt omdat ze er namelijk in die week achtergekomen waren dat twee van hun dochters door een familielid drie jaar lang seksueel maar waren misbruikt dat was die week aan het licht te komen en de wereld van die mensen was ingestort en dan is er zoveel ontreddering en dan is er zoveel verslagenheid en dan heb je het gevoel dat de grond onder je voeten wegzakt en dan is er ontzettend veel boosheid en ontzettend veel verdriet en een gevoel van wanhoop en een gevoel van reddeloosheid en radeloosheid en dan ben je natuurlijk helemaal helemaal kapot en drie maanden later kwam de man van dit echtpaar naar deze predikant toe en toen vertelde toen vertelde die man aan hem hoe het ging en de predikant vroeg hoe zijn jullie de afgelopen drie maanden doorgekomen en hoe gaat het met jullie en wat heeft je geholpen om er tot nu toe doorheen te komen en toen zei die man wat ons er doorheen heeft geholpen de afgelopen drie maanden is de preek die jij in januari hebt gehouden over de heiligheid van God dat heeft ons er doorheen geholpen de preek waarin helemaal niets gezegd werd over toepassing voor ons hier en nu waarin niets gezegd werd over ons en ons leven en ons verdriet en onze moeite en onze zonde en onze pijn en onze ellende en onze teleurstellingen maar alleen maar ging over hem begrijpt u nu hoe vertroostend dit is deze mensen zeiden wij hebben ervaren dat de vaste grond onder onze voeten toen wij het gevoel hadden dat alles wegzakte dat wij geen vaste grond meer onder de voeten hadden toen wij het gevoel hadden dat dat alles aan het wankelen was hebben wij ontdekt dat de vaste grond onder onze voeten de rots van ons beoud is wie hij is wie hij is dat heeft ons de kracht gegeven die we nodig hadden en weet u dan komen we erachter dat het kennen van onze God het allergrootste is in ons leven geen doel is hoger niets is verhevender en niets is boeiender dan het kennen van de eer we zeggen zo makkelijk ik heb

God leren kennen maar we kennen hem nog maar een heel klein beetje en de de rijke roemen niet in zijn rijkdom en de wijze roemen niet in zijn wijsheid en de sterke roemen niet in zijn kracht maar wie roemen wil roemen hierin dat hij mij kenne zegt de heren Als er één ding is waar wij echte roem in kunnen vinden.

Je kunt geen roem vinden in je prestaties. Je kunt geen roem vinden in je uiterlijk. Je kunt geen roem vinden in je vrienden. Je kunt geen roem vinden in je relaties. Je kunt geen echte roem vinden in je geld of je carrière of je vermogen of je huis.

Of je bezittingen of in jezelf. In al die dingen kun je geen echte roem vinden. Roem is datgene waardoor je gelukkig kunt worden.

Roem is datgene waardoor je jezelf gelukkig kunt prijzen. Waardoor je kunt zeggen ik ben gelukkig. Ik ben tevreden. Het is goed. Het is goed zoals het is.

Wanneer kan je dat zeggen? Wie roemen wil, roemen hierin dat hij mij kennen zegt de Heer. Dat hij mij kennen. En als je God leert kennen.

Dan zit je veel minder te tobben. Mensen die God hebben leren kennen. Die kunnen met Petrus zeggen. U verheugt zich met een onuitsprekelijke en verheerlijkte vreugde.

Want je ziet hem niet, maar je kent hem wel. Je ziet hem niet, maar je kent hem wel. En als we de Heer hebben leren kennen. Dan zullen we minder zitten te tobben over onszelf. Dan zijn we minder gebonden aan onszelf.

Dan zijn we minder bezig met onszelf. Ons grootste probleem is dat we gebonden zijn aan zelf. Maar als we God leren kennen. Als we in staat worden gesteld om te gaan waarderen wie hij is.

Als we ogen krijgen om te zien wie hij is. Als we de Heer gaan zien zoals Jezaja de Heer zag op een verheven troon. Als we een indruk krijgen van de grootheid van onze God.

Dan worden we opgetild. Uitgetild boven onze situatie. En dan zitten we veel minder te tobben over de dingen. Dan gaan we ons richten op wat we hebben verkregen.

En dan zijn we minder bezig met wat we hebben gemist in het leven. Of wat is misgegaan in ons leven. De teleurstellingen en het hartzeer zullen er minder toe doen. Als we ons gaan verheugen in de relatie met God.

Daarom zegt Jezaja ook. Zij die de Heer verwachten. Putten nieuwe kracht. Nou luister goed. Er staat zelfs niet.

Zij die het van de Heer verwachten. Zo vaak zijn we geneigd om te zeggen. Ik verwacht het van hem. Ik verwacht vreugde van hem. Ik verwacht kracht van hem.

Ik verwacht zegeningen van hem. Ik verwacht hulp van hem. Nou is ook goed. Maar wat hier staat is niet iets van hem verwachten. Wat hier staat is hem zelf verwachten.

Hem zelf. En als je dat doet. Dan ontvang je kracht. Dus niet naar de Heer toe gaan om iets van hem te verkrijgen. Maar je verblijden in wie hij zelf is.

Dat maakt ons leven anders. Zicht krijgen op hem zelf. Daarom bidt Paulus ook. Voor de geloof te geven wezen. Voor de geloof te geven wezen.

Dat God hen zal geven. De geest van wijsheid en openbaring om hem. recht te kennen. Nou en dan hebben we ook met elkaar gelezen. En dat maakt. Maakt het natuurlijk helemaal.

Onvoorstelbaar. Dit is iets waar wij. Nog lang niet volledig zicht op hebben gekregen. Dat deze God. Deze God van Jezaja hoofdstuk 40.

De eeuwige schepper van hemel en aarde. Dat hij mens is geworden in zijn zoon de Heer Jezus. Want. De Filipijnse hoofdstuk 2 leert. Dat Jezus Christus.

In de gestalte van God zijnde. Die in de gestalte van God was. En dat betekent dat hij volkomen aan God gelijk was en is. En die het Goden gelijk zijn.

Ook dat leert dat hij God is. Jezus Christus is God. Dat deze eeuwige God. Deze schepper van de einde der aarde. Deze almachtige God. Deze Heer die wij verwachten.

Dat deze God. Mens is geworden. In onze huid is gekropen. Hij was daar. Jezus was daar.

Zoals ik opschreef. In volmaakte heerlijkheid. Waar Jezus was. In de glorie van God. Hij was God zelf. Hij was het woord waardoor alles geschapen is. De Heer Jezus was daar. Waar geen verdriet is.

Waar geen pijn is. Waar geen angst is. Waar geen demon is. En geen Satan is. En geen strijd is. Waar geen teleurstelling is. Waar geen zonde is. Waar geen verleiding is.

Waar geen moeite is. Waar geen vermoeidheid is. Hij was daar. Waar geen dorst en geen honger is. Waar geen lijden is. Waar geen kou is. Hij was daar.

Waar het volledig volmaakt is. Hij was God. En hij was rijk. En hij is. Hoewel hij rijk was. Arm geworden. Hij heeft zijn heerlijkheid afgelegd.

En is mens geworden. God is naar ons toegekomen. In zijn Zoon Jezus Christus. En als mens zijnde. Heeft hij de gestalte van een slaven aangenomen.

Hij is gaan dienen. En hij heeft zich vernederd. En is gehoorzaam geworden. Tot de dood. Ja. Tot de dood van het kruis. God almachtig. Die in zijn Zoon Jezus Christus mens wordt.

En een van ons wordt. En bereid is voor u en voor mij het sterven. Dit is het goede nieuws. Weet u. Ik heb vorige week zondag.

Heb ik drie keer gepreekt. Over Filippense hoofdstuk 2. En. Twee keer in Assen. En één keer op Urk.

En op Urk was een doopdienst. En. Weet je. Als je dan drie keer over zo'n tekst spreekt. Over de menswording van God.

En over dat hij gekomen is om te dienen. Niet om zich te laten dienen. Maar om te dienen. En. Als je daar dan helemaal in zit. Dan. Dan gebeurt er wat.

En dat gebeurt ook met de gemeente. En toen werden die mensen. Die gingen hun getuigenis geven op Urk. En. Die werden gedoopt. En die. En het was schitterend.

En daarna gingen we nog liederen zingen. En ik. Ik was mijn. Het was mijn derde dienst. En. Weet je. Dan zit je dus. Bijna zes uur lang. In een kerkdienst.

Op een zondag. En dan. Op een gegeven moment. Kan je niet meer alles meezingen. Dus. Ik koos er even voor me even niet. Te zingen. En om de gemeente te horen zingen. En ik zat daarvoor in die kerk.

En ik liet gewoon over me heen komen. En ik zat na te denken over mijn eigen preek. En dan het idee van God. We hebben het niet over ons maatje. We hebben het niet over.

Onze dienaar. We hebben het niet over een zielige God. We hebben het niet over een God die menselijk is. Die afhankelijk is. We hebben het over God. God alleen. En.

En dat deze God. Mens is geworden. Weet je. De mens wil hoger opkomen. De mens wil als God zijn. Satan wil als God zijn. En iedereen wil hoger opkomen.

Iedereen wil meer worden. Iedereen wil. De macht hebben. Iedereen wil voor zichzelf verzamelen. Iedereen wil alles hebben. Maar hij gaf alles. En hij vernederde zich.

God. Vernederde zich. En als mens. Hij was die slaaf. En hij waste de voeten van zijn discipelen.

God in het vlees. Die de voeten van zijn discipelen gaat wassen. En uiteindelijk was hij bereid om. Zich te laten gevangen nemen. En te lijden. En. Hij werd in zijn gezicht gespuwd.

En hij werd een doornenkroon op het hoofd gezet. En hij gaf zich vrijwillig tot in de dood. Tot in de ergste vorm van doodstraf. Die deze wereld ooit gekend heeft. Hij leed aan het kruis. Mijn God.

Die voor ons. Voor mij. Geleden heeft aan het kruis. Om mij te verlossen van mijn zonde. Zo heeft God. God almachtig zich vernederd voor mij. En ik zat erover na te denken.

En toen werd het lied gezongen. Uit opwekking. Hemels eer. U die hoge en verheven bent. Koning vol glorie en macht.

Bent als een kind naar de wereld gekomen. En legt uw heerlijkheid af. En toen zongen we dat refrein. Voor u wil ik mij buigen. En u wil ik aanbidden. En u wil ik erkennen als mijn eer.

Want u alleen bent waardig. Heilig en rechtwaardig. En u bent zo geweldig goed voor mij. En weet je toen dacht ik. Oh heer Jezus. Ik wil voor u buigen. Ik heb het zo vaak.

Zo makkelijk gezegd. Heer Jezus. Ik geef mijn leven aan u. Maar weet je. Dat moet je opnieuw doen. Dat moet je opnieuw doen. En ook vanmorgen. Denk aan wie God is.

Denk dan aan. Dat God in het vlees gekomen is. Denk dan dan. Aan dat deze God. De schepper van hemel en aarde. Die de wateren van deze aarde.

In de holte van zijn hand gemeten heeft. Die de omvang van hem met een span bepaald heeft. Deze God die heel het heelal bestuurt. Regeert over alle mensen op aarde. Dat deze God onder ons kwam.

En aan het kruis gestorven is voor je zonde. En ziet die stad die zei. Als Jezus Christus God is. En voor mij gestorven is. Dan is geen offer dat ik kan brengen voor hem te groot.

En dan kom je zover dat je zegt. Heer Jezus. Ik geef mijn leven aan u. Voor u wil ik mij buigen.

En ik wil nu al beleiden. Dat u Heer bent. Dat u de naam boven alle namen hebt. Dat u mijn koning bent. Dat u mijn God bent. Dat u de heerschappij over mijn leven hebt.

Voor u wil ik mij buigen. Ik wil dat mens gecentreerde leven. Waarin het allemaal draait om mijzelf. Waarin ik de hele tijd bezig ben met mijn behoefte. En met mijn leven. Met mijn carrière. Met mijn persoon. En met mijn verwezenlijking.

En met mijzelf. Dat hele leven van ik mij mezelf. Dat wil ik achter me laten. Dat wil ik niet meer. Maar ik ben gedoopt. En ik ben bekeerd. En ik ben aan u verbonden.

Mijn oude leven is voorbij. En voor u wil ik mij buigen. En ik ga me niet meer verheugen in de dingen van dit leven. En ik ga niet meer helemaal kapot zijn als ik dingen in het leven verlies.

Maar ik ga mij verheugen in u. Voor u wil ik mij buigen. En dan heb je een heel bijzonder moment.

En dat is het antwoord op uw nood. We zitten hier vanmorgen met allerlei noden. Met allerlei teleurstellingen.

Met allerlei aanvechtingen en beproevingen. Met allerlei geestelijke strijd. Met allerlei zonden. En onvolmaaktheden. Wij zitten hier met heel veel verhalen.

Ook al zijn we maar met 100 of misschien 100 mensen bij elkaar. Maar heel veel verhalen. Waar we wekenlang naar zouden kunnen luisteren. En er is heel veel nood.

En ik durf u te zeggen. Dat er één antwoord is op uw nood. Dat is God kennen. En je verblijden in hem.

Hem verwachten. En buigen voor Jezus. Die gekomen is om je te redden van je zonden. En dan word je als een adelaar.

Die zweeft. Dan word je opgetild. Een adelaar die niet eens hard zijn vleugels hoeft te gebruiken. Tot nu toe heb je misschien heel hard je vleugels gebruikt om in de lucht te blijven.

Heel hard je best gedaan om het te redden. En je redt het ter nauwendood. Je houdt nog net het hoofd boven water. Maar weet je. Als je dit gaat doen. Als je buigt voor Koning Jezus.

En als je zegt. Voor u wil ik mij buigen. En u wil ik aanbidden. En u wil ik erkennen als mijn heer. Dan ga je de heer verwachten. Dan word je als een adelaar. Dan word je kracht vernieuwd. Een adelaar die op de thermiek zweeft.

De warme opstijgende lucht. En dan ga je lopen en niet moe worden. En wandelen. En nooit meer afgemat te raken.

Omdat God. De God van hemel en aarde. Je God is geworden. Dat je nota bene met God mag leven. Wat een idee.

Wat een gedachte. Met God te leven. Niet te geloven. Om wie hij is. Halleluja. Amen.