Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen, broeders en zusters.! Ik lees met u uit de provincie van Zacharia, van 1 tot 4.
Waar de profeet van God de opdracht krijgt, een oproep tot bekering. In de achtste maand van het tweede jaar van Darius, kwam het woord des Heren tot de profeet Zacharia.
De zoon van Berakja en de zoon van Ido. De Heer is op uw vaderen zeer torenig geweest, maar zeg tot hen, zo zegt de Heer der Heerscharen.
Bekeer u tot mij, luidt het woord van de Heer der Heerscharen. Ik lees met u vanaf het zevende vers verder.
Op de 24ste dag van de 11e maand, dat is de maand Zebat, in het tweede jaar van koning Darius, kwam het woord des Heren tot de profeet Zacharia, de zoon van Berakja, de zoon van Ido.
Deze nacht heb ik een gezicht gehad, zie. Een man gezeten op een rood paard, staande tussen de myrten in de diepte, en achter hem rode, voskleurige en witte paarden.
Toen vroeg ik, wat betekent dit toch, mijn Heer? En de engel die met mij sprak, zei dat tot mij, ik zal u tonen wat dit betekent.
Hierop antwoordde de man die tussen de myrten stond en zeide, dit zijn zij die de Heer heeft gezonden om de aarde te doorkruisen. En zij antwoordde de engel des Heren die tussen de myrten stond en ze zeide, we hebben de aarde doorkruist en zie, de hele aarde verkeert in een volkomen rust.
Toen nam de engel des Heren het woord en zei ze, Heren der Heerscharen, hoe lang nog zult gij zonder erbarmen zijn over Jeruzalem en over de steden van Juda.
U, waarvan u nu reeds zeventig jaren toornig bent. De Heren antwoordde daarop de engel die met mij sprak.
Met goede woorden, troostrijke woorden. En vervolgens zeide hij tot de engel die met mij sprak, Predik, zo zegt de Heren der Heerscharen, Ik ben voor Jeruzalem en voor Sion in grote ijverontbrand.
Maar ik ben zeer toornig op de overmoedige volken, die terwijl ik maar een weinig vertoornd was, meehielpen ten kwade. Daarom, zo zegt de Heren, Ik keer in erbarmen tot Jeruzalem weder.
Mijn huis zal erin worden gebouwd, luidt het woord van de Heren der Heerscharen. En het meetsnoer zal over Jeruzalem gespannen worden. Predik verder, Zo zegt de Heren der Heerscharen, Wederom zullen mijn steden overvloeien van het goede.
Nog zal de Heren Sion troosten. En nog zal de Jeruzalem verkiezen. Ik lees enkele versen uit het laatste Bijbelboek.
U vindt dat in openbaring. Zeg maar het zesendzestigste boek van de Bijbel. En wel in het zesde hoofdstuk. Even voor de duidelijkheid.
Er is een boekrol die van binnen en van buiten is beschreven, en die niemand kan openen. Niemand. En Johannes ziet dat allemaal voor zich in de hemel.
Dan is er één die dat wel kan. Het lam, dat is geslacht, opent de boekrol. En broeders en zusters gemeente, als de boekrol wordt geopend, komen ook de oordelen van God over deze wereld.
Stuk voor stuk. Elke keer weer in een zeventaal. Het zou een aparte preek zijn, dus ik bekort hem even. Ik lees met u enkele versen uit openbaring 6, en wel de versen 1 tot 4.
Het eerste zegel staat erboven geopend. En ik zag toen het lam een van de zeven zegels opende, en ik hoorde een van de vier dieren zeggen met een stem, als van een donderslag, kom.
En ik zag en zie een wit paard, en die erop zat, had een boog. En hem werd een kroon gegeven, en hij trok uit, overwinnende, om te overwinnen.
En toen hij het tweede zegel opende, hoorde ik het tweede dier zeggen, kom. En een tweede, een rossig paard kwam. En hem die erop zat, werd gegeven, de vrede van de aarde weg te nemen, en dat zij elkander zouden slachten.
En er werd hem ook een groot zwaard gegeven, wat al duidt op vernietiging. Tot zover, broeders en zusters, gemeente, onze schriftlezing, en zalig als u dat woord van God hoort, het in uw hart bewaart.
Een preek vanmorgen over, de profeet Zacharia. Ik zal u eigenlijk, maar meteen met een vraag willen stellen. Kent u ook wel eens dat gevoel, waar doe je het allemaal voor?
Bidden, naar de samenkomst gaan, maar wees eens heerlijk, wat stelt, de gemeente nog voor, in deze tijd? ANO 2017.
Zeg maar, op de grens van 2018. De kerken lopen leeg. Dat is u toch ook wel opgevallen? Misschien al niet zozeer in Bunschoten-Spakenburg, en op de Noord-Veluwe, waar ik woon, maar in het westen van Nederland zeker.
Het onderzoek van het Centraal Planbureau, komt met cijfers die waar we van schrikken. De verwachting is dat in 2020, nog maar 28% van onze Nederlandse bevolking, zich rekent tot een kerkgenootschap, of een gemeente.
Om een voorbeeld te geven, vertelt het Centraal Planbureau, dat de PKN, de Protestantse Kerk Nederland, jaarlijks 60.000 leden verliest.
Je schrik je van? Een Feyenoordstadion vol. Mensen die de gemeente de rug hebben toegekeerd, nog erger, die God de rug toe keren.
We wachten al zo lang, eeuw na eeuw, niet alleen wij, maar heel veel mensen op aarde, die uitzien naar een beter leven, een betere wereld.
En dan komt natuurlijk meteen dat woord, naar voren toe, vrede. O ja, vrede. We houden ons hart vast, als mens, als we aan de toekomst denken, van de gemeente, van Jezus Christus.
Aan onze kinderen, en kleinkinderen. Daarom, mijn broeder en zuster, jonge mensen, over al die vragen, over de gemeente van Christus, over Israël, en over zijn machtige toekomst, over onszelf, en de toekomst, roept de Bijbel ons allen op.
Willen we nog samen luisteren? Willen we nog luisteren naar het profetisch woord? Ook nu, mogen we dat horen, vanmorgen, vanuit de profeet Zacharia.
Zeg maar, een van de kleine profeten, in het Oude Testament. Ik neem u hem terug, nu in de tijd.
We schrijven, het jaar 520, voor Christus. Het volk van God is weer teruggekeerd, in het beloofde land. Dat wil zeggen, het tweestammenrijk.
Na 70 jaar ballingschap, mogen ze opnieuw beginnen, met de wederopbouw. De mensen kregen weer moed. En met groot enthousiasme, beginnen ze, aan de herbouw van de tempel in Jeruzalem.
En ze verwachten, een gouden toekomst. Maar al heel snel, als je in de Bijbel dat gaat lezen, al snel, zien we dat de klat, er eigenlijk al in komt.
teleurstelling, op teleurstelling, stapelt zich op. En na 20 jaar, is de tempel, dat huis van God, nog lang niet af.
En groot gedeelte van Jeruzalem, is nog een ruïne. Op sociale en politiek terrein, is er helemaal geen reden om te juichen.
misoogsten, verdeeldheid, tegenstand, het is aan de orde van de dag. Nee, dat vuur, van dat eerste enthousiasme, werd hierdoor snel gedoofd.
De fut is eruit, de rek is eraf. In godsdienstig opzicht, precies hetzelfde. Even zien we nog een opwekking, toen de profeet Hagai, met het goddelijke nieuws kwam.
Een tijdgenoot was Hagaria. Hij mocht van God, het volgende doorgeven. Wat we ook vandaag zo nodig hebben. Wees sterk, ga aan het werk.
Want ik ben met u, zegt God, in Hagai 2, de verse 5 tot 10. Maar zo gaat dat helaas bij ons mensen. We letten meer op de omstandigheden, waarin we verkeren, dan op die geweldige, rijke belofte.
Voor de toekomst, die God door heel zijn woord, ons duidelijk wil maken. Waarin hij zegt, vertrouw op mij, ten alle tijden, broeders en zusters.
Vertrouwen, geloof. En dwars door de misère, van de tegenslagen en de neergang, komt hier de profeet Hagaria aan het woord.
Gods woord. Zijn naam alleen al is al een blijde boodschap. De naam van de profeet betekent, de Heer heeft aan ons gedacht.
Je zou maar zo heten. Maar zoals zo vaak in het Oude Testament, betekent de naam Hagaria meer, dan zomaar een naam. Het is met de boodschap van God verbonden.
Hij heeft gedacht aan zijn volk. Ook vandaag. Maar dat is eens een andere preek. zeker een volk, zeker een volk, dat te midden van de ruïnes van Jeruzalem, bij de pakkes neerziet.
En prachtig zien we hoe God toen al zijn volk niet is vergeten. Die grote God van Israël, heeft Jeruzalem nog steeds verkozen.
Ook vandaag. Dwars tegen heel het wereld gebeuren in. Verkiest hij Jeruzalem. Waar eens Abram op de berg Moria zijn zoon zou offeren, weet u nog?
Daar. De profeet krijgt in de nacht onvoorstelbaar veel dingen te zien. U moet het eens lezen. Het hele boekje Hagaria. De eerste acht nachtgezichten.
Hij krijgt visioenen te zien. Profetische nachtgezichten. Waarin God, de profeet, dat geweldige plan laat zien. Al die visioenen die Hagaria te zien krijgt.
Zijn omgeven met woorden van troost. Troost voor dat kleine volkje wat net terugkomt uit de ballingschap in Babel.
Dat volkje Joden. Dat zo diep is weggezonken. Verdriet en tegenslagen. Waar ze mee te maken hebben.
Broeders en zusters zouden ook wij soms niet willen dat God is heel direct tot je zou komen. Zodat je hem kon horen en zien. Zoals bij Hagaria in die nachtgezicht.
Hoe dicht was God bij hem? Zeker. Wat zou het betekenen voor de gemeente van Jezus Christus vandaag? Als die nachtgezichten ook aan ons zouden worden geopenbaard.
Zouden ook wij dan vandaag niet graag willen dat God iets van zich zou willen laten horen en zien? En toch mijn broeder en zuster.
Wees maar niet bang. Die tijd komt. Dat zal geschieden. Als hij straks terugkomt op de wolken van de hemel.
Dat moment is ook beloofd. Maar tot die tijd spreekt. De Heer ons toe vanuit zijn woord. Vanuit die 66 boeken die de Bijbel heet.
Waarin God vertelt over zijn handelen. Over zijn beloften. Dat woord. Die machtige verzameling van boeken. Waarin God spreekt.
Zo mogen we de Bijbel lezen. U en ik. Zo mogen we ook als gemeente van Jezus Christus de woorden overdenken.
En toepassen. In het leven van elke dag. Kijk. In de tijd van Zachariah en van de andere profeten. Tot in de tijd van de Heer Jezus.
Zeg maar. Konden de mensen nauwelijks lezen of schrijven. Dat was voorbehouden aan de geleerden in die tijd. Bovendien.
Schrijven was een kostbare zaak. De gewone man en vrouw moesten dus eigenlijk doen. Met het gesproken woord. Daarom schakelde God in het Oude Testament de profeten in.
De profeten waren dus de vertolking van wat God zei. Woorden van eeuwig leven. Woorden van troost. Op de reis onderweg naar zijn toekomst.
Zeg maar. Woorden die voedsel zijn voor de ziel. Wat een voorrecht hebben wij vandaag. We kunnen lezen. We kunnen in staat zijn om een Bijbel aan te schaffen.
We kunnen het overdenken. De woorden die God heeft gesproken. Die hij met ons wil delen. De vraag is.
Hoe gaan wij vandaag. 2017. Met dat woord van God om. Lezen we het nog thuis. Met onze kinderen.
Voor onszelf. Een vraag voor ons allemaal. U moet mij geen antwoord geven. Geeft u eens antwoord in uw hart. Laten we samen.
Is luisteren naar de inhoud. Van de profetie van Zachariah. Hij is nog maar 25 jaar jong. Ik wou dat ik het was. We mogen hem de profeet noemen van de hoop.
God vertelt. Zachariah zijn plan. Plannen. Met zijn volk. Met de wereld. En zo.
Mogen we samen zien. Op die nachtgezichten. Die de profeet. Van Gods wegen te zien krijgt. En we ontdekken. En we lezen. Hoe prachtig dit alles aansluit.
Bij dat laatste bijbelboek. De openbaring. Niet van Johannes. Maar de openbaring. Van de Heer Jezus. Aan Johannes. Wat krijgt de profeet.
Mijn broeder en zuster veel te zien. In dat. Eerste nachtgezicht. Op de 24ste dag. Van de elfde maand. De maand Sebat.
In het tweede jaar. Dat staat er nog precies zo bij. In het tweede jaar van koning Darius. En koning Darius. Die kwam uit Iran.
Uit Persië. Een Persische vorst. Die het Joodse volk. De gelegenheid geeft. Dat heeft God hem in zijn hart gelegd. Om eindelijk na 70 jaar.
Dat dat volk terug mocht keren naar het land. En zo kwam het woord van God. Tot de profeet Zacharia. De zoon van Beragia. De zoon van Ido. Wat ziet de profeet Zacharia gemeente.
Wel. Het begint met een zicht. Van een man. Op een rood paard. En daarachter rode. En bruine. Roodbruine. En witte paarden.
Je mag wel zeggen. Een hemelse legermacht. De ruiters zijn de engelen van God. En we lezen.
Dat die engelen van God. Een opdracht kregen. Om de wereld te doorkruisen. En verslag uitbrengen. Bij hun aanvoerder.
De kleuren van hun paarden. Roodbruin. Roodbruin. En wit. De kleur. Die hier niet wordt genoemd. Is de zwarte kleur. Ze symboliseren.
Naar mijn gevoel. De vier windstreken. Ze gaan de aarde doorkruisen. Van het westen naar het noorden. Van het oosten en het zuiden. Dit zijn.
Die de Heere heeft gezonden. Staat er nog heel duidelijk bij. Om de aarde te doorkruisen. De ruiters zijn hier engelen. Dienstknechten van God. Ze behoren bij het leger van God.
Vandaar ook de Heer der legerscharen. Zoals een koning zijn dienaren opdracht geeft. Zo zendt God hen uit.
Om een onderzoek in te stellen. Ze moeten van God de hele aarde doorkruisen. Nauwkeurig vermelden wat ze tegenkwamen. God stelt daar belang in.
Om te weten. Wat er op aarde gebeurt. Het staat er zo menselijk. Dat laten we wel wezen. Heeft God het dan nodig? Dat engelen de aarde doorkruisen.
Terwijl hij alles weet en ziet. Toch doet hij het. Dat betekent. Dat God belangstelling voor ons heeft. Zo houden zijn engelen voortdurend op de hoogte.
Als je met dit schriftgedeelte bezig bent. Dan komt ook de vraag bij je boven. Zouden de engelen vandaag zeggen? Wat zouden ze vandaag zeggen? Over de toestand.
In de wereld van 2017. Op de grens van 2018. De Bijbel heeft erover verteld.
Als de apostel Paulus zijn afscheidsbrief doorgeeft aan zijn jongere broeder Timotheus. Zijn tweede brief. Gericht aan Timotheus.
Als Paulus aan het einde van zijn leven komt. En hij het stokje overdraagt aan zijn jonge broeder Timotheus. Dan zegt Paulus.
Er komen zware tijden Timotheus. Oorlogen. Hongersnoden. Aardbevingen.
Vervolgingen van christenen. Van joden. Valse profeten. Verachting van waarden en normen.
Verkilling van de liefde. Het is ons duidelijk gezegd. Al deze dingen. Mijn broeder en zuster zullen komen. Het is er altijd geweest.
En het zal zeker in de eindtijd verhevigen. Het moet komen tot een climax. Lees. Lees de reden van de Heer Jezus over de laatste dingen.
In die prachtige duidelijkste reden in Matthäus 24. In een ademenemend tempo snelt de wereld haar einde tegemoet.
Men probeert nog te redden. Men probeert nog te redden wat te redden valt. En we mogen het zien vanuit de schrift. En we mogen het zien vanuit de schrift. Het Messiaanse Rijk.
Dat ons is beloofd. Is begonnen. Bij de geboorte van de Heer Jezus. Lees uw Bijbel. En blijf volharden, broeders en zusters.
Hij die het beloofd heeft, zal het doen. In openbaring 6, we hebben dat ook gelezen, komen opnieuw de hemelse paarden te zien.
Het witte paard, het eerste, is de antichrist. Het tweede paard, dat rode paard. Dat is het bloed, de dood.
Dan gaan ze dood en verderfzaaien hier op aarde. Als de zegels van Gods boekrol worden geopend. Mijn broeder en zuster. Als de geschiedenis van de mensheid.
De Bijbel zegt het ons overduidelijk. Het einde komt in zicht. Want het lam dat is geslacht, heeft overwonnen.
God maakt een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Ook dat komt. Voor Zacharia, voor de gemeente, was het verslag van de engelen teleurstellend.
Maar tegelijk hoopgevend. Dan neemt de aanvoerder van de hemelse legermacht. En we hebben het gelezen. De engel des heren in het Oude Testament.
Wie zou dat zijn, denkt u? Geef eens antwoord. Exact. Dus dat is de Christus in het Oude Testament. Hij staat, hebben we gelezen, tussen de Myrten.
Hey, de Myrten. De man op het rode paard. Over hem weten we vanuit de schrift, met name in het Oude Testament, dat hij het is.
En ik hoorde al dat u weet wie het is. Hij was het die het volk Israël leidde uit Egypte. Hij hield bij de verovering van het land Kanaan.
Hij was het en hij verscheen aan Jericho bij het beleg van Jericho. Als de vorst van het Heer des Heren. Hij was er vanaf het begin ter schepping.
Laat ons mensen maken naar ons beeld en onze gelijkenis. In het Nieuwe Testament, o ja, dat staat boordenvol over hem geschreven. Want de engel des Heren, de engel van het verbond, die volgens Malachi hoofdstuk 3 vers 1 door Johannes de Doper wordt aangekondigd, is niemand minder dan de Heer Jezus zelf.
Hij is het. Mijn broeder en zussen die na zijn lijden en sterven, na zijn opstanding in hemelvaart, alle macht heeft in hemel en op aarde.
Willen we hem nog dienen? In 2017? Kent u hem? Kent u die heiland? Kent u het ook?
Die naam, zegt de oude dichter. Die naam draagt mijn heiland. Mijn lust. Mijn lied. Zachariah getuigd. Van wat God hem hier laat zien.
520 jaar voor onze jaartelling. Voor de geboorte van de Heer Jezus. Hij ziet de Heer Jezus, de ruiter, op dat rode paard.
Hij hoort het verslag van de engelen die de aarde hebben doorkruist. Hij is de man tussen de myrten. Wat zijn dat?
Vroegen we ons net af. Ik moest eens ook nakijken. Myrten zijn eigenlijk groene struiken. Die het beste groeien op een wat vochtige ondergrond.
Op schaduwrijke plaatsen. Dat is in het midden-oostje niet zoveel. Maar ze zijn er wel. Maar er is nog iets. In de Bijbel is een myrt een teken van het komend godsrijk.
Jezaja mag het van God zo weergeven. In Jezaja 41 vers 19. Daar zegt God tot Jezaja. Ik zal de woestijn. Sede, acacia, myrt en olijf wilig.
Zetten. In de woestijn. En in Jezaja 55 vers 13. Zegt hij het zo. Voor een doornstruik zal een cyprus opschieten.
En voor een distel een myrt. Het zal de Heere zijn tot een naam, tot een eeuwig teken. Dat niet zal worden uitgeroeid.
Daarom de myrt, broeders en zusters, is het teken. Is het teken van het paradijs dat komt. Daar in de schaduw tussen de myrt, tussen die myrtensstruik, staat de engel des Heren.
Het is nog verborgen. Hij is nog in de schaduw. Maar de profeet, maar de apostel Johannes, heeft hem gezien.
Hij is het reeds. En hij is het nog niet. Daartussen ligt de spanning. Wat we geloof noemen.
Daarom, vertrouw op dat woord. En zo komt er een gedachte bij me op waarom de kerken in het westen leeglopen. Komt dat? Omdat er zo weinig over de toekomst wordt gesproken?
De moderne theologie heeft het wel over het koninkrijk van God. Maar dat rijk zien ze als rijk van mensenwerk.
Zo van, dat moet de mens stichten. Dat maken wij wel even uit. Daarom moet ook in hun ogen de kerk doen aan politiek.
En een actiegroep worden. Mijn broeder en zuster, dat rijk van God komt niet door mensenhanden. Niet door u en niet door mij.
Dat rijk van God, dat kan alleen maar komen. Door die doorboerde handen. Van wie? Van het lam. De Heer Jezus.
De man op dat rode paard tussen de myrten. Die de zonde de wereld wegneemt. God schakelt inderdaad mensen in. U, jij en ik.
Maar dat rijk zal komen. Met pijn. En moeite. Want er gaat dan wat over die wereld komen. Net zoals de geboorte van een kindje.
Maar als het dan ook geboren is. Is een vreugde. Dankbaarheid. Blijtschap. En daarom. En daarom.
Mijn broeder en zuster mogen we zien op de Engeldersheren. Hij die voor zijn volk bidt en pleit. Bij wie? Bij zijn vader. Hoe lang nog?
Hoe lang duurt Gods toren nog? Wat geweldig. Dat er iemand is die het voor ons opneemt. Bij wie?
Bij God de vader. Het volk had de straf verdiend. De bollingschap. Ook wij. Ze hadden God in de steek gelaten.
Ook vandaag zien we dat veel. Ze liepen andere goden achterna. Doen we vandaag ook. Ook aan Gods toren.
Kwam een einde. Na 70 jaar had God aan Jeremia al doorgegeven. En die moest het opschrijven. Dan komt het antwoord uit de hebel.
In Zachariah 1, de versen 16 en 17. Zo spreekt de Heere. Mijn broeder en zuster. En hij zegt het zo. Ik keer in erbarmen tot Jeruzalem weder.
Toen. En mijn huis zal daarin worden gebouwd. En opnieuw zullen mijn steden overvloeien van het goede. Nog zal de Heere Sion troosten.
En Jeruzalem verkiezen. Dat mag u ook meenemen vandaag. Met de spanning in de wereld. Want meer dan anderhalf miljoen moslims zullen losbarsten.
Om dit besluit te torpederen. Maar het is de God van Israël. Die zegt. Ik zal Jeruzalem nog verkiezen.
Op die machtige woorden worden straks bewaarheid onder Esra en Nehemia toen. De tempel werd herbouwd. Het volk kwam weer tot nieuwe bloei.
God woonde weer in het midden van het volk. Nog rijker komt de provincie tot vervulling in de Heere Jezus. De man op het rode paard. Tussen de myrten. In hem.
Is het volle heil gekomen. Het shalom. De vrede. Voor Jeruzalem. We weten dat in het jaar 70 wederom Jeruzalem is vernietigd door de Romeinse legioenen.
Het heeft 1878 jaar geduurd. Totdat Israël terugkeerde in het land dat God hem had gegeven.
14 mei 1948. Volgend jaar bij leven en welzijn. 70 jaar geleden. Nog zal God Jeruzalem verkiezen.
En straks daalt er uit de hemel het nieuwe Jeruzalem. We zijn er vooruit genodigd. Als u onder het bloed bent.
Van die man op dat rode paard. Tussen de myrten. Als u de Heere Jezus Christus kent. Als u persoonlijke verlosser en zaligmaker. Dan mag u het weten.
Dat u straks deel zult hebben. Aan die nieuwe hemel. En aan die nieuwe aarde. Daarom de woorden. Die nachtgezichten.
Ze staan voor ons opgetekend. Lees het maar door in het boek Zachariah. Over de puinhopen van Jeruzalem. Over de puinhopen van de gemeente vandaag. Klinkt het woord van God.
Ik zegt God. Keer in erbarmen. Tot Jeruzalem terug. Je mag het ook invullen. In erbarmen zorgt hij voor zijn gemeente.
Als wij trouw blijven. Zo verkiest God u en mij. Om Christus wil. Omdat in zijn pleiten en bieden.
Uw en mijn behoud is verzekerd. Zoals het voor de dienst tegen elkaar zei de broeder. Romeinen 8. Ik ben verzekerd.
Dat nog dood nog leven. Nog engelen nog machten. Nog heden nog toekomst. Niets ons zou kunnen scheiden. Van de liefde God. Welke is.
In Christus Jezus. Kunt u het zeggen? Dan bent u. Meer. Dan overwinnaar. In hem. De prediking.
Van Zachariah toen. Was een prediking van. Bekeer u. Tot de Heere. Ik zeg het mooie en ouderwet. Want daar is niks mis mee.
Om de Heere. Heere te noemen. Zeg tot de Heere. Der legerscharen. Dan. Zal ik tot hen. Wederkeren.
Zachariah 1. Vers 3. Heden. Mijn broeder en zuster. Hier in Bunschoten. Als u zijn stem heeft gehoord. Verhart u niet.
Maar laat u leiden. God wacht nog op u. Op jou. Een oud lied uit de bundel zeg. Kom tot uw heiland.
Toes langer niet. Hij wacht op u. Hij kent u. En we mogen het weten. Hij komt niet meer. Als dat kind in de kribie.
Maar we wachten hem. Op de wolken van de hemel. Om die duurgekochte gemeente. Straks mee te nemen. De vraag is. Hoort u.
Bij die gemeente. Nee. Al die kerknamen hebben we niks. Hoort u. Bij de gemeente van Jezus Christus.
Weet u. Dat u bent gekocht. En betaald. Als u dat weet. Dan mag ik tegen u zeggen. Van harte gefeliciteerd.
Dan zijn we. Met elkaar op weg. Naar die nieuwe toekomst. Een toekomst van. Vrede. Wat zal dat zijn?
Amen.