Samenkomst 26 november 2017

Spreker

J. Brunt

Date
Nov. 26, 2017
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Het klinkt nog niet zo heel erg enthousiast, maar ik hoop dat jullie wel wakker zijn.! Ik wil met u naar het boek openbaringen ter voorbereiding op het avondmaal.

! En dat is een pittig gedeelte wat we met elkaar willen overdenken. Maar misschien is het wel goed om vanmorgen te doen aan een stukje zelfreflectie. En zeker met het oog op het avondmaal ons leven te spiegelen aan het woord van God.

En ik wil met u kijken naar de brief aan Laodicea. Openbaring hoofdstuk 3, vers 14 tot en met vers 22.

En u moet bij dit gedeelte goed onthouden dat vers 20 vaak gebruikt wordt als een evangelisatie tekst. Zie, ik sta aan de deur en ik klop. En ik zeg niet dat je hem zo niet mag gebruiken, maar het is sowieso niet de eerste betekenis van dit gedeelte, van dat vers.

Want de Heer Jezus die klopt hier aan de deur van de gemeente. Dus niet zozeer aan de ongelovige heidenwereld. Maar hij klopt hier aan de deur van de gemeente.

En het aangrijpende is dat hij hier buiten staat. En de vraag is, is de Heer Jezus voor ons een werkelijkheid in ons denken, in ons verstand?

Of is hij een werkelijkheid aan de binnenkant van ons leven? Daar gaat het om. In heel ons denken, in heel ons doen en laten. Dus dat is best een uitdagend gedeeld, of niet? Nou, daar wil ik jullie graag in meenemen.

Openbaring 3, vers 14. En schrijf aan de engel, de boodschapper van de gemeente in Laodicea. Dit zegt de Amen. De getrouwe en waarachtige getuigen.

Het begin van Gods schepping. Ik ken uw werken en weet dat u niet koud en niet heet bent. Was u maar koud of heet.

Maar omdat u lauw bent en niet koud en ook niet heet, zal ik u uit mijn mond spuwen. Want u zegt, ik ben rijk en steeds rijker geworden en ik heb aan niets gebrek.

Maar u weet niet dat juist u ellendig, beklagenswaardig, arm, blind en naakt bent. Ik raad u dat u van mij goud koopt, gelouterd door het vuur.

Opdat u rijk wordt en witte kleren, opdat u bekleed bent en de schande van uw naaktheid niet openbaar wordt. En zalf uw olie met ogen zalf, opdat u zult zien.

Ieder die ik lief heb, wijs ik terecht en bestraf ik. Wees dan ijverig en bekeer u. Zie, ik sta aan de deur en ik klop.

Als iemand mijn stem hoort en de deur opent, zal ik bij hem binnenkomen en de maaltijd met hem houden, gebruiken en hij met mij. Wie overwint, zal ik geven met mij te zitten op mijn troon, zoals ook ik overwonnen heb.

En mij met mijn vader op zijn troon gezet heb. Wie oren heeft, laat hij horen wat de geest tegen de gemeenten zegt. Is voor velen misschien wel een bekende brief.

Maar ik hoop dat het vanmorgen weer nieuw voor u zal zijn. Het is een heel bijzonder gedeelte, omdat ik geloof dat dit ook profetisch is.

En dat wil zeggen dat dat betekenis heeft voor u, jou en mij vandaag. Je kan deze brieven op verschillende manieren lezen. Hij heeft ook verschillende lagen. En je zou in de eerste plaats kunnen zeggen, het is een brief die geschreven is aan de toenmalige gemeente.

Zoals die destijds daar was in La Odissea. Het is ook een brief die je kan lezen als een periode uit de kerkgeschiedenis. Zeven brieven, zeven perioden uit de kerkgeschiedenis.

En dan zou dit de laatste periode zijn, vlak voor de wederkomst van de Heer Jezus. Nou, dat is niet een al te beste tijd als je met mij hebt meegelezen. En je zou het uiteraard ook direct kunnen toepassen op ons eigen leven vandaag.

En vooral dat wil ik doen, wat heeft het ons nu te zeggen? Dus ik sla die andere lage betekenissen even over. Die zijn er ook, maar ik wil het vooral, zeker met het oog op het avondmaal, toespitsen op ons leven vandaag.

En het is interessant als je gaat kijken naar de naam La Odissea. Die naam kan je splitsen in het woordje Laos en Dicea. Laos betekent volk.

En Dicea is wel heel sprekend, want dat betekent spreken of oordelen. Dus het volk spreekt, het volk oordeelt. En als je daar even over nadenkt, dan typeert dat denk ik de situatie in La Odissea.

En in de periode vlak voor de wederkomst van de Heer Jezus. Het volk spreekt, het volk oordeelt. Nou ja, als de een spreekt, dan moet de ander zwijgen.

Nou, wie moet er hier zwijgen? Dat is de Heere God naar mijn overtuiging. En dat zullen we wel zien in die brief. Dus zodra het volk het woord gaat krijgen, het voortzeggen krijgt, gaat oordelen, dan zie je dat het spreken van God minder of geen ruimte meer krijgt.

Nou, dat is het eerste wat ik aan je wil vragen vanmorgen. Hoeveel ruimte heeft het woord van God in ons leven? In ons denken? En dan niet alleen de gedeelten die ons passen, maar ook de gedeelten die ons wel eens moeilijk liggen.

Waarvan we zeggen, nou ja, ik weet niet of dat nog van 2017 is. Of zijn we bereid om heel dat woord tot ons te nemen en tot ons te laten spreken?

Om God tot ons te laten spreken. Nou, Laodicea, daar hadden de mensen het dus voor het zeggen. En het is heel bijzonder hoe de Heer Jezus zich hier bekend maakt aan die gemeente.

Met het oog op het avondmauw kan ik het niet heel uitgebreid doen. Maar wat mij opviel is de naam die hier genoemd wordt. Nou, dat heb je al heel vaak gelezen en in de voorbereiding viel het mij eigenlijk voor het eerst op.

Zijn naam is Amen. Ik weet niet hoe u heet. De ene heet Henk en de andere heet misschien Debbie. Maar de Heer Jezus, één van zijn namen is Amen. En dat is heel belangrijk.

Kijk, hij geeft in vers 14, om het zo te zeggen, zijn visitekaartje af. Dit ben ik. Ik ben onder andere de Amen. Je moet goed onthouden dat elke bekendmaking aan het begin van een brief, dat zie je bij alle zeven, zegt iets over de situatie in de gemeente.

Als je bijvoorbeeld smeer naneemt, daar was sprake van vervolging en verdrukking. En die vervolging leidde soms tot de dood voor de volgelingen van de Heer Jezus. En hoe maakt de Heer Jezus zich daar bekend?

Ik ben de opstanding en het leven. Dus steeds de bekendmaking, het visitekaartje noem ik het maar even, die had betrekking op de situatie in die gemeenten.

Nou hierin noemt de Heer Jezus zich de Amen. En heel letterlijk betekent dat het is waar en zeker. Nou, ik ken jullie gemeente een beetje. Jullie zijn niet echt de gemeente van de Amens.

Zo tussendoor, maar misschien, ik ga geen pleidooi voeren. Maar het is wel eens goed om iets te bevestigen. Als je met elkaar bidt, dat je het bevestigt door Amen te zeggen.

Je stemt ermee in. Je bevestigt dat het de waarheid is. Je hart komt erin mee. Nou, de Heer Jezus openbaart zich zo. Als het is waar en zeker.

En dit woord Amen vanuit de grondtaal. Dat heeft betrekking op het Hebraeelse woord Amen. Wat geloven betekent. En geloven in de Bijbel heeft alles te maken met vastheid en met zekerheid.

De omschrijving van geloven in de Hebraebrief zegt dat ook. Het geloven is de vaste grond van de dingen die men hoopt. En nou, je kent het. Geloven behelst dus zekerheid.

Dat is niet overbodig om vandaag te zeggen. En de Heer Jezus is het fundament van ons geloof. Hij is de Amen. Want dat wordt later nog toegevoegd met de woorden waarachtige en trouwige tuigen.

Dus, hij noemt zichzelf zoals hij is. En ik denk dat wij daar wel eens te snel overheen lezen. Maar het is een geweldige bemoediging. Want als hij de waarachtige is, de absoluut betrouwbare is, als in hem alles zekerheid is, dan is hij ook degene op wie je vertrouwen kan stellen.

Dan is hij ook degene op wie je aan kan. En wat wij om ons heen zien, is dat veel mensen leugenachtig zijn. Dan druk ik me nog heel voorzichtig uit.

Maar mensen maken, openbaren zich als onbetrouwbaar. En in een wereld die verandert, waarin weinig zekerheden meer zijn, openbaart de Heer Jezus zich als de Amen.

Maar hij wil dan ook wel zo geloofd en vertrouwd worden. Begrijp je wat ik daarmee bedoel? Hij openbaart zich niet alleen, maar het vraagt ook van ons om ons vertrouwen op hem te stellen.

Nou, voor de rest, verder wordt hij nog genoemd het begin van Gods schepping. Dat laat ik even liggen. Maar het is ook heel belangrijk. Je zou samenvattend kunnen zeggen, de Heer Jezus is de bestaansrede van alle dingen.

Paulus benadrukt dat nog in Colossens 1, vers 15. Hij is de eerstgeborene van heel de schepping. En ik kan dat moeilijk uitleggen, maar de Heer Jezus was er al en hij zal er altijd zijn.

Hij omvat de tijd. Dat is ook een mysterie voor ons, hè. God is van eeuwigheid tot eeuwigheid. En wij zijn mensen van een tijd. Wij leven in een periode. Maar wat is het heerlijk als wij mogen zeggen, we hebben ons overgegeven aan de Amen.

En mijn tijden zijden in. Zijn hand. Dat geeft een ontspannen leven. Nou, ik hoop, maar ik wil eigenlijk naar mijn punt toe, dat je met deze inleidende woorden ziet wie hij is.

En dat dat je bemoedigt en dat dat je aanspoort om je vertrouwen niet te stellen op mensen. Ook niet op omstandigheden, maar op de Amen. En de Bijbel leert dat wie op hem vertrouwt, wie in hem gelooft, zal niet beschaamd worden.

Dat woord betekent zal niet teleurgesteld worden. Want zoals hij is, zoals hij heet, zo handelt hij met mensen. Kijk, ik kom nogal eens mensen tegen die doen zich anders voor dan dat ze daadwerkelijk zijn.

Die heb je natuurlijk niet in bunschoten. Maar in Ablassewaard heb je ze wel. Die doen zich mooier voor dan dat ze daadwerkelijk zijn. Maar zoals God is in zijn karakter, zo heeft hij zich geopenbaard.

En zo handelt hij met mensen. Nou, en nou komt hij. In Laodicea, hoogstwaarschijnlijk, stonden deze fundamentele waarheden met betrekking tot de Heer Jezus en zijn werk zwaar onder druk.

En daar kom ik zo nog op. Maar de Heer Jezus zegt, als het om mij en mijn persoon gaat, mijn wezen, dan is er in mijn waarheid, zekerheid en ik ben absoluut betrouwbaar.

Ik was er al en ik zal er altijd zijn. Nou, nou gaan we even naar het punt toe waar ik uiteindelijk naartoe wil. Met het oog op het avondmaal. Want de Heer zegt, ik ken je werken.

Nou, dat is een spannende, of niet? Vindt u dat een bevrijdende, een bemoedigende waarheid? Het is niet een mooie gedachte, het is een werkelijkheid.

Ik ken je werken. Dat wil zeggen, de Heer Jezus weet alles wat wij doen en laten. Hij kent onze verlangens, onze intenties.

Hij kent onze blijdschap en ons verdriet. Hij kent onze behoeften. Hij weet alles. Hij weet ook wat er op dit moment in je hart om gaat. Ik ken je werken.

Stel dat u, jouw werken, jouw gedachten, uw, jouw leven op dit moment geprojecteerd gaat worden. En we beginnen vooraan. Nou, we beginnen met mij.

En dan gaan we zo naar achteren doen. Zou je er blij van worden? Ook met het oog op het avondmaal. Zou je straks nog vrij moedig aan durven gaan? Of zeg je, Jacques, waar zit de nooduitgang?

Als hier jouw leven wordt geprojecteerd. Er denken sommige van jullie op dit moment, ik hoop niet dat het gebeurt. Maar of het nu hier gebeurt, het is sowieso een werkelijkheid.

Dat doet er niets aan toe of af of u dat wil of niet. God weet het. En als u in het licht leeft, dan is het een geweldige boodschap. Dat geeft zoveel rust, dat de Heer alles weet.

Het geeft zoveel ontspannenheid. Want Hij wil naar zijn rijkdom in al mijn behoefte heerlijk voorzien. Maar als het je aanklaagt, dan zeg je, nou ik hoop vlug dat we naar de volgende persoon gaan.

Wiens leven wordt geprojecteerd. Dat is belangrijk. Mag ik vragen? Wandelt u, wandel jij in het licht. Met Jezus. Vandaag. Dat is een belangrijke vraag.

En dan mag u voor u zelf antwoord opgeven. Maar zeker in het licht van het avondmaal is dat wel belangrijk. Zijn we transparant tot op het bod naar de Heere God toe en naar mensen toe? Want anders wordt dit een gewoonte.

En dan zussen we ons geweten misschien wel met deelname aan het avondmaal. Ja, maar het bloed van Jezus Christus reidigt van alles onder. Maar de vraag is of ik zeven dagen in de week, 24 uur per dag, gefocust ben om Hem.

En op zijn woord. Ik ken uw werken. Nu zou je zeggen, wat waren nou die werken van Laodicea? Want er staat niet zoveel over vermeld. Nou moet u even bladeren met mij, als u dat wil, naar Colossense 2. Colossense 2.

Want ik denk dat we meer kunnen weten over de werken van Laodicea dan wat in dit briefje vermeld staat. Als u een beetje studie maakt, ik zou daar uitvoerig over kunnen spreken, van Laodicea.

Dan leest u, u bladert naar Colossense 2. Dan komt u erachter dat in Laodicea sprake was van gnostiek. En ik weet niet of u er wel eens in verdiept hebt.

Maar gnostiek zou u kunnen samenvatten als een vorm van religiositeit. En die geeft toegang, een beetje mystiek natuurlijk wel, tot een hogere geestelijke wereld.

Gnostiek. Het is een gevaarlijk terrein en dat is waar we vandaag mee te maken hebben. Laodicea, na mijn overtuiging de laatste periode voor de wederkomst van Heer Jezus, is gnostiek heel actueel.

En in die gnostiek, en dan krijg je er een beetje gevoel bij, is plaats voor heel veel religieuze ervaringen en experimenten. Zonder bijbelse maatstaf.

Dus allerlei religieuze ervaringen en experimenten. En die gnostiek wordt hier ook door gekenmerkt. Er is geen ruimte, er wordt niet gedacht in termen van echt en onecht.

In termen van waarheid en leugen. In zwart, in wit, in goed en kwaad. Want zodra je in die termen gaat denken en gaat handelen, daar krijg je alleen maar ellende van.

Nou, dat klinkt aantrekkelijk of niet? We gaan het niet hebben over echt en onecht. We gaan het niet hebben over goed en kwaad. Moet niet te zwart-wit zijn. Je moet wel reëel zijn, zei er is iemand tegen mij. Moet wel reëel blijven.

Nou, dit is kenmerkend voor gnostiek. En dan passen dus allerlei religieuze ervaringen, van welke soort of snit ook, die passen daarin. En uiteindelijk probeert men tot een hogere geestelijke wereld te komen.

Middels therapieën, meditatie, concentratietechnieken. Maar uiteindelijk kom je in een schijnwereld terecht. Nou, moet je lezen in Colossense 2. Het eerste vers.

Daar lees je daarover. Er staat, want ik wil dat u weet hoe groot de strijd is die ik voer voor u en voor hen die in Laodicea zijn.

Dus dit is een brief aan Colosse. Kom ik zo nog op, want dat lag in diezelfde omgeving. Maar Paulus schrijft hier ook met in gedachte Laodicea. En de brief aan Colosse en het boek Openbaring zijn de enige plaatsen waar Laodicea genoemd wordt.

Als ook voor zoveel die mij nooit in levende lijf hebben gezien. Omdat hun harten bemoedigd mogen worden, samengevoegd in de liefde en zij tot heel de rijkdom van de volle zekerheid van het in zich mogen komen.

Om het geheimenis te leren kennen van God en van de Vader en van Christus in wie al de schatten van wijsheid en van kennis verborgen zijn.

En dan komt die vers 4. En dit zeg ik, opdat niemand u misleidde met mooi klinkende redeneringen. En dan nog vers 8. Pas op, dat niemand u als een buit meesleept door de filosofie en inhoudsloze verleiding.

Volgens de overlevering van de mensen, volgens de grondbeginselen van de wereld, maar niet volgens Christus. Zie je, hier zie je iets van die gnostiek.

Mooi klinkende redeneringen, filosofieën van mensen. Het past er allemaal in, het is allemaal één pot nat, we voegen het samen. En uiteindelijk dienen we allemaal dezelfde God.

En we brengen elkaar in een soort hogere wereld. Maar ik moet u eerlijk zeggen, het is een schijnwereld. Want dit spreekt, dit stukje van vermenging tussen waarheid en tussen leugen.

En als u niet blind bent voor de werkelijkheid en uw ogen een beetje openhoudt, ook binnen de christenheid. Dan ziet u dat er steeds meer geluiden opgaan dat er geen absolute waarheid meer is.

De waarheid is relatief geworden. Dit is kenmerkend voor gnostiek. Dit is kenmerkend voor Laodicea. Dit is kenmerkend voor de laatste, de zevende periode, vlak voor de wederkomst van de Heer Jezus.

Geen absolute waarheid meer. En wie pretendeert dat waarheid te prediken, nou dan krijg je de volle laag. En geloof me, ik kan er inmiddels aardig over meespreken. Wat er dan niet op je afkomt.

Als je het woord van God neemt zoals de staat. Daar komt heel veel op af. En dat heeft te maken met dat mensen niet meer geconfronteerd willen worden met echt en onecht.

Met goed en kwaad. En om het een beetje degelijk uit te drukken, met schijn en zijn. Je moet vooral de club bij elkaar houden. Terwijl de Heer Jezus is gekomen.

En hij bracht scheiding. Nou, dan gaan we even een stapje verder. Want als dit de situatie is, dan komt de Heer Jezus tot een waardeoordeel. En nou zou het zo kunnen zijn dat als ik het zeg, dat je zegt, ja waar haalt hij het lef vandaan om dat te zeggen.

Maar de Heer Jezus oordeelt de gemeente. Beoordeelt de gemeente. En dat lees je in het begin van openbaringen. Dat het gaat om de verhoogde Christus. Dus de Heer Jezus zit aan de rechterhand van de Vader.

En vanuit die verhoogde positie geeft hij zijn waardeoordeel over Laodicea. Toen en vandaag. En hij gebruikt twee beelden. Heel eenvoudig. En het mooie is, daar geniet ik dan van.

Die beelden die de Heer Jezus gebruikt, die Johannes door moet geven. Die waren heel herkenbaar voor de Laodicensen. Want het eerste beeld wat hij gebruikt is het beeld van temperatuurverschillen.

Heel simpel. Nou, dat is interessant. Welke temperatuur geeft uw geestelijk leven aan vandaag? In de Bijbel lees je dat veel meer.

Temperatuur is een beeld om het geestelijk gehalte van ons leven aan te geven. De Heer Jezus zegt bijvoorbeeld in de eindtijdreden. De liefde van velen zal verkillen.

Ook weer zo'n beeld. Dus dat is wel heel eenvoudig. Iedereen begrijpt dat. Maar in Laodicea begrepen ze dat helemaal. Waarom? Nou, Laodicea lag in een dal. Vlakbij Kolossen.

Vandaar dat Laodicea in die brief genoemd wordt. En bij Irapolis. Als ik dat goed uitspreek. Lastig woord. Maar dit is bijzonder. Laodicea lag dus in een dal. En Kolossen, na buren geplaatst, beschikte over volgens de archieven over frisse, koude waterbronnen.

Dat was Kolossen. En Irapolis overhete, geneeskrachtige bronnen. En wat had Laodicea? Helaas beschikte zij slechts over hard, vies water.

Hard, kalkhoudend, vies water. Nou ja, als je niet meer hebt dan dat, dan zeg je er moet van elders iets worden aangevoerd. Dus wat bouwden ze? Een wateraquaduct.

En men liet het water naar Laodicea komen, zodat ook Laodicea gebruik kon maken van goed bruikbaar water. Maar je begrijpt wel, eer dat water in Laodicea was, was het inmiddels lauw geworden.

Dus lauw water kwam uiteindelijk ook in Laodicea recht. En lauw is hier een beeld van onbruikbaar. Mooi beeld toch?

Eenvoudig te begrijpen. Voor ieder die hier is. Hoef je niet voor gestudeerd te hebben. Maar lauwheid in de Bijbel is een beeld van de christen individueel. En de gemeente collectief die niet voldoen aan haar doel.

Lauwheid. En nu zegt de Heer Jezus, dit is een beeld, een plaatje, wat iets zegt over de geestelijke status van Laodicea.

En nu zegt de Heer Jezus een hele opmerkelijke opmerking. Hij zegt, was je maar koud of was je maar heet? Nou, als we koud nemen als beeld van ongelovig, niet toegewijd.

En heet als het beeld van toegewijde gelovige mensen. Dan zeg je, ja, hoe kunt u dat nou zeggen, Heer Jezus? Je kan toch beter nog lauw zijn?

Dan heb je in ieder geval nog... Nog wat. En daar zit nog een beetje warmte in. Maar de Heer Jezus zegt, nee, de grootste afschuw heb ik van lauwheid. Nou, dat vond ik best een aparte uitdrukking, opmerking van hem.

En ik vroeg mezelf af, waarom haat Jezus lauwheid? En ik ben erachter gekomen waarom. Kijk, iemand die een brandend hart voor de Heer Jezus heeft, die associeert zich met de Heer Jezus.

Die komt er openlijk voor uit, toch? Je kan wel zien van wie jij erin bent, zeggen ze dan in Bunschoten, Spakenburg. Hoef ik niet naar te gissen. Zo vader, zo zoon, zou je kunnen zeggen.

Brandende harten. Als je koud bent, dan zeg je, ach, ik wil me geen eens associëren met de naam van Jezus. Praat me er niet van. Nou, dat is ook duidelijk.

Daar weten we in ieder geval al aan toe zijn. Maar mensen die daartussenin zitten, nou komt die. Die lauwe mensen, die associëren zich wel met de naam van de Heer Jezus. Die nemen ze wel op hun lippen.

Maar hun levenswandel getuigt ertegen. Ze zijn dus dubbelhartig. Voel je hem? En de Heer Jezus zegt, dat haat ik. Dan heb ik liever dat je je totaal niet met mij associeert.

Want als je je wel met mijn naam en met mijn werk associeert. En toch dubbelhartig leeft. Dan ben je een aanfluiting voor mijn koninkrijk. Amen. Voel je het aan hoe belangrijk dit is.

Het is zo belangrijk dat als wij de naam van de Heer Jezus op de lippen nemen. Wij afstand doen van ongerechtigheid.

En dit kenmerkt de gemeente van de laatste dagen. Je ziet veel mensen die willen een beetje van de wereld genieten. En ja, een beetje rust voor me geweten.

Dat ik straks de heerlijkheid bij God mag doorbrengen. En dat ik daar op een zilvergrijze wolk mag zitten. Met een gouden citer heerlijk liederen voor hem mag spelen. Dat wil ik toch ook wel. Maar die toewijding van dagen.

Die afzondering voor hem. Men blijft tusseninhangen. En de Bijbel noemt dat lauw. En het aangrijpende is dat de Heer Jezus zegt van halfslachtige christenen.

Ik moet het eerlijk zeggen. En toets je leven. Ik spuul ze uit. Weet je wat daar letterlijk staat? In het Grieks? Uitbraken. Uitkotsen.

Nou, ik ga het niet uitwerken. Maar jullie weten wat dat is, toch? En je moet het als vader of moeder misschien wel eens opruimen. Nou, dan weet je ook heel goed wat het is. Of het is in je auto gebeurd en zo.

Nou, je krijgt steeds een onsmakelijke gevoel, hoop ik. Of niet? En sommigen zeggen, stop er maar over. Nou, de Heer Jezus zegt. Dit zijn voor mij de mensen die mijn naam in de mond nemen.

Maar niet naar leven. En ga nou niet aan een bepaalde kring denken waarin dat voorkomt. Ik zie het in de breedte van de christenheid.

Van links tot rechts. En de Heer, die is zo bewogen en die wil dat voorkomen. Hij zegt, ik zou je uitkotsen als oordeel van verwerping.

En het tweede beeld, ik moet een beetje de vaart erin houden. Is het beeld wat hij gebruikt om de gemeente te duiden, het beeld van schijnrijkdom. Nou, dat was ook heel duidelijk voor Laodicea. Waarom?

Laodicea lag aan een drukke handelsroute. Er werden munten verdiend daar. Er was een rijke handelsstad. En de Heer Jezus gebruikt die werkelijkheid. En hij maakt een toespeling vanuit die aardse rijkdom naar echte geestelijke rijkdom.

Dus dat sprak hij aan. Had het eerst over dat water gehad. Nou, dat kwartje viel gelijk. En je voelt gelijk, bam, hij heeft het over mij. Ervaar je dat wel zonder een breek? Dat is heerlijk.

Dat God tot je spreekt. En dat je zegt, hé, hij weet mijn situatie. Nou, dat tweede beeld was ook heel duidelijk. En die gemeente in Laodicea om kort te gaan was zelf voldaan.

Was trots. Want ze hadden aan geen ding gebrek. Althans, in hun beleving. Kennen jullie de uitdrukking? Het gezegde, liefde is blind.

Ik mag nog wel eens stellen trouwen. En dan, het is altijd wel aardig, dan komen ze een paar avonden langs. En dan zitten ze op de bank, een beetje verkneutend. Hand over de knieën en zo.

Allemaal een beetje gevoelig en verliefd en zo. En dan zie je soms in een van die twee een bepaalde trek. En die ander is daar blind voor, lijkt het wel.

En dan, Annette en ik doen dat samen nog gesprek. En dan zijn ze weg. En dan zei ik tegen haar, zag jij wat ik zag? Ze zei, ik begrijp precies wat je bedoelt. Ik zeg, maar hij ziet het niet, hè. Ik zeg, daar moet je misschien toch eens een keer over praten.

Ja, liefde is blind. Door verliefdheid en al die rare gevoelens daar ergens in je buik. Je kan het niet bedoelen, maar ze zijn er. Ben je blind voor de gebreken van een ander?

En ik heb wat stellen. Je zegt, nee, het komt helemaal goed. Ja, weet je het zeker? Nou, rijkdom kan hetzelfde bewerken. Zeker vermeende rijkdom. Dan zie je niet meer je echte, eigenlijke gebreken.

Je bent blind voor de werkelijkheid. Liefde maakt blind. Sommige wallen dan. Maar vermeende geestelijke rijkdom maakte ook blind. En dat kenmerkte Laodicea.

Nou kom ik op een kernwoord. Het ontbrak in Laodicea aan zelfreflectie. Doen jullie daaraan in Bunschoten? Doe je aan zelfreflectie?

Dat is zo belangrijk. Hou je je leven wel eens in het licht van het woord van God? Of zeg je, nee, ik heb tien jaar geleden de Heer Jezus aangenomen. Ik heb vijftien jaar geleden een zondagsgebed gebeden.

Ik zal daar niks van zeggen, maar... Hoe is je leven vandaag? Ik zie zoveel mensen die teren op vijftien jaar geleden. Tien jaar geleden. Nou, je weet, in de gemeente van John Wesley...

Mocht je geen getuigenis vertellen ouder dan een week. Dat vind ik nog eens een regel. Dus als je een getuigenis wilde vertellen, je stak je vinger op... En dan zei John, hoe oud is het?

Het is van vijf maanden geleden. Nou, dan mag je blijven zitten. Wie heeft een vers getuigenis? Voor je. Veel mensen die gaan alleen maar terug op tien jaar geleden of vijf jaar geleden of twintig...

Maar wat heb je van de week met de Heer beleefd? Hoe is je wandel vandaag geweest? Heb je hem vanmorgen al ontmoet? Zelfreflectie. Beeld ik me niet iets in?

Vermeende geestelijke rijkdom. Vijf kwalificaties. Schrik niet. De heer Jezus zegt, ik ga de vlucht doorheen. In mijn ogen zijn jullie ellendig.

Dat wil zeggen, ten diepste ongelukkig. Jullie zijn beklagenswaardig. Je zou het ook kunnen zeggen, je bent te beklagen. Ik heb met je te doen. Want je bent blind voor je werkelijkheid.

Beklagenswaardig. Het wekt medelijden op. Jullie zijn ook arm, zegt hij. Dat wil zeggen, behoeftig. Uiteindelijk hebben jullie aan alles. Gebrek.

Dat is wat. Wij lezen dit snel door, hè. Maar je moet even in een bepaalde wereld leven. In de veronderstelling. Geen gebrek. En dan komt de heer Jezus.

Ellendig. Beklagenswaardig. Arm. Je zegt, ik word er niet echt vrolijk van. Nee, maar we doen aan zelfreflectie, toch? Zeiden we. En u bent ook blind. Dat wil zeggen, je hebt geen zicht op de werkelijkheid van je geestelijk leven.

En jullie zijn naakt. Dat wil zeggen, zonder kleding. Je mist de echte bedekking. Die het houdt. En laat ik zomaar eerlijk iets vertellen over mijn leven.

Wat ik mij van de week afvroeg, is dit. Komt het beeld, wat ik van mijn leven heb. Ik hou het even bij mijn eigen hart en leven, hè. En jullie doen het voor jezelf.

Komt het beeld, wat ik van mijn leven, van mijn geestelijk leven heb. Komt dat overeen met hoe de Heere God naar me kijkt. Stel je die vraag wel eens.

Want stel voor dat ik een heel positief, rooskleurig beeld heb over mezelf. En de Heere God oordeelt anders over mijn leven. Dan zit daar toch een grote kloof tussen. En dan loop ik uiteindelijk tegen een probleem aan, of niet?

Dus het is heel belangrijk om dicht bij je hart te blijven. En om dicht vooral bij het vader. Hart te blijven. Ja, maar dat is ook een ingewikkeld leven.

Daar word ik ook moe van. Nee, dat wordt je lijfstijl. Denkt u erover na als je op de fiets stapt? En wegfietst? Denk u erover na als er straks ijs ligt? Hoe je moet schaatsen? Dat doe je toch gewoon weer?

Je rijdt zo weg. Dat is een bepaalde manier van leven geworden. Nou, zo is het leven in het licht van de eeuwigheid. En in het licht van wie de Heere God is. Een lijfstijl voor mij geworden.

Zelfreflectie behoort tot de kern van een gezond geestelijk leven. En waar zelfreflectie gaat ontbreken, verword je persoonlijk en de gemeente collectief tot Laodicea.

Maar mensen durven het niet meer. Maar als je vanuit het kindschap doet aan zelfreflectie, is het toch ontspannen? Is het toch ontspannen? Ik hou mijn kinderen ook een spiegel vol, maar doe ik niks af aan hun kindschap.

Maar ik laat ze wel zien wie ze zijn, wat ze doen en waar ik ze wil hebben uiteindelijk. Begrijp je wat ik bedoel? Ik confronteer hen op een goede, vaderlijke manier. Maar ik wil hen veranderen.

Tot volwassenheid laten komen. Nou, ik durf niet zomaar toe te passen wat die geestelijke, vermeende geestelijke rijkdom inhoudt. Er wordt niets van gezegd. Maar ik heb een paar gedachten. Zou het hier gaan over een vorm zonder inhoud?

Dus mensen misschien met heel veel kennis. Dan krijg je zo'n heel groot hoofd, hè. Maar geen kloppend hart. Geen toegewijd hart. Zou kunnen. Zou het hier gaan over religie zonder relatie?

Zou het hier gaan om heel veel activiteit? Maar geen leven? Heel veel gemeenten. Als de rommelmarkt georganiseerd moet worden of de barbecue, dan zijn er vele vingers die omhoog gaan.

Doe ik wel. Als het gaat om de bidstond. Ja, veel activiteit. En dat is dan mijn geestelijk leven. De verbloeming eigenlijk, hè. Maar is er echt leven in ons?

Zou het hier gaan over een groot spreken, maar je eigen overschreven? Zou het in Laodicea gaan om eigen tijds te willen zijn? Wat verworden is tot wereldgelijkvormigheid?

Het zijn hele belangrijke dingen, hoor, vandaag. Laodicea. Ik weet het niet wat het is. Maar wat ik wel weet is dit. De Heer Jezus wil dit. Dat ons innerlijk leven overeenkomt met ons uiterlijke leven.

Twee beelden. Het beeld van temperatuur. Brandend hart. En een beeld van vermeende geestelijke rijkdom. Nou, ik moet een beetje gaan afronden, zie ik al.

Ik heb nog zoveel te delen. Oké, ik mag nog even. Wat mij raakte, en dat was voor mij zelf een les. Is dat hoe slecht de geestelijke situatie van Laodicea is, de Heer Jezus bewogen is en blijft.

Ik doe veel nazorg. En soms dan heb je mensen die gewoon niet willen luisteren. Die zou je in Bunschoot ook niet hebben, denk ik. Maar die hebben een probleem.

En met dat probleem komen ze bij je. Dat leggen ze bij je neer. En die gaan van hun probleem jouw probleem maken. Maar dan zeg ik op een gegeven moment, hé, hoe zat het ook alweer? Wie had er nou een probleem? Jij toch?

Niet ik. Maar die willen uiteindelijk een oplossing niet aanvaarden. En dan bid ik vaak, geef me meer van de gezindheid van de Heer Jezus.

Dat ik bewogen blijf. Want als ik naar mijn vlees reageer, dan zeg ik, ik ben er helemaal klaar mee. Begrijp je wat ik bedoel? Jij hebt een probleem. En als ik dan een oplossing heb, of een mogelijke oplossing, laat ik voorzichtig zijn.

En je komt daar niet mee. Dan begint er iets bij mij te knagen. Maar wat ik heel bijzonder vind. De gezindheid van de Heer Jezus. Die komt nergens zo duidelijk openbaar.

Zijn bewogenheid. Als in de brief aan Laodicea. Moet je maar op letten. Er is geen brief waarin de liefde en de bewogenheid van de Heer Jezus zo duidelijk openbaar komt. Ondanks de slechte geestelijke situatie.

Dan in de brief aan Laodicea. En hij toont zich een echte markkoopman. Nou, ik kom niet zoveel op de markt. Maar soms dan moet ik even een boodschapje doen of zo.

En dat vind ik altijd wel leuk. Die ouderwetse groenteboeren. Ik vind altijd leuk hoe iemand zijn markt waarsen aanprijst. En dan is hij aan het rommelen. En ondertussen dan roept hij maar door.

Hij blijft maar roepen. Twee kilo's aardappelen voor. Al werkende. Blijft hij maar roepen. En je ziet hele drommen gewoon voorbij gaan. Die gaan helemaal niet op die aardappels of die aardbei in. Maar hij blijft maar roepen.

En dat doet hij de hele dag. En aan het eind van de week blijkt hij toch in de plus te staan. Dus de volgende week blijft hij weer roepen. En hij biedt zijn waar aan. Soms komen de mensen naar de kraam.

Maar de meesten lopen voorbij. Ik zag zoiets van de Heer Jezus. Want hij zegt hier. Ik raad je. Ik adviseer je. Hoe slecht je situatie ook is. Ook vanmorgen misschien wel. Ik raad je dat je van mij koopt.

Je zal zeggen. Dan moet ik er nog wat voor gaan betalen ook. Nou dat kopen kan je op twee manieren opvatten. Je kan kopen bezien vanuit Isaiah 55. Koop zonder geld. Zonder prijs.

Dat is een goede aanbieding toch voor Nederlanders. Wijn en melk. Overvloed. Maar je kan het ook zien. Dat woordje kopen als de prijs van zelfverlogening.

Dat is ook een prijs hè. Kijk. Tot geloof komen is gratis. Maar discipleschap kost je eigen leven. Kopen. En dan stelt hij voor.

Beproefd goud. Tegenover armoede. Beproefd geloud. Dat wil zeggen zuiver. Het onzuiver is eruit weggenomen. En het is hier een beeld van de rijkdom en de heerlijkheid van God.

En een oprecht geloof uit de Rijnhart. Koop van mij beproefd goud. Geloud. Niet het klater goud van deze wereld. Maar beproefd goud.

En ook ogenzalf. Tegen je blindheid. Er zijn heel veel mensen vandaag die kunnen zeggen wat het niet is. Dat is niet zo moeilijk hè. Dat is in een huwelijk zo. Dat is makkelijk. Dat en dat deugt niet.

Of tegen je kinderen dat en dat deugt niet. Of in een gemeente. Dat is heel makkelijk. Maar de kracht is om mensen vanuit een noodsituatie mee te nemen naar het positieve.

Dat is veel moeilijker vaak. En dat merk ik wel bij mijn kinderen. Om je kinderen mee te nemen. Mijn oudste is nou naar de middelbare school gegaan. Dan krijg je de cijfers binnen.

Dat is tegenwoordig allemaal digitaal. Dus ik heb ze nog eerder binnen. En dan hij thuis is. Dus dan heb ik vaak een strak gezicht als hij het komt vertellen. Alsof ik niks weet. Maar dan ben je soms wel eens heel erg blij. Andere keer een beetje teleurgesteld.

Dan gaat het een beetje. Dan denk ik. Maak me zorgen. Maar de kunst is. Om die jongen wel de werkelijkheid te vertellen. Van hé. We gaan een tandje bijschakelen vriend. En we gaan het zo en zo doen.

Maar om hem op een positieve manier mee te nemen. Dus niet alleen te zeggen wat het niet is. Maar ik zeg. We gaan het trainingsschema een beetje aanpassen. En dat is wat de heer Jezus hier doet.

Met de constatering hoe het geestelijk is. Neemt hij de gemeente direct mee. Hij doet een aanbod. Beproef goud. En ogenzalf. En die ogenzalf. Voor zover ik dat heb gelezen.

Heeft een link naar een medische. Beroemde medische opleiding in Laodicea. Waar ogenzalf werd gemaakt. Geproduceerd. En de heer Jezus maakt een toespeling.

Dat heb ik. Met andere woorden. Ik ben in staat om jou echt zicht te geven. Op jouw werkelijkheid. En dat doet hij. Vooral door de heilige geest. Het is een beeld van verlichting.

Paulus schrijft aan de Ephesius. In hoofdstuk 1 vers 18. Verlicht de ogen van uw hart. Dat is toch bijzonder. Dan ga je alles zien in het licht van het woord van God. Door zijn geest.

Herken je dat in je leven? Beproef goud. Ogenzalf. En witte kleding. Tegen over naaktheid. Oordeel. Naaktheid is een beeld van oordeel.

De Bijbel zegt dat je straks niet naakt bevonden zal worden. Maar dat je bekleed bent. En hier is het witte kleed het beeld van overwinning. Van reinheid.

En wie denkt niet aan Jezaja 61. De mantel van de gerechtigheid heeft hij mij geschonken. Gegeven. Daarmee zijn we bekleed. De vraag is.

Ga je op het aanbod in? Als je vanmorgen moet zeggen. In het licht van het avondmaal. Jack, als ik heel eerlijk ben. Is lauwheid in mijn hart. Je moet eerlijk zijn.

Het is maar een eenvoudige boodschap. Maar wel een op het hart gericht. Is lauwheid in mijn hart. En als ik heel eerlijk ben. Dan denk ik geestelijk meer te zijn.

Dan dat ik daadwerkelijk ben. In het licht van het woord van vanmorgen. Nou hier heb je de aanbieding om het te veranderen. Maar de vraag is. Ga je erop in? Maak je er gebruik van? De proefgoud.

Wat ogenzalf. Witte kleding. En dan staat er een moeilijke tekst. In het laatste stukje. Uiteindelijk. Wil de Heer Jezus. Hen die hij lief heeft.

Terecht wijzen. Bestraffen. Nou daar moet je vandaag natuurlijk niet over beginnen. Deze preek wordt opgenomen. En uitgezonden. Als je in Nederland spreekt over tuchtigen. Dan heb je gelijk de volgende dag een stichting voor je deur staan.

Stichting die of stichting die. Die dan een aanklacht tegen je heeft. Maar hier staat terecht wijzen en bestraffen. Maar vanuit het Grieks is het heel positief. En ik hoop dat je het zo oppakt.

Terecht wijzen vanuit het Grieks. Heeft alles te maken met opvoeden. En dit ook. Met strenge hand aanleren. Het is belangrijk om bij je kinderen te doen. Ik tuchtig mijn kinderen.

Ik bestraf mijn kinderen. Maar wel in de zin. Zoals het hier bedoelt. Het opvoeden. Streng hand. En bestraffen wil zeggen. Weerleggen. Corrigeren van het kwade.

Van het verkeerde. Dat is toch positief. En als je dat van jongs af aan doet. Dan hebben ze daar profijt van. In hun latere leven. En je ziet dat de Heer Jezus allerlei instrumenten aanwendt.

Om die gemeente in Laodicea weer tot leven te krijgen. Ik hoop dat je dat kloppende hart erachter ziet. Dus hij is bewogen. Samenvattend. Met de gemeente in de eindtijd. Die lauw is geworden.

Ingezonken. En hij klopt aan de deur van hun hart. En hij wil ze terugbrengen. Terug bij het vaderhart van God. Dus de terechtwijzing en de bestraffing zijn heel positief.

Broeders, zusters. Als je door de Heer bestraft wordt. Getuchtig wordt. Dat is een blijk van zijn. Liefde. Dat had wel iets luidruchtiger gemogen. Dus er zit een kloppend vaderhart achter.

En geloof me. We hebben het nodig in de eindtijd. Ik ken mensen vanuit mijn bediening. Die hebben zich eerst aan me geërgerd. En later hebben ze mij bedankt. Voor de scherpe woorden die ik sprak.

Want ze zeiden. Ik wilde het niet aan. Maar ik had wel nodig. En als we zo eerlijk zijn naar de Heer toe. Dan zie je dat hij als vader ons steeds bij de les wil houden.

En er staat hier. Hij staat aan de deur. En hij klopt. Het aangrijpen is. Hij staat wel buiten. Maar hij klopt aan. Het is een beeld van liefde. Genade. Bewogenheid.

Hij biedt zichzelf aan. En dit moet je nog weten. In Laodicea waren Romeinse ambtenaren. Die in elk huis onderdak konden afdwingen.

Dus als ze dat deden. Dan was je verplicht om hen onderdak te bieden. En de Heer Jezus is wat dat betreft echt een gentleman. Hij kon niet zoals die Romeinse ambtenaren bidden.

Want dat stuitte op weerstand. Maar hij klopt aan. Het zegt iets over zijn hart. Over zijn karakter. Over hoe hij met mensen omgaat. En daar kan je toch geen weerstand tegen hebben.

Zij vanmorgen klopt aan de deur van je hart. Hij wil maaltijd met je houden. Als beeld van vertrouwen. Relatie. Gemeenschap. Nou, dan zijn we het avondmaal. Dat is een gemeenschapsmaaltijd.

Ook een herinneringsmaaltijd. Maar mag ik vragen? Eigenlijk twee vragen die ik mee wil geven ter inleiding. We hebben hier kort iets over gezegd.

Is ons hart nog brandende voor de Heer Jezus? Is het geen gewoonte waarom je deel gaat nemen? En het tweede wat ik je wil vragen.

Komt het beeld wat wij van onszelf hebben. Overeem met het beeld wat God van ons heeft. Dat zijn eigenlijk de twee vragen die ik mee wil geven. Ik zal ze herhalen.

Is jouw hart nog brandend voor de Heer Jezus? Maar ook voor de verloren mensen om je heen. Dat is het kenmerk van het echte leven. Dat kenmerkte het leven van de Heer Jezus.

Hij was bewogen met de mensheid. En hij deed de wil van de Vader. En het tweede. Doe mij aan zelfreflectie. Dat is niet zo dat je dan moet twijfelen aan heel je geestelijk leven.

Maar zelfreflectie wil dit zeggen. Is mijn leven met de Heer nog steeds op orde? Hou ik mezelf een spiegel voor?

En misschien is het goed voordat we de boodschap beëindigen. Dat we even een minuutje stil worden. En dat je voor jezelf op deze twee vragen een antwoord geeft.

Een brandend hart. En zelfreflectie. Dat als voorbereiding. Als voorbereiding. De Heer Jezus. Hij heeft zich vanmorgen geopenbaard. Als de rechter las ik die ontmaskert.

Als de koopman. Die de oplossing aanbiedt. En tenslotte als de gastheer. Die een dwalende gemeente. Opnieuw zijn vriendschap biedt.

Laten we stil worden voor hem. En als je zegt. Er is vanmorgen in mijn leven iets aangeraakt. Iets ontdekt. Wat ik moet beleiden. In het licht moet brengen bij de Heer. Wat let je om dat op dit moment te doen.

En als je zegt. Ik ben dankbaar dat ik hier geen deel aan heb. Prijs de Heer daarvoor. En laten we onszelf dan opnieuw aan hem toewijden. Hij is onze toewijding. Meer dan waard.

בijen.aus Heer Jezus, dank u wel voor uw woorden.

Dank u wel voor uw eerlijkheid. Dank u wel voor uw bewogenheid. Dank u wel voor uw kloppende hart. Voor een wereld verloren in schuld.

Maar ook voor een gemeente of een gelovige die lauw is geworden. En die u vanmorgen een brandend hart aanbiedt.

Werk dit woord uit in ons hart en leven. Geef ons een goede maaltijd met elkaar. In de wonderbare naam van Jezus uw Zoon. Amen.

mów stopt. Gelukkig is het een bedodeel. Kom op dat je een bedodeel kan voelt. Nee. Als je een bedodeel kan voelt. Dat let us het het bedodeel achieve. Dat we een bedodeel kan voelt. Dat we een bedodeel kan voelt. Dat we een bedodeel kan voelt.