Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
1, 2, 3. Hij doet het toch, of niet? Ja, gelukkig. Een hele goede morgen broeders en zusters.! Het is weer even geleden dat ik in uw midden geweest ben.
! Ik heb gezien in de lijst dat ik meer in Baren dan in Bunschoten spreek. Ik heb vorig jaar ook nog een spreekbeurt moeten afzeggen, omdat ik voor een half jaar met mijn familie naar Amerika ging, om daar ook die Joodse gemeenschappen te bereiken met het Woord van God.
En dat is eigenlijk ook waar ik vanmorgen met u over na wil denken. Ik heb hier natuurlijk verschillende keren gesproken, maar ik wil vanochtend spreken over een thema waar mijn hart eigenlijk wel in het bijzonder naar uitgaat.
En naar Israël. Ik weet dat het ook een thema is wat best wel veel strijd ook teweeg brengt. Daar zullen we het zo meteen ook nog met elkaar over gaan hebben. Maar ik wil deze morgen met u stilstaan bij Paulus Hartzeer.
En ja, zoals u weet zetten wij ons in voor de wereldwijde bijbelspreidingen onder het Joodse volk. Wij verspreiden parallelbijbels met aan de ene kant altijd het Hebraeus.
En op de tegenoverliggende pagina een landstaal. Dat kan zijn in heel veel verschillende talen. U ziet ze hier allemaal. De afgelopen tijd ben ik veel ook actief geweest in, onder andere in Amsterdam.
Er komen echt, nou ja, honderden, je zou bijna zeggen duizenden Israëli's op de Dam. En ze bezoeken Amsterdam daar zo. En ja, daar hebben we hele mooie gesprekken.
Heel veel Israëli's on the move, zeggen wij altijd. Er zijn heel veel Joodse mensen die Israël even verlaten. Even op adem komen. Vaak gaan naar Berlijn, naar Amsterdam, naar Parijs, naar grote steden, Londen.
En dat zijn prachtige plekken om daar te staan en met ze in gesprek te gaan en ze het woord van God te geven. Ik wil deze morgen met u nadenken over Paulus Hartsheer.
En dat vinden we in Romeinen 9. En ik wil daarvan de eerste vijf versen met u lezen. Romeinen 9, vers 1 tot en met 5. En ik lees vanuit de Heerzienestatenvertaling.
Romeinen 9, vers 1 tot en met 5. Ik spreek de waarheid in Christus. Ik lig niet en mijn gewetenge tuig mee door de heilige geest.
Dat het een grote bron van droefheid voor mij is en een voortdurende smart voor mijn hart. Want ik zou zelfs wel wensen vervloek te zijn weg van Christus ten gunste van mijn broeders, mijn familieleden, wat het vlees betreft.
Zij zijn immers Israëlieten. Voor hen geldt de aanneming tot kinderen en de heerlijkheid en de verbonden en de wetgeving en de eredienst en de belofte.
Tot hen behoren de vaderen en uit hen is wat het vlees betreft de Christus voortgekomen, die God is boven alles te prijzen tot in eeuwigheid.
Amen. Ja, broeders en zusters, Paulus, hij was diep bedroefd. Hij was voortdurend door verdriet gekweld.
Waarom was Paulus verdrietig? Was dit vanwege de onrusten in Israël door de Romeinen, wat in die tijd ook vaak hoog opspeelde? Er waren veel spanningen, ook met de oostenburen.
Was het omdat ook in die tijd heel veel Joodse mensen buiten Israël woonden en niet in Israël? Nee, het had een andere reden. Het was omdat veel Joodse mensen de heer Jezus als Messias niet kennen.
En ik weet niet of het u wel eens is opgevallen, maar er is een heel groot contrast tussen Romeinen 8 en Romeinen 9. Wij hebben daar versnummers tussen geplaatst.
Wij hebben hoofdstukken, we hebben dat ingedeeld. Maar die brief die liep eigenlijk gewoon door. En als je die laatste woorden gaat lezen van Romeinen 8, dan staat daar het kopje bij mij boven, meer dan overwinnaars.
Romeinen 8 vers 37, daar schrijft Paulus, maar in dit alles zijn wij meer dan overwinnaars door hem die ons heeft lief gehad. Want ik ben ervan overtuigd dat nog dood, nog leven, nog engelen, nog overheden, nog krachten, nog tegenwoordigen, nog toekomstige dingen.
Je moet even ademhalen tussendoor hè. Als je deze woorden op je in laat werken, dan zou je zeggen dat Paulus met zijn lofprijzing in de hoogste hemelen is beland.
Want niets kan ontscheiden van de liefde van God. En hoe heeft hij die liefde gegeven? Nou, door zijn zoon schrijft hij, de heer Jezus Christus.
Paulus die is beland in de hoogste hemelen met zijn lofprijzing. En dan van het een op het andere moment, als je dan Romeinen 9 daarachter aanleest, dan is Paulus diep bedroefd.
Hij is, ja, hij heeft een voortdurende smart in zijn hart. Het lijkt wel alsof Paulus van die hoogste hemelen met zijn lofprijzing is beland in de diepste put.
Waarom? Nou, omdat veel Joodse mensen, veel van zijn eigen Joodse volksgenoten, ja, die liefde van God niet kennen. Die liefde van God die hij geopenbaard heeft door zijn zoon.
Niet weten dat de heer Jezus de weg, de waarheid en het leven is. Dat hij degene is waar Mozes en de profeet al over spraken. En Paulus, hij is bewogen met zijn volk, omdat hij die grote verandering in het kennen van zijn Messias heeft meegemaakt.
Als fariseer, als voormalig farisee. En als Paulus over zijn Messias spreekt, dan barst hij in één grote lofprijzing uit. Maar als het gaat om zijn eigen volk in het kennen van deze waarheden, dan is hij diep bedroefd.
Paulus, die wil zo graag dat, ja, zijn volksgenoten ook die liefde, die vrede, die alle verstanden bovengaat, ja, gaan leren kennen.
In vers 3 van Romeinen 9, daar schrijft Paulus dat hij zelfs wel van Christus vervloekt zou willen worden. Hij zou zelfs wel van Christus geschreiden willen zijn, als hij daarmee zijn volk een stap dichter bij de Heer Jezus Christus kan brengen.
Zo begaan was Paulus met het Joodse volk. Diezelfde hartgesteldheid, die vinden we ook bij Mozes. Mozes, die, ja, nadat het volk dat gouden kalf heeft gemaakt, en de Heer eigenlijk niet verder met zijn volk wil optrekken.
En het eigenlijk wil verdelgen, dan schrijft Mozes, schrap mij dan uit het boek dat u geschreven hebt. Schrap mij maar uit het boek dat u geschreven hebt. Als dat redding zou betekenen voor het volk Israël.
Mozes, hij was enerzijds heel erg begaan met de eer van God. Want ja, de volken in die omgeving, die zouden zeggen, ja, wat voor God is dat dan?
Die in eerste instantie zijn volk uit Egypte leidde en dan vervolgens het laat omkomen in de woestijn. Wat voor God is dat? Hij was begaan met de eer van God.
En tegelijkertijd was Paulus begaan, of was Mozes begaan met het Joodse volk. Maar er was er uiteindelijk maar één die zijn leven kon geven.
Er was er maar één die werkelijk dat offer kon brengen. En dat was natuurlijk het volmaakte lam van God, de Heer Jezus Christus. En dan vervolgens weer terugkomend op Romeinen 9, dan somt Paulus, die somt daar al die voorrechten van het Joodse volk op.
Voor hen geldt de aanneming tot kinderen. Zij zijn Israëlieten, ze hebben de verbonden, ze hebben de wet. Ze hebben de tempeldienst, ze hebben de belofte. Het zijn allemaal voorrechten die het Joodse volk had.
En het grootste voorrecht is dat uit hen de Messias is voortgekomen. Zij waren dragers van het zaad. En toen ik daar zo over nadacht, toen dacht ik, laat dit ook een les voor ons zijn deze morgen.
Want, ja, Israël is ons ten voorbeeld gesteld. En wij kunnen net als Israël ook heel veel voorrechten opnoemen. Geestelijke voorrechten, je kunt een christelijke opvoeding hebben gehad.
Wij hebben de Bijbel in onze eigen taal tot onze beschikking. We kunnen daar iedere dag in het Nederlands uit lezen. We kunnen op een christelijke school zitten.
We kunnen in vrijheid leven. We kunnen in vrijheid naar de kerk toe gaan. Dat zijn allemaal voorrechten die je kunt opzommen. Maar, weet je, als je de Heer Jezus Christus niet kent als je persoonlijke verlosser, als Hij niet het fundament is van je leven, dan missen we in feite alles.
Dan kun je nog zoveel voorrechten opnoemen, maar dan mis je alles. En Paulus, die schrijft dat ook in Filippense 3. Ik heb dat niet op het scherm staan. Filippense 3, het is misschien goed om heel even naartoe te gaan.
Daar schrijft Paulus. Dan gaat hij eigenlijk ook een beetje roemen. En dan schrijft hij in Filippense 3, vanaf vers 4.
Hoewel ik reden heb om ook op het vlees te vertrouwen. Als iemand anders denkt te kunnen vertrouwen op het vlees, ik nog meer. En dan zegt hij, ik ben besneden op de achtste dag.
Ik kom uit het geslacht van Israël. Uit de stam van Benjamin. Ik was een Hebraïer onder de Hebraïën. Wat de wet betreft was ik een fariseer. Wat ijver betreft een vervolger van de gemeente.
Wat de rechtvaardigheid betreft die in de wet is onberispelijk. Maar wat voor mij winst was, schrijft hij dan, dat heb ik om Christus wil als schade beschouwd.
Ja, beslist, ik beschouw ook alles als schade vanwege de vertreffelijkheid van de kennis van Christus Jezus mijn Heer. Om wie ik dat alles als schade ervaren heb.
En ik beschouw het als vuiligheid, opdat ik Christus mag winnen. Paulus ging het uiteindelijk om Christus. Hij kwam uit dat Joodse volk voort.
Hij was naar de wet, was hij onberispelijk. Leefde hij onberispelijk. Maar Paulus, hij had het einddoel van de wet ontdekt. Hij had de Heer Jezus Christus ontdekt.
Die de wet in alles vervuld heeft. Laten we teruggaan naar Paulus' droefheid. Zijn voortdurende smart in zijn hart.
Mag ik u, mag ik jou eens vanochtend de vraag stellen. Kent u, ken jij diezelfde hartgesteldheid, diezelfde bewogenheid die Paulus ook had voor zijn volk Israël?
Dan bedoel ik niet het boeken van een vakantie naar Israël. Dan bedoel ik ook niet het kopen van een koosje Israëlisch wijntje.
Of het wapperen met de Israëlische vlag. Nee, dan bedoel ik echt dat verlangen dat het Joodse volk haar Messias leert kennen. En misschien denkt u wel van, ja weet je, dat zeg je nou wel.
Maar ja, Paulus, hij was een Jood. Hij kwam uit het volk Israël. Dus het is ook logisch dat Paulus zich ook meer verbonden voelde met het Joodse volk.
Dan wil ik vanochtend u eens meenemen naar dat eerste vers uit Romeinen 9. Want daar valt op dat Paulus eigenlijk niet spreekt vanuit zijn eigen verlangens die hij voor zijn volk Israël koesterde.
Nee, Paulus die begint daar te schrijven. Hij zegt, ik spreek de waarheid in Christus. Ik lieg niet. En het is de Heilige Geest die daarin meegetuigt.
Het was niet een opwelling van Paulus. Het was ook niet een zomaar blinde liefde voor Israël. Zoals je dat misschien nog wel eens ziet en ook ervaart bij anderen. Nee, Paulus, hij spreekt de waarheid in Christus.
En het was Gods Geest die daarin meegetuigde. Met andere woorden, door de verbondenheid die hij had met zijn Joodse Messias, met de Heer Jezus Christus, had hij ook verbondenheid en bewogenheid met het Joodse volk.
Als je het Nieuwe Testament gaat lezen en je gaat die evangelie doorlezen, dan zie je eigenlijk ook voortdurend diezelfde bewogenheid ook terug bij de Heer Jezus.
De Heer Jezus, zo kunnen we lezen bijvoorbeeld in Matthäus 9, die met innerlijke ontferming bewogen was. Omdat zij vermoeid en verstrooid waren zoals schapen die geen hedder hebben.
Als je wil weten of het hier echt gaat om Joodse mensen, dan zou je Matthäus 9 eens moeten doorlezen en dan in Matthäus 10, dan zendt Heer Jezus die zend zijn twaalfen uit en dan zegt hij, ga niet naar de Samaritanen, ga niet naar de heidenen, nee ga naar de verloren schapen van het huis van Israël.
Heer Jezus, hij is met innerlijke ontferming bewogen, omdat hij die Joodse scharen zag en hij zag dat zij vermoeid en verstrooid waren.
Wat tref ik vandaag de dag veel Joodse mensen aan tijdens de Bijbelverspreiding, in gesprekken zo op straat, Wat tref ik veel Joodse mensen aan die zich vermoeid en verstrooid voelen.
Waarom? Omdat ze die hedder met een hoofdletter, Heer Jezus Christus, niet kennen. Afgelopen weken in Amsterdam, dan tref je zoveel jonge Israëli's aan die het hemel zoeken in Oosterse religies, in de Kaballa, in de Joodse mystiek.
Velen zoeken het ook in feesten, in drugs. Ze gaan naar Amsterdam om even een joint te roken. Maar die rust, die vrede van de Heer Jezus Christus, die kennen ze niet, die goede hedder, die kennen ze niet.
Terug naar Paulus, hij sprak de waarheid in Christus. Christus' verdriet voor zijn volk Israël was in feite Paulus' verdriet en bewogenheid voor het volk geworden.
Waarom? Omdat hij zich in alles verbonden voelde met zijn Messias. Bent u, ben jij ook verbonden met de Messias van Israël?
Bent u, ben jij ook verbonden, voel jij je ook verbonden met het Joodse volk? Om heel eerlijk te zijn, als ik kijk naar mijn eigen leven, dan heb ik heel lang mij niet die liefde en die bewogenheid gehad.
Om heel eerlijk te zijn, als ik vroeger het woord Israël hoorde, dan bracht dat eerder strijd in mijn hart teweeg, in plaats van dat ik mij nou zo, ja, zo vol liefde voelde voor het Joodse volk.
En ik zag, en dat zie ik vandaag nog steeds, dat er vaak twee kampen zijn. En dat noem ik even de twee uitersten.
Ene kamp met mensen die eigenlijk, Christen, die eigenlijk helemaal niks met Israël hebben. En een andere groep die eigenlijk zo doorslaat in Israël, dat ze Israël op een voetstuk willen plaatsen.
En eigenlijk, ja, die hele balans, dat hele evenwicht helemaal weg is. Herkent u dat? Zoals een tijdje geleden, toen had ik met Frits Broekhoff van het Zoeklicht, directeur van het Zoeklicht, een gesprek.
En hij zei van die mensen, dat als je zegt van, ja, weet je, ik drink nu een lekker Israëlisch wijntje, maar, ja, of tenminste, je drinkt een Israëlisch wijntje, maar je vindt hem eigenlijk niet zo lekker. En je zegt dat dan ook, weet je wel, ja, ik vind deze eigenlijk iets minder.
Dat je met ogen hoort aangekeken van, jij antisemiet. Weet u, die twee uitersten. En ik breng het nu echt even helemaal, ik zet echt even de uitersten.
En ik zie dat die scheiding eigenlijk in christelijk Nederland steeds groter wordt. En dat dat balans, die evenwicht helemaal weg is. Lieve vrienden, God vraagt van ons om liefde en bewogenheid te hebben met zijn volk, met het Joodse volk.
Hij vraagt van ons om je te verdiepen in Gods plan met Israël. Maar hij vraagt niet van ons om ineens Joods te worden en helemaal de Judaïstische kant op te gaan.
Blijf evenwichtig. Ik heb Israël in eerste instantie helemaal niet kunnen plaatsen in mijn geloofsleven, in mijn Bijbel. Terwijl ik mij tegelijkertijd realiseerde dat het overgrote gedeelte van de Bijbel, meer dan 80% van de Bijbel, over Israël gaat.
Israël is Gods oogappel. En ik weet dat er veel meer gelovigen zijn, en misschien ook wel onder ons vanochtend, die als ze het woord Israël horen, dat het eigenlijk heel veel strijd teweeg brengt.
Omdat je vaak die uitersten ziet. Eén ding wat ik heb moeten leren is dat heel de Bijbel wel voor ons is, maar heel de Bijbel niet over ons gaat.
Heel de Bijbel is voor ons, maar heel de Bijbel gaat niet over mij. En één van de dingen die ik heb moeten leren is dat ik de Bijbel eigenlijk heel egocentrisch las.
Met andere woorden, ik las de Bijbel op een manier van ja, wat kan ik nou op mezelf van toepassing brengen? Teksten, Bijbelgedeelten die ik niet begreep, vooral in de profeten liep ik dan vast, ja die liet ik rechts liggen.
Wat kan ik van mezelf op toepassing brengen? Van toepassing brengen. En begrijp mij deze morgen niet verkeerd, want weet je, als je tot geloof komt, en de Heer Jezus leert kennen als je persoonlijke verlosser, dan is het zo belangrijk om eerst eigenlijk dat fundament te leren.
Om, ja, zoals Wartsmini dat ook zegt, om te ontdekken wie je in Christus bent. Eerst eens te zitten. Vervolgens met hem te gaan wandelen.
Vervolgens weet je dat er ook strijd komt in je leven en te leren stand houden. Maar langzamerhand ben ik ook de plek van Israël in de Bijbel gaan ontdekken.
Ben ik gaan zien dat God een plan heeft met Israël. Dat hij een plan heeft met deze wereld. Dat hij een plan heeft met zijn gemeente, met het lichaam van Christus waartoe wij behoren.
En dat hij ook een plan heeft met ons persoonlijk leven. En weet je, als je dat gaat ontdekken, als je die grote lijnen in de Bijbel gaat ontdekken, dan wordt de Bijbel zoveel rijker.
Israël is en blijft een hele belangrijke sleutel tot het verstaan van heel veel Bijbelgedeelten. En dat is ook logisch als je bedenkt dat 80% van de Bijbel over Israël gaat.
Belangrijk om dat onder ogen te zien. Ik denk dat er vandaag de dag een hele grote strijd is rondom Israël.
Een strijd die ten diepste een geestelijke strijd is tussen God en tussen Satan. Een strijd die, ja, ook plaatsvindt op verschillende terreinen.
En tijdens de voorbereiding, toen moest ik denken aan drie terreinen waar je die strijd eigenlijk heel sterk ziet terugkomen. Ten eerste een strijd die je ziet in het wereld gebeuren.
Het antisemitisme. De vaak zo buitenproportionele haat tegen Israël. Dat komt ergens vandaan.
Het is een strijd, een geestelijke strijd tussen God en Satan. Je ziet die strijd terugkomen in de kerk. Daar heb ik het vooral over de theologie.
Zoals ik het net ook al schetste. Aan de ene kant eigenlijk de vervangingstheologie. Die leert dat Israël heeft afgedaan. Er is geen toekomst meer. Wij hebben de plek van Israël ingenomen.
En het andere uiterste om helemaal die judaistische kant op te gaan. Die uiteindelijk, als je heel ver doorgaat, uiteindelijk die reëezes ook als Messias afzweert.
En dan ten derde is er nog een strijd rondom evangelie voor Israël. En daar komen we nu over te spreken. Over dat laatste punt.
Dat derde punt. Stel dat Paulus nou vandaag geleefd zou hebben. Dat hij hier zo onder ons zou zijn. Zou Paulus nou nog steeds diep bedroefd zijn als het gaat om zijn volk en het kennen van een Messias, de Heer Jezus Christus?
Zou Paulus nou nog steeds bedroefd zijn? Ik denk het wel. Als we kijken naar verschillende cijfers, dan blijkt uit verschillende onderzoeken dat het Joodse volk eigenlijk het volk is wat bijna niet bereikt is met het evangelie.
Zo heb je bijvoorbeeld het Joshua Project. En zij brengen in kaart in hoeverre volken nou bereikt zijn met het evangelie. Dan spreek je over alle volken. Dan proberen ze zoveel mogelijk in kaart te brengen.
En ze hebben dat onderverdeeld in 144 Joodse groepen waarvan 137 groepen bereikt zijn met, of onbereikt zijn met het evangelie.
En bij de groepen die wel bereikt zijn, daar behoren bijvoorbeeld ook de maranen bij. En de maranen, dat wil zeggen, dat zijn Joodse mensen die tijdens de inquisitie, tijdens de vervolging, verplicht zich moesten bekeren naar het christendom.
Dus je kunt je afvragen in hoeverre het Joodse volk nou werkelijk bereikt is met het evangelie. En ik wil u eens een filmpje laten zien van Eris Soref, die zijn getuigenis deelt.
Het duurt zo'n drie minuten. En hij zegt iets heel pakkends. ... ... ...
... ... ... ... ... En door mijn membiende schooning we hebben nooit over die我 niet heel 등 fit over Jezus.
Ik heb 산 het vernieuws en het testament niet 안� luistert. Ik heb het readen van jezus van jeanoel van meestelde de naam. Ik had waar het perspectief student is.
Timegeslivity heelde adekto perens op een negatief homog bienseukt. Ik ben een bardzoechthian person wel van ik May graag... Maar after high school en de military service, ik ben ik de aandacht, zoals een aandacht, ik ben de aandacht van de wereld.
En ik ben een group van Gentile Christen, die me vertelde hoe Jesus het leven veranderd. Ik was niet heel erg interested, niet heel erg kind van.
Maar ze insisted. En by de weinig, let me zeggen dit. Ik heb niet gezegd over de Jesus, of de Deel Testament, etc. Let me coin een term hier. Jezus is de best-kept secret in de Jewish wereld.
En dit is iets meer uitgezend, maar dat is hoe het used to zijn. En in een andere manierde het is. So als ik observe de life van de jaren Christians, het was niet een heel lang tijd, had.
Ik was aan het om te maken, maar ik kon zien dat ik een van de jaren knew de Scripture, en particularly de Hebrew Scripture, de Old Testament, en om je register in de politische business te sensitiveld.
Verygar dan het van de deeroepernets. En opnieuw je niet? Ik weet niet of het om je niet wel. Het is een Robert te ik een ommeringscombre. Second, ik kreeg dat ze had een spiritual quality van het.
Dat ze het een relationship met God. Ik kreeg het niet, maar ik kreeg het. En ze hebben me, in Paul's langwege, ze hebben me to jealousy. Dus, ik ben de eerste en alleen Jewish en Israeli person since de tijd van Jesus, die heeft dit grootste discoveren dat Jesus is de Messiah.
Ik dank Hij voor mijn zins op de cross en zijn de disciple. En twee dingen gebeuren heel quickly. One, ik heb een grote hundra voor God's Word. En second, ik heb heel erg strongly dat God is calling me om te gaan naar Israel, mijn parents, mijn brothers, mijn mijn vrienden, mijn people en iedereen dat ik meet along de weg.
In many ways, het is nog wat ik doe. Coming back, however, to Israel, en door dat, de consensies van mijn familie, mijn vrienden, we met met met some anger, met some of my family members, maar mostly met horror.
In the sense that something terrible happened to me, I was brainwashed, something bad happened. And, you know, it's 20 some years, and I'm thankful to the Lord.
Although, none of my immediate family members or my childhood friends came to the Lord, I and we and my family have good worship with them. And they keep hearing about the Lord from us.
And we pray for them. Wat mij zo trof in zijn getuigenis, is dat hij zegt, het evangelie is het best bewaarde geheim onder het Joodse volk.
En dat is ook zo. Veel Joodse mensen hebben een heel verwrongen beeld van wie de Heer Jezus is. Ik kom daar zo meteen nog op terug. Maar dan stel je jezelf de vraag, ja, maar hoe kan dat?
Hoe kan dat nou dat het evangelie in de eerste plaats voor het Joodse volk bestemd is? Paulus schrijft, het evangelie is eerst voor de Jood. De Heer Jezus kwam in de eerste plaats voor de verloren schapen van het huis van Israël.
Hoe kan het nou dat het het best bewaarde geheim is geworden? En dan hoor ik sommigen van u al zeggen, ja, maar dat komt omdat Israël heeft haar Messias verworpen.
Het hel is naar de heidene gegaan. En nu ligt er een bedekking op het Joodse volk. En dat klopt ook. Op Israël als volk ligt er een bedekking. En tegelijkertijd schaart Paulus zich ook onder het gelovig overblijfsel.
Door de eeuwen heen is er altijd een overblijfsel geweest. Ook vandaag zijn de Joden die gelukkig de Heer Jezus kennen als hun Messias. Wereldwijd wordt dat geschat op zo'n 500.000 Messiaanse Joden.
Tegelijkertijd is het ook belangrijk om de strijd achter de strijd te gaan zien. Satan die probeert er alles aan te doen om de boodschap van de opgestaande Christus vooral richting het Joodse volk te verdoezelen.
Het is belangrijk om dat te gaan zien. En waarom? Nou, de heer Jezus die had tegen zijn eigen volksgenoten gezegd vlak voor zijn lijden en zijn sterven. U zult mij niet meer zien totdat u zegt gezegend is hij die komt in de naam van de heren.
Met andere woorden, als Israël tot deze beleidings komt als volk en ze gaan de naam van de heren aanroepen, dan zal het niet lang meer duren of Christus zal terugkeren naar deze aarde.
De bekering van Israël speelt een hele belangrijke rol in de wederkomst van Christus. En Satan die zit het voor dat moment.
Dat moment dat Israël als volk tot deze beleidenis komt. Want dan weet hij dat hij in de afgrond geworpen gaat worden. En er is dan ook heel veel strijd rondom het evangelie.
Een strijd die we eigenlijk direct al zien na de dood en opstanding van de heer Jezus. Waar de soldaten die zijn graf moesten bewaken, de leugen de wereld moesten inbrengen dat zijn discipelen het lichaam van de heer Jezus hebben gestolen.
In de periode daarop, daar zien we dat die strijd rondom het evangelie enorm toeneemt. De apostelen, ze werden gegezeld, ze kwamen in de gevangenis terecht.
Hun prediking werd onderdrukt. En toch bleven zij staan voor de waarheid van het evangelie. In handelingen 3, daar zien we dat Petrus, daar zegt, Israëlitische mannen, kom tot inkeer en bekeer u opdat uw zonden uitgewist worden.
En het tijden van verkwikking zullen worden van het aangezicht van de heren. En hij, Jezus Christus, zal zenden die tevoren aan u verkondigd is. Kom tot bekering.
De bekering van Israël speelt een cruciale rol bij de wederkomst van Christus. Ook als je handelingen doorleest, dan zie je dat Paulus in de eerste plaats altijd ging naar de synagoge.
Hij verlangde naar de bekering van Israël. Hij verlangde naar de wederkomst van Christus. Maar de bekering van Israël als volk bleef uit.
En daarmee ook het herstel van Israël. En inderdaad, het evangelie verbreidde zich naar de heidenen. Als je vervolgens die eeuwen daarop, ja, je daar verder in gaat verdiepen, dan leidde het evangelie tot grote duisternis.
Het christelijk geloof werd van haar joodse wortels losgerukt. De vervangingstheologie deed zijn intrede. Het christendom werd een staatsgodsdienst.
De paus nam de plek zogenaamd van de heer Jezus in, hier op aarde. En in de eeuwardij die daarop volgde, werden joodse mensen weggezet als christusmoordenaars.
De godsdienstige leiders, die verduisterden als het ware het evangelie. De bekering van Israël was verder weg dan ooit, precies zoals Gods grote tegenstander ook wilde.
Het is belangrijk dat Satan daarmee grote slagen heeft gemaakt. Want hoe konden joodse mensen nou de Messias in het christendom gaan herkennen?
En ik ontmoet dan ook vandaag heel veel joodse mensen die eigenlijk een totaal verkeerd beeld hebben van wie de heer Jezus werkelijk is. De heer Jezus koppelen aan de katholieke kerk.
Aan de Maria-cultus, de paus, de beeldencultuur. Niet het joodse karakter van het evangelie kennen. Denken dat het Nieuwe Testament een antisemitisch boek is.
Een handboek van vervolging. En daarom is het zo belangrijk om met joodse mensen dat gesprek aan te gaan. Om hen te laten zien wie de heer Jezus wel is.
Dat de Bijbel een door en door joods boek is. En ik denk dat we daar als kerk, maar ook als individu, het zo belangrijk is om daarbij betrokken te zijn.
Om allereerst te bidden voor de bekering van Israël. Het gebed wat Paulus in het volgende hoofdstuk doet in Romeinen 10, waar hij bidt.
Mijn gebed voor Israël is gericht tot hun zaligheid. En ik denk dat we als christenen die verantwoordelijkheid hebben om ook te bidden voor het joodse volk.
En dat we in alles wat we doen, in alles wat we ondersteunen, ook oog te hebben voor Gods oogappel. En de laatste tijd heb ik me zo eens verdiept in de 18e en de 19e eeuw.
En het interessante in die periode is dat er duizenden joden tot geloof zijn gekomen. En als je die getuigenissen gaat lezen, als je gaat verdiepen in die tijd, dan valt het op dat heel veel joodse mensen tot geloof kwamen.
Hoe? Door het lezen van het woord. Door het Nieuwe Testament zelf te gaan lezen en te bestuderen. En wat mij zo opviel in dat onderzoek is dat er ook in die tijd heel veel gebeden werd voor het joodse volk.
En een van die bidders dat was de familie ten boom. Bekend als de familie van Corrie ten Boom. Zo'n honderd jaar voordat de Tweede Wereldoorlog uitbrak, bad deze familie al voor het joodse volk.
Dat gebeurde al in de 19e eeuw. Of in de, ja, 19e eeuw. Honderd jaar bad deze familie voor Israël.
Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak en joodse mensen werden vervolgd, heeft God deze familie op een hele bijzondere wijze gebruikt.
Door familie ten boom zijn heel veel joodse mensen weten te ontkomen aan de holocaust. Als stichting Israël de Bijbel zien wij dat het antisemitisme enorm toeneemt.
En dat als wij reizen maken naar Frankrijk, ook hier in Nederland, naar Spanje, dan zien we dat de joodse gemeenschappen steeds meer, ja, omringd zijn door dikke muren. Aan alle kanten beveiligingscamera's, waar politiebussen dag en nacht voor de synagoge staan omdat men bang is voor aanslagen.
Lieve vrienden, sommige onderzoeken zeggen dat het antisemitisme erger is dan vlak voor de Tweede Wereldoorlog. Omdat het een wereldwijde haat is geworden richting het joodse volk.
Waar staat u? Waar sta jij? Bent u, ben jij een korrit de boom? Bid jij voor het joodse volk?
Sta je achter Israël? Om u een handje te helpen zijn wij drie weken geleden begonnen met een gebeds-app. En ik heb daar flyers van achter in de zaal liggen.
Waar we met elkaar kunnen gaan bidden voor Israël, voor de bekering van Israël. Waar u iedere vrijdagmiddag een appje krijgt op uw telefoon van een gesprek wat wij hebben met een joodse man of met een joodse vrouw en waar u gericht voor kunt bidden.
Om het ook in de praktijk te brengen. En het mooie is dat vrijdagavond dan begint de shabbat. En wat is het mooie om dan vrijdagavond met het eten te bidden voor het joodse volk.
Ik wil graag afsluiten met een tekst uit Romeinen 12. Paulus die schrijft in Romeinen 12 vers 2 en hij schrijft dit net nadat hij eigenlijk Gods plan met Israël uiteen heeft gezet in Romeinen 9 tot en met 11.
En dan schrijft hij in Romeinen 12 vers 2 en wordt niet gelijkvormig aan deze wereld maar wordt hervormd door de vernieuwing van uw denken.
Opdat gij moogt erkennen wat de wil van God is, het goede en welgevallige en het voorkomene. Paulus die roept ons op om vernieuwd te worden in ons denken.
En dat geldt voor alles wat we onderzoeken, voor alles waar we mee bezig zijn. Omdat we meer afgestemd zijn op de wil van God, vernieuwd worden in je denken.
Dit geldt voor alles wat we onderzoeken. Maar het kan zo zijn dat we ook door deze wereld of door een bepaalde theologie gevormd zijn in onze gedachten over Israël.
En misschien zijn er vanochtend wel dingen genoemd die in de eerste plaats strijd teweeg brengen in u en in jouw hart.
En waarvan het misschien goed is om eens vernieuwd te worden in je denken, ook met betrekking tot je zicht op Israël.
Zodat we nog meer afgestemd zijn, ook in die dingen, op de wil van de Heren. En daarmee wil ik afsluiten. Amen.