Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen allemaal. Leuk als je wat eerder bent, dat je dan al verschillende mensen kan spreken.! En dan denk je ook, wil die nog even zien en die nog even spreken.
! Je wil ze eigenlijk allemaal spreken, maar dat gaat dus niet. Maar ik kan wel tot u spreken, tot allemaal. Dat lukt dan wel deze morgen. En wie weet wat na de dienst nog mogelijk is. Maar het is fijn om elkaar te zien.
Afspraak is... Afspraak, kent u dat? Ja, zo werkte ik in Medenblik voor mijn vakantie. En al eerder met de vorige directeur een afspraak gemaakt.
En dat was allemaal mooi. Ik denk dat gaat allemaal goed zo. En ja, bij die gehandicapten daar in Medenblik gewerkt. En allemaal mooi, allemaal prachtig.
En zo gaan we heerlijk door. En je komt voor de vakantie, is alles nog goed? En je komt na de vakantie. En dan is ineens alles. Zelfs je naam is geblokt. Je was je niet meer nodig.
Je bent zzp'er, dus dat kan gewoon gebeuren. Maar er waren wel afspraken gemaakt. Ook voor die tijd al. Afspraken, die maak je met elkaar. En toen kwam er een nieuwe directeur.
En die zei van, ja, wat op papier staat, daar hou ik me aan. Mijn mondelingenafspraken, daar doe ik niet aan. Dus ik denk, oh, gaat dat zo hier?
Dus dan ben ik alvast eens ergens anders gaan kijken. En toen kwam ik zomaar in een verpleeghuis terecht. Ook als zzp'er. En dan via een uitzendbureau. En daar zou ik dan helpen bij de dementerende bejaarden.
En ja, ik heb hier 13 jaar gewerkt in Hilversum. Dus ja, dat is voor mij een beetje gesneden koek, zou ik zo willen zeggen. Dus ik denk, nou, dat moet vast wel lukken.
Dus ik daar eerst een gesprek hebben. En toen zei ze van, ja, we vinden het fijn om een zzp'er te hebben. Want als die dan bevalt, dan vragen we hem nog een keer. En als die niet bevalt, dan vragen we hem niet meer.
Nou, ik zeg, gelijk heb je. Zo werkt dat. En de volgende dag, ik dacht, als ik daar naartoe ga, ik neem mijn accordeon mee. Nou, dan kunnen ze me nooit meer terugsturen. En dat is gelukt.
Dus ja, ik kwam daar een accordeon erbij. En er stond ook een vleugel daar in dat gebouw natuurlijk helemaal. En er was iemand die had piano gespeeld. En daarna, dan ging je daar spelen.
En dan komen ze bij je staan. En dan ga je zingen als de blanke top der duinen. En wat er allemaal nog meer bij kan komen. Dus na de eerste dag zeiden ze, wanneer kan je weer komen? Dus dat is wel mooi als je dat dan zo, dat je bepaalde dingen hebt.
Waardoor je ergens toch ook weer kan binnenkomen. En dat als op de ene manier iets wordt afgesloten. En soms op een onredelijke manier waarop mensen met je om kunnen gaan.
En dat er dan toch weer een andere opening is. En dat wij zo zien van, we gaan soms van het een naar het ander. En elke keer wordt er weer wat geopend.
En zijn we zo blij met wat we kunnen doen. Waar we mee bezig mogen zijn. En ja, ik zei zo wel van, dat ga ik even doen daar. Maar het was toch wel wat anders.
Want hier in Hilversum moest ik dan activiteiten met de mensen ondernemen. En hier moest ik dames van boven de tachtig naar bed brengen. Nou, dat was ik niet gewend. En dat is toch wel een hele andere bezigheid moet ik zeggen.
Maar ook daar, als je wil, kan er soms een heleboel. En we zijn blij met hetgene wat we mogen doen. En Gerdien op school. En ik kom regelmatig ook Gerdien helpen als vrijwilliger op school.
Met alles en nog wat. En met de kinderen weer knutselen. En dan weer een klusje op school. En zo mogen we ons dienstbaar opstellen.
En vinden wij ons weg. En inmiddels ben ik 65 jaar geworden. Dat wist u misschien ook nog niet. Maar met 66 mag ik dan met pensioen.
Maar of ik dat doe, weet ik niet. Want ik vind het nog veel te leuk om van alles en nog wat te doen. Afspraak is afspraak. Zo staan wij erin. Maar je weet dat het in de praktijk soms anders kan gaan.
Wat ik zo mooi vind is dat God sluit een verbond met mensen. God, niet alleen maar een afspraak die hij maakt. Maar gaat nog verder.
God sluit een verbond met ons mensen. En hier werd ook gezongen van we zijn kinderen van God. Kinderen van een verbond wat God met ons heeft gesloten.
Nou, waar het eerst daar zo duidelijk over gesproken wordt en zo mooi. Waar het heel expliciet wordt gezet. Dat vinden we in Genesis 17. Genesis 17. En ik wil dat met u lezen.
Genesis 17. En ik heb als thema geschreven. Wat een verbond. Zo bijzonder. Als je ziet wat daarin staat.
En dat dat niet alleen voor Abram is. Maar dat wij daar ook de vruchten van mogen plukken. Van de verbond wat God met Abram sluit.
Wat God met ons wil sluiten. En met zoveel mensen. God is een God die wil verbinden. Toen Abram.
Genesis 17. Toen Abram 99 jaar was. Verscheen de heren. Oh, dat is ook. Ja, dat is hem.
Verscheen de heren. Aan hem. En zei. Ik ben God. De ontzagwekkende. Leef in verbondenheid.
Met mij. Leid een onberispelijk leven. Ik wil met jou. Een verbond aangaan. En ik zal je veel.
Heel veel nakomelingen geven. Abram boog zich diep neer. En God sprak. Ik doe jou een belofte. Je zult de stamvader worden van een menigte volken.
Je zult voortaan niet meer Abram heten. Maar Abraham. Want ik maak je de vader van vele volken. Ik zal je bijzonder vruchtbaar maken.
Er zullen veel volken uit je voortkomen. En onder je nazaten zullen koningen zijn. Ik sluit een verbond met jou en met je nakomelingen.
Met alle komende generaties. Een eeuwigdurend verbond. Ik zal jouw God zijn. En die van je nakomelingen. Heel Kanaan.
Het land waar je nu als vreemdeling woont. Zal ik jou en je nakomelingen voor altijd in bezit geven. En ik zal hun God zijn.
Ook zei God tegen Abram. Jij moet je houden aan dit verbond met mij. Evenals je nakomelingen. Generatie na generatie. Dit is de verplichting die jullie op je moeten nemen.
Alle mannen en jongens moeten worden besneden. Jullie moeten je vooruit laten verwijderen. En dan zal het teken zijn van het verbond tussen mij en jullie.
En dan gaat dat nog zo even door. Maar tot zover wilde ik het lezen voor u. Een paar weken geleden was er een bijzondere gebeurtenis in Amsterdam.
Je hebt allemaal gehoord dat de burgemeester Eberhard van der Laan is overleden. Plotseling. En dat was een zeer gewaardeerd man als burgervader in Amsterdam.
En hoe moeilijk was het voor de Amsterdammers om deze burgemeester los te moeten laten. En deze burgemeester die stond bekend als degene die mensen kon verbinden met elkaar.
En hier in Baren zijn al heel veel verschillende mensen. Maar als je in Amsterdam komt dan heb je nog meer allerlei soorten en mogelijkheden die daar samen komen.
En hij was toch gezien als de burgemeester die mensen met elkaar kon verbinden. Hoe verschillend die mensen ook waren. Hoe verschillende organisaties ook waren. Hij was daar heel goed in.
En je zag ook op een gegeven moment dat toen het heel slecht met hem ging. Dat mensen met elkaar hebben afgesproken. We gaan daar aan die gracht staan.
Ik geloof de Herengracht waar hij woonde. En daar gaan we zingen. En we komen samen voor onze burgervader. En daar zijn ze geweest en daar hebben ze gezongen aan die Amsterdamse grachten.
En dat hebben ze voor hem gezongen terwijl hij daar ziek op zijn kamer lag. En toen hebben ze een daverend applaus gegeven voor de burgervader. Mensen die zich verbonden weten met de burgervader.
Maar ook met elkaar daarin zich verbinden en dat duidelijk laten merken. Mooi is dat. Voor een man die niet perfect is. Een man die ook zijn fouten en zijn gebreken heeft.
Maar die zo wordt gezien als iemand waar ze tegen opkijken. Die ze zo mooi vinden wat hij heeft gedaan. Nog veel groter dan dit is het verbond wat God sluit met Abraham.
Dat God zich zo wil verbinden met die mensen hier op aarde. Dat is eigenlijk vanaf het begin al zo geweest.
Er zijn heel veel dingen waarin je ziet dat God zich wilde verbinden met de mensen. Het begint al met Adam en Eva.
Als zij dan in het paradijs zijn. Dan zet hij niet alleen die mensen daar in het paradijs neer. Maar hij zoekt ze op in dat paradijs. En hij wil weten hoe het met ze gaat.
Hij wil die relatie hebben met Adam en Eva. Hij wil laten zien ik ben er voor jou en ik wil me met jou verbinden. En ook als het dan misgaat in dat paradijs.
Dan nog blijft God zich verbinden. Ook al worden ze weggestuurd uit dat paradijs. God blijft altijd de mens weer opzoeken. Nou later dan zien we dat er een verbond wordt gesloten met Noach.
Als er heel veel ellende is op deze wereld. En dan ziet hij die ene man die trouw wil zijn. Met zijn gezin. En hij sluit dat verbond met Noach.
En dan moet Noach die ark gaan bouwen. En dan gaat het toch ook weer. Worden zij weer gered. Omdat God zich met Noach wil verbinden.
En dan als het volk op weg gaat van Egypte naar het beloofde land. Dan zien we daar onderweg. Als ze onderweg zijn dan wordt die tabernakel daar.
Ten midden van dat volk gezet. Ik vind dat zo'n prachtig beeld. Dat God zijn tent opzet. Wil opzetten te midden van al die andere mensen daar omheen.
En dat mensen mogen komen. Want God zegt ik wil me. Ik heb me met jullie verbonden. En ik wil dat ook elke keer weer laten zien. Ik wil ook laten merken dat ik me met jullie wil verbinden.
En als je dan die tabernakel ziet. En dat daar omheen is die witte heining. Die omrastering zeg maar. Maar dan is daar een deur van Noach is zo.
Wat God zegt kom maar binnen. Je bent welkom. Je mag er zijn. Weet iemand hoe breed die deur is? Weet iemand dat toevallig? De oppervlakte weet ik niet.
Maar ik weet wel de breedte. Het is tien meter breed. Een deur van tien meter breed. Een opening. Maar waar God mee wil zeggen. Je mag binnenkomen.
Er is ruimte. Er is een open deur. Ik wil me met jou verbinden. Ik heb ook nog van die boekjes mee. Alhoewel ik denk die hebben ze hier waarschijnlijk in overvloed.
Hier in de reddingsark. Maar mochten ze er niet zijn. Ik heb ze. En u mag er van mij eentje meenemen. Want een geweldige betekenis over de tabernakel. waarin God zegt.
Ik wil me. Wil je met jou verbinden. En dan het volgende. Is dan achter in die tabernakel.
Daar hebben we het heilige der heiligen. En daarin staat de ark. Dat is een houten kist. Een gouden kist. En daar zit van alles en nog wat in.
Ook maar. Om eraan te denken. Hoe God zich. Heeft willen verbinden. En hoe God het leven aan de mensen wil geven.
Wie weet van u nog wat er in die kist zat. In die ark. De staf van Aaron. De staf van Aaron. Ja die heb ik. Ja kijk eens. Dat is hem. Want er was.
Dat was die staf die ging bloeien. Want ze waren daar een beetje aan het kissenbissen. In die tijd. Over wie nou de priesterschap op zich zou moeten nemen.
Welke stam zou dat nou moeten doen. En dan gebeurt het soms. Dat mensen gaan denken. Nee ik moet het zijn. Of die. Of zus. Of zo. En toen werd op een gegeven moment.
Door God aangewezen. Wie zijn staf. Zou bloeien. Die stam. Zou dan op een gegeven moment. De priesterschap op zich moeten nemen.
Dat was de stam van Levi. Dus daarom die. Die staf van Aaron. Die was daarvoor aangewezen. Wat lag er nog meer in? De tien geboden. Ja die zat er ook in.
De tien geboden. Nee zo moet het zijn. En waarin ook. werd aangegeven. Dat God. Zich met ons wilde verbinden.
En het mooie vind ik. Als je dus ziet. De staf daar kwam. Dus dat ging bloeien. Er zat leven in. Het woord van God. De tien geboden. Dat is ook iets wat.
Wat leven brengt. David die zegt het ook in. In Psalm 119. Uw woord. Brengt mij leven. De staf. Daar kwam nieuw leven in. En wat zat er nog meer in de ark?
Manna. Manna. Juist. Een kruik. Met manna. En. Ja brood is leven. Zeggen we wel. Van. Jezus.
Het levende brood. Dus elke keer. Er zitten in die ark. Zitten betekenissen. Van. Het leven. Wat God. Wil. Geven. Nou. Ik zet hem wel eventjes weer aan de zijkant.
God. Zoekt Abram op. Dat is al heel mooi. God. Zo ver weg. Die afdaalt. Naar de aarde. Om daar in gesprek. Te zijn.
Met Abram. En dat was dertien jaar geleden. Ook al zo. Nou ja. Dertien jaar ook al. Er is een hele tijd tussen geweest. Denk ik zo. Want dertien jaar geleden.
Had God ook al een Abram. En Sarah. Beloofd. Dat er een zoon zou komen. En dat die een groot nageslacht. Zou krijgen. En dan is het dertien jaar verder.
En dan is dat allemaal nog niet gebeurd. Dan denk ik. Moet daar nou dertien jaar tussen zitten. Voordat er wat gebeurt. Nou. God leert ons soms wel.
Om te wachten. Met dingen in ons leven. Soms denk je van. God zegt iets. En dan gebeurt het meteen. Maar soms moeten we ook wel eens dertien jaar wachten. Of misschien wel eens twintig jaar.
Of veertig jaar wachten. Voordat datgene gebeurt. Wat we zo graag zouden willen zien. Maar nu is Abram. 99 jaar.
En opnieuw. Komt God. Bij Abram. En weer zegt God. En dat is zo mooi. Voordat hij. Gaat vertellen wat hij wil zeggen.
Aan Abram. Ik ben de God. De onzagwekkende. Wat is dat bijzonder. Hij maakt meteen duidelijk wie hij is.
De onzagwekkende God. Wil spreken met. Die nietige mens. Die zo klein is. En nog steeds. Wil God de mensen opzoeken.
En dan te horen. Dat God zegt. Ik wil dat verbond. Met jou aangaan. En ik heb me afgevraagd. Waarom wil God dat nou? Wat is nou. Het voordeel van God.
Om dat verbond te sluiten. Is dat voor God dan zo belangrijk? Nou ik denk in de eerste plaats. Is het voor ons zo belangrijk. Dat God zegt.
Ik wil dat verbond met jou sluiten. Want ik wil je zoveel geven. Ik wil je. Ik wil je op weg helpen. Ik wil naast je staan. En ik wil zoveel voor jou zijn. Ik wil een verbond met je aangaan.
En ik zei al in het begin. Soms worden er afspraken gemaakt. En dat is zo gemakkelijk. Van oh ja. Dat kan wel zijn hoor. Maar dat is mondeling geweest.
En daar hou ik dan geen rekening mee. Maar als in die tijd er een verbond werd gesloten. En in die tijd werd er ook nog niet zoveel op schrift gesteld. Maar dan werd dat mondeling ook.
Werd dat besproken. Maar dan was er ook nog een ritueel bij. Er was een ritueel dat ze dus dieren gingen slachten. Dieren gingen ze doormidden halen.
En dan legden ze een gedeelte daar neer. En een gedeelte daar. En zo een aantal dieren achter elkaar. En dan liepen ze zo tussen die dieren door.
En dan maakten ze die afspraak. En dat beeld is dan van. Dat ze zeiden van. Die dieren worden daar neergelegd. Het mag met mij gebeuren. Zoals met die dieren gebeurt.
Als ik me niet aan dat verbond houd. Dus om maar duidelijk te maken. Het is niet zomaar een afspraakje wat je hebt. Wat je kan het wel of niet doorgaan. Nee. We verbinden ons daarmee.
En als we ons daar niet aan houden. Dan mag hetzelfde gebeuren. Als met die dieren die doormidden werden gehaald. En die aan beide kanten werden gelegd.
Tijdens zo'n verbondssluiting. Hoe ver gaat dat? En dat God zegt. Ja dat verbond wil. Ik met jou aangaan.
Heel vaak met mensen. Dan zie je. Je maakt een verbond samen. Van. Ik beloof dit. En ik beloof dat. En dan samen maak je dat verbond. Nou en hier is het.
Vooral gaat het van God uit. Die zegt van. Ik sluit dat verbond met jou. Met Abram. En dan staan er een bepaalde dingen.
Staan daarin. Want natuurlijk. God sluit dat wel. Maar er wordt ook iets van Abram gevraagd. gehoorzaamheid. En wat zegt hij dan? Wat vraagt hij dan aan Abram?
Even kijken hoor. Ja daar is hij. Gehoorzaamheid. Dat is het eerste wat hij vraagt. En het tweede is wat hij ook vraagt in dit gedeelte.
Is over de besnijdenis. Nou over de besnijdenis zal ik het vanmorgen niet hebben. Want dat neemt te veel tijd. Maar over die gehoorzaamheid. Wat moet Abram doen?
Abram moet gehoorzaam zijn. Is dat nu alles? Nou ja. Dat is alles. Maar dat is ook niet niks natuurlijk. Maar dat is wat God vraagt aan ons.
Heel vaak wordt ook wel gezegd. Als je gelooft. Dan is het. Dat is wat God van ons vraagt. Als je gelooft. Dan is het goed. Nou ja. Klopt ook. Maar bij geloof hoort wel gehoorzaamheid.
Als je ook denkt aan Paulus. Die in Romeinen naar de mensen toe komt. En dan het evangelie brengt. En dan zegt hij. Ik ben gekomen om de mensen te brengen.
Tot geloof en gehoorzaamheid. Die twee dingen die horen bij elkaar. Je kan niet zeggen. Ik geloof maar ik doe niet aan gehoorzaamheid. Dat kan niet.
Want dan geloof je niet. Want dan ga je toch je eigen weg. Geloof is meer dan alleen maar geloven dat er een God is. Geloven is met hem op weg gaan. Gehoorzaam zijn. En hem volgen.
Nou. Dat is heel bijzonder. Een opdracht van Abraham. Leef in verbondenheid met mij. Dat is wat God tegen Abraham zegt.
Dat is wat je moet doen. En dan staat er nog iets. En toen dacht ik van oei. Want wat zegt hij tegen Abraham. Ik wil met jou een verbond aangaan.
En ik wil dat jij leeft in verbondenheid met mij. En leidt een onberispelijk leven. Nou ik denk ga er maar aan staan. Wie van ons lukt het om een onberispelijk leven te leiden.
Is er iemand van u die dat is gelukt in de afgelopen jaren? Nee. Dan denk ik. Oh oh. Dan zal het nooit voor elkaar komen.
Maar God zegt niet dat het een foutloos leven moet zijn. Dat is de betekenis. We moeten niet denken dat er helemaal geen fouten meer mogen zijn in het leven van Abraham.
Want ook Abraham kende zijn fouten. We weten verschillende dingen weten we wel te noemen. En dat zal ik nu niet doen. Maar ook Abraham had zijn fouten. En niemand is er zonder fouten.
Maar uiteindelijk ook Abraham dus niet. Maar als je verlangen is om te doen wat God van je vraagt. Als je intentie is om de weg met hem te gaan.
En een leven te leiden in gehoorzaamheid met hem. Dat is wat God van je vraagt. Als een dienstknecht van God willen zijn. En dat is het mooie dat Abraham die laat meteen zien dat wil hij doen.
Want hij gaat op zijn knieën. Hij stort ze neer. En hij wil een dienstknecht van God zijn. Dat is prachtig. Hij erkent God als de Almachtige.
De onzagwekkende. Ook al heeft hij 13 jaar geleden een belofte gehad dat hij een zoon zou krijgen. En die heeft hij nog steeds niet gezien. Toch knielt hij neer. En dan zegt hij u bent de Almachtige.
Of dat maakt hij duidelijk door te knielen voor hem. Hij laat zo zijn wil zien. Zijn verlangen om er te zijn voor de God de grote onzagwekkende.
En dan komt er een geweldig verbond. En als God ook met onze verbond wil sluiten. Dan kunnen we denken. Waar heb ik dat nou aan verdiend?
Waarom heb ik het nou verdiend dat God een verbond met mij wil sluiten? Nou ik zal u meteen naar de droom helpen. Hebben we niet verdiend. We ontvangen het.
Niet omdat we het verdienen. Maar we ontvangen het omdat we willen dienen. Omdat we dienstbaar willen zijn. Een dienstknecht van God willen zijn.
En dienstknecht is in deze tijd een beetje een vies woord. Maar in die tijd was het geweldig om een dienstknecht van God te mogen zijn. Met mijn vochter bewijzen we spreken om zo'n plek in te mogen nemen.
Om een dienstknecht van de Heer te mogen zijn. En dan mogen we weten. Dat gaat dienstknecht zijn is gehoorzamen. En hem volgen en hem liefhebben en hem de eer geven.
Nou Abram die wil dat. En dan sluit God dat verbond met hem. En moet je eens kijken wat het allemaal inhoudt. Ja dat onberispelijke leven. Wat is het verbond?
Nou dat hij een groot volk zal krijgen. Dat was vooral in die tijd heel belangrijk. Als je hoe groter hoe belangrijker je werd gevonden. En God zegt ik zal je een groot volk geven.
Nou je ziet er is nog niks. Hij is alleen nog maar samen met zijn vrouw. Maar nou het wordt toch maar gezegd. En dan koningen uit jouw geslachten zullen voortkomen.
Nou dat is toch ook bijzonder. Dat er niet alleen bepaalde mensen uit je geslacht voortkomen. Maar dat ze ook koning zullen worden. Dat is toch wel bijzonder. Wel bijzonder. Je zult vruchtbaar zijn.
Ja. Vruchtbaar. Ik zei tegen mijn vrouw vanmorgen nog. Ik zeg wist je dat Abram ook gelachen heeft. Toen God vertelt dat hij een zoon zou krijgen.
Nee zegt ze. Dat weet ik niet. Van Sarah. Van die vrouw weten we het wel. Dat hij gelachen heeft. Maar van die man. Maar ze zegt. Ja hoe weet je dat dan. Want dat staat toch niet in de Bijbel.
Ik zeg. Oh nee. Staat het niet in de Bijbel. Dat staat wel hoor. Dat staat er echt. Dat staat echt in de Bijbel. Waar zat het ook alweer.
Even kijken hoor. Ja. Ja. Ja. Ja. Nee. Ik ben het even kwijt. Oh ja. Ja. Nee. 17 vers 17.
Abram boog zich diep neer. Maar lachte. En dacht. Hoe zou iemand van honderd nog een kind kunnen krijgen. En zou Sarah op haar 99ste nog een kind ter wereld kunnen brengen.
Dus niet alleen Sarah die lachte. Abram die lachte ook. Dus ze hebben het allebei gedaan hoor. Oké. Vruchtbaar zou die zijn. En het werd beloofd.
Ik zal jouw God zijn. Heel. Ik ben er voor jou. Ik wil dat ook. Ik wil dat ook zijn. En dan zegt hij ook nog dat er een groot land hem zijn deel zal worden.
En dan gaat hij nog verder. Want ik zal niet alleen jouw God zijn. Ik zal ook hun God zijn. Dus voor je nageslacht zal ik ook de God zijn.
En Abram krijgt een andere naam. Eerst heet hij Abram. En dat betekent verheven vader. Nou dat klinkt ook al heel mooi vind ik. Als je verheven vader bent.
Maar dan krijgt hij de naam Abram. En dat is hij vader van vele volken. Dus hij krijgt die andere naam. Het is bijna te veel om te beseffen wat God allemaal gaat geven.
Maar ja het is een belofte. Vanmorgen hebben we gelezen in de bidstond over Jozua. En het was zo mooi dat ik ook weer hoorde.
Dat er werd gezegd. Ik zal je brengen in het beloofde land. Ik zal je er doorheen helpen. Ik zal het doen. Ik zal. En als je dit gedeelte leest over Abram.
Dan komt dat zelfde ook weer voor. Ik zal met je zijn. Ik zal dat verbond met je sluiten. Ik zal je dat geven. En ik zal. Ik zal. En dat wordt bij herhaling gezegd.
God is een God van herhalen. Voor bepaalde mensen. Maar ook bij Abram. Want weer werd die belofte van 13 jaar geleden. Die werd weer herhaald. Omdat het maar uiteindelijk niet alleen hier zit.
Maar uiteindelijk dat het ook daar terecht komt. Herhalen en nog eens herhalen. En Gerdien merkt op school hoe vaak je soms dingen moet herhalen. Voordat het bij kinderen geland is.
Dan moet je echt wel keer op keer weer. En dan zeggen ze van. Let nou op dat je alle vragen die er staan. Dat je die invult en beantwoord.
Sla er geen een over. En dan kijken wij samen de lessen na. Want doen we wel eens samen. En dan. Oh die vraag hebben ze overgeslagen. Ze zegt. Ik heb het zo vaak gezegd.
Maar blijven volhouden. Herhalen. En God blijft ook herhalen. Totdat het bij ons gaat landen. En ik hoop niet. Bij ons is er misschien nog heel veel geland.
Maar bij mensen rondom ons heen. Daar lijkt het maar niet te willen landen. Ja. Als je niet wil horen. Dan zal het ook nooit landen. Maar. Als je het wel wil horen.
Dan mag je dit weten wat beloofd wordt. Aan Abraham. En tot slot zegt hij dan nog. Het is een eeuwig durend verbond. Dus het is niet even van.
Nou voor een tijdje zal ik dat voor je zijn. Nee. Het is een eeuwig durend verbond. Mooi. Als je dat mag zien. Zo mooi.
En toch kan het nog beter. Het belofte. Die. Die aan Abraham wordt gegeven. Waar al zoveel in is.
En wat zoveel betekenis is. Dan. Dan is er nog een beter verbond. En dat is. Omdat God zijn zoon stuurde. En als u kijkt in Hebreeën 7 vers 22.
Als u dat eens opzoekt in de Bijbel. Dan staat. En ik heb het hier dan ook eventjes nog op staan. In zoverre is Jezus ook van een beter verbond borg geworden.
Een verbond wat niet alleen is voor het volk van Abraham. Maar wat voor alle mensen is die in geloof en gehoorzaamheid willen gaan.
Dat is bijzonder. Voor alle mensen. Een eeuwigdurend verbond. Opdat wij voor altijd met hem verbonden mogen zijn. Zo groot is zijn liefde.
Voor zijn schepselen. Voor alles wat uit zijn hand uiteindelijk voorkomt. Er is slechts één voorwaarde die God ons heeft gegeven.
En dat is deze. Johannes 3. Want al zo lief heeft God de wereld gehad. Dat hij zijn enige geboren zoon gegeven heeft. Voor dat nieuwe verbond. Opdat een ieder die in hem gelooft.
Niet verloren gaat. Maar eeuwig leven hebben. Eeuwig leven. Een ieder. In hem geloven. Voor die is het verbond.
Wat een heil. Wat een zegen. Als je dat mag weten. Laten we net als Abraham ons diep buigen voor hem. Laten we de liederen zingen tot eer van zijn naam.
Vanmorgen fijn om zo'n groep te zien. En die dan zingt tot eer van God. Met het verlangen om zijn naam kenbaar te maken. Hoe mooi is het als we daarvoor mogen gaan.
En als die Amsterdammers dan zingen voor hun burgervader. Hoeveel te meer hebben wij reden om te zingen voor onze God. Die wil verbinden. Die burgemeester kreeg een applaus.
En er werd voor hem gezongen. En wij mogen hem de eer geven. Dat geven wat hem toekomt. Die Eberhard van der Laan. Geen perfecte man.
En daar wordt dat al voor gedaan. Hoeveel te meer mogen wij doen voor onze God. Die alles wil geven. Die zoveel verbonden heeft gesloten. En nog steeds zegt.
Ik wil je met jou verbinden. Dan is het voor ons van belang. Om onze knieën te buigen voor hem. En zo ik weet. Of zoals ik denk.
Heeft u dat allemaal gedaan. Maar mocht het zijn dat u dat nog niet heeft gedaan. Dan zou ik u willen vragen om je knieën voor die ontzagwekkende God te buigen.
Zoals Abraham dat deed. En hij neerviel en zei van. Ja heer ik wil uw dienstknecht zijn. Dat wij ook zo ons leven mogen leggen in zijn hand. Zoals ook in het.
Ruim een honderd jaar geleden. William Boest van het Leger des Heils. Als twaalfjarige jongen. Kwam in een samenkomst. Vanuit de rij. En hij ging naar voren. En hij knielde neer.
En hij zei. Alles wat van William is. Dat is voor de heer. Als je twaalf jaar. Een jongetje van twaalf. Die dat zegt. Moet je kijken wat een gevolgen dat heeft gehad.
En hoeveel mensen hier over de hele wereld. door zo'n beslissing van zo'n jongen. Van twaalf jaar. Ook zijn gekomen om God te dienen. En te volgen.
En hem bekend te willen maken. Eenddaad. Alles wat van William is. Dat is voor de heer. Wat mooi. Als je dat ook in je leven een plek kan geven.
En dan kun je knielen en dat zeggen. Maar dan is het zeggen en volhouden. Het is nog een groot verschil. Om ergens voor te gaan. En mijn vrouw en ik zouden vanmorgen dat lied zingen.
Ik heb besloten. Om Jezus te volgen. Nou is de stem niet goed. Dus het gaat niet door. Want ze wilden niet al hoestend hier staan. Maar we zeiden van nou. Het komt gewoon aan een volgende keer.
Maar pak je dat lied er weer bij. En dan denk je. Dat hebben we zo lang geleden ook al gezongen. En elke keer als ik dat dan weer zing. Dan denk ik van oei Bert. Je zegt wel erg veel.
En ik heb laatst nog een keertje weer gezongen. En toen heb ik een coupletje bijgemaakt. Want ik denk anders dan lijkt het allemaal dat het ons zo gemakkelijk gaat. En dat is niet zo. En toen had ik een coupletje bijgemaakt.
Hij zal mijn helper zijn. Daarom kan ik volgen. Hij zal mijn helper zijn. Daarom kan ik volgen. Want vanuit jezelf ben je niet in staat om te zeggen.
Ik heb besloten en ik zal het allemaal doen. Dat is zo moeilijk. Om altijd maar weer trouw te zijn. Altijd maar weer de weg te gaan die God je wijst. Tenmidden van zoveel teleurstellingen die er dan komen soms in je leven.
En als ik denk de afgelopen periode ook. Dat ik ergens kwam en ik had gevraagd van waar ik wilde werken. En dat ze zeiden. Ah goed gesprek. Dat ging allemaal prima. En toen zeiden ze nee maar je woont te ver weg.
Oh nou. Toen kwam je ergens anders. En daar had je een gesprek. Een heel goed gesprek. En toen zeiden ze van. Ja maar jij bent gelovig en wij niet. En we zijn bang dat dat conflicten gaat geven.
Dus je bent niet welkom. Je hoeft niet te komen. Nou mag helemaal niet. Maar het werd toch maar gezegd. En laatst nog ergens. Ze hebben iemand nodig.
En ik erop af. We bellen. En een heel goed gesprek. Dus ja we hebben net de vacature vervuld. En dan denk ik. Soms heb je keer op keer. Dat je dingen hebt achter elkaar.
Waarin je denkt van. Wow een opening. En dan gaat het net toch niet door. En dan zijn er allemaal redenen voor. En toch als we zien hoe goed het gaat. Kijk niet naar degene wat niet gaat.
Maar kijk naar datgene wat wel gaat. En kijk naar het verbond. Wat God met ons heeft gesloten. En dan kunnen er nog wat dingen zijn. Die op weg kunnen helpen.
Om verder te gaan. Om dat besluit te kunnen nemen. Om hem te volgen. En wat kunnen we daar aan doen. Om zo goed mogelijk vol te houden. Aan dat verbond.
Nou. We zien op goede voorbeelden. Als ik dan weer mensen tegenkom. En ook hier. En ik zie verschillende zitten. En dan denk ik. Zo trouw als die zijn.
En dat ik hoorde dat er ook weer. In de Laanstraat weer jongeren zijn geweest om te zingen. En ja dat hebben we. Twintig. Hoe lang is het geleden. Vijftien.
Twintig jaar geleden ook gedaan. Daar in de Laanstraat. En zo. En. En. En dat gebeurt nu nog. En dat. Dat er toch weer. Ook jonge mensen zijn. Die. Het lef hebben om.
Om van. Van Christus. Te getuigen. En daar op straat te staan. In de Laanstraat. En het door te geven. Goede voorbeelden. Zijn zo belangrijk. Om die te zien.
En die. In je omgeving te hebben. Met goede woorden vullen. Met alles wat we zeggen. Hoe belangrijk is het. Om elke keer. We die woorden van God. Te horen.
En te herhalen. En dan wordt er ook gezegd. Van dat we moeten wijken van het kwaad. Alles wat. Wat in verhindering kan staan. Om vol te houden. En dat is. Wijken van het kwaad.
Aan de ene kant het goede doen. Aan de andere kant. Het wijken van het kwaad. Nou en Daniel. Die ging dan naar een plaats. Waar zoveel goddeloosheid was.
Maar hij had zich. Voorgenomen. Om zich niet te verontreinigen. En dat heeft hem geholpen. Om doorheen te komen. Om staande te blijven. En een getuige te zijn. Tot zelfs in.
In de moeilijkste omstandigheden. En dat hij ging bidden. Terwijl er werd gezegd. Van als je dat doet. Dan word je een kopje kleiner gemaakt. En hij was gewend om s'avonds te bidden.
En toen hij dat bericht las. Ging hij meteen naar zijn kamer toe. En voor het raam om te bidden. Ik denk. Nou dat is niet slim geweest. Onze slim. Ja voor ons is dat dan. Denken we van. Dat is niet slim.
Maar hij deed wat god van hem vroeg. Hij wilde een getuige zijn. En ging voor zijn raam zitten bidden. En nou god heeft hem gered. Geweldig. Goede voornemens.
Herhalen van beloften. U bent er weer vanmorgen. En u hebt het weer gehoord. En misschien denken we ook al van. Ja dat verhaal van Abraham. Dat kennen we wel. Misschien wist u niet dat Abraham ook gelachen had. Dat u daar overheen gelezen had.
Dat dat misschien weer iets nieuws was. Maar. Ik ben hier ook niet iets om iets nieuws te vertellen. Het gaat er vooral om. Om te blijven herhalen. De beloften. Die god heeft gedaan.
En dat dat zo vast in ons zich zet. Dat we weten. Het verbond is gesloten. Ik mag een kind van dat verbond zijn. Door genade. En door geloof.
En gehoorzaamheid. Mag ik daar deel aan hebben. Omgaan. Met gelovigen. Ze kunnen ook wel eens lastig zijn. Die gelovigen. Je hebt soms ook wel eens moeite met gelovigen.
Tenminste. Ik wel. Dan denk ik. Oh. Daar gaan we weer. Weet je wel. Dan worden er soms dingen gezegd. En ik denk van. Oh nee. Maar. Dat wil niet zeggen. Dat we ze dan allemaal maar.
Voorbij moeten lopen. Want we kunnen kijken op degene. Waar je heel veel steun van hebt. En waar je elkaar kan bemoedigen. En waar je daar inhoud aan kan geven. En dan.
En tot slot. Niet mijn wil. Maar uw wil. Zoals Jezus het ook zei. Dat was zijn instelling. Niet wat ik zo belangrijk vind. Of wat ik bovenaan op mijn lijstje heb staan.
Maar God. Wat heeft u bovenaan staan. Wat wilt u met mijn leven. En als we. Als we zo willen gaan. Dan. Dan kunnen we. Ons houden. Aan dat verbond.
En niet omdat wij. Zo geweldig zijn. Maar omdat God. Onze helper is. Door alle dingen heen. Laat ons dat vasthouden. En zo. Op weg gaan. Zo gingen ze daar ook.
Elke dag weer opnieuw naar de tempel. Wij gaan naar Gods huis. En dat we zo mogen doen. Wat God van ons vraagt. Tot eer van hem. En dat dat niet is. Als een last. Die op onze schouders rust.
Maar dat we zeggen. Het is heerlijk. Om de weg met God te gaan. Zijn dienstknecht te mogen zijn. En hem lief te hebben. Met heel. Ons hart. Amen. Zullen we de Heer er danken.
Heer onze God. Dank u wel. Dat u zo'n verbond met ons wil sluiten.
Dat u dat heeft gedaan met Abraham. En dat terwijl er nog niets te zien was. En het zo lang duurde. Hij toch vertrouwde op dat verbond.
Wat u met hem sloot. En ook al had hij zijn vragen. En wij hebben soms ook zoveel vragen van. Hoe zal het gebieden. Hoe zal het gebeuren. Hoe zal het gaan. En dat wij soms met zoveel vragen zitten.
En dat wij soms met zoveel vragen zitten. Maar ik hoop niet alleen met vragen. Maar dat we ook met vertrouwen zullen gaan. Vertrouwen. Wat ook geloven is. Dat wat u zegt. Dat het ook gebeurt.
Als u zegt ik zal. Dan zal het ook gebeuren. En zo mogen we dat zien. Ook deze morgen. En ook weten we dat een jaar na die tweede keer dat u de belofte heeft gegeven.
Nog eens heeft herhaald dat ook Isaac is geboren. Heer dank voor de manier waarop u ook uw belofte waarmaakt. En dat we mogen zien onder alle omstandigheden dat we op u kunnen blijven vertrouwen.
Heer help ons ook om alles opzij te zetten wat dat houden aan dat verbond in de weg kan staan. Dat we wijken van het kwaad. Dat we de goede voorbeelden zoeken en zien.
Dat we de medegelovigen op zullen zoeken. En elkaar zullen bemoedigen. Van elkaar mogen leren. En zo op weg mogen zijn. Heer dank u wel voor uw genade die u ons schenkt.
Dat door uw Zoon Jezus Christus we de toegang hebben tot het hemelse land. Een geweldig verbond wat eeuwigdurend is.
Dank u wel daarvoor. Wilt u zo met ons gaan. En wilt u ons helpen dat we elke dag ook de goede keuzes zullen maken. En dat ook onze kinderen en onze kleinkinderen. Kleinkinderen.
En ook zij die zullen komen voor ons nageslacht. Dat die het mogen horen. En mogen zien en beleven. Dat er een God is die van ze houdt. En een plan met ons leven heeft.
Dat bidden we in Jezus naam. Amen. Ik weet niet of u dat nog herinnert. Maar dat ik wel eens heb gezegd over deze.
We hebben het gezien als die houten kisten. De tabernakel ook. Maar dat ik wel eens heb verteld. En misschien weet u dat al wel. Dat voorbeeld van die kubus. Kent u dat al?
Of zijn er mensen die het. Kent u het allemaal? Nee hè? Dat zal ik nog één keer vertellen. Als afsluiting. Heel veel mensen denken van.
Wow. Ik wil zo breed mogelijk leven. Ik wil alles meemaken. Wat hier mee te maken is. En die willen zo breed mogelijk leven.
En die willen zo lang mogelijk leven. Doen er alles voor. Om zo lang mogelijk. En zo breed mogelijk te leven. En alles eruit halen. Wat erin zit. En wat ik ook merk. Is in deze tijd. Dat mensen zich niet meer willen verbinden.
Daar beginnen ze niet meer aan. Want ik wil vrij zijn. Ik wil. Wanneer ik weg wil. Dan moet ik kunnen gaan. En. Dus. Het liefst zo breed mogelijk.
En. Ook. Alles doen. Om zo lang mogelijk. te kunnen leven. En. Wat voor leven heb je dan. Als het. Als het heel breed is. En heel lang. Dan heb je lengte. Lengte.
Maar breedte is. Oppervlakte. Dan heb je een oppervlakkig leven. Als dat alleen jouw leven is. De lengte. En de breedte. God wil niet dat we een.
Een oppervlakkig leven leiden. Maar God wil dat we een leven leiden. Met inhoud. sinds. En. Ja. En. En. Deze kubus. Die heeft. Lengte. Die heeft breedte.
Maar die heeft ook. Hoogte. En lengte. Maar breedte. Maar hoogte. Is. Inhoud. En dat is wat God aan ons wil geven.
Misschien is je leven iets minder lang hier op aarde. Maar dan kun je eraan denken dat het mooiste komt nog toch. Het is niet het belangrijkste om zo lang mogelijk te leven hier op aarde.
Het is ook niet het belangrijkste om zo breed mogelijk te leven. Dat kan soms in de weg staan om hoogte te vinden. Maar God wil dat we de diepte ingaan. Of God wil dat we de hoogte ingaan.
En dat er een lijn is naar boven. En dan krijg je lengte naar breedte naar hoogte. En dat is inhoud. Inhoud zoals God het heeft bedoeld. En ik hoop dat we zo'n leven mogen leiden.
***